‫آنچه در بتل استار گالاکتیکا گذشت... ‫(شوخی با صحنه آغازین این سریال)
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا سرزمین خیاله.
‫خدا!
‫باید از اینجا بریم!
‫صبر کنین، رفقا!
‫- باترز! ‫- باترز!
‫تروریست‌ها به قوه‌ی تخیل ما حمله کردن.
‫اگه تروریست‌ها اون حفاظ رو منفجر کنن،
‫تموم شرورترین چیزهایی که میشه تصور کرد...
‫از اونجا بیرون می‌ریزن!
‫- خدا! خدا! ‫- نه!
قسمت دوم
‫باترز، وقت صبحونه رسیده.
‫ااه، ها؟
‫ولی...
‫اوه خدا، فقط یه خواب بود.
‫زود باش، باترز.
‫مامان واست وافلز درست کرده.
‫اوه، مامان، بابا!
‫خواب دیدم که توی سرزمین خیالم...
‫و بعدش تروریست‌ها بهش حمله کردن!
‫الان هم توی سرزمین خیالی.
‫این یه خوابه! ‫ها؟
‫هی، پاشو، خنگول!
‫یالا، پاشو، بچه‌جان!
‫نه، صبر کنین، ‫من برگشته بودم خونه توی تخت بودم!
‫نه، بیهوش شدی ‫و شلوارت رو خیس کردی!
‫نگاه کنین، شرورهای سرزمین خیال...
‫دارن میان بیرون!
‫- اووه!‌ آآه! ‫- اووه!‌ آآه!
‫- آآآه! ‫- آآآه!
‫اوه، خدای جون!
‫- خدا! ‫- خدا!
‫- آآه! ‫- آآه!
‫همه به سمت جنگل پاستیل شکری برین!
‫باهام بیا، پسر کوچولو.
‫من تو رو می‌برم خونه‌تون!
‫اااه، بیگانه است!
‫بببرررره!
‫آآآه!
‫شکارچی!
‫آآه!
‫ااه...
‫ووواااااه!
‫آآه!
‫ببینین، هر چیزی که می‌‌دونستیم ‫رو بهتون گفتیم!
‫یه یارویی با بالون بزرگ سر و کله‌ش پیدا شد...
‫و ما رو به سرزمین خیال برد.
‫چیزی که می‌خوایم بدونیم ‫اینه که چطوری شما رو برد.
‫باید یه راهی به داخل سرزمین خیال پیدا کنیم.
‫شما قبلا اونجا بودین.
‫چطور تونستین برین؟
‫ما فقط... سوار یک بالون شدیم.
‫حتما یک پورتال یا دروازه‌ای وجود داشته.
‫رفیق، ما یادمون نمیاد.
‫اصلا می‌فهمین اینجا چه خبره؟!
‫تروریست‌ها به قوه‌ی تخیل ما حمله کردن...
‫و حالا تخیلات ما از کنترل خارج شدن!
‫به نفع‌تونه که کم کم یادتون بیاد!
‫کار چینی‌ها بود، مگه نه؟
‫چی؟
‫ما به دولت چین مشکوک شده بودیم...
‫که روی یک دروازه به قوه‌ی تخیل کار می‌کنن.
‫- شما همونجا بودین؟! ‫- نه.
‫خودشه، مگه نه؟!
‫چینی‌ها این پورتال رو کجا نگه می‌دارن؟!
‫چطور کار می‌کنه؟ ‫بهتر از مال ماست؟
‫مال شما؟
‫پورتال ما به قوه‌ی تخیل ‫به عنوان یک پروژه‌ی مخفی...
‫در سال 1962 برای مقابله ‫با شوروی ساخته شد...
‫هیشش، تام!
‫اون قضیه فوق محرمانه است.
‫اوه، متاسفم، قربان.
‫صبر کنین ببینم، دولت آمریکا ‫یک پورتال به قوه‌ی تخیل داره؟
‫اوه، دیدی چی کار کردی؟!
‫آفرین، تام.
‫چرا همه‌چیز رو درباره‌ی ‫پروژه ایکس بهشون نمیگی؟
‫بله، قربان.
‫ما یک پورتال به قوه‌ی تخیل ساختیم...
‫تا ازش در برابر روس‌ها ‫در دوران جنگ سرد استفاده کنیم،
‫ولی ما هیچوقت نتونستیم... ‫طعنه زدم!
