..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫« هـنـر خـوشـی »
‫ فقط به تو فکر می‌کنم، ‫روح من، چشمان تو، دهان تو...
‫برای تنها بودن با تو لحظه شماری می‌کنم ‫و می‌خوام بهت نشون بدم که چقدر بهت علاقه دارم
‫با آغوشی گرم. «ل»
‫اوه، بیدار شدی
‫این رو بذار زیر بانداژهات
‫فهمیدی؟
‫اینجا، درست کنار قلبت
‫بذارش روی پوستت
‫درست‌وحسابی محکمش کن
‫نمی‌دونم و نمی‌خوام بدونم چیکار کردی
‫که مادر لئونورا اینقدر عصبانی شده
‫اما دستوراتی که دادن ‫خیلی واضح بودن
‫وقتش رسیده که معذرت‌خواهی کنی. ‫باید به اشتباهاتت فکر کنی
‫خیلی مغرور شدی
‫برو داخل
‫ایثار و ترک لذت‌های دنیوی...
‫باعث میشن درک کنی ‫که مرتکب چه گناه‌هایی شدی
‫تو مثل یه هدیه می‌مونی
‫یادم نمیاد که اون تب وحشتناک ‫چند شب و روز همراه من بود،
‫چقدر به مغزم فشار می‌آوردم ‫و از خودم می‌پرسیدم: «مگه چی گفتم»؟
‫«چرا اون کار رو کردم؟»
‫تقصیر منه
‫فاحش‌ترین اشتباه من بود
‫وقتی توی بچگی توی دردسر می‌افتادم ‫فقط لازم بود سرم رو پایین بندازم،
‫یه‌کم بلرزم و گریه کنم
‫تا لئونورا من رو در آغوش بگیره ‫و آرومم کنه
‫و حتی همین الان هم هر وقت لازم باشه ‫اشک‌ها از چشم‌هام سرازیر میشن
‫اما اون موقع توی اون سلول تاریک...
‫باید چیکار می‌کردم؟ ‫چطور درستش می‌کردم؟
‫مادر لئونورا من رو احضار کرده به عبادتگاه ‫چون می‌خواد اعتراف کنه
‫منم رفتم اونجا، اما پیداش نکردم
‫احتمالاً توی کتابخونه مشغول مطالعه هستن. ‫بریم اونجا رو ببینم، دنبالم بیاید
‫کشیشِ کثیف!
‫- کشیشِ احمق! ‫- کشیشِ احمق!
‫کشیشِ کثیف!
‫حقیقتاً دیگه نمی‌دونیم باید چیکار کنیم
‫حتماً یه کار نسنجیده انجام داده
‫سینه پهلو می‌کنه. ‫ممکنه مریض بشه، یا حتی بدتر
‫یا مریم مقدس، چی شده؟
‫وای، یا مادر مقدس!
‫از این به بعد می‌تونی بعدازظهرها ‫توی باغ قدم بزنی
‫- اگه اجازه هست، می‌خوام برم چندتا پرتقال بیارم ‫- کار خوبی می‌کنی
‫تو تنها تازه‌واردی نیستی
‫که تنبیه میشه، مودستا
‫حتی نمی‌تونی تصور کنی چندتا دختر ‫بر خلاف میل‌شون به اینجا آورده شدن
‫شاید به‌خاطر یه مشکل ارثی،
‫یا شاید چون یه مشکل جسمی داشتن
‫بیچاره‌هایی که هیچ حرفه‌ای نداشتن
‫با حرف ما مخالفت می‌کردن، ‫دوست داشتن برگردن خونه
‫هرج‌ومرج به پا می‌کردن
‫ولی به موقع، ‫لطف خدا شامل حالشون میشد
‫- داستان خودت هم همینه؟ ‫- نه
‫من به خواست خودم اومدم
‫شکر خدا به من این موهبت داده شد ‫که از همون بچگی با ایمان باشم
‫باید «اینکوروناتا» رو می‌دیدی. ‫خیلی گریه و زاری می‌کرد
‫دیگه ایلاریا رو نگم اصلاً
‫- ایلاریا؟ ‫- وقتی تازه اومده بود خیلی خشمگین بود
‫وقتی ۱۲ سالش بود ‫خانواده‌ش آوردنش اینجا
‫باید ۳ تا دختر رو شوهر می‌دادن
‫ایلاریای بیچاره دختر آخر بود
‫دروغ‌های زیادی گفت ‫تا بندازنش بیرون
‫برای خلاص شدن از اینجا ‫هر دروغی سر هم می‌کرد
‫کی فکرش رو می‌کرد ‫که یه روزی اینقدر متدین بشه؟
‫چطور اونطور شد؟
‫به لطف صومعه ‫و البته عشق مادر لئونورا
‫یالا، حتماً منتظرمونن
‫آره، برای دعا خوندن با تسبیح رزاری
‫از عرش به فرش!
