‫به دلیل تصاویر و موضوعات مطرح‌شده ‫این برنامه برای مخاطبان بزرگسال توصیه می‌شود
‫« هـنـر خـوشـی »
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫«یه معجزه‌ست! یه معجزه‌ست!»
‫همه شگفت‌زده شده بودن
‫«اون یه قدیسه‌ست»
‫اما اصلاً چیز ترسناکی وجود نداشت
‫اون فقط یه پسری بود ‫که باهاش بد رفتار کرده بودن
‫تکون نخور
‫یه پسر غمگین بود
‫ممکنه آسیب ببینی. ‫به این میگن قیچی. خیلی تیزه
‫خواهرم تینا هم متفاوت بود
‫اما خیلی باهاش مهربون بودیم ‫سردمه!
‫- بس کن! تکون نخور! ‫- بسه! خسته شدم!
‫- دیوونه‌ای! ‫- نه، خودت دیوونه‌ای!
‫پس همینطور کثیف بمون! ‫البته من مهربون نبودم
‫اما زندگیش مثل ما بود
‫مودستا، بیا اینجا ببینم، ‫چیکارش کردی؟ اذیتش نکن
‫اما «ارباب‌ها»...
‫خجالت می‌کشن ‫- «مو»... ‫- مودی
‫با شما خوب رفتار می‌کنه، خانم مودستا
‫- خیلی مهربونه ‫- قطعاً مهربونه، اما هر وقت به نفعش باشه
‫نه، پسر مهربونی هستی، مگه نه؟
‫اصلاً فراموش کردم اومدم اینجا ‫بهتون چی بگم
‫شاهدخت می‌خواد شما رو ببینه
‫چرا هنوز اینجایی، مودی؟
‫نمی‌دونم
‫شاید...
‫چرا هنوز برنگردوندنت پیش راهبه‌ها؟
‫بشین
‫بهم گفتن که این چند روز
‫مدام میری پیش...
‫میگن پیش تو خیلی آرومه
‫پیِترو بهم گفت...
‫دیگه مجبور نیست اون رو ببنده
‫خوب با هم کنار میایم
‫باهام خیلی مهربونه. ‫کنجکاو و حواس جمعه
‫- خیلی سریع یاد می‌گیره ‫- چی یاد می‌گیره؟
‫چرا خودتون نمیاید ببینید؟
‫اوه، خدا نکنه. ‫هر چقدر کم‌تر ببینمش، حالم بهتره
‫به هر حال، این چند روز اخیر ‫خونه خیلی آروم بوده
‫نه داد و بیداد هست، ‫نه تنشی وجود داره...
‫دیگه شرم‌آور نیست
‫به همین دلیل هنوز اینجایی
‫برای خواهر کوستانزا نامه نوشتم
‫و ازش پرسیدم امکانش هست...
‫یه مدت دیگه اینجا بمونی یا نه
‫هنوز جواب نداده،
‫اما مشخصاً کاری که ‫من بگم رو انجام میده
‫تا هر وقت شما بخواید می‌مونم ‫و ازش مراقبت می‌کنم. مشکلی ندارم
‫راه‌های زیادی برای ‫خدمت به خدا وجود داره،
‫حتی خارج از صومعه
‫وقتی کوچیک بودم، ‫همیشه از خواهرم مراقبت می‌کردم
‫خواهرت؟
‫هیچوقت راجع بهش حرف نزدی
‫اون مُرده
‫اون هم توی آتیش‌سوزی مُرد؟
‫حتی این داستان هم، تو هیچوقت...
‫چیز زیادی یادم نیست
‫مودستا!
‫کاش پسر من هم مثل خواهر تو ‫همون دوران بچگی می‌مُرد
‫اگه اون اتفاق می‌افتاد ‫دیگه این همه زجر نمی‌کشیدیم...
‫ایپولیتو پسر شماست؟
‫اینطور میگن
‫وقتی موقع تولد دیدمش، ‫دیگه دوست نداشتم هیچوقت ببینمش
‫اصلاً نمی‌دونم می‌تونم ‫به عنوان پسر خودم حسابش کنم یا نه
‫پس تا چند هفته‌ی دیگه ‫اینجا می‌مونی، خیلی‌خب؟
‫بذار اینجا یه‌کم بیش‌تر ‫آرامش و سکوت رو تجربه کنیم، مودی
‫بچرخ
‫بچرخ، بچرخ
‫خب؟
‫گفت می‌تونم تا چند وقت دیگه بمونم
‫مودی، فوق‌العاده‌ست
‫آره
‫بیا، باهام برقص
‫- نمی‌تونم برقصم... ‫- چرا، باهام برقص
‫خیلی خوشحالم. تا کِی می‌مونی؟
‫نمی‌دونم. یه هفته، یه ماه... ‫چیزی نگفت
‫اونطوری نه،‌ خانم‌ها. ‫حالت‌تون درست نیست!
‫یالا
‫بمونید سر جاتون
‫ادورادو، دیگه نزن
‫توجه کنید. اینطوری، با لطافت
‫آقا دستش رو می‌ذاره ‫زیر استخون کتف شما...
