‫آه، داره خوابم می‌گیره.
‫شبا هوا خیلی سرده.
‫بعدم من توی همچین جای شلوغی چطوری باید آدمای مشکوک رو تشخیص بدم؟
‫شاید بهتر باشه بی‌خیال شم.
‫آخه، اگه بگیرنم ممکنه بـ ـ بکشنم.
‫خسته نباشی.
‫اگه قراره این‌طوری لومون بدی، پس چرا قایم می‌شدی؟
‫من بیرون منتظر می‌مونم.
‫اگه منم باشم، چیزی دستگیرت نمی‌شه.
‫آره، موافقم.
‫اوه، هی. یه شمشیر واقعی داری.
‫شک دارم دست خودشو به این قتلا آلوده کرده باشه،
‫اما اگه می‌تونی، مدرک بیار.
‫چشم.
‫چی؟
‫مـ ـ مطمئنی؟
‫من کل شب این بیرون بودم و ندیدم آدم مشکوکی بره یا بیاد.
‫واقعاً دستش توی این خرابکاریه؟
‫آره هست. خب دیگه، بریم.
‫چـ ـ چی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوش اومدین، نیو-کون، تارو-کون.
‫خوشحالم که اومدی. منتظرت بودم.
‫چند تا خوراکی آماده کردم. لطفاً بیاین داخل.
‫هی این پسره زیادی به خودش مطمئنه. ‫مطمئنی؟ حواست خیلی جمع باشه.
‫می‌رم سر اصل مطلب.
‫تو دیشب گفتی به ما حمله کنن، درسته؟
‫چه رک!
‫چی؟ یه نفر بهتون حمله کرد؟
خوبین؟
‫اوه، لازم نیست نقش بازی کنی.
‫هیجیکاتا-سان یکم پیش اینو بهم داد.
‫کسی که به ما حمله کرد، جوتارو-سان، این نامه همراهش بود.
‫نوشته، «دوتا بچه از کنار کانال رد می‌شن. میبورو.»
‫درسته. ولی چی باعث می‌شه فکر کنی من نوشتمش؟
‫لازمه فکری بکنم؟
‫شوخی نکن.
‫فوری رفتن سر اصل مطلب.
‫و اینکه، فوراً بعد از اینکه اینجا از پیش من رفتین بهتون حمله شد؟
‫درسته.
‫واقعاً فکر می‌کنی پشت سرتون با عجله رفتم تا اون پیامو بدم؟
‫چیزی نیست که بهش افتخار کنم، ولی من خیلی کند می‌دووئم.
‫اوهوم.
‫اما این کاغذ رو از سمت خط‌هاش تا کنی...
‫ببین تهش چطوری می‌شه.
‫تقریباً این‌طور به‌نظر میاد که به چیزی وصل شده.
‫منظورت چیه؟
‫از یه کبوتر استفاده کردی، نه؟
‫اوه، راستی! کبوترهای نامه‌رسون!
‫این‌طوری می‌تونی بدون اینکه بری جایی پیامتو به هر جایی برسونی.
‫و از آدم هم سریع‌تره.
‫وای. چطوری فهمیدی؟
‫تأییدش کرد.
‫آخرین باری که این‌جا بودم ، روی پشت بوم کبوتر دیدم.
‫باعث شد شک کنم.
‫اوه، پس متوجه شدی.
‫هیچ‌چیزی از دستش قسر در نمیره.
‫وایسا، امـ ـ اما اجازه داره همین‌طوری کبوتر بفرسته؟
‫شک دارم. شوگون ممنوعشون کرده.
‫اگه دستگیرم کنن، می‌فرستنم زندان.
‫باختی، کله طلایی.
‫خب، مدرکتون چیه؟
‫چی بهت می‌رسه، ستو-کون؟
‫خیلی بخش فکر کردم، اما به نتیجه‌ای نرسیدم.
‫اونا از صمیم قلبشون از شوگون بیزارن،
‫و همچنین از حامیان آیزو و مأمورهاشون میبوروها.
‫دادن اطلاعات به کسایی که می‌خوانش چه ایرادی داره؟
‫مچکر بودن.
‫فـ ـ فهمیدم...! حتماً ازش حسابی پول در میاری!
‫نه، حتی یه مون هم نمی‌گیرم!
پس هدفت چیه؟
چرا آسیب زدن به آدما اشتباهه؟
‫دوست داشتن آدما باعث می‌شه ازت تعریف کنن؟
‫جوابشو می‌دونی، نیو-کون؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫مطمئنم نمی‌دونی. چون این دنیا پر از چیزای مزخرفه.
