‫من دیگه حالم از اون ‫حرومزاده‌ی احمق بهم می‌خوره.
‫جنده‌ دوزاری وراج پرافاده!
‫چرا مردم این‌جوری پشت تلفن حرف میزنن؟
‫حتی یه لحظه هم آرامش ندارم... ‫همش اون حرومی میاد...
‫و گوشیش رو این‌جوری دستش می‌گیره... ‫و روی بلندگو حرف میزنه.
‫هیچ کسی نمی‌خواد صحبتای کوفتی...
‫تو رو بشنوه حرومزاده. ‫تو به تخم هیچ کسی نیستی!
‫نه پسر، باور کن،
‫این بدترین درد زندگیم بود.
‫شماها چند ساعت بازی کردین؟
‫حدود ۶ ساعت، ‫همه‌ی دوستام می‌گفتن "کارتمن، پسر...
‫ما بهت نیاز داریم که توی دفاع باشی."
‫شماها راگبی بازی می‌کردین؟
‫آره، اما من گفتم...
‫"من نمی‌تونم، بچه‌ها. مچ پام پیچ خورده."
‫اونا واقعا نیاز داشتن من بازی کنم...
‫و برای همین من با وجود درد ‫بازی کردم. می‌دونی چی میگم؟
‫این اتفاقی نبود که افتاد!
‫تو زدی زیر گریه و از بازی اومدی بیرون!
‫کایل، این یه مکالمه‌ی خصوصیه.
‫پس اون کوفتی رو از حالت بلندگو خارج کن!
‫این همون بچه‌ای هست که گفتی؟ ‫آره، همون کایله.
‫خیلی بیشعوره،
‫همیشه به تماس‌های تلفنیم گوش می‌کنه. ‫مگه میشه گوش ندیم؟
‫به مکالمات من گوش نکن، کایل!
‫مگه سازمان امنیت ملی هستی؟
‫لاورنس، یادته بهت گفته بودم که حکومت...
‫به تماس‌های تلفنی‌ همه گوش ‫می‌کنه و ایمیل‌های ما رو می‌خونه؟
‫آره، آره. گفته بودی.
‫بابای من میگه که حکومت در ‫مورد هر کسی یه پرونده داره.
‫- اون کیه؟ توبیه؟ ‫- آره.
‫توبی، تو توی خونه‌ی لاورنس هستی؟
‫- آره، ما مدرسه رو پیچوندیم. ‫- چه کار کردین؟ چی گفتی؟
‫من و توبی مدرسه رو پیچوندیم!
‫باور کنید بچه‌ها،
‫حکومت فکر می‌کنه هر ‫کاری بخواد می‌تونه بکنه...
‫و ما دیگه حریم خصوصی نداریم.
‫بین خودمون باشه، من ‫فکر می‌کنم همه احمقن...
‫و نمی‌بینن همه‌ی این قضایا به چی می‌رسه. ‫شماها رمان ۱۹۸۴ رو خوندین؟
‫فکر نکنم خونده باشم.
‫آره، منم نخوندمش.
‫اما من نمایش عروسکیشو ‫توی کاسا بونیتا دیدم. ‫ما باید یه کاری در این مورد بکنیم.
‫ما باید یه تجمع اعتراضی ترتیب بدیم.
‫- این خیلی خوبه. ‫- چیه؟
‫- این خیلی خوبه! ‫- آره می‌دونم.
‫یه تجمع بزرگ تا به حکومت نشون بدیم...
‫که سرش رو از زندگی‌ شخصی ما بکشه بیرون!
‫من به همه ایمیل میزنم و اونو ‫توی وبلاگ خودم منتشر می‌کنم.
‫من همین الان واقعا فکر می‌کنم ‫دارن ازم جاسوسی می‌کنن.
‫مطمئنم که حکومت در مورد ‫من یه پرونده‌ی قطور داره.
‫برای همینه که این‌قدر اهمیت داره، می‌دونی؟
‫صبر کن، من می‌خوام یه بلاگ ویدئویی...
‫برای سایت "این‌قدر منو ‫شنود نکنید" خودم بگیرم.
‫چه خبر؟
‫منم که دارم توی مدرسه عشق و حال می‌کنم.
‫قراره یه تجمع اعتراضی بزرگ ‫برگزار کنیم تا به حکومت بگیم...
‫که جمع آوری اطلاعات از ما رو متوقف کنه.
‫جزئیاتش رو برای ‫همه‌ی شما توئیت می‌کنم،
‫اما در موردش سر و صدا ‫نکنید چون خیلی محرمانه‌ست.
‫شماها هم می‌خواید وبلاگتون رو به‌روز کنید؟
‫صداتو نمی‌شنوم لاورنس. ‫بیرونی؟
‫گفتم که من توئیت تو در ‫مورد آدرس تجمع رو دیدم.
‫خیلی خب، به توبی بگو بیاد پشت تلفن. ‫باید به همه مسیر رسیدن...
‫به محل تجمع رو نشون بدی.
‫- توبی، اون‌جایی داداش؟ ‫- آره، این‌جام داداش.
