‫این سریال حاوی الفاظ رکیک است
‫(قرار نیست شما ببینید) ‫چه خبر شده، بابا؟!
‫آقای مارش، باید از اینجا بری...
‫اوه، خدا.
‫من... خیلی شوکه شدم.
‫آآآاه!
‫اپیدمی ۲ ‫شگفت‌آور
‫اسم من کریگ تاکره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫مامان‌بزرگم بهم ۱۰۰ دلار کادو داد.
‫خیلی خوشحال بودم.
‫ولی بعدش چهارتا از بچه‌های مدرسه ‫اومدن دم در خونه‌مون...
‫و گفتن که ۱۰۰ دلارم رو ‫باید در پروژه تبدیل...
‫به گروه فلوت پرویی سرمایه‌گذاری کنم.
‫بهم قول دادن که در عرض یک بعد از ظهر، ‫پولم رو دو برابر می‌کنن.
‫ولی دولت ما رو دستگیر کرد،
‫به همراه تموم گروه‌های فلوت پرویی دیگه،
‫و ما رو به بازداشتگاه غیرنظامیان ‫توی شهر میامی بردن.
‫التماس کردیم که بذارن بریم خونه. ‫ولی در عوض دولت به ما گفت...
‫ما رو به سمت پرو می‌فرستن.
‫و به همین خاطر الان در پرو هستم.
‫اگه من مُردم، همه بدونین...
‫چون چهارتا از بچه‌های مدرسه ‫که حتی ازشون خوشم نمیاد...
‫بهم دروغ گفتن و کادوی تولدم رو ازم گرفتن.
‫ما دروغ نگفتیم، کریگ، ایده‌ی توپی بود!
‫آره، ما از کجا می‌دونستیم که...
‫گروه‌های پن فلوت قراره غیرقانونی بشن؟
‫نمی‌فهمم.
‫اون‌ها که گفتن ارتش اینجا به دیدن ما میاد.
‫همونجاییه که گفتن فرود بیایم.
‫می‌تونی به واشینگتن وصل بشی؟ ‫دارم سعی می‌کنم.
‫کانر از واشینگتن‌ هستم!
‫سلام، کانر، اون جایی که ‫وزارت امنیت میهن به ما گفت...
‫بریم تا عملیات رو شروع کنیم...
‫اینجا کسی نیست که ما رو ببینه.
‫انگار ما رو به وسط ناکجاآباد فرستادن.
‫خدایا، همه‌جا هستن!
‫چی همه‌جا هست؟
‫خیلی پشمالوئه!
‫دارن به تموم شهرها حمله می‌کنن... ‫آآآه...
‫مردم دارن می‌میرن... آآه...
‫خوکچه‌های هندی... همه‌جا رو... آاه...
‫خوکچه‌های هندی؟
‫نمی‌تونیم جلوشون رو بگیریم!
‫باید از اینجا بریم... آآه...
‫من فقط...
‫یه بادوم‌زمینی خوردم... آآه..
‫بادوم‌زمینی توی گلوم گیر کرده... آآه...
‫نباید وقتی که ترسیدی، بادوم‌زمینی بخوری!
‫آآآااهههه!
‫دوربین فیلم‌برداری رو گیر آوردم، ‫دوباره روشنش کردم.
‫خیلی‌خب.
‫اسم من رندی مارشه.
‫دارم این ویدیو رو از خودم فیلم می‌گیرم.
‫بیست دقیقه پیش، ‫موجودات بزرگی به شهرمون حمله کردن.
‫بیرون از خونه هنوز هرج و مرجه.
‫من به زحمت تونستم برگردم تو خونه.
‫شارون و شلی اینجا پیش من هستن.
‫واسه دوربین دست تکون بده، شلی. ‫رندی، میشه اون دوربین رو بذاری کنار؟!
‫باید بفهمیم که حالا چی کار کنیم! ‫نمی‌دونم باید چی کار کنیم!
‫من خیلی شوکه شدم.
‫باید ببینیم اخبار چی میگه!
‫این تصاویر از نیویورک گرفته شده،
‫شهری که خوکچه‌های هندی غول‌پیکر ‫به اونجا هم حمله کردن.
‫خوکچه‌های هندی؟
‫گزارش‌های حمله از شهرهای بزرگ...
‫سرتاسر دنیا به دست‌مون رسیده.
‫خدایا، این لعنتی توی کل دنیا پخش شده؟!
