‫مدرسه کیوهاچی
‫یه حسی بهم میگفت که میای اینجا.
‫هر وقت آماده بودی.
‫باشه.
‫میبوروی آبی
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هـ... ها؟
‫مـ... مبارزه؟
‫عـ... عجیبه. فکر کردم اومدیم اینجا ‫تا حال یه خانومی که منتظره رو بپرسیم.
‫خب، اِ... به هر حال، میشه لطفا یه کم از خون و خونریزی کم کنی؟
‫من دیگه ساکت میشم.
‫اگه اجازه بدید.
‫نیو.
‫لطفا یه لحظه ساکت باشید.
‫نیو-کون.
‫یوتارو-سان، چرا داری این کارو میکنی؟
‫ناگی-سان بچه داره. نباید پیشش باشی؟
‫ناگی...
‫اینجا نیست.
‫چی؟
‫اون حتی تو شهر هم نیست.
‫دیشب فرستادمش پیش فامیلا بمونه.
‫اونجا در امانه.
‫یوتارو-سان، فکر نمی‌کنم جدی بودن اتفاقی که داره میفته رو درک کنی،
‫و اینکه چه اتفاقی ممکنه تو این شهر بیفته.
‫این کت ریشیدان نیست؟
‫نائوزومی-سان، مردی که مدام تو این دوجو بوده، هست...
‫نائوزومی برادر بزرگترمه.
‫ب-برادرته؟
‫بله.
‫پ-پس، به طریق اولی! بیا با هم باهاش حرف بزنیم و کاری کنیم این کارو متوقف کنه!
‫من بهت میگم اونا میخوان چیکار کنن.
‫زحمت نکش. من همه چیزو میدونم.
‫برادرم بهم گفت.
‫اونا کیوتو رو به آتیش میکشن و یه عصر جدید از جنگ رو شعله ور میکنن.
‫میدونم. چه ایده ی شنیعی.
‫ولی...
‫من با آگاهی کامل از حقایق بهشون ملحق شدم.
‫اونا میخوان شهر رو آتیش بزنن! تو با این موضوع مشکلی نداری؟
‫هر کسی یه چیزی داره که میخواد ازش محافظت کنه.
‫مسئله اینه که هر کدوم از ما برای چی بیشتر ارزش قائلیم.
‫ناگی هم البته اینو میدونه.
‫ف-فهمیدم. نائوزومی-سان داره تهدیدت میکنه، مگه نه؟
‫و تو نمیتونی بر خلاف برادر بزرگترت کاری بکنی.
‫اگه همکاری نکنی، بهت آسیب میزنه.
‫شاید نه فقط به تو، بلکه به خونوادت هم.
‫پس نتونستی بهش نه بگی، درسته؟
‫خوشحالم.
‫ترجیح میدم مجبور نشم یه بچه رو بکشم.
‫ی-یوتارو-سان.
‫نمیشد یه جایی تو این مسیر برگردی؟
‫نه، فکر نکنم میتونستم.
‫محافظت از این دوجو برام یه دنیا ارزش داره.
‫نیو. دیگه راه فراری نیست.
‫باید به زور جلوشو بگیریم.
‫تو همیشه حرف حسابی میزنی.
‫کوندو-سان.
‫لطفا نکشینش.
‫خواهش میکنم.
‫کوندو-سان میتونه اینجا رو جمع کنه.
‫بریم، ساکورا-سان.
‫ها؟
‫ی-یه لحظه صبر کن.
‫کجا داریم میریم؟
‫من نمیتونم جلوی یوتارو-سان رو بگیرم.
‫پس...
‫من روی کاری که میتونم انجام بدم تمرکز می‌کنم.
‫ناگی-سان رو پیدا می‌کنیم و باهاش حرف می‌زنیم.
‫چی؟ اون موقع داشتی گوش نمی‌دادی؟
‫گفت ناگی-سان دیگه تو شهر نیست.
‫به نظر من هست.
‫ها؟
‫ناگی-سان خیلی از این خانواده ممنون بود.
‫من می‌دونم که برمی‌گرده.
‫حتی اگه مجبور بشه تنها بیاد.
‫ام، از زایمان نمی‌ترسی؟
‫به نظر میاد خیلی درد داشته باشه.
‫معلومه که می‌ترسم.
‫ولی عجله‌ای ندارم.
‫عجله‌ای نداری؟
‫خب، نیوی فردام یه راهی پیدا می‌کنه.
‫ناگی-سان قوی‌تر از این حرفاست که این کارو نکنه.
‫ناگی-سان!
‫ببخشید.
‫ناگی-سان! منم، نیو!
‫ناگی-سان!
