‫به دلیل تصاویر و موضوعات مطرح‌شده ‫این برنامه برای مخاطبان بزرگسال توصیه می‌شود
‫« هـنـر خـوشـی »
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫دنبالم نیا
‫دیگه تحمل ندارم
‫خیلی اذیت میشم
‫دیگه نمی‌تونم این قسمت ‫از بدنم رو تکون بدم. ببین
‫اگه دهنتون رو بپوشونید، ‫میام کمک‌تون می‌کنم
‫چی؟
‫- اگه دهنتون رو بپوشونید، میام کمک‌تون... ‫- اوه، بس کن!
‫اینقدر مسخره نباش، ‫وسواس داری، مودی
‫نمی‌بینی چندین ماهه ‫که کسی خونه‌مون نیومده؟
‫خودت چیکار کردی؟
‫باید فوراً به طبیب زنگ بزنی
‫می‌خوام قبل از اینکه بچه خیلی ‫بزرگ بشه، اوضاع رو درست کنه
‫دلیلی برای ترسیدن وجود نداره
‫نه، نه... مسئله‌ی خاصی نیست
‫فقط یه‌کم خون از دست میدی، ‫اتفاق خیلی عجیبی نمی‌افته
‫قبلاً یه دهقان بودی، بنیه‌ی قوی‌ای داری. ‫سریع خوب میشی
‫تو این چیزها رو نمی‌دونی، من می‌دونم
‫من می‌دونم
‫مسئله‌ی خاصی نیست. فقط یه‌کم خون ‫از دست میدی، اتفاق خیلی عجیبی نمی‌افته
‫این براتون خوبه
‫آخ
‫باید هر چه سریع‌تر ‫چند تا کارگر بگیریم
‫از وقتی باغبون‌ها دیگه نمیان،
‫درخت‌ها از شکل افتادن
‫و خود خونه هم...
‫چقدر می‌خوای من رو شکنجه کنی؟ ‫بسه دیگه
‫فکر می‌کنی برام مهمه؟
‫چرا باید برام مهم باشه؟
‫- ببخشید؟ ‫- ها؟
‫- واقعاً اونقدر حالش بده؟ ‫- متاسفانه آره
‫خیلی می‌ترسم
‫خودم حواسم بهش هست. ‫خودش ازم خواست
‫هیچکس...
‫تکرار می‌کنم، هیچکس ‫نباید وارد اتاقش بشه
‫فقط اونطوری می‌تونیم کاری کنیم ‫بیماری بین بقیه‌مون پخش نشه
‫- چطور بیمار شده؟ ‫- یه بیماری موذیه
‫از همون اول مراقب بودیم
‫ویروسیه که روی اشیاء ‫و سطوح باقی می‌مونه
‫یادتون رفته دکتر چی گفت؟
‫بجنبید
‫کارهای زیادی دارم
‫«علائم مسمومیت عبارت‌اند از: ‫خشکی غشای مخاطی،
‫مشکل در بلعیدن،
‫پوست ملتهب و خشک، ‫تب، افزایش ضربان قلب،
‫پریشانی، گیجی، هذیان، گرفتگی عضلات
‫خواب‌آلودگی، کما...
‫و ایست قلبی تنفسی»
‫این برای گردش خون‌تونه، شاهدخت
‫- بدن دردتون بهتر شده، درسته؟ ‫- آره، آره
‫مثلاً... ببین، می‌تونم این کار رو بکنم. ‫قبلاً نمی‌تونستم
‫خوبه
‫اما حس عجیبی دارم
‫یه‌کم شراب نیاوردی؟
‫یه بطری روزولیو ‫توی میز سمت چپ تخته
‫می‌دونی...
‫نه، تنهایی خوابیدن...
‫برای این همه مدت اصلاً باحال نیست
‫باید به خودت دلداری بدی
‫برای خودت هم یه لیوان بیار. یالا
‫خیلی‌خب. اما بعدش ‫بازم چای گیاهی بهتون میدم
‫اما تنهایی خوابیدن...
‫چند تا مزیت هم داره
‫مخصوصاً صبح‌ها
‫شاهزاده...
‫مثل یه ساعت سوئدی بود
‫به محض اینکه چشم‌هاش رو باز می‌کرد ‫آماده و سرحال میشد
‫خیلی عجیب بود، ‫واقعاً نفسم رو گرفت...
‫یا بهتره بگم خسته‌م کرد. ‫«این کار رو بکن، اون کار رو بکن
‫فلان کار رو بکن، فلان کار رو بکن»
‫بعضی‌وقت‌ها می‌خواستم بگم نه، ‫اما خب بداخلاق میشد
‫پس برای حفظ آرامش خونه...
‫نه، چون...
‫باید قبل از ازدواج
‫به زن راجع به اندازه اطلاع بدن
‫همه چیزش بزرگ بود
‫یه کیر کلفت و بزرگ داشت
‫نه، جدی میگم، واقعاً...