‫اون موجود رو ببین!
‫رندی، حالا چی کار می‌خوایم بکنیم؟!
‫- آآه! ‫- آآه!
‫اوه خداجون، اوه خداجون، اوه خداجون!
‫بدو، رندی، فرار کن!
‫باید بریم بیرون!
‫مایکلز، هریسون... کسی نیست؟
‫هیچ خبری نیست.
‫ماهواره-ال قطعه ‫و واحد کنترل رادیویی جواب نمیده.
‫هر اتفاقی که داره اونجا میفته، ‫یه چیز عظیمیه.
‫خیلی‌خب، فقط بذارین یه چیزی رو بفهمم.
‫وزیر امنیت میهن به شما دستور داد ‫که ما رو...
‫پنج‌تا بچه رو به پرو بیارین،
‫ولی گفت که در کوه‌های آند پرو فرود بیاین...
‫تا مامورهای دولت ما رو اینجا ببینن...
‫و بعد یه جوری بهمون بگن...
‫که چطور به پایتخت پرو، ‫اون سمت کشور توی لیما بریم...
‫و دولت‌شون رو سرنگون کنیم؟
‫آره، همین دستور رو دادن.
‫و همچین چیزی با عقل‌تون جور در میاد؟
‫نچ، اصلا.
‫راستش کل اون قضیه ‫جمع‌آوری گروه‌های پن فلوت...
‫اونم با عقل جور در نمیومد.
‫هیچکدوم از حرف‌هایی که اون بابا ‫از امنیت میهن گفت، با عقل جور در نمیاد.
‫پس میشه لطفا ما رو به خونه برگردونین؟
‫شما درک نمی‌کنین.
‫برنامه این بود که ‫یک کامیون سوخت اینجا ببینیم.
‫اونقدر سوخت نداریم که اصلا جایی بریم.
‫اوه، عالی شد.
‫پس باید یه راه خروج دیگه از اینجا پیدا کنیم.
‫کم کم همینطور به نظر می‌رسه، آره.
‫چه خوش می‌گذره.
‫بیاین چندین کیلومتر ‫توی یک جنگل مخوف قدم بزنیم.
‫همینجوری داره هِی بهتر و بهتر میشه.
‫می‌دونی، دیگه از این طرز برخوردت ‫داره حال‌مون به‌هم می‌خوره، کریگ.
‫آره! ‫هیچکس خوشش نمیاد با کسی بچرخه...
‫که همیشه‌ی خدا غُر می‌زنه.
‫نگاه کن، هیچ چراغی چیزی نیست.
‫انگار انسان‌ها هیچوقت ‫به این بخش از پرو نیومدن.
‫(وزارت امنیت میهن آمریکا)
‫خوکچه‌های هندی بیشتری به نظر ‫از تموم جهات در حال حمله هستن.
‫توی ویکی‌پدیا چک کردیم...
‫و فهمیدیم که خوکچه‌های هندی...
‫اهل کوه‌های آند از اینجا هستن.
‫گروه‌های پن فلوت چطور؟
‫در راه رفتن به زندان گوانتانامو هستن؟
‫قربان، به نظرمون در حال حاضر ‫مشکلات بزرگ‌تری...
‫نسبت به گروه‌های پن فلوت داریم.
‫سوار قایق‌ها شدن یا نه؟!
‫نه، قربان.
‫تموم منابع به کار رفته ‫برای گروه‌های پن فلوت رو...
‫برای رسیدگی به خوکچه‌های هندی گذاشتیم.
‫اون یک دستور بود!
‫گروه‌های فلوت قرار بود دیشب...
‫سوار قایق بشن برن گوانتانامو!
‫من هنوز مسئول اینجام!
‫می‌خوام گروه‌های پن فلوت ‫سوار قایق بشن و برن گوانتانامو!
‫بله، قربان.
‫نمی‌فهمم چرا باید سر این موضوع داد بزنین.
‫خیلی‌خب، حالا به خیابون اصلی رسیدیم.
‫اووه... اوه، اونجا رو نگاه کنین.
‫ااووه!
‫کجا بریم، رندی؟ ‫باید از شهر بریم بیرون.
‫از اون طرف برین.
‫نه!
‫آآه... دستم، دستم!
‫اوه، خدایا! ‫رندی، بدو!
‫بدو!
‫خیلی‌خب، حالا داریم می‌دویم!
