‫می‌دونم.
‫الان نجاتت می‌دم، یاماتو جینکا.
‫سنیا...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سنجو کوشیشو!
‫کوهاکو کنکوکن!
‫ریوهاکو کنکوکیاکو!
‫برو بریم، برو بریم، ‫برو بریم!
‫خونمون جوش اومده!
‫همینه! کاملاً بیدار شده!
‫در عین اینکه داره غلبه می‌شه،
‫این رویارویی عظیم انرژی‌های روحی...
‫آگاهی‌شو آزاد کرده.
‫الان باید بتونه حریف یوکوی هزار دم باشه.
‫ولی اون اینطوری توی مبارزه‌مون بیدار نشد...
‫شرمنده ناامیدت می‌کنم، ولی میزان خطر به‌قدری نبود که ‫ اعصابشو اینطوری به‌هم بریزه.
‫احتمالاً بخاطر اینکه کمک اون اژدهای سیاه جوان رو داشت.
‫ای بابا. پس می‌گی به‌درد اینکارم نخوردم؟
‫نگران نباش.
‫ممکنه که فقط با قدرت روحیِ یوکوی هزار دم همدردی کرده،
‫که برخلاف محدودیت‌های انسان و کاتاواراهاست.
‫جینکا.
‫تو تنها نیستی.
‫دارم میام، یاماتو جینکا.
‫سوکیکو-چان! اون کدو رو سمت جینکا هدف بگیر!
‫چشم!
‫جینکا با غوطه‌ور شدن توی مقدار مهیبی از قدرت روحی
‫ که قادر به کنترلش نبود ‫عقلشو از دست داد و از تعادل خارج شد.
‫با وضعیت الانش، رصد دنیای روحی کمکی نمی‌کنه.
‫نگاه انداختن به ذهنش فقط به دفع شدن توسط طوفان غوطه‌ور
‫یا توش گیر افتادن ختم می‌شه.
‫ولی اون کدو ابزار خوبی برای تغییر جریان انرژیه...
‫فکر نمی‌کنم هرگز این درخشش رو فراموش کنم.
‫یه‌روز، وقتی یه پیرزن شدم،
‫و توی ایوان خونه نشستم، ‫قبل فوت شدن یادم می‌مونه...
‫که تو چقدر زیبا بودی، سنیا.
‫طوفان روحی متراکم‌تر شده.
‫یکم دیگه، بی‌نظمیش از بین می‌ره، و جریان ثابتی می‌شه.
‫اون‌موقع وقت رصد دنیای روحی‌ـه.
‫واقعاً از پسش برمیایم؟ ‫که بپریم وسط اون اوضاع؟
‫تا وقتی سنیا جینکا رو آروم نکرده نمی‌تونیم کاری کنیم.
‫با این وجود، تضمینی نیست بتونه برنده شه.
‫منم می‌خوام کمک کنم! می‌دونم خیلی قوی‌ام!
‫حتی فکرشم نکن. اونا تو یه سطح دیگه‌ان.
‫پس چیکار کنیم؟!
‫شاید نتونه جلوشو بگیره، ‫ولی بدون شک یه فرصت حمله می‌سازه.
‫می‌شه یکم آب بهم بدین، خواهشاً؟
‫باید به سنیا اعتماد کنیم و منتظر شانس‌مون بمونیم.
‫بیاکوجین گوگیوکون!
‫سنکی‌یاکو ایشی!
‫خودم قبلاً باعث بارون اومدن شدم، ‫ولی اولین‌باره روی خودم می‌ریزه.
‫بیاکوجین فوجین! بیاکوجین رایجین!
‫بیاکوجین تنجو! بیاکوجین ناراکو!
‫داره بهش فشار میاد.
‫اوهو، شاگردم قویه ها!
‫الان وقتش نیست، کوکوگتسوسای.
‫خب، جینکا شاید توی ردوبدل کردن ‫ ضربات سنگین بهتر باشه...
‫ولی وقتی بحث مبارزه از نزدیک بشه...
‫چهارتا دست نامردیه!
‫دارم می‌گم، وقت اینکارا نیست.
‫جینکا داره از طلسم استفاده می‌کنه؟
‫چیش تعجب داره؟
‫این نوع تکنیک خیلی حساسه.
