‫این سریال حاوی الفاظ رکیک است
‫بچه‌ها، دور هم جمع بشین.
‫به روستای پیشگامان خوش اومدین.
‫اینجا بازسازی روزهای ابتدایی کلورادوست.
‫می‌خوام با پیشگام پاول آشنا بشین.
‫سلام، بچه‌ها، به روستامون خوش اومدین.
‫من سال ۱۸۶۴ با آقا و ننه‌ام ‫اینجا ساکن شدیم.
‫شک نکنین که تا حالا لباس‌هایی ‫به عجیبی لباس‌های شما ندیدم!
‫و اون کالسکه اسب زرد قشنگ ‫که اونجا گذاشتین، چیه؟
‫- اه. ‫- عجب اردوی تخمی‌ای بشه.
‫هر وقت که آماده شدین، ‫برین بالا سمت روستا.
‫همه مردم شهر واسه جواب دادن ‫به سوال‌هاتون آماده‌ان.
‫و به سال ۱۸۶۴ خوش اومدین.
‫تا آخر همراه ما باشین!
‫ممنونم، پیشگام پاول.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، اینجا خیلی بزرگه...
‫واسه همین ازتون می‌خوام که یک یار ‫انتخاب کنین تا دست‌های هم رو بگیرین.
‫بیا با هم یار بشیم، کنی.
‫نه، من با کریگ یار شدم.
‫اوه، باشه.
‫استن، بیا با هم یار بشیم، رفیق.
‫نه، من با وندی‌ام.
‫اه، می‌خوای دست‌های یه دختر رو بگیری؟
‫مردک گِی.
‫خیلی‌خب، بیا با هم یار بشیم، کایل.
‫من ازت متنفرم، یادت رفته؟
‫می‌خوای با هم یار بشیم، جیمی؟
‫مگه من تا حالا باهات چی کار کردم؟
‫کلاید؟ توکن؟
‫کی... یار لازم داره؟
‫اه، کی یار لازم داره؟
‫اریک، با باترز یار شو.
‫کیر توش.
‫دست‌های باترز رو بگیر، اریک!
‫لازم نیست!
‫باترز، حق نداری دست اریک رو ول کنی...
‫تا موقعی که جفت‌تون دوباره ‫سوار اتوبوس بشین!
‫فهمیدی؟ ‫فهمیدم.
‫خیلی‌خب، بیاین بریم داخل.
‫- حالا می‌تونی ول کنی، باترز. ‫- نه.
‫باترز، ولش کن.
‫نه!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، برین به روستایی‌های مهربون ‫سر ببینین و چیزمیز یاد بگیرین.
‫حواس‌تون به یارتون باشه.
‫سلام علیک بچه‌ها.
‫من آهنگر شهرم.
‫شماها مهاجرین یا شکارچی‌این ‫که فقط دارین از اینجا رد میشین؟
‫اه، ببین، میشه بی‌خیال ‫این قضیه نقش آفرینی بشی؟
‫اگه به خودم بود باهات همراهی می‌کردم، ‫ولی الان...
‫دوست دخترم اینجاست، ‫نمی‌خوام جلوش مثل یک خوره به نظر بیام.
‫ممنون، استن.
‫این بچه‌ها واقعا عجیبن، آهنگر.
‫تا حالا همچین کلاه‌های قشنگی ‫توی دوران خودمون ندیدیم، مگه نه؟
‫طرف یه ساعت دیجیتالی دستشه.
‫اوه، خدا...
‫مرگ بگیری، چد.
‫ببخشید، شرمنده.
‫سلام علیک چطورین، ‫من اسلحه‌ساز شهرم.
‫می‌دونین، در دوران ما، ‫اوضاع خیلی خشن بود.
‫اون سوراخ‌های دیوار رو می‌بینین؟
‫اون‌ها رو گذاشتن تا اسلحه رو ازش رد کنیم ‫و از خودمون در برابر سرخ‌پوست‌ها محافظت کنیم.
