‫برای یونیفرم ۲۵۰ روی نیاز داریم؟
‫دونه‌ای چقدر می‌شه؟
‫نمی‌دونم.
‫الان فقط یه کار داریم: بریم توی شهر و پول در بیاریم.
‫خب حالا به‌نظرتون کی بیشتر از همه...
‫پول در میاره؟
‫اوی وایسین!
‫اون که خودمم سوال نداره.
‫پول پول.
‫خیلی‌خب. بریم.
‫و ـ وایسا، هیجیکاتا.
‫اگه دوباره به ریشیدان برخوردیم چیکار کنیم؟
‫بکششون.
‫انگار می‌تونیم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب. چیکار کنیم؟
‫تو هیچ فکری نداری یعنی؟
‫کجا جز چیرینویا می‌تونیم کار کنیم؟
‫مغازه‌ی ما؟
‫هم خوش می‌گذره بهمون، هم ازمون تعریف می‌شه هم پول در میاریم.
‫عالیه دیگه.
‫ولی فکر نمی‌کنم ننه...
‫ها؟
‫یالا بریم.
‫منم؟
‫انقدر ننر نباشین.
‫ها؟
‫دیدی؟
‫پول می‌خوای؟
‫خب بد شد شما مفتکی کار می‌کنین.
‫ای بابا! کلی جون می‌کنیم.
‫فقط یکم پول تو جیبی می‌خوایم.
‫اگه بخواین می‌تونین کار کنین، ولی من پولی نمی‌دم.
‫حتی یه پاپاسی هم نمی‌دونم! خانواده برای همینه.
‫این دیگه چه منطقیه؟
‫از دنیا نخواه بهت چیز میز بده.
‫اگه پول می‌خواین، برین یه جای دیگه!
‫ننه!
‫ننه طرز فکر قدیمی‌ای داره.
‫من حتی خانواده‌ش هم نیستم.
‫چـ‌ ـ چیکار کنیم، نیو؟
‫اگه دست خالی برگردیم سریزاوا-سنسی منو می‌کشه.
‫پس باید دنبال کار بگردیم.
‫بدبخت شدیم! بدبخت.
‫چیزی نمی‌شه.
‫سه تایی با هم یه کاریش می‌کنیم.
‫خوش اومدین! بفرمایین داخل.
‫خوشبین بی‌چاره.
‫چه بوی خوشمزه‌ای میاد.
‫راستی، من صبحونه نخوردم.
‫تارو-کون! عقب می‌مونی ها.
‫چیه؟ اگه حرفی برای گرفتن داری بنال.
‫اوه، اوهوم.
‫هاجیمه-کون نظرت در مورد «زنده کردن دوباره‌ی دوره‌ی سامورایی» چیه؟
‫ها؟ منظورت ریشیدان‌ـه؟
‫واقعاً می‌خوان اوضاع رو برگردوندن به حالت جنگی؟
‫مگه به خواب ببینن.
‫بیشتر یه‌طور خیال‌پردازیه.
‫اوهوم.
‫و یه چیز دیگه.
‫ازم پرسیدن «روش شمشیر چیه» هاجیمه-کون نظر تو چیه؟
‫چطو می‌تونم مثل شما یه سامورایی بشم؟
‫قوی باش.
‫معلوم نیست؟ قدرت.
‫قدرت؟
‫کـ ـ که این‌طور. جواب در خور هاجیمه-کون.
‫اوی! روی زمین موچی کاشیوا پیدا کردم.
‫ها؟ کجا می‌ری هاجیمه؟
‫شماها دنبالم نیاین.
‫باشه بابا! تو هم موچی می‌خوای، نه؟
‫باشه چاره‌ای نیست. نصفش می‌کنم.
‫نیو، خوشحالم که با تو آشنا شدم.
‫ها؟
‫هاجیمه-کون.
‫دنبال من نیاین.
‫مشکلت چیه تو؟ نمی‌خوای؟
‫سریزاوا-سنسی.
‫بیا از یکی از اینجا یکم پول «قرض» بگیریم و بریم نوشیدنی بزنیم.
‫فکر خوبیه. پول در آوردن آب خوردنه.
‫احمقا.
‫سامورایی چطوری خرجشو در میاره؟
‫با پول.
‫می‌ریم توی دوجوها مبارزه می‌کنیم و مجبورشون می‌کنیم بهمون پول بدن.
‫شینپاچی، تو چقدر در آوردی؟
‫بذار ببینم...
‫انقدری که دوتا سوبای داغ بخریم.
‫چیکار کنیم؟
‫اون.