‫ادواردو
‫متکبرانه، یالا
‫درمورد خودمون به کسی چیزی گفتی؟
‫چرا به همه خبر نمی‌دیم؟
‫- الان نه ‫- تو، آقا پسر
‫به جای اینکه مزاحم بشی، ‫بهمون کمک بده
‫پیدا کردن یه آقای محترم و خوش‌تیپ ‫توی این قلمرو تقریباً غیرممکنه
‫همه رفتن به جنگ، پسرهای بیچاره
‫یالا، خجالت نکش. بیا
‫تا بتونم به کاوالینا ‫حالت درست رو نشون بدم
‫من نقش خانم رو بازی می‌کنم ‫و تو هم نقش آقا رو بازی کن
‫می‌تونی نقش آقا رو بازی کنی؟
‫- سعی‌ام رو می‌کنم ‫- دستت رو بیار اینجا
‫ادواردو...
‫یک، دو، سه. ‫یک، دو، سه. یک، دو، سه
‫یک، دو، سه. یک، دو، سه...
‫چه خبره؟
‫کافیه
‫چرا؟ ادامه بده. استعداد داری
‫از رقصیدن خوشم نمیاد
‫ناراحت شد، طفلکی
‫ازم می‌خواد از شاهزاده مراقبت کنم
‫- شاهزاده؟ ‫- اینطور گفت
‫- بهت چی گفت؟ ‫- اینکه اون پسرشه
‫چیه؟
‫این خانواده عاشق اسراره
‫مثل همین راز
‫صبر کن
‫صبح بخیر، خانم‌ها
‫به نظرت دیدمون؟
‫مهمه مگه؟
‫کارمین آدم مهمی نیست
‫هنوزم نفهمیدم کیه
‫یه کشاورزه. ‫نمی‌بینی یه شات‌گان داره؟
‫ازش خوشم نمیاد
‫می‌خوای یه راز دیگه رو هم بدونی؟
‫ظاهراً اون پدرمه
‫چی میگی برای خودت؟
‫همون مردیه که لئونورا ‫نتونسته باهاش ازدواج کنه؟
‫دقیقاً
‫یه دهقانه
‫پاهای کثیفی داره
‫ببخشید، اما...
‫مگه پدربزرگت اخراجش نکرده
‫وقتی فهمیده که لئونورا رو حامله کرده؟
‫نه، پدربزرگ خیلی ‫ازش خوشش می‌اومد،
‫همیشه می‌گفت...
‫«از دست دادن یه دختر احمق سخته
‫اما از دست دادن یه کشاورز ‫مثل کارمین خیلی سخت‌تره»
‫نه. با چنگال بخور
‫اینا شاه‌ماهی‌ان. ‫یه‌کم بوی بدن دارن،
‫اما شاهدخت دوست داره ‫ماهی رو تیکه‌تیکه شده
‫- با پرتقال و پیاز بخوره ‫- خوش‌مزه‌ست
‫کیه؟
‫چشم‌هات
‫ببندشون
‫♪ یه الاغ کوچولو داشتم ♪
‫♪ خیلی خوشگل بود ♪
‫♪ اما کشتنش... ♪
‫نتایج عالی بودن، شاهدخت
‫تونستیم توی هزینه‌ی نمک، ‫آرد و روغن صرفه‌جویی کنیم
‫اجازه دادم آنتونیو یه‌کم پول برداره، ‫همونطور که خودتون خواستید...
‫خوبه، خوبه
‫صبح بخیر، شاهدخت. ‫می‌خواستی من رو ببینی؟
‫کارمین، بیا
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫می‌خوام با مودستا آشنات کنم. ‫مدتیه که اینجا زندگی می‌کنه
‫آره، قبلاً افتخار اشنایی باهاش رو داشتم
‫وقتی سردفتر اومده بود، یادته؟
‫آه، آره. بشین
‫دوست دارم مودی ‫یه مدتی بهت کمک بده
‫نظرت چیه؟
‫خب؟
‫با احترام باید بگم که یه‌کم جوونه
‫خب، جوون...
‫خودم وقتی ۱۷ سالم بود ‫بچه‌ی اولم رو باردار شدم
‫به هر حال، چه جوون باشه، چه نباشه، ‫تصمیم من اینه
‫قانع نشدی؟
‫به خودم این اجازه رو میدم ‫که جواب ندم
‫ببخشید، اما وقتی بچه بودی ‫کی بهت آموزش داد؟
‫شاهدخت فوت‌شده‌ی گرامی
‫و شما، گایا خانم
‫پس چرا راجع به این دختر میگی
‫«به خودم این اجازه رو میدم ‫که جواب ندم»؟
‫چون با اجازه‌ی شما ‫به خودم این اجازه رو میدم که جواب ندم
‫خیلی لجبازی!
‫خدایا!
‫همیشه میگی به کمک نیاز داری
‫ولی الان غر می‌زنی؟
‫مودی حسابداری بلده...
‫به درد بخور و باهوشه ‫و انبار رو هم مدیریت می‌کنه...
‫مدیریت کردن انبار خونه
‫با مدیریت کل املاک خیلی فرق داره
‫- من کاملاً بلدم... ‫- تازه...
‫من کامل بهش اعتماد دارم
‫همین دلیل باید برات کافی باشه
‫به هر حال، دیگه دارم اذیت میشم. ‫خیلی زیاد حرف زدیم
‫خب، مودی، دوشنبه‌ها میایی اینجا...