‫دلم می‌خواد به یک سرخ‌پوست شلیک کنم!
‫حالا شاید بعضی از شماها ‫دل‌تون بخواد که برین...
‫ابیگیل رو در خونه شمع‌سازی ببینین...
‫یا اینکه می‌تونین برین سمت خواروبار فروشی.
‫سرخ‌پوستی می‌بینی؟
‫نه، فقط یه شهر می‌بینم و...
‫اوه، تو رو جون تخم‌های میمون ‫ببین چی اینجاست.
‫سوپر فان تایم.
‫پسر اینجا رو ببین!
‫فقط دو خیابون با سوپر فان تایم فاصله داریم!
‫بازی‌های ویدیویی و سواری ‫و کلی چیزهای باحال دارن!
‫اوه، جالبه.
‫یالا اریک، نباید از بقیه عقب بمونیم.
‫پسر، کیر توی اینجا. ‫باید بریم سمت سوپر فان تایم!
‫اوه، نه، من یواشکی فرار نمی‌کنم!
‫توی دردسر میفتم! ‫باشه، پس دستم رو ول کن.
‫معلم گفت که نمی‌تونم دستت رو ول کنم ‫تا موقعی که برگردیم توی اتوبوس!
‫خب پس چی کار می‌خوای بکنی، باترز؟ ‫می‌خوای با من کنار بیای...
‫یا می‌خوای از قانون کسشعر معلم سرپیچی کنی؟
‫من دستت رو ول نمی‌کنم!
‫باشه، پس تو هم باهام میای. ‫نه، اریک!
‫باترز، ول کن، دهنت سرویس!
‫نه!
‫معلم، معلم!
‫اینجا مغازه خواروبار فروشی ماست.
‫جایی که تموم لوازم و وسایلم رو می‌خرم.
‫سلام علیک چطورین، ‫من صاحب خواروبار فروشی‌ام!
‫نگاه کن، استن، اون زمان‌ها ‫گوشت گاو خشک شده داشتن.
‫منظورت چیه «اون زمان‌ها»؟
‫یادتون نره که الان سال ۱۸۶۴ ـه.
‫آره، فقط اینکه در واقع نیست.
‫چرا که هست، فقط دور و برتون رو نگاه کنین.
‫صدای چیه؟ ‫شبیه آژیر پلیس می‌مونه.
‫آژیر چیه؟
‫ما توی سال ۱۸۶۴ چیزی از آژیر نشنیدیم.
‫گممون کردن! ‫گممون کردن! ‫لعنت به اون پلیس‌های خوک‌صفت!
‫دروازه رو ببندین!
‫- چه خبر شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫همین حالا همه روی زمین بشینن!
‫چی شده، من کلانتر مک‌لاوداگم.
‫من در سال ۱۸۵۰ اینجا ساکن شدم...
‫یا خدا!
‫باید به پلیس زنگ بزنیم!
‫تلفن‌تون کجاست؟ ‫تلفن؟
‫تلفن چیه دیگه؟
‫تا حالا اسم همچین چیزی ‫به گوش‌مون نخورده.
‫- چی؟! ‫- بس کنین! ‫این قضیه جدیه!
‫دستیار فروشگاه، تا حالا اسم همچین چیز ‫شیک و پیکی به اسم تلفن به گوشت خورده؟
‫اه، نه.
‫ما توی زمان خودمون تلفن نداریم.
‫داداش، همین الان به صورت یارو شلیک کردن.
‫باید به پلیس زنگ بزنیم! ‫اگه منظورت مامور قانونه،
‫تنها مامور قانون اینجا، ‫کلانتر شهر، مک‌لاوداگه.
‫ببینین، سال ۱۸۶۴ دوران رشد و توسعه...
‫در دنیای غرب قدیم بوده...
‫الان وقت اینجور کارها نیست!
‫اوه، پسر، قراره کِیف کنیم!
‫باترز، اگه دستم رو ول نکنی،
‫بعد همه اینجا فکر می‌کنن ‫که ما گی‌ایم.