‫شارون و شلی رو می‌بینین ‫که دارن می‌دون.
‫واسه دوربین دست تکون بده، شلی.
‫بابا!
‫آآآآههه!
‫برین تو، برین تو!
‫اوه، خدا، اوه، خدا، خیلی شوکه شدم.
‫تو هم شوکه شدی، شارون؟ ‫رندی، دوربین رو بذار کنار...
‫می‌خواد ما رو بکشه!
‫فقط سرت رو پایین بگیر، شلی، ‫نمی‌تونه وارد اینجا بشه!
‫وایستین، وایستین، ‫باید برم از بیرون فیلم بگیرم.
‫رندی، کجا داری میری؟
‫اینجا یه نما از بیرون اتوبوس می‌بینیم.
‫رندی!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟!
‫واقعا توی فیلم‌برداری کارم خوبه، شارون.
‫آآآههه!
‫نمی‌دونم، لمسکی.
‫کل این منطقه از پرو ‫حتی توی نقشه ترسیم نشده.
‫کلا این دره عجیبه.
‫اندازه اون میوه رو نگاه کن!
‫چه هلوییه، نه؟
‫اون سیب‌ها رو دوست داری؟ ‫(اصطلاح: حالا خوبت شد؟)
‫اینجا رو نگاه کن!
‫شبیه کندو عسل می‌مونن.
‫اوه، خدای من.
‫رفیق، اینجا کجاست دیگه؟
‫شبیه یک دره ناشناخته است ‫که بویی از گذر زمان نبُرده...
‫جایی که همه‌چیز بزرگ رشد می‌کنن.
‫چقدر تکان‌دهنده.
‫تصمیم گرفتم که شماها رو دنبال کنم...
‫حالا در سرزمین غول‌ها در دنیای گمشده هستم.
‫کریگ، اینکه تقصیر ما نیست!
‫یه جور میگی انگار دلمون می‌خواد...
‫که توی همچین شرایطی باشیم، ‫ولی ما چاره‌ای نداریم!
‫آره، اینجور چیزها اتفاق میفتن.
‫اینجور چیزها اتفاق میفتن.
‫درسته!
‫همینجوری سر از موقعیتی در میارین ‫که دولت شما رو بفرسته...
‫شهر لیما رو سرنگون کنین،
‫تا همینجوری سر از سرزمین غول‌ها ‫در دنیای گمشده در بیارین.
‫درسته.
‫می‌دونین چه اتفاق‌هایی ‫واسه اکثر بچه‌ها میفته؟
‫از دوچرخه‌شون میفتن.
‫با مامان و باباشون دعوا می‌کنن.
‫با کلاهبرداری کادوی تولدشون ‫رو ازشون می‌گیرن.
‫ببینین، هر جایی که هستیم، ‫به نظرم بهتره به رفتن ادامه بدیم.
‫رفیق، مواظب باش!
‫آآآآه! ‫آآآه!
‫آآآآآهههههه!
‫نه، وایستین! ‫جلوش رو بگیرین!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫شارون و شلی رو روی پشت‌بوم ‫مغازه «بِست بای» می‌بینین.
‫از خیابون‌ها فرار کردیم ‫اومدیم این بالا.
‫خونواده استاچ رو هم پیدا کردیم ‫که اینجا قایم شدن.
‫کریس و لیندا و پسرشون باترز رو می‌بینین.
‫سلام!
‫اون چیه؟ ‫کریس، اون چیه؟
‫یک صدای جدیده.
‫اوه، خدا، نگاه کنین!
‫اون‌ها خوکچه‌های هندی نیستن!
‫بیاین از پشت‌بوم بریم!
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫اوه... اوه، خدایا!
‫الان از پله‌ها داریم میریم پایین!
‫خیلی‌خب، از پله‌ها میریم پایین!
‫و حالا گزارش‌هایی از حضور ‫زنبورهای غول‌پیکر به دست‌مون رسیده.
‫زنبورهای غول‌پیکر در آمریکا ‫و اروپا دیده شدن.
‫اوه، خدا!
‫فرار کنین، زنبورها همه‌جا هستن!
‫می‌دویم... می‌دویم... توی خیابون می‌دویم!
‫آآآه!
‫یکی دیگه اونجاست!
‫اوه، خدای من!
‫بهم نیش زد! ‫بهم نیش زد!
‫آآآهههه!
‫اوه، من رو شوکه کرد!
‫واقعا مبهوت‌کننده بود!
