‫حس بدی دارم، که با وجود این‌همه، ‫این لباس‌ها رو قبول کنم.
‫ایراد نداره. دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫آره. می‌بینیم.
‫مراقبت کن.
‫مواظب خودت باش!
‫تو هم همینطور، شاکو.
‫وقتی مبارزه تموم شد، ‫به روستا برگشتیم.
‫از جینکا و تاما پرسیدم اگه می‌خوان اینجا بمونن،
‫ولی گفتن می‌خوان به خونه‌ای که ‫ قبلاً توی کوهستان داشتن برگردن.
‫سفرتون به سلامت! ‫مراقب خودتون باشید!
‫بابت همه‌چیز ممنون، نائو.
‫خب، شینسکه، دیگه ما هم باید راه بیفتیم.
‫حتماً. نمی‌خواد عجله کنید.
‫حدوداً تا یه‌ماه دیگه برمی‌گردیم.
‫سنیا و سوکیکو رفتن ‫ نائو رو تا زادگاهش همراهی کنن.
‫چندوقت قراره توی روستا سوت‌وکور باشه، ها؟
‫و بخوام از خودم بگم هم...
‫متأسفم، شاکو.
‫یه‌کاری هست که باید انجام بدم.
‫یه‌مدت مواظب روستا باش.
‫روی چشم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌خوای کجا بری؟
‫ارتباطی به تو نداره.
‫در هر صورت باهات میام.
‫نمی‌ذارم دور از چشمم سقط شی.
‫نه اونم وقتی روحت قراره متعلق به من باشه.
‫هرجور خودت می‌خوای.
‫راستی، کوکوگتسوسای چی شد؟
‫رفت، و یه‌کلمه هم با جینکا حرف نزد.
‫یا اینکه بخواد تقاص تسخیر بدنمو بده.
‫اون پیری واقعاً خیلی آب‌زیرکاه بود.
‫غیبت طولانی‌مدتمو ببخش، مادر.
‫خدای من.
‫تو رئیس قبیله یاماتوـی، ‫این‌همه مدت کجا رفته بودی؟
‫داشتم به دنیایی که برادر کوچکم ‫ توش زندگی می‌کنه نگاه مینداختم.
‫برای کسی که توی دنیای تاریکی زندگی می‌کنه، ‫جینکا به‌طور زیادی درخشید.
‫که اینطور.
‫پس کوکوگتسوسای-ساما خوب تربیتش کرده.
‫موهات هیچ‌وقت به‌حالت قبل برنگشت، مگه نه؟
‫گمونم ثابت می‌کنه الان تبدیل به کاتاوارا شدی.
‫انگار واقعاً یه کاتاوارا شدم.
‫حتی این گوش‌ها هم گرفتم.
‫بهت میان.
‫خواهر، ما کجاییم؟
‫اینجا جاییه که اویاما میتسوچیهیمه زندگی می‌کنه.
‫قبل اینکه به کوهستان برگردیم، ‫ باید ترتیب یه‌کاریو بدم.
‫چه کاری؟
‫خب، چیز مهمی نیست...
‫دیگه رسیدیم، نائو.
‫اینجا...
‫جاییه که اولین‌بار نائو رو دیدیم.
‫نزدیک روستای قدیمیت، سوکیکو.
‫آره. من بخشی از اون خدای جنونم که سنیا شکست داد، نائو.
‫خاطراتمو به‌خاطر شوک شکست خوردن ‫ از بدن اصلیم از دست دادم.
‫نائو...
‫همون باتلاق جلوتره، نائو.
‫از جونم چی می‌خوای؟
‫اگه اینکارو می‌کنی، بهتره که بدونی...
‫اون پیر خرفت دوازده‌ برابر ‫ازت انرژی روحی بیشتری داره.
‫یوکویی که بغلشه، هفتاد و چهار برابر.
‫این فقط زور دست راستم بود!
‫غبار آتش روباه.
‫عزت زیاد!
‫کنارش بزن...
‫آرابوکی!
‫الان یادم اومد.
‫تو هم هشت سال پیش به معبد اصلی اومده بودی.
‫چون می‌دونستی زنده‌م اومدی کارو تموم کنی؟
‫و فکر کردی کسی مثل تو واقعاً‌ از پسش برمیاد؟
‫حتی حرف نمی‌زنه.
‫خوب نیست. اون خیلی بیشتر آماده‌ست.
‫آرابوکی...
‫نمی‌تونی اینطوری گولم بزنی! کوزوریوهو!