‫خیلی... خیلی... ‫تقریباً این اندازه بود
‫وقتی اولین بار دیدمش با خودم گفتم: ‫«چطور می‌خوام دووم بیارم؟»
‫«امکان نداره همه‌ش جا بگیره»
‫اما جا شد، جا شد، جا شد...
‫حتی ازش لذت هم می‌بردم
‫و لئونورا...
‫مثل پدرش اشتیاق داشت
‫عاشق اغوا کردن بود
‫از اون جور کارها خوشش می‌اومد
‫اما خب یه زن بود
‫اگر مرد می‌بود، ‫یه ویژگی عالی می‌بود
‫اون...
‫یه زیبایی دو لبه داشت
‫ظریف...
‫خطرناک...
‫همینطوری یهویی...
‫بز!
‫خوابی؟
‫گرسنمه
‫منم گرسنمه
‫پاشو بریم
‫کجا؟
‫بهم اعتماد کن
‫ببین
‫این سالن رقصه
‫خوبه، نه؟ بریم
‫- این سالن کوچیکه‌ست ‫- آره، آره
‫این سال غذاخوریه
‫این اتاق پذیرایی صورتی‌رنگه
‫این هم تالار طاووسه
‫بیا، یالا
‫این اتاق پذیرایی آبی کم‌رنگه
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- می‌خوام مامان رو ببینم، نگرانشم ‫- چی؟
‫- می‌خوام مامان رو ببینم، نگرانشم ‫- یادت رفته چی گفتم؟
‫- چی گفتی؟ ‫- ماسکت رو بزن
‫- حق دارم ببینمش، نه؟ ‫- ماسکت رو بزن
‫نمی‌فهمی که خطرناکه؟
‫چه مرگت شده؟
‫کابوس دیدم
‫- دلم برای مامان تنگ شده ‫- اینقدر بهش نگو مامان!
‫اون مادربزرگته
‫چرا نمی‌ذاری ندیمه‌ها ‫ازش مراقبت کنن؟
‫اگه تو خطر می‌کنی میری پیشش، ‫چرا من نباید برم؟
‫من از همون اول پیشش بودم
‫تازه، خیلی رعایت می‌کنم، باور کن
‫سعی دارم ازت محافظت کنم
‫به هر حال من قوی‌ام
‫بئاتریچ،
‫لطفاً
‫برو توی اتاقت
‫صبح بخیر
‫شکمم درد می‌کنه...
‫گلوم خشک شده، ‫مثل سنباده شده
‫یه نوشیدنی بده بخورم
‫امشب کسی همراهت بود؟
‫ها؟ ‫یه بچه همراهت بود
‫بوی پودر تالک می‌داد
‫یا شاید هم...
‫بوی عرق با بوی پودر تالک ‫قاطی شده بود
‫مطمئنم خواب ندیدم...
‫هیچوقت از حرف‌هام ‫اطاعت نمی‌کنی، مودستا
‫نه، چیزی که می‌گید...
‫بالاخره دکتر قراره کِی بیاد؟
‫تا حالا نشده خودش رو سریع برسونه،
‫اما اینکه اینقدر ما رو منتظر ‫نگه داشته خیلی مشکوکه، نه؟
‫با این همه‌گیری خیلی سرش شلوغه، ‫دسترسی بهش خیلی سخت شده
‫به یکی گفتم بهش پیغام برسونه...
‫اینقدر پافشاری نکن، مودستا...
‫به اندازه‌ی کافی هیولا به دنیا اومده
‫دیگه کسی نام خانوادگی ما رو ‫زنده نگه نمی‌داره
‫و روی حرف من هم حرف نزن
‫چون حتی اگه مُرده باشم هم ‫تنبیه‌ت می‌کنم
‫حتی وقتی مُرده باشم هم ‫قدرت تنبیه کردن تو رو دارم!
‫توی وصیت‌نامه‌م نوشتم:
‫«بدون وارث»
‫اگه اونطور نباشه، ‫همه چیز رو از دست میدی
‫در واقع، یادم بنداز که حتماً شخصاً...
‫تحویلش بدم به سردفتر
‫اگه بهم بگید کجاست، ‫خودم می‌تونم بدمش بهش
‫گفتم شخصاً، عزیزم
‫هر کسی بچه داشته باشه، ‫همه چیز رو از دست میده
‫همه چیز به خیریه می‌رسه
‫به جز عنوانت چیزی برات نمی‌مونه،
‫چقدر خنده‌داره!
‫یه شاهدختِ گدا،
‫شاید حتی یه بچه‌ی ‫بی‌ریخت هم داشته باشی
‫دوباره تونست من رو کنترل کنه
‫یه نوشیدنی بده بخورم، بجنب
‫زود باش
‫- چاره‌ای جز اطاعت نداشتم ‫- ساکت باش!
‫ساکت باش!
