‫و بنابراین،‌ بچه‌ها، این وقتی بوده ‫که جولی جواب انیستون رو داد
‫و چیزهایی از این قبیل گفت...
‫اوه، سلام آقای مکی.
‫همه‌ی دخترا لطفا برن تو سالن.
‫من باید با پسرای این کلاس صحبت کنم.
‫پسرا، ما یه مشکل خیلی جدی داریم.
‫من الان از دستشویی پسرونه اومدم،
‫و یه نفر در محل ادرار، ‫دستشویی شماره دو کرده.
‫محل ادرار چیه؟
‫توالت دیواری برای جیش کردن.
‫و یه ناشیرینی توش ریده.
‫حالا، من می‌خوام هرکسی که ‫این‌کارو کرده همین الان بیاد جلو،
‫و این برای همه کمتر دردناکه، باشه؟
‫کی توی شاشگاه میرینه؟
‫این یه جرم بی معنیه.
‫آقای مکی‌، به نظرم شما بخواید فکر کنید که
‫این نوعی از توطئه‌ست.
‫درست مثل ۱۱ سپتامبر. ‫خدایا! دوباره شروع کرد.
‫۱۱ سپتامبر یه توطئه نبود،‌کون گنده!
‫اوه، واقعا؟
‫کایل، تو هرچیزی که بهت ‫گفته میشه رو باور می‌کنی؟
‫ببخشید!
‫می‌تونیم برگردیم به بحث؟
‫به نظر میاد همه‌تون ‫متوجه نشدید این چقدر جدیه!
‫حالا کی ریده تو شاشگاه؟
‫به نظرتون خنده داره؟
‫باشه! خب!
‫وقتی پلیس بیاد اینجا ‫می‌فهمید که واقعا خنده‌داره!
‫متاسفم، آقای مکی،
‫اما واقعاً هیچ مدرکی ‫برای ادامه دادن وجود نداره.
‫ولی باید یه علتی وجود داشته باشه.
‫هیچ‌کسی بدون دلیل نمی‌رینه تو شاشگاه.
‫ولی آخه کی از ریدن تو این سود می‌بره؟
‫این یه معمای بزرگه برای من.
‫به نظرم بهتره با هاردلی بویز تماس بگیریم.
‫هاردلی بویز... دو تا جوون تازه‌کار
‫با مهارت حل کردن معماها!
‫هاردلی بویز در...
‫معمای گه شاشگاه
‫همش همینه، ‌هاردلی بویز.
‫ما هیچ سرنخی نداریم و ‫هیچ‌کسی به جرمش اعتراف نمی‌کنه.
‫این مطمئنا یه معماست.
‫آره. خیلی سخت به نظر میاد.
‫هر کسی این کارو کرده حتما ‫از دست مدرسه عصبانی بوده.
‫اوه. فکر کنم دارم یه سرنخ پیدا می‌کنم.
‫واقعا؟
‫آره،‌این الان کاملا به من یه سرنخ میده.
‫اوه، منم دارم یه سرنخ پیدا می‌کنم!
‫سرنخ من یه جورایی به این سمت اشاره می‌کنه.
‫آره. حالا من یه سرنخ کلی دارم.
‫من هنوز یه سرنخ وحشی دارم.
‫سرنخ من در حال حاضر ‫به اونجا اشاره می کنه!
‫بیا اون سرنخ رو دنبال کنیم.
‫اونا هنوز نفهمیدن کی ریده توی شاشگاه؟
‫نه هنوز.
‫اونا قرار نیست بفهمن کی این کارو کرده.
‫ولی اونا یه قربانی درست ‫می‌کنن، که بفرستنش حبس،
‫و همه‌ی مارو مجبور می‌کنن باورش کنیم.
‫۱۱ سپتامبر دوباره از اول شروع میشه.
‫در مورد ۱۱ سپتامبر خفه خون می‌گیری؟
‫کایل، چرا انقدر از حقیقت می‌ترسی؟
‫چون هرکسی که فکر می‌کنه ۱۱ ‫سپتامبر توطئه بوده یه عقب‌مونده هست!