‫شب بخیر! خونه هستید؟
‫ناگی-سان!
‫ن-نیو-کون.
‫ناگی-سان!
‫ناگی-سان، آسیب دیدی؟
‫لطفاً بشینید.
‫بشینید.
‫بـ...باشه.
‫اسم من ساکورا است.
‫من ناگی هستم.
‫هیچ کس خونه نیست؟
‫درسته. بدون اینکه به کسی بگم برگشتم.
‫میشه... میشه لطفا به حرفام گوش بدید؟
‫آروم باش. سعی کن شوکه نشی.
‫این در مورد اتفاقیه که داره میفته. ‫یا بهتره بگم، قراره بیفته.
‫در مورد چیزی که تو و یوتارو-سان ‫قراره توش گرفتار بشید.
‫میتونه فاجعه به بار بیاره برای کیوتو!
‫جدی میگم...
‫میدونم.
‫من همه چیز رو میدونم.
‫من از نقطه بی بازگشت عبور کردم.
‫دیر یا زود، مقامات این دوجو رو بررسی میکنن.
‫ما اول شورشمون رو به پا میکنیم.
‫سه روز دیگه، ‫در شب ماه نو.
‫عیبی نداره. لازم نیست نگران باشی.
‫فردا یکی از شاخه فرعی میاد دنبالت.
‫من میخوام تو و بچه ای که توی شکمته از شهر برین.
‫یوتارو-سان...
‫ناگی-سان.
‫متاسفم.
‫ریشی
‫چاره ی دیگه ای ندارم. اگه این کارو نکنم، دیگه هیچوقت نمیتونم تو روی برادرم نگاه کنم.
‫ناگی-سان.
‫مراقب بچه باش.
‫یوتارو-سان همه چیز رو بهم گفت.
‫درباره ی نقشه ی برادرش، نائوزومی،
‫و اینکه امروز داره اتفاق می افته.
‫نائوزومی-سان و دوستاش دست بردار نیستن.
‫یوتارو-سان با این موضوع کنار اومده.
‫پس...
‫منم تصمیم گرفتم بجنگم.
‫تو هم، ناگی-سان؟
‫یوتارو-سان نمیدونه که من برگشتم.
‫این تصمیم رو خودم گرفتم.
‫با این حال، من این خونه رو ترک نمیکنم.
‫این تصمیم و نبرد منه.
‫مدرسه کیوهاچی
‫البته، اگه این قیام شکست بخوره، مجازات میشم.
‫حتی ممکنه شوگون دودمان ما رو از بین ببره.
‫ممکنه به قیمت جونم تموم بشه.
‫نمی فهمم.
‫اصلاً نمی فهمم چی داری میگی.
‫چرا این کار رو می کنی؟
‫آیا این از جونت برات مهم تره؟
‫تو اون احساسات رو درک نمی کنی، نه سنگینی اونها رو.
‫انتظار ندارم درک کنی. هیچ کس نمی تونه جای کس دیگه ای رو بگیره.
‫و... ولی آدم های بی گناه آسیب می بینن.
‫اون یه آتیشه اون طرف رودخونه.
‫آتیش... چی؟
‫حتی اگه آتیش سوزی هم بشه، از اون طرف رودخونه به من نمی رسه.
‫واقعا اینو میگی؟
‫البته که میگم.
‫هر کسی باید اول از محافظت از چیزهایی که بهش نزدیکه شروع کنه.
‫هیچی که خیلی دور باشه ارزش تلاش کردن نداره.
‫بعضی آدما فقط دایره های بزرگتری می کشن.
‫می دونم.
‫حتی اگه قبول نکنی، یا متوجه نشی، حقیقت داره.
‫فکر کنم دایره من کوچیکه.
‫از چیزهایی که بهت نزدیکه محافظت می کنی؟ پس هر کی بیرونه دشمنه؟
‫درسته.
‫من نمی تونم بیشتر از این حصیر که روش نشستم دفاع کنم.
‫فقط از این بچه، یوتارو-سان،
‫و خونمون.
‫چیزی که من به عنوان طرف خودم میبینم...
‫برای تو طرف دیگه‌ست.
‫و... ولی...
‫نیو-کون، میخوای بارِ همه‌ی مصیبت‌ها رو از الان تا آخر دنیا به دوش بکشی؟
‫نـ... نه، نمیخوام.
‫ولی حداقل کاری که میتونم بکنم اینه که تلاش کنم.
‫تو خدایی؟ شاید بودا؟
‫فقط داری خودتو دست بالا میگیری.
‫اون روزی که با هم سوار قایق شدیم...
‫نگاه کن.
