‫اوه آره...
‫من کیکوچیو-سان رو تا قلعه ی نیجو رسوندم و بعدش....
‫ها؟
‫چی؟
‫کیکوچیو-سان؟
‫چـ ـ چی شده؟ چرا انقدر رسمی؟
‫وایسا ببینم، شما کی هستین؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫عذر می خوام که این ساعت مزاحمتون شدم.
‫خانواده ی من مدت‌هاست که به عنوان سایه به شوگون خدمت کردن.
‫سـ‌ ـ سایه؟
‫منظورش بدله؟
‫در موردشون شنیدم، ولی نمی‌دونستم واقعاً وجود دارن.
‫اعضای خانواده‌ی من که بیشترین شباهت رو به شوگون دارن انتخاب می‌شن.
‫و خب... بله. خودم هستم.
‫عذر می‌خوام، ولی هیچ شباهتی به‌هم ندارین!
‫چـ‌ ـ چیزه، اسمتون چیه؟
‫یه سایه اسمی نداره.
‫وای چه رو مخه.
‫برای این که در زمان نیاز، اربابم رو نجات دادین،
‫واقعاً ازتون ممنونم.
‫ا ـ اوه، نه. تا الان خیلی‌ها ازم تشکر کردن.
‫دیگه بیشتر از این لازم نیست.
‫چیزه، لطفاً سرتونو بلند کنین.
‫با توجه به بی‌ارزشی من، این احساسیه که دارم، لطفاً بذارین تا جایی که می‌تونم نشونش بدم.
‫خب...
‫مثل اصل‌کاری رفتار می‌کنه!
‫وقت گذروندن با ارباب حتماً چشمتون رو باز کرده.
‫ها؟
‫ارباب به زندگی مردم بیشتر از زندگی خودشون اهمیت می‌دن.
‫بله، منم غافلگیر‌ شدم.
‫آخه چون، شوگون هستن.
‫بله. هستن. ولی...
‫هیچ‌جاش به لبخند ملیح نمی‌خورد!
‫چـ‌ ـ چیزه، کیکوچیو-سان...
‫رفت.
‫نیو-ساما، قول می‌دم در زمان نیاز بهتون کمک کنم.
‫مـ ـ ممنون.
‫ها؟ چه خبره؟
‫صداشو از دور می‌شنوم.
‫وحشی‌ها رو بیرون کنین!
‫خارجی‌ها رو بیرون کنین!
‫وحشی‌ها رو بیرون کنین!
‫خارجی‌ها رو بیرون کنین!
‫«وحشی‌ها رو بیرون کنین؟» غیرممکه! داخل قلعه‌ی نیجو؟ ولی چرا؟
‫وحشی‌ها رو بیرون کنین!
‫خارجی‌ها رو بیرون کنین!
‫وحشی‌ها رو بیرون کنین!
‫خارجی‌ها رو بیرون کنین!
‫خـ ـ خسته‌م. وقت خوابه.
‫من کجام؟ چه مه غلیظی.
‫صدای آب می‌شنوم.
رودخونه‌ست؟
‫جریان داره.
‫وایسا، نکنه...
‫آخ.
کله زدن یه‌طور جبران برای نگرانیم بابت غلط زدنت توی خوابه؟
‫کیکوچیو-سان این‌دفعه واقعاً خودتونین.
‫رودخونه‌ی سانزو رو دیدی؟
‫بـ ـ بله دیدمش.
‫نزدیک بود ازش رد شدم و برم اون دنیا.
‫عجیبه.
‫زخم‌هات کشنده‌ نیستن.
‫ها؟
‫من، اوه، گمونم حق با شماست.
‫پس اون رودخونه چی بود؟
‫ولی جدای اینا، تعجب کردم که کاگه‌مارو خودشو نشون داد.
‫پس اسم اون مرد کاگه‌ماروـه؟
‫بله. واقعاً عجیب بود.
‫گمونم نشون می‌ده چقدر ازت ممنونه.
‫خب...
‫ولی بازم...
‫خدا رو شکر جفتمون سالمیم.
‫بله.
‫منم از اسبم افتادم و دستم آسیب دید، ولی بازم چیز وخیمی نبود.
‫منم حسابی از پس کتکاش بر اومدم.
