‫آخیش! بالاخره تموم شد!‬
‫می‌بینمتون، ناگاکورا-سنسه.‬
‫خیلی خسته شدم.‬
‫بیاید گرگم‌به‌هوا بازی کنیم!‬
‫عمراً.‬
‫چرا که نه؟‬
‫چی شده، «تسورو»؟ نمی‌خوای بری خونه؟‬
‫شاید بهتره بیخیال شم. قدم کوتاهه‬ ‫و زورم هم کمه. تازه، دخترم هستم.‬
‫تو فقط چون به اندازه کافی تمرین نکردی ضعیفی.‬
‫خودم می‌دونم!‬
‫می‌دونم. ولی بازم...‬
‫اون داستان دربارهٔ شینسنگومی‬ ‫حسابی آتیشم رو تند کرد،‬
‫ولی شینسنگومی آخرش شکست نخورد؟‬
‫هی، ناگاکورا-سنسه، چطور انقدر قوی می‌مونی‬ ‫و همیشه به خودت مطمئنی؟‬
‫آدم باید از باختن خجالت بکشه؟‬
‫ها؟ خب آره دیگه. نباید بکشه؟‬
‫خیلی خب. بهت می‌گم.‬
‫دربارهٔ مردی که با تمامِ‬ ‫تاریکیِ «میبورو» روی دوشش، سقوط کرد.‬
‫ژوئن، سال سوم بونکیو (۱۸۶۳)‬
‫اوساکا‬
‫اونا دیگه کی‌ان؟‬
‫«صداقت»؟ چه کت‌های عجیبی تنشونه.‬
‫بوی دریا منو می‌بره به قدیم‌ندیما.‬
‫می‌دونی، من قبلاً با ننه و ایروها‬ ‫از رودخونه اومده بودم اوساکا.‬
‫بعداً یه سر بریم محلهٔ خوش‌گذرونی.‬
‫باز زنا می‌ریزن سرمون.‬
‫اینجا چقدر مغازه هست.‬
‫شاید بتونیم چیزای خوبی پیدا کنیم.‬
‫بیا اول یه غذای درست‌وحسابی بخوریم.‬
‫جوگیر نشید.‬
‫اووه، اسب رو ببین. چه گنده‌ست.‬
‫اسب؟ اسب رو که همه‌جا می‌شه دید.‬
‫سریزاوا-سان، کجا دارید می‌رید؟‬
‫ما که بچه نیستیم داریم خاله‌بازی می‌کنیم.‬ ‫بذار از این مرخصی کوتاهم لذت ببرم.‬
‫صبر کن، مگه امروز مرخصی هستیم؟‬
‫شوگان با کشتی داره میره ادو،‬ ‫پس کار ما برای محافظت ازش تموم شده.‬
‫امم، من تازه متوجه شدم...‬
‫ولی کوندو-سان رو گم کردیم.‬
‫میبوروی آبی‬
‫کجا ممکنه رفته باشه؟‬
‫گربه؟‬
‫اوناهاش!‬
‫کوندو-سان!‬
‫«نیو».‬
‫این‌همه گربه از کجا اومدن؟‬
‫این دیگه چه...‬
‫خوردم به یه گاری پر از ماهی دودی خشک‌سده.‬
‫حالا هرچی، اونجا رو ببین.‬
‫یامادایا‬
‫مشکوک می‌زنه.‬
‫شنیدم که «قلمرو» حتی توی دنیای‬ ‫حرفه‌ای‌ها هم چیز مهمیه.‬
‫میگن نباید تو زمین یکی دیگه کشتی گرفت.‬
‫ولی مرزها باید جلوی ما رو‬ ‫برای کمک به مردم بگیرن؟‬
‫گل گفتی، قربان.‬
‫خوبه. بریم.‬
‫آقا، شما با اون مغازه کاری دارید؟‬
‫لطفاً صبر کنید!‬
‫و-وای.‬
‫فوق‌العادست! عین «سوجی» حرکت می‌کنه!‬
‫گمش کردم.‬
‫اینجا کجاست؟‬