‫داداش، تو باید به دکس ‫در مورد تجمع ایمیل بزنی...
‫و ببینی که فرم‌های ‫درخواست رو میاره یا نه.
‫میشه لطفا بری جای دیگه...
‫در مورد تجمع مکالمه‌ی خودتو انجام بدی؟
‫ای بابا! باز دوباره به حریم ‫خصوصی من تجاوز کردی.
‫دیگه تحملم تمومه، کایل!
‫همه گوش کنید!
‫محض اطلاعتون ما یه ‫مامور سازمان امنیت ملی...
‫همین‌جا توی مدرسه‌مون داریم.
‫سازمان امنیت ملی چیه؟
‫محض اطلاعتون...
‫حکومت هر کاری که ‫می‌کنید رو زیر نظر داره...
‫اونم همیشه.
‫اونا میگن برای اینه که ‫امنیت ما رو حفظ کنن...
‫اما امنیت به چه قیمتی، کایل؟
‫حکومت همه‌ی کارای ما رو زیر نظر داره؟
‫آهای؟
‫سلام، حکومت.
‫منم، باترز.
‫من فقط می‌خواستم بگم که...
‫خب، ممنون که مراقب منی...
‫و کارتو انجام میدی.
‫و لطفا مراقب بابا و مامان هم باش،
‫همین‌طور دوستام، استن و کایل، کریگ و توکن،
‫و حتی اریک کارتمن.
‫می‌دونم اون بعضی وقتا خیلی بدجنسه،
‫اما خواهش می‌کنم مراقب اونم باش.
‫شب بخیر، حکومت.
‫آها.
‫و ممنون، رئیس جمهور اوباما،
‫که باعث میشی احساس امنیت بکنم.
‫و اگه خیلی برات زحمتی نداره،
‫دوست دارم برای کریسمس ‫امسال یه توله سگ کادو بگیرم.
‫شب بخیر، حکومت.
‫پسر، اونا دیگه شورشو در آوردن!
‫هیچ شکی نیست که حکومت ‫حرکات منو زیر نظر داره.
‫ما باید تجمع رو لغو کنیم.
‫- اونا دارن جاسوسی تو رو می‌کنن؟ ‫- آره، از این‌جا معلومه.
‫من رفتم سایت آمازون که ‫ببینم بازی جی‌تی‌ای ۵ دارن یا نه...
‫و دیدم که میگه "شاید به دیسک بلوری...
‫استار ترک هم علاقه داشته باشید."
‫من خیلی به دیسک بلوری ‫استارترک علاقه دارم... ‫از کجا اینو می‌دونستن اگه حکومت...
‫زاغ سیاه منو چوب نمیزنه؟
‫این یه جنگه، داداش. ‫تجمع رو فراموش کن. ‫ما باید یه کار اساسی بکنیم.
‫مثلا چه کاری؟ ‫گوش کن.
‫من می‌خوام توی سازمان ‫امنیت ملی شاغل بشم...
‫و بعد من همه‌ی رازهاشون ‫رو توی توئیتر افشا می‌کنم.
‫نه، این کارو نکن.
‫نه، پسر. من در پوشش یه کارمند...
‫مخفیانه وارد مرکز اونا میشم و بعد...
‫یه لحظه صبر کن، لاورنس.
‫فکر می‌کنم یه فضول این‌جاست.
‫فکر کنم توئیتر من لو رفته.
‫اگه قرار باشه به سازمان ‫امنیت ملی نفوذ کنم...
‫و رازهاشون رو برای عموم افشا کنم...
‫به یه چیزی بهتر از توئیتر نیاز دارم.
‫تو به اون چیز جدید نیاز داری ‫که نیازی نیست توش تایپ کنی.
‫چی؟ یه چیزی بهتر از توئیتر هم هست؟
‫مگه اون تبلیغ الک بالدوین رو ندیدی؟
‫نه. کدوم تبلیغ الک بالدوین؟
‫سلام، من الک بالدوین هستم و ‫من عاشق شبکه‌های اجتماعی هستم.
‫اما بعضی وقتا من ‫چیزهایی رو توئیت می‌کنم...
‫که همجنسگراستیزانه هست.
‫من فکرم اون‌طوری نیست. ‫فقط اون‌طوری تایپ می‌کنم.
‫و اون موقع بود که فهمیدم...
‫که من همجنسگراستیز نیستم...
‫انگشت‌های شصتم این‌جورین.
‫و باید از شرشون خلاص می‌شدم.
‫آخ! آی!
‫و بعد مشکل این بود که من شصتی نداشتم.
‫اما می‌دونم که توی آمریکا هنوز...
‫همه می‌خوان حرفای منو بشنون.
‫مشکلی نیست، چون حالا دستگاهی اومده...
‫که می‌تونه افکار توی سر شما رو بگیره...
‫و اونا رو مستقیم به اینترنت بفرسته.
‫اسمش "مستراح" هست.
‫سیم‌ها بدون هیچ خطری به ‫جمجمه‌ی شما پیوند داده میشن،
‫و هر فکری که داشته باشین ‫توی اینترنت بارگذاری میشه...
