..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پادشاه نجات می‌ده.
‫مطمئنم. اینجاها آدم هست.
‫اوناهاشن.
‫کمک! یکی کمکم کنه!
‫خفه‌ش کن.
‫می‌گم، رئیس.
‫الفای دختر خوب فروش می‌رن، نه؟
‫آره، قراره خوب پولی بشه.
‫بیاین راه بیوفتیم.
‫وقتشه از این جنگل حال‌بهم‌زن خداحافظی کنیم.
‫می‌خوان به‌عنوان یه برده بفروشنش.
‫زن و بچه‌هه رو زنده بذارین.
‫بهشون آسیبم نزنین. ارزششون میاد پایین.
‫هوی، انقدر دست‌وپا نزن.
‫قبول نشدی.
‫به کسی که همچین قیافه‌ای می‌گیره چیزی یاد نمی‌دم.
‫سیلویا، می‌فهمم.
‫نمی‌ذارم احساسات منفیم بهم غلبه کنن.
‫چطوره همینطوری ببرینم شهر آدما؟
‫حیف می‌شه بدون یکم عشق‌حال بفروشیمش.
‫ولی بازم، تضمینی نیست تا اون‌موقع چیزیش نشه.
‫فعلاً، آماده می‌شم و منتظر می‌مونم. زیاد طول نمی‌کشه.
‫موندم چرا اون گرگ شاخ‌دارا انقدر مطیعن.
‫جادو، نه؟
‫ببخشید، ولی قراره ازش استفاده ببرم.
‫هوی!
‫زود خفه‌شون کن. کل هیولاهای جنگل میانا.
‫سگای احمق!
‫خدایا. تو هم زودی می‌فروشیم...
‫یه بچه؟
‫این اولی.
‫اینو برمی‌دارم.
‫زیاد داره طولش می‌ده.
‫هوی، رفتی بشاشی؟ چه‌خبره؟
‫اینم دومی. مبارزه تو این بدن خسته‌کننده‌ست.
‫هوی، چیکار می‌کنین؟
‫کجا رفتین؟ برگردین ببینم.
‫اینم سومی.
‫چه‌خبره؟!
‫مـ ـ مواظب باش! اون جغله جادوگره!
‫یه جادوگر بچه؟
‫عجب چیز کمیابی.
‫اگه اینطوریه، بهتره مواظب باشم تخم طلایی که اومده بغلم رو نکشم.
‫مگه نه؟
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫قراره باهام بیای. شاید حتی از اون دختره هم ارزشت بیشتر باشه!
‫پس جغله، سعی کن نمیری!
‫بدک نبود.
‫شاید این...
‫تف بهش!
‫خوب حقه‌هایی تو آستینت داری.
‫زودباش! سلاح خودته، بیا بگیرش!
‫سرعت واکنشتم خوبه.
‫بذار صورتتو ببینم، بلیط طلایی.
‫تسلیم شو. عمراً حریفم شی.
‫پس...
‫سوختم!
‫خوبه. تونستم آتیش رو فشرده کنم.
‫تف بهش. دیگه قرار نیست زنده بگیرمت، بچه دماغو.
‫جسدتو می‌فروشم به اون کلکسیونرای منحرف.
‫آماده باش!
‫و ـ وایسا...
‫تروخدا، التماست می‌کنم.
‫مطمئنم دختره هم همینو گفت.
‫اون چی بود؟
‫چی شده؟
‫بیا، امنه.
‫می‌تونی بری خونه.
‫اون چیه؟ زخمی شدی؟
‫نه، این...
‫صحیح. همچین چیزایی یه بچه‌ی عادی رو شوکه می‌کنن.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، اولین‌باره یه بچه هم‌سن خودم می‌بینم.
‫ببخشید، یکم صبر کن.
‫اون...
‫بچه‌ها یه‌سری چیزا رو نباید ببینن.
‫تو هم بچه‌ای.
‫می‌شه اینطوری گفت.
‫می‌گم.
‫چیه؟
‫اون آدم بدایی که دزدیدنم چی شدن؟
‫اونا، چیزه، یه حادثه‌ی ناگوار براشون پیش اومد.
‫یه حادثه؟
‫نگران نباش. دیگه در امانی.
‫که اینطور.
‫این مال توئه؟
‫آره، ممنونم.
‫خب، از دیدنت خوشحال شدم.
‫می‌ترسم! منو تنها نذار!
‫ولی باید برگردم پیش خانواده‌م،
‫و اون آشغالا، چیز، آدم بدا هم دیگه نمیان سراغت.
‫وحشی، یه دختربچه‌ی شکننده رو تو جنگل ول می‌کنی؟!
