..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫سمت چپ ما داره خوب میجنگه.
‫اونا باید بتونن از زمین دفاع کنن.
‫ولی سمت راست ما داره عقب نشینی میکنه.
‫نترسید! آرایش رو حفظ کنید!
‫حمله!
‫مانسو! کجایی مانسو؟
‫همینجام.
‫کای، با هم میندازیمش پایین.
‫مواظب باش!
‫من اولها، پسر ارشد مولوخ وزین هستم!
‫لرد اولها!
‫لرد اولها اومده!
‫میمون هایی که جرأت حمله به سرزمین انسان ها رو دارین،
‫قدرت خدای زمینی که درون من ساکنه رو ببینید.
‫نشان الهی روی صورتش...
‫این نشون میده که اون حامل نگهبانه که توسط خدای زمین محافظت میشه.
‫دائومو.
‫زانبو گاچیکو.
‫اون میمون رزوس هم یه تاج الهی داره!
‫نگهبان در برابر نگهبان قرار گرفته.
‫این رو تموم می کنیم.
‫بسیار خب.
‫انجامش دادیم!
‫از روستای لاگ دفاع کردیم!
‫میمون ها دارن فرار می کنن!
‫یه روز دیگه رو هم زنده موندیم.
‫آره.
‫ارباب اولها، یه سنگ خدایی.
‫من این رو با احترام می خورم.
‫همگی بخورید!
‫سهمتون رو از سنگ خدایی بردارید.
‫از مادر زمین سپاسگزاریم.
‫ممنون.
‫و از روح خدای سرزمین که در این سرزمین ها ساکن است.
‫از اجدادمون به ما رسیده.
‫ممنونم.
‫انگار انرژی معنویم داره زیاد میشه.
‫احساس قدرت بیشتری می کنم.
‫خوردن مغز سنگ خدا
‫انرژی معنوی آدم رو افزایش میده و قوی تر می کنه، درسته؟
‫پس من بیشتر می خوام.
‫این امکان نداره. ما فقط افراد عادی هستیم.
‫ما اینها رو به قلعه تحویل خواهیم داد.
‫خوبه.
‫اکثر سنگ خداها باید به حاملان نگهبان مثل لرد اولها داده بشه.
‫استاد باسکو.
‫ثبات با قوی تر کردن قوی ترها حفظ می شود.
‫این روش دنیای ماست.
‫این رو می فهمی، مگه نه؟
‫ب-بله، قربان.
‫سربازهای معمولی مثل ما باید بدون تکیه به سنگ خدا قوی تر بشن.
‫دقیقا.
‫وگرنه، جون سالم به در نمی‌بریم.
‫کای اهل دهکده لاگ
‫سرزمین‌های انسانی در مناطق دورافتاده‌ای مثل ما، مدت‌هاست که مورد حمله نیمه انسان‌ها قرار گرفته.
‫با این حال، به لطف تلاش‌های شجاعانه شما، ما امروز هم از دهکده لاگ دفاع کردیم.
‫من، مولوخ وزین، واقعاً به شما افتخار می‌کنم.
‫دیگه بزنید بریم سراغ غذا.
‫از مادر زمین تشکر می‌کنیم.
‫ممنون!
‫بالاخره وقت غذا خوردن شد.
‫همینم هست که هست، ولی باید شکرگزار باشیم براش...
‫خیلی سفته!
‫کاش منم میتونستم اینقدر غذا بخورم.
‫پس بیشتر کار کن.
‫خوش به حالت، مانسو. تو بیشتر از من گیرت میاد.
‫چون من فرمانده دسته‌ام.
‫قوی‌تر شو، تا بیشتر غذا گیرت بیاد.
‫می‌خورم، تمرین می‌کنم و قوی‌تر میشم.
‫آخ...
‫من ضعیفم چون گشنمه.
‫ای کاش یه کله گُنجیشکی می‌خوردم!
‫کله گُنجیشکی؟
‫کله گُنجیشکی دیگه چیه؟
‫یه دفعه‌ای به ذهنم اومد.
‫مطمئن نیستم چی بود، ولی حس می‌کنم خیلی خوشمزه بود.
‫پس غذاست؟
‫اونم مطمئن نیستم.
‫بعضی وقتا یه چیزایی میگی که اصلا معنی نداره.
‫می‌دونم. خودم هم نمی‌فهمم.
‫منسو، تو اون‌ها رو می‌بینی، درسته؟
‫اونا قبرن.
‫آره، برای آدمایی که خانواده دارن.
‫اون تپه برای قبر آدمایی مثل منه که نه پدر مادری دارن، نه خواهر برادری.
‫پوشیده از پیچک شدن.
‫وقتی می‌میریم، کسی رو نداریم که برامون گریه کنه.
‫به سادگی فراموش میشیم،
‫انگار که اصلا از اول تو دهکده زندگی نکردیم.