‫و دنبال‌کننده‌های ‫مستراحی شما اونو می‌بینن.
‫من الان دارم بازی ینکیز رو می‌بینم.
‫وای خدا، من عاشق بیس‌بالم.
‫باید آدمایی که گربه‌هاشون ‫رو میارن توی هواپیما کشت.
‫من الان توی یه نمایش ‫موزیکال خیلی عالی هستم.
‫در سال ۱۹۹۲ من با ملکه‌ی موناکو سکس داشتم.
‫دستم رو تا مچ کرده بودم تو کونش.
‫اجازه ندید که شبکه‌های اجتماعی...
‫نیاز شما برای تعامل با دنیا رو کند کنند.
‫با مستراح مستقیم افکارتون ‫رو به اینترنت منتقل کنید.
‫من تبلیغ مستراحم رو تموم کردم.
‫وقتشه برم یه ساندویچ کص پیدا کنم.
‫خیلی خب، چه خبر بچه‌ها؟
‫من دارم آماده میشم که به‌ صورت ‫مخفی وارد سازمان امنیت ملی بشم...
‫و ببینم می‌تونم چند تا از ‫رازهاشون رو برملا کنم یا نه.
‫می‌تونید منو توی حساب ‫کاربری مستراحم دنبال کنید...
‫با #دولت‌نبایدتوکارمن‌دخالت‌کنه‌دات‌کام.
‫صبر کن. هیس. من باید مراقب باشم.
‫کایل این‌جاست. و من مطمئنم ‫که سعی می‌کنه به حرفام گوش کنه.
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- کایل، میشه لطفا گوش ندی؟
‫این پیام‌ها فقط برای ‫دنبال‌‌کننده‌های خودم توی مستراحه.
‫- مستراح چیه؟ ‫- نمی‌دونم شنیدی یا نه، ‫اما حکومت می‌تونه روی ‫همه‌ی حساب‌های توئیتری...
‫و ایمیل‌های ما نظارت داشته باشه.
‫با مستراح، من حتی ‫به یه گوشی نیاز ندارم.
‫افکار من مستقیما به اینترنت...
‫و بعد هر کسی که توی ‫مستراح هست فرستاده میشه.
‫- وای! ‫- آره.
‫حالا من در حالی که به ‫سازمان امنیت ملی نفوذ می‌کنم...
‫می‌تونم همه چیز رو برای دنبال‌کننده‌هام...
‫توی مستراح پخش کنم.
‫مشکلی نداری که هر ‫چیزی که بهش فکر می‌کنی...
‫بره توی اینترنت.
‫آره، چون حکومت به حریم ‫شخصی من احترام نمیذاره.
‫چند نفر توی مستراح هستن؟
‫فعلا فقط دو نفر، من و الک بالدوین.
‫من می‌خوام توی این رستوران توی چلسی...
‫که توسط ۲ تا کونی اداره ‫میشه بشینم و ساندویچ بخورم.
‫چه باحال.
‫من باید یه وقتی اینو امتحان کنم، لول. ‫[مخفف کلمات برای نشان دادن خنده]
‫سال ۱۹۸۲ من توی یه مهمونی...
‫توی خونه‌ی مایک داگلاس بودم ‫و اون‌جا کیم بیسینگر رو گاییدم.
‫وای چه جالب. اون خیلی خوشگله. اموجی چشمک.
‫وای خدا. وای خدا اونا منو دیدن.
‫اونا منو دیدن و قراره حسابی عصبانی بشن.
‫شاید اونا منو ندیدن. نه، اونا منو دیدن.
‫اونا همه چیز رو دیدن.
‫من کار خیلی بدی کردم.
‫یه کار خیلی خیلی بد. ‫بعدی!
‫وای خدا.
‫اما والدینم همیشه به من ‫میگن "اگه کار خیلی بدی کردی...
‫باید پیش قیم خودت اعتراف کنی...
‫تا بخشیده بشی."
‫اینا آدمای خوبی هستن؟
‫آدمای راهنمایی رانندگی؟
‫اونا بدترین آدمای روی کره‌ی زمین هستن.
‫وای خدا.
‫وای خدا! بریم ببینیم چی میشه.
‫من سر یه کوتوله داد زدم.
‫من داشتم کانال ام‌تی‌وی رو تماشا می‌کردم،
‫و یه فرد کوچیک داشت یه آهنگ می‌خوند.
‫فکر کنم اسمش پینک بود.
‫و من از اون آهنگ خوشم ‫نیومد برای همین داد زدم.
‫"هی، از تلویزیون برو ‫بیرون کوتوله‌ی لعنتی!"
‫و من با مامانم تو کتاب‌فروشی بودم.
‫و در حالی که اون داشت ‫دنبال یه کتاب می‌گشت...
‫من عکس جنیفر لاورنس ‫رو توی یه مجله دیدم.
‫و من وقتی کسی حواسش نبود عکس اونو...
‫از روی مجله بریدم.
‫بازم هست.
‫من اون عکس رو با خودم به خونه بردم و...
‫با قیچی لبای جنیفر ‫لاورنس رو بریدم...