‫داری گوش میدی؟
‫- بله ‫- و من بهت یاد میدم که...
‫چطور باید با وکلا ‫و سردفترها رفتار کنی
‫و تو، کارمین، راجع به زمین‌ها ‫و محصولات بهش آموزش میدی
‫و از الان به بعد، ‫وقتی خودم هستم...
‫مودی رو بانو خطاب می‌کنی
‫می‌خوای بهش بگم «بانو»؟
‫دقیقاً
‫در واقع همین الان بگو، ‫بگو تا دهنت عادت کنه
‫ببخشید، صدات رو نشنیدم...
‫نشنیدی چون هنوز چیزی نگفتم
‫پس بگو
‫- اگه خیلی اصرار داری... ‫- آره
‫از اونجایی که هنوز یه بچه‌ست، ‫می‌تونم بهش بگم بانو کوچولو؟
‫خیلی‌خب. ممنون، کارمین. دیگه کارت ندارم
‫در خدمتم
‫خداحافظ، بانو و بانو کوچولو
‫متوجه شدی؟
‫فکر کنم
‫دختر باهوشی هستی
‫اون مستمری که از ما می‌گیری ‫باعث میشه یه موقعیت محترمانه داشته باشی
‫تازه، اگه مدیریت ‫و مذاکره رو یاد بگیری...
‫می‌تونی در نهایت تبدیل به یه مادر والا ‫بشی، مثل لئونورای من
‫وقتی وقتش برسه خودم ‫ازت حمایت می‌کنم. قول میدم
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫چی بگم؟
‫همینطوری نشستی توی ماشین ‫و تا الان چیزی نگفتی
‫مثل یه راننده باهام برخورد می‌کنی
‫راست میگی. شرمنده
‫چندین هفته گذشته
‫باید به همه می‌گفتیم
‫سرم شلوغ بود، خودت می‌دونی
‫از اون هیولا مراقبت می‌کردی
‫ایپولیتو یه هیولا نیست
‫بزن کنار. رسیدیم
‫- حالا گوش کن... ‫- بعداً حرف می‌زنیم
‫خیلی‌خب؟ قول میدم
‫تحمل کن. ‫نه، خودم باز می‌کنم
‫خانم، باید عجله کنیم، ‫کارهای زیادی داریم
‫باید اسب‌سواری یاد بگیری
‫چون اینطوری ماشین ‫شاهدخت رو خراب می‌کنی
‫بهش فکر می‌کنم. اگه تو یاد گرفتی، ‫پس کار خیلی سختی نیست
‫داریم درخت‌ها رو هرس می‌کنیم
‫- دُن پپه، بعداً حرف می‌زنیم ‫- ممنون، دُن کارمین
‫- صبح بخیر، دُن کارمین ‫- صبح بخیر، کارگرها
‫صبح بخیر، دُن کارمین
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫اسمت چیه؟
‫- کارملا، خانم ‫- مودستا
‫اوضاع چطوره؟
‫ما اینجا...
‫کار می‌کنیم
‫تعداد زن‌ها خیلی زیاده...
‫مردها رفتن به جنگ
‫و بقیه هم...
‫ما زن‌ها به هم کمک می‌کنیم
‫این خانم خودش خیلی خوب می‌دونه
‫سارو، چه خبر؟
‫- می‌تونی حرفت رو بزنی ‫- دُن کارمین...
‫توی زمین‌های تریکاستانی ‫یه بره‌ی بدون پا پیدا کردن
‫باید با روستایی‌ها به توافق برسیم
‫خودم باهاشون حرف می‌زنم
‫و چند تا گاو هم گم شدن
‫راهزن‌ها دیگه دارن ‫وارد خونه‌هامون میشن
‫سارو، بیدار شو، ‫پس چرا تفنگ داری؟
‫- یالا ‫- خداحافظ
‫خداحافظ
‫لعنتی
‫- میشه بگی چه خبره؟ ‫- می‌خوای چی بدونی؟
‫گدازه‌های آتشفشان اِتنا ‫باغ‌های زیتون و تاکستان‌ها رو نابود کردن
‫و به دلیل حملات توی شمال ‫هیچ آذوقه‌ای نمی‌تونیم بگیریم
‫تمام دنیا آتیش گرفته
‫البته بوی دود هنوز ‫به کاخ‌ها نرسیده
‫اما به زودی می‌رسه
‫تو چی می‌دونی؟
‫درسته، من اطلاعات زیادی ‫از این دنیا ندارم
‫اما سریع یاد می‌گیرم
‫زود یاد می‌گیرم
‫تا وقتی کسی رو پیدا کنی که وقت ‫و اراده‌ی آموزش دادن بهت رو داشته باشه...
‫منتظر بمون
‫چون قراره برگردی به صومعه، ‫وقت تلف کردنه
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا اینجا موندی؟
‫دیگه بسه
‫- می‌خوام بدونم نیتت چیه ‫- می‌دونی نیتتم چیه، روکو
‫چرا به جای مراقبت کردن ‫از بچه‌های خودت...