‫شنیدم سه نفری که نائوزومی زده جون به در می‌کنن.
‫اسبمم خوبه.
‫واقعاً؟ خدا رو شکر.
‫و اینکه شمشیر چوبیتو هم آوردم.
‫اوه، ممنونم.
‫چقدر جالب.
‫بیشتر در مورد میبورو واسه‌م بگو.
‫خب. کوندو-سان بود که گفتم؟
‫با یه قلپ ساکه کله‌پا می‌شه، اما توی سومو خیلی خفنه.
‫همه رو عین عروسک پارچه‌ای پرت می‌کنه این‌ور اون‌ور.
‫دوست دارم بقیه‌ی اعضای میبور رو ببینم.
‫چه منظره‌ی فوق‌العاده‌ای، نه؟
‫بله. انگار که یه دنیای دیگه‌ست.
‫می‌گم، اولش فکر کردم توهم زدم،
‫ولی شب صدای داد و بیداد میومد.
‫هوم؟
‫صداها داخل قلعه هم می‌رسیدن.
‫آه، پس شنیدی.
‫همه‌ش می‌گفتن «وحشی‌ها رو بیرون کنین.» منظورشون با شما بود؟
‫موضوع کسل‌کننده‌ایه.
‫از هر شب سروصدا کردن جلوی دروازه‌ خسته نمی‌شن.
‫ولی... برای شما هم سخته، کیکوچیو-سان، نه؟
‫وقتی انقدر تلاش دارین از جنگ جلوگیری کنین.
‫هرکسی بود همین بود. منم برای همین اینجام.
‫منظورتون چیه؟
‫تصمیم «بیرون کردن وحشی‌ها» گرفته شده.
‫امپراتور، دربار و اخیراً قیم من شوگون شوشینوبو،
‫همه داشتن بهم فشار میاوردن تا یه تاریخ برای وارد عمل شدن تعیین کنم.
‫دیگه نمی‌شه جلوی این جریانو گرفت.
‫تلاش هیچ آدمی تفاوتی ایجاد نمی‌کنه.
‫انگار که رودخونه‌ی تاریخ همه‌مونو داره با هم می‌بره.
رودخونه؟
‫منظورم از «هرکسی بود همین می‌شد» اینه.
‫یه آدمیزاد در برابر جریان رودخونه معنایی نداره.
‫منم فقط یه عروسکم. عروسک خیمه‌شب بازی روزگار.
‫ولی کیکوچیو-سان... شما عروسک خیمه‌بازی نمی‌شین، نه؟
‫آخه... مبارزه کردین.
‫ولی بازم بهت اجازه نمی‌دم باعث جنگ بشی.
‫این حکم من به عنوان رهبر قبایل ساموراییه.
‫حتی وقتی زندگیتون توی خطر بود، روی تصمیمتون در برابر نجنگیدن مصمم موندین.
‫حتی اگه توی جریان یه قایق کوچیک باشین، هم الان و هم از این به بعد اذیت می‌شین.
‫شما شوگون-سامای این کشورین، کیکوچیو-سان.
‫و من بابتش خوشحالم.
‫تو کی باشی که قضاوت کنی؟
‫اوه، ببخشید! گنده‌تر از دهنم حرف زدم.
‫عذر می‌خوام ازتون!
‫عه، رودخونه؟
‫نکنه اون... رودخونه‌‌ی زمان بود؟
‫نه بابا نمی‌شه. خواب من بود.
‫حتماً چیزی نخوردی. یه چیزی آماده می‌کنم.
‫نه نه نمی‌خواد.
‫درست نیست که فقط برای من غذا آماده کنین.
‫راست می‌گی تارو بزرگش می‌کنه.
‫خب چیزی هست که بخوای؟
‫چـ‌ ـ چیزی بخوام؟
‫هرچی می‌خوای بگو.
‫واقعاً می‌تونم هرچیزی بگم؟
‫اسمش دایکون سیاهه.
‫د ـ‌دایکون سیاه؟
‫چـ ـ چه اسم عجیبی.
‫سیاهه و تربچه‌ی دایکون دوست داره.
‫من این اسمو گذاشتم روش.
‫ارباب! نباید این کارو بکنین.
‫آماده کردن اسب در شأن شما نیست ارباب.
‫آه، ساکت شین.