‫فکر کنیم داریم به عمق کوهستان میریم.
‫آره، شاید بهتر باشه ‫کم کم اون سمت بریم.
‫فکر کنم به گا رفتیم!
‫هی، هی، اینجا رو نگاه کنین.
‫چیه؟
‫نمی‌دونم، به نظر قدیمی میاد.
‫بریم ببینیم توش چیه.
‫«بریم ببینیم توش چیه.»
‫واسه همین درگیر اینجور موقعیت‌ها میشین.
‫چون وقتی با یه خرابه باستانی ‫و ترسناک روبرو میشین،
‫با خودتون میگین، ‫«بریم ببینیم توش چیه.»
‫شاید راه خروج از اینجا باشه، کریگ!
‫آره، آقای غرغرو.
‫وواه!
‫فکر کنم چندین قرنه ‫که کسی اینجا نیومده.
‫آره، راست میگی.
‫بچه‌ها، اینجا رو ببینین!
‫دیوار نقاشی‌های باستانیه.
‫رفیق، یک گروه فلوت پروییه!
‫می‌دونم و نگاه کن...
‫انگار موسیقی پن فلوت...
‫خوکچه‌های هندی بزرگ رو فراری میده؟
‫اوه، غیرممکنه، نگاه کنین!
‫گروه پن فلوت زندانی شدن.
‫درست مثل همین اتفاقی که افتاد!
‫و بعدش خوکچه‌های هندی مردم رو می‌کُشن!
‫و بعدش...
‫رفیق، کریگه!
‫چی؟
‫آره کریگه!
‫رفیق، کریگ، قضیه چیه؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫خب، اشکال نداره بهمون بگی که...
‫روی دیوار باستانی اینکاها چی کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫حالا گزارش رسیده که کندوهای عسل بزرگی...
‫در شهرهای آمریکا و کانادا شکل گرفتن.
‫اروپا و چین گزارش دادن...
‫ده‌ها هزار نفر به دست ‫خوکچه‌های هندی کشته شدن.
‫و اقدامات برای مهار این مسائل ‫چطور پیش میره؟
‫بد پیش میره، قربان.
‫به نظر میاد که هیچ راهی ‫برای متوقف کردنش نداریم.
‫کنترل کامل اوضاع رو از دست دادیم.
‫اه، قربان؟
‫ببخشید، فقط یاد یه جوک خنده‌دار افتادم.
‫اوه... هاها. ‫خیلی‌خب، جت‌ها رو آماده کنین.
‫باید برم ماچو پیچو. ‫(شهر باستانی امپراتوری اینکا)
‫اه، ماچو پیچو، قربان؟
‫آره، باید خودم رو به ماچو پیچو برسونم.
‫قدرت شنوایی‌تون رو از دست دادین؟
‫ولی قربان، مگه توی ماچو پیچو ‫چی می‌تونه باشه که کمک کنه...
‫من مسئول اینجا هستم یا نه؟!
‫الان توی مغازه خواروبار فروشی هستیم.
‫چندتا بازمانده دیگه هم اینجان.
‫می‌تونیم خودمون رو به بزرگراه برسونیم؟
‫نمیشه به بزرگراه رسید.
‫موش‌های هندی همه‌جا رو گرفتن.
‫- موش هندی؟! ‫- خیلی شوکه شدم، خیلی شوکه‌ام.
‫منظورت از موش هندی چیه؟
‫ببینین، خوکچه‌های هندی داریم،
‫ولی زنبورهای هندی و موش‌های هندی هم داریم.
‫من حتی عنکبوت‌های هندی هم اون بیرون دیدم.
‫رندی، میشه بس کنی اینقدر فیلم نگیری؟
‫ببینین، به نظرم باید یه راه خروج ‫از زیر شهر پیدا کنیم.
‫توی فاضلاب؟
‫اون پایین امن نیست.
‫اوه، خدا، حالا چی کار کنیم؟
‫اوه، خدای من!
‫یه چیزی وارد مغازه شده!
‫خرگوش‌های هندی! ‫اومدن تو!
‫وواه، همه‌جا هستن!
‫کمکم کنین!
‫آآآههه!
‫آآآه! ‫تراویس،‌ نه!
‫نمی‌تونی بهش کمک کنی!
‫یه چیزی اونجاست!
‫خرس هندیه!
‫نه، یک موش هندیه، احمق!
‫من رو بکش!