‫داری از بچه‌ی بی‌ریخت دیگران ‫مراقبت می‌کنی؟
‫نمی‌خوای بچه داشته باشی؟
‫می‌خوام
‫آره، معلومه که می‌خوام
‫نباید بترسی، مودستا
‫می‌دونم چرا دودل شدی
‫می‌دونم قبل از اینکه بری به صومعه ‫چه اتفاقی برات افتاده
‫اینکه تو... چطور میگن؟
‫نجیب نیستی
‫اما نگران نباش
‫من مثل بقیه قضاوتت نمی‌کنم
‫به هر حال، قراره بریم
‫همه‌ی اینا رو پشت سر می‌ذاریم
‫می‌ریم کجا؟
‫سان ویتو لو کاپو، خونه‌ی والدینم
‫اونجا کسی از گذشته‌ت خبر نداره
‫و نیاز نیست کار بکنی
‫خودم ازت مراقبت می‌کنم
‫بعداً راجع بهش حرف می‌زنیم
‫الان من رو ببر خونه
‫چیه؟
‫مودستای من...
‫خیلی خوشگلی
‫نه، بیخیال...
‫ببرم خونه
‫مودی
‫مودی!
‫گوش کن، می‌دونم دوست داری ‫بهت توجه کنم
‫اما الان سرم شلوغه
‫الان دارم قانون کیفری می‌خونم
‫و بعدش هم باید نقشه‌های ‫محدوده‌های نزاع رو ببینم
‫فهمیدی؟
‫بیخیال، بذار مطالعه کنم. ‫صبور باش
‫نه، این نه. نه، ایپولیتو
‫نه، ایپولیتو... بس کن
‫بس کن
‫پیترو!
‫بس کن... بس کن، ایپولیتو، بس کن!
‫نکن... بس کن، ایپولیتو، بس کن!
‫پیترو!
‫ممنون
‫دیر یا زود اون اتفاق می‌افتاد، اون...
‫اون یه حیوونه، ‫نمی‌تونه خودش رو کنترل کن
‫یعنی چی حیوونه؟
‫- اصلاً آدم نمی‌بینه. طبیعیه ‫- طبیعی نیست
‫طبیعی نیست
‫نونزیا، کاسه‌ی سوپ‌خوری ‫این سرویس کجاست؟ شکوندینش؟
‫نه، نشکوندیمش، ‫سر جای همیشگیشه
‫دنبال سوپ‌خوری چینی بگرد. ‫همون که توی اتاق بزرگه می‌ذاریمش
‫وقتی برگردم باید روی میز باشه
‫- خیلی‌خب. الان دنبالش می‌گردیم ‫- همیشه باید باهاتون بحث کنم، خدایا!
‫طبیعیه یعنی چی؟ ‫اون آدم خطرناکیه
‫تو خیلی مهربونی
‫عزیزم، دنبال سوپ‌خوری بگرد، باشه؟ ‫اونجا رو بگرد
‫به هر حال، حالم خوبه، نونزیا. ‫اتفاق جدی‌ای نبود
‫- چی شده؟ ‫- هیچی
‫بهتره بزرگش نکنیم، نونزیا، لطفاً
‫- سوپ‌خوری اینه؟ ‫- نه
‫دنبال چینی بگرد. ‫ببین توی اون کابینت نیست
‫باشه، هیچ اتفاقی نیُفتاد. ‫اون فلک‌زده بهش تعرض کرده
‫آره. همه‌جاش رو لمس کرده
‫راست میگه؟
‫- آره ‫- طفلک
‫وقتی اومد اینجا باید می‌دیدش
‫رنگش کامل پریده بود. ‫مثل مُرده‌ها شده بود
‫این چیزها...
‫یه لحظه میشه بیایی؟
‫سوپ‌خوری اینجا نیست
‫لطفاً با دقت بگرد، باید اینجا باشه
‫گل‌های صورتی روش هست
‫- اما نمی‌‌بینمش ‫- اه، الان نوبت توئه
‫مطمئنم اگه خودم بیام پیداش می‌کنم
‫اینه، کجا بود؟
‫بهت گفتم اینجاست
‫دیگه نمی‌خوام بری پیشش
‫دست من نیست
‫شاهدخت بهم گفته
‫به نظرم متوجه نیستی...
‫دیگه حق نداری بری
‫چون اگه یک‌بار دیگه اذیتت کنه، ‫با دست‌های خودم می‌کشمش
‫فهمیدی؟
‫آره
‫بگو فهمیدی
‫فهمیدم
‫الان می‌تونم برم؟
‫عجله کن
‫بجنب
‫- چی شد؟ ‫- خب... یالا، بیا بریم
‫این موقع روز؟
‫صبح بخیر
‫نمی‌تونم بذارم بیاید داخل، خانم مودستا
‫چرا؟
‫یه دختر آورده شده...
‫تا نیازهای شاهزاده رو برطرف کنه، ‫همین الان که داریم حرف می‌زنیم
‫انگار داره بهشون خوش می‌گذره
‫چند وقتی هست که شاهزاده ‫این دختره رو می‌شناسه
‫مودی!
‫- مودی ‫- دارم صدام می‌زنه
‫- بذار بیام داخل ‫- نمی‌تونم
‫ببخشید
‫پس چندین ساله که ‫اون دختر روستایی بیچاره...