‫فلج روی یه تخت افتاده بود، ‫اما انگار روی تخت پادشاهی بود،
‫و من خدمت‌کارش بودم
‫دوباره موفق شده بود ‫اراده‌ش رو بهم تحمیل کنه
‫ببخشید
‫و موضوع بچه رو هم ‫کاملاً مشخص کرده بود
‫به یه آتش‌بس نیاز داشتم
‫زمان می‌خواستم
‫به هر قیمتی که شده بود ‫باید پیداش می‌کردم
‫و از شرش خلاص می‌شدم
‫نه دوست داشتم زنده باشه، نه بمیره
‫عجب زن عجیبی بود
‫تصمیمی که می‌گرفت ‫تا آخر پاش می‌موند
‫واقعاً تحسینش می‌کردم
‫می‌گیرمت، حرومزاده
‫اینجایی
‫- گرفتمت، حرومزاده ‫- مودستا!
‫- حواسم بهت هست ‫- بجنب!
‫دارم میام! دارم میام!
‫دیگه باید برم سر کار
‫بمون همین‌جا، ‫بعداً میام سراغت
‫صبر کنید!
‫- صبر کنید! ‫- بجنب، مودستا!
‫بیا بریم!
‫- بیا داخل ‫- ببخشید، می‌خواستم تمیزکاری کنم
‫- خیلی وقته کسی اینجا نیومده ‫- کارت رو بکن
‫به چیزی دست نزنی. ‫دنبال یه کتاب پزشکی می‌گردم
‫- چشم ‫- می‌تونی تمیزکاریت رو بکنی
‫زودتر می‌خواستم بیام تمیز کنم. ‫اما شاهدخت کارم داشتن
‫چی گفتی؟
‫زودتر می‌خواستم بیام تمیز کنم. ‫اما شاهدخت کارم داشتن
‫دیدیش؟
‫شنیدم که زنگ اتاقشون ‫مدام به صدا درمی‌اومد
‫باید چیکار می‌کردم؟ ‫رفتم بالا، می‌ترسیدم اتفاقی افتاده باشه
‫- حتی نمی‌تونم ۵ دقیقه اونجا رو ترک کنم؟ ‫- خیلی مراقب بودم، به چیزی دست نزدم
‫فاصله‌م رو باهاشون حفظ کردم. ‫به شدت به دکتر نیاز داشتن،
‫پس منم یه نفر رو ‫فرستادم سراغ دکتر
‫خیلی بی‌قرار بودن. ‫فقط کاری که دستور دادن رو انجام دادم
‫دکتر کِی میاد؟
‫فکر کنم فردا
‫علیاحضرت
‫حقیقت داره
‫دزدی می‌کردم
‫همیشه خوشی‌ای که ‫می‌خواستم رو می‌دزدیدم
‫از همه‌کس و همه‌چیز
‫اونا خدا داشتن، ‫من زندگی دنیوی رو می‌خواستم
‫اونا توی زندگی با کلماتی مثل «شیطان»، ‫«جهنم»، «اطاعت» و «گناه» مخالف بودن
‫پشت سر هم می‌گفتم: ‫«متنفرم. ازت متنفرم!»
‫هر چقدر بیش‌تر تنفرم رو بیان می‌کردم، ‫حالم بهتر میشد
‫باید بیش‌تر احتیاط می‌کردم
‫تا همین‌جاش هم مرتکب ‫اشتباه‌های زیادی شده بودم
‫حس می‌کردم روح لئونورا ‫توی سراسر خونه پرسه می‌زنه
‫فکر می‌کردم همراه خودم آوردمش
‫و همراه با لئونورا، ‫مُرده‌های دیگه هم اومده بودن
‫از تظاهر به مطیع بودن ‫خسته شده بودم
‫از شنیدن این حرف‌ها خسته شدم بودم: ‫«خودت می‌بینی...
‫مسئله‌ی خاصی نیست. ‫فقط یه‌کم خون از دست میدی،
‫بنیه‌ی قوی‌ای داری»
‫اون اتفاق نمی‌افته
‫این بچه میشه اولین چیزی ‫که من صاحبش میشم
‫صدقه‌ی هیچکس نیست
‫من آخرین مانعتم
‫آره
‫همه چیز رو از دست میدی، می‌دونی؟
‫بدون پول شما هم می‌تونم دووم بیارم
‫بدون این امکانات
‫نگران بئاتریچم...
‫و ایپولیتو،
‫فقط نگران بچه‌ی خودم نیستم
‫باید زندگی کنیم
‫نباید داخل این دیوارهای ‫مرگ‌آور زندانی باشیم
‫دیوونه‌ای...
‫- که دوست داری زندگی کنی ‫- برعکس دیوونگی و علاقه‌ی شما به مرگ
‫- فکر می‌کردم دوستم داری ‫- معلومه که دوست‌تون دارم
‫قسم می‌خورم
‫آرزوم اینه مثل شما باشم
‫مثل کی؟
‫من کی هستم؟
‫اینجا...
‫در حالی که اتاق‌ها رو مرتب می‌کنم
‫تا آماده‌ی پذیرایی از ‫فامیل‌های مرحومم بشم...
‫من...
‫شاهدخت برندیفورتی هستم
‫اما فردا؟
‫از همین الان می‌تونم ‫سر و صدا رو بشنوم...