‫خب؟
‫تونستم.
‫نباید می‌ذاشتم زنده بمونه. ‫محض خاطر بقیه، مخصوصاً کاتاواراها.
‫با استفاده از توهم فرار کردی... تحسین‌برانگیزه.
‫چیش آخه تحسین‌برانگیزه؟
‫یه دست و یه چشم برام آب خورد.
‫جلوی خون‌ریزی رو گرفتم، ‫ولی با توجه به زخم‌هات...
‫دیگه نمی‌تونم آزمایشات و تحقیقات رو پیش ببرم.
‫متأسفم، کوزونوها. ‫نتونستم انسانت کنم.
‫اصلاً مشکلی نیست. ‫تا پایان زندگیت درکنارت باقی می‌مونم.
‫واقعاً قابل تحسینه، شینسکه-کون.
‫مشکلی هست، الهه کوهستان؟
‫هی.
‫بالأخره برای وفا کردن به قولت آماده‌ای، تاما-چان؟
‫چه قولی؟
‫اینکه یکی از روح‌هاتونو بهم بدید.
‫خواهر...
‫به‌نظرت مشکلی پیش نمیاد؟
‫گفتش از اونجا که شینسکه جلوی یازن رو گرفت، ‫دیگه روح رو نمی‌خواد...
‫نمی‌دونم چطوری این به اون در می‌ره.
‫منم نمی‌دونم. واقعاً الهه عجیبیه.
‫معلوم نیست اگه بعداً نظرشو عوض کنه ‫ و یکیو دنبالمون بفرسته.
‫یه الهه عجیب...
‫حتی می‌شه گفت، یه خدای جنون.
‫وقتی زندگی به این طولانی داشته باشی، ‫زمان برات مثل یه بار سنگین می‌مونه...
‫هنوز حتی نمی‌تونم تصور کنم چطور ممکنه باشه.
‫این...
‫به‌خاطر نبود طولانیِ خداش دیگه خشک شده.
‫مشکلی نیست، نائو.
‫این معجون روحی‌ـه که از بانشو-او گرفتم، نائو.
‫ها؟ نائو؟
‫به‌نظرت نائو داره چیکار می‌کنه؟
‫شاید داره آب و خاک رو حاصلخیز می‌کنه.
‫داره به زمین خبر می‌ده که خداش برگشته.
‫خیلی گشنمه، نائو.
‫منم همینطور.
‫باید دیگه راه بیفتیم.
‫سوکیکو...
‫سوکیکو! سنیا!
‫ممنونم، دوستای عزیزم.
‫و خدانگهدار. ‫ از زمانی که باهم داشتیم لذت بردم، نائو.
‫نائو!
‫نائو...
‫متأسفم، نائو. ‫خیلی برای خداحافظی سختم میومد، نائو.
‫منو فراموش نکنید، نائو!
‫هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنیم، دوست خوبم.
‫خیلی ازت ممنونم، نائو!
‫خیلی خیلی از زمانی که داشتیم لذت بردم!
‫دوباره می‌بینمتون!
‫فعلاً!
‫دوباره می‌بینمت!
‫سنیا...
‫الان می‌خوای چیکار کنی؟ ‫می‌خوای توی روستا بمونی؟
‫توی روستا می‌مونم. با تو...
‫روستای ما.
‫ها، از چیزی که انتظار داشتم بهتره!
‫فکر می‌کردم اولش باید خونه قدیمی رو تروتمیز کنیم.
‫ما برگشتیم.
‫خوش اومدید!
‫جینکا، تاما-چان!
‫اینجا رو براتون آماده کردیم.
‫سفر ما به پایان خودش رسید.
‫و وقتی که تموم شد، ‫به سوکیکو قول دادم باهاش توی روستا بمونم.
‫سر همین فکر کنم تا یه‌مدت همینکارو ادامه بدم.
‫طلسم پنهان‌سازی‌ای که من و شینسکه ‫ برای روستا ساخته بودیم
‫چندباری درمقابل شعله‌های جنگ ازش محافظت کرد.
‫کسی که شوگان رو زمین زد، ماتسونوگا هیساهیده،
‫توسط مردی به‌نام نوبوناگا دنبال شده و کشته شد.
‫وقتی زانزو-سان دربارش شنید، ‫یه‌جوری به خنده افتاد...
‫...که کمرش درد گرفت. ‫از اون‌موقع توی خونه بستریه.
‫این نوبوناگا-سان هم ‫ توسط کسی به‌نام آکچی-سان کشته شد.