‫مگه الفا نباید تو جنگل در امان باشن؟
‫مامان بابام گفتن هیولاهای درختی بچه‌ها رو یه لقمه می‌کنن.
‫می‌دونی از کدوم طرف اومدی؟
‫اون‌طرف.
‫اون جهت مخالفه که.
‫پس می‌دونی فاصله‌ی اینجا تا محل زندگیت چقدره؟
‫نه. دنبال یه حشره بودم، بعد گم شدم.
‫غیرمنطقیه.
‫ولی خب فک کنم بچه‌ها همینن.
‫انگار نمی‌شه تنهاش گذاشت.
‫خب پس.
‫نمی‌دونم چطور کنترلشون کنم.
‫بهتره خلاص‌شون کنم.
‫می‌گم، باید اینا هم آزاد کنیم.
‫چیزه، ولی...
‫اگه ولشون کنیم، می‌میرن!
‫ولی ممکنه بهمون حمله کنن.
‫چیزی نمی‌شه. صرفاً آدمای بد داشتن ازشون سوءاستفاده می‌کردن.
‫بعدشم، مردمای جنگل زندگی رو عزیز می‌شمرن!
‫خب، بیا ببریمت خونه.
‫راستی، اسمتو نپرسیدم.
‫تسیام. تسیا الاریث.
‫تو چی؟
‫آرتور لیوین.
‫احتمالاً گشنه باشی. ولی اگه نیستی هم، باز باید یه‌چی بخوری.
‫احتمالاً مجبور شیم کلی راه بریم.
‫حتماً گشنه‌ای.
‫ولی اگه نباشی هم باز باید یه‌چیزی بخوری.
‫البته اگه می‌خوای هرچه سریع‌تر بتونی حرکت کنی.
‫دارم شبیهش می‌شم.
‫بوش عجیبه.
‫گوشت خشک‌شده‌ست که تو آب نمک پختم.
‫احتمالاً اگه گیاهی چیزی داشتم مزه‌ش بهتر می‌شد.
‫همیشه غذا رو به چشم راهی برای جذب مواد مقوی می‌دیدم
‫یه‌چیز شیرین می‌خوام.
‫از نظر رفتار بچگونه، تسیا احتمالاً الگوی خوبی برای یادگیری باشه.
‫می‌گم، آرتور، تو جنگل الشایر چیکار می‌کنی؟
‫فک کنم از خانواده‌م جدا شدم؟
‫جدی؟! پس تو هم گم شدی.
‫زندگی تو سرزمین الف‌ها چطوریه؟
‫پادشاهی النوآر؟ خیلی خوش می‌گذره!
‫پدرمادرم خیلی سرشون شلوغه، برای همین ‫کلی وقت با باباجون و مستخدم‌هام می‌گذرونم.
‫سفرمون از انتظارم بیشتر طول کشید،
‫و مکان النوآر هم مشخص نبود.
‫اون حشرات چی‌ان؟
‫قشنگ نیستن؟ تو النوآر هم خیلی ازشون هست.
‫ازشون همیشه استفاده می‌کنم تا مسیر رو علامت‌گذاری کنیم.
‫یکی می‌خوای؟
‫نه.
‫مثل یه گوشواره‌ست!
‫پس بچه‌ها اینطوری بازی می‌کنن، نه؟
‫وقتی مانام بیدار شد، احتمالاً پیش استادم آموزش ببینم.
‫خیلی مشتاقشم!
‫پس یه استاد خصوصی داری، نه؟ تحصیل سازمان‌یافته ندارین؟
‫تحصیل سازمان‌یافته؟
‫ولش کن. داشتم با خودم حرف می‌زدم.
‫یکی از اون گرگ‌های شاخ‌داره. جدی باید می‌کشمتش.
‫بری بخوابی بهتره.
‫ولی خودت هنوز...
‫من بیرون می‌مونم دیدبانی می‌دم.
‫فهمیدم.
‫امروز اتفاقات زیادی افتاد.
‫این چی بود سیلویا بهم داد؟
‫مطمئنی نیاز نیست بخوابی؟
‫هنوز بیداری.
‫خب، راستش باباجون گفت نباید با هیچ مردی بخوابم،
‫ولی مخفی نگهش می‌دارم!
‫نمی‌خواد. اصلاً خسته نیستم.
‫باشه...
‫خب، خوب بخوابی.
‫مـ ـ می‌گم! یه‌چیزی فهمیدم!
‫بگیر بخواب دیگه.
‫اگه بیرون باشی، هیولاها نمی‌فهمن بچه‌ای و نمیان سراغ‌مون؟
‫از ارواح می‌ترسی، نه؟
‫صرفاً دارم به امنیت‌مون فکر می‌کنم!