‫هلال ماه؟
‫محشره، نه؟
‫عجیب نیست که همه‌ی چیزهای زیبا یه چیزی کم دارن؟
‫یادته گفتم هلال ماه قشنگه چون یه چیزی کم داره؟
‫آدم‌ها هم همینطورن.
‫همه‌مون ضعیفیم. همه‌مون یه چیزی کم داریم.
‫شاید مهربون، صادق، درستکار و قوی باشی،
‫ولی یکم زیادی خودتو دست بالا میگیری.
‫با این طرز فکر نمیتونی کسی رو نجات بدی.
‫چرا؟
‫آخه چه دلیلی داره یه بچه مثل اونو اذیت کنن؟ نمیفهمم.
‫برات مهم نیست سر بقیه چی میاد؟
‫چون آدمایی مثل اون وجود دارن...
‫نیو-کون، تو روبروی یه قدیس ننشستی.
‫فقط یه انسان ضعیف.
‫نه. نمیتونم این کارو بکنم.
‫نمیتونم کسی مثل اونو متقاعد کنم.
‫مبارز
‫این عادلانه نیست.
‫تو خیلی قوی هستی، ناگی-سان!
‫ممنونم. حتی اگه از روی طعنه باشه، هیچکس قبلاً اینو به من نگفته بود.
‫ناگی-سان!
‫حالتون خوبه؟
‫ناگی-سان!
‫ناگی-سان! ناگی-سان!
‫امکان نداره! درد زایمان داره؟
‫ممکنه بچه به دنیا بیاد!
‫چی؟
‫ناگی-سان!
‫طاقت بیار، ناگی-سان!
‫یه مدته که درد داره. احتمالاً کل مدتی که اینجا بودیم.
‫چ-چیکار باید بکنیم؟
‫ها؟ از من نپرس.
‫چیکار باید بکنیم؟ هیچ کس دیگه ای اینجا نیست.
‫فعلاً برو یکم آب جوش بیار!
‫ب-باشه! آب جوش، الان میارم!
‫و چند تا پارچه تمیز هم بیار. هرچی میتونی پیدا کن.
‫باشه.
‫زود باش!
‫باشه!
‫اون تمام این مدت درد داشته، و تحملش میکرده.
‫ولی وقتی من اومدم، بازم تلاش کرد باهام حرف بزنه.
‫چطور تونستم یه همچین چیزی رو نفهمم؟
‫ا-اونجا کسی هست؟
‫یه اتفاق اورژانسی افتاده!
‫ناگی-سان داره زایمان میکنه، خب، ام...
‫چته؟ مگه تو همینقدر توانایی داری؟
‫دیگه بسه حقه بازی.
‫یه آدم به این گُندگی چطور میتونه اینقدر سریع حرکت کنه؟
‫ببینم، من که آتشی نمیبینم.
‫مثل اینکه شکست خوردی، ها؟
‫این شهری که زیادی نرم شده تنها چیزی نیست که میخوام نابودش کنم.
‫چی؟
‫میخوام اون خونه نفرین شده هم از بین بره.
‫اونجا داری چیکار میکنی؟
‫صبر کن، ریشیدان؟ ولی چرا اینجا؟
‫اوه، فقط یه بچه است.
‫ی-یکی...
‫سروصدا راه ننداز.
‫هیچ‌کس قرار نیست بیاد، به هرحال.
‫داری این خونه رو آتیش می‌زنی؟
‫ولی چرا؟ برای چی؟
‫نمی‌دونم، ولی من دستور دارم.
‫دخالت نکن.
‫اینجا باید چیکار کنم؟ اگه اون آتیش رو شروع کنه، همه‌چی تمومه.
‫باید جلوشو بگیرم.
‫لطفاً یه لحظه صبر کنید.
‫خانم این خونه داره زایمان می‌کنه.
‫نمی‌خوام فکر کنم اگه الان اینجا رو آتیش بزنید چه اتفاقی می‌افته.
‫مشکل من نیست.
‫فایده نداره. نمی‌تونم باهاش منطقی حرف بزنم.
‫باید بجنگم.
‫فولاد؟ یا چوب؟
‫بگیرش.
‫چشم، قربان.
‫ا-این واقعاً سنگینه.
‫همه‌مون یه چیزی رو حمل می‌کنیم که این سنگینی رو باارزش می‌کنه.
‫تو هم یه چیز مهم رو به دوش می‌کشی.
‫اونو یادت نره.
‫هیچ‌وقت دست از حس کردن اون سنگینی برندار.
‫نیو، بارت چیه؟
‫می‌خوام دنیایی بسازم که مردم شهر ‫احساس امنیت کنن شب‌ها بیرون برن.