‫یکی به‌نام هیده‌یوشی-سان هم اونو کشت... ‫و بعد مرگش،
‫الان، یکی به‌اسم توکوگاوا-سان داره ‫ به سرزمین حکمرانی می‌کنه.
‫بعد هربار تغییر هم به‌عنوان نماینده دنیای تاریکی،
‫شینسکه به‌شوخی می‌گه می‌خواد حاکم رو ببینه.
‫الان دیگه فوت شده.
‫هی، شنیدم امروز حالت خوبه.
‫از کوتارو و بقیه شنیدم.
‫فکر کنم. حداقل یه‌ذره.
‫امروز گرم شده ها، نه؟
‫همینطوره. گرم و راحت.
‫این بیرون داشتی به چی فکر می‌کردی؟
‫یه رازه.
‫سنیا...
‫چیه، سوکیکو؟
‫می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم که ‫ این‌همه مدت معطلت کردم.
‫حتماً سخت بوده، مگه نه؟
‫اصلاً هم نبوده.
‫خوشبخت بودم.
‫منم خیلی خوشبخت بودم. ‫ممنونم، سنیا.
‫چه زیبا...
‫ظاهراً الان دوره گنّاـه.
‫دوران جنگ‌های ایالتی به پایان رسیده،
‫و چهل سال از سفرمون می‌گذره.
‫و وقتی همه طی فصل‌ها جلوتر رفتن... ‫من عقب باقی موندم.
‫هیچ‌وقت عوض نمی‌شی ها، سنیا-سان.
‫شاید منم یه انسان تقویت‌شده روحی باشم...
‫ولی الان دیگه یه پیرزنم.
‫آره. فکر کنم یه اشتباهی توی من بوده.
‫خسته نباشی.
‫ولی ما طوری‌مون نمی‌شه، ‫همینطور بچه‌هات و رایدو-سان.
‫دیگه لازم نیست نگران ماها باشی.
‫ممنونم.
‫جاهای زیادی برای رفتن بود، ولی بدون مقصدی.
‫با حمل کردن بار زمان با خودم،
‫الان فقط محض قدم زدن، قدم می‌زنم.
‫یه مهمون دیگه توی اون مسافرخونه مرده.
‫اونجا قطع‌به‌یقین جن‌زده‌ست.
‫خفه! انقدر درباره مسافرخونه‌مون شایعه درست نکنین!
‫خودم شب رو اونجا می‌خوابم تا به این شایعات پی ببرم.
‫اگه هیولای خبیثی پدیدار شد، نابودش می‌کنم.
‫خب البته، اگه اسم منو در جای‌جای دنیا پخش کنید...
‫هاپون ماتسوکنکی! ‫جلاد شیاطین، اسم منه!
‫وای خدا، ماتسو-ساما رو کشتن!
‫تف توش! گمونم مسافرخونه توی نسل من تموم می‌شه...
‫اتاق خالی دارید؟
‫بذارین یه نگاهی بهش بندازم.
‫اوه، راهو بهتون نشون می‌دم!
‫خب، چه غافلگیری‌ای. ‫این مرد رو می‌شناسم.
‫مشتاق دیدار، هاپون‌ماتسو.
‫انگار توی تغییرشکلت بهتر شدی.
‫ای تف!
‫تو کدوم خری هستی که تونستی ‫ به حیله‌ی فوتون کابوسه‌ی کبیر پی ببری؟!
‫سنیاـم.
‫انقدر خفه‌ت می‌کنم که بمیری!
‫سنیا-ساما!
‫ای عوضی!
‫دیگه بسشه، انرا انرا.
‫اون فوتون یه کاتاوارا بود؟ ‫چه ترسناک.
‫اوی، فوتون کابوسه...
‫چیه؟!
‫این اختراعِ کازوماتسوری چهارمه: ‫کدوی ندامت.
‫کاری که با بقیه کردی رو می‌دم تجربه کنی.
‫بین راه، یه زمانی هم توی دنیای روحی سپری می‌کنی.
‫جونمو نجات دادی!
‫اولین‌بارم نیست. ‫ فکر کنم آخریش توی جنگل بود، نه؟
‫خب راستش، این هفتمین باره.
‫زیاده که! ولی باید بگم، ‫خیلی پیر به‌نظر می‌رسی.
‫شاید بهتره فکر بازنشستگی کنی.
‫دیگه از دوران شمشیر هم گذشته.
‫تو هم اصلاً عوض نشدیا، سنیا.