‫رندی، انباری... باید بریم توی انباری!
‫مامان، چیزی نمی‌بینم!
‫چیزی نیست، شلی، ‫بابایی الان دید در شب رو روشن می‌کنه.
‫بیا... بیا.
‫خیلی‌خب.
‫- آآآآه! ‫- آآه! ‫چیه، چیه، چیه، چیه؟!
‫هیچی، ببخشید، خودم رو شوکه کردم.
‫آآآآه!
‫بیاین به این سمت بریم، بچه‌ها.
‫می‌شنوین؟ ‫انگار صدای آبه.
‫آره، از اون بالا میاد.
‫واو.
‫پسر، حرف نداره.
‫خیلی‌خب، بیاین بریم.
‫نه.
‫چی... منظورت چیه که «نه»؟
‫من دیگه دنبال شما نمیام.
‫رفیق، باید بریم اینجا رو چک کنیم.
‫چرا؟
‫چون فقط... رسم‌ش همینه.
‫هر دفعه که اتفاق‌های بدی میفته،
‫شماها آخر سر یه کار می‌کنین...
‫که بدتر توش گیر کنین چون...
‫«رسم‌ش همینه.»
‫هی، روی دیوار پیشگویی...
‫معبد باستانی نقاشی ما رو ‫که نکشیدن، کون ناشور!
‫واسم مهم نیست.
‫تصمیم گرفتم که دیگه بسه.
‫دیگه نمی‌خوام بخشی از این قضیه باشم.
‫چطوری می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫ساده است... نگاه کنین.
‫کریگ، رفیق، وایستا.
‫داداش، کریگ، دیگه باید برگردیم.
‫نه.
‫هی، نگاه کن، یه چیزی اینجاست!
‫نخیر.
‫رفیق، خسته‌کننده است.
‫فقط همینجوری داریم راه میریم.
‫آره، خسته‌کننده و خوب.
‫درست همونطور که خوشم میاد.
‫الان سه روز از حمله خوکچه‌های هندی...
‫و زنبورهای هندی می‌گذره.
‫خرگوش‌های هندی هنوز همه‌جا هستن،
‫به همراه چندتا پلنگ هندی.
‫در رستوران «اوت‌بک استیک‌هاوس» پناه گرفتیم.
‫شارون و شلی رو می‌بینین.
‫به دوربین سلام کنین.
‫اون چیه؟ ‫اون چیه؟
‫من میرم یه نگاهی بیرون بندازم!
‫چیه؟!
‫تیرانوسوروس هندیه!
‫- اوه، خدای من! ‫- می‌دونم، الان خیلی شوکه شدم!
‫نگاه کن!
‫خدایا، نمی‌تونن بکُشنش!
‫نظرت درباره‌ی تیرانوسوروس هندی چیه، شلی؟
‫اوه، چه نمای قشنگی، ‫شلی رو می‌بینین...
‫که تیرانوسوروس هندی در پشت‌زمینه است!
‫یه علامت صلح نشون بده، شلی.
‫اوه، فهمیدم چی کار کنی،
‫دستت رو یه جور بگیر انگار ‫تیرانوسوروس هندی رو تو دستت گرفتی!
‫شلی؟
‫رندی، دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫همین حالا اون دوربین تخمی رو بذار کنار!
‫شارون، یک روز خیلی خوشحال میشی...
‫که این فیلم‌ها رو از خونواده گرفتم.
‫آآآآآههه!
‫همینجا صبر کنین.
‫تماشا کن!
‫روی زمین عزیزت وایستادم!
‫مدت‌ها منتظر همچین لحظه‌ای بودم!
‫چی کار داره می‌کنه؟
‫حالا از پیشگویی‌ت بگو!
‫هیچی نمی‌تونه جلوم رو بگیره!
‫کریگ!
‫نه، چطور رسیدی اینجا؟
‫هی، همون کونیه که ‫ما رو فرستاد تو جنگل...
‫تا کسی دنبال‌مون نیاد!
‫قربان، همه‌چیز مرتبه؟
‫بهشون شلیک کنین! ‫شلیک کنیم؟
‫اون‌ها یه گروهی پرویی‌ان که فرار کردن!
‫باید اون‌ها رو مهار کنیم!
‫نه، نه، گوش کنین. ‫گروه‌های فلوت پرویی...