‫هیاهوی مردم...
‫در مقابل دروازه‌های کاخ
‫سگ‌ها...
‫درست مثل تو
‫به سرسختی تو
‫اما به شجاعت تو نه
‫درخواست و تمنا می‌کنن...
‫یه سیسیل جدید می‌خوان
‫یه ایتالیای جدید می‌خوان
‫یه رهبر جدید می‌خوان
‫به نام عدالت
‫تمام این جنبش‌ها، این نگرانی‌ها...
‫فقط برای چند صباحی زندگی کردن
‫در این حد افراطی ازش ‫دفاع کردن. چقدر رقت‌انگیز
‫چقدر رقت‌انگیز
‫این دوران پیری...
‫چیزی جز ویرانی محض نیست
‫حیف که نمی‌دونی من قبلاً ‫چقدر دختر شادی بودم
‫همیشه خندان و پرانرژی بودم
‫همیشه در حالی خوشی بودم
‫خیلی‌خب. یه چیزی بیار بخورم
‫دیگه این حق رو دارم که بمیرم، نه؟
‫- کمک... ‫- باشه، باشه
‫الان... الان کمک میارم...
‫این طاعون لعنتی...
‫شاهدخت بیچاره،
‫حتی یه تشییع جنازه‌ی ‫درست‌وحسابی هم براش نگرقتن
‫- دُن آنتونیو ‫- کارمین
‫چه مصیبتی، دُن کارمین. ‫چه فقدانی
‫زن فوق‌العاده‌ای بود
‫- سارو ‫- دُن کارمین
‫به مدت ۳ روز کار رو تعطیل کنید
‫عزاداریم
‫دیگه بی‌کس شدم، مودستا...
‫اون تنها مادر واقعی من بود، ‫دیگه هیچکس رو ندارم...
‫همه‌شون مُردن
‫خودم در کنارتم
‫تو من رو داری. من اینجام
‫بئاتریچ،
‫می‌دونم چه حالی داری
‫می‌دونم وقتی یکی از عزیزانت رو از دست میدی ‫چه حالی بهت دست میده
‫اما ما همدیگه رو داریم
‫صبح بخیر، خانم
‫- خونه‌ی دُن کارمین کجاست؟ ‫- اونجا
‫- خونه‌ی دُن کارمین رو نشونش بده ‫- دنبالم بیا، خانم، من می‌برمت
‫ممنون
‫الان مهمون داره. ‫لطفاً بیاید داخل
‫تو کی هستی؟
‫اسم من «وینچنزو»ئه، شاهدخت، ‫من پسر کارمین هستم
‫چند دقیقه‌ی دیگه میاد
‫داره با یکی از هم‌رزم‌های ‫برادرم حرف می‌زنه
‫از ماتیا برامون یه نامه آورده. ‫هر دوتامون جبهه بودیم
‫من چند هفته پیش برگشتم، ‫این مدت هیچ خبری از ماتیا نداشتیم
‫- بشینید. آب بیارم براتون؟ ‫- آره، ممنون
‫الان میارم
‫یه مدال هم گرفته
‫دنبالم بیا. ‫باید به سلامتیش بنوشیم. وینچنزو
‫توی ناپله، داره میاد خونه
‫حتی یه مدال هم گرفته
‫شاهدخت. بشین
‫- چیزی بهش تعارف کردی؟ ‫- آب، اما...
‫گوش کن، برید به میخونه. ‫برای این پسر جوون یه لیوان شراب ناب بگیر
‫شادی رو به این خونه آورده
‫- خداحافظ، علیاحضرت ‫- برید، منم بعداً میام
‫- ممنون، دُن کارمین ‫- خداحافظ، خدا حفظت کنه
‫فکر می‌کردم پسرم رو از دست دادم
‫ولی حال هر دوشون خوبه
‫این چندین سال اخیر ‫خیلی بهم سخت گذشت
‫دو تا پسر داری؟
‫معلومه، یه مرد مسنم
‫اصلاً بهم نگفتی
‫همسرته؟
‫آره، لوشیا
‫اینجاست؟
‫ده سال پیش از دنیا رفت. ‫روحش قرین رحمت باشه
‫تنهایی پسرهام رو بزرگ کردم
‫اون هم همین کار رو می‌کرد
‫کارمین...
‫بچه‌ت توی شکممه
‫یه چیزی بگو
‫حامله بودن رو دوست داری؟
‫یعنی نسل برندیفورتی ادامه پیدا می‌کنه
‫اسم خانوادگی من روش نیست
‫اینطوری به نفعشه
‫دیگه هیچوقت نبینم بیایی اینجا
‫پسرهام نباید چیزی ‫راجع به نقاط ضعف من بفهمن
‫- نقاط ضعف؟ ‫- تو خیلی جوونی
‫تو و وینچنزو تقریباً هم‌سن هستید
‫و الان متوجه شدی؟
‫خودت اون شب اومدی در خونه‌ی من، ‫این رو یادت باشه
‫رقص تانگو فقط ۲ نفره ممکنه
‫چی می‌خوای؟
‫وصیت‌نامه رو
‫تو همه چیز رو درمورد شاهدخت ‫می‌دونی. وصیت‌نامه کجاست؟
‫دختر کوچولوی خوبم...