‫بازم تشریف بیارین.
‫شمشیرتو برای ده ریو گرو گذاشتی؟
‫وقتی پولدار شدم پسش می‌گیرم.
‫چیکار می‌کنی؟ شمشیر زندگی یه ساموراییه.
‫این چیزا سامورایی رو از تک و تا نمیندازه.
‫وقتی توی یه شب ۲۵۰ ریو زدیم به جیب پشمای همه‌شون می‌ریزه.
‫تو سامورایی نیستی.
‫ها؟
‫چی گفتی؟
‫عذر می‌خوام. اشتباه لفظی بود.
‫منو ببخش.
‫مهم نیست.
‫همیشه زرتی عذرخواهی می‌کنی.
‫همینتو دوست دارم، شینپاچی.
‫نه، واقعاً ببخشید.
‫خب برنامه‌ت چیه؟
‫شمشیرت رو بالای چی دادی رفت؟
‫معلوم نیست؟ الان دیگه پول دارم می‌رم چندبرابرش کنم.
‫چند برابر؟
‫تاس بریزین.
‫فرد.
‫زوج!
‫فرد!
‫زوج!
‫یالا.
‫کدومشه.
‫یک و دو! فرد.
‫فرد بود؟
‫خراب کردیم.
‫دوتا بدبختن.
‫بدبخت.
‫وقتشه تلکه‌شون کنیم.
‫بشین و تماشا کن.
‫سانوسکه، دیگه باید تمومش کنیم.
‫چی؟
‫همین‌طوری پیش بره همه‌چیو از دست می‌دیم. دیگه نمی‌تونی شمشیرتو بخری.
‫حیفه ولی گاهی‌وقتا لازمه.
‫لعنتی. پس آخرش اینطوریه.
‫جوونا.
‫وقتی وارد میدانی می‌شین، نباید عقب‌نشینی کنین.
‫یه مرد تا وقتی ببره مبارزه می‌کنه.
‫یه مبارزه تا وقتی که شکست رو قبول نکنین، تموم نشده.
‫پیری، تو...
‫همین الان هر چیزی داشتی رو دادی رفته.
‫نه
‫پیروزی همیشه همین نزدیکی‌هاست.
‫پیرمرد منحرف!
‫سوجی، واقعاً مطمئنی؟
‫مشکلی نیست.
‫باید برای همه کت بگیریم، و گزینه‌ی زیادی هم نداریم.
‫اما...
‫اون برات خیلی عزیزه، نه؟
‫از ادو با خودت آوردیش.
‫واقعاً می‌خوای بفروشیش؟
‫هیسکه.
‫می‌دونم اشتباهه، اما یه چیزی ته قلبم هنوز ممکنه...
‫دنبال دوران سامورایی باشه.
‫تو..
‫ارباب، این خوب نیست.
‫ها؟
‫چی داری می‌گی؟
‫اصلاً به درد نمی‌خوره. چیز زیادی گیرت نمیاد.
‫دیوونه‌ای مگه جناب؟
‫هیچ می‌دونی چه حسی داشتم که آوردمش این‌جا؟
‫باید خداتم شکر کنی که ازت می‌خرمش.
‫چرا کیفیتش رو درک نمی‌کنی؟
‫چشم‌هات مشکلی دارن؟
‫آخه... هیچکس این داستانای مستهجنو نمی‌خره.
‫اختاپوس؟ ماهی مرکب؟ مسخره‌ست.
‫منظورم واقعی بودن یا نبودنش نیست.
‫لذت نقاشی‌های جنسی به تصور کردنشه! باید از چشمای مغزت استفاده کنی.
‫دیگه عصبانی شدم.
‫عمراً به این‌جا نمی‌فروشمش.
‫نمی‌فروشی؟
‫با انجام کار خوب پول در میارم.
‫این چیزی بود که گفتم. ولی چطوری؟
‫وسط راهی.
‫همینطوری اینجا وانستا.
‫ببخشید.
‫کسی نیست که توی دردسر افتاده باشه.
‫دوست دارم تا اینجام واسه یکی یه کار خوبی کنم.
‫یه گربه‌ی گمشده؟
‫این خوبه.
‫چیز یعنی... خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫ولی... یه گربه توی شهر به این بزرگی؟
‫فکر نمی‌کنم پیدا کردنش آسون باشه.
‫تاما!
‫وایسا!
‫برین کنار!
‫تاما!
‫تونستم هرطور شده غلافش کنم،
‫ولی این دیگه فایده نداره.
‫حسابی خم شده.