‫داشتم طعنه می‌زدم، کسخل خر!
‫اوه، خدایا، ‫واقعا متاسفم، قربان.
‫اگه از قبل یک دروازه به قوه‌ی تخیل ساختین،
‫دیگه به ما چه احتیاجی دارین؟
‫خیلی‌خب، همون بهتر که نشون‌شون بدیم.
‫خدا بگم چیکارت کنه، تام.
‫هر شب یه خواب تکراری می‌بینم.
‫توی راهم تا دوستم کایل رو ببینم،
‫چون که با هم شرط بسته بودیم...
‫اگه بتونم ثابت کنم که ‫لپرکان‌ها واقعی‌ان،
‫اون تخم‌هام رو مُک می‌زد.
‫و مشخص شد که حق با منه.
‫وقتشه تسویه کنی، کایل.
‫ولی بعدش...
‫نه!
‫این فرصت از من گرفته شده.
‫تخم‌هام خشک شدن.
‫اونقدر خشک شدن که ‫مثل گرد و غبار، پوف میشن.
‫آآااه...
‫اااه، اااه!
‫خوبی، بچه‌جان؟
‫نه.
‫تخم‌هام خشک شدن ‫و وقتم داره تموم میشه.
‫از زمان جنگ سرد،
‫دولت آمریکا روی یک پروژه مخفی کار می‌کرده...
‫تا دروازه‌ای به داخل قوه‌ی تخیل بسازن.
‫بهش میگن «پروژه دروازه‌‌ی قوه‌ی تخیل».
‫اسمش زیاد ابتکاری نیست.
‫با توجه به آزمایش‌ها و داده‌ها،
‫دروازه باید جواب بده.
‫ولی تا حالا کار نکرده.
‫ولی نزدیک شدیم، قربان.
‫واقعا نزدیک شدیم.
‫بیش از چهل ساله که همچین حرفی می‌زنن.
‫شما همونایین، مگه نه؟
‫همون پسرهایی که وارد قوه‌ی تخیل شده بودن؟
‫آره گمونم.
‫زنجیره‌ای که شما رو داخل اونجا برد، چی بود؟
‫می‌دونیم که یک جور کد تشدید وجود داره،
‫ولی نمی‌تونیم بفهمیم چیه. ‫ببینین، متاسفیم، آقایون،
‫ولی بالون به آسمون رفت، ‫و طرف یک آهنگی خوند...
‫و ما یهویی اونجا رسیدیم.
‫قبلا درباره این آهنگ چیزی نگفته بودین.
‫چه آهنگی؟!
‫آهنگ تخیل.
‫ممکنه خودش باشه!
‫مبدل الگوی نموداری هیچوقت جواب نداده...
‫چون منتظر یک کد چند-صوتی بوده!
‫زود باشین، پسرها، ‫آهنگ تخیل چطور خونده میشه؟
‫♪ تخ-یل ♪
‫قربان، از دروازه یه سری ‫بازخوردهای الکترونیکی دریافت می‌کنم.
‫ضعیفه ولی...
‫به یک چیزی در سطح نانو، ‫داره واکنش نشون میده.
‫آهنگ تخیل باز هم ادامه داشت؟
‫بقیه‌ش چطور خونده میشد؟
‫♪ تخ-یل ♪
‫♪ تخی... ♪
‫نه، نه، رفیق، اینجا تن صدا رفت بالا.
‫♪ تخی... ♪
‫رفیق، یادمون نمیاد.
‫خیلی طولانی و کسشعر بود.
‫دیگه از بازی کردن با شما پسرها ‫دارم کلافه میشم!
‫وقتمون داره تموم میشه.
‫باید اون آهنگ رو به طور کامل یادتون بیاد!
‫شهردار!
‫شهردار، حالا چی کار کنیم؟
‫خواهش می‌کنم، آقا!
‫من باید برگردم به دنیای خودم!
‫اوه، خب، تنها کاری که باید بکنی...
‫اینه که سه بار به پاشنه‌های پات ضربه بزنی.
‫واقعا؟
‫نه، گاگول خنگ، شوخی کردم!
‫آآآه! ‫ااااههههه!
‫شهردار، حالا چی کار کنیم؟
‫اسنارف، اسنارف.
‫برین سمت قلعه آفتاب.
‫تنها امید شماست! ‫قلعه آفتاب؟
‫بعد از جنگل پاستیل شکری بهش می‌رسین.