‫چقدر حال به هم زن، ‫چطور می‌تونه اون کار رو بکنه؟
‫ازش نپرسیدم
‫می‌تونی عاشق یه مرد، ‫یه زن، یه درخت،
‫یا حتی یه وزغ بشی ‫که اصلاً نمی‌شناسیش
‫تمام روز پیش یه هیولا ‫و دهقان هستی که بوی گند اسب میده
‫اصلاً پیش من نیستی
‫نمی‌بینی همیشه سرم شلوغه؟
‫باید دستمزد دهقان‌ها رو حساب کنم...
‫دستمزد دهقان‌ها چه ربطی به من داره؟
‫احساس تنهایی می‌کنم
‫- الان احساس تنهایی می‌کنی؟ ‫- آره
‫با اینکه بئاتریچ رو دوست داشتم،
‫ولی می‌دونستم که اون ‫چیزی رو درک نمی‌کنه
‫هیچکس اندازه‌ی تو ‫من رو دوست نداره
‫اگه باهوش‌تر می‌بود، ‫اون رو شریک خودم می‌کردم
‫تنهایی جنگیدن سخته، ‫اما کاریش نمیشد کرد
‫اون از تمام کارهایی که باعث می‌شدن ‫ازش دور بشم، متنفر بود
‫و بیش‌تر از بقیه‌ی چیزها، با اینکه ‫اصلاً ایپولیتو رو ندیده، ولی ازش متنفر بود
‫وزغ من، که تبدیل ‫به یه شاهزاده هم شده بود
‫نمی‌تونستم اون رو از دست بدم، ‫باید کار رو با لذت ترکیب می‌کردم،
‫تا اون رو بیش‌تر و بیش‌تر ‫به خودم وابسته کنم
‫اما چطور؟
‫چقدر خوشگله
‫- دست از سرم بردار ‫- ببینم می‌تونی من رو بگیری یا نه
‫اون کیه؟
‫تو کی هستی؟
‫- بچه‌ها، دنبال کارملا می‌گردم ‫- اونجاست
‫بیا
‫آفرین...
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫خانم مودستا...
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫اینجا برای شما مناسب نیست
‫اگه بفهمن که شما اومدید اینجا، ‫توی دردسر می‌افتیم. هر دوتامون
‫هیچکس نمی‌دونه که من اومدم اینجا
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌خوام یه چیزی رو بدونم
‫راجع به ایپولیتو
‫اولین باری نبود که ‫به دیدنش می‌رفتی، درسته؟
‫براتون متاسفم. ‫چقدر شما بی‌رحم هستید...
‫اون حرف رو نزن
‫نیتم دوستانه‌ست
‫بشینید
‫اولین باری که بردنم پیشش...
‫خیلی ترسیدم
‫البته با شنیدن حرف‌های زن‌های مختلف،
‫از بعضی چیزها مطلع بودم، متاسفانه
‫فکر می‌کردم شاهزاده ‫از وظایف مردونه‌ش خبر داره
‫پس چشم‌هام رو بستم...
‫و دامنم رو کشیدم بالا
‫یه قرن گذشت
‫اما هیچ اتفاقی نیفتاد
‫پس...
‫چشم‌هام رو باز کردم...
‫و شاهزاده روبه‌روم وایساده بود...
‫و چیزش رو گرفته بود دستش
‫راست کرده بود
‫طفلک خیلی درد کشید
‫پس من هم... امیدوارم مریم مقدس ‫من رو ببخشه...
‫با دستم بهش کمک کردم. ‫و از درد کشیدن نجاتش دادم
‫- همین ‫- با دستت؟
‫فقط همین؟
‫آره
‫و هر بار همون اتفاق می‌افتاد
‫ببینید، ببینید
‫بز؟
‫بز!
‫وای، نه، دقیقاً همون چیزی ‫که نیاز داشتم...
‫- صبح بخیر، خانم ‫- دُن کارمین
‫زیادی پیاده‌روی کردی
‫اُرلاندو، این بانو کوچولوی منه
‫امروز خیلی سرده، ‫خیلی هوای عجیبیه
‫آفتابیه، یهویی بارون میاد، ‫بعدش برف میاد...
‫خیلی از ویلا دور شدی
‫- بیا. برمی‌گردونمت ‫- نیاز نیست، ممنون
‫گوش کن
‫سرازیری رفتن آسونه، ‫اما سربالایی سخته
‫تازه، اگه کسی تو رو ببینه،
‫باید بهش توضیح بدی که چرا ‫مثل یه روستایی لباس پوشیدی
‫و از ویلا دور شدی
‫اگه ببینن با تو روی یه اسب نشستم ‫چه فکری می‌کنن؟
‫از وسط جنگل می‌ریم. ‫هیچکس نمی‌بینه. بیا
‫اُرلاندو اسب خوبیه. نگران نباش
‫شاهدخت تو رو فرستاده؟
‫نه
‫می‌تونی به کارمین اعتماد کنی
‫هیچکس من رو نفرستاده
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- داشتی می‌افتادی
‫تکیه بزن به من
‫با پاهات محکم اسب رو بگیر
‫خود رو سفت بگیر
‫چی شده؟
‫اُرلاندو تنبله. ‫می‌خواد جلوی خونه بمونه
‫حرکت کن، حرومزاده، ‫تازه اول صبحه
‫- ببخشید، خیلی عرق کردم ‫- نیازی به معذرت‌خواهی نیست
‫اگه مادرم بهم می‌گفت، ‫حرفش رو باور نمی‌کردم
‫عرق بوی بهار نارنج میده
‫- خداحافظ، خانم ‫- خداحافظ
‫و تبریک میگم
‫چی رو؟
‫عروسیت رو
‫وقتی داشتم با روکو شراب می‌خوردم، ‫باهام درد و دل کرد
‫مردونه
‫نباید بهت می‌گفت
‫چرا نگه؟ خیلی خوبه که
‫با یه مرد می‌خوابی
‫با خوابیدن با یه زن فرق داره
‫خیلی بی‌ادبی. می‌دونی؟
‫خونه‌ی کاملا چیکار می‌کردی؟
‫چند روز پیش که پیش تو بودم ‫توی زمین دیدمش
‫پس با هم دوست شدید؟
‫خداحافظ
‫مادرجنده...