‫و شومبولم رو کردم توی سوراخ.
‫نمی‌دونم چرا این‌کارو کردم! ‫چطور می‌تونم تقاص این رو پس بدم؟
‫من ۵۰ بار متن قسم به پرچم رو خوندم...
‫و صد بارم آهنگ وطنم پاره‌ی تنم رو خوندم،
‫دوبار هم برنامه‌ی آمریکا گات تلنت رو دیدم!
‫دیگه چه کار می‌تونم بکنم؟
‫چطوره که ۱۰۰۰ بار آهنگ ‫زندگی در آمریکا رو بخونی؟
‫باشه. باشه همین کارو می‌کنم.
‫ممنون! همین کارو می‌کنم!
‫من همین الان کلی حالم بهتر شد.
‫♪ زندگی توی آمریکا، چشم در چشم... ♪
‫♪ دست به دست، در سراسر کشور ♪
‫♪ دود، جاده، گوشت خوک، کلی مسیر راه آهن ♪
‫[مقر سازمان امنیت ملی - مریلند]
‫می‌تونم کمکتون کنم، آقا؟
‫بله، من اومدم که برای اشتغال توی ‫سازمان امنیت ملی درخواست بدم.
‫باشه، اسمتون چیه؟
‫بیل کلینتون.
‫من شما رو توی لیست نمی‌بینم، آقای کلینتون.
‫احتمالا یه اشتباه اداری صورت گرفته، ‫اما اونا منتظر من هستن.
‫اگه به لوس آنجلس رفتین...
‫حتما دنبال جنیفر لاو هیویت بگردید.
‫اون ساندویچ کصی درست ‫می‌کنه که اون کونی‌های چلسی...
‫از کار بیکار میشن.
‫چی داریم، پاتریشا؟
‫این مرد میگه که قرار ‫مصاحبه‌ی استخدامی داره، قربان.
‫من شدیدا واجد شرایطم، ‫آقا. خیلی مشتاقم که کار کنم.
‫من یه بار کیر برادرم رو ‫قرض گرفتم که داریل هانا رو بکنم.
‫مطمئنم که قراره مصاحبه‌ی من امروز بود. ‫مشکلی نیست.
‫سازمان امنیت ملی به هر ‫کمکی که بتونه بگیره نیاز داره.
‫بیا بالا تا این اطراف رو نشونت بدم،
‫ببینم به درد این کار می‌خوری یا نه.
‫سلام، آقا.
‫من و همکارم داریم توی این ‫محله در به در سراغ مردم میریم...
‫تا ببینیم دوست دارید ‫حقیقت رو بدونید یا نه.
‫البته، من عاشق حقیقتم!
‫ما عضو سازمان شاهدان یهوه هستیم.
‫ما از طرف عبادتگاه شاهدان یهوه میایم،
‫و ما باور داریم که خیلی از مردم...
‫انجیل رو اشتباه تفسیر کردن.
‫شاهدان یهوه چیه؟
‫ما به حقیقت باور داریم.
‫من یه زمانی مثل تو بودم. ‫نمی‌دونستم به چی باور داشته باشم،
‫و بعد اجازه دادم یهوه‌ی ‫روزی‌دهنده وارد قلبم بشه.
‫وای خدای من.
‫توی این نقاشی یه دختر آتیش گرفته.
‫آره، چون یهوه...
‫به حساب همه رسیدگی می‌کنه و افراد فاسد...
‫مثل اون دختر کوچولو توی آتیش میسوزن.
‫نباید چنین نقاشی‌هایی ‫رو به مردم بدی، خانم.
‫مگه نمی‌دونی که حکومت تو رو زیر نظر داره؟
‫حکومت منو زیر نظر داره؟
‫چی شده؟
‫اون میگه حکومت منو زیر نظر داره.
‫الان؟ ‫چند وقته که اونا ما رو زیر نظر دارن؟
‫می‌تونم یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫آخرین باری که به اداره‌ی راهنمایی ‫رانندگی نزدیک محل زندگیتون رفتین کی بوده؟
‫من اون‌جا نمیرم. اصلا ماشین ندارم.
‫می‌تونی پیاده بری.
‫حتما باید اداره‌ی راهنمایی‌ ‫رانندگی رو امتحان کنی.
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫من یه زمانی مثل تو بودم، ترسیده، مردد،
‫کارایی می‌کردم که نباید بکنم، مثل ‫نشون دادن عکس دختر کوچولوهایی که...
‫سرشون آتیش گرفته به مردم. ‫اما می‌دونین چی یاد گرفتم؟
‫رفتن به اداره‌ی راهنمایی رانندگی...
‫و رها کردن گناهانم...
‫لذتی برای من داشت که هیچ ‫کجای دیگه نمی‌تونستم پیداش کنم.
‫دوست دارید آیین‌نامه رانندگی بخونید؟
‫این به شما بیشتر چیزهایی رو که باید در ‫مورد اداره‌ی راهنمایی رانندگی بدونید میگه،
‫اما باید خودتون برید اون‌جا.
‫هر کسی که اون‌جاست ‫خیلی خوش برخورده.