‫من دین بزرگی به نیو دارم.
‫راهو باز کنین، وگرنه شام بی شام.
‫شوگون-ساما... یه مقدار سرتقه.
‫مـ‌ ـ می‌ترسم!
‫نباید اینطوری سفت باشی.
‫آروم باش و کنترلو بذار با اسب.
‫شـ ـ شل کنم؟
‫افسارو ول نکن.
‫اوهوم. استعداد داری.
‫چه دختر خوبی هستی دایکون سیاه.
‫اسبا خیلی نجیبن، نه؟
‫دوست داشتم به زنم نشونش بدم، ولی نمی‌تونم تا ادو ببرمش.
‫برای شاهزاده‌ی کازو باید یه هدیه‌ی دیگه پیدا کنم.
‫کیوکوچیو-سان، شما متأهلید؟
‫اوهوم.
‫اونم با یه دختر خیلی ناز.
‫ولی وقتی عصبانی می‌شه، اینطوری باد می‌کنه.
‫خیلی نازه.
‫نیو، میبورو رو ترک می‌کنی تا به من خدمت کنی؟
‫ها؟
‫می‌خوام تو رو به ادو هم ببرم.
‫خـ ـ خب، خیلی یهویی بود.
‫آه، بگو باشه! بگو، وگرنه یه کاری می‌کنم اسب رم کنه و بندازتت.
‫تو رو خدا نکنین، کیکوچیو-سان.
‫داشتم شوخی می‌کردم.
‫تـ ـ ترسوندینم.
‫بدجنسی بود.
‫ببخشید.
‫واقعاً تا دیشب حسم همین بود.
‫بعدش یه حرف مادربزرگت یادم اومد.
‫اگه اربابی، کار یه ارباب رو بکن.
‫ما همه جایگاه خودمون رو داریم. تا موقعیت خودمون رو حفظ کنیم.
‫کار یعنی همین.
‫همه‌مون جایگاه و وظایف خودمونو داریم، و باید هرکاری ازمون بر میاد رو انجام بدیم.
‫تا وقتی هدفمون یکی باشه.
‫کیکوچیو-سان.
‫من، توی این دنیا.
‫تو، توی دنیای بیرون.
‫بیا هر دومون برای عصر صلح تلاش کنیم.
‫ارباب، همراه پسره اومدن.
‫وقت تمومه.
‫راه شمشیر چیه؟
‫وقتی نائوزومی این سوال رو پرسید، نتونستی جوابشو بدی.
‫بله.
‫ملامتت نمی‌کنم.
‫ولی چیزی نیست که من بدونم.
‫من در اصل فرزندخونده‌ی یه دانگو فروشم و اصلاً سامورایی نیستم.
‫اشتباه می‌کنی.
‫این روزا عنوان سامورایی رو می‌شه با پول خرید.
‫دیگه به تولدت ربطی نداره.
‫پـ ـ پس کیکوچیو-سان... شما چطور فکر می‌کنین؟
‫یه وضعیت ذهنی.
‫یـ ـ یه وضعیت ذهنی؟
‫نائوزومی گفت موضوع خونه، ولی همچین سوالایی جواب درستی ندارن.
‫اگه یه‌طور وضعیت ذهنی در نظر بگیریش، یه‌طور دیدگاه اونوقت دیگه هزارتا جواب براش هست.
‫سامورایی، رعیت، شوگون، مرد و زن... فرقی نمی‌کنه.
‫خب حالا اینطوری... راه شمشیر برای تو چیه؟
‫دفعه‌ی دیگه که همدیگه رو دیدیم، جوابتو بهم بگو.
‫اومدش.
‫نیو-کون.
‫دیر کردی.
‫وای. واقعاً از قلعه‌ی نیجو بیرون اومد.
‫بچه‌ها! ممنون که اومدین دنبالم.
‫هیجیکاتا-سان، حالتون خوبه؟
‫معلومه.
‫شرط می‌بندم اونجا یه غذای حسابی خوردی.
‫هیچی نخوردم بابا.
‫با کله‌ها گنده‌ها می‌پری.
‫بس کنین.
‫زن خوشگلم داشتن، خب؟
‫نخیر!
‫شراب و زن به کنار، حتماً یه چیزی گیرت اومد.