‫همیشه حواسش به کسب‌وکار بود
‫من دختر کوچولوی تو نیستم
‫کجاست؟
‫پیداش نکردم
‫فردا میام به ویلا، ‫و همه چیز رو مرتب می‌کنم
‫سردفتر رو خبر کن
‫و دُن آنتونیو
‫و دکتر
‫حتی خدمت‌کارها رو هم خبر کن
‫دیگه برو
‫برو، داره تاریک میشه
‫نمی‌خوام شب توی خیابون‌ها باشی
‫لطفاً برو
‫روح خجسته‌ی مادر گرامی‌تون...
‫آقایون، آقایون، می‌دونم ‫عجیب به نظر می‌رسه،
‫اما شاهدخت هیچوقت چیزی ‫راجع به یه وصیت‌نامه نگفتن
‫با گوش‌های خودم شنیدم
‫- خب هیچی به جا نذاشتن ‫- نمی‌فهمم
‫چطور چنین چیزی ممکنه؟ ‫شاهدخت خیلی آدم محتاطی بودن
‫- دقیقاً ‫- نمی‌خوام بی‌ادب باشم،
‫اما خوب خونه رو گشتید؟
‫با کمال احترام، دکتر، ‫خونه رو زیر و رو کردیم
‫حتی توی گلدون‌ها رو هم گشتم
‫حتی توی اتاق شاهزاده جاکوبو هم نبود،
‫و اون اتاق موردعلاقه‌ی شاهدخت بود
‫پس احتمالاً شاهدخت اصلاً ‫وصیت‌نامه‌ای ننوشتن
‫بالاخره همه‌مون می‌دونیم ‫که عاشق بازی دادن دیگران بودن
‫به خدمت‌کارها بگو همه‌جا رو بگردن، ‫نمی‌دونم، توی باغ...
‫شاهدخت شخصاً چندین بار به من گفتن
‫که مقدار مشخصی...
‫حتماً، شاهدخت به من هم گفتن
‫که مقداری پول به جا می‌ذارن
‫که باید به نیازمندها داده بشه
‫بازسازی برج ناقوس
‫- شاهدخت بئاتریچ، یادتونه؟ ‫- درمانگاه چی؟
‫آقایون، کافیه، بس کنید. ‫جسدش هنوز گرمه
‫یه‌کم احترام قائل باشید
‫وصیت‌نامه نداریم
‫- توی چنین شرایطی چی میشه؟ ‫- خب...
‫تا وقتی وصیت‌نامه پیدا بشه....
‫چون شاهزاده ایپولیتو ‫تنها فرزند پسر شاهدخت گایا هستن،
‫ایشون وارث بر حق هستن
‫البته با توجه به شرایط شاهزاده...
‫خانم مودستا همه چیز رو مدیریت می‌کنه
‫می‌خوام یادآوری کنم که شاهزاده ‫از نیت و اراده برخورداره
‫پس امیدوارم، شاهدخت،
‫این موضوع رو بهشون اطلاع بدید
‫- البته، پیترو، با هم بهش می‌گیم ‫- آقایون، بیاید منطقی باشیم
‫خانم مودستا تنها کسیه ‫که تا آخر در کنار شاهدخت بوده
‫حتماً شنیده که وصیت‌نامه‌ی ‫مادرشوهرش چی بوده
‫می‌دونه به هر کسی چه چیزی رسیده
‫- خوب گفتی، کارمین ‫- درسته
‫آره
‫شاهدخت گایا بهم گفت ‫که می‌خواسته مقداری پول...
‫ببخشید، خانم مودستا، ‫اما من صداتون رو نمی‌شنوم
‫شاهدخت مرحوم گرامی‌مون بهم گفت
‫می‌خواد مقداری پول
‫به کلیسای دُن آنتونیو برسه، ‫و همچنین درمانگاه
‫مشخصه که شاهدخت به هیچ وجه ‫به کسایی که این همه سال بهش خدمت کردن
‫بی‌توجه نبوده
‫- البته ‫- دُن گیتانو، دِ شوشِیس، پیترو،
‫- نقره، دُن کارمین ‫- من؟
‫البته
‫شاهدخت بئاتریچ طبیعتاً ‫یه مستمری ثابت دریافت می‌کنه
‫مستمری ثابت؟
‫آره
‫خیلی‌خب
‫اگه به من نیازی نیست، ‫دیگه می‌خوام برم
‫البته، بئاتریچ
‫دماغ و دهن‌تون رو بپوشونید
‫خیلی‌خب
‫آقایون، لطفاً من و کارمین رو تنها بذارید
‫قبل از اینکه بریم به کاتانیا ‫باید همه چیز رو مرتب کنیم
‫- مراقب خودتون باشید ‫- ممنون
‫با اجازه‌تون... ‫خب؟
‫نشستن روی اون صندلی ‫چه حسی داره؟
‫انگار یه‌کم اذیت‌کننده‌ست
‫باید خیلی تمرین کنی، ‫وگرنه باد آورده رو باد می‌بره
‫هیچوقت واضح حرف نمی‌زنی
‫اگه من جای تو بودم...