‫حتی با اینکه از زمان دیدارمون 200 سال می‌گذره.
‫برای 800 سال دیگه باید خوب باشم.
‫موندم چند بار دیگه قراره همو ببینیم؟
‫وایسا، آخرین‌باری که همو دیدیم، ‫حریفت مگه خدای گمراه‌کننده نبود؟
‫و تا وقتی اونو داشته باشم، ‫می‌تونم همچنان به‌سمت روستا حرکت کنم.
‫اینطوری خودمو سرگرم نگه می‌دارم. ‫می‌دونی، کار زیادی ندارم بکنم.
‫قربان، یه اتاق دیگه واستون آماده کردم...
‫بابا، فکر کنم خدای مو-سفید به پستمون خورده باشه.
‫اونی که یهویی توی روستاهایی که مشکل دارن پیداش می‌شه،
‫و همونطوری غیبش می‌زنه؟
‫آره. می‌گن که هزارتا دست داره، لیزر نوری شلیک می‌کنه،
‫و می‌تونه وارد خواب آدما بشه.
‫بابابزرگ یه‌زمان برام تعریف کرد.
‫پس گمونم مسافرخونه دیگه نباید مشکلی داشته باشه.
‫افسانه‌ها می‌گن مو-سفید جادوگری از زمان‌های کهن‌ـه
‫که بعد از خوردن هزار هیولا، ‫با نفرینی تبدیل به یکی از خودشون شد.
‫ناتوان در به‌یاد آوردن زادگاهش،
‫برای قرن‌ها در سرزمین سرگردان بوده...
‫یا یه‌چیزی تو همین مایه‌ها، مو-سفید-دونو.
‫انگار از همه‌چیز باخبرید ها، یوکو-دونو.
‫هرچی نباشه، از شنیدن داستان کاتاواراها لذت می‌برم.
‫می‌شه بپرسم همسرتون کجاست؟ ‫اومده بودم همراهشون چای بخورم.
‫الان اینجا نیست.
‫رفت به جنگل شوجوها تا الکل بیاره.
‫خوشحالم می‌شنوم حالش خوبه. ‫پس من دیگه راه میفتم.
‫از اینجا می‌خوای کجا بری؟
‫به فکر سر زدن به اژدهای سیاه-دونو بودم.
‫دیگه وقتشه تسویه حساب کنیم.
‫تسویه حساب؟ ولی شنیدم روی دور باخت افتادی.
‫واقعاً از همه‌چی باخبرید، ها؟
‫باید هر چند وقت یه‌بار به خانمت ‫ توی کوهستان برفی سر بزنی.
‫عشق چیز قشنگیه ها.
‫اون خانمم نیست. صرفاً باهم دوستیم. ‫دوست‌هایی که گهگاهی باهم چای می‌خورن.
‫تسلیم می‌شم!
‫ضعیفی. بدجوری ریدی.
‫این چه‌جور تسویه حسابی بود؟
‫تو تحت تعلیم سون‌کن-ساما بودی، مگه نه؟
‫ولی من هرروز رو به سرگردونی سپری می‌کنم...
‫تو فقط بی‌حوصله و بلاتکلیفی.
‫سنیا-ساما، بفرمایید چای میل کنید.
‫ممنون.
‫حال پدرت چطوره؟
‫تاگو این چند وقته خودشو ‫ شبیه انسان‌ها می‌کنه تا بره قماربازی.
‫البته گفتنش باعث شرمساریه...
‫همینطوری که هست خوبه.
‫وقتی یازن وسط اون بیماری همه‌گیر مرد،
‫از عاقبتی که سر آدم بدا میاد زهره‌ترک شد.
‫از اون زمان سربه‌راه شده.
‫پس از اون موقع می‌ذارم ‫خرده‌کاری‌های سون‌کن پیر رو انجام بده.
‫فکرشو نمی‌کردم پدرم قبل از تولدم یه شرور بوده...
‫اوه، الان یه‌ذره پیاز داغشو زیاد کرد.
‫فقط یه مشنگ بی‌مغز بود.
‫البته خب منی که باهاش می‌پلکیدم خیلی بهتر نبودم.
‫ببین چه تواضعی به خرج می‌ده. ‫نکنه این حاصل بالا رفتن سنه، اژدهای سیاه-دونو؟
‫خب، از چشم من، مو-سفید-دونو ‫ هربار که می‌بینمش داره نازک‌نارنجی‌تر می‌شه.
