‫هی...
‫چندوقتی می‌شه.
‫شیـ...
‫شینسکه!
‫هی. چه‌خبرا، تاما؟
‫کِی تونستی...
‫خب، داستانش طولانیه.
‫دلم نمی‌خواست شاکوگان رو این‌شکلی ببینی.
‫پس می‌خواستم هرچه سریعتر ماجرا رو فیصله بدم...
‫لازم نبود برای من انقدر خودتو به زحمت بندازی...
‫کدخدا دایگان بهم گفت چطوری ‫ شاکوگان تحت کنترل دشمنه.
‫که اینطور.
‫در این صورت...
‫آره، وقتشه.
‫قراره شاکوگان رو...
‫نجات بدیم!
‫عود خواب‌آور!
‫فوباکوجو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مقابل عود دووم آورد؟
‫هنوز تمام تلاششو می‌کنه، ها؟
‫شینسکه! بیا شاکوگان رو بکشونیم سمت سنیا!
‫تنها راه نجاتش با استفاده از رصد دنیای روحیِ اونه!
‫نه.
‫خودم نجاتش می‌دم.
‫چی؟
‫خودم شاکوگان رو نجاتش می‌دم.
‫خیلی‌خب... دستم اومد.
‫بگیر که اومد!
‫بیا ببینم!
‫با طناب باد، دستاشو بستی؟
‫آرابوکی. بیارش پیش من.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫همونطور که گفتم، ‫بدون استفاده از رصد دنیای روحیِ سنیا...
‫شوخیت گرفته؟
‫فکر کردی کی این‌کارو یادش داده؟
‫من بودم.
‫شاکویاکو...
‫شاکویاکوی مو قرمز...
‫موهاش حال‌به‌هم‌زنن.
‫می‌گن انگار می‌تونه هیولاها رو ببینه.
‫بابا، از کوهستان یه‌ذره سبزیجات آوردم.
‫بذارشون زمین و گمشو بیرون.
‫نمی‌تونم ریخت اون موهای قرمزتو تحمل کنم.
‫اینجا خونه منه... ‫چرا باید با این سر و وضع به‌دنیا بیاد؟
‫مو قرمز!
‫برو تو کوهستان خودتو گم و گور کن، عجیب‌الخلقه!
‫دوباره برگشتی، ها، مو قرمز؟
‫به‌نظر روستای افتضاحی داری. ‫خب، چطوره همه‌شونو برات بخورم؟
‫شاکویاکو باز برگشته!
‫اینجا نیا، مو قرمز!
‫از کوهستان‌مون برو بیرون، بچه قرمز لعنتی!
‫حضورت برای روستا مصیبت میاره!
‫درست همونطور که مادرت موقع به‌دنیا آوردنت مُرد!
‫خودت که شنیدی چی گفت، مو قرمز نحس!
‫خراب شدن محصولاتمون همش تقصیر توئه!
‫برو بالای کوهستان تا یوکای ببرتت!
‫مطمئنم حتی یه یوکای هم ‫ از اون موها حالش به‌هم می‌خوره!
‫روستایی‌ها!
‫سنگ زدن به این دختر رو تموم کنید.
‫این چیه؟ اون از کدوم قصر پیداش شده؟
‫و به همچین روستایی...
‫همراهم بیا. تو به اینجا تعلق نداری.
‫یه سامورایی؟
‫چرا کسی مثل منو می‌خواید؟
‫حتی اگه باورش برات سخت باشه،
‫لایقش هستی.
‫صبر کنید، آقا!
‫اون بچه نفرین‌شده‌ست.
‫مطمئنم برای شما هم ‫ مصیبت به‌بار میاره، سامورایی مهربون!
‫در این صورت، برای خوشبختی‌تون دعا می‌کنم.
‫برای شمایی که عاشق نفرین‌ها هستید.
‫ببخشید... شما واقعاً کی هستید؟
‫کـ ـ کاگان!