‫هیجان برای رفتن ‫به شهر رو کنترل می‌کردم
‫کار دیوونه‌واریه. ‫دلیلش رو بهت میگم،
‫به دو دلیل. یک، کاتانیا ‫خیلی از مناطق روستایی آلوده‌تره
‫و بعدش هم خیلی بهتر میشه ‫اگه یه برندیفورتی جوون همراهت باشه
‫یه مرد باشه بهتره. کی می‌دونه؟
‫شاهزاده جدید باعث ‫بسته شدن دهن همه میشه
‫و کسی دنبال این نمی‌گرده
‫شاهدخت وصیت‌نامه‌ش رو داد بهم
‫زن بیچاره بهم اعتماد کرد
‫اما من می‌دمش به تو
‫تو به سایه‌ی خودت هم اعتماد نداری
‫چی شده، مودستا؟
‫حرفی برای گفتن نداری؟
‫ازم متنفری و نمی‌خوای راضیم کنی
‫نمی‌خوای ازم تشکر کنی؟
‫بگیرش
‫پنجره‌ها رو باز کن
‫بذار هوای تازه بیاد توی خونه
‫این خونه به هوای تازه نیاز داره
‫به نظرت کاتانیا چطوره؟
‫پدرم قرار بود ببرم اونجا
‫به نظرم شهر زیبا و بزرگیه
‫پر از مغازه، سینما و ساختمونه...
‫کشتی‌های بزرگ توی دریا وجود دارن
‫بذار چشم‌هات رو ببینم
‫اینجوری می‌فهمم دریا چه شکلیه
‫باورم نمیشه تو اینجایی
‫بئاتریچ؟
‫کجا میری؟
‫چند تا گل می‌برم توی اتاق مامان
‫دیگه حتی نگاهم نمی‌کنی
‫چرا باید نگاهت کنم؟
‫به جز خوردن و خوابیدن کاری نمی‌کنی
‫تمام روز حواس‌پرت و بیخیالی
‫چاق شدی
‫چاق نشدم، حامله‌ام
‫چه پسر هستی، چه دختر، ‫همین حالا بیرون بیا
‫منجی تو را به سمت نور فرا می‌خواند
‫مریم مقدس، منجی را به دنیا آورد، ‫بدون هیچ دردی او را به دنیا آورد
‫عیسی از رحم مادر باکره بیرون آمد، ‫عیسی تو را به سمت دنیا فرا می‌خواند
‫بیرون بیا، همین حالا بیرون بیا، ‫بیرون بیا، همین حالا بیرون بیا
‫چه پسر هستی، چه دختر، ‫همین حالا بیرون بیا
‫منجی تو را به سمت نور فرا می‌خواند
‫مریم مقدس، منجی را به دنیا آورد ‫بدون هیچ دردی او را به دنیا آورد
‫عیسی از رحم مادر باکره بیرون آمد، ‫عیسی تو را به سمت دنیا فرا می‌خواند
‫شیطان رو برام بفرست ‫و آتیشم بزن!
‫اِریپراندو
‫چه اسم وحشتناکی روت گذاشتیم
‫چی شده، پسرم؟
‫چرا مدام گریه می‌کنی؟
‫می‌خوای برات یه گهواره بسازیم
‫اینقدر درها رو به هم نکوب، ‫بیدارش می‌کنی!
‫قبول نمی‌کنی برادرزاده‌ت، ‫پسر من رو ببینی
‫و همه‌ش از من دوری می‌کنی
‫نقره بهم گفت که تو بهش شیر میدی
‫عصبانی‌ام
‫یه خانم محترم ‫یه دایه استخدام می‌کنه
‫اگه دلت جنگ می‌خواد، بئاتریچ، ‫من آماده‌ی مبارزه‌ام
‫به هر حال، قراره بری به کاتانیا
‫می‌خوای بری تو جامعه باشی
‫اما همه می‌دونن که اصالتی نداری، مودستا، ‫با اینکه الان یه عنوان داری
‫هر جایی که بری ‫بوی فقر رو با خودت می‌بری
‫ازدواجت یه رسواییه، ‫شوهرت معلوله
‫و تو هم بوی جادوگری میدی
‫برو بیرون!
‫از اتاق برو بیرون!
‫پاشو!
‫برو بیرون! گمشو!
‫- ولم کن! ‫- بجنب!
‫دیگه گریه نمی‌کنه
‫برو بیرون!
‫در رو هم ببند!