‫وقتی روحت تحت‌کنترل نباشه، نمی‌تونی استفادش کنی.
‫کدو داره جواب می‌ده! ‫جریان انرژی روحیش داره تصحیح می‌شه!
‫نائو!
‫نه-
‫این کدو انرژی زیادی از تو و جزیره حصار ذخیره کرده...
‫پسش بگیر!
‫نائو!
‫جینکا-ساما!
‫جینکا!
‫رصد دنیای روحی!
‫عجیبه... فکر می‌کردم آرزوم برآورده شده.
‫اینکه یه کاتاوارا شدم.
‫من اینجا داشتم چیکار می‌کردم؟
‫سرده.
‫گمونم حتی کاتاواراها هم سردشون می‌شه.
‫جینکا.
‫کی اونجاست؟
‫جینـ...
‫لعنتی! این دیوار دیگه چیه؟
‫جینکا که درست همونجاست!
‫با این وضع یخ می‌زنه.
‫دیوار درون قلب جینکاـست.
‫قلبش؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یه‌چیز واسه خوردن می‌پزم.
‫غذا...؟
‫حتی قیافه‌هامونو جوری کردیم ‫که وقتی اومدیم جینکا مارو بشناسه...
‫الان که وقت غذا خوردن نیست!
‫درسته که غذا توی دنیای روحی ‫شکمتو توی واقعیت پر نمی‌کنه...
‫ولی بهتر از اینه که سرتو به دیوار بکوبی.
‫اونجارو ببین.
‫چشماش زل زده به دیگ خورشت.
‫اوه، راست می‌گه.
‫شما دوتا هم بیاید اینجا.
‫معمولاً چطوری می‌شستیم...؟
‫جینکا-ساما!
‫اومد تو. انگار هیچی نبود.
‫این یعنی چی...
‫تکون نمی‌خوره.
‫هی، جینکا؟
‫انسان‌ها، محو شید.
‫تاما، الان دست خودتو می‌بوسه...
‫شینسکه؟! شاکو؟!
‫منظورت چیه دست خودمو می‌بوسه؟
‫وای، ای وای!
‫توی دنیای روحی، هم انسان‌ها ‫ و هم کاتاواراها تجسم‌های ذهنی‌ان.
‫ولی جینکا مارو به‌عنوان انسان دید و بیرونمون کرد.
‫خب یعنی چی؟
‫این یعنی جینکا داره به شکل عادیش برمی‌گرده.
‫مطمئنم مشکلی پیش نمیاد، بالأخره تاما اونجا پیششه.
‫جینکا.
‫یادت میاد وقتی توی بارون همدیگه رو دیدیم؟
‫وقتی اینجا باهم زندگی می‌کردیم؟
‫وقتی باهم سفر رفتیم؟
‫از چیزی که انتظار داشتیم سفر طولانی‌تری شد.
‫دوباره اینجا دیدنت...
‫دوباره دیدنت، اونم اینطوری، ‫هشت سال طول کشید.
‫جینکا. بیا سفرمونو تموم کنیم ‫و باهم برگردیم خونه.
‫بیا دوباره باهم زندگی کنیم.
‫خـ ـ خواهر...
‫جینکا؟ منو شناختی؟
‫خواهر... من... یه کاتاوارا شدم.
‫الان... خوشحال شدی؟
‫این چیزی بود که تو می‌خواستی. نه من.
‫این خودتو خوشحال کرد؟
‫خب... مطمئن نیستم.
‫اولش، می‌خواستم یه کاتاوارا باشم ‫ چون از انسان‌ها متنفر بودم.
‫ولی الان که فکرشو می‌کنم... ‫یه‌حسی بهم می‌گه یه‌سری انسان‌ها بودن که
‫خیلی ازشون متنفر نبودم.
‫بخورش. گرمت می‌کنه.
‫جینکا، خوشمزه‌ست؟
‫من...
‫من برگشتم، خواهر. دوستت دارم.
‫خوش برگشتی، برادر نادونم.
‫دوستت دارم.
‫به حالت عادی... برگشت؟
‫انجامش دادی، تاما.
‫من واقعاً کاری نکردم.
‫عجب احمقی. این‌همه مدت طولش داد.