‫از کارمین متنفر بودم
‫یا شاید هم این واقعیت که اون می‌دونست ‫می‌خوام با روکو عروسی کنم، اذیتم می‌کرد
‫نمی‌دونم، اما همین که بهش فکر می‌کردم، ‫یه‌جورایی توهین‌آمیز به نظر می‌رسید
‫صبح بخیر
‫گفتم تحمل کن، نگفتم؟
‫چرا؟ راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫هر جایی که میری به همه خبر میدی ‫که می‌خوایم ازدواج کنیم
‫کی بهت اجازه داد؟
‫- اجازه؟ ‫- اوهوم
‫اولاً، فقط به کارمین گفتم ‫و اون هم مرد شریفیه
‫به هر حال، مشکلش چیه؟ ‫قراره شاهدخت ناراحت بشه؟
‫- اما شاهدخت اصلاً به تو اهمیتی نمیده ‫- تو چی می‌دونی؟
‫گوش کن، من دیگه حالم خرابه
‫توی چشم‌هام نگاه کن و بهم بگو ‫می‌خوای زنم بشی یا نه
‫هیچوقت زنت نمیشم
‫- صبح بخیر ‫- کجا رفتی؟
‫وقتی بیدار شدم پیدات نکردم
‫وقتی این موقع روز بیدار میشی ‫چه انتظاری داری؟
‫سر کار بودم
‫«با دستم بهش کمک کردم. ‫و از درد کشیدن نجاتش دادم»
‫یادته؟
‫«هرگز افکار خود را به فراموشی نسپار،
‫طبیعت، خدا نیست
‫مردها دستگاه نیستند
‫و یک فرضیه با حقیقت متفاوت است
‫و مطمئن باشید
‫که شما نمی‌توانید درک کنید ‫آنچه به آن معتقدید
‫با این اصول مغایرت دارد
‫گفته می‌شود که میل ‫محصول اراده است
‫اما در واقع عکس آن حقیقت دارد
‫اراده محصول میل است»
‫علاقه‌ای به نوشته‌های دیدرو نداری؟
‫پیترو، کمک!
‫- کمک! چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- مودی!
‫بس کن، ایپولیتو!
‫پیترو!
‫فرار کن، خانم! فرار کن!
‫شاهدخت، این بار خیلی بدتره، ‫شرایط خیلی جدیه!
‫دیگه نمی‌دونم باید چیکار کنم. ‫حموم، دارو...
‫در نهایت می‌کشیمش. ‫من نمی‌تونم هیچ مسئولیتی بپذیرم
‫من فقط یه طبیبم. ‫به یه آدم متخصص نیاز داریم
‫- حتی غذا هم نمی‌خوره، شاهدخت ‫- دقیقاً
‫حتی اگه دهنش رو ‫با یه انبر باز کنم!
‫ببخشید، خودتون گفتید ‫که براش مفیده
‫من از همون اول می‌گفتم خیلی خطرناکه
‫که با دختره تنها باشه
‫بیا اینجا. شما قانعم کردید ‫که باید اینقدر سخت نگیرم
‫و حالا ببینید چه اتفاقی افتاده!
‫بهم می‌گید که این دختر ‫در مرکز توجه‌ش بوده
‫دیوونه شدید؟
‫خیلی خجالت‌آوره!
‫امیدوارم خبر این ماجرا ‫از این اتاق خارج نشه!
‫- دقیقاً ‫- شاهدخت، اگه اجازه بدید...
‫- اون جلسات رو داره... ‫- غرایزش رو خالی می‌کنه
‫...اما قضیه‌ی خانم مودستا کامل فرق داره. ‫همیشه با خانم مودسا مهربون بوده
‫- حداقل تا همین چند روز پیش ‫- اما...
‫پس باید امیدوار باشیم چی بشه؟ ‫اینکه حالش بد نشه
‫و امیدوار باشیم بهترین اتفاق‌ها بیُفتن؟
‫- دوباره دست‌وپاش رو نمی‌بندم ‫- اون قضیه فقط برای این بود که...
‫- خیلی گیج‌کننده‌ست ‫- منم با دکتر موافقم
‫- دُن آنتونیو، با کمال احترام... ‫- اگه دختر بیچاره
‫که از صومعه اومده دوباره ‫فرستاده بشه طبقه‌ی بالا،
‫مجبور میشم به واتیکان اطلاع بدم
‫- که اینطور ‫- دُن آنتونیو، دیگه بزرگش نکن
‫- واتیکان؟ ‫- پاپ
‫اون دختر گوسفند مقدس پروردگاره،
‫و بیش‌تر از این نباید توی خطر بیُفته
‫مخصوصاً برای برطرف کردن نیازهای یه...