‫یه بمبی منفجر کردی ‫که کل صومعه هنوز داره می‌سوزه
‫- بوم! آفرین! ‫- ممنون
‫خب، حالا که دیگه زندونی نیستی ‫حالت بهتر شده؟
‫خیلی بهترم
‫خوبه
‫نگران بودم که نکنه ‫یه وقت توی خواب راه بری
‫با خودم گفتم: «امیدوارم دختره ‫از اون همه تنبیه، کمرش خم نشه»
‫یالا
‫باید تلاش بکنی و خودت رو بکشی بالا
آفرین
‫همراهم بیا
‫کوچولو، می‌دونی باید از کی تشکر کنی
‫حالا که بهت اجازه دادن ‫بیایی بیرون تا هوای تازه به سرت بخوره؟
‫از اینکوروناتا و روسالیا ‫که من رو بیهوش پیدا کردن
‫باید از «ترس» تشکر کنی
‫ترس و ندامت
‫چند سال قبل از اومدن تو،
‫یه دختر دیگه، نورچشمیِ مادر لئونورا
‫تنبیه شد و توی یه سلول حبس شد
‫- تک و تنها. دلسرد و مایوس ‫- چه اتفاقی براش افتاد؟
‫از پنجره‌ی سلولش پرید بیرون
‫- روحش شاد باشه ‫- کدوم سلول؟
‫- همونی که من داخلشم؟ ‫- البته
‫نورچشمی‌هاش رو میندازه اونجا
‫صبح در حالی دیدمش ‫که روی زمین پخش شده بود
‫دیگه نفس نمی‌کشید. دختره‌ی بیچاره
‫دیگه باید برم، میمو
‫به زودی برام غذا میارن، ‫باید برگردم توی سلولم
‫کجا میری؟ صبر کن
‫این کار رو بکن
‫صدای درخت‌های توی جنگل رو می‌شنوی؟
‫مراقب باش، کوچولو
‫درخت بهم میگه یه ارتش توی راهه
‫بیا و هر چقدر دوست داری بخند
‫الان می‌دونم چطور باید ‫حال خوبت رو خراب کنم
‫اگه به‌خاطر اینکه از هوش رفتم ‫بهم اجازه دادن بیام بیرون...
‫اگه می‌مُردم شاید عشق ‫لئونورا رو به دست نمی‌آوردم...
‫اما حداقل توجه‌ش رو جلب می‌کردم
‫باید می‌مُردم
‫مادر؟
‫مادر لئونورا؟
‫هیچ راه فراری وجود نداشت
‫لئونورا، خواهش می‌کنم ‫من رو به حال خودم رها نکن
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫باز کن!
‫خواهش می‌کنم باز کن! ‫چرا دوست داری من اینطور زجر بکشم؟
‫اینطوری من می‌میرم. ‫و تو قاتل منی
‫«حق نداری اون کار رو بکنی. ‫اینجا محل عبادته
‫از خدا طلب بخشش کن»
‫کوچولو، بیا پایین
‫کوچولو!
‫دارم غرق میشم! دارم غرق میشم! ‫دارم غرق میشم!
‫توتسو، نه! کمک!