‫حکومتتون شما رو زیر نظر داره...
‫و حکومت شما می‌خواد که خوشحال باشید.
‫روز خوبی داشته باشید!
‫از این طرف، بیل.
‫به دفتر اصلی سازمان امنیت ملی خوش اومدی.
‫آها، آره. پس این‌جاست که حکومت...
‫از شهروندانش جاسوسی می‌کنه.
‫آدمای زیادی این‌جا توی ‫سازمان امنیت ملی کار می‌کنن،
‫آدمای خوب، آدمایی که ‫می‌خوان آمریکا امن باشه.
‫تنها مشکل اینه که چک کردن اون همه ایمیل...
‫اکانت‌ توئیتر و نظارت...
‫روی اون همه تماس‌های ‫تلفنی نیروی زیادی می‌خواد.
‫- جو. ‫- چی داری، میلر؟
‫یه مرد ۲۴ ساله توی آلباکورکی هست.
‫اون به همسرش ایمیل زد و پرسید...
‫که اون می‌تونه بعد از ‫کار بره فروشگاه یا نه.
‫و بعد با باشگاه تماس گرفت ‫تا توی اون‌جا عضو بشه.
‫اون از باشگاه خوشش میاد، برای ‫همین برای دوستاش توئیت کرده...
‫که همه‌ی اونا باید اینو امتحان کنن.
‫خیلی خب، مراقبش باش. اگه چیزی عوض شد بگو.
‫باشه.
‫توی سازمان امنیت ملی ‫کار ما هیچ وقت تمومی نداره،
‫و به نظر میاد به اندازه‌ی ‫کافی کاراگاه نداریم...
‫که مراقب همه باشیم.
‫- گروهبان. ‫- چی پیدا کردی، لارسون؟
‫یه فرد مونث ۱۷ ساله ‫رو توی جکسون‌ویل دارم.
‫اون به دوستاش زنگ زد و از اونا پرسید...
‫که می‌خوان برن فیلم ‫پرسی جکسون رو ببینن یا نه.
‫و بعد به مامانش که سر کار بود ایمیل ‫داد و پرسید که اجازه داره یا نه.
‫مامانش گفت مشکلی نیست ‫اما قبلش به شوهرش زنگ زد...
‫تا مطمئن شه برای شام برنامه‌ی خاصی ندارن.
‫خیلی خب، مراقب هر سه نفرشون باش.
‫همین کارو می‌کنم.
‫اگه فکر می‌کنی که دل این کارو داری،
‫ما قطعا می‌تونیم از کمکت ‫استفاده کنیم، مرد جوون.
‫قربان، بهتره اینو ببینید. ‫چی داری؟
‫یه مرد پیک پیتزایی ۳۲ ساله.
‫اون توی حساب توئیترش ‫نوشت که از آمریکا متنفره...
‫و می‌خواد بنای یادبود لینکلن رو منفجر کنه.
‫ساعت ۴:۱۶ عصر. ‫رئیس از من خواست که بهش ملحق بشم...
‫و ما رفتیم که از یه مظنون ‫احتمالی پرس و جو کنیم.
‫من موافقت کردم که همراهش برم.
‫امیدوارم که سازمان امنیت ملی ‫از نیت مخفی من خبر نداشته باشه.
‫لول.
‫ببین کی اومده، سازمان ‫امنیت ملی. باید می‌دونستم.
‫ما می‌خواستیم با تو در مورد چند تا... ‫از توئیت‌هات صحبت کنیم.
‫من فقط داشتم عصبانیتم ‫رو خالی می‌کردم.
‫اصلا حکومت حق نداره...
‫که ایمیل‌های خصوصی منو بخونه.
‫شما احمقا مگه قانون اساسی رو نخوندین؟
‫آره، در موردش شنیدیم.
‫اعلامیه‌ی استقلال آمریکا هم خوندیم.
‫آدمای زیادی هستن که مثل تو فکر می‌کنن، ‫آدمایی که فکر می‌کنن حکومتشون...
‫حق نداره که توی...
‫ایمیل‌های شهروندانش سرک بکشه.
‫تا وقتی که یه هواپیما به ۲ تا برج خورد...
‫و یه دختر کوچولو جونش رو از دست داد. ‫تو می خوای توی سرزمین آزادی...
‫و وطن شجاعان زندگی کنی،
‫اما شجاعان نمی‌تونن آزاد ‫باشن اگه این سرزمین وطن نباشه،
‫و این سرزمین نمی‌تونه ‫وطن باشه تا زمانی که...
‫آدمایی باشن که بخوان ‫پرچم آمریکا رو بکنن تو کونت...
‫جوری که تا یه هفته ‫ستاره و خط راه راه برینی،
‫و همون طوری که روی توالت نشستی... ‫در حالی که اسهال ستاره‌ای گرفتی،
‫یه چیزی رو می‌تونم برات تضمین کنم.
‫چیو؟
‫اون موقع دیگه برات مهم نیست ‫کی حساب توئیترت رو چک می‌کنه.
‫من این‌طور به این قضیه فکر نکرده بودم.