‫بقیه اونجا مخفی میشن.
‫برین، فرار کنین!
‫مراقب شخصیت‌های شرور باشین!
‫اون‌ها روی کوه «به به خوشمزه است» ‫جمع میشن.
‫بلاااه.
‫آزاد شدیم!
‫حالا کل سرزمین خیال مال خودمونه.
‫همه‌ش مال ما نشده، ارک اوسکل!
‫هنوز یه جاهایی از سرزمین خیال موندن...
‫که دست ما نیستن.
‫فردا، باید قلعه خودمون رو...
‫درست همینجا بسازیم.
‫کی تو رو رئیس کرد، کروگر؟
‫من شرورترین شخصیت اینجام.
‫کسشعر نگو!
‫شرور بودن تو دیگه قدیمی شده.
‫من شرورترین شخصیت تخیلی‌ام!
‫هیسسس!
‫همگی بس کنین. ‫ما نباید با هم دعوا کنیم.
‫همه‌مون توی یک جبهه هستیم.
‫آره، حق با توئه، سنجاب سنجابی.
‫- آره! ‫- آره!
‫اون‌ها دیگه چه شخصیت‌های شرور تخیلی‌ان؟
‫یکی از بچه‌های کلاس چهارمی...
‫موقع کریسمس خواب اون‌ها رو دیده بود.
‫حالا دیگه بس کنین.
‫نباید وقتمون رو سر بحث و جدل حروم کنیم. ‫هنوز ممکنه چند نفر زنده مونده باشن.
‫باید پیداشون کنیم و بکشیمشون.
‫و پوستشون رو بخوریم.
‫ولی اول باید بهشون تجاوز کنیم.
‫چطوره اول بکشیمشون ‫بعد به جسدشون تجاوز کنیم...
‫تا از خون بدن‌شون به عنوان مایع روان‌کننده استفاده کنیم؟
‫عجب ایده‌ی خوبی، خرس خرسی!
‫یک سکس گروهی خونی!
‫پسر، دلم نمی‌خواد اون بچه‌ای...
‫که خواب این‌ها رو دیده، از نزدیک ببینم.
‫ببین لعنتی، می‌خوام جوابم رو بدی.
‫شما دوستم رو آوردین واشینگتن!
‫کجاست؟ ‫اینجا چه خبره؟
‫متاسفم، آقا.
‫اون اطلاعات محرمانه است.
‫یه خبری هست،
‫و من حق دارم بدونم ‫که دوستم کجاست!
‫یک نفر سوال‌های زیادی می‌پرسه... ‫که قضیه از چه قراره.
‫بذار من جوابش رو بدم.
‫متاسفم، ولی چیزی به اسم...
‫«پروژه دروازه‌ی قوه‌ی تخیل» وجود نداره.
‫«دروازه‌ی قوه‌ی تخیل».
‫دهه شصت میلادی به عنوان ‫پروژه‌ی مخفی دولت شروع شد.
‫درست.
‫♪ تخ-یل ♪
‫♪ تخی... ♪
‫صبر کن، صبر کن، ‫شاید همونجا بود که ثابت خوند،
‫یعنی در حد نیم گام تغییر تن داد.
‫♪ تخ-یل ♪
‫درست، بعدش...
‫♪ تخیل ♪
‫♪ تخ-یل ♪
‫باز شد، باز شد!
‫از اون سمت یه چیزایی دریافت می‌کنم.
‫خودشه.
‫یه دروازه به قوه‌ی تخیل خودمون باز کردیم، قربان!
‫- ووهوو! آره! ‫- ایولا! آره!
‫خیلی‌خب، دیگه بسه!
‫هنوز کلی کار باید بکنیم.
‫وقتشه بریم داخل...
‫و تخیلات خودمون رو تحت اختیار در بیاریم.
‫چقدر دیگه تا قلعه آفتاب مونده؟
‫اسنارف!
‫مطمئن نیستم... اسنارف، اسنارف!
‫من تا حالا اونجا نرفتم.
‫صدای چی بود؟
‫از این طرف بود.
‫اوه، خدا، شرت‌کیک توت فرنگیه!
‫- هاها! هاها! ‫- اهاهاها!
‫خواهش می‌کنم، بذارین من برم!
‫اووف!
‫آآه!
‫اوه خدای من! ‫اسنارف!
‫حالا بکشینش!
‫اوی، اوی، وایستین بابا. ‫نباید به این زودی بکشینش.