‫برای همین به‌نظرم باید از داخل چادر دیدبانی بدی!
‫امنیت‌مون، نه؟
‫جـ ـ جدی به‌خاطر این نیست که می‌ترسم.
‫ولی همونجا بمون. بدون اینکه بگی نرو بیرون.
‫و اگه نیاز داشتم برم دستشویی، حتماً باهام بیا.
‫باشه بابا، فهمیدم.
‫بخواب دیگه.
‫می‌گم، آرتور، اهل پادشاهی انسان‌هایی، نه؟
‫شنیدم آدمای مرد همه‌شون منحرفن و چندتا زن دارن.
‫کی همچین حرفی زده؟!
‫باباجونم.
‫خب، مطمئنم الفا هم منحرف دارن. اصلاً می‌دونی منحرف یعنی چی؟
‫نه واقعاً.
‫کسایی که چندتا زن دارن، فقط اشراف به‌خصوصی هستن.
‫صحیح. خب پس.
‫جدی؟
‫خوابید. چقدر ضدحال.
‫خواهر کوچیک‌تر داشتن همچین حسی داره؟
‫تسیا اطرافم خیلی راحت‌تر شده.
‫انگار برده‌دارا رو کامل یادش رفته.
‫راستشو بگم، از اونجایی که نگران خانواده‌مم، یکم عصبانی‌ام،
‫و می‌خوام زودتر ببینمشون.
‫و چیزی که غیرمنتظره بود...
‫آرتور؟!
‫درد غیرقابل تحملی که حس می‌کردم از هسته‌ی مانام ساطع می‌شد.
‫هوی، خوبی؟!
‫آره، خوبم...
‫می‌رم دنبال یه‌سری گیاه دارویی بگردم!
‫وایسا... خطرناکه!
‫دردش بهتر نشد، و فاصله‌ی بینش کم‌ترم شد.
‫به تسیا بگم؟ نه، فقط نگران می‌شه.
‫چه بد موقع!
‫آرتور! این باعث می‌شه دل‌دردت بهتر شه.
‫تسیا، برو عقب!
‫چی؟
‫داره تشکر می‌کنه!
‫چرا؟
‫چون بچه‌های خوبی هستیم!
‫چه نرمه!
‫خوشمزه‌ست!
‫انگار بچه‌هایی که تو سن رشدن واقعاً گوشت نیازن.
‫راستی، گیاه دارویی‌ای نبود، ولی یکم قارچ پیدا کردم.
‫خیلی مقوی‌ان. زنای النوآر همیشه می‌خورنشون!
‫ببخشید. انگار برای مردا زیادی قوی‌ان.
‫بی‌دقتی کردم.
‫پلکام سنگینی می‌کنن.
‫می‌دونی، همیشه موقع خواب برام داستان می‌خونن.
‫داستان‌های پادشاهی آدما و کشور دورف‌ها بود.
‫باعث می‌شد دلم بخواد یه‌روزی برم بگردم‌شون، ‫ولی ظاهراً تو هردوتا جا آدم بد هست.
‫برای همین مردم النوآر به مردم باقی کشورا اعتماد ندارن.
‫مخصوصاً به آدما.
‫آرتور، گوش می‌کنی؟
‫انگار واقعاً بزرگ‌تره منم.
‫ببخشید، آرتور.
‫اشکال نداره. داریم می‌رسیم، نه؟
‫بچه‌ها خیلی ضعیفن.
‫می‌گم، تمام مدت برام سوال بود...
‫خیلی صمیمی شدیم، نه؟ می‌شه بهت بگم آرت؟ انگار دوست باشیم.
‫اشکال نداره.
‫همه‌ش همین؟
‫یه دهاتی رعیت مثل من
‫لایق همچین افتخاری نیست، عُلیاحضرت تسیا.
‫چی می‌گی؟! شبیه جوکاییه که پیرمردا می‌گن.
‫اینو بچه نُنُری می‌گه که حاضر نبود بدون من بره دستشویی.
‫ساکت! منو بگو داشتم می‌گفتم مثل دوست باهات رفتار کنم...
‫حالش که خوب به‌نظر می‌رسه.
‫یه دوست، نه؟
‫فک کنم یه‌چی دیدم!
‫آره، منم همینطور.
‫به‌خصوص خزه، برگ و یه‌عالمه درخت.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تسیا، این...
‫خودشه! رسیدیم!
‫چی شد؟!
‫آرت، بیا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫متوجه شدم از یه دروازه‌ی تلپورت استفاده شده و خودمو رسوندم.
‫داره با کی حرف می‌زنه؟
‫تـ ـ تسیا!