‫خب، اون مشکل خودته!
‫خیلی‌خب، باترز، ‫دیگه به اندازه کافی خندیدم!
‫خدایا!
‫یک دونه بلیت لطفا. ‫دوتا بدین!
‫آآو، چقدر شما دوتا بانمکین، ‫دست همدیگه رو گرفتین.
‫دوست‌های خاص همدیگه‌این؟
‫- نه! ‫- نه!
‫پسر، اینجا حرف نداره! ‫اول از همه چی کار کنیم؟
‫کاری که باید بکنیم اینه که...
‫به روستای پیشگامان برگردیم!
‫باترز، قبل از اینکه اصلا...
‫کسی بفهمه ما رفتیم، برمی‌گردیم.
‫بیا بریم سوار ماشین‌های برقی بشیم!
‫(مدیریت - تنها ورود کارمندان مجاز است)
‫اینجا انگار دفتر اداریه.
‫اوناهاش! تلفن!
‫چه اختراع عجیبی!
‫صدای بوق نمیاد که شماره بگیرم.
‫چه دکمه‌ای باید بزنیم ‫تا خط آزاد بشه؟
‫خط آزاد بشه؟
‫همکار، چه کلمات جالبی به کار می‌بری.
‫داداش، اصلا می‌فهمی اینجا چه خبره؟!
‫شاید حق با اون‌ها باشه، برایان.
‫آخه یه شرایط خاص پیش اومده...
‫(یادتون باشه: ‫هیچوقت از شخصیت‌تون بیرون نیاین)
‫ها... یعنی این اتاق واقعا عجیبه.
‫ما هیچکدوم از این دستگاه‌های شیک ‫رو توی دوران خودمون نداشتیم.
‫آره، منم همین رو میگم.
‫وصل شدم... الو، پلیس؟
‫۹-۱-۱ ‫چه مورد اضطراری‌ای پیش اومده؟
‫چندتا تروریست یا سارق بانک ‫یا همچین چیزی...
‫کلاس ما رو گروگان گرفتن. ‫کجا گروگان گرفتن؟
‫روستای قدیمی پیشگامان در کیپلینگ.
‫منظورت همون مکان اعصاب خردکنه ‫که کارمندها از شخصیت خودشون بیرون نمیان؟
‫خانم جان، نمی‌دونی از دست این‌ها ‫چی داری می‌کشیم.
‫اینجا رو داشته باش، پسر، ‫من فضانوردم!
‫فضانورد، آره!
‫♪ امروز اومدم سوپر فان تایم، کیف می‌کنم ♪
‫آره، یارو رو بزن! ‫بهش شلیک کن!
‫آره، حالا این طرف!
‫هاهاهاها! ‫اوه، زدی، ماشالله!
‫♪ سوپر فان تایم لطفا از پیشم نرو ♪
‫به چی زل زدین؟!
‫♪ نگران هیچی نیستم و اهمیت نمیدم ♪ ‫♪ سوپر فان تایمه ♪
‫- اوه، مرد، وواه! ‫- وواه!
‫♪ جواب دعاهام ♪
‫♪ سوپر فان تایم ♪
‫♪ تنها چیزی که لازم دارم، ‫سوپر فان تایمه ♪
‫آره، روشن‌ش کن!
‫♪ سوپر فان تایم تا موقعی که بمیرم ♪
‫♪ تو رو صبح، ظهر، شب می‌خوام ♪
‫♪ سوپر فان تایم ♪
‫آره، ماشین‌های برقی! ‫عالیه!
‫♪ زندگیم رو شیرین می‌کنی ♪
‫♪ سوپر فان تایم ♪
‫دیگه بسه، اریک. ‫حالا باید برگردیم!
‫آآو، فقط یه چندتا چیز دیگه بریم.
‫نه، اگه همین الان نریم،
‫به اتوبوس نمی‌رسیم...
‫و بعدش می‌فهمن که اونجا نیستیم!
‫گمونم حق با توئه، باترز.