‫به اندازه کافی شرورانه نیست. ‫منظورت چیه؟
‫مردمک چشمش رو در آوردیم.
‫آره، خیلی حرکت خفنیه.
‫ای بابا، بی‌خیال. ‫می‌تونیم بهتر از این کار کنیم.
‫هی، من می‌دونم چی کار کنیم!
‫همه بیاین توی کاسه خالی چشمش، بشاشیم!
‫بیاین مجبورش کنیم مردمک خودش رو بخوره...
‫و بعدش توی کاسه خالی چشمش بشاشیم.
‫چطوره بگیم یک نفر که ایدز داره...
‫توی کاسه چشمش بشاشه...
‫تا زجرکش بشه بمیره؟
‫- آره! آره! ‫- آره! آره!
‫اینجا کسی ایدز نداره!
‫- ای بابا! ‫-ای بابا!
‫ولی باید یه نفر ایدزی داشته باشیم...
‫تا توی کاسه چشمش بشاشه.
‫حالا زیاد ناراحت نشین بچه‌ها.
‫شرط می‌بندم یک نفر ایدزی ‫توی جنگل پیدا می‌کنیم!
‫- آره! آره! ‫- آره! ایدزی!
‫برو، فرار کن، فرار کن، فرار کن!
‫خیلی‌خب آقایون، ما نمی‌دونیم ‫که اون طرف دروازه...
‫چه چیزی قراره تجربه کنین،
‫ولی به احتمال زیاد ‫باید خیلی عجیب و غریب باشه.
‫اگه به قوه‌ی تخیل‌مون رسیدین، ‫باید تموم اقدامات لازم...
‫برای تحت کنترل در آوردنش انجام بدین.
‫آماده‌این؟! ‫- بله قربان! ‫- بله قربان!
‫آماده‌ای، کرت راسل؟
‫من... نمی‌فهمم که چرا اینجام.
‫من فقط یه بازیگر ساده‌ام.
‫آره، ولی توی اون فیلم بازی کرده بودی...
‫که یه جورایی شبیه همین بود. (اشاره به فیلم استارگیت)
‫واسه همین بیشتر از هر کسی تجربه داری.
‫خیلی‌خب، شروع کنیم!
‫آقایون، به پیش...
‫قربان، با نقض امنیتی روبرو شدیم! ‫چی؟!
‫یک هشدار ورود غیرمجاز وجود داره.
‫از ناحیه دو داره میاد.
‫ناحیه دو؟
‫باااه!
‫کارتمن؟
‫سلام، کایل.
‫فکر کردی می‌تونی از مسئولیت‌هات فرار کنی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟!
‫اون بچه‌ای که پیش شماست ‫با من شرط بسته بود...
‫که اگه بتونم ثابت کنم یک لپرکان دیدم، ‫تخم‌هام رو می‌مکه.
‫از اینجا ببرینش بیرون!
‫نه، یه لحظه صبر کنین!
‫من یک قرارداد دارم که توسط...
‫سیستم قضایی ایالات متحده تایید شده!
‫بده ببینمش.
‫چرا آخه باید قبول کنی که ‫تخم‌های یک نفر رو مُک بزنی؟
‫فکر نمی‌کردم که...
‫یک لپرکان تخمی وجود داشته باشه!
‫خیلی‌خب، شما دو نفر می‌تونین برین ‫توی سالن جلسات.
‫یالا برین، باید به کارمون برسیم. ‫چی؟!
‫خب، صبر کنین، ‫می‌خوام ببینم اینجا چه اتفاقی میفته!
‫تو قرارداد امضا کردی، بچه‌جان.
‫واسه این چیزها وقت نداریم.
‫برو کارت رو بکن.
‫استن؟
‫رفیق، تو باهاش قرار گذاشتی.
‫سالن جلسات از کدوم طرفه؟
‫خب، خب، خب، ‫بالاخره به هم رسیدیم، کایل.
‫می‌خواستی قراردادمون رو بپیچونی...
‫ولی پیدات کردم.
‫من نپیچوندم.
‫مامورهای دولت اومدن من رو با خودشون بردن.
‫خب، حالا دیگه اینجاییم. ‫همین هم مهمه.
‫یه کم آجیل می‌خوای؟
‫اوه، درسته، تا چند دقیقه دیگه...
‫دهنت پر از آجیل و تنقلات میشه.