مزخرف؟
‫مثلاً، بذار ببینم...
‫به کل زندگی یه آدم فکر کن.
‫خانواده‌ت و ترتیبی که توش به دنیا اومدی و تعیین‌کننده‌ی آینده‌ت می‌شه.
‫همه اینو می‌دونن، ولی به‌نظرت عجیب نیست؟
‫اگه توی یه خانواده‌ی کشاورز به دنیا اومده باشی، کشاورز می‌شی.
‫بچه‌ی یه سامورایی، سامورایی می‌شه؛ تاجر، تاجر.
‫پسر بزرگتر باید جایگاه پدرش رو به ارث ببره.
‫برادرای کوچکتر تا آخر عمرشون نون‌خور می‌شن.
‫فقط دکترها، شمشیرزن‌ها و محقق‌ها می‌تونن آزاد بشن.
‫اما متأسفانه، من هیچ علاقه‌ای که یکی از این‌ها بشم ندارم.
‫مزخرف نگو! وقتی خانواده‌ت صاحب همچین ‫مغازه‌ی بزرگی‌ان، برای چی باید گله‌ای داشته باشی؟
‫پس معلومه قدرت تصور پایینی داری.
‫بزرگ یا کوچیک، همه‌ی آدما چیزی دارن که باعث گله و شکایتشون بشه.
‫می‌خوام چیکار کنم؟
‫راستش، هیچی.
‫همه‌چیز خوبه. فقط یکم سرگرمی.
‫اما وقتی آدم‌ها «آسیب» می‌بینن دیگه فقط یکم سرگرمی نیست.
‫بهت اجازه نمی‌دم به این کارت ادامه بدی و از زیرش قسر در بری.
‫تسلیم. چقدر سمجی.
‫آ ـ آره! حواسم به اون کفترها هست که بار دیگه کاری نکنی!
‫باشه باشه.
‫بی‌خیال این کار می‌شم.
‫و ـ واقعاً؟
‫آره. ثابتش می‌کنم.
‫اینو می‌خواین، نه؟
‫این لیست مسافرخونه‌هاییه که اونا توش می‌مونن.
‫ایول نیو‍!
‫نمی‌خوایمش.
‫چرا؟
‫درست نیست.
‫بچه نباش!
‫مطمئنی؟ صرفاً چون من دیگه براشون کار نمی‌کنم بی‌خیال نمی‌شن ها.
‫بدون اون کاغذ پیداشون می‌کنیم.
‫همه‌ی اعضای میبورو حینی که ما داریم صحبت می‌کنیم دارن همه‌جا رو می‌گردن.
‫اونقدرا فایده‌ای نداره.
‫مشکلی نیست.
‫خب حالا که این موضوع رو حل کردیم، تارو-کون ما هم بریم کمکشون.
‫چرا؟! احمقی؟!
‫نیو! تارو!
‫همین الان یه سرنخ در مورد مسافرخونه‌ای که توشن گیرمون اومد. تمومش کنین.
‫به این زودی پیداشون کردن؟
‫دیدی؟ میبورو خیلی خفنه، نه؟
‫یالا راه بیفتین!
‫بله. فوراً میایم.
‫نیو-کون.
‫از دیروز یکم تغییر نکردی؟
تو... واقعاً عصبانی هستی، نه؟
‫در اصل، نمی‌تونی خارجی‌ها رو تحمل کنی که زادگاهت رو به هم بریزن.
‫برای همین به امید اینکه ما همدیگه رو بکشیم، اطلاعات رو درز دادی.
‫چیزی که یکم پیش گفتی فقط یه‌طور ظاهرسازی برای آدم‌ها بود.
‫غیرممکنه. نمی‌دونم داری در مورد چی حرف می‌زنی.
‫نیو! چرا انقدر لفتش می‌دی؟ بریم.
‫اوه، اوهوم.
‫خب، ستو-کون. می‌بینمت.
‫یالا.
‫خیلی بی‌صبری، تارو-کون.
‫نیو...
‫آدم بامزه‌ای هستی.
‫شنیدم به این مسافرخونه رفت و آمد دارن.
‫الان وسط روزه. ممکنه بیرون باشن.
‫چهارنفرشون موندن.
‫آره.
‫پنج نفر بودن، اما سوجی یکیشون رو کشت.
‫ما می‌ریم داخل.
‫اوی!
‫اوه، نیو و بقیه.