‫خیلی‌خب، بیا بریم.
‫بازپخش ماهواره رو راه اندازی کنین.
‫مسیرهای جایگزین خروج ‫از اینجا رو بررسی کنین.
‫متاسفانه، اداره پلیس شما...
‫از سرقت ما بو بُرد و تعقیب‌مون کرد.
‫برای شما مایه‌ی تاسفه،
‫چون وقتی که قرار باشه از اینجا بریم...
‫حالا باید گروگان با خودمون ببریم...
‫تا مطمئن بشیم که غارت‌مون ‫به مقصد نهایی خودش می‌رسه.
‫لطفا اگه می‌خواین کسی رو ببرین، ‫من رو نبرین.
‫این بچه‌ها برای شما ارزش‌شون بیشتره.
‫چطوری ما رو پیدا کردن؟
‫غارت‌ رو از ماشین بیارین بیرون ‫و توی اون ساختمون مخفی کنین.
‫خیلی‌خب، آقایون، گوش کنین.
‫به نظر میاد که دزدهای ما ‫اینجا مخفی شدن.
‫کارمندان و چندتا بچه مدرسه‌ای رو ‫گروگان گرفتن.
‫تاکر، دیلن، دور منطقه حفاظ بکشین.
‫همه گوش به زنگ باشن.
‫با سارقین حرفه‌ای سر و کار داریم.
‫به کجا دستبرد زدن، قربان؟
‫رستوران برگر کینگ. ‫(رقیب مک‌دونالد)
‫خیلی‌خب، خوبه، همه‌ش همینا بود؟
‫نه، این‌ها رو هم برداشتیم.
‫عالی شد.
‫حالا گوش کنین ببینین چی میگم، ‫مشکلی واسه‌مون پیش نمیاد.
‫این یه مشکل جزئی در نقشه‌ ماست.
‫می‌خوام با رئیس پلیس حرف بزنم.
‫من کی‌ام؟
‫من همون کسی‌ام که ‫اگه دقیقا به اون چیزی...
‫که می‌خواد نرسه، ‫بچه‌های کلاس چهارمی رو می‌کشه.
‫چرا پلیس‌ها نمیان تو؟ ‫حتما دارن مذاکره می‌کنن.
‫اون راهزن‌ها واقعا عجیب به نظر میان.
‫و هفت‌تیرهاشون هم خیلی بزرگ‌تر ‫از اون چیزهاییه که ما داریم!
‫میشه خفه‌خون بگیری؟
‫صبر کن ببینم، شما تفنگ دارین؟
‫معلومه، کلانتر کلی اسلحه توی دفترش داره.
‫خب، چرا نمیرین اون‌ها رو بردارین ‫و بیارینشون اینجا.
‫باشه، بیا بریم، دستیار فروشگاه.
‫ای به چشم!
‫اوه، پسر، طاقت ندارم قیافه کایل رو ببینم...
‫وقتی بهش میگیم که ‫ما رفتیم سوپر فان تایم...
‫در حالی که اون‌ توی ‫روستای تخمی پیشگامان بود.
‫قرار نیست به کسی چیزی بگیم!
‫من نمی‌خوام توی دردسر بیفتم.
‫و به هر حال سوپر فان تایم ‫به من خوش نگذشت!
‫باترز، باید یاد بگیری که شُل کنی.
‫زندگی خیلی سریع می‌گذره.
‫اگه هر از گاهی دست نگه نداری...
‫و هر کار که دلت می‌خواد نکنی، ‫ممکنه از دستش بدی.
‫آره، خب، گمونم یه جورایی درسته.
‫او-اوه.
‫لعنت، به‌خاطر ما زنگ زدن پلیس.
‫چی؟! ‫به پلیس زنگ زدن؟!
‫حتما فهمیدن که ما رفتیم... لعنت.
‫اوه، خداجون، پلیس دنبال ما می‌گرده!
‫هیشش، هیشش، باترز!
‫حالا دیگه کون‌مون پاره است!