‫اوه، واقعا؟
‫خب، بیش از یک چهارم ‫مردم آمریکا که تو می‌شناسی
‫فکر می‌کنن ۱۱ سپتامبر یه توطئه بوده؟
‫تو میگی یک چهارم مردم آمریکا عقب موندن؟
‫بله. من میگم یک چهارم ‫مردم آمریکا عقب موندن.
‫آره، حداقل یک چهارم.
‫بیا یه نمونه‌ی آزمایشی ‫بگیریم. ما چهار نفریم.
‫تو عقب مونده‌ای. این یعنی یک چهارم.
‫کایل، افراد زیادی هستن ‫که حقیقت رو می‌دونن.
‫باترز! ‫هی، رفقا!
‫باترز، به نظر تو ۱۱ سپتامبر یه نقشه
‫توسط یه سری تروریست عصبانی بوده،
‫یا فکر می‌کنی یه جور سرپوش گذاشتن بوده؟
‫خب، من شنیدم باعث و بانی ۱۱ ‫سپتامبر رئیس جمهور بوش بوده.
‫آها! دیدی؟ ‫از کجا شنیدی؟
‫- از اریک. ‫- من کارم تموم شد.
‫باترز، تو واقعا اینو باور نکردی، درسته؟
‫خب، باید بگم، تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
‫دولت کارای عجیب غریبی انجام میده.
‫دولت و تشکل‌هایی که توسط یهودیا هدایت شدن
‫ ۱۱ سپتامبر رو پیش بردن.
‫- درسته، باترز. ‫- خدا لعنتت کنه!
‫می‌بینی چی میشه وقتی این ‫مزخرفات رو پخش می‌کنی، کون گنده؟
‫- چی؟ مردم حقیقت رو می‌بینن؟ ‫- الان می‌تونم برم؟
‫شماها کورید! ‫من نمی‌تونم باور کنم کسی
‫چیزایی که توی رسانه‌ ‫گفته شده رو باور می‌کنه.
‫من میرم حقیقت رو پیدا کنم.
‫من یه بار برای همیشه، کل حقیقت توطئه‌ی
‫۱۱ سپتامبر رو روشن می‌کنم!
‫وای نه.
‫♪ آیا سوال پرسیدن من اشتباهه؟ ♪
‫♪ آیا جستجوی حقیقت اشتباهه؟ ♪
‫♪ من نمی‌تونم کورکورانه ‫تفسیر اونارو بپذیرم ♪
‫♪ من نمی‌تونم منطقم رو ‫بر اساس شواهد قرار بدم ♪
‫♪ تقریباً همه شواهد به ‫یه طرف اشاره می‌کنن ♪
‫♪ ولی من مثل چارلی ‫شین و گلوریا استفان هستم ♪
‫♪ باید بدونم واقعا چه اتفاقی افتاده ♪
‫♪ در ۱۱ سپتامبر ♪
‫♪ واقعا چه اتفاقی در ۱۱ سپتامبر افتاد ♪
‫البته. خیلی واضحه.
‫چطور قبلا ندیده بودیم؟
‫این قورباغه‌ی منه. اون اسم نداره.
‫اون یه قورباغه‌ست، نه یه وزغ. ‫چون وزغ‌ها قورقور نمیکنن.
‫به نظر من قورباغه‌ها ‫حیوانات خانگی خوبی هستن.
‫خیلی خب. ممنون، لروی.
‫ممنون از اینکه قورباغه کوچولوی ‫خنگولتو دراختیار کلاس گذاشتی.
‫خب. کسی چیزی برای نشان-و-بیان داره؟
‫باشه، اریک. تو می‌تونی نفر بعدی بیای.
‫برای نشان-و-بیان امروز، من پاورپوینت
‫گزارش تکان‌دهنده‌ی حقیقیت...
‫پشت پرده‌ی حملات ۱۱ سپتامبر رو آوردم.
‫وای، خدایا.
‫به ما گفته شده باور کنید ‫که آتش ناشی از سوخت جت
‫اسکلت پولادی برج‌ها را ذوب کرده،
‫که منجر به فروریختن آنها شد.