‫نه نه هیچی.
‫اوه، ولی گذاشتن سوار اسب شم.
‫اسب؟ سوار اسب شدی؟
‫اوهوم. خیلی باحال بود.
‫ها. اسب... اسب؟
‫اسبا خیلی می‌رینن، مگه نه؟
‫آره، تمیزکاریشون خیلی سخته.
‫کیکوچیو-سان...
‫شاید گفتنش درست نباشه...
‫اما بین دیشب و امروز، خیلی بهم خوش گذشت!
‫به منم!
‫خدانگهدار! بازم همدیگه رو ببینیم.
‫بله! حتماً.
‫ارباب، طی یک روز ظاهرتون خیلی تغییر کرده.
‫کاگه‌مارو.
‫حرومی، به عنوان یه سایه زیادی سرت شلوغه.
‫هنوزم برای این کشور و مردمش امیدی هست.
‫چرا اینو می‌گین؟
‫هیچی.
‫خب، بریم سر کارمون.
‫باید یه جایی برم.
‫شما جلوتر برین.
‫ها؟
‫چته تو؟
‫این همه راه پاشدیم اومدیم تا تو رو ببریم.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫چندجا.
‫یه چیزی هست که می‌خوام و یه چیزی که باید در موردش تحقیق کنم.
‫نیو، برگشتن به عمارت و توضیح دادن به بقیه توی اولویته.
‫نه. این توی اولویته.
‫من رفتم!
‫چش بود این بچه؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه بازم گیر اونا بیفته به من ربطی نداره.
‫من برگشتم!
‫همه لطفاً جمع شین، یه چیزی باید بهتون بگم!
‫لخت شو، نیو. نوبت توـه.
‫ها؟ ولی من یه چیز مهم می‌خواستم بگم...
‫ای وای سریزاوا-سان شمایین که.
‫هیچ شانسی ندارم!
‫بگین به‌طور پیش‌فرض برنده شدن.
‫نیو، کل جریانو شنیدم.
‫ها؟
‫تو زندگی توکوگاوا شوگون رو نجات دادی، نه
‫نـ ـ نه، خب می‌شه اینطور گفت. ولی بعدش خودمم نجات داده شدم، پس...
‫اشتباه خدمتتون عرض کردن! پس الان!
‫نیو، حرومی!
‫آفرین!
‫یه پرتاب سریع.
‫ای وای نیو-کون دور اول رو باخت.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫به عنوا جایزه مانجو بخور.
‫مـ ـ ممنونم.
‫اونو از کجا بیرون کشیدی.
‫نامردیه، چرا فقط نیو؟
‫لعنتی. ما بازم رفتیم تو حاشیه؟
‫راستی نیو،
‫شنیدم توی قلعه‌ی نیجو، جایی که ارباب ایه‌موچی زندگی می‌کنن، موندی.
‫بله. کیکوچیو-سان خیلی مهمان‌نواز و خوب بودن.
‫این شکوه شوگونه.
‫بذار بوت کنم بفهمم چه بویی داره.
‫آه، بوی شوگون.
‫خب، اونایی که بهت حمله کردن قوی بودن؟
‫شرط می‌بندم مالی نبودن.
‫نه، هیجیکاتا-سان حسابی کتک خورد.
‫هیجیکاتا؟
‫نزدن منو.
‫ولی هدف اون ریشیدان‌ها و انگیزه‌شون، یکم عجیب بود...
‫برگردوندن عصر سامورایی؟
‫بله. گفتن هدشون اینه.
‫یعنی چی؟
‫منظورشون چیه؟
‫شاید می‌خوان دوباره جنگ راه بندازن.
‫برای همین باید هرچه زودتر شرشونو بکنیم.
‫برگردوندن عصر جنگ کجاش بده؟
‫سامورایی می‌شیم؟
‫اوه. بد شد خوششون اومده.
‫تو هم کوندو؟
‫مزخرفه. کی می‌تونه همچین عصری رو تحمل کنه؟
‫اگه از کنترل خارج شن، تمام قوا جلوشون رو می‌گیریم.
‫همین و بس.
‫بله.
‫و بدین ترتیب، همگی...
‫بیاید کت‌های میبورو رو بسازیم.
‫یه ثانیه هم نباید هدر بدیم.