‫کارتمن، اصلا می‌دونی اینجا چه خبره؟
‫ما به سرزمین خیال رفتیم، ‫تروریست‌ها بهش حمله کردن،
‫و حالا دولت می‌خواد که...
‫ای بابا، ببخشید، کایل.
‫فقط مسئله اینه که ‫این داستان خیلی حوصله‌ام رو سر برد.
‫می‌دونی، من راستش فقط ‫به اون بخشی علاقه دارم... ‫که لپرکان واقعی بود...
‫و تو مجبوری که تخم‌هام رو مک بزنی.
‫باشه، خیلی‌خب... می‌دونی چیه؟
‫بیا فقط قال قضیه رو بکنیم.
‫اوه، نه، نه، نه، ‫کجا با این عجله، کایل؟
‫خیلی وقته منتظر همچین چیزی بودم،
‫و می‌خوام از تک تک لحظاتش لذت ببرم.
‫نه، جدی میگم. ‫می‌خوام ببینم پایین چه خبر میشه،
‫پس بیا تمومش کنیم.
‫هنوز وقتش نشده، کایل.
‫هنوز چندتا کار مونده که باید بکنم.
‫در ضمن، باید بهت بگم... ‫که موقع اومدن به اینجا،
‫وقت نکردم دوش بگیرم.
‫تخم‌هام... خیلی ترش و شور شدن.
‫زود باش تمومش کن!
‫تا پنج ثانیه دیگه وارد پورتال میشن!
‫کرت راسل، میشه بیسیمت رو چک کنی؟
‫چک می‌کنم، یک، دو.
‫موفق باشین، آقایون!
‫و خدا به همراهتون!
‫وضعیت چطوره؟
‫کرت راسل، صدام رو می‌شنوی؟
‫ما رسیدیم!
‫یک جایی رسیدیم.
‫اون‌ها داخل قوه‌ی تخیل‌ان، قربان.
‫اونجا چی می‌بینین؟
‫کلی قارچ بزرگ و علف‌های رنگارنگ هست،
‫چندتا قلعه هم در دوردست هستن.
‫صبر کنین... یه چیزی داره به سمت ما میاد!
‫از داخل بوته‌ها داره میاد بیرون! ‫این... یک...
‫اوه.
‫اوه، یک سنجاب کوچولوی بانمکه.
‫هی، حرف می‌زنه!
‫هاها، سنجاب کوچولو حرف می‌زنه.
‫آخی، یک سنجاب سخنگوی تخیلی.
‫- آآخی! ‫- آآآخی!
‫از سنجاب بپرس که...
‫درباره‌ی حمله تروریست‌ها چی می‌دونه. ‫یک دقیقه صبر کنین.
‫سنجاب چندتا دوست داره.
‫ای بابا، چندتا موجود جنگلی‌ان.
‫صبر کنین، موجودات جنگلی.
‫یه خرس سخنگو و سگ آبی هست.
‫انگار از موجودات مخصوص کریسمس‌ان.
‫اوه، سلام!
‫آره، سلام!
‫- از اونجا بیارینشون بیرون! ‫- چی؟
‫همین الان بهشون بگو فرار کنن! ‫چی شده؟
‫اوه، خرس کوچولوی بانمک،
‫چشم‌هاش کم کم دارن قرمز میشن.
‫سلام، حیوون‌های کوچولو.
‫میگم شما می‌دونین که چطور... اااه!
‫ااااههههههه!
‫کرت راسل، چه خبر شده؟
‫دارن بهم تجاوز می‌کنن! ‫دارن بهم تجاوز می‌کنن!
‫از اونجا فرار کن، کرت راسل!
‫دارن به همه‌مون تجاوز می‌کنن!
‫اااه، اووه، درد می‌کنه!
‫دارن بهمون تجاوز می‌کنن و درد می‌کنه!
‫آآآه!
‫♪ دا-دا-دا ♪ ‫♪ دا-دا-دا-دا ♪
‫داشتم فکر می‌کردم که... ‫از یک شاتر سرعت بالا با ‫عمق میدان کم استفاده کنم.
‫نظرت چیه؟
‫ای مرگ بگیری، کارتمن، ‫میشه اینقدر وقت رو هدر ندی؟ ‫می‌خوام قال قضیه رو بکنم!
‫نه، حق با توئه، کایل. ‫عمق میدان بیشتر باعث میشه...
‫که همه‌چیز توی فاصله کانونی بمونن.