‫نگران نباش، نمی‌بینی خودم گرفتمت؟
‫تا وقتی پیش منی، اصلاً نترس
‫لازم نیست از آب و آتیش بترسی
‫تا وقتی پیش منی، اصلاً نترس
‫لازم نیست از آب و آتیش بترسی
‫کسی ماجرا رو فهمیده؟
‫نه، البته که کسی نفهمیده
‫مراقب باش، خواهر، ‫هیچکس نباید متوجه بشه
‫- خوشبختانه زنده‌ست ‫- خوشبختانه دختره زنده‌ست
‫تاریخ تکرار میشه
‫- چقدر وحشتناک ‫- خدا رو شاکریم
‫الان خیلی ضعیفه
‫تبش خیلی بالاست. ‫اما خوشبختانه شکستگی نداره
‫ممنون، دکتر
‫- خیلی می‌ترسیدیم ‫- خیلی زیاد...
‫الان فقط باید غذا بخوره ‫و خوب استراحت کنه
‫خداحافظ، مادر
‫فردا برای معاینه برمی‌گردم
‫میشه من رو ببری به درمانگاه؟ ‫می‌خوام باغبون رو هم ببینم
‫- مرد بیچاره ‫- حتماً، دکتر
‫مادر...
‫خدایا شکرت. چشم‌هاش رو باز کرد
‫مودستا...
‫وقتی خواب بودی ‫داشتم نگاهت می‌کردم
‫خیلی کوچولو به نظر می‌رسیدی
‫وقتی تازه اومده بودی رو یادته؟
‫همیشه وقتی خواب بد می‌دیدی ‫بهت دلگرمی می‌دادم
‫گریه می‌کردی
‫و گریه می‌کردی
‫ولی یه لحظه بعد نمی‌تونستی ‫دست از خندیدن برداری
‫می‌دونم که کارهات نتیجه‌ی ‫عذاب و زجر کشیدن هستن
‫توی دنیا احساس تنهایی می‌کنی
‫و بیش‌تر از بقیه به محبت نیاز داری
‫من رو ببخشید، مادر، ‫می‌دونم که گناه کردم...
‫نباید این درد رو به خودت تحمیل کنی
‫چون همین الانش هم ‫محبتی که نیاز داری رو حس می‌کنی
‫همین‌جاست
‫توی رحمت بی‌پایان خداوند
‫مادر، بدون عشق و محبت تو...
‫- دیگه دلیلی برای زندگی نداشتم ‫- دیگه هیچوقت اینطور حرف نزن، مودستا
‫فقط خدا می‌تونه زندگی ببخشه ‫و جون کسی رو بگیره
‫کاری که انجام دادی یه گناه کبیره بود
‫باید در اولین فرصت ‫به گناهات اعتراف کنی
‫اینجایی
‫امروز صبح به‌خاطر تو ‫یه مرغ سر بریدن
‫روسالیا هم قلب و جگرش رو پخت، ‫اینطوری مغذی‌تره
‫اجازه هست، مادر؟
‫می‌تونی بلند بشی؟
‫بیا
‫تا گرمه بخور
‫دهنت رو باز کن
‫حالت بهتره؟
‫توی این اتاق، همونی ‫که بچگی توش بزرگ شدی؟
‫در حالی که مادر لئونورا کنارت بود
‫خیلی شانس آوردیم
‫شانس آوریم که میمو اونجا بود
‫برای نجات دادنش ‫خیلی بیش‌تر از مودستا صدمه دید
‫اون مرد قلب بزرگی داره
‫اگه مودستا شب می‌پرید توی چاه چی؟
‫وقتی که کسی اون رو نمی‌دید؟
‫می‌تونی اون شرایط رو تصور کنی، مادر؟
‫در اون صورت الان اینجا پیش ما نمی‌بود
‫حتماً قبل از پریدن ‫خیلی می‌ترسیدی
‫چون جیغ خیلی بلندی زدی
‫همه‌مون صدای دعا خوندنت رو شنیدیم
‫کافیه، ایلاریا، همراهم بیا
‫بذار استراحت کنه
‫می‌دونی قراره چه اتفاقی بیُفته؟
‫نمی‌تونیم بذاریم همینطور ادامه پیدا کنه
‫باید یه تصمیمی بگیره
‫- نمی‌دونی چه تصمیمی؟ ‫- هنوز نه
‫- صبر بخیر، مودستا ‫- صبح بخیر
‫- امروز حالت چطوره؟ ‫- خیلی بهترم. ممنون
‫پس توی سالن غذاخوری ‫برای خوردن صبحونه منتظرت می‌مونیم
‫سریع آماده میشم و میام
‫توی اتاق من چیکار می‌کنی؟
‫برو پِی کارت!