‫غیرقابل قبوله! غیرقابل قبوله!
‫هم راهبی که منو مهروموم کرد و ‫ هم روستایی‌هایی که بهم لعنت فرستادن!
‫راهب ملعون!
‫واقعاً فکر کردی یه انسان ناچیز می‌تونه ‫مقابل کاگان کبیر مقاومت کنه؟! تاوانشو می‌دی!
‫طلسم رو بشکن! وگرنه تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم!
‫این‌کارو نکن!
‫روستا...
‫کاگان نبود که...
‫نابخشودنیه!
‫چطور جرئت داری دستام رو به خون آلوده کنی؟!
‫باید بمیری!
‫اون دستای من بود...
‫دستای... ما بود.
‫کارهایی که باهم انجام دادیم...
‫تصمیم گرفتیم در طول‌شون همراه هم باشیم، مگه نه؟
‫من می‌تونم ببخشمت، کاگان!
‫پس خواهش می‌کنم، کاگان...
‫منو ببخش.
‫شاکو...یاکو...؟
‫کاگان.
‫درسته. ما...
‫ما دوتا...
‫دو روح در یک بدن هستیم.
‫باهم، ما شاکوگان هستیم!
‫ممنون که منو نجات دادید، ‫مرد جوان سوار بر اسب سفید.
‫اسم‌تون...
‫خب... فکر نمی‌کنم لزومی به گفتنش باشه.
‫وقتی بیدار بشی...
‫مطمئنم یادت میاد.
‫کار تو بود؟
‫شینسکه؟
‫البته.
‫ها؟
‫چی شده؟ کاگان؟ شاکویاکو؟
‫یه بوی خوبی به مشامم خورد!
‫یه‌جور گل، مگه نه، شاکویاکو؟
‫برام سؤاله چه‌جور گلی‌ـه.
‫ها؟
‫فرار!
‫چطور پیش رفت؟
‫موفق شدیم.
‫می‌تونی ارواح سنگی رو یه جای امن ببری؟
‫باید همین الان راه بیفتیم، روباه!
‫مودو؟
‫میمون‌های گروگان رو پس گرفتن.
‫ارتش کاتاوارا هم داره مهار می‌شه.
‫و ببره هم داره پا به پای ناداره می‌جنگه.
‫حالا چی؟
‫هنوز یه برگ برنده داریم.
‫که البته، آخرین برگ‌مونه...
‫آخرین برگ برنده‌مون؟
‫درسته.
‫آخرین برگ برنده‌مون... بانشو-او.
‫همه‌شونو له کن!
‫سوکیکو... تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چطور می‌تونی اینو ازم بپرسی؟
‫بدون هیچ حرفی رفتی واسه خودت بجنگی...
‫یعنی واقعاً من انقدر بی‌مصرفم؟! ‫سنیای احمق!
‫نائو، می‌شه بیای اینجا؟!
‫بـ ـ باشه، نائو!
‫حالا خانم‌خانما کی باشن؟ ‫متوجه شدم چسبیدی به دست سنیا.
‫امم، من، امم...
‫یه زن برفی به اسم ستسو‌ـه، نائو.
‫سنیا جونشو نجات داد، و حالا کمک‌مون می‌کنه.
‫ستسو-سان، درسته؟
‫من سوکیکو اَم، خوشوقتم.
‫شاید زده باشم تو گوشش، ‫ولی منم از دوستای سنیا هستم.
‫بـ‌ ـ بله! واقعاً از آشنایی‌تون خوشوقتم!
‫سوکیکو! پشت‌سرت!
‫اون...
‫کدوی کوکوگتسوسای!
‫زمین برهوت بود، و حالا سرسبز شده!
‫صرفاً انرژی روحی رو تخلیه نمی‌کنه...
‫می‌تونه جریانش رو ذخیره کنه!
‫تکمیل شده، ابزار نفرین‌شده‌ی کوکوگتسوسای-ساما.
‫حتماً خسته‌ای، سنیا.
