..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنچه گذشت... ‫برنامه حفاظت از شهود چطور پیش میره؟
‫خوبه. اوضاع خانواده‌ها چطوره؟
‫شکایت‌های حقوقی خانواده‌ها ‫علیه «پن ام» تازه شروع شده.
‫باب مونِتی و خانواده‌ش تازه ‫تو پرونده خودشون برنده شدن.
‫این قطعه [PT/35] هست.
‫زیر میکروسکوپ بررسی‌ش ‫کردیم و اینو پیدا کردیم.
‫مِـبو دیگه چه کوفتیه؟
‫اعتراف کرده که تایمرها رو ‫ساخته و به «ای‌اِس‌او» فروخته.
‫شخص توی این طرح رو میشناسی؟
‫فکر کنم میتونه مردی باشه که ‫به اسم عـبدالباسط میشناسمش.
‫اینو بفرستیم برای اون مغازه‌دارمون تو مالتا
‫تا ببینیم واقعا اونو به عنوان ‫خریدار شناسایی میکنه.
‫فکر کنم میتونه خودش باشه.
‫عـبدالباسط الـمقرحي.
‫افسر ارشد اطلاعاتی در «ای‌اِس‌او».
‫اون تو دوتا اسم دیگه هم پیدا ‫میکنی، احمد خلیفه عبدُالصمد
‫و ابوعقیله مسعود.
‫مسعود هفتم دسامبر با پرواز اومده مالتا.
‫عبدالصمد چی؟
‫اون آخرای همون ماه برای یه شب اومده بود.
‫شماره‌ای که عبدالصمد از ‫هتل باهاش تماس گرفته مالِ
‫یه مرد لیبیایی به اسم ‫لامین خلیفه فهیمه هس.
‫اون اخیرن مدیر ایستگاه هواپیمایی لیبی بوده.
‫- تو دفترچه یادداشتش نوشته... ‫- «برای عبدالباسط برچسب بگیر.»
‫- برچسب چمدون. ‫- سیا یه مهره داره.
‫اسمش جـیاکاست، یه مامور لیبیاییِ «ای‌اِس‌او».
‫خب چی میخواد؟
‫یه راه خروج امن برای خودش و زنش.
‫تو ماه دسامبر فهیمه رو تو فرودگاه دیدی؟
‫آره، فهیمه رو با یه چمدون دیدم.
‫شبیه این یکی بود.
‫اینو نگاه کن، کارت مـِقراحی که
‫موقع ورود به مالتا پر کرده
‫با همون حروف بزرگ و جدا از همی نوشته شده
‫که کارت عبدالصمد آخر همون ماه باهاش پر شده.
‫برای همینه که نتونستیم هیچ ‫عکسی از عبدالصمد پیدا کنیم.
‫اون همون مـِقراحیه. ‫نظرت چیه، دیک؟
‫فکر کنم گیرش انداختیم.
‫امروز، حدود سه سال ‫پس از فاجعه هوایی لاکِربی،
‫بریتانیا و آمریکا انگشت اتهام ‫رو به سمت لیبی نشانه رفتند.
‫شواهد به گفته‌ی دولت ‫پرزیدنت بوش، انکارناپذیر است.
‫قذافی اصرار داره که دو مظنون ‫لیبیایی که به عنوان بمب‌گذار معرفی شدن
‫بی‌گناه هستن و محاکمه عادلانه در ‫آمریکا یا بریتانیا غیرممکن خواهد بود.
‫شورای امنیت سازمان ملل به سمت ‫اعمال تحریم‌ها حرکت خواهد کرد.
‫تقریباً تمام کشورهای همسایه
‫به هواپیماهای لیبی اجازه‌ی ‫ورود به حریم هوایی‌شون رو نمیدن.
‫ملت ما هرگز از پیگیری عدالت دست برنمیداره.
‫آقای بلر با سوالاتی مواجه شده
‫در مورد تحقیقات فاجعه هوایی لاکِربی.
‫رئیس جمهور آفریقای جنوبی، نلسون ماندلا،
‫از درخواست لیبی برای برگزاری ‫دادگاه در یک کشور بی‌طرف حمایت میکنه.
‫بریتانیا و ایالات متحده قول حمایت دادن
‫برای لغو تحریم‌ها علیه لیبی
‫به محض اینکه اون افراد تحویل داده بشن.
‫ما در مسیر
‫حل و فصل تمام مسائل باقی‌مونده هستیم.
‫بنابراین، سال‌ها تلاش ‫دیپلماتیک بالاخره نتیجه داد
‫و دو مظنون لیبیایی تحویل داده شدن.
‫این دو مرد برای تحقیقات ‫بیشتر ارجاع داده شدن
‫و در زندان «زایست» بازداشت موقت شدن.
‫پیـر سالینجر برای شبکه‌ی اِی‌بی‌سی
‫تنها خبرنگاریه که بهش اجازه ‫داده شده با این دو مرد مصاحبه کنه،
‫کسایی که متهم به قتل ۲۷۰ نفر هستن.