‫همین حالا!
‫برو بیرون!
‫تو من رو گول زدی، مگه نه؟
‫این چیه؟
‫می‌خواستی من رو فریب بدی!
‫مودستای بیچاره، دیگه احساس نمی‌کنی ‫بهت عشق ورزیده میشه؟ دخترک بیچاره
‫یه آدم گستاخی که بوی بز میدی
‫همه چیز تقصیر خودته، مودستا
‫من دشمنت نیستم
‫دشمنت این بالاست
‫یالا!
‫اگه می‌تونی از شرش خلاص شو
‫وای، خدا...
‫کمک! کمک! کمک!
‫درود بر تو ای مریم، پر از نعمت...
‫بیا داخل
‫در رو ببند
‫- می‌خواستی من رو ببینی، مادر؟ ‫- خودت دلیلش رو می‌دونی
‫بشین
‫خواهر ایلاریا هنوز توی شوکه. ‫یه‌کم زمان می‌بره تا خوب بشه
‫بدون دلیل بهش حمله کردی. چرا؟
‫- از روی حسرت؟ حسادت؟ انگیزه‌های بد؟ ‫- بگو بیاد اینجا
‫ایلاریا من رو فریب داد ‫و داره تو رو هم فریب میده
‫بهش بگو بیاد اینجا. ‫مار توی آستینت پرورش دادی
‫حق نداری درمورد خواهر ایلاریا ‫اونطور حرف بزنی
‫اون یه خواهر متدین و باایمانه
‫یک بار دیگه خودم رو گول زدم و باور کردم ‫که می‌تونی عوض بشی، مودستا
‫و یک بار دیگه به اعتمادم خیانت کردی
‫اما حقیقتاً نباید تو رو سرزنش کرد
‫همه‌ش تقصیر خودمه
‫من اشتباه می‌کردم
‫ چندین سال فکر می‌کردم ‫با آموزش‌هایی که داری می‌بینی،
‫ممکنه گذشته‌ی بدت رو فراموش کنی
‫می‌تونم تبدیلت کنم به یه موجود روشنفکر
‫در عوض...
‫تو به خونه‌ی خدا تعلق نداری. ‫هیچوقت عروس عیسی مسیح نمیشی
‫این لباس برای تو مناسب نیست، ‫ارزشش رو نداری
‫التماست می‌کنم، مادر، ‫اون حرف رو نزن!
‫برمی‌گردم توی اون سلول تاریک ‫و طلب مغفرت می‌کنم
‫فقط شیر و نون می‌خورم ‫و شب و روز دعا می‌کنم، به خدا قسم!
‫این مصیبت رو تمومش کن، پاشو! ‫یه‌کم وقار داشته باش
‫اوضاع رو بدتر نکن. بشین
‫آینده‌ی تو خارج از اینجاست، ‫توی این مکان نیست
‫فقط هرج‌ومرج به پا می‌کنی
‫تصمیمم رو گرفتم
‫بهترین گزینه اینه که تو بری ‫به پرورشگاه پیتراپرزیا
‫حداقل تا وقتی که به سن قانونی برسی
‫منصفانه نیست، داری مثل ‫یه سگ زخمی من رو میندازی بیرون!