‫من دختر گریمور جک لمون رو ‫توی یه توالت پیش ساخته گاییدم. وای.
‫هی، فیلیپ، انگشتم رو بکش.
‫سلام کریگ!
‫دوست داری حقیقت رو بدونی؟
‫حقیقت در مورد چی؟
‫ما توی محله به در خونه‌های مردم میریم...
‫تا ببینیم که توی دلشون ‫حکومت رو قبول کردن یا نه.
‫نه، فکر نکنم.
‫من و همکارم می‌خوایم تجربه‌ی خودمون رو توی ‫اداره‌ی راهنمایی رانندگی به اشتراک بذاریم.
‫ما به اداره‌ی راهنمایی رانندگی رفتیم.
‫ما به همه‌ی کوتاهی‌ها و ‫گناهانمون اعتراف کردیم...
‫و موج عظیمی از آرامش...
‫به روح ما راه پیدا کرد و ‫قلبمون رو تحت تاثیر قرار داد.
‫باشه.
‫ببین، کریگ، وقتی من ‫همه چیز رو به حکومت گفتم...
‫دیگه هیچ چیزی رو برای مخفی کردن نداشتم.
‫و بعد به آرامش رسیدم.
‫تو آیین‌نامه‌ی رانندگی رو خوندی؟
‫نه.
‫خب، کلی چیز جالب...
‫توش پیدا میشه، کریگ.
‫حتی توش نقل‌قول‌هایی از ‫رئیس جمهور اوباما هست.
‫می‌تونی این بخش رو بلند بخونی؟
‫"اداره‌ی راهنمایی و رانندگی محلی ‫شما با پول مالیات خودتون ساخته شده...
‫تا کارآمد واقع بشه."
‫آره.
‫فکر می‌کنی منظور رئیس ‫جمهور اوباما از این حرف چی بوده؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، ما فکر می‌کنیم معناش ‫اینه که حکومت عاشق توئه...
‫و می‌خواد تو رو ببخشه...
‫اگه اجازه بدی حکومت به دلت راه پیدا کنه.
‫بله، آقا. من قبلا مثل تو بودم.
‫من ایمیل‌های زننده...
‫و پیامک‌های زننده ‫می‌فرستادم، عکس‌های زننده... ‫توی حساب فیسبوک زننده‌ی خودم میذاشتم،
‫اما بعدش فهمیدم همه‌ی این چیزا...
‫هیچ وقت از بین نمیرن، چون حکومت...
‫یه پرونده برای همه‌ی ما داره.
‫و همه‌ی اینا توی چیزی که ‫بهش میگن فضای ابری می‌مونه.
‫اگه حکومت...
‫پرونده‌ی تو رو توی فضای ابری داشته باشه...
‫پس من می‌خوام مطمئن شم ‫که به کارای بدم اعتراف کنم...
‫و شاید اون کارای بد از ‫فضای ابری و پرونده‌ام پاک بشه،
‫چون ما برای همیشه توی ‫فضای ابری زندگی می‌کنیم.
‫متوجه حرفاش شدی، کریگ؟
‫فکر نکنم من همه‌اش رو فهمیده باشم.
‫من موفق شدم.
‫من به سازمان امنیت ملی نفوذ ‫کردم و اعتماد اونا رو بدست آوردم.
‫تا الان برام مشخص نشده که...
‫اونا چطور می‌تونن روی کل کشور نظارت کنن،
‫اما من به جواب نزدیکم، خیلی نزدیک.
‫فقط امیدوارم که قبل این‌که...
‫کل تشکیلات اونا رو افشا کنم لو نرم.
‫اون صدا چیه؟
‫یه بچه‌ی کونی که توی سرمه.
‫هی، من می‌خوام ایمیل‌ها و ‫تماس‌های مردم رو بررسی کنم،
‫از کجا باید بدونم که از کی باید شروع کنم؟
‫خیلی ساده‌ست. هر کسی یه پرونده داره.
‫آدمایی که وضعیت پرونده‌ی اونا ‫در حالت تهدید، تهدید بالقوه...
‫و یا مظنون بالقوه هست کسایی هستن... ‫که ما دنبالشونیم.
‫هر چه‌قدر بیشتر بهشون توجه کنیم...
‫پرونده‌ی اونا بزرگتر میشه.
‫واقعا؟ پرونده‌ی من چه‌قدر بزرگه؟
‫- ها؟ ‫- با توجه به چیزایی که گفتی،
‫شما باید پرونده‌ی خیلی بزرگی ‫در مورد اریک کارتمن داشته باشین.
‫مدت زیادیه که وبلاگ و ایمیل‌هاش...
‫رصد میشه.
‫جارویس، ما در مورد اریک کارتمن چی داریم؟
‫پرونده‌ای در مورد اریک کارتمن داریم؟
‫آره، ما برای یه مدتی اونو رصد کردیم...
‫اما کامپیوتر مرکزی وضعیت اونو...
‫چاق و بی‌اهمیت تشخیص داد.
‫باور کنید اون چاق و بی‌اهمیت نیست.