‫خوبه.
‫می‌خوام دنیایی بسازم که ‫بچه‌ها احساس امنیت کنن گریه کنن.
‫خوبه.
‫می‌خوام دنیایی بسازم که ‫به ضعیف‌ها ظلم نشه.
‫خوبه.
‫من واقعاً باید جلوی اون آدما رو بگیرم!
‫کشتن آدم‌ها برای تغییر دنیا حتماً اشتباهه.
‫ازتون ممنونم بابت این شمشیر، آقا.
‫قول می‌دم با احتیاط ازش استفاده کنم.
‫هردو رو برمی‌داری؟ دست و پا گیر می‌شن.
‫من از این یکی استفاده می‌کنم.
‫این روح منه! ازش استفاده نمی‌کنم!
‫می‌دونم اون موقع چی گفتم، ولی...
‫منو ببخشید، هیجیکاتا-سان.
‫می‌خوام شمشیر بکشم!
‫اگه اینجا ببازم، زحمات همه به هدر میره.
‫به هر قیمتی شده، باید جلوش رو بگیرم.
‫لـ... لطفاً برید!
‫اگه نرید واقعاً می‌کشمتون!
‫از سر راهم کنار برو.
‫من تا حالا شمشیر واقعی نزدم، ولی...
‫بزن بریم.
‫لعنتی.
‫سرت به کار خودت باشه، بچه.
‫باید زود خاموشش کنم.
‫داره میسوزه. خونه داره آتیش میگیره.
‫نیو-کون!
‫داری چیکار میکنی؟ از اونجا دور شو!
‫موهات آتیش گرفته!
‫باید چیکار کنم؟
‫متاسفم. نمیدونم باید چیکار کنم.
‫نتونستم جلوشو بگیرم!
‫وای نه! ناگی-سان!
‫خونه...
‫سقف هم...
‫خودتو جمع کن، نیو-کون!
‫الان وقت ناله کردن نیست.
‫ساکورا-سان...
‫باید هر کاری از دستمون برمیاد انجام بدیم.
‫هر کاری که از دستمون برمیاد...
‫البته! ب-بله، حق با شماست!
‫اینجا خیلی خطرناکه. باید ناگی-سان رو جابجا کنیم.
‫کسی رو میشناسی که بتونیم روش حساب کنیم؟
‫مادربزرگم هست. اون بلده چطوری بچه به دنیا بیاره.
‫خونه‌اش از اینجا چقدر دوره؟
‫فقط اون‌ور پُل.
‫عالیه. نیو-کون، اون گاری رو ببر بیرون تو حیاط.
‫درسته. بهتره از در پشتی بریم بیرون قبل از اینکه آتیش پخش بشه.
‫باشه. عجله کن.
‫جون آدما در خطره. باید کمک کنم!
‫واسه همین اومدم اینجا.
‫چی شده، کوندو-سان؟ دعوا که شروع شده.
‫خیلی محتاطانه عمل می‌کنی. اصلا شبیه اون روز نیستی.
‫فقط برای اینکه مطمئن شم، واقعا از این کار راضی هستی؟
‫ما با فولاد می‌جنگیم.
‫ممکنه من بمیرم، البته تو هم ممکنه بمیری.
‫چرا الان می‌پرسی؟
‫تو زن داری، و یه بچه هم تو راهه.
‫نگران اون نباش.
‫من قبلا ازش جدا شدم.
‫از هم جدا شدین؟
‫نه من و نه دوجوم از این ماجرا سالم بیرون نمیایم،
‫ولی مشکلات خانوادگی من دیگه روی ناگی و بچه‌اش تاثیر نمیذاره.
‫و من مقصر اصلی تشکیل ریشیدان هستم.
‫این تاوان من به عنوان یه برادر و وظیفه‌ام به عنوان رئیس خانواده کیوهاچیه.
‫به این ترتیب، من تصمیمم رو گرفتم.
‫تو چی؟
‫به هر حال، می‌تونیم بدون پشیمونی بجنگیم.
‫می‌بینی که اوضاع چطوریه.
‫آماده ‫برای ‫آنچه ‫می‌آید
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعدی
‫من کُندو ایسامی هستم.
‫یوتارو-دونو، شما شمشیرزن فوق‌العاده‌ای هستید، اما این ضروریه.
‫من هم مثل شما، خودم رو آماده کردم.
‫مهم نیست گذشته‌ات چیه یا چه پشیمونی‌هایی داری،
‫ما از نقطه بی‌بازگشت عبور کردیم.
‫قسمت بعدی: "جنایت و اقبال."
‫دیدنش رو از دست ندید.
‫جنایت ‫و ‫اقبال