‫ولی بازم وقتی از تاما می‌رفتم خواهرم گفت برام بسازنش.
‫نائوزومی حرومی.
‫قبل ایکه فکر پول باشم،
‫یه شمشیر نیاز دارم.
‫برای این ده ریو می‌خوای؟! حتماً داری سربه‌سرم می‌ذاری.
‫نگاش کن. خم شده.
‫درسته.
‫زیادی گفتم.
‫پس واسه‌م تعویضش کن.
‫اون چطوره؟
‫ها؟
‫اون یوکیهیرا از بونگوـه.
‫اصلاً واسه هر قیمتی که بگی فروشی نیست.
‫و ـ اینکه جناب، چقدر بودجه دارین؟
‫پول؟
‫شرمنده، پولی ندارم.
‫اگه فقط اومدی تماشا برو پی کارت.
‫چته بابا؟
‫اینجا به نتیجه نمی‌رسم بخاطر امضاء و شهرت پول می‌گیرن نه کیفیت.
‫هی تو.
‫کیه؟ به‌نظر مشکوکه.
‫زیاد نزدیک نشو.
‫صورتتو نشونم بده.
‫زن؟
‫تو از میبورویی، درسته؟ هیجیکاتا-سان میبورویی، درسته؟
‫درسته. از کجا می‌دونی؟
‫یه شمشیر خوب دارم.
‫و می‌خوام تو ازش استفاده کنی.
‫ آ ـ آه...
‫یه شمشیر داری که می‌خوای من ازش استفاده کنم؟
‫درسته، هیجیکاتا-سان از میبورو.
‫تو.
‫وایسا. نزدیک نشو.
‫اول، بگو ببینم از کجا در مورد من می‌دونی.
‫چون معروفی.
‫هیجیکاتای میبورو: بدخلاق مثل شیطان،
‫با لباس‌های نیلی کهنه و چهر‌هی جذابی که حیف شده.
‫همیشه اخم داری که باعث می‌شه مردم ازت دور بشن.
‫مثل یه گردن کلف راه می‌ری و با خودت حرف می‌زنی ‫و بچه‌ها هم ازت بدشون میاد.
‫فهمیدم دیگه باشه.
‫خب... این شمشیره چطوریه؟
‫درسته.
‫مال استادمه.
‫استادم بهترین شمشیرساز توی ژاپنه.
‫اوه؟ جدی؟
‫داغونه که.
‫توی همچین جای دورافتاده‌ای آدمم میاد اصلاً؟
‫قبلاًها مردم اینجا صف می‌بستن.
‫ها. باورش سخته.
‫تقصیر منه.
‫خب باشه.
‫اینجا بهترین شمشیرساز ژاپن زندگی می‌کنه؟
‫بهترین دنیا!
‫خودت الان گفتی بهترین ژاپن.
‫صداتو بیار پایین ساکورا.
‫تمرکزمو داری به هم می‌زنی احمق! زود باش بیا داخل! داری مزاحم همسایه‌ها می‌شی.
‫ببخشید استاد.
‫یه مشتری دهن گشاد آوردم.
‫اوی.
‫درو پشت سرت ببند.
‫چی؟
‫با تو ام ساکورا.
‫بی‌مصرف.
‫بـ‌ ـ بله.
‫چقدر شمشیر هست.
‫اونا فروش نرفتن.
‫فروش نرفتن؟
‫تو بهترین شمشیرساز کل ژاپن نیستی مگه؟
‫اونا رو... من ساختم.
‫ها؟
‫من... یه شاگردم.
‫استفاده کردن یه زن از کوره‌ی آهنگریم شهرتمو خراب کرد.
‫واقعاً که مایه‌ی عذابه.
‫یالا برو خونه‌تون دیگه.
‫نمی‌رم.
‫خانواده‌ی این برای گل‌آرایی‌ـشون معروفن ‫انقدری که برای معبد هوگانجی گل‌آرایی می‌کنن.
‫دوباره بحث اینو شروع کردین؟
‫اوه؟ خیلی خوبه.
‫ولی چون احمقه انداختنش بیرون و قبل از اینکه بفهمم خراب شد روی سر من.
‫خودم رفتم.
‫یه جوجه اردک زشت که خانواده‌‌ی خوبشو برای شمشیرساختن بی‌خیال شده،
‫و یه آهنگر لجباز که غر می‌زنه ولی همچنان بهش یاد می‌ده.
‫این دیگه عجیب‌ترین ترکیبه.
‫من بهش چیزی یاد ندادم.
‫آزاده موقع کار کردنم تماشا کنه و چم و خمشو یاد بگیره.