‫فکر می‌کنم باید وضعیت اونو به ‫خوش هیکل و خوش اخلاق تغییر بدیم.
‫ببخشید! ببخشید!
‫تهدید خیلی مهمی برای امنیت ملی ایجاد شده.
‫ما باید وضعیت پرونده‌ی ‫اریک کارتمن رو تغییر بدیم.
‫و اون موقع بود که با ‫"بازی تاج و تخت" جق زدم.
‫می‌دونم جق زدن اشتباهه،
‫و می‌دونم جق زدن...
‫در حال انجام وظیفه بیشتر اشتباهه.
‫یعنی چی...
‫چرا این آدما میان این‌جا؟
‫اما من دیگه به بازی تاج و تخت کاری ندارم.
‫هیچ وقت سمتش نمیرم! ‫بعدی لطفا!
‫ممنون!
‫آفرین!
‫تبریک میگم، برادر! چه حسی داری؟
‫حس خیلی خوبی دارم!
‫وای، آدمایی که اون‌جان انگار ‫داره بهشون خوش میگذره.
‫من هیچ جای دیگه‌ای رو...
‫به اداره‌ی راهنمایی رانندگی و ‫همراهی شما آدمای فوق‌العاده ترجیح نمیدم.
‫حالا بیاید تعهد وفاداری رو بخونیم.
‫- من قسم می‌خورم... ‫- به پرچم...
‫این‌جا چه خبره؟
‫این‌جا اداره‌ی راهنمایی ‫رانندگیه. جای خوشگذرونی نیست.
‫مردم هی میان و...
‫به ما میگن که چه کار اشتباهی کردن.
‫من فقط می‌خوام گواهینامه‌ام رو تمدید کنم.
‫چه‌قدر دیگه باید منتظر باشم؟ ‫خفه شو!
‫بشین و صبر کن، استفاده ‫از گوشی یا هر چیز دیگه‌ای...
‫که باهاش وقتت رو با ‫خوشی بگذرونی هم ممنوعه!
‫من این قضیه رو تموم می‌کنم.
‫ببین، دارم بهت میگم که اشتباه بزرگی کردین.
‫اریک کارتمن بزرگترین ‫کابوس سازمان امنیت ملیه.
‫کامپیوتر مرکزی که چنین چیزی رو نمیگه.
‫کامپیوتر مرکزی اشتباه می‌کنه. شما ‫باید وضعیت پرونده‌ی اونو تغییر بدین.
‫شرمنده، اما اگه کامپیوتر ‫مرکزی بگه که اون یه تهدید نیست،
‫ما نمی‌تونیم کاری بکنیم.
‫نمی‌تونید کاری بکنید؟ شما ‫سازمان امنیت ملی هستین.
‫تو این کشور ۳۰۰ میلیون نفر آدم هست. ‫فکر می‌کنی ما چطور تونستیم...
‫روی تک تک آدمای این ‫کشور نظارت داشته باشیم؟
‫فکر می‌کنی ما چطور تونستیم ‫بفهمیم که هر کسی چه کاری می‌کنه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی خب، من نشونت میدم.
‫اما این قضیه فوق‌ محرمانه‌ست،
‫چون اگه مردم بفهمن چطور این کارو کردیم،
‫همه این کارو می‌کنن، و بعد ‫دشمنای ما این کارو می‌کنن.
‫ما نباید اجازه بدیم که ‫دشمنانمون دستشون به این برسه.
‫دستشون به چی برسه؟
‫وای پسر.
‫[دفاع از ملت - تضمین آینده]
‫این‌جوری ما می‌فهمیم ‫کی تهدیده و کی نیست،
‫این‌طور می‌دونیم کی بیداره و کی خوابه.
‫این‌طور می‌دونیم که...
‫الانم فکر می‌کنی من چاق و بی‌اهمیتم؟
‫من اریک کارتمنم!
‫و من برات خبرایی دارم.
‫همه این قضایا داره به ‫صورت زنده توی توئیترم...
‫و برنامه‌ی تلویزیونی جدید ‫الک بالدوین با مستراح پخش میشه.
‫سلام به همگی، به برنامه‌ی جدید من ‫توی شبکه‌ی ام‌اس‌ان‌بی‌سی‌...
‫یعنی "فری پس ویت الک بالدوین" خوش اومدین.
‫رازت برملا شد، سازمان امنیت ملی.
‫و حالا که همه می‌دونن دارید ‫چه بلایی سر بابانوئل میارین،
‫فاتحه‌ی تشکیلاتتون خونده‌ست.
‫باید همون وقتی که فرصتش رو ‫داشتین منو از بین می‌بردین.
‫حالا همه حقیقت رو می‌دونن،
‫و همه فکر می‌کنن من خیلی باحالم.
‫اریک، عزیزم، چی شده؟
‫این جواب نداد، مامان.
‫من به سازمان امنیت ملی ‫نفوذ کردم و افشاگری کردم...
‫و فکر می‌کردم همه ‫به‌خاطر چیزی که در مورد...
‫حکومت افشاکردم عصبانی میشن،
‫اما هیچ کسی براش مهم نیست!