‫اینجا... چه‌خبره؟
‫وقتی تو حال خودت نبودی ‫سنیا باهات جنگید.
‫سنیا؟
‫یادت نمیادش؟
‫شاگرد همون اژدهاست. ‫پسری که موی نقره‌ای داشت.
‫اوناهاش. واقعاً‌ بزرگ شده، مگه نه؟
‫خب، آه... سلام.
‫امم... سلام.
‫«سلام»؟
‫خب چی دیگه باید بگم؟
‫خیلی خوشحالم برگشین، جینکا-ساما!
‫«سلام»؟ ناموساً؟
‫واقعاً که. انتظارم خیلی بیشتر بود.
‫جینکا؟!
‫همگی بهم گوش کنید!
‫از جینکا فاصله بگیرید!
‫هاناتورا.
‫رصد دنیای روحی بدموقع بود.
‫باید قدرت روحی بیشتری ازش می‌گرفتیم!
‫قراره منفجر شه!
‫جینکا! تکنیک‌های سنگین اجرا کن!
‫نباید بذاری قدرتت سرریز شه!
‫جینکا!
‫سنیا!
‫بیاکوجین کوبو!
‫این چیه؟! داره جذبمون می‌کنه!
‫اون یه تکنیک پوچی‌ـه!
‫«پوچی»؟! یعنی چی پوچی؟
‫این ربطی به مردم پوچی داره؟!
‫هیچ ربطی به اونا نداره!
‫راستشو بخوای، خودمم نمی‌دونم چه‌خبره!
‫یعنی چی که نمی‌دونی؟!
‫سنیا خودش یه‌کاریش می‌کنه!
‫پس دعا کن!
‫سلام.
‫سـ ـ سلام.
‫اینجا شبیه دنیای روحی می‌مونه، ولی فرق داره.
‫یه‌جوری می‌شه گفت... خالیه.
‫پنج دم عنصری، باد، صاعقه، نور و تاریکی.
‫و گمونم این باید دمِ تهی باشه.
‫خب، یعنی...؟
‫پوچی. دمی با خواصی که نهایتاً همه‌چیز رو محو می‌کنه.
‫خوب درکش نمی‌کنم.
‫بخشی از بدن خودمه، ‫و بازم نمی‌فهمم چطوریه.
‫شاید یه دمِ تبعید؟ ‫کمتر از تهی؟
‫تبعید؟ منظورت اینه من نابود شدم؟
‫پس چطوری الان اینجام؟
‫وقتی دم فعال شد بهم دست زدی،
‫پس شاید کاملاً محو نشده باشی.
‫به هرحال، احتمالاً فقط بحث زمان وسطه.
‫درآخر هردومون توی پوچی کشیده می‌شیم...
‫البته با فرض اینکه مفهوم زمان اصلاً اینجا صدق کنه.
‫می‌تونی تکنیک رو لغو کنی؟
‫کردمش.
‫این چیزی شبیه یه سوراخ وسط دنیاست ‫ که با این تکنیک ساخته شده.
‫حاصل خود تکنیک نیست، ‫بلکه عواقبش.
‫راهی برای بیرون رفتن هست؟
‫شرمنده، ولی فکری به ذهنم نمی‌رسه.
‫می‌گن وقتی یه سوراخ هست، ‫فقط لازمه پرش کنی.
‫کی اینو می‌گه؟
‫دوستای درونم.
‫به کمکت احتیاج دارم. ‫با قدرت روحی‌مون این سوراخ رو پر می‌کنیم.
‫باهمدیگه آب خوردنه.
‫آره، البته. بهت دِین بزرگی دارم.
‫دِین؟
‫خواهرمو پیشم آوردی. ‫این راه نجاتم بود.
‫در این صورت، منم بهت بدهکارم.
‫به‌لطف تو بود که تونستم شینسکه رو ببینم.
‫و اونم منو نجات داد.
‫فکر کنم آخرشم...
‫ما شبیه همیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نبرد بین یوکوی هزار دم و کنام هزاره
‫به پایان خودش رسید.
‫ولی زندگی اونا...
‫ادامه داره.
‫مـ
‫من
‫من تنـ
‫من تنهام
‫فکر می‌کنم کسی باشه که خیلی بهش اهمیت می‌دادم
‫...تنها نیستم
‫جینکا و تاما