‫ولی شما می‌دونستید که سوخت جت
‫در دمای کافی برای سوخت پولاد، نمی‌سوزه؟
‫به ما گفتن پنتاگون هم مورد اصابت ‫یه هواپیمای ربوده شده قرار گرفت.
‫ولی الان به این عکس از پنتاگون نگاه کنید.
‫سوراخ به اندازه‌ی کافی بزرگ نیست.
‫و اگه هواپیما بهش برخورد ‫کرده، بقیه‌ی هواپیما کجاست؟
‫وای.
‫پس حالا سوال حتمی اینه...
‫اگر تروریست‌ها عامل ۱۱ ‫سپتامبر نبودن، کی بوده؟
‫یادتون باشه که در حقیقت، دو برج وجود داره.
‫دو منهای یک میشه یک... یک، یک...۱۱
‫دو منهای یک میشه یک. ‫ یک، یک.
‫و در هیئت مدیره‌ی سیلوراستاین ‫نه عضو وجود داره.
‫یعنی ۹-۱-۱...۹/۱۱ ‫(۱۱ سپتامبر)
‫و دو منهای یک به اضافه‌ی ۹-۱۱، ‫و شما ۱۲ رو به دست میارید.
‫که همه‌ی ما رو به مغز متفکر ‫حملات ۱۱ سپتامبر هدایت می‌کنه.
‫کایل. ‫من؟
‫دوازده شامل اعداد ۱ و ۲ هست.
‫درست مثل ماجرای توالت دیروز،
‫جایی که یه نفر به جای ‫شماره یک شماره دو کرده.
‫و یک و دو را با ۹۱۱ جمع ‫کنید، ۹۱۴ رو به دست میارین.
‫۴ رو ول کنید، و اون ۹۱ هست...
‫دقیقا نمره‌ای که کایل ۱۲ ‫روز بعد از ۱۱ سپتامبر
‫در امتحان املاش گفت!
‫کی بیشترین نفع رو از ‫۱۱ سپتامبر برده؟ کایل!
‫صبحی که برج‌ها سقوط ‫کردن کی هیچ‌جا پیدا نشد؟
‫کایل!
‫کی گه‌شو ول کرده تو شاشگاه؟ کایل!
‫ولی احتمالا اتهام برانگیزتر از همه
‫شواهدی هست که توی این ‫عکس از برج ۲ دیده میشه.
‫وقتی من بزرگ‌نمایی کردم، ‫چیزی که اول دیدم مبهم بود.
‫ولی وقتی کامپیوتر رو ارتقا دادم اون...
‫تو تقریبا قسر در رفتی، آشغال آب‌زیرکاه.
‫سلام، توکن.
‫باترز، تو امشب بازی رو می‌بینی؟
‫باشه بابا!
‫من مسئول اتفاق ۱۱ سپتامبر نبودم!
‫تو روحت!
‫سلام بوبی، امروز مدرسه چطور بود؟
‫وحشتناک.
‫بیخیال. مدرسه انقدرا هم بد نیست.
‫ولی همه فکر می‌کنن من ‫مسئول اتفاق ۱۱ سپتامبر بودم.
‫چییی؟
‫ما باید یه کاری بکنیم.
‫واضحه که بچه‌های ما هنوز
‫کاملا در مورد اتفاق ۱۱ سپتامبر گیج هستن!
‫بله، ما باید دوباره اونو ‫توی کلاس درس مرور کنیم
‫تا اونا متوجه بشن که ‫واقعا چه اتفاقی افتاده.
‫خب، واقعا چه اتفاقی افتاده؟
‫شواهد قوی وجود داره که
‫چیزی که به ما گفته شده حقیقت نداره.
‫- نه. ‫- وای، برادر.
‫درسته.
‫می‌دونستید در پایه برج‌ها
‫مواد منفجره دیده شده؟
‫- نه، نه. ‫- تو یه عقب‌مونده‌ای؟
‫ببینید، هرچیزی که باور دارید،
‫حقیقت ماجرا اینه که یه نفر...