‫باترز، باترز، آروم باش. ‫من یه راه حلی بلدم.
‫با این کارت تا آخر عمر من رو بیچاره کردی.
‫باترز، گوش کن ببین چی میگم، گوش کن.
‫نه.
‫فقط باید بدون اینکه پلیس‌ها ما رو ببینن، ‫یواشکی از پشت وارد اونجا بشیم.
‫بعدش می‌تونیم بگیم که کل مدت اونجا بودیم.
‫تو که گفتی متوجه نمیشن ما رفتیم.
‫قول داده بودی.
‫اگه یواشکی دوباره بریم تو، می‌تونیم بگیم ‫که اصلا جایی نرفته بودیم، خیلی‌خب؟
‫خیلی‌خب، حالا دستم رو ول کن. ‫- نه. ‫- باترز...
‫من رو مجبور کردی یه قانون رو زیر پا بذارم. ‫اون یکی قانون رو زیر پا نمی‌ذارم!
‫دیگه فقط همین واسم مونده.
‫باشه، بیا بریم.
‫نذارین گروگان‌ها با هم حرف بزنن ‫و دنبال انبار بگردین.
‫همه در فواصل دو دقیقه‌ای اعلام وضعیت کنن.
‫امیدوارم که خبر خوبی داشته باشی، اورلیک.
‫پلیس از همه طرف ما رو کاملا محاصره کرده.
‫هیچ راهی وجود نداره که روی زمین ‫بدون اینکه دیده بشیم، بریم بیرون.
‫روی زمین؟
‫ببین، این رو پشت پارک پیدا کردم.
‫یک چاه معدن قدیمیه.
‫ولی موقعی که یک بچه توش مُرد، ‫از روستای پیشگامان شکایت کردن،
‫به‌همین خاطر بستنش و با یک در فلزی بزرگ ‫که روش قفل رمزدار داره، ازش محافظت می‌کنن.
‫پس اگه بتونیم وارد چاه بشیم،
‫می‌تونیم پلیس رو دور بزنیم ‫و در بریم.
‫عالیه.
‫یه مورد دیگه، فرانز.
‫سهمم از دزدی رو همین حالا می‌خوام.
‫چی کارت شده، اورلیک، ‫دیگه اعتماد نداری؟
‫فقط داشتم فکر می‌کردم ‫شاید وقتی از اون تونل فرار کنیم،
‫بعد تو غارت رو با خودت به برلین ببری ‫و دیگه هیچوقت نبینمت.
‫من سهمم رو می‌خوام.
‫باشه.
‫یک بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫رمز در ورودی تونل چیه؟
‫بهت گفتم، جناب،
‫من آخه از رمز در چی می‌دونم؟
‫من یک آهنگر ساده‌ام.
‫با کوره آهنگری مورد اعتمادم،
‫تموم فلزکارهای روستا رو انجام میدم... اااه!
‫تو کارمند اینجایی،
‫یعنی اینکه باید رمز در...
‫واسه مواقع آتش‌سوزی رو بدونی،
‫آقای دیوید پالمر از کلورادو اسپرینگز.
‫اسم من پالمر نیست، ‫من آهنگرم.
‫و ما چیزی از رمز آتش‌سوزی نشنیدیم.
‫وقتی که آتش‌سوزی میشه، ‫باید خودمون اون رو... اااه!
‫دیگه بسه.
‫رمز در رو بگو وگرنه می‌میری.
‫یک، دو...
‫- من... ‫- خب؟
‫من هیچ چیزی درباره‌ی رمز ‫یک در قشنگ نمی‌دونم.
‫من یه آهنگر ساده‌ام.
‫بلاه!
‫این کارگرهای روستای پیشگامان ‫واقعا به کار خودشون متعهدن.
‫نه، خواهش می‌کنم، ‫به من آسیب نرسونین!
‫رمز اون در رو بهمون بگو ‫و ما هم از اینجا میریم!
‫من تا حالا چیزی درباره رمز در نشنیدم.