‫شما کی هستید؟‬
‫غلت بزن!‬
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ممنون می‌شم اگه تسلیم بشید.‬
‫حالت خوبه؟‬
‫بهتره فعلاً تکون نخوری.‬
‫شما کی هستید؟‬
‫ما «روشیگومیِ میبو» هستیم.‬
‫آها، پس شما همون میبورو هستید.‬
‫ما رو می‌شناسی؟‬
‫شایعاتی شنیدم.‬
‫تا سه روز پیش کیوتو بودم.‬
‫به دلیل خاصی اومدید اوساکا؟‬
‫جایی که داشتم دید می‌زدم‬ ‫مال پدرمه.‬
‫خانواده‌م طب سوزنی کار می‌کنن،‬ ‫ولی من می‌خواستم راه شمشیر رو پیش بگیرم.‬
‫واسه همین از خونه فرار کردم.‬
‫ولی نون درآوردن با شمشیر آسون نبود.‬
‫آخرش مثل یه رونین آواره شدم.‬
‫بعد شنیدم خانواده‌م از یه سری آدمای خلاف‬ ‫پول قرض کردن،‬
‫واسه همین برگشتم اوساکا.‬
‫اگه این‌طوره، چرا نمیری خونه‬ ‫و مستقیم از خانواده‌ت نمی‌پری؟‬
‫حس می‌کنی چون فرار کردی‬ ‫دیگه روت نمی‌شه خودت رو نشون بدی؟‬
‫مشکل این نیست.‬
‫شماها بهتره دخالت نکنید.‬
‫متوجه‌م.‬
‫ما خیلی راحت شرخرا رو دک می‌کنیم.‬
‫نه، نمی‌فهمید.‬
‫بریم.‬
‫تو هم نمی‌فهمی.‬
‫فکر کنم این شرخرای بی-منطق‬ ‫برای شهربانی کار می‌کنن.‬
‫یه یوریکی به اسم «اوچیاما هیکوجیرو»‬ ‫باید پشت قضیه باشه.‬
‫یوریکی؟ یعنی یه کله‌گندهٔ دولتی؟‬
‫برام مهم نیست. من که یه رونینم.‬
‫ولی روشیگومیِ میبو تحت حمایت‬ ‫قلمروی آیزو هستن، مگه نه؟‬
‫نظرت چیه، نیو؟‬
‫واقعاً نمی‌تونیم این رو نادیده بگیریم.‬
‫اینم از این.‬
‫همهٔ میبوروها مثل شمان؟‬
‫این رو می‌بینی؟‬
‫صداقت‬
‫این اصلِ راهنمای ماست.‬
‫صداقت؟‬
‫خودم رو معرفی نکردم.‬
‫اسمم «یامازاکی سوسومو»ـست.‬
‫کوندو ایسامی.‬
‫منم «چیرینو نیو» هستم.‬
‫داری بهم گوش میدی؟‬
‫چی می‌خوای؟‬
‫بابا.‬
‫سوسومو.‬
‫پسرته؟‬
‫اونو ول کن. پولی که بهت‬ ‫قرض دادیم چی شد؟‬
‫پسش دادم. حتی یه سکه‬ ‫بیشتر از بدهیم نمیدم.‬
‫پسر کو ندارد نشان از پدر!‬
‫تا حالا اسم «بهره» به گوشت نخورده؟ اگه ملت همین‌جوری‬ ‫پول رو ندن که دیگه نیازی به داروغه نبود.‬
‫ببخشید.‬
‫حرف نزن.‬
‫ببخشید.‬
‫گفتم صبر کن، مرتیکه—‬
‫آخ، آخ، آخ، آخ، آخ!‬
‫دعوا داری؟ می‌ندازمت تو هلفدونی!‬
‫نمی‌دونم چقدر می‌خواید،‬ ‫ولی فروش این باید بخش زیادیش رو صاف کنه.‬
‫با همین بیخیال می‌شید؟‬
‫ها؟‬