‫بعدش هروقت با کوره کار ندارم ازش استفاده می‌کنه.
‫ولی کارمو بلدما. آخه روز و شب دارم کار استادو می‌بینم.
‫احمق. کدوم صنعتگری می‌گه کارم خوبه؟
‫برای همین گفتم هنوز خامی.
‫بـ ـ ببخشید.
‫می‌فهمی نه؟
‫برای همینه که هیچ مشتری‌ای نداریم.
‫کجای دنیایی یه سامورایی جونشو می‌ذاره پای شمشیری که یه زن ساخته؟
‫هیچ‌کدومشون تقصیری ندارن.
‫که این‌طور. پس جریان اینه.
‫خبر یه آهنگر زن مردم رو از این آهنگری دور می‌کنه.
‫اما اگه من با یکی از این شمشیرا برای خودم اسمی در کنم، مشتری‌ها دوباره برمی‌گردن.
‫فکر پشتش اینه؟
‫یه الگوی هیتاتسورا با نشانه‌های یوباشیری.
‫هـ ـ هنوز دارم تمرین می‌کنم، واسه همین...
‫توی دست می‌شینه.
‫اینو می‌برم.
‫ها؟
‫نـ ـ نه، هیجیکاتا-سان... شمشیری که می‌خواستم به شما مال استاـــ
‫من کیفیتو در نظر می‌گیرم نه شهرت.
‫این یکی رو می‌برم.
‫نه، گوش کن ببین چی می‌گم...
‫ساکورا.
‫غلاف.
‫یالا.
‫بـ ـ بله.
‫خوبه.
‫داری آهنگر می‌شی؟
‫برو بیرون! دیگه اینجا پیدات نشه.
‫منو مسخره نکن! برو خونه‌تون زن!
‫من نمی‌رم.
‫چون... دیگه جایی برای رفتن ندارم.
‫شرمنده ولی با آهنگری‌ای که یه زن توش کار می‌کنه، تجارت نمی‌کنم.
‫متأسفم. تقصیر منه.
‫تو لازم نیست درگیرش بشی.
‫دیر یا زود، می‌فهمن کار دستی فقط به نتیجه وابسته‌ست.
‫همه می‌فهمن.
‫واسه چی گریه می‌کنی؟!
‫بهت چی گفتم؟ همینطوری ادامه بده، یه روزی میان.
‫استاد.
‫هیجیکاتا-سان بودی؟ من پولی ازت نمی‌خوام.
‫به جاش یه خواهش دارم.
‫از الان به بعد، واسه کار بیا سراغ خودش نه من.
‫هیچی هم که نباشه کارشو بلده.
‫تو هم سرتو بیار پایین.
‫بـ ـ بله.
‫باشه.
‫برمی‌گردم.
‫مطمئنین؟
‫اگه از شمشیری که یه دختر ساخته استفاده کنین، شما هم بدنام می‌شین.
‫بدنام؟
‫بهش عادت دارم.
‫اونجا واقعاً دانگوهای خوشمزه‌ای داره.
‫بازم؟ دیگه باید امتحانش کنم.
‫کوه.
‫دریا.
‫شکار امروز چیه؟
‫ماهی شیرین.
‫مار توی طبقه‌ی دومه.
‫می‌دونم.
‫اوه اوه... خیلی وقته ندیدمت.
‫فکر کردم دیگه بر نمی‌گردی.
‫بازم گنده‌تر شدی. فقط اسمت ماره.
‫دیگه حتی نمی‌تونم کون خودمو پاک کنم.
‫خب؟ حالا که اومدی اینجا، معلومه پول می‌خوای؟
‫کی رو می‌کشی، جیرو؟
‫یا نه... الان سایتو هاجمیه دومی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هر کس به روش خود؛ اعضای میبورو برای بودجه جمع کردن به پیش تاختن.
‫در حالی که هاجیمه تنها وارد عمل می‌شود، نیو و تارو به زنی برمی‌خورن.
‫که جدای ملاقات با شوگون ایه‌موچی،
‫این دیدار سرنوشت نیو و میبورو رو بار دیگر تغییر می‌دهد.
‫قسمت بعدی: «همانند جریان رودخانه.»
‫از دستش ندید.
میبوروی آبی
چیرینویا
بنگاه رهنی
کتاب‌های مصور
جایزه: 2 ریو تاما لطفاً دنبال این گربه بگردین ایروریها
بازار بزرگ شمشیر خدا
شمشیرساز
مسابقه برای
به دست آوردن پول
قسمت بعدی
یک رودخانه
مثل جریان