‫یه نوزاده، بئاتریچ
‫تا حالا توی این خونه‌ی مردگان ‫یه نوزاد دیدی؟
‫بیا جلوتر
‫اینقدر از زندگی می‌ترسی؟
‫کدوم زندگی، مودستا؟
‫این زندگی توئه، نه من
‫نوزاد توئه، شوهر توئه، میراث توئه
‫اصلاً به من فکر می‌کنی؟
‫به فکر من هستی؟
‫توی کاتانیا من فقط ‫خواهر شوهر چلاق و بیچاره‌ی توئم
‫یه دختر ترشیده که هنوز ‫به خانواده‌ش وابسته‌ست
‫دیگه چیزی برام باقی نمونده
‫حتی جوونیم رو هم از دست دادم
‫حتی تو هم دیگه دوستم نداری
‫فکر می‌کردم دوستم داری
‫- فکر می‌کردم دوستم داری ‫- اما من که دوستت دارم
‫تو خوشی من هستی
‫تو بخشی از روح من هستی
‫فقط می‌خوام تو خوشحال باشی ‫و احساس کنی در امانی
‫التماست می‌کنم، به من بی‌توجهی نکن
‫عشقم،
‫مامانی اینجاست
‫لا لا لالایی....
‫بابایی توی راهه
‫برات میاره دونه‌های مختلف
‫رزماری و ریحان
‫ممنون
‫اسم اون نقره‌ست. ‫جیا این اسم مستعار رو روش گذاشته
‫پس ما هم همینطور صداش می‌زنیم
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫دیگه عضوی از این خانواده شده
‫- اونا وینچنزینا و سانتینا هستن ‫- صبح بخیر، شاهزاده
‫- عالی‌جناب ‫- صبح بخیر
‫- اون سالووئه ‫- صبح بخیر، شاهزاده ‫- صبح بخیر
‫خیلی زیادن
‫بیا بریم
‫مشکلی نیست
‫اون جوزپه، اومده جای آنتونیو
‫- و اون ترساست ‫- از دیدنتون خوشحالم
‫خواهرش توی آشپزخونه‌ست، ‫بعداً می‌برمت پیشش
‫حالا همونطور که تمرین کردیم ‫دستش رو ببوس
‫و اون هم اینسه. ‫تازه از شمال ایتالیا اومده
‫- از تورین، عالی‌جناب ‫- قراره خیلی کنار هم باشید
‫وقتی من مراقب بچه‌ام یا سر کارم ‫اون کنارت می‌مونه
‫می‌تونیم قدم بزنیم، کتاب بخونیم،
‫توی تورین مدرک تدریس گرفتم
‫خوشحال میشم
‫ممنون
‫بیا بریم
‫ازش خوشت میاد؟
‫صبح بخیر، دایی ایپولیتو
‫من بئاتریچم، خواهرزاده‌ت
‫بئاتریچ، بالاخره دیدمت
‫مودستا خیلی ازت تعریف کرده
‫بیا بریم. گفتم ناهار رو بیرون ‫آماده کنن تا جشن بگیریم
‫شاهدخت، خواهرزاده‌م رو ‫بهتون معرفی کردم؟
‫- خواهرزاده؟ ‫- آره، خواهرزاده‌م، گولیِلمو
‫- اون دیگه چه کلمه‌ایه؟ ‫- برای صبحونه؟
‫- «بانیا کاودا» ‫- «بانیا کا...»
‫- سلام، چطوری؟ ‫- از آشنایی باهات خوشحالم
‫- خیلی خوش‌تیپ شدی ‫- کارمین!
‫کارمین!
‫- بیا! ‫- وای، خدا، عجب بادیه
‫- مگس و باد ‫- اومدم
‫- یکی از اونا هم بهم بده ‫- سلام به این گروه دلنشین
‫- ممنون ‫- صبح بخیر، کارمین
‫- بیا شاهزاده‌ی جوان رو ببین ‫- اصلاً برای همین اومدم
‫- دُن کارمین ‫- چطورید؟
‫- خواهرزاده‌م، گولیِلمو رو دیدی؟ ‫- بیا اینجا
‫از آشنایی باهات خوشحالم
‫خیلی خوشگله. ‫چه رنگ و رویی داره، ببینیدش
‫- تبریک میگم، علیاحضرت ‫- ممنون
‫یه هدیه‌ی کوچیک برای شاهزاده آوردم
‫- اسمش رو چی گذاشتین؟ ‫- اِریپراندو،
‫- از روی اسم پدرِ مامان ‫- البته
‫قطعاً همه چیز به رفتارت بستگی داره
‫تبریک میگم، شاهزاده
‫ممنون
‫متاسفانه باید با شما خوبان ‫خداحافظی کنم، کار دارم
‫زمین‌ها منتظرن، ‫خیلی کار روی دستم مونده
‫بمون، کارمین. غذا زیاده
‫- نمی‌تونم، شرمنده ‫- نمی‌خوای یه‌کم دیگه بمونی؟
‫من همراهت میام
‫راجع به خیلی چیزها باید حرف بزنیم، ‫خیلی وقته که غایب بودی
‫- میگم اسب‌ها رو آماده کنن ‫- شاهدخت...
‫لازم نیست مهمون‌هاتون رو تنها بذارید
‫تازه، اخیراً زایمان کردید...