‫یه «کوتتسو»ـه.‬
‫کـ-کوتتسو؟‬
‫تیغه‌ش که داغونه!‬ ‫برق هم نمی‌زنه.‬
‫حتماً تقلبیه.‬
‫مال خودت!‬
‫پس می‌خواید چیکار کنیم؟!‬
‫بـ-بهم زور نگو!‬
‫آخ، آخ، آخ! تسلیم! تسلیم!‬
‫ضعیفی.‬
‫فـ-فکر نکنید قسر در می‌رید.‬
‫نمی‌دونید کی پشتمونه؟‬
‫«اوچیاما هیکوجیرو»، یوریکیِ اوساکا.‬
‫چی؟ شماها دیگه کدوم خری هستید؟‬
‫جریان اون کت‌های عجیب چیه؟‬
‫«کوندو ایسامی» از روشیگومیِ میبو،‬
‫خادمان اربابِ آیزو،‬ ‫محافظان کیوتو.‬
‫منم همرزمش، «چیرینو نیو».‬
‫کیوتو؟ میبورو؟‬
‫نمی‌دونم اینجا چه غلطی می‌کنید،‬ ‫ولی آخرش به گریه می‌افتید.‬
‫بابا.‬
‫سوسومو.‬
‫حداقل فعلاً یه عود‬ ‫برای مادرت روشن کن.‬
‫باید... بعداً برگردم؟‬
‫نیازی نیست.‬
‫آها.‬
‫امم، ببخشید فضولی می‌کنم، ولی چرا‬ ‫اصلاً پول قرض کردید؟‬
‫به نظر نمی‌رسه وضع مالیتون بد باشه.‬
‫بعضی از کسایی که طب سوزنی لازم دارن‬ ‫نمی‌تونن پولش رو بدن.‬
‫و بعضی از اونا هم انقدر لجبازن‬ ‫که قبول نمی‌کنن مجانی درمان بشن.‬
‫واسه همین از نزول‌خور پول گرفتم‬ ‫و جای اونا دادم.‬
‫این‌طوری، بیمار با گفتن اینکه بعداً‬ ‫پولم رو پس میده آبروش حفظ می‌شه.‬
‫چـ-چه کار عجیبی.‬
‫ولی دیگه تکرارش نمی‌کنم.‬
‫بابت قبل بهت بدهکارم.‬
‫ممنون.‬
‫خب دیگه، ما باید بریم.‬
‫اون پسرهٔ مو سفید...‬
‫تنش بین ما رو دید‬ ‫و قضیه رو جمع‌وجور کرد.‬
‫جزئیات آدما رو خوب می‌گیره.‬ ‫برام جالب شد.‬
‫اون یارو کوندو هم شخصیت جالبی داره.‬ ‫آینده‌داره.‬
‫اگه الان نری فرصتت رو‬ ‫از دست میدی‌ها.‬
‫مگه نمی‌خواستی‬ ‫«راه شمشیر رو پیش بگیری»؟‬
‫یامازاکی‬
‫سوسومو باز از دستت در رفت؟‬
‫آره.‬
‫عجب بچهٔ نمک‌نشناسیه.‬
‫حتماً سخته که همچین‬ ‫بی‌خاصیتی پسرت باشه.‬
‫آخ! چـ-چته؟‬
‫یامازاکی‬
‫هی! بس کن!‬
‫داره راه میره!‬
‫عزیزم، اولین قدم‌هاش رو برداشت!‬
‫خب، بالاخره یه روزی راه می‌افتاد دیگه.‬
‫موفق باشی.‬
‫برو جلو، پسرم.‬
‫پسر! عجب ساکیِ خوبیه،‬ ‫غذاش هم عالیه.‬
‫بی‌خود نیست به اوساکا میگن‬ ‫«آشپزخونهٔ اعلاء»!‬
‫همونیه که می‌خواستم.‬ ‫فکر کنم از اینجا خوشم میاد.‬
‫همم؟ تارو کجا رفت؟‬
‫تارو! هی، تارو!‬
‫بله، قربان. همین‌جام.‬
‫این چه وضعیه؟ بیرون منتظر بودی؟‬
‫بیا با ما بنوش.‬
‫ها؟‬