‫به موقع رسیدیم.
‫خوبه. الان همه‌مون این‌جاییم.
‫دارم می‌میرم.
‫کوندو-سان.
‫می‌دونم.
‫هدف ما کشتن کسی نیست.
‫اگه می‌تونین زنده گیرشون بندازین.
‫حرفاشونو می‌شنویم و بابت جنایاتی که کردن ازشون تقاص پس می‌گیریم.
‫بله.
‫من و گن-سان از در پشتی نگهبانی می‌دیم.
‫اوهوم.
‫بریم.
‫آره!
‫دنبالم بیاین.
‫اون‌طرفی نیست.
‫برگرد!
‫شنیدیم قانون‌شکنا توی این مسافرخونه اتاق گرفتن.
‫لطفاً فوراً تخلیه کنین! ممکنه خطرناک باشن!
‫ما طبقه‌ی اول رو می‌گردیم.
‫من می‌رم طبقه‌ی دوم.
‫اوه، خواهش می‌کنم رحم کنین.
‫نمی‌شه که همینطوری توی اتاقای من شمشیر بیرون بکشین.
‫اگه به بقیه‌ی مهمون‌ها آسیب بزنین، چی؟
‫خواهش می‌کنم، جناب سامورایی.
‫کوندو-سان.
‫بسیار خب.
‫شمشیر نمی‌کشیم. قول میدم.
‫فکر می‌کنم مهمون‌های اتاق پشتی شب‌ها از در عقب می‌رن و میان.
‫پس اینه.
‫اوه؟
‫دنبال کسی می‌گردین؟
‫که این‌طور. این‌همه راه از ادو اومدین.
‫من خودم از آیزو اومدم.
‫گفتین آیزو؟ چه تصادفی.
‫چرا داریم با این پیری چایی می‌خوریم؟!
‫راستی، جناب سامورایی، شما زیاد با شمشیر تمرین داشتین؟
‫بله. تنها چیزیه که توش مهارت دارم، ‫برای همین از طلوع تا غروب تمرین می‌کنم.
‫گمونم شمشیرزنی واقعاً تمرین لازم داره.
‫معلومه که داره.
‫همراهی می‌کنه!
‫چی؟
‫توی ادو دوجو داشتین؟ ‫این بچه‌ها هم اونجا تمرین می‌کردن؟
‫نه، این بچه‌ها توی کیو بهمون ملحق شدن.
‫معلومه خیلی معروف‌ـــ
‫اوه نه. فقط یه دوجوی کوچیک بود.
‫وقتی تعدادمون زیاد شد، زنم دیگه نمی‌تونست دخلو به خرج برسونه.
زن داره؟
‫و بچه‌مون هنوز کوچیکه.
‫حتی بچه داره!
‫ای وای، معلومه حسابی سخت بوده واسه‌تون.
‫نه، اصلاً برای من مهم نبود.
‫صندل‌ها...
‫دیدن صندل‌های بیشتر و بیشتر جلوی در دوجومون منو خوشحال می‌کرد، نمی‌دونم چرا.
‫هردفعه که این صحنه رو می‌دیدم، نیشم شل می‌شد.
‫خب، در نهایت، زنم دیگه دست از متقاعد کردن من برداشت.
‫کل روز رو صرف این می‌کردم تا ثابت کنم کی قوی‌تره،
‫و کل شب‌ها در مورد شمشیرزنی حرف می‌زدم.
‫عجب روزهایی بودن.
‫پس، کارت توی کیو برات زحمت نیست؟
‫نه، اینو هم دوست دارم. ‫هر روز یه تجربه‌ی جدیده.
‫هنوز می‌تونم خودم رو وقف شمشیرم بکنم،
‫و مجازات کردن یاقی‌ها باعث می‌شه زندگی راحت‌تر بشه.
‫می‌خوام مردم شهر خوشحال‌تر باشن، و به شوگون و امپراتور خدمت کنم.
‫نه، نیو؟
‫بله.
‫فکر می‌کنم متوجه شدم که چرا آدم‌هات دنبالت می‌کنن.
‫چرا قتل؟
‫قـ ـ قتل؟ این پیری؟
‫غیرممکنه. به‌نظر خیلی ضعیف میاد.
‫نـ ـ نیو.، تو می‌دونستی؟
‫انتقام برای پسرم.
‫اولش با حرف یه شیفت یه افسر شروع شد، اما همه‌ش دروغ بود.
‫بی‌خود پول‌هامونو گرفتن، و زنم مریض شد.