‫خواهش می‌کنم، ‫نمیشه یه جور دیگه بپرسین؟!
‫من واسه بازی‌های کسشعرت وقت ندارم!
‫همین حالا بهم بگو وگرنه می‌میری!
‫باشه، باشه!
‫ببین، از اون قفل‌های امنیتی خونگی جینکینزه.
‫دکمه بالایی رو فشار میدی ‫و بعدش رمز رو می‌زنی، یک...
‫آآاه!
‫چیزی که می‌خواست بگه، بچه‌ها،
‫اینه که ما اصلا چیزی ‫درباره‌ی رمز یک در قشنگ نشنیدیم...
‫چون در دوران ما، مجبور بودیم ‫به قفل‌های چوبی و اینجور چیزها بسنده کنیم.
‫خدا لعنت‌تون کنه، ‫شماها واقعا کسخلین!
‫باورم نمیشه.
‫دامینو، والسکی، برین بگردین...
‫ببینین کارمند یا دانش‌آموز دیگه‌ای ‫باقی موندن یا نه!
‫بیارینشون اینجا یا اینکه بهشون شلیک کنین!
‫اوه، لعنت، باید قایم بشیم. ‫یالا!
‫آره، باید از اینجا س-س-سر-سریع ‫بریم ب-ب-بی-بیرون.
‫بخش براوو فعالیتی دیده نمیشه.
‫خدایا، پلیس‌ها همه‌جا دنبال‌مون می‌گردن.
‫نگران نباش، تا موقعی که برگردیم تو، ‫ما رو پیدا نمی‌کنن.
‫نگاه کن، اون تابلو راهنمایی رو می‌بینی؟
‫اگه بتونیم ازش بالا بریم،
‫می‌تونیم سمت شاخه درخت بپریم ‫و بعدش دیگه کارمون راحته.
‫به نظر خطرناک میاد.
‫اینکه گیر نیفتی، همیشه خطرناکه، باترز.
‫یالا.
‫اااه... ااااههه!
‫خوبه، خودشه. ‫خوبه، خوبه!
‫خیلی‌خب، حالا بیا رد بشیم.
‫یواش برو... خوبه. ‫اوه، خدایی که در آسمان‌هایی کمکم کن.
‫چیزی نیست، هیچ مشکلی پیش...
‫- وواه! ‫- اووه!
‫- نجاتم بده! ‫- الان میفتم!
‫واااه!
‫- وووا! ‫- واای!
‫اوه، پسر، چقدر تخمی شد.
‫فرولیک، جواب بده.
‫کارمند دیگه‌ای پیدا نکردی؟
‫یکی رو پیدا کردیم!
‫این بابا رو توی زندون کلانتر پیدا کردیم.
‫شما مورفی آدمکش رو آزاد کردین!
‫دمار از روزگارتون در میارم ‫که من رو انداخته بودین زندون!
‫بس کنین!
‫همین حالا این نقش بازی کردن ‫تخمی تاریخی‌تون رو تموم کنین!
‫همش داد و بیداد!
‫چرا آخه مورفی آدمکش رو آزاد کردین؟!
‫اون مرد شروریه!
‫اون مرد شرور تخمی منم!
‫فهمیدین یا نه؟!
‫دیگه بس کنین ‫و رمز دسترسی به چاه معدن رو بدین!
‫مجبوری که ما رو بکشی، جناب،
‫چون حرف‌هات اصلا با عقل جور در نمیاد.
‫اگه بهم نگین، شما رو نمی‌کشم.
‫یکی از اون‌ها رو می‌کشم!
‫من رو نکش، من رو نکش، من رو نکش، ‫من رو نکش، من رو نکش، من رو نکش!
‫می‌خواین شاهد مرگ یه بچه باشین؟
‫نه، دل‌شون نمی‌خواد که ‫شاهد مرگ یک بچه باشن!
‫واقعا از خودم ناامید شدم.
‫معلم بهم یک مسئولیت داد.
