‫دانگوی اضافه‌تون و ژله‌ی تخم زردآلود...
‫مـ ـ ممنون که منتظر موندین!
‫اگه حق با ننه باشه...
‫و آدمایی که ملاقات می‌کنم گنجینه‌ی منن...
‫خوش اومدین!
‫پس یعنی اون دیدار...
‫بزرگترین گنجینه‌ی منه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آب.
‫لطفاً آب بیارین.
‫حـ ت حالتون خوبه؟
‫آب می‌خواین؟ الان میارن.
‫یکی دیگه!
‫باز آب می‌خواد.
‫خفه شو.
‫بفرمایید.
‫این‌جا دانگو فروشیه؟
‫درسته، و خوشمزه هم هستن.
‫بدون اینکه بدونی پا شدی اومدی؟
‫یهویی ضعف کردم.
‫حله. جات اونجاست.
‫نه، می‌خوام اون پشت بشینم.
‫هی، لوس‌بازی در نیار.
‫ببخشید.
‫هنوز اون میزو تمیز نکردیم.
‫نه نه نه! من می‌خوام اون‌جا بشینم.
‫خیال کردی کی هستی؟ همه‌ی بچه‌های مایه لوس و ننرن.
‫تارو! مشتری داریم.
‫الان میام.
‫تارو!
‫چایی بیار.
‫تو منو «تارو» صدا نکن.
‫چهار مدل دانگو داریم به اضافه‌ی دانگوی سه‌رنگه.
‫واقعاً؟ همه‌شونو می‌خوام.
‫ها؟
‫من از چیزای شیرین خوشم میاد. همه‌شو می‌خورم.
‫دردم گرفت. دندونام درد گرفت.
‫یادم رفته بود دندونم پوسیده.
‫یکم چایی بخورین.
‫نیو! لوسش نکن.
‫محض اطمینان پول که داری؟
‫پول؟
‫نه. می‌گم بنویسن به حسابم.
‫ها؟
‫مفت‌خور داریم.
‫هیچ‌جا نمی‌ری.
‫هاجیمه، تو حواست به در باشه.
‫من از تو دستور نمی‌گیرم.
‫ببخشید، بی‌ادبیه، ولی دست چپتون آسیب دیده؟
‫فقط یکم کوفته شده. چیز مهمی نیست.
‫بـ ـ به چیرینویا خوش اومدین. بفرمایین.
‫«نیو» بودی؟ فرار کن.
‫ها؟
‫این دیگه کیه؟ سرتا پا سفید پوشیده.
‫همین الان از این‌جا برو.
‫غیرممکنه. اینجا می‌خواد ازش استفاده کنه؟
‫جدیه.
‫نیو!
‫بچه جون!
‫همه فرار کنین!
‫هاجمیه.
‫شمشیرشو گرفتم.
‫باختی.
‫شماها کی هستین؟
‫میبوروایم.
‫ما از کیو محافظت می‌کنیم.
‫آها.
‫مـ ـ می‌خوای ادامه بدی؟
‫ر ـ رفت؟
‫فکر کرده کیه؟ رستوران منو می‌ریزه به‌هم؟
‫حالتون خوبه؟
‫میبورو؟
‫که این‌طور. هیچ نمی‌دونستم بچه‌ای مثل تو هم عضوشونه.
‫این شاید سرنوشت باشه.
‫جریان چی بود؟
‫تارو! اون درو هم ببند!
‫یالا!
‫ها؟ به من دستور نده.
‫هنوز اون‌جا نشسته.
‫چی گفتی؟
‫ببخشید. اسمتون چیه؟
‫کیکوچیو.
‫تو... کی هستی؟ اون کیه؟
‫چرا دنبالته؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، جشنواره شروع میشه.
‫کیکوچیو-سان.
‫چرا یهویی ساکت شدین؟
‫یالا بگو دیگه، حلزون.
‫خواهش می‌کنم، کیکوچیو-سان! ‫می‌خوام هرطور شده این وضعیتو حل و فصل کنم.
‫پس خواهشاً، چیزایی که می‌دونین رو بهمون بگین!
‫یهویی اتفاق افتاد. توی خیابون توی روز روشن.
‫اومد سراغم.
‫ملازم‌هام باهاش مبارزه کردن، اما درگیری شد.
‫من برای نجات جونم فرار کردم و به این رستوران دانگو پناه آوردم.
‫جلوی مردم بهت حمله کرد؟
‫کیه؟
‫دیوونه‌ست. دیگه چی می‌خوای بدونی؟ حرف حالیش نمی‌شه.
‫نمی‌دونم کسایی که گذاشتم و اومدم حالشون خوبه؟
‫می‌دونی کیه؟
‫نه، هیچی نمی‌دونم.
