‫طاقت بیار، ناگی-سان!
‫ها؟
‫یه نفر اونجاست!
‫د-دشمنه؟
‫نیو!
‫هارادا-سان! ناگاکورا-سان!
‫این خانم ناگی-دونو هستن؟
‫بله. درد زایمان داره.
‫چی؟ داره بچه به دنیا میاد؟
‫این یه وضعیته اورژانسیه! باید چیکار کنیم؟
‫داریم میریم خونه مادربزرگم! اون بلده چطوری مامایی کنه!
‫خیلی خب!
‫ما مراقبشیم!
‫ممنون از لطفتون!
‫سعی کنید زیاد تکونش ندید!
‫نگران نباش، ناگی-سان. تقریباً رسیدیم.
‫میبوروی آبی
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پل ماروتاماچی
‫لعنتی. عجب جون‌سختیه.
‫فکر کردی می‌تونی دو نفری از پس من بربیای؟
‫چـ چی؟ حالا فرار کنیم؟
‫به هیچ وجه. اگه اینجا پا پس بکشیم...
‫دیگه سرایزاوا-سنسی نمیذاره آب خوش از گلومون پایین بره.
‫چه نکته ظریفی.
‫بیاین.
‫صبر کن.
‫ما از اینجا به بعدش رو انجام میدیم.
‫ما از پل کوجین تا اینجا دویدیم.
‫شماها هستین؟
‫مهمان ما باشید.
‫هنوز تا فصل آتش بازی خیلی مونده،
‫ولی مطمئن باشین با یه انفجار میرم.
‫
‫پل گوجو
‫اون... اون فرار کرد؟ دنبالش می کنیم.
‫نه، لازم نیست خودمون رو به زحمت بندازیم و دنبالش کنیم.
‫پس...
‫داره از شهر دور میشه.
‫با اون زخم ها دیگه نمیتونه آتیش به پا کنه.
‫می تونیم بذاریم آیزو و مقامات محلی از اینجا به بعدش رو پیگیری کنن.
‫درسته.
‫وضعیت پل های دیگه چطوره؟
‫و گروه کوندو-سان در امانن؟
‫کوندو-سان.
‫می دونستم آدم معمولی ای نیستی.
‫بازم...
‫سر!
‫سر! سر! سر!
‫آخ.
‫اون فرورفتگی توی زمین رو می‌شناسم،
‫و اون لکه روی دیوار رو.
‫من هم حسابی تمرین کردم.
‫روز به روز اینجا شمشیر زدم.
‫عجیبه. مخصوصاً برای یه بچه کوچولو.
‫آفرین به تو، که سحرخیز تمرین می‌کنی.
‫یه روزی یه شمشیرزن ماهر میشی.
‫هر ضربه شمشیرم برام تحسین و اعتبار آورد.
‫تو مسابقات تمرینی و نمایشی زیادی جنگیدم.
‫ولی...
‫یه حرکت اشتباه...
‫یه قدم اشتباه، و این یعنی پایان.
‫مرگ.
‫آیا فقط روبرو شدن با کسی که شمشیر واقعی داره اینقدر از همه انرژی می‌گیره؟
‫اشتباه قضاوت کردم چون با شمشیر چوبی با هم برابر بودیم.
‫اون یه رتبه - نه، دو یا سه رتبه از من بالاتره.
‫من چیزی نبودم جز یه پرنده توی قفس.
‫چه قدر الان این رو حس می‌کنم.
‫ما هم‌سنیم و هر دو صاحب دوجو هستیم،
‫ولی چقدر با هم فرق داریم.
‫کوندو-سان.
‫صورتت مثل نقاب یه دیو میمونه.
‫مطمئنم که هیچوقت تردید نمیکنی.
‫مطمئنم که هیچوقت گریه نمیکنی.
‫تو این زمینه، من فاقد انضباط ذهنی بودم.
‫میشه یه سوالی ازتون بپرسم؟
‫با دوجوتون توی ادو چیکار کردید؟
‫بستمش.
‫وقتی راهی کیوتو شدم، همه چیز رو قطع کردم و رفتم.
‫حتی نمیتونم به عزم راسخش برسم.
‫حتی اگه نتونم شکستش بدم...
‫نباید ببازم.
‫شاید از هر ده بار، نه بار ببازم.
‫ولی اون یه فرصت رو چنگ میزنم.
‫چرا داری گریه میکنی؟
‫چه آدم بامزه‌ای.
‫منو ببخشید.
‫از اونجایی که ما سامورایی هستیم،
‫وقتی شمشیر کشیدیم، دیگه نمیتونستم ‫عقب بکشم یا رحم کنم.
‫تو یه شمشیرزن فوق‌العاده‌ای.
‫چه حیف.
‫چه کار بیهوده‌ای کردم.
‫مثل بچه‌ای میمونه که اسباب‌بازیش رو ‫ازش گرفتن.