‫قرار بود که فقط مراقب یارم باشم ‫و همین رو هم گند زدم.
‫اینقدر به خودت سخت نگیر، باترز.
‫دست خودت نیست که چلمنگی.
‫صبر کن، باترز، نگاه کن!
‫خودشه، تنها فرصت ماست! ‫به اینور تاب بخور، باترز، زود!
‫هه!
‫زود باش... آماده‌ای؟ ‫باید بپریم! ‫بیا بپریم!
‫آماده‌ای؟ برو!
‫- هه! ‫- هااه!
‫تو چی؟
‫رمز دسترسی رو بهمون میگی...
‫یا می‌خوای شاهد مرگ این بچه باشی؟
‫متاسفم، من یک زنم،
‫و زن‌های دوران ما اجازه ندارن...
‫از اطلاعات مهم شهر خبر داشته باشن!
‫مرگ بگیرین!
‫پسر، می‌خوان کنی رو بکشن!
‫نمی‌تونم اجازه بدم این کار رو بکنن.
‫باید فداکاری نهایی رو انجام بدم.
‫استن؟
‫کجا داری میری، استن؟
‫وندی، باید یه کاری بکنم.
‫لطفا روت رو اونور کن.
‫خیلی‌خب، دیگه بسه.
‫با شماره سه این بچه می‌میره.
‫یک، دو...
‫اون رمز تخمی در رو بهش بگین!
‫به به سلام علیک، غریبه‌ها!
‫ببخشید که مزاحم‌تون میشم،
‫ولی من از پاگوسا اسپرینگز اومدم...
‫تا یه خرده لوازم و چیزمیز بخرم.
‫اوه، خوش اومدی همکار!
‫- سلام علیک! ‫- چطوری عزیز!
‫چی-چی کار داری می‌کنی؟
‫شنیدم که شماها با یک جنایتکار...
‫که از زندان آزاد شده، به مشکل برخوردین.
‫درسته، مورفی آدمکش!
‫دیوونه است،‌ چون یکی آقاش رو کشته.
‫اون‌ها آقام رو کشتن!
‫به گمونم شاید شما بتونین ‫یک درب زندون بسازین...
‫که به جای کلید با اعداد باز بشه.
‫می‌دونین، مثل یک گاوصندوق بززرررگ.
‫آره، می‌فهمم.
‫بالاخره، یک آدمی که حرف‌هاش ‫با عقل جور در میاد!
‫اگه قرار بود همچین گاوصندوق ‫غول پیکری داشته باشین،
‫شما روستایی‌ها دوست دارین...
‫چه عددی باشه که قفل در زندون رو باز کنه؟
‫اوه، خب، گمونم آسون‌ترین شماره‌...
‫برای همچین قفل در گاوصندوق بزرگی ‫که بشه حفظ کرد، ۱۸۶۴ باشه.
‫آره، ۱۸۶۴، چون توی همین سال هستیم.
‫۱۸۶۴.
‫اورلیک، رمز در رو پیدا کردیم، ‫وسایل رو جمع کن بریم.
‫گروگان‌ها رو با خودمون می‌بریم.
‫نه، رمز در رو که گرفتین، ‫ما رو آزاد کنین!
‫دریافت شد.
‫رمز چیه؟ ‫تمام.
‫عالی شد، هنوز پلیس‌ها ‫دنبال‌مون می‌گردن.
‫خیلی‌خب، باترز، همراهی کن.
‫اوه، پسر، چقدر اینجا شگفت‌انگیزه، ‫مگه نه، باترز؟
‫آره، معلومه که هست.
‫اوه، فقط نمی‌دونم ‫کدوم رو بیشتر دوست داشتم،
‫بناها و آثار تاریخی...
‫یا... یا اون...
‫یا حکایات شوخ طبع مردم شهر.
‫حکایات شوخ طبع، آره همون...فوق‌العاده بوده.
‫خیلی خوب بوده!
‫دست‌هاتون رو بگیرین پشت سرتون!