‫- یه... ‫- نیازهای یه...؟
‫یه...
‫یه مرد
‫آنتونیو، لطفاً بمون! ‫- شاهدخت؟ ‫- شاهدخت؟
‫گفتم آنتونیو، نه دُن آنتونیو
‫- اوه، البته ‫- اوه، البته
‫به چی می‌خندی؟
‫همزمان یه حرف رو زدن
‫- خب پس بیاید همه‌مون بخندیم ‫- ببخشید، نباید می‌خندیدم
‫یالا، همه بخندید
‫شاهدخت، می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫ایپولیتو آدم بدی نیست
‫شاید من اشتباهی کردم
‫چون همیشه باهام خوب رفتار می‌کنه. ‫نمی‌دونم... پیترو، تو بگو
‫اگه یه آدم الهام‌بخش دعوت کنیم چی؟
‫چه آدم الهام‌بخشی، دکتر؟
‫مشکل اینه که...
‫که اون عاشق خانم مودستا شده
‫مزخرفه!
‫بسه!
‫دیگه نمی‌خوام یه کلمه هم راجع به ‫این مشکل تاسف‌بار بشنوم!
‫- شاهدخت... ‫- کافیه!
‫عاشق شده...
‫اون موجود عاشق شده!
‫اجاره می‌دمش و این درخت‌های ‫بیچاره رو نجات میدم
‫مودی!
‫- تو چه مرگته؟ ‫- مودی!
‫مودی!
‫- مودی! مودی! ‫- بسه!
‫نمی‌ذاره هیچکس بخوابه، ‫مثل شکنجه‌ست
‫طفلک داره زجر می‌کشه
‫چون عاشق توئه ‫داره زجر می‌کشه
‫توی این موضوع من و اون مثل همیم
‫چرا؟ تو هم داری زجر می‌کشی؟
‫حسودیم میشه
‫- حسودیت میشه؟ ‫- آره
‫به ایپولیتو حسودیت میشه؟
‫ببخشید که گفتم زیاد می‌خوابی
‫خوشحالم که برگشتی پیشم
‫- کیه؟ ‫- مودی؟
‫بله؟
‫- شاهدخت... ‫- ببخشید که این موقع مزاحمت شدم،
‫- اما باید باهات حرف بزنم ‫- بفرمایید
‫شنیدی، نه؟
‫مردم راجع به خودمون حرف می‌زنن. ‫بیش‌تر از همه هم من
‫باید باهاش ازدواج کنی
‫- نمی‌تونیم تا آخر سکوت کنیم ‫- با کی ازدواج کنم؟
‫اوه، لطفاً. ‫مجبورم نکن اسمش رو به زبون بیارم
‫حتی کارمین هم...
‫موافقه و میگه راه‌حل خوبیه
‫- واقعاً؟ ‫- آره،
‫چون آدم منطقی‌ایه
‫دیگه نیازی به گفتن این نیست ‫که باید سوگندهات رو زیر پا بذاری
‫تصمیم سختیه
‫می‌دونم که آدم جاه‌طلبی هستی
‫حتی بهت قول یه چیزهایی رو دادم
‫اما شرایط اینطوریه
‫به هر حال، بهش فکر کن
‫و فردا صبح بهم جواب بده
‫شاهدخت...
‫حس می‌کنم توی ‫صداتون پیشمونی هست
‫من خیلی مدیون شما و خانواده‌تونم
‫اگه معتقدید که اون کار ‫مناسب‌ترین گزینه‌ست، انجامش میدم
‫انجامش میدی؟
‫چند روز دیگه،
‫دُن آنتونیو این وصلت رو رسمی می‌کنه
‫توی کلیسای کوچیک خودمون
‫آخر شب
‫مشخصاً من نمیام
‫هر چقدر کم‌تر ببینمش، حالم بهتره
‫- چند روز دیگه؟ ‫- مگه چه کاری داری؟
‫باید رخت عروسیت رو آماده کنی؟
‫مودی...
‫قانوناً عضوی از خانواده‌ی ما میشی
‫این یه امتیازه. می‌دونی؟
‫اما به هیچ وجه حامله نشو
‫نمی‌خوام نوه داشته باشم
‫نمی‌خوام یه بی‌ریخت دیگه ‫به دنیا بیاد...
‫تا نام خانوادگی برندیفورتی رو ‫لکه‌دار کنه
‫فهمیدی؟
‫بیا اینجا
‫شب بخیر، مودی
‫شب بخیر
‫مامان دیوونه شده
‫چطور می‌تونه ازت بخواد ‫با اون هیولا ازدواج کنی؟
‫قراره بوست کنه و با اون دست‌های ‫وحشتناکش تو رو لمس کنه
‫کمکم کن، پاهام درد می‌کنن
‫بهت آسیب رسوندم؟ ببخشد
‫- چرا درخواستش رو رد نکردی؟ ‫- تا من رو بفرسته به صومعه؟
‫باورم نمیشه
‫اون کشاورز گستاخ، ‫فکر می‌کنه کیه؟
‫منصفانه نیست که به‌خاطر مهربونیت ‫بخوای زجر بکشی
‫فداکاریه، درسته
‫اما تا ابد پیش هم می‌مونیم
‫بهش فکر کن
‫اگه با اون ازدواج کنم، ‫دیگه از اینجا نمیرم
‫برو. قبل از این‌که مامانت برگرده
‫فردا می‌بینمت
‫شاهدخت...