‫یه پی‌پی انداخنه تو توالت دیواری مدرسه،
‫و تا حالا هیچ توضیحی براش نداده!
‫آقای مکی، اینجا چیزهای مهم‌تری در جریانه.
‫مهم‌تر؟ ‫تو اون کسی نیستی که
‫بعد از اینکه مجبور شدی ‫زود از خواب بیدار بشی،
‫میره توی دستشویی پسرونه.
‫توی سالن استراحت معلما قهوه نیست،
‫و بعد تو...راه میفتی تو دستشویی
‫فقط برای پیدا کردن یه پی‌پی ‫گنده که افتاده تو جیش‌گاه،
‫که انگار داره بهت می‌خنده! ‫حق با اونه!
‫می‌تونسته برای سرپوش گذاشتن ‫به قضیه‌ی ۱۱سپتامبر بوده باشه!
‫نه، من نمیگم که اونا به هم مرتبطن!
‫چطوری بفهمیم که نیستن؟
‫ما باید انقدر شجاع باشیم که سوال بپرسیم.
‫واضحه که قبل از اینکه ما جلوتر بریم،
‫باید یک بار برای همیشه بفهمیم ‫کی پشت قضیه ۱۱ سپتامبر بوده!
‫دیگه کی می‌تونه باشه؟
‫این برای من یه معمای بزرگه.
‫فکر می کنم بهتره با ‫هاردلی بویز تماس بگیریم.
‫وای نه. اون کوفتیا نه...
‫هاردلی بویز... دو جوان تازه‌کار
‫با علاقه برای حل کردن معماها.
‫هاردلی بویز در...
‫پرونده‌ی توطئه‌ی مرکز تجارت جهانی
‫خب، هاردلی بویز مختصر و مفیدش اینه.
‫دو برج درست اینجا وجود ‫داشتن، و اونا از بین رفتن.
‫و هیچ کسی نمی‌دونه مسئولش کیه؟
‫فرضیاتی وجود دارن، ولی هیچ‌کس مطمئن نیست.
‫هوم. کی بیشترین نفع رو از ‫ناپدید شدن دو تا ساختمون می‌بره؟
‫اوه، من دارم یه سرنخ پیدا می‌کنم.
‫واقعا؟
‫آره. من کاملا یه سرنخ دارم به دست میارم.
‫این به من یه سرنخ میده.
‫آره. من الان یه سرنخ وحشی دارم.
‫مال من به سمت چپ اشاره می‌کنه.
‫فرانک، جدی، من الان یه ‫سرنخ وحشی دارم.
‫فکر کنم بهتره دنبالش کنیم.
‫باشه. بیا سرنخ وحشیت رو دنبال کنیم.
‫خدانگهدار.
‫کایل!
‫داداش، میشه به من بگی چرا افراد سیا
‫به خونه‌ی من میان و در ‫مورد تو سوال می‌پرسن؟
‫نمی‌دونم، داداش!
‫انگار همه دارن قطعاتی که وجود نداره رو
‫کنار هم می‌چینن!
‫ولی چرا باید منو درگیر کنی؟
‫- تقصیر من نیست! ‫- خیلی خب. ببین.
‫من دارم توی وب تحقیق می‌کنم،
‫و یه سازمانی رو پیدا کردم ‫که میگن می‌تونن ثابت کنن
‫تو توی قضیه‌ی ۱۱ سپتامبر دخالتی نداشتی. ‫- واقعا؟ ‫- بیا.
‫ما از پشت میریم بیرون که اونا تو رو نبینن.
‫فقط یه چیزی هست که قبل از رفتن باید بدونم.
‫تو مسئول ۱۱ سپتامبر نبودی، درسته؟
‫داداش.
‫این همه‌ی چیزیه که می‌خواستم.
‫حالا، ممکنه همه‌ی شما فکر کنید من در مورد
‫پیدا کردن کسی که توی ‫شاشگاه ریده، تسلیم شدم.
‫و شاید... شاید شما فکر کنید ‫این یه جنایت بدون قربانیه.
‫این آقای ونزوئلا، سرایدار مدرسه هست.