‫می‌دونم کاریش نمیشه کرد...
‫درک می‌کنم،
‫ولی نمیذارم این اتفاق واسه من بیفته.
‫تا جایی که می‌تونم قوی میشم تا زنده بمونم.
‫تنها راه پیش روم اینه که غذای بخور و نمیرم رو بخورم و بیشتر از هر کس دیگه‌ای تمرین کنم.
‫ولی اینم هنوز کافی نیست.
‫دیگه چی هست؟
‫برای زنده موندن، به یه چیزی نیاز دارم که توی بردن نبردها کمکم کنه.
‫یه چیزی که نباید هیچی درباره‌ش بدونم.
‫یه توانایی باورنکردنی.
‫تو واقعا حرفای عجیب غریبی می‌زنی.
‫ولی داداش... ‫بیخیال شو، خوزه.
‫پدرت هم بهت گفته که ازت انتظار نداره کارهایی که من میکنم رو انجام بدی.
‫ولی من هم...
‫زن های خاندان بارون نیازی نیست جنگیدن یاد بگیرن.
‫اگه من هم مرد بودم، اون وقت منم میتونستم بجنگم.
‫با عقب نشینی کردن همیشگی هیچ جنگی رو نمیبری!
‫دفاعت بازه!
‫این چیه؟
‫یه دنیای دیگه؟
‫جادو؟
‫اون جادو بود.
‫جادو چیه؟
‫ببخشید، زیاده روی کردم. خوبی؟
‫چیزی نیست.
‫من خوبم.
‫دیگه اینجوری منو نترسون.
‫ببخشید.
‫دوباره اونارو دیدم.
‫خاطراتی که نباید هیچ اطلاعی ازشون داشته باشم.
‫میدونی، منو ترسوندی.
‫یهو ولو شدی و دیگه بلند نمیشدی.
‫بعضی وقتا خاطرات ناآشنایی میبینم. ‫فکر کردم سرت خورده به جایی و مردی.
‫ببخشید.
‫که قبلا نه دیدم و نه چیزی درباره‌شون شنیدم.
‫ظاهراً بعضی آدما اینجورین.
‫هیچ جوری نمیتونم به کسی بگم که منم یکی از اونام.
‫حتی به مانسو هم نه.
‫اون خاطرات، درباره‌ی توپک‌های برنجی هم بهم یاد دادن.
‫ولی دیدن اینا هیچ فایده‌ای برام نداره.
‫جادو هم همینطور.
‫من هیچوقت واقعاً اینو ندیده بودم.
‫ولی به یه دلیلی، توی خاطراتمه.
‫نه تنها این، بلکه جادو ساختگیه. ‫داری همین الان میخوابی؟
‫چرا یه کم تمرین نکنی؟ ‫این چیزا فقط تو افسانه‌ها وجود دارن.
‫ای کاش واقعاً میتونستم از جادو استفاده کنم.
‫ای کاش میتونستم تو نبرد بعدی از یه توانایی شگفت‌انگیز استفاده کنم.
‫یه لشکر اُرک تو جنگل‌های غرب ظاهر شدن.
‫غرب؟ پس نبرد نزدیک دهکده بانیا رخ میده.
‫مراسم اتحاد باید تا چند روز دیگه برگزار بشه.
‫پس طبق توافق‌مون، باید سریع‌تر خودمون رو به اونجا برسونیم.
‫دیروز ماکاک‌ها بودن. این دفعه اُرک‌ها.
‫مگه سربازای ما نباید یه کم استراحت کنن؟
‫ولی پدر، وظیفه‌ی یک سربازه که بی‌چون‌وچرا به این‌ور و اون‌ور برده بشه و خون بریزه
‫تا از سرزمینش دفاع کنه.
‫تو اینو میگی، اُلگا، ولی همه‌ی روستایی‌ها بچه‌های مولوخ هستن.
‫اینکه یهو از انگشتا آتیش بیرون بزنه، کلاً یه حرف مزخرفه.
‫داری زیر لب چی میگی؟
‫داشتم به یه چیزی مثل یه رویا فکر می‌کردم.
‫تو بیداری خواب میبینی؟
‫شاید اون یه رویا نباشه.
‫چی؟
‫خیلی وقت پیش، یه راهب دوره گرد بود.
‫توی یه جای کاملا تاریک، بدون هیچ نشونه‌ای از آتیش،
‫راهب انگشتش رو اینجوری بالا آورد.
‫یه شعله ازش بیرون زد، و ازش به عنوان یه نور استفاده کرد.
‫چی؟ واقعیه همچین چیزی؟!
‫فقط یه داستانیه که یه بار شنیدم.
‫مثل یه رویا، ها؟
‫جادویی که باعث میشه آتیش از انگشتا بزنه بیرون.