‫آخه دیگه خیلی ورزش نمی‌کنم.
‫تو حالت سر جاشه؟
‫ترفند شاد بودن اینه که ‫ چیزایی که می‌خوای رو به خاطر بسپری،
‫و بقیه چیزها رو فراموش کنی.
‫عمداً دارم احمق‌تر می‌شم. برای اینه.
‫جدی می‌گی؟
‫خب، هرطور مایلی، ولی بعد از این سرگردونی ‫ باید سرگرمی‌ای واسه خودت پیدا کنی.
‫منم واسه خودم سرگرمی دارم.
‫چیه؟
‫کوهنوردی توی کوهستان برفی.
‫اوه، پس می‌ری دیدن زنت.
‫منظورم این نبود!
‫یوکو-دونو و اژدهای سیاه-دونو ‫ واقعاً دربارم بد فکر می‌کردن.
‫چیزی که واقعاً ازش لذت می‌برم... ‫این شرایط سخته.
‫جوری که می‌تونم صدای بدنمو بشنوم که ادامه بده،
‫و زنده بمونه، اونم بعد اینکه ‫فکر می‌کردم از زندگی خسته شدم.
‫اینجا اومدم تا اون صداها رو بشنوم.
‫سردمونه. خسته‌ایم. ‫سردمونه. می‌خوایم زنده بمونیم.
‫می‌خوایم زنده بمونیم.
‫بیاید وایسیم. ‫به‌اندازه کافی زندگی کردیم.
‫می‌تونیم اینجا استراحت کنیم. ‫چرا می‌خوایم زنده بمونیم؟
‫کجا می‌ریم؟ ‫تا کِی قراره ادامه داشته باشه؟
‫یه همچین چیزی.
‫ولی تا وقتی گرمایی که ‫ بقیه بهم می‌دنو درونم داشته باشم...
‫تا وقتی بتونم لبخند بزنم...
‫می‌تونم تا ابد ادامه بدم.
‫سنیا!
‫ستسو. ده‌سالی شده، مگه نه؟
‫بیست سال، مغز فندقی!
‫این‌بار نمی‌ذارم فقط چایی بخوری و بذاری بری.
‫بیا.
‫«دایستسوزان-او به جنون کشیده شده.»
‫«درخواست شکستش رو داریم.»
‫«نیروهای کمکی از قبل تأمین شده.»
‫«از رئیس راهبین دانگایشو...»
‫«تنّن.»
‫خب، چه تصادفی! ‫مزاحم که نشدم، نه؟
‫خودتو به اون راه نزن، اژدهای سیاه-دونو.
‫اوه، اژدهای سیاه-ساما!
‫بیخیال، حواس‌پرت‌تر از ‫شما که نمی‌تونم باشم، مو-سفید-دونو!
‫به‌هرحال، اصل‌کاری اومد.
‫حالا می‌فهمم. از زمان ژنرالِ دریای جنوب ‫تا الان به همچین چیزی نجنگیدم.
‫اون جدی سخت بود، ‫توئم که زرت و زرت غرق می‌شدی.
‫دربرابر مه‌های چندش‌آور که اونقدر بد نبود.
‫باهاش مشکل داشتم ‫چون هر دفعه که مسموم می‌شدی، می‌رفتی دستشویی.
‫خب منم یادمه اون یارو یوکوئه دورت می‌چرخید
‫وقتی داشتیم با شاهزاده دنیای زیرین سروکله می‌زدیم!
‫صدا زدین؟
‫اه، پیداش شد...
‫من نبودما، یوکو-دونو.
‫من دایستسوزان-او هستم!
‫تمام دنیا رو در تاریکی مطلقی که ‫ یک کولاکه غوطه‌ور می‌کنم!
‫گاله رو ببند!
‫بعد تاریکی مطلق دیگه نفهمیدم چی گفتی.
‫چندبار شده که این کشور رو نجات دادیم؟
‫خب، بریم تو کارش.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب دیگه. اسمتو نمی‌دونم،
‫ولی تمام این مدت تماشامون کردی، ‫دوستم از دنیای دیگه.
‫اینجا دیگه از هم جدا می‌شیم، ولی...
‫امیدوارم درون تو هم چیز گرمی باقی مونده باشه.
‫سنگوکو یوکو
‫داستانی از رنگ‌های شکوفه زمان
‫سفری به پایان خود رسیده.
‫تا
‫دا
‫خوب به‌نظر میای، سوکیکو
‫قبر خانواده ‫کازاماتسوری