‫اون کسی هست که وقتی یه حقه‌باز
‫پی‌پی رو تو توالت اشتباهی ‫میندازه، باید تمیزش کنه.
‫آقای ونزوئلا، در بهترین حالت ‫ساعتی شش دلار حقوق داره.
‫اون سه تا بچه توی خونه داره.
‫یه ماشین داره که به سختی کار می‌کنه.
‫اون باید استفراغ رو با خاک‌اره پاک کنه.
‫بعد به دستشویی پسرا بره
‫و یه عن چاق و چله رو ‫ببینه که زل زده توی صورتش.
‫بعد وقتی تو ریدی توی شاشگاه،
‫ممکنه همون‌طور ریده باشی توی شلوارت
‫و یه گه درست روی سر ‫آقای ونزوئلا گذاشته باشی.
‫به نظرتون خنده داره، ها؟
‫آقای مکی، ما اونو گرفتیم!
‫ها؟
‫ما شخصی که این کارو کرده پیدا کردیم.
‫سلام. ما امیدواریم شما ‫بتونید به ما کمک کنید.
‫دوست من در مورد ماجرای ‫۱۱ سپتامبر سرزنش میشه.
‫اوه طفلکی. بیاین تو بچه‌ها.
‫این منو شگفت‌زده نمی‌کنه.
‫هر روز افراد بیشتری دارن ‫درمورد ۱۱ سپتامبر سرزنش میشن.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫این یه راهی برای اینه که ‫مردم شواهد واقعی رو نبینن.
‫می‌دونم عجیب به نظر میاد،
‫ولی حملات ۱۱ سپتامبر کار دولت خودمون بود
‫تا اونا بتونن حمایت برای حمله ‫به خاورمیانه رو به دست بیارن.
‫چی؟ نه، نه.
‫می‌دونم باورش سخته.
‫چرا دولت به ساختمان‌های خودش حمله می‌کنه؟
‫بهش میگن سیاست پرچم دروغین.
‫این‌طور به نظر می‌رسه ‫که دشمن بهت حمله کرده.
‫همه شهروندانت رو عصبانی کنی و ‫پرچم‌های آمریکایی رو به اهتزاز در بیارن.
‫بعد تو آزادی که به هر ‫کشوری که بخوای تجاوز کنی.
‫این مسخره‌ست.
‫به شواهد ۱۱ سپتامبر نگاه کنید،
‫و می‌بینید که حفره‌های ‫زیادی توی داستان وجود داره.
‫تو نظریه‌ی تکامل هم حفره‌های زیادی هست.
‫معنیش این نیست که اشتباهه. ‫شما متوجه نیستید!
‫دولت همه چیز رو کنترل می‌کنه.
‫رسانه‌ها، شرکت‌ها.
‫اونا قدرت انجام هر ‫کاری که می‌خوان رو دارن!
‫بیا. ببین. برچسب‌های روی اینارو بخون!
‫اونارو بخون!
‫ "کد ۲، ۳، ۴."
‫ما فکر می‌کنیم اونا از ‫یه اداره‌ی دولتی میان.
‫- چی هست؟ ‫- سیاه زخم.
‫سیاه زخم؟
‫یه روز ما از این به عنوان ‫مدرک علیه اونا استفاده می‌کنیم.
‫استن، ما نباید با ‫این کله‌خراب دیده بشیم!
‫چرا کلاید؟ چرا این کارو کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫یه مدرسه‌ی کامل اینجاست کلاید، خب؟
‫بیشتر از ۳۰۰ نفر هستن که باید ‫از دستشویی پسرونه استفاده کنن.
‫و تو تصمیم گرفتی که دلقک بازی دربیاری.
‫و یه پشگل گذاشتی توی شاشگاه
‫و اونو ول کردی اونجا تا همه ببینش.
‫خوبه خوبه.
‫تو فکر می‌کنی خنده داره، ‫ولی بقیه این فکرو نمی‌کنن.
‫اونا باید برن تو دستشویی
‫و ببینن پی‌پی متعفن مثل یه ‫عروسک پارچه‌ای قهوه‌ای
‫به پشت شاشگاه تکیه داده.