‫اینم از این.
‫حالا ببین، کایل، ‫وقتی که داری تخم‌هام رو مک می‌زنی،
‫می‌خوای به این فکر کنی... ‫که چطور درباره‌ی لپرکان حق با من بود،
‫یا اینکه فقط می‌خوای تمرکز کنی...
‫روی اینکه چقدر تخم‌های من توی دهنت ‫سفت و شور هستن؟
‫بیا فقط انجامش بدیم!
‫به وقتش انجام میدیم، کایل.
‫معلومه که خیلی مشتاق تخم‌ها هستی، مگه نه؟
‫خیلی گرسنه‌ی تخمی؟ ‫از گرسنگی واسه تخم داری می‌میری؟
‫می‌دونی، کایل، در این لحظه نمی‌دونم که...
‫آیا واقعا...
‫همین حالا به سالن اصلی برین!
‫یالا!
‫اه، نه، نه، اینجا هنوز کارمون تموم نشده.
‫همین حالا به سالن اصلی برین!
‫نه!
‫ای کیرم توش، نه!
‫اوه، پسر... اسنارف، اسنارف.
‫پاهام واقعا دارن خسته میشن... اسنارف.
‫اه، اسنارف میشه پنچ دقیقه...
‫خفه خون بگیری؟
‫صبر کنین، اوناهاش، موفق شدیم!
‫قلعه آفتاب!
‫- آره! ایولا! ‫- اسنارف!
‫زود باشین، باید بریم تو!
‫شخصیت‌های شرور دارن نزدیک میشن!
‫دروازه‌ها رو ببندین!
‫آماده بشین که توپ‌ها رو شلیک کنین!
‫صبر کنین، صبر کنین!
‫شما کدوم شخصیت‌های تخیلی هستین؟
‫پادشاه آب‌نباتی از جنگل آب‌نبات‌ها.
‫و منم اسنارفم.
‫اسنارف، اسنارف، ‫اسنارف، اسنارف.
‫و تو کدوم شخصیت تخیلی هستی؟
‫اوه، اه، من تخیلی نیستم.
‫اسم من باترزه. ‫باترز دیگه چیه؟
‫شهردار اون و چندتا بچه دیگه رو... ‫درست قبل از حمله تروریست‌ها...
‫به سرزمین خیال آورد.
‫پس تو درست همزمان با تروریست‌ها...
‫از دنیای واقعی به اینجا اومدی؟
‫به نظر میاد که خیلی خیلی باید اتفاقی باشه.
‫من... خب، من داشتم با دوست‌هام بازی می‌کردم،
‫و بعدش یه لپرکان گیر انداختیم، بعدش...
‫شما لپرکان رو گیر انداختین؟
‫ببرینش!
‫پرسئوس، اون دشمن ما نیست... اسنارف، اسنارف. ‫(پسر زئوس و یکی از نام‌آورترین پهلوانان اساطیر یونان)
‫باهام حرف بزن... چه خبر شده؟
‫یه چیزی از اون طرف داره ‫از دروازه عبور می‌کنه.
‫ررراااه!
‫این چیه؟!
‫شبیه نیمه انسان نیمه خرس می‌مونه!
‫و نیمه خوک!
‫ااااههه!
‫آآه! ‫نه، نه، صبر کنین!
‫شبیه یک نیمه خرس، نیمه انسان-خوک می‌مونه!
‫اااه!
‫مواظب باشین!
‫نه، به نظرم بیشتر شبیه ‫نیمه انسان و نیمه خرس-خوک می‌مونه.
‫عملکرد دروازه رو معکوس کنین، ‫برش گردونین بره!
‫آآه!
‫کایل!
‫اااه!
‫ووااااا!
‫ااه!
‫خواهش می‌کنم، من به تروریست‌ها... ‫کمک نکردم که وارد سرزمین خیال بشن.
‫جدی میگم!
‫اون رو دیگه «شورا 9» تصمیم می‌گیره. ‫(کنایه به شورایی متشکل از خدایان یونان باستان)
‫نگران نباش، بچه. ‫«شورا 9» متشکل شده از...
‫برخی از شخصیت‌های تخیلی عالی رتبه...
‫در کل سرزمین خیال.
‫اعضا شورا،
‫فی الواقع که در دوران تاریکی به سر می‌بریم. ‫(شیر اصلان از مجموعه نارنیا)
‫در همون حین که داریم صحبت می‌کنیم، ‫نیروهای شرور پشت دروازه‌های ما جمع شدن.