‫گوش کن
‫یه حرفه‌ای بهت آموزش میدن
‫در واقع، می‌تونی خودت انتخاب کنی
‫یه جور کار دستی
‫خیاطی
‫گل‌دوزی
‫به دردت می‌خوره
‫چون به زودی اون مستمری‌ای ‫که برات تعیین کردم، قطع میشه
‫اون رو برای یه راهبه تعیین کرده بودم، ‫برای یه زن متدین
‫و تو هیچکدوم از اونا نیستی
‫برای کمک کردن بهت، ‫از یه دکتر خواستم برات یه گواهی بنویسه
‫که تایید کنه تو باکرگیت رو ‫توی یه حادثه‌ی خشونت‌آمیز از دست دادی
‫هیچ مردی، و بهتره این رو بدونی، مودستا...
‫هیچوقت با یه زن ازدواج نمی‌کنه
‫مگر اینکه از پاکی اخلاقی ‫و جسمانیش مطمئن باشه
‫نمی‌خوام یه معلم سرخونه باشم!
‫نمی‌خوام ازدواج کنم، ‫نمی‌خوام برده‌ی کسی باشم!
‫کافیه
‫اتفاقی که بین ما افتاد...
‫دیگه هیچوقت راجع بهش ‫حرف نمی‌زنیم، متوجه شدی؟
‫هیچکس نمی‌دونه چقدر عشقم ‫نسبت به خودت رو بی‌ارزش کردی!
‫حتی توی اعترافم بهش اشاره نکردم ‫تا از تو محافظت کرده باشم
‫از من محافظت کرده باشی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دقیقاً همین، آره
‫تو اینطور آدمی هستی، ‫نمی‌خوای همه‌ی خدمتگزارهات
‫بفهمن که واقعاً چه آدمی هستی
منو بُردی تو تختت ‫تا من رو مال خودت کنی
‫و چون خوشگل بودی ‫من اون کار رو کردم
‫خوشگل بودی، ‫صدات مثل یه فرشته بود
‫ولی حالا که بهت نگاه می‌کنم ‫یه آدم خشک و بی‌روح می‌بینم
‫یه پیرزن رو می‌بینم ‫که ترس بهش غلبه کرده
‫برای همین داری من رو ‫از اینجا بیرون میندازی، نه؟
‫چون از اطلاعاتی که من دارم می‌ترسی
‫- ترسو! ‫- بس کن، مودستا!
‫ازت متنفرم
‫ازت متنفرم!
‫ازت متنفرم
‫تنفری به وجود اومده بود ‫که نمی‌خواستم از دستش بدم
‫برای مبارزه بهترین کلمه بود
‫با تسبیح توی دست‌هام، ‫توی صومعه،
‫پشت سر هم می‌گفتم: ‫«متنفرم. متنفرم»
‫شب قبل از خواب ‫در حالی که داشتم کار می‌کردم،
‫پشت سر هم می‌گفتم: ‫«متنفرم. متنفرم»
‫«ازت متنفرم»
‫هر چقدر بیش‌تر تنفرم رو بیان می‌کردم...
‫حالم بهتر میشد
‫بالاخره آزاد شدم
‫آزاد در مسیر نادرست
‫ازت متنفرم
‫زمان گذشته بود
‫ازت متنفرم
‫شب فرا رسیده بود
‫صورت من...
‫تا ابد در نگاه تو حک خواهد شد
‫اما جز وارد شدن به تاریکی و تسلیم شدن ‫کار دیگه‌ای ازم برنمی‌اومد
‫مودستا
‫بیدار شو، مودستا
‫مودستا!
‫- زلزله اومده؟ ‫- چه زلزله‌ای، کوچولو؟
‫باغبون جسد مادر لئونورا رو پیدا کرده
‫از بالای برج افتاده، ‫لبه‌ی برج شکسته
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫مُرده
‫له و لورده شده
‫وای، ای مادر مقدس...
‫اما صورتش هیچ آسیبی ندیده
‫هنوزم خوشگله
‫آروم. یه چهره‌ی مقدس
‫خیلی غم‌انگیزه
‫بیا و برای آخرین بار ببینش
‫بیا و براش دعا کن
‫بیا. بیا، عزیز دلم. ‫می‌دونم چقدر دوستش داشتی
‫و افتادم، درست مثل کسی ‫که می‌افته و می‌میره
‫کمک!