‫هیچ کسی براش مهم نیست که ‫حکومت داره همه چیز رو شنود می‌کنه.
‫هیچ کسی براش مهم نیست که بابانوئل...
‫به یه دستگاه بزرگ و ترسناک وصل شده!
‫من می‌دونم که سازمان امنیت ملی ‫داره بابانوئل رو شکنجه میده، عزیزم.
‫اما اونا امنیت ما رو حفظ می‌کنن.
‫نه، تو هم حرفای بقیه رو میزنی!
‫عزیزم، عیبی نداره.
‫خیلی هم عیب داره، چون ‫حالا من علیه کشورم...
‫افشاگری کردم و باید برم...
‫توی روسیه مخفی بشم!
‫نه، تو لازم نیست بری روسیه، عزیزم.
‫چرا باید برم.
‫نه، همه چی درست میشه.
‫چطوره که برات یه چای داغ ‫با آبلیمو و کدئین درست کنم؟
‫باشه.
‫فقط چای داغ و کدئین رو ‫می‌خوام، آبلیمو توش نباشه!
‫باشه، عزیزم.
‫سلام.
‫دوست داری حقیقت رو بدونی؟
‫چه گهی داری می‌خوری، باترز؟
‫وقتشه که تسلیم شی، اریک.
‫مگه نمی‌بینی که راه دیگه‌ای نیست؟
‫بذار حکومت وارد دلت بشه.
‫برای من خیلی دیر شده، باترز.
‫من باید برم روسیه و با ‫کمونیست‌های کوتوله زندگی کنم.
‫هیچ وقت دیر نیست.
‫یه جایی هست که می‌‌تونی ‫یه شروع دوباره داشته باشی.
‫این چیه؟
‫حکومت تو رو زیر نظر ‫نداره که مجازاتت کنه.
‫حکومتت فقط می‌خواد که تو...
‫در مورد اشتباهاتت صادق باشی.
‫- می‌تونم بخشیده بشم؟ ‫- بله!
‫هر کار بدی که کردم بخشیده میشه؟ ‫بله!
‫و هر باری که کار بدی ‫کردم تنها کاری که باید بکنم...
‫اینه که برگردم اون‌جا و بهش اعتراف کنم...
‫تا دوباره بخشیده بشم؟
‫درسته.
‫این خیلی خوبه.
‫ما امروز یه عضو جدید داریم!
‫اریک کارتمن، تو عاشق کشورتی؟
‫آره! من عاشق کشورم هستم!
‫تو به پرچم قسم می‌خوری؟
‫من قسم می‌خورم! ‫من اون قسم کوفتی رو می‌خورم!
‫احسنت!
‫آره!
‫می‌خوای بندازیمشون بیرون،‌ لر؟
‫نه. نه، اونا رو به حال خودشون بذار.
‫برای تنوع هم که شده خوبه که ببینیم مردم ‫توی اداره‌ی راهنمایی رانندگی خوشحالن.
‫شاید ما هم توی اداره‌ی ‫راهنمایی رانندگی بتونیم تغییر کنیم.
‫شاید به جای بدرفتاری با مردم...
‫ما بتونیم بهشون آرامش و امید بدیم.
‫اداره‌ی راهنمایی رانندگی ‫می‌تونه جایی باشه...
‫که مردم بتونن بیان و خودشون رو خالی کنن...
‫اعتراف کنن، اما بهشون گفته بشه که...
‫اونا توی این دنیا یه ارزشی دارن.
‫و بعد اداره‌های راهنمایی و رانندگی ‫همه جا می‌تونن به جایی تبدیل بشن...
‫که مردم توش احساس امنیت کنن.
‫و وقتی که اونا کار اشتباهی می‌کنن،
‫ما می‌تونیم اونا رو ببخشیم.
‫متوجه‌اید که این می‌تونه به چی منجر بشه؟
‫متوجه‌اید که ما می‌تونیم به چی تبدیل بشیم؟
‫امروز اداره‌ی راهنمایی و رانندگی...
‫بعد از اتهامات فراوانی در مورد ‫سکس با پسر بچه‌ها تعطیل شد.
‫مسئولین اداره‌ی راهنمایی ‫و رانندگی بازداشت شدن...
‫و مدیر کل اداره اظهار کرد "بالاخره ‫باید انتظار چنین چیزهایی رو هم داشت."
‫حالا که اداره‌ی راهنمایی و رانندگی ‫تعطیل شده، از آمریکایی‌ها خواسته شده...
‫که برای اعتراف به گناهانشون ‫به نزدیک‌ترین اداره‌ی پست برن.
‫همین الان به ما خبر رسیده که ‫شرکت خدمات پستی ایالات متحده...
‫به دلیل شایعات فراوان در مورد...
‫سکس با پسربچه‌ها تعطیل شده.
‫ظاهرا در حال حاضر ‫تنها کسایی که میشه به اونا...
‫در مورد اعتراف و راهنمایی گرفتن ‫اعتماد کرد، شبکه‌های خبری محلی‌ شما هستن.
‫اخبار وی‌ام‌زی برمیگرده... پسرجون برگرد.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.