‫مگه ما چی کار کردیم؟ ‫ما که تموم مدت اینجا بودیم.
‫دهنت رو ببند، ‫دست‌هاتون رو بگیرین پشت سرتون!
‫همین حالا!
‫همدیگه رو ول کنین!
‫نخیر. ‫هر کار میگم بکن!
‫معلم‌مون گفت تا موقعی که اینجا هستیم، ‫باید دست همدیگه رو بگیریم!
‫ولش کن وگرنه یک گلوله ‫توی دست‌هاتون خالی می‌کنم...
‫و مجبور میشی که ولش کنی! ‫باترز.
‫- همین حالا! ‫- نه!
‫آآه!
‫خدایا!
‫- آآآه! ‫- آآه!
‫برین! ‫برین ببینین قضیه چیه!
‫من پیش گروگان‌ها می‌مونم!
‫هی، مورفی آدمکش، ‫اون یارو رو می‌بینی؟
‫آره.
‫اون آقات رو کُشته.
‫چی؟
‫سرش رو از تن‌ش جدا می‌کنم!
‫آاااه!
‫یه فرصت گیر آوردیم! ‫کسی پیش گروگان‌ها نیست!
‫دارن میان تو!
‫آآااهههه!
‫آآه!
‫برین، برین، برین!
‫گروگان‌ها جای در ورودی پارک جاشون امنه!
‫حالا حسابت رو می‌رسم، پیشگام پاول!
‫نباید اصلا تو رو از زندان بیرون میاوردن، ‫مورفی آدمکش!
‫بللار!
‫دست‌ها بالا عوضی، ‫دیگه همه‌چی تموم شد!
‫مورفی آدمکش می‌خواد پیشگام پاول رو بکشه!
‫همین حالا بس کنین، ‫دیگه تموم شد!
‫سلام علیک رفقا، ساعت پنج شد.
‫ساعت کار روستای پیشگامان به پایان رسید.
‫به واگن‌های خودتون برگردین ‫و به سلامت به خونه برسین.
‫- موفق شدیم! ‫- موفق شدیم!
‫اوه، خدا، طاقت ندارم ‫این لباس رو از تنم در بیارم!
‫- آره، وو-هوو! ‫- عالی بود!
‫اه، گوش کنین، ‫اگه بازم کسی می‌خواد بدونه،
‫تلفن توی ساختمون اداریه.
‫شماره ۹ رو می‌زنین تا خط آزاد بشه.
‫و راستش یه در خروجی ‫پشت آخور اسب‌ها هست.
‫شب همگی بخیر، ‫ممنون که اومدین!
‫موفق شدیم، بچه‌ها!
‫بیاین بریم رستوران تی.جی.آی. فرایدز ‫و یه کم هالوپینو پاپر بخوریم!
‫- آره، عالیه! ‫- ایول!
‫- اوه، آره، هالوپینو پاپر! ‫- بزن بریم!
‫استن، واقعا شجاعت زیادی به خرج دادی،
‫ولی شبیه خوره‌های واقعی شده بودی.
‫می‌دونم. ‫یالا ببینم!
‫دستم داره درد می‌گیره! ‫چه بد!
‫قراره حالا حالاها توی زندون آب خنک بخوری.
‫ارزشش رو داشت؟
‫به نوعی آره.
‫من شاید نتونستم فرار کنم،
‫ولی حداقل چیزهای زیادی درباره‌ی زندگی ‫پیشگامان در دنیای غرب قدیم یاد گرفتم.
‫اون مهاجران اولیه از امکانات مدرنی که...
‫امروزه اون‌ها رو بدیهی می‌دونیم، ‫بی‌بهره بودن.
‫حتی آدم به فکر فرو میره ‫که در اون زمان‌ها...
‫کاری به سادگی لباس شستن، ‫چقدر سخت بوده.
‫روستای پیشگامان چیزهای زیادی ‫برای آموزش به ما داره.
‫درسته.
‫هی، نگاه کنین.
‫معلم، یارم برگشت توی اتوبوس.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.