‫دفترچه یادداشت ال‌امین خلیفه ‫فهیمه برای مقامات آمریکایی کلیدیه.
‫ظاهراً فهیمه تو این دفترچه یادداشتی ‫نوشته تا به خودش یادآوری کنه
‫که برچسب‌های چمدونِ «ایر مالتا» رو بگیره،
‫که از یکی از اونا برای برچسب ‫زدن به چمدون حاوی بمب استفاده شده.
‫این برچسبا به راحتی پیدا میشن.
‫میتونی همینجوری برداریشون.
‫عـبدالباسط الـمقرحي متهم به مغز متفکر بودن
‫در بمب‌گذاری پرواز ۱۰۳ پن ام است،
‫اتهامی که اون به شدت رد میکنه.
‫این اتهام اشتباهه.
‫واقعا.
‫تالار شهر لاکـِربی ‫دسامبر، سال ۱۹۹۹
‫من بازرس ارشد تام مک‌کالـِک هستم.
‫خیلی‌ از شماها مسئولان قبلی پرونده، ‫جان اور و استوارت هندرسون، رو یادتونه.
‫باعث افتخارمه که راه اونا رو ادامه میدم
‫به‌عنوان افسر ارشد این پرونده، ‫اونم در آستانه‌ی شروع دادگاه.
‫دادگاهی که میدونم خیلی خیلی وقته منتظرشین.
‫وزیر امور خارجه اخیراً اعلام ‫کرده که هیچ چشم‌انداز منطقی‌ای
‫برای تحویل متهمان وجود نداشته
‫تا در اسکاتلند محاکمه بشن.
‫اما فکر میکنه این شانس وجود داره که اونا
‫برای محاکمه به یک کشور ثالث تحویل داده بشن،
‫همونطور که خیلی از خانواده‌های ‫حاضر در اینجا مدت‌هاست
‫به‌عنوان تنها راه‌حل پیشنهاد کردن.
‫طرحی که بهش رسیدیم اینه
‫که دادگاه قراره
‫توی یک دادگاه اسکاتلندی در هلند برگزار بشه.
‫ببخشید.
‫چرا هلند؟
‫از اونجایی که هلند میزبان دیوان بین‌المللی دادگستری...
‫و دادگاه کیفری بین‌المللیه،
‫اینجا با توافق خودِ لیبی...
‫و بقیه‌ی طرف‌ها پیشنهاد شد.
‫یعنی داریم میذاریم لیبی ‫محل دادگاه رو انتخاب کنه؟
‫اونم وقتی فقط دو نفر قراره محاکمه بشن
‫تا نماینده‌ی کل یک کشور باشن؟
‫هدفمون این بود که همه‌ی ‫دست‌اندرکاران متهم بشن...
‫ولی دونستن کجا و ثابت کردن کجا!
‫ما یازده سال برای یه دادگاه صبر کردیم،
‫آخرش همین گیرمون اومد؟
‫ما غیر از قانون دستمون به جایی بند نیست.
‫مگه راه دیگه‌ای هم هست؟
‫اینکه خودمون دست به کار شیم و با ‫انتقام، شاهد لاکربی‌های بیشتری باشیم.
‫قبول دارم.
‫اینکه تاریخ و محل دادگاه مشخص ‫شده، خودش یه دستاورد بزرگه،
‫و این دستاورد شماست.
‫پیگیری خانواده‌ها تو بریتانیا...
‫و آمریکا، لیبی رو به این ‫نتیجه رسونده که این کارشون...
‫این قتل‌عام عزیزانتون، دوستاتون ‫و همسایه‌هاتون، بی‌جواب نمی‌مونه.
‫سازمان ملل شدیدترین تحریم‌های ‫ممکن رو علیه‌شون وضع کرده.
‫لابی‌گری‌های شما عملاً اقتصاد لیبی رو...
‫فلج کرده...
‫و آقای قـَذافی رو پای میز مذاکره کشونده.
‫شاید دادگاه تو هلند باشه،
‫ولی محاکمه همچنان طبق ‫قوانین اسکاتلند انجام میشه.
‫انگار یه تیکه‌ی کوچیک از خاک هلند ‫برای مدت کوتاهی میشه خاک اسکاتلند.
‫یعنی هیئت منصفه‌ی اسکاتلندی هم داره؟
‫نه. یه هیئت سه‌نفره از قضات.
‫دادستان کل نظرش این بود که منطقی نیست از...
‫یه هیئت منصفه‌ی اسکاتلندی بخوایم ‫ماه‌ها از زن و بچه‌شون دور باشن.
‫ولی از ما همین انتظار رو دارید.
‫همسرم لیندا مُرد و آخرش ‫نفهمید چه بلایی سر پسرش اومد.
‫از ته دل متاسفم که اینو میشنوم. واقعاً.
‫برای همین حتی مهمتره...
‫که بقیه‌ی ما اونجا باشیم ‫تا حقمون رو بگیریم.
‫ممنون.
‫پسرم امسال سی ساله میشد.
‫شاید تا الان خودش بچه داشت.
‫اراده و ایستادگی خانواده‌تون ‫تو این یک دهه گذشته