‫می‌تونی استراحت کنی. ‫من ترتیب بقیه‌شو می‌دم!
‫سوکیکو!
‫اگه به‌قدری قدرت ازشون بکشم که نتونن سرپا شن،
‫بدون کشتن جلوشونو می‌گیرم.
‫سوکیکو!
‫سنیا؟
‫کمرت چی شده؟
‫هاناتورا-ساما؟
‫خیلی خسته و کوفته به‌نظر میای. ‫یکم استراحت برات خوبه.
‫بیا.
‫چی-
‫سنیا!
‫گل نیروبخش روحی شخصیم. ‫نیازی به تشکر نیست.
‫امروز خیلی بخصوصه.
‫ا ـ الان چیکار کنیم؟! ‫سوکیکو خودش تنهایی رفت، نائو.
‫اون آماده جنگیدنه، ولی سنیا نه...
‫تعدادمون برای محافظت از جفتشون کافی نیست، نائو!
‫نگران نباش. نیروی پشتیبانی تو راهه.
‫انقدر یه جا بند شده بود که دیگه داشت صبرش تموم می‌شد.
‫آسمون...
‫این رعدوبرق رو نمی‌شناسی؟
‫آذرخش...
‫مـ ـ مودو؟!
‫سلام، اژدهای سیاه جوون. ‫میمون‌ها رو بردی یه‌جای امن؟
‫آره. بردمشون تو جنگل.
‫و حالا نوبت منه! ‫کلی انرژی واسه خالی کردن دارم!
‫اون...
‫بانشو-او!
‫نائو، سنیا رو ببر توی جنگل، ‫بعد زود برگرد که به سوکیکو کمک کنی.
‫سریعی پس نباید زیاد زمان ببره.
‫باشه!
‫اون شمشیرزن و اژدها اهمیتی ندارن!
‫نذارین سنیا فرار کنه!
‫لعنت بهت، بانشو-او، ‫این چقدر قراره وقت بگیره؟
‫من که سنیا به یه‌ورم نیست، ‫ولی میمونا اون‌سمتی‌ان.
‫مودو؟
‫مشتاق دیدار، سوکیکو.
‫خوشحالم باهات همکاری می‌کنم!
‫رصد دنیای روحی.
‫پس یعنی شوجوها بعد اینکه بیدار شن ‫ به حالت قبل برمی‌گردن؟
‫آره.
‫نائو؟
‫چی شده؟ نکنه بی‌هوش شده؟
‫سنیا چیزیش نیست. هاناتورا با یه‌جور گل خوابوندش.
‫من باید برگردم، نائو.
‫سوکیکو کمک می‌خواد!
‫اگه می‌خوای بری، اول یکم آب بردار.
‫خیلی داغون به‌نظر میای.
‫باشه!
‫درختا...
‫الان چیه؟!
‫هاناتورا.
‫همونطور که خواستی ارواح سنگی رو جمع کردم.
‫خوبه، همینجا بذارشون زمین.
‫بعد می‌شه درخت‌ها رو یکم تکون بدی که فضامون بیشتر شه؟
‫آب خوردنه.
‫عجب چیز نابیه...
‫د ـ درخت‌ها...
‫خب، خوبه.
‫حالا که این حل شد، اون کاتاوارایی که ‫ سوکیکو و مودو شکست دادنو بیار.
‫از رصد دنیای روحی استفاده می‌کنم تا آزادش کنم.
‫باشه.
‫وایسا، شینسکه، عیب نداره این‌همه امر و نهی می‌کنی؟
‫مثلاً خدای زمینی‌ـه...
‫الهه کوهستان همیشه درباره این می‌گفت ‫ که لطف‌شونو همینطوری-
‫به روی چشم.
‫جلوی خودتو نگیر. ‫هر درخواستی که داری ازم بخواه.
‫برای امروز، بهت خدمت می‌کنم، کازاماتسوری شینسکه.