‫حالت چطوره، عزیزم؟
‫بهم گفتن چند روزیه ‫که آب و غذا نخوردی
‫الان حالم بهتره، مادر. ممنون
‫فقط از اینکه اینجام تحت تاثیر قرار گرفتم،
‫چون خیلی توی این اتاق ‫کنار مادر لئونورا بودم
‫به خواهر کوستانزا خیره شدم...
‫می‌دونم چقدر رنج کشیدی ‫و چقدر دلت براش تنگ شده
‫خیلی خوشگل بود
‫حتماً خیلی برات دردناک بوده...
‫یه تغییری کرده بود. ‫انگار چشم‌هاش خندون بودن
‫آرزوش داشتن جایگاه مادر لئونورا بوده
‫اون صندلی باعث شده بود ‫خیلی مغرور به نظر برسه
‫تقریباً ناامید شده بودم که باعث شدم ‫اونقدر خوشحال بشه
‫وسایلت رو جمع کن، ‫دارن میان سراغت
‫- کی؟ ‫- می‌تونی تسبیحت رو با خودت ببری
‫همون تسبیح باارزشی ‫که مادر لئونورا سخاوتمندانه بهت دادش
‫حتی کتاب‌ها و عکس‌های سنت آگاتا رو هم می‌تونی ببری
‫- و بانداژها. بانداژها رو هم با خودت ببر ‫- همیشه از بانداژ‌هات استفاده کن
‫مخصوصاً از این به بعد که قراره ‫با تمامی خطرات دنیا روبه‌رو بشی
‫حالا برو و وسایلت رو جمع کن. ‫بعدازظهر می‌برنت
‫- بریم، عزیزم. عجله کن ‫- دارید من رو می‌فرستید به پرورشگاه؟
‫یالا! دیگه حرف زدن بسه، برو. ‫زود باش، باید آماده باشی
‫بالاخره داره میره
‫شجاعت به خرج بده، کوچولو. اومدن
‫اون چیه؟
‫یه اختراع جدیده
‫اونقدر سرعتش زیاده که انگار ‫صد تا اسب دارن می‌کِشنش
‫هی، نترس
‫خودت می‌دونی من چیزهای قدیمی رو ‫بیش‌تر از چیزهای جدید دوست دارم،
‫اما این یکی نفس‌گیره
‫خدایا، مثل یه کلیسای ‫بزرگ قشنگه، مگه نه؟
‫یه پلیسه؟
‫چی میگی؟ یه راننده‌ست
‫مثل کالسکه‌چی
‫- خانم مودستا؟ ‫- آره
‫لطفاً
‫می‌خوای باهاشون خداحافظی کنی؟
‫پس برو
‫سوار شو
‫یالا
‫ببخشید، اما داره دیرمون میشه
‫باید بریم
‫من رو کجا می‌برن؟
‫نمی‌دونم
‫اما مطمئنم دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم
‫خانم؟
‫خانم، صدام رو می‌شنوید؟
‫چشم‌هاتون رو باز کنید
‫این رو بو کنید
‫همینه
‫رنگ پوست‌تون دوباره داره ‫به حالت روشن برمی‌گرده
‫نمک داره جواب میده
‫گاهی اوقات این اتفاق می‌افته
‫مخصوصاً برای خانم‌هایی که ‫برای اولین بار سوار ماشین میشن
‫هیجان...
‫کمبود هوا
‫بهتر شدید؟
‫پس بریم
‫همین‌جا منتظر بمونید
‫خواهش می‌کنم
‫از این طرف بیاید
‫بیاید داخل
‫این اتاق شماست
‫لطفاً
‫اگر چیزی نیاز داشتید، ‫لازم نیست از اتاق خارج بشید
‫فقط این پارچه‌ی قهوه‌ای‌رنگِ ‫کنار تخت رو بِکشید
‫و خیلی سریع یه نفر میاد اینجا
‫ممنون
‫من الان کجام؟
‫- باید چیکار کنم؟ ‫- فقط باید منتظر بمونید
‫به زودی بهتون اطلاع میدن
‫شب بخیر
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.