‫- اسب‌سواری براتون خوب نیست ‫- آره، عاقلانه نیست
‫- درست میگه، مودی ‫- اسب‌سواری خطرناکه
‫- آره، خطرناکه ‫- چیزی نمی‌خوری، کارمین؟
‫نه، خیلی ممنون
‫- خوش بگذره ‫- روز خوش
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫چه اسب خوشگلی
‫ببخشید!
‫ببخشد، دُن کارمین رو ندیدی؟
‫دُن کارمین رو ندیدی؟
‫اون ناشنواست. ‫صدات رو نمی‌شنوه
‫قایم شدی؟
‫فکر کردم کار داری
‫حتماً یه خبر خیلی مهمی رو ‫می‌خوای بهم بگی
‫دارم میرم، کارمین
‫میرم به کاتانیا
‫همون چیزیه که می‌خواستی
‫شاهزاده ایپولیتو رو توی شهر هم ‫می‌خوای به همه نشون بدی؟
‫به همه‌ی عالی‌جناب‌ها نشونش میدی؟
‫هیولا رو آزاد می‌کنی ‫تا همه‌ی توجه‌ها روی اون باشه
‫و کسی متوجه نشه خودت کی هستی
‫دلیلی نداره ایپولیتو زندانی باشه
‫رویابافی با واقعیت فرق داره
‫حالا که همه قیافه‌ش رو دیدن، ‫اقتدارت رو از دست دادی
‫تو نمی‌فهمی، من نیازی به اقتدار ندارم
‫- نمی‌خوام معشوقه‌ی کسی باشم ‫- می‌خوای یه خدمت‌کار باشی؟
‫نه خدمت‌کار، نه معشوقه. ‫چی با خودت فکر می‌کنی؟
‫من و شاهدخت مرحوم گرامی ‫بهت اعتماد کردیم
‫اما ظاهراً فقط یه زن معمولی هستی. ‫و خیلی هم تنبلی
‫به همین زودی از کار خسته شدی؟
‫به خودم ربط داره. ‫از این کار خوشم نمیاد
‫می‌خوام درس بخونم
‫- می‌خوام زمین رو بفروشم ‫- درس، درس
‫می‌خوام درس بخونم یعنی چی؟
‫پس من فقط یه زن تنبلم. ‫همونطور که خودت گفتی، یه زن معمولی‌ام
‫هر جور دوست داری فکر کن، پیرمرد
‫دیگه حرفی ندارم
‫اما وقتی همه بفهمن که ‫می‌خوای زمین رو بفروشی،
‫هیچکس به اندازه‌ی ‫قیمت واقعیش بهت پول نمیده
‫می‌فهمی؟
‫پس خودت بخرش
‫بعد از ۲۰ سال برنامه‌ت رو تکمیل کن. ‫پولش رو که داری، نه؟
‫باهوشی
‫اما من هیچوقت دزدی نکردم
‫هر چیزی که دارم رو ‫با سخت‌کوشی به دست آوردم
‫در حالی که شاهدخت و بچه‌هاش...
‫نمی‌خوام پشت سر مُرده‌ها حرف بزنم،
‫اما اونا فقط سرشون توی کتاب‌هاشون بود، ‫به ستاره‌ها نگاه می‌کردن،
‫- ولی من همه‌ش مشغول کار بودم ‫- به کاتانیا میایی؟
‫میایی بهم سر بزنی؟
‫کارم توی شهر چیه؟
‫من یه آدم روستایی‌ام، ‫به اینجا تعلق دارم
‫می‌ذارم بری به دیوونگی‌هات برسی
‫بس کن، دختر کوچولو، بس کن
‫زمان شادی و بی‌خیال بودن تموم شده
‫من تا ابد ازت حمایت می‌کنم
‫هیچوقت فریبت نمیدم
‫اما باید آروم باشی
‫و باید فراموش کنی
‫کارمین که فراموش کرده
‫همیشه در خدمتتم، شاهدخت
‫هی، مراقب باش!
‫- آقا، تا شب نمیشه منتظر بمونیم ‫- من اومدم خرید کنم، تو چی؟
‫اینجا رو ببینید!
‫همه‌ی گوشت‌ها فروشی‌ان!
‫بجنب، خانم!
‫نظر تو چیه؟
‫خوشحالی که بالاخره به کاتانیا اومدیم؟
‫درست رفتار کن
‫- شاهدخت ‫- صبح بخیر
‫آروم، من کمک‌شون می‌کنم
‫- خوش اومدید ‫- خوش اومدید
‫از دیدنتون خوشحالم
‫بله، بله
‫- ایشون شاهدخت مودستا هستن ‫- آه، مودستا، خوش اومدید
‫- سفرتون چطور بود؟ ‫- خوب بود
‫ممنون، ممنون
‫عشقم... بپوشونش
‫بله...
‫دختره‌ی احمق،
‫اگه این‌قدر دلت می‌خواد ‫بدونی دریا چه شکلیه...
‫بفرما ببین
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫[ به یاد عمو کارلو ]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.