‫آقای مکی، پدر و مادر کلاید اینجا هستن.
‫باشه، خوبه.
‫بیا ببینیم مامان و بابات در مورد
‫خراب کاری کوچیکت چی میگن.
‫بیاین تو، لطفا.
‫من فقط سعی می‌کنم توضیح بدم
‫که چرا پسر شما یه ‫پی‌پی انداخته توی شاشگاه.
‫آقای مکی...یه چیزی هست که باید بدونی.
‫ببخشید. سوء تفاهم شده.
‫آقای رئیس جمهور وارد بشید.
‫اوه، آقای رئیس جمهور، اسم من...
‫خفه شو!
‫فکر می‌کنی اسمت رو نمی‌دونیم؟
‫ما همه چیز رو می‌دونیم.
‫ما همه چیز رو کنترل می‌کنیم.
‫همه‌ی ما به سختی کار کردیم که
‫مشارکتمون توی قضیه‌ی ‫۱۱ سپتامبر مخفی بمونه.
‫ولی تو باید به تحقیق ادامه بدی.
‫جدی میگی؟
‫تو قسر در نمیری. مردم می‌دونن.
‫مردم؟ منظورت گوسفندان.
‫ما اکثریت اونارو توی ‫جهالت خوشایندی نگه داشتیم.
‫فقط یه کار دیگه برای کردن مونده.
‫صبر کن. داری چکار می‌کنی؟
‫متاسفانه خیلی وقته خاری تو چشم ما بودی.
‫نه. تو نمی‌تونی این کارو بکنی!
‫خواهش می‌کنم. من کارمو متوقف می‌کنم.
‫وب سایت رو از بین می‌برم.
‫خیلی دیره.
‫یا پیغمبر!
‫اون مثل یه خوک مرد.
‫بعضی خوکا هیچ‌وقت یاد نمی‌گیرن.
‫امکان نداره.
‫حق با اون بود. تو باعث ۱۱ سپتامبر شدی!
‫آره.
‫واقعا، انجام دادنش خیلی ساده بود.
‫تنها کاری که باید می‌کردم ‫این بود که مواد منفجره رو
‫تو پایه‌ی برج‌ها کار میذاشتم.
‫بعد توی ۱۱ سپتامبر، وانمود ‫کردیم چهار تا هواپیما ربوده شدن،
‫درحالی که ما مسیرشون ‫رو به پنسیلوانیا تغییر دادیم،
‫بعد دو جت نظامی را وارد مرکز تجارت جهانی
‫پرشده با مواد منفجره‌ی بیشتر کردیم
‫پس از منفجر کردن پنتاگون با ‫موشک کروز، تمام شاهدان رو
‫در پرواز ۹۳ با اف۱۵ سرنگون کردم.
‫این پیچیده‌ترین نقشه‌ی ‫دنیا تا الان بوده که
‫بی‌عیب و نقص اجرا شده.
‫ناموسا؟
‫چرا؟
‫قدیمی‌ترین دلیل توی دنیا... پول.
‫برج‌ها سقوط کردن،
‫و گوسفندای آمریکائی همه‌ی ‫پرچماشونو به اهتزاز درآوردن.
‫بالاخره تونستیم به عراق حمله کنیم
‫و نفتی رو به دست بیاریم که ‫همه‌ی مارو از قبل هم پولدارتر کرد.
‫پول قشنگ.
‫جان من؟
‫تمام دولت توی این مشارکت داره؟
‫ما دانا و توانا هستیم.
‫خداحافظ پسرا.
‫تو روحت! بازم خطا رفت!
‫محض رضای خدا یه بار درست بزن، چنی!
‫کایل، فرار کن!
‫بکشیدشون!
‫دانش‌آموزان، توجه کنید.
‫ظاهرا کلاید نمی‌تونست شخصی باشه که
‫توی شاشگاه ریده،
‫چون کلاید توی ۵ سالگی کولوستومی کرده. ‫[ایجاد یه راه جدید برای دفع]
‫حالا، هر کسی که این ‫کار شنیع رو انجام داده
‫هنوز آزاده.