‫اما چندتا دلیل برای اینکه یه نفر چرا باید منو بکشه به ذهنم می‌رسه.
‫ها؟
‫چرا؟
‫مـ ـ مگه چیکار کردی؟
‫تو نمیاین!
‫چه خبره؟ باز کن.
‫مسخره‌بازی در نیار.
‫دارین چه بازی‌ای می‌کنین؟
‫اگه قراره شب بمونین خبر بدین، نگرانتون بودیم.
‫هجیکاتا-سان، اوکیتا-سان. تودو-سان هم اومده.
‫وای!
‫ننه، خیلی وقته ندیدمت.
‫مثل همیشه جذابی.
‫برای این وقت روز یکم زود مغازه رو بستین.
‫یالا درو ببندین.
‫یه یاروی ناجور با لباس سفید بیرون نشسته.
‫یه یارو با لباس سفید؟
‫ولی من کسیو نمی‌بینم.
‫ها؟ کجا رفت؟
‫من هیچ‌کسی رو با لباس سفید ندیدم،
‫اما بنا به دلایلی چندتا آدم مشکوک این‌جا رو زیر نظر گرفتن.
‫پس تنها نیست؟
‫سر جمع شش نفرن.
‫با یه نگاه فهمیدم کارشونو خوب بلدن.
‫بکنش هفتا. یکی هم بیرون دیدم.
‫موقع اومدن به اینجا متوجه‌شون شدیم، ولی نمی‌تونستیم بی‌گدار به آب بزنیم.
‫خب، بهمون می‌گین جریان چیه؟
‫حس می‌کنم یه اتفاق جالب قراره این‌جا بیفته.
‫اوه، ایشون کیکوچیو-سان ـه.
‫مرد سفیدپوش ترسناک بیرون یهویی بهش حمله کرده.
‫«ترسناک»؟ چطور بود؟
‫یه شمشیر به این بزرگی داشت.
‫و با یه دست می‌خواست شمشیر بکشه.
‫عه؟ این؟
‫کی از همچین چیزی استفاده می‌کنه؟
‫وای. حداقل شش شاکو طولشه.
‫کیکوچیو.
‫چی شده، هیجیکاتا-سان؟
‫خب، راستش تا حالا خودشو ندیدم،
‫ولی شنیدم این اسم بچگیش بوده.
‫مـ ـ منظورت چیه؟
‫نکنه تو...
‫شوگون توکوگاوا ایه‌موچی هستی؟
‫شـ ـ شوگون؟
‫یـ ـ یعنی چی شوگون؟
‫احمق، شوگون شوگونه. بالاترین مقام این کشور.
‫این‌طور نیست.
‫من سی‌ای تایشگون هستم که به دستور امپراتور مسئول حکمرانی شدم.
‫توکوگاوا یا هرچی، من ارباب قلمروام مثل هر قلمروی دیگه‌‌ای.
‫اوه، که‌اینطور.
‫پس واقعاً خودشی؟
‫تو ارباب توکوگاوا ایه‌موچی هستی که الان داره از کیو بازدید می‌کنه؟
‫اوهوم.
‫عــــه؟
‫چی؟ همچین کله‌گنده‌ای؟
‫اما چرا؟ الان باید توی قلعه‌ی نیجو باشی!
‫جان من؟
‫گفتم... همینه ها.
‫سلام، جناب کله‌گنده، تا آخرش باهاتونم.
‫هرچی بگین اطاعت می‌شه.
‫کارکشته‌ی خیابونه، سریع عوض شد.
‫خوب بلده خودشو وفق بده.
‫نه واقعاً ریده.
‫خب... چیکار کنیم؟
‫اینطوری اوضاع بدتر نمی‌شه؟
‫درسته. زمان ضروریه.
‫واقعاً. با اوضاع فعلی خیلیا می‌خوان شوگون بمیره.
‫بـ ـ بیاید میبوروهای بیشتری خبر کنیم، یه نفر بره کمک بیاره.
‫اگه بتونیم از این‌جا بریم بیرون.
‫اگه اول خودمون حمله کنیم کارمون تمومه.
‫اینجا به قلعه‌ی نیجو نزدیکتره.
‫می‌تونیم زیر یه ساعت به اون‌جا برسیم، اما...
‫نمی‌تونیم.
‫جواب واضحه.
‫با همین تعدادی که هستیم شوگون رو تا قلعه‌ی نیجو اسکورت می‌کنیم.
‫چاره‌ی دیگه‌ای هم نداریم.
‫اما من نمی‌تونم همه‌ی شما رو به خطر بندازم.
‫نگران نباش.
‫ما از اولش هم این همه راه رو از ادو اومدیم تا از شوگون محافظت کنیم.
‫خب، بیاید در مورد جزئیاتش صحبت کنیم.
‫باید تا شب صبر کنیم.