‫کـ ـ کت؟
‫الان اون چه اهمیتی داره؟
‫اهمیت داره. باید درستشون کنیم.
‫هاها. بذار حدس بزنم. عاشق یه دختری شدی؟
‫می‌فهمم... می‌خوای پیشش خودی نشون بدی، نه؟
‫نه اصلاً.
‫نه؟
‫دیشب، وقتی توی قلعه‌ی نیجو بودم صدای داد و بیداد ‫مردم رو شنیدم که می‌گفتن «وحشی‌ها رو بیرون کنین.»
‫داشتن کیکوچیو-سان... نه شوگون-ساما رو تهدید می‌کردن.
‫و نائوزومو-سان و بقیه‌ی اعضای ریشیدان هم می‌خوان جنگ راه بندازن.
‫همین دو حقیقت برای کیو مشکلات زیادی به همراه داره.
‫مردم شهر می‌ترسن.
‫می‌خوام بهشون میبورو رو نشون بدم.
‫ما همه از ی موجود زنده‌ایم.
‫تحمل قصد‌های شیطانی رو نداریم.
‫یونیفرممون یه‌طور علامت برای مردم شهر می‌شه.
‫یه‌طور نشانه‌ی آرامش، امنیت و آرامش خیال.
‫به‌نظرم ما توی میبورو باید این کارو بکنیم.
‫که کار خیلی مهمی هم هست.
‫می‌دونستم که کار درستی کردم آوردمش میبورو.
‫خب برای درست کردن اون کتا با این عجله چی می‌خواستی؟
رفتی در مورد چی تحقیق کنی؟
‫درسته. چیزی که می‌خواستم. این بود.
‫یکم پیش رفتم چیرینویا تا از ننه طراحی کت‌هامونو بگیرم.
‫اوه؟ سیاه؟
‫چه خفن.
‫چه اشکال داره؟
‫سیاه خیلی خفنه.
‫گفتم باید پشتت یه حرف بذاریم.
‫یه چیزی که نماد میبورو باشه.
‫فکر خوبیه. بیاید با هم یه فکری براش بکنیم.
‫هومم.
‫«سری.»
‫«کامو»
‫«زاوا.»
‫اسم خودت؟
‫خب رفتی چیو بفهمی؟
‫بله. رفتم چندتا پارچه‌فروشی تا ببینم هزینه‌ش چقدر می‌شه.
‫پنج ریو به ازای هر کت.
‫با در نظر گرفتن استخدام آدم‌های بیشتر، برای ۵۰ نفر می‌شه ۲۵۰ ریو.
‫۲۵۰ ریو؟
‫خب وقت پول در آوردنه.
‫بریم.
‫
‫مسخره‌مون کردی؟ از کجا این‌همه پول گیر بیاریم
‫بیاید حسابی کار کنیم.
‫گوشش بدهکار نیست.
‫لعنتی. گمونم چاره‌ای نداریم.
‫گوش کن، نیو.
‫می‌دونم کوندو-سان.
‫نیو نمی‌دونه یونیفرم چقدر می‌تونه ترسناک باشه.
‫بیشتر از هرچیزی مردمو می‌ترسونه.
‫غیرممکنه! عمراً نمی‌تونیم ۲۵۰ ریو در بیاریم.
‫می‌دونی هر کدوممون باید چقدر در بیاریم؟
‫نه، خوبه.
‫خب، چقدر می‌شه؟
‫با کارهامون به مردم شهر نشون می‌دیم طرف اوناییم.
‫بعدم...
‫آره، درست می‌گی.
‫شاید اون کار ما بزرگتراست.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چیرینو نیو هستم.
‫ما اعضای میبورو باید پول به دست بیاریم.
‫پول برای خریدن لباس‌های یکسان، تا بتونیم باعث آرامش خیال مردم بشیم.
‫ولی مثل اینکه همه دارن توی دردسر میفتن.
‫پول در آوردن واقعاً سخته هاا.
‫قسمت بعدی: « مسابقه برای پول در آوردن.»
‫از دستش ندین.
میبوروی آبی
‫سری (جعفری)
‫کامو (اردک)
‫زاوا (مرداب)
یک رویا
داشتن
قسمت بعدی
به دست آوردن پول
مسابقه برای