‫من نمیتونم با اون رقابت کنم.
‫متاسفم، نی-سان.
‫نمیدونم کجامون اشتباه رفتیم.
‫هی! بیدار شو!
‫تو کی هستی؟ یه گدایی چیزی؟
‫کی بهت اجازه داد اینجا بخوابی؟
‫این دوجو برای شمشیرزن‌هاست!
‫زود گمشو بیرون!
‫اِ... ام... شما کی هستید؟
‫من کی‌ام؟ اینجا خونه‌ی منه!
‫خـ... خونه‌ی شما؟
‫من نائوزومی هستم. کیوهاچی نائوزومی.
‫پسر بزرگ این خونه.
‫با خون سامورایی و روح سامورایی به دنیا اومدم.
‫بهترین سامورایی ژاپن! من *اینم*.
‫بهترینِ ژاپن؟ عجب چیزی!
‫آره، شرط می‌بندم که هست!
‫خب تو کی هستی؟
‫اسم ایشون یوتارو هست.
‫بابا؟
‫از این به بعد اینجا زندگی می‌کنه.
‫مراقبش باش، نائوزومی. اون برادر کوچیکته.
‫برادرم؟!
‫از کدوم معشوقت اونو به وجود آوردی؟
‫دنیای سامورایی، دنیای وظیفه و انسانیته. بهش یاد بده.
‫چرا باید یاد بدم؟
‫اِ... اوه...
‫یه شمشیر بردار. وقت تمرینه.
‫حسابی آدمت می‌کنم.
‫بهتره گریه نکنی، یوتارو.
‫بـ... باشه.
‫این رو ببین.
‫حالا تو امتحان کن.
‫می‌دونستم استعداد داره.
‫داداش... داداش، چطور بود؟
‫زیاد جوگیر نشو!
‫داد نزدی! دوباره انجامش بده!
‫بله.
‫بخور یوتارو.
‫بازم هست.
‫م... من میتونم همه‌ی اینا رو بخورم؟ واقعاً؟
‫من تا حالا غذای درست و حسابی اینجوری نخورده بودم.
‫اینجا خونه‌ی ساموراییه. خونه‌ی یه شمشیرزنه.
‫اونایی که خودشون رو وقف شمشیر میکنن، حق دارن غذا بخورن.
‫خیلی بزرگش میکنه.
‫خیلی...
‫خیلی گرم و خوشمزه است و...
‫من برات یه حموم هم آماده کردم. چرا لباست رو عوض نمیکنی؟
‫باید یاد بگیری از چاپستیک هم استفاده کنی.
‫وقتی تموم کردی، دوباره برمی‌گردیم سر تمرین.
‫باشه.
‫باید سخت کار کنم.
‫کی اول صبح وقت داره خونه رو تمیز کنه؟
‫اینجوری میتونم به خوردن غذای خوب ادامه بدم.
‫یه سامورایی باید نوشتن بلد باشه.
‫تو باغچه جیش نکن!
‫یوتارو این کارو کرد...
‫دروغ نگو.
‫باید قوی تر بشم،
‫تا بتونم تو این خونه بمونم.
‫تا بتونم به این زندگی ادامه بدم.
‫وای. عجب چیزیه.
‫حریف نائوزومیه.
‫دارن پا به پای هم پیش میرن، ضربه در برابر ضربه.
‫این دیگه چه جور مسابقه بین بچه هاست؟
‫به نظر میاد مدرسه کیوهاچی آینده درخشانی داره.
‫زیاد مطمئن نباش.
‫دوران شمشیر داره میگذره.
‫تا کی میخواد برامون نون و آب بشه؟
‫ولی با وجود این دوتا، شاید یه شانسی باشه.
‫املاک کیوهاچی
‫یه مبارز دیگه از راه رسید!
‫این... این پنجمین بردشه!
‫فکر کرده کیه که همینجوری سرزده میاد اینجا؟
‫می‌بینم که مدرسه‌ی کیوهاچی چیز خاصی برای عرضه نداره.
‫یه سامورایی درست و حسابی هم تو این خراب‌شده پیدا نمیشه؟
‫استاد هنوز نیومدن؟
‫رفتن یه درس خصوصی بدن، هنوز برنگشتن.
‫زیادی جوگیر نشو!
‫وایسا، نائوزومی!
‫اوضاع خرابه.
‫ول کن! ولم کن!
‫مرد.
‫نشونش دادم! حقش بود!
‫این دیگه چه وضعیه...
‫به درک فرستادمش.
‫چه دست و پا چلفتی‌ای بود.
‫من از اون خیلی قوی‌ترم.
‫بابا! چه خبره؟
‫کی از پشت به کسی ضربه میزنه؟
‫کی از گرفتن یه جون لذت میبره؟
‫نائوزومی، روحت هنوز بالغ نشده.