‫ا-اوه، نه، اصلاً امکان نداره.‬
‫اوه، بیخیال بابا.‬
‫نه، نه، نه. من راحت‌ترم که‬ ‫به شما خدمت کنم.‬
‫چی میگی؟ خساست تو خونته.‬
‫ساکیِ من برات کمه؟‬
‫نه، از لطفتون ممنونم، ولی—‬
‫اوه، راستی تارو. باید هرازگاهی بهت‬ ‫پول توجیبی بدیم.‬
‫ها؟‬
‫نه، وقتی کاری نکردم نمی‌تونم‬ ‫پولتون رو قبول کنم!‬
‫یالا بگیر. چه ضرری داره؟‬
‫برو یه چیز خوشمزه بزن بر بدن.‬
‫خـ-خیلی ممنونم.‬
‫فکرش رو نکن. برو دیگه. یالا.‬
‫بـ-با اجازه.‬
‫خیلی ممنونم!‬
‫هی، چقدر بهش دادی؟‬
‫با اون پول فقط می‌تونه یه کلوچهٔ فسقلی بخره!‬
‫کی اهمیت میده؟ واسه تارو بسه.‬
‫اوه، سریزاوا-سنسه. می‌رید دستشویی؟‬
‫شاید منم بیام.‬
‫چی...‬
‫اون دیگه واسه چی بود؟‬
‫به‌به.‬
‫حالا که فکر می‌کنم، از وقتی شاگرد شدم‬ ‫همچین وقت آزادی نداشتم.‬
‫پس خوشبختی یعنی این.‬
‫بدون اینکه یکی سرم داد بزنه یا بهم دستور بده‬ ‫دچار اضطراب می‌شم!‬
‫چه بلایی سرم اومده؟‬ ‫این چه حسیه؟‬
‫شـ-شاید بهتره برگردم.‬
‫خوی نوکری بدجور‬ ‫تو گوشت و پوستم رفته.‬
‫سریزاوا-سنسه!‬
‫مـ-متأسفم. می‌خواستم زود برگردم،‬ ‫ولی وایسادم دریا رو نگاه کنم، و...‬
‫اگه چیزی لازم دارید، فقط لب تر کنید.‬
‫دنبال من بیا.‬
‫شمشیرها‬
‫خیلی بلند نباشه.‬
‫واسش سنگین می‌شه.‬
‫قیمت مناسب چیزی داری؟ اگه گرون باشه‬ ‫می‌ترسه بشکنه و ازش استفاده نمی‌کنه.‬
‫ها؟‬
‫چـ-چی شده؟ جریان چیه؟‬
‫چرا هیچی نمیگه؟‬
‫یـ-یعنی می‌خواد از اینا استفاده کنم؟‬
‫و-وای. نه، ممنون.‬
‫دارم زهره‌ترک می‌شم!‬
‫اگه فقط یکی‌مون مسلح نباشه بد دیده میشه.‬
‫اگه مردم دیگه جدی‌مون نگیرن،‬ ‫کارمون تمومه.‬
‫از این به بعد اون شمشیرها رو ببند.‬
‫سرت رو بالا بگیر.‬
‫بجنگ. همین.‬
‫بیا بریم.‬
‫راستش، خیلی دردسره.‬
‫نمی‌خوام بجنگم.‬
‫از درد متنفرم.‬
‫از فکر مردن که بیشتر متنفرم.‬
‫ترجیح میدم وقتی بقیه می‌جنگن‬ ‫عقب وایسم و سرم رو بدزدم.‬
‫ولی این یعنی‬ ‫الان یکم بهم احترام میذاره؟‬
‫داره بهم میگه همین فرمون رو برم جلو؟‬
‫سریزاوا-سنسه.‬
‫باید ازش تشکر کنم.‬
‫یعنی وقتی منو این شکلی ببینن‬ ‫چی میگن.‬
‫تمام تلاشم رو می‌کنم! ازم جلو نمی‌زنن!‬
‫بـ-ببخشید. حواسم نبود...‬
‫این بچهٔ بوگندو کیه؟‬
‫بوی جوب میده.‬