‫موجودات هندی رو دور نگه میداشتن... ‫هر اتفاقی که الان تو دنیا میفته،
‫به‌خاطر اینه که شماها ‫گروه‌های فلوت رو جمع کردین!
‫گفتم بهشون شلیک کنین.
‫خودتون برین نگاه کنین... ‫همه‌ش توی پیشگویی باستانی اینکاهاست!
‫شاید بهتره بریم یه نگاهی بندازیم، قربان.
‫لعنت بهت کریگ!
‫هیچوقت دست از این کارها برنمی‌داری، نه؟
‫من که چیزی نگفتم.
‫ببینین، هزاران ساله که ‫موجودات وحشتناکی...
‫در دره‌ی هندی پرو زندگی می‌کنن.
‫قوم اینکا یاد گرفتن که ‫چطور با زدن موسیقی پن فلوت...
‫جلوی این موجودات رو بگیرن.
‫موجودات هندی بیشتر از آدم‌ها ‫ از این موسیقی بدشون میاد.
‫ولی پیشگویی گفته بود که یک روز...
‫موجودات رها میشن،
‫و من این کار رو انجام دادم!
‫اینکاها پیش‌بینی کردن ‫که دنیا توسط...
‫کریگ نجات پیدا می‌کنه.
‫ولی اون بخش از پیشگویی محقق نمیشه!
‫چون همه‌تون توی این کوهستان می‌میرین!
‫هاها هاهاا...
‫شما... یه جور هیولایی!
‫اوه، خیلی بیشتر از یک هیولام.
‫زنبورهای هندی، خرگوش‌های هندی، ‫تیرانوسوروس‌های هندی...
‫من یه چیزی شرورتر از اون‌ها هستم.
‫کککاااااه!
‫آآررررگ!
‫دزد دریایی هندی!
‫خدایا!
‫قربان، بهتون قول میدم،
‫من نمی‌خوام نقشه‌هاتون رو خراب کنم.
‫من فقط راهم رو می‌کشم و میرم.
‫می‌بینین؟
‫آآآآههه!
‫نه!
‫خیلی‌خب، حالا از چشم‌هام اشعه بیرون می‌زنه.
‫آه، لعنت به تو، کریگ!
‫بس کن!‌ آآه!
‫آآه!
‫اسم من کریگ تاکره.
‫هفته قبل جلوی ‫یک دزد دریایی هندی رو گرفتم...
‫که زمین رو تصاحب نکنه.
‫تموم گروه‌های فلوت پرویی آزاد شدن...
‫و موجودات هندی رو به کوه‌های آند برگردوندن.
‫مردم زیادی کشته شدن، ‫ولی بشریت نجات پیدا کرد.
‫در سرتاسر دنیا، بازماندگانی پیدا شدن...
‫کسانی که شاهد زنده‌ این اتفاق وحشتناک بودن.
‫اینجا، اینجا، نگاه کن، نگاه کن!
‫چی...
‫اوه، اوه اصلا توش نوار نذاشته بودم.
‫دزد دریایی هندی زنده موند،
‫ولی به زندان فرستاده شد ‫تا بقیه عمرش رو اونجا بمونه.
‫تموم مردم کشورهای دنیا...
‫یاد گرفتن که چطور از گروه‌های ‫فلوت پرویی منطقه‌شون حمایت کنن...
‫و سی‌دی‌هاشون رو بخرن،
‫چرا که اون‌ها ما رو از شر ‫موجودات هندی در امان نگه می‌دارن.
‫در مورد خودم، وزارت امنیت میهن ‫من رو به خونه‌مون برگردوند.
‫پدر و مادرم خیلی خوشحال شدن.
‫این رو فهمیدم که همیشه روی اتفاق‌هایی...
‫که واسه‌مون میفته، کنترل نداریم.
‫ما فقط حکم بازیگران صحنه زندگی رو داریم.
‫و این رو هم یاد گرفتم ‫که هر وقت کسی اومد پیشم...
‫و ازم پول خواست، ‫به حرفش گوش نکنم.
‫عجب لاشی‌ایه.
‫آره، کله کیری.
‫از کریگ متنفرم!
‫قربان... قربان، یه مشکلی داریم.
‫باز چی شده؟
‫وزیر سابق امنیت میهن...
‫که مشخص شد یه خوکچه هندیه،
‫به نگهبان‌ها حمله کرد ‫و از سلول‌ش بیرون رفت.
‫خدای من، داری میگی که...
‫بله، قربان، از زندان فرار کرد.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.