‫دستشویی پسران تا اطلاع ثانوی تعطیله
‫چون یکی از شما فکر کرده این که
‫شلوارشو بکشه پایین،
‫لپای باسنشو معلق کنه بالای شاشگاه،
‫و یه هات‌داگ شکلاتی ‫بچلونه بیرون، فکر خوبیه.
‫به نظر شما خنده داره، ها؟
‫بذارید مطمئنتون کنم هیچ چیز خنده داری
‫در مورد رفتن به یه شاشگاه، ‫قشنگ، تمیز و از همه جا بی‌خبر،
‫انداختن شلوارتون و چرخیدن،
‫چمباتمه زدن روی شاشگاه، وجود نداره.
‫شاید با دستاتون لپای باسنتونو بکشید،
‫و بعد یه اژدهای شکلاتی بذارید
‫برای اینکه همه‌ی دنیا ببینن.
‫اوه، آره. واقعا خنده داره.
‫من این حرومزاده رو می‌گیرم
‫اگه این آخرین کاری ‫باشه که باید انجام بدم، خب!
‫خب. حالا باید بریم به اتوبوس ۶۵ داخلی.
‫ما موفق شدیم، داداش.
‫ما باید کمتر از ۱۸ ساعت دیگه خونه باشیم.
‫بعد هرچیزی که دیدیم رو به همه میگیم!
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫آره. بالاخره چشمامون باز شد، داداش.
‫انگار برای اولین بار ‫داریم از خواب بیدار میشیم.
‫آره، ولی به نظرت ما زیادی راحت
‫از کاخ سفید خارج نشدیم؟
‫یعنی، ظاهرا باید فرار از کاخ سفید
‫با وجود اینکه درحال تعقیبی، خیلی سخت باشه
‫و ما فقط یه جورایی... فرار کردیم.
‫خب، شاید ما خیلی خفنیم.
‫به این فکر کرده بودی؟
‫هی!
‫پسر. تو زنده‌ای؟
‫برگرد اینجا!
‫هی!
‫نه! خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫جریان چیه؟
‫منو نکشید!
‫من...من فقط کاری که میگن رو انجام میدم!
‫- کی چی میگه؟ ‫- من خانواده دارم!
‫خواهش می‌کنم منو نکشید!
‫بابا، ما نمی‌خوایم تو رو بکشیم!
‫یا خدا!
‫بچه‌ها اینجا امن نیست! بیاین دنبالم!
‫تو کدوم خری هستی؟
‫وقت نیست! بجنبید!
‫ممکنه به ما بگین چه اتفاقی داره میفته؟
‫- شما کی هستید؟ ‫- من یه کارآگاه هستم.
‫و متاسفانه شما بچه‌ها فریب خوردید.
‫تو همه‌ی این چیزارو ترتیب دادی؟
‫من نه. پسران معما حل کن من.
‫بیایید داخل، پسرا.
‫پسرای من درحال تحقیق بودن که کی
‫دستشویی شماره دو رو کرده ‫توی شاشگاه توی مدرسه‌ی شما
‫در اون زمان اونا یه چیز عجیب ‫کشف کردن، که بهشون یه سرنخ داد.
‫به هر دوی ما سرنخ داد.
‫این سرنخ اونارو به سمت یه مهمونی ‫گروهی توطئه‌ی ۱۱ سپتامبر هدایت کرد،
‫جایی که اونا سرنخ‌های بیشتر به دست آوردن.
‫من هر دو دقیقه یه سرنخ به دست میاوردم.
‫من چنان سرنخ وحشی‌ای پیدا کردم که
‫تقریبا آب سرنخم داشت روی جو می‌ریخت.
‫همه‌ی اون سرنخ‌‌ها نشون میده که ‫همه‌ی فرضیه‌های توطئه‌ی ۱۱ سپتامبر
‫می‌تونه از نظر علمی رد بشه.
‫و اون وقت بود که فرانک ‫بزرگ‌ترین سرنخش رو پیدا کرد.
‫اون خیلی بزرگ بود.