‫منم میتونم این کارو بکنم؟
‫جادو از... نیروی جادویی استفاده میکنه، فکر کنم؟
‫من نمیفهمم،
‫ولی ظاهراً با جمع آوری قدرت مرموزی که تو دنیا وجود داره به دست میاد.
‫و این دنیایی که من توش زندگی میکنم هم از یه قدرت مرموز ساخته شده.
‫انرژی معنوی.
‫اون داخل همه‌مونه و وقتی سنگ خدا میخوریم زیاد میشه.
‫این انرژی معنویه.
‫اگه بتونم انرژی معنوی کافی جمع کنم، شاید...
‫خب. کسی اینجا نیست.
‫انرژی معنوی، به شکل آتش ظاهر شو!
‫دستور دادن که جواب نداد.
‫سوال اینه که چطوری می تونم انرژی معنوی جمع کنم.
‫انرژی معنوی حس میکنم احتمالا توی سینمه.
‫یه جور گرمایی رو توی سینه‌م حس میکنم، جایی که سنگ خداییم هست.
‫این هم جواب نداد؟
‫زود باش! انجامش بده!
‫پس اورک‌ها دارن از توی جنگل ما رو تماشا می‌کنن؟
‫بله قربان. این چیزیه که بارون دهکده بانیا گفت.
‫سربازهای لگ و بانیا، آرایش بگیرید!
‫اورک‌ها دیده شدند! حرکت!
‫دارن میان!
‫برو کنار،سرباز روستایی بانیا!
‫احمق نباش، کای!
‫ببخشید.
‫آخ...
‫پام آسیب دید.
‫چی؟
‫ضعیفا.
‫دنجی پاشا!
‫دارن فرار می‌کنن!
‫اعلی حضرت اولها!
‫نکن! ما براش نامرئی هستیم.
‫حالت خوبه؟ ‫ببخشید.
‫این منطقه رو برای ما گذاشت و رفت. ‫چی؟
‫ولی هنوز یه دونه نزدیک اینجاست.
‫منو ول کن. ‫حتما شوخی میکنی.
‫داریم عقب نشینی می‌کنیم.
‫به محض اینکه برگردیم مقر، دیگه در امانیم.
‫بقیه گروه‌ها، پراکنده شید و فرار کنید.
‫اونا نمی‌تونن همه‌مونو تعقیب کنن.
‫باید هر طور شده بیشترین تعداد ممکن ازمون زنده بمونن.
‫اون داره عمداً آروم میدوئه، تا از این (کار) لذت ببره.
‫ببخشید.
‫می‌دونم. منم اگه جای تو بودم همین کارو می‌کردم.
‫من پیچک‌ها رو از روی قبرت پاک می‌کنم.
‫روت حساب میکنم.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫دست از مخفی شدن بردار و بیا بیرون!
‫زود باش، جادوی آتش! زود باش!
‫هنوز هم کار نکرد.
‫تاناگاها.
‫پاینگیتا تاناگا.
‫من نمی خوام بمیرم.
‫زندگی من... انرژی معنوی من...
‫نباید اینجا خاموش بشه!
‫میتونم انجامش بدم؟
‫من زنده میمونم.
‫بجنب، جادوی آتش!
‫انجامش دادم.
‫واقعاً انجامش دادم.
‫با تواناییم. با جادوی آتشم.
‫هنوز داره میسوزه!
‫خاموش شو، خاموش شو!
‫چرا؟
‫قرار نیست خاموش شه.
‫یه لحظه صبر کن. یهو احساس سرما میکنم.
‫چرا؟
‫انگار زندگیم داره ازم گرفته میشه.
‫یعنی استفاده از جادو یه عالمه از انرژی معنویم رو میگیره؟
‫یعنی دارم میمیرم؟
‫آروم باش. من با موفقیت آتیش درست کردم.
‫پس باید بتونم خاموشش هم کنم.
‫آبراه؟ آب. آره، ولی...
‫همینه. انرژی معنوی مثل آب جریان داره.
‫و برای اینکه جلو جریانش رو بگیرم، به یه دریچه نیاز دارم.
‫آب توی آبراه رو بند میارم.
‫دریچه رو می بندم.
‫اون هنوز زنده است؟
‫ولی الان، باید دریچه رو ببندم.
‫خاموش شد.
‫نه...
‫ما کجاییم؟
‫نمی تونی ببینی، درسته؟
‫اگه قراره به هرحال بمیرم...
‫دکاراشا؟
‫...تو رو هم با خودم می برم!
‫باورم نمیشه اینجوری...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫قسمت بعدی، "بانو خوزه".
‫هم انسان ها و هم نیمه انسان ها در ‫معرض رحم و شفقت سرنوشتی هستند که در زمین نهفته است.
‫کای شروع به بالا رفتن از قدم هایی کرده است که خداوند برایش مقدر کرده. ‫بانو خوزه