‫پسرم شکم خودشو پاره کرد.
‫ولی بازم، من کارهای وحشتناکی کردم.
‫بی‌سروصدا دنبالمون بیا.
‫نکن.
‫فقط آسیب می‌بینی.
‫همون‌موقع که دیدمت، فهمیدم در برابرت شانسی ندارم.
‫اوهوم.
‫ولی من هنوز انتقام پسر مردم رو نگرفتم.
‫اوهوم.
‫کوندو-سان، داره فرار می‌کنه!
‫ها؟
‫وایسا!
‫برو کنار!
‫واسه‌م سوال شده بود چرا انقدر ساکته و چرا انقدر طول کشید.
‫بچه‌ها!
‫خب دیگه گیرت انداختم!
‫لعنتی، ولم کن.
‫دروغ می‌گفتی؟
‫ها؟
‫پس، پسرت چی؟
‫معلومه که دروغ گفتم! پسر احمق من حالش خوبه و توی روستاست.
‫جدی؟
‫پس خدا رو شکر.
‫کوندو-سان، پشت رو نداری تو.
‫عین آب خوردن به آدما اعتماد می‌کنی.
‫خب دیگه بریم.
‫یالا راه برو.
‫شرمنده بابت مزاحمت.
‫نه.
‫ببخشید...
‫ممنون که به قولتون عمل کردین و شمشیر نکشیدین.
‫کوندو-سان واقعاً آدم خیلی خوبیه.
‫برای همین همه جذبش می‌شن.
‫کم‌کم وقت شکاره.
‫خورشید غروب کرد.
‫دیگه نمی‌ذاریم کسی قربانی بشه.
‫سه نفر از یاقی‌هایی که به سامورایی‌های آیزو ‫حمله کردن باقی موندن. امشب به حسابشون می‌رسیم.
‫ولی اونا آدمای حیله‌گری‌ان.
‫نمی‌دونیم ممکنه چیکار کنن.
‫اوهوم. به سریزاوا-سان و آدم‌هاش خبر بده.
‫تارو.
‫بهشون بگو گاردشون بالا باشه و اگه می‌تونن زنده بگیرنشون.
‫بـ بله.
‫روت حساب می‌کنیم، تارو-کون. ‫کار خیلی مهمی داری.
‫خفه شو!
‫چرا توی همون بار همیشگیش نیست؟
‫چطوری پیداش کنم؟ ‫تف، چرا همه‌ش اینا سر من میاد؟
‫آه، روی گوه پا گذاشتم.
‫موفق باشی، تارو-کون.
‫تف توش. از وقتی اون اومده همه‌ش بدبیاری داریم.
‫اوی!
‫ایـ ـ این صدا!
‫سریزاوا-سنسی!
‫هوم؟
‫چشم‌هاش کلا از دست رفته!
‫قاتل کجاست؟
‫هیس! اگه واقعاً بیان چیکار می‌کنین؟
‫سریزاوا کامو دقیقاً همین‌‌جاست.
‫پس تویی.
‫یه مرد بزرگ که قدش بیشتر از شش شاکوـه با کت سفید.
‫شنیدم که خودتو رهبر میبورو خطاب می‌کردی.
‫پیدامون کردن!
‫بذار چیزی که لایقشی رو بهت بدم.
‫پس من نقش آدم بده رو بازی می‌کنیم.
‫ای وای.
‫فـ ـ فایده نداره. حتی نمی‌تونه صاف وایسه.
‫مـ ـ می‌کشتمون.
‫مغازه‌ها هم دیگه کم‌کم می‌بندن.
‫هرکسی بیرونه بگو بره داخل.
‫بله.
‫به بچه‌ها و زنا هشدار بده، پیرا رو ببر خونه‌شون.
‫همگی! بیرون خطرناکه!
‫یالا، برین خونه.
‫خیلی دل و جیگر داری که با هرکسی که می‌بینی لاس می‌زنی.
‫کم حسودی کن.
‫یالا، قبل از اینکه تاریک بشه برو خونه.
‫یالا. تو هم این‌جا نمون خطرناکه.
‫خواهش می‌کنم! لطفاً شب بیرون نمونین.
‫کوندو-سان، اون‌جا آدم‌های بیشتری می‌بینم.
‫بریم.
‫اوهوم.
‫هی.
‫تو این بیرون دنبال فرصتی تا ما رو بکشی، نه؟
‫پس تو خودت مستقیم اومدی تا کشته شی و زحمت منو کمتر کنی.