‫به چیزی که نیاز داشتم، رسیدم
‫و فهمیدم باید به چیزی ‫که می‌خوام هم برسم
‫«حتی کارمین هم ‫موافقه و میگه راه‌حل خوبیه»
‫«کارمین مرد منطقی‌ایه»
‫چی شده؟
‫چطور جرات می‌کنی توی ‫مشکلات شخصی من دخالت کنی؟
‫راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫مگه تو به شاهدخت پیشنهاد ندادی ‫که بهم بگه سوگندهام رو زیر پا بذارم؟
‫پس قصر آتیش نگرفته؟
‫اومدی اینجا بهم توهین کنی؟
‫در واقع فکر می‌کردم ‫می‌خوای ازم تشکر کنی
‫پدرم بهم یاد داد که با خوردن دو سیلی ‫یه چیز جدید یاد می‌گیری،
‫اما سومی یعنی داری کتک می‌خوری
‫چرا نصف شب اومدی ‫جلوی خونه یه مرد؟
‫خیلی حال به هم زنی. ‫ولم کن
‫- ولم کن! ‫- چرا باید ولت کنم؟
‫جلوی در خونه‌ی ‫یه مرد چیکار می‌کنی؟
‫ولم کن، فهمیدی؟
‫بیا
‫ولم کردم
‫مراقب باش، کارمین
‫خیلی چیزها راجع بهت شنیدم
‫می‌دونم چیکار کردی
‫چیزایی که شنیدی رو همه می‌دونن
‫اما به‌خاطر شرف و شرافت ‫هیچکس راجع بهش حرف نمی‌زنه
‫ولی خب تو شرف نداری
‫برو خونه، بانو کوچولو
‫لباست خیس شده
‫هر کاری که دلم بخواد می‌کنم
‫بکن
‫ببخشید...
‫اون‌قدر می‌خواستمت...
‫مادرانت بهت چیزی یاد ندادن؟
‫هیچی یادت ندادن
‫«مادرانت...»
‫خودت می‌تونی یادم بدی
‫جسم و روح، چه رمزآلود
‫با وجود تمام تلاشم برای به دست گرفتن، ‫پیش بردن و تغییر سرنوشتم،
‫فکر می‌کنم علارغم تلاش‌هام،
‫آینده‌ام در نهایت شبیه گذشته‌م میشه
‫و کاری که یه بار ‫با وحشت انجامش دادم
‫هزاران بار دیگه ‫با خوشحالی انجامش میدم
‫کجا میری؟
‫- منتظرت بودم ‫- چرا؟
‫توی شهر چند تا کار باید انجام بدم. ‫گفتن تو رو هم ببرم
‫- این موقع روز؟ ‫- آره
‫- کی گفته؟ ‫- خودت حدس بزن
‫- سوار میشی یا نه؟ ‫- چه کارهایی؟
‫کارهای زنونه. ملحفه، رومیزی. یالا
‫کجا میری؟ ‫شهر که اون‌طرفیه
‫روکو، جوابم رو بده
‫چیکار می‌کنی؟
‫کاری که یه نفر دیگه ‫قبلاً انجام داده...
‫منظورت چیه؟
‫- سریع برگردونم خونه ‫- کدوم خونه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫دیدمت
‫کِی؟ چی دیدی؟
‫دیدم که داشتی به اون یارو می‌دادی،
‫اون کشاورز کله‌کیری! ‫از مردهای مسن خوشت میاد؟
‫نمی‌دونم درمورد چی حرف می‌زنی
‫هی، فکری می‌کنی ‫داری با کی حرف می‌زنی، ها؟
‫فهمیدم چه جور آدمی هستی
‫نقش راهبه‌ی خوب رو بازی می‌کنی...
‫اما یه فاحشه‌ای!
‫و تو هم یه آدم عوضی هستی
‫فقط اسم یه مرد روته، ‫حتی تخم نداری مثل یه مرد رفتار کنی!
‫خفه شو، فاحشه!
‫کُست رو جر میدم
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- پاره‌ت می‌کنم!
‫بهت دست نمی‌زنم. ‫حالم رو به هم می‌زنی!
‫اما کاری می‌کنم تقاص پس بدی، ‫به خدا قسم می‌خورم
‫همه چیز رو به شاهدخت میگم
‫- نه! ‫- بهش میگم شب‌ها
‫با کشاورز چیکار می‌کنی
‫اونوقت می‌بینیم اجازه میده پسرش ‫با فاحشه‌ای مثل تو ازدواج کنه یا نه
‫نه... روکو...
‫چرا این کار رو با من می‌کنی؟ ‫تو خیلی برام مهمی
‫من دوستت دارم
‫خیلی دوستت دارم
‫دیگه دیره
‫باید به اینجاش هم فکر می‌کردی
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫[ آنچه در قسمت آینده خواهید دید ]