‫اگه نتونی به حریفت احترام بذاری، سامورایی نیستی!
‫من یه سامورایی *هستم*.
‫خون سامورایی تو رگ‌هام جریان داره!
‫اون یه سامورایی *نیست*!
‫ما هیچ نسبتی با هم نداریم. اون یه تقلبیه!
‫دیگه هیچوقت این حرف رو نزن، احمق.
‫من تا اطلاع ثانوی تو رو از دست زدن به شمشیر منع می‌کنم.
‫این خونه.
‫خونه که یه سامورایی رو می‌سازه.
‫لعنت بهش.
‫ازدواج؟
‫نائوزومی، الان ۲۲ سالته.
‫فکر نمی‌کنی وقتشه دست از ولگردی برداری و سر و سامون بگیری؟
‫کاملاً مزخرفه.
‫شنیدم نائوزومی-سان داره به قمارخونه‌ها سر میزنه.
‫اوه، خدای من.
‫اون فقط با آدمای ناباب میگرده.
‫و من هیچوقت تو دوجو نمیبینمش.
‫می‌خواستی صحبت کنی، پدر؟
‫بله. در مورد نائوزومی هست.
‫یوتارو، به نظرت چطوره؟
‫فکر می‌کنی اون چیزی که برای به ارث بردن این دوجو لازمه رو داره؟
‫من فکر می‌کنم نی-سان... منظورم نائوزومی... می‌تونه از پسش بربیاد.
‫البته، من پشتیبان برادرم خواهم بود.
‫من همین سوال رو از نائوزومی هم پرسیدم.
‫وقتی ازش در مورد تو پرسیدم،
‫گفت فقط خودش لایقه.
‫همین نشون میده کدوم یکی از شما باید رئیس این خانواده باشه.
‫اون حتی ذره‌ای فروتنی نداره.
‫یوتارو.
‫به ارث بردن این خاندان فکر کن.
‫متاسفم که زیاد نیست، ولی یه چیز گرم بخور.
‫خیلی ممنونم. خیلی ممنونم.
‫اون بچه‌ها همون چیزی بودن که من می‌شدم اگه اون روز منو نبرده بودن.
‫با فکر کردن به گذشته، چیزهای خیلی زیادی به من داده شده.
‫اگه رئیس خانواده بشم، حتی بیشتر از این هم گیرم میاد؟
‫ولی اگه این کارو نکنم هم چیزی رو از دست نمیدم.
‫بهت گفتم که دارم میرم!
‫پیر خرفت. حرومزاده‌ی پیرِ کودن.
‫نی-سان!
‫اوه، یوتارو.
‫داری میری؟ کجا؟
‫میخوام کل کشور رو بگردم، مهارتهام رو تقویت کنم.
‫تقویت؟ پس تکلیف این خونه و دوجو چی میشه؟
‫تو وارثشون میشی. حداقل این چیزیه که شنیدم.
‫چی؟ نه، اصلا نمیتونم.
‫تو باید قبولش کنی.
‫اگه خیلی سخت بگیری، کم کم همه دست از اومدن میکشن.
‫به هر حال، من به دردِ آموزش دادن نمیخورم.
‫زمانه تو رو انتخاب کرده.
‫از همه مهمتر، تو این خونه احساس خفگی میکنم.
‫اگه قرار بود کاری کنم، باید زودتر از اینا میرفتم.
‫همون روز... همون روزی که اون مبارز رو کشتم، فهمیدم.
‫نمیتونم جلوی خون سامورایی وحشی توی رگهام رو بگیرم.
‫اون میخواد بجنگه.
‫منظورت...
‫خداحافظ، یوتارو.
‫صبر کن، نی-سان!
‫من کل خونه رو بهت میدم. مال تو.
‫من نه خونه رو میخواستم و نه رئیس خانواده باشم.
‫فقط نمیخواستم به اون زندگی برگردم.
‫نمیخواستم این زندگی ازم گرفته بشه.
‫نی-سان، آخرش همه چیز رو ازت گرفتم.
‫از اون موقع عذاب وجدان منو شکنجه داده.
‫نی-سان...
‫تونستم کاری کنم که جبرانش بشه؟
‫ناگی...
‫متاسفم که نتونستم خوشحالت کنم.
‫جنایت ‫و ثروت
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد
‫اینجا هیجیکاتا توشیزو هستم.
‫پس اون آشغال نائوزومی داره الان با سریزاوا میجنگه؟
‫دوست داشتم کاری رو که شروع کردیم تموم کنم.
‫چرا اینقدر گیر دادی به دوران سامورایی‌ها؟
‫تو چرا شمشیر می‌زنی؟
‫چه جور بار سنگینی رو داری به دوش می‌کشی؟
‫قسمت بعدی: "آنهایی که تقلا می‌کنند."
‫تماشا کن. فقط همین.
‫آنها ‫که ‫تقلا می‌کنند