‫یکی یه کشتی‌گیر رو کشت!‬
‫شنیدم کار یه سامورایی اهل کیوتو بوده!‬
‫به عقب که نگاه می‌کنم، نمی‌دونم کِی شروع شد.‬
‫کِی بود که دیگه ندیدم‬ ‫با ما بگووبخند کنه؟‬
‫کِی بود که دیگه ندیدم‬ ‫از ته دل بخنده؟‬
‫درون اون، و درونِ میبورو،‬
‫تاریکی داشت کم‌کم چیره می‌شد.‬
‫چه غلطی کردی؟‬
‫قبل از هر چیز می‌خوام توضیحت رو بشنوم.‬
‫خب، سریزاوا-سان؟‬
‫چیزی نبود.‬
‫تارو، شنیدم تو هم اونجا بودی.‬
‫توضیح بده.‬
‫هی، یه چیزی بگو.‬
‫چی شد؟‬
‫این دیگه چه...‬
‫حتماً اون یکی اول شروع کرده.‬
‫آره. حقش بود.‬
‫همین‌جاست!‬
‫بیاید بیرون!‬
‫چه خبره؟‬
‫اوه-اوه.‬
‫بیاید پایین ببینم!‬
‫سامورایی‌های دهاتی!‬
‫رفیقمون رو کشتید!‬
‫اومدیم حسابمون رو صاف کنیم!‬
‫هیچ‌کس با سوموکارای اوساکا درنمی‌افته!‬
‫انگار محاصره شدیم.‬
‫حالا چی؟‬
‫بـ-بریم حالشون رو بگیریم!‬
‫بـ-بزن بریم!‬
‫پیشنهاد می‌کنم خونسرد باشیم.‬ ‫می‌تونیم با حرف حلش—‬
‫من میرم.‬
‫تارو؟!‬
‫کِی رفت اون بیرون؟‬
‫تو کی هستی؟‬
‫امم... من واقعاً متأسفم.‬
‫تقصیر من بود که کار به اینجا کشید.‬
‫خفه شو!‬
‫از جونت سیر شدی؟‬
‫دخالت نکن بچه!‬
‫یه سامورایی که دوتا شمشیر بسته،‬
‫گذاشته چندتا کشتی‌گیر سومو‬ ‫هر غلطی می‌خوان بکنن؟‬
‫همون یارو کت سفیده!‬
‫همونی که دخل «ساکیچی» رو آورد!‬
‫همون‌طور که فکر می‌کردم...‬
‫دنیا به گند کشیده شده.‬
‫شـ-شکمش رو پاره کرد!‬
‫اوضاع خیطه.‬
‫بهتره بریم بیرون.‬
‫چه مرگته تو؟!‬
‫نیروی کمکی اومد!‬
‫نکشیدشون! شمشیر نکشید!‬
‫گفتنش آسونه.‬ ‫اینا کوتاه نمیان.‬
‫تارو! کجایی؟ یه چیزی بگو!‬
‫بـ-بس کنید.‬
‫همه‌مون رو می‌کشن.‬
‫می‌دونستم قوی هستی، ولی نه دیگه انقدر...‬
‫سریزاوا!‬
‫لطفاً تمومش کن...‬
‫سریزاوا-سان.‬
‫نزاع وحشیانه‬
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
رفيلم مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد‬
‫در شبی در اوساکا‬ ‫و در فصل برگ‌های تازه،‬
‫خشم سریزاوا باعث خونریزی زیادی می‌شه‬ ‫و میبورو رو سر دوراهی قرار میده.‬
‫آیا باید به روحِ «صداقت» وفادار بمونن‬ ‫یا طرفِ رفاقت رو بگیرن؟‬
‫کوندو که مجبور به انتخاب شده،‬ ‫همراه نیو میره تا کمیسر رو ببینه.‬
‫قسمت بعد: «راه انسانیت».‬
‫راه انسانیت‬