‫که تمام وب‌سایت‌های توطئه‌ی ۱۱ سپتامبر
‫توسط دولت اداره میشن.
‫توطئه‌ی ۱۱ سپتامبر یه توطئه‌ی دولتی هست.
‫خدایا. ‫چرا دولت می‌خواد که مردم فکر کنن
‫اونا عامل ۱۱ سپتامبر هستن؟
‫برای اینکه یه دولت قدرت داشته باشه،
‫اونا باید با بیشترین کنترل ظاهر بشن.
‫چه راهی بهتر از ترسوندن مردم با
‫متقاعد کردنشون به اینکه اونا قادر به
‫انجام پیچیده‌ترین نقشه روی زمین هستن؟
‫دیگه کافیه، هاردلی!
‫پسرا، چیزایی که اون میگه رو باور نکنید.
‫ما باعث ۱۱ سپتامبر شدیم.
‫همه چیز اینجا توی این اسناد محرمانه ‌هست.
‫ولی هیچ‌وقت دستتون به اونا نمی‌رسه.
‫من اینو می‌دونستم!
‫شما برای ۱۱ سپتامبر نقشه ‫نکشیدید و به اون شلیک نکردید!
‫پسرا، شما متوجه نیستید.
‫مردم باید فکر کنن ما قدرت کامل داریم،
‫و جهان رو کنترل می‌کنیم.
‫اگه اونا بدونن ما مسئول ۱۱ سپتامبر نبودیم،
‫بعد به نظر می‌رسه ما هیچ ‫چیزی رو کنترل نمی‌کنیم.
‫چرا به مردم حقیقت رو نمیگید؟
‫ما این کارو هم می‌کنیم.
‫و بیشتر مردم حقیقت رو باور می‌کنن.
‫ولی یک چهارم جمعیت عقب مونده‌ان.
‫اگه اونا می‌خوان باور کنن که ما همه چیز رو
‫با نقشه‌های پیچیده کنترل ‫می‌کنیم، چرا بهشون اجازه ندیم؟
‫فقط یه چیزی، آقای رئیس جمهور.
‫شیطون از کجا فهمیدی ما اینجائیم؟
‫چی شد که نتونستی بری خونه، داداش؟
‫این همه‌ی کاریه که ما باید انجام می‌دادیم.
‫- استن! ‫- این چه کاریه
‫همه چیز برنامه‌ریزی شده بود.
‫تو تمام مدت می‌دونستی؟
‫چرا؟
‫چون من بودم.
‫من همونیم که توی شاشگاه رید.
‫چی؟
‫دستشوییا پر بودن، و من ‫نمی‌خواستم زنگ تفریح رو از دست بدم!
‫فکر نمی‌کردم به همچین ‫مسئله‌ی بزرگی تبدیل بشه!
‫پس انداختی گردن دولت؟
‫و دولت بیش از حد مایل بود که قربانی باشه،
‫تا حدی که اونارو مسئول ۱۱ سپتامبر بکنه.
‫ای بابا. الان همه می‌فهمن.
‫چرا احمقای هاردلی بویز
‫توی حل معما باید انقدر خوب باشن؟
‫وایسا. صبر کن. ‫استن رید توی شاشگاه،
‫و با وب‌سایت توطئه تماس گرفت،
‫ولی سایت توطئه توسط دولت اداره می‌شد؟
‫آره.
‫پس کی مسئول قضیه‌ی ۱۱ سپتامبره؟
‫منظورت چیه؟ یه مشت مسلمان خشمگین.
‫آره. مگه عقب مونده‌ای؟
‫خب، به نظر می‌رسه این معما حل شد.
‫وقتشه که مجرم بالاخره تقاص پس بده.
‫وقتی پی‌پی میندازی تو دستشویی، بده، درسته؟
‫چه احساسی داره اگه یکی ‫وارد خونه‌ات بشه، خب،
‫شلوارشو پایین بکشه،
‫و یه میمون لجن‌مالی شده‌ی بزرگ ‫درست روی صورت مادرت بذاره؟
‫به نظرت خنده داره، ها؟
‫آره، این واقعا خنده داره.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.