‫من یه فکری دارم.
‫یه بچه؟ فکر نمی‌ـــ
‫خوبه. بگو بشنویم.
‫نقشه اینه.
‫اول، دو گروه می‌شیم...
‫خوبه. وقتشه. آماده‌ای؟
‫بله.
‫خرابکاری نکنین.
‫برای هرچیزی آماده باشین.
‫هیجان‌زده شدم.
‫لطفاً لطفاً به‌ سلامت برسن.
‫خانوم، عذرمی‌خوام.
‫مشکلات خودمو به مغازه‌ی شما هم کشوندم.
‫هومف. من ازت خوشم نمیاد.
‫نـ ـ ننه، اون شوگون-ساما‌ـه.
‫چه شوگون باشه چه امپراتور برام مهم نیست.
‫اشتباه اشتباهه.
‫برای نجات خودت توی اون حمله یه تکونم به خودت ندادی.
‫هرکی بود فکر می‌کرد نشستی تا بمیری.
‫آدمای بالادستی نباید در مورد جونشون انقدر سربه‌هوا باشن، ما رعیتو هم به خطر میندازین.
‫بعدم... رعیتا رو بسپرین به رعیت‌ها.
‫اونجا به شما ربطی نداره.
‫تو اربابی، پس کارای یه ارباب رو بکن.
‫هر آدمی وظیفه‌ی خودشو داره که باید انجامش بده.
‫کار همینه دیگه.
‫شوگون، یالا راه بیفت.
‫ممنونم.
‫این کشور با شوگون جوونی مثل من نفرین شده.
‫خیلی خفنی ننه.
‫اما شاید شانس به من هم رو کرده...
‫ترسوندیم ننه.
‫من همیشه زندگیو می‌ذارم وسط.
‫که همچین رعایایی دارم.
‫نورا.
‫اومدن بیرون.
‫سر ایه‌موچی رو بزنین.
‫زنده می‌مونم؟
‫بریم.
‫اومدن بیرون.
‫ایه‌موچیه.
‫ها؟ دو گروه شدن؟
‫ایه‌موچی کدوم‌وری رفت؟
‫نذارین کسی فرار کنه! برین دنبالشون!
‫اومدن.
‫که این‌طور. عجب حیله‌ای.
‫اما... چیزیشون نمی‌شه؟ نمی‌خوام به جای من بمیرن.
‫اوه، نگران نباشین.
‫اونا مثل شیطون سرسختن.
‫من شوگونم!
‫شوگونم! شوگونم.
‫ساکت باش ننه.
‫احسنت ایسکه.
‫عاشق خنده‌ی ملیحتم.
‫فرار کنین!
‫تا سی می‌شمریم، و از خیابون پشتی به قلعه‌ی نیجو می‌ریم.
‫اوهوم.
‫خب، اینجا رو.
‫ا ـ از کجا فهمید؟
‫پس... اون دوتا گروه تله بودن؟ ولی تعداد زیاد شده.
‫فهمیدم. اون پیرزنه بود؟
‫می‌خواستین بعد از اینکه ما رفتیم و هیاهو خوابید ایه‌موچی رو ببرین؟
‫جالبه. خوب فکری بوده.
‫ولی شانس باهاتون یار نبوده.
‫من...
‫فقط اومدم تا اینو بردارم.
‫از این بدتر نمی‌شه. همه‌ش برای هیچ و پوچ بود.
‫برین.
‫تا ده می‌شمرم و بهت وقت می‌دم.
‫داره بازیمون می‌ده. برای گیر انداختن اونه.
‫کیکوچیو-سان!
‫بریم.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫فرار کنین.
‫داریم کجا می‌ریم؟ به قلعه‌ی نیجو می‌رسیم؟
‫یه میانبر کوچیک می‌زنیم.
‫اول باید اونو گم کنیم.
‫اوهوم.
‫این پایین.
‫از اینجا سر می‌خوریم.
‫اوه... خوب این کوچه‌های باریکو می‌شناسی.
‫من توی کیو به دنیا اومدم.
‫مثل حیاط پشتیتونه.
‫بیاید یکم این‌جا منتظر بمونیم و کشیک بدیم.
‫نه! من خیلی خسته‌ام.
‫بگو کجاوه بیارن!
‫لطفاً منطقی باشین.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنم توی مبارزه‌ی منصفانه شانسی در برابرش داشته باشم، ‫ولی امیدوارم این یه‌طوری به کارم بیاد.
‫من خودمم یه شمشیرزن مقبولم، ولی فکر نکنم شانسی داشته باشم.
‫ببخشید، کیکوچیو-سان...
‫اوه، شوگون-ساما بودین.
‫همون «کیکوچیو» خوبه.