‫شنیدم فرار کردی خونه‌تون.
‫وقتی شینوبی یه کاری رو قبول می‌کنه، ‫تا آخرش پاش وایمیسه.
‫اون یارو جوتارو که مرد، یه کیف همراهش داشت.
‫طراحیش مثل مال توـه.
‫البته من متوجه‌ش نشدم.
‫نیو رو می‌شناسی دیگه، همون پسر مو سفیده.
‫گفت اون چیزه تو و جوتارو رو به‌هم وصل کرده، ‫برای همین اگه بتونی میای تا پسش بگیری.
‫یه پیغام واسه‌ت داشت: « امیدوارم الان معامله‌مون بشه.»
‫حتماً سختت بوده بیای این بالا.
‫برعکس ما شینوبی‌های ساتسوما.
‫عصبانیتت رو می‌فهمم. اکثر آدما ‫این‌طور برداشت می‌کنن که به سخره گرفتیمت.
‫اما حرفای اون واقعاً از صمیم قلبشه.
‫حتی با اینکه تو با کسی که قصد داشت بکشتش یاری.
‫«عصبانی»؟ ها! شینوبی از روی احساساتش کاری نمی‌کنه.
‫چقدر شینوبی مآبانه. معلومه حسابی بهش افتخار می‌کنی.
‫درک می‌کنم. منم همینم.
‫کسی که منو بزرگ کرد، اساساً یه سامورایی آرمانی بود،
‫و بهم گفت یه سامورایی باید قدرتمند باشه.
‫قدرت نشان ساموراییه.
‫زندگی کردن مثل یه سامورایی یعنی دنبال کردن قدرت.
‫مدام هم از قوانین می‌گفت.
‫«هیچوقت نذار کسی که بهش اعتماد نداری سمت چپت راه بره.»
‫«توی یه حرکت نمی‌تونی شمشیر بکشی و بزنیش.»
‫خب که چی؟
‫دارم میام نیو خیلی دردسرسازه.
‫کارش توی شمشیرزنی به درد نمی‌خوره.
‫کاملاً داغونه.
‫جوابتو می‌ده واسه سومو خیلی به خودش غَرَهه.
‫به آدما دستور می‌ده ولی خودش دستورا رو نادیده می‌گیره.
‫«توی شستن لباسا کمکم کن.» «حواست به آتیش باشه.» ‫«با پای کثیف نیا.» »حواست به بچه باشه.»
‫واقعاً آدم رو مخیه.
‫از وقتی اون اومده میبورو زندگی داغون شده.
‫ولی اون مثل تو یا من به چیزی وابسته نیست.
‫هیچ قانونی در مورد اینکه چیزی باید چطور باشه نداره.
‫هیچ غروری نداره.
‫یا شایدم داره، ولی من حسش نمی‌کنم.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که سعی داره ‫پیش کسایی باشه که ضعیفن یا آسیب دیده.
‫خب، هرکاریش بکنی آدم دلرحمیه، برای همین‌ـــ
‫بسه دیگه!
‫انقدر ور نزن.
‫حرف زدنت باعث نمی‌شه بتونی منو شکست بدی. ‫دیروز باید می‌فهمیدی.
‫آره.
‫دیروز، تا حق با تو بود.
‫ها؟
‫«یه سامورایی باید شمشیرشو سمت چپش ببنده.»
‫هاجیمه-کون، تو دست‌چپی، نه؟
‫غرور و قوانین مسخره‌ان.
‫تو دیگه نمی‌تونی منو شکست بدی.
‫دست چپش؟
‫آروم دنبالم بیا، وگرنه دست و پاتو می‌برم و میندازمت زندان.
‫همین الان تصمیم بگیر.
‫بد چیزیه.
‫این بچه بد چیزیه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کوندو ایسامی هستم.
‫سه قاتل باقی موندن. یا شایدم دوتا؟
‫راستش، یه حسی بهم می‌گه چهار نفر بودن.
‫اما دیگه جزئیات بسه.
‫دیگه نمی‌ذارم کسی قربانی بشه.
‫ما میبورو خیلی زود گیرشون میندازیم.
‫نیو، به تلاش‌های تو هم باور دارم.
‫قسمت بعدی: «کف دست.»
‫حتماً ببینین.
میبوروی آبی
‫دوتا بچه ‫از کنار کانال ‫رد می‌شن. ‫میبورو
مسافرخانه‌ی میزوتایا
ساکه
غرور
قسمت بعدی
کف دست