‫زئوس معتقده که باید اینجا رو تخلیه کنیم.
‫آره، قدرت اون‌ها بیشتر از ماست.
‫اگه دارن بهمون فرصتی میدن که از اینجا بریم، ‫باید ازش استفاده کنیم.
‫و تو نظرت چیه، مورفیوس؟
‫از کجا بدونیم که میذارن ما از اینجا بریم؟ ‫(از سری ماتریکس)
‫پیشنهادشون ممکنه یک تله باشه.
‫شاید بهتر باشه به معبد آلدران فرار کنیم. ‫(معبدی متعلق به دنیای جنگ‌های ستاره‌ای)
‫مطمئنا ما رو تا اونجا دنبال نمی‌کنن.
‫نه، نمی‌تونیم.
‫ای بابا، دوستان، ‫اینجا خونه‌ی ماست.
‫باید بجنگیم تا اونطور که باید باشه، ‫نگه‌ش داریم.
‫من با عیسی موافقم. ‫(لوک اسکای‌واکر از جنگ‌های ستاره‌ای)
‫شخصیت‌های شرور نمی‌ذارن ‫ما همینجوری از اینجا بریم.
بجنگیم که ‫چربی دنبلان‌مون رو بگیرن؟
‫شاید این اتفاق بیفته، ملوان زبل، ‫ولی چاره‌ای نداریم.
‫اهمم...
‫عذر می‌خوام مزاحمتون میشم، شورا 9.
‫ولی این پسر از دنیای واقعی ‫به اینجا نفوذ کرده.
‫بیارینش اینجا!
‫آماده است!
‫متاسفم، فوت کرد.
‫نه، کایل نباید بمیره.
‫متاسفم، مرد جوان.
‫کایل؟
‫خب، حداقل الان دیگه لازم نیست...
‫تخم‌های کسی رو مک بزنه.
‫نه!
‫نه، اون یک قلب قوی داره!
‫می‌خواد زنده بمونه!
‫یالا، کایل، ‫زود باش، رفیق!
‫اون دیگه مُرده، پسر کوچولو.
‫دوباره بهش شوک بزن! ‫- بزن! ‫- داره شارژ میشه.
‫بزن!
‫- یالا، رفیق، زود باش، پسر! ‫- آماده است!
‫برو کنار ببینم!
‫خدا لعنتت کنه، کایل،
‫تو هیچوقت توی زندگیت ‫از چیزی فرار نکردی!
‫حالا هم بجنگ، بجنگ!
‫بجنگ، همین الان بجنگ!
‫بجنگ، بجنگ، بجنگ!
‫یه کم بهش اکسیژن بدین!
‫آروم، یواش نفس بکش.
‫به اعتقادم این بچه به یک دلیلی...
‫به سرزمین خیال آورده شده.
‫شاید شهردار چیزی می‌دونست ‫که ما خبر نداریم.
‫منظورت چیه، اصلان؟
‫داری میگی اگه قرار باشه ‫دوباره کنترل رو به دست بگیریم...
‫آره، اگه قرار باشه کنترل امور رو...
‫از چنگ نیروهای شیطانی پس بگیریم،
‫این پسر کوچولو شاید کلید حل ماجرا باشه.
‫آآآووو، من کلیدم؟
‫حالا میشه من کلید نباشم، مورفیوس؟
‫نمی‌خوام کلید باشم.
‫اگه می‌خوای دوباره ‫خونه‌تون رو ببینی، پسر کوچولو،
‫باید از عهده این چالش بر بیای.
‫ولی الان قرار بود توی مدرسه باشم.
‫در عوض اسنارف، ملوان زبل...
‫و لوک اسکای‌واکر عصبانی گیرم افتادن...
‫برای همه ما دوران تاریکیه، پسر جوان.
‫ولی این رو بدون ‫اگه به خودت ایمان داشته باشی،
‫همه‌چیز در آخر درست میشه.
‫قربان، بابت این موضوع مطمئنین؟
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫تروریست‌ها به جایی که بیشتر از همه ‫آسیب‌پذیرتر بودیم حمله کردن.
‫هیچ گزینه دیگه‌ای وجود نداره.
‫باید قوه‌ی تخیل خودمون رو ‫با بمب اتمی نابود کنیم.
‫بلند شو، کایل.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.