‫کیکوچیو-سان، وقتی اینطوری دنبال جونتونن چرا از قلعه‌ی نیجو بیرون اومدین؟
‫کار مهمی داشتین؟
‫آدم‌هام نمی‌ذاشتن برم.
‫آخرش معلوم شد حق با اونا بود.
‫اسب؟ اینجا چیکار می‌کنه؟
‫به سلامت رسیدی.
‫ا ـ احیاناً اسبیه که شما سوارش بودین؟
‫درسته.
‫حتماً ترسیدی.
‫چی شده؟ از اسبا می‌ترسی؟
‫نـ ـ نه، فقط از نزدیک خیلی جذبه‌ی خاصی دارن.
‫راستش، من ترجیح می‌دونم عمرمو به محافظت از پرنده‌ها و ماهی‌ها بگذرونم.
‫ها؟
‫هیچوقت انتظار نداشتم شوگون بشم.
‫می‌تونم وظیفه‌م رو انجام بدم؟ خودمم باور نمی‌کنم.
‫می‌خواستم آدمایی مثل شماها رو ببینم.
‫رک بگم منظورم جماعت رعیته.
‫می‌خواستم ببینم به چطور مردمی حکومت می‌کنم و وظیفه‌ی محافظت ازشون رو دارم.
‫می‌تونی این‌جا منتظر بمونی؟ فوراً یکیو می‌فرستم سراغت.
‫چیزه...
‫شنیدم شما از ادو به اینجا اومدین و به امپراتور قول دادین خارجی‌ها رو بیرون می‌کنین.
‫درسته.
‫حداقل، این چیزیه که اطرافیانم فکر می‌کنن؟
‫چی؟ فکر خودتون نیست؟
‫نمی‌تونم وحشی‌ها رو اخراج کنم.
‫چی؟
‫نـ ـ نمی‌تونین؟
‫نمی‌تونم.
‫بـ ـ ببخشید. فقط...
‫بندرها دیگه بازن.
‫نمی‌تونم اونا رو بیرون کنم و نذارم کسی وارد بشه.
‫اگه زمینامونو ببندم، دنیا ازمون جلو می‌افته.
‫دیگه وقتی برای هدر دادن نخواهیم داشت.
‫پس باید چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫باز کردن مرزای کشور بدتر نیست؟
‫شنیدم که درگیر مواد مخدر یا سیلیم.
‫مرزای کشور باز می‌شه،
‫اما نمی‌ذارم خارجی‌ها هرکاری دلشون خواست بکنن.
‫در اون مورد همه باید فکر کنیم و ببینیم چطور می‌شه جلوشونو گرفت.
‫وقتشه تا از عقلمون استفاده کنیم.
‫حداقل، من الان اینطوری فکر می‌کنم.
‫امیدوارم همه با هم همکاری کنن.
‫هرچند همه قبول نمی‌کنن.
‫ژاپن شاید دو گروه ضد وحشی‌ها و گروه حامی تجارت‌ بشه،
‫و البته منحصر به افراد هم نیستن.
‫اما باور دارم که قدم‌هایی هست که فقط یه ‫شوگون بی‌قدرت و بی‌کفایت می‌تونه برداره.
‫نمی‌ذارم یه جنگ داخلی بشه. حداقل نه تا زمانی که من زنده‌ام و نفس می‌کشم.
‫شاید مرده‌ی منو بخوان...
‫اما وظایف من سرجاشونن.
‫کیکوچیو-سان.
‫اما خیلی بدم میاد.
‫ای کاش فقط می‌تونستم با اسبام بازی کنم.
‫بدم میاد بزننم و آسیب ببینم.
‫دوست ندارم.
‫خسته شدم. دیگه نمی‌خوام راه برم.
‫پس سوار اون می‌شین؟
‫نه.
‫با این وضعیت نمی‌تونم با دست چپم افسارشو بگیرم.
‫اگه به اسب آسیب بزنم، چی؟
‫نگران اسب بودین؟
‫معلومه خب.
‫کیکوچیو-سان.
‫نگران نباشین.
‫ما میبورو...
‫ازتون محافظت می‌کنیم.
‫آره. روتون حساب می‌کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوکیتا سوجی هستم.
‫پسر، هیچوقت فکر نمی‌کردم شوگون-ساما رو ببینم.
‫چه برسه به اینکه از دست چندتا اراذل هم نجاتش بدم.
‫خیلی خوش می‌‌گذره.
‫واقعاً ارزش ترک کردن ادو رو داشت.
‫شاید بهتر باشه منم بعد از مدتها مهارت خودمو رو کنم.
‫قسمت بعدی: «قدرت حقیقی»
‫از دستش ندین.
میبوروی آبی
آنکو
ایسوبه
میتاراشی
کیناکو
فتح
ضعیف‌ترین
شوگون
قسمت بعدی
قدرت حقیقی