‫شیـ ـ
‫باشه، همینکارو می‌کنم.
‫اون الان...
‫بیا بریم!
‫سعی کن کسیو نکشی!
‫خیلی‌خب! فقط...
‫یکم هلشون می‌دم.
‫برای مبارزه با بانشو-او نرمش خوبی می‌شه...
‫بانشو-او؟
‫بعداً به حسابت می‌رسم،
‫بانشو-او!
‫قوی‌ان.
‫لعنت بهت، بانشو-او، تنبل به‌دردنخور...
‫بهت گفتم همه‌چیو با خاک یکسان کنی!
‫یعنی مثل ناداره‌ست، ‫که کنترل کامل روش نداریم؟
‫امکان نداره!
‫بانشو-او! انقدر مسخره‌بازی درنیار و تمومش کن!
‫توی بارون غرق، و با صاعقه خاکسترشون کن!
‫بارون؟!
‫لعنتی، خیلی رو مخه!
‫چطوری قراره اینطوری بجنگیم؟!
‫همین خوبه. بعدی، صاعقه.
‫وایسا...
‫دوباره؟
‫نسبت به قبل فرق داره.
‫گوش کنید، پسرا. ‫می‌خوام هرچی تو چنته دارید رو کنید.
‫این ترکیب اَبَر خدای جنگه،
‫خدای باد، شیناتسوهیکو-گامی-دانگای!
‫چی؟!
‫یه... خدای باد؟
‫بانشو-او...
‫داره عقب می‌ره... توسط باد؟!
‫باد زیادیه، ولی فقط داره بالا رو می‌زنه.
‫الان فرصتمونه اوضاع این پایینو فیصله بدیم!
‫آ ـ آره!
‫سوکیکو!
‫هواتو دارم، نائو.
‫ممنون می‌شم!
‫بیا کار این لامصبو یه‌سره کنیم!
‫این دیگه چیه...؟
‫ستاره؟
‫ابرها کنار رفتن.
‫ا ـ اونجا.
‫اون کاتاواراها...
‫واقعاً‌ همه‌شونو شکست دادیم؟
‫آره. انگار تموم شده.
‫تموم شد...
‫خب، اونقدر وقت نمی‌گیره ‫ اگه کار رو به روش سنیا انجام ندی.
‫ولی باید بگما...
‫حال کردم.
‫مـ ـ ممنونم.
‫همگی کارتون عالی بود.
‫تونستیم بهترین سرباز دشمن رو به زانو دربیاریم.
‫تحسین برانگیزه.
‫ای بی‌عرضه‌ها!
‫با این‌حال...
‫بـ ـ باورم نمی‌شه.
‫ابرهایی که باد کنار زده بود...
‫دارن جمع می‌شن.
‫اون دیگه چیه؟
‫نمی‌تونی ببینی؟
‫هی. وقتشه دیگه جدی بشیم؟
‫بانشو-او!
‫بانشو-او؟
‫اون واقعاً بانشو-اوـه؟
‫این باورنکردنیه.
‫تمام اون ابرها، که برای پوشش کل منطقه کافی بودن...
‫جذب هم شدن، و یه بدن تشکیل دادن.
‫اصلاً قابل‌قیاس نیست...
‫هیچ خدای زمینِ عادی‌ای حریفش نمی‌شه.
‫هیچ‌وقت انقدر قدرت روحی ندیده بودم.
‫اون واقعاً تحت کنترل ماست؟
‫قدرتی توی قلمرو فیزیکی داری ‫ توی دنیای ارواح اهمیتی نداره.
‫تمام قدرت‌های فیزیکی توی دنیا هم باشه ‫ تفاوتی ایجاد نمی‌کنه.
‫قطعاً تحت کنترله.
‫حالا بیا پایین، بانشو-او! ‫و نابودشون کن!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یو.
‫خیلی خوبه. ‫می‌تونم با یه کله‌گنده‌ای مثل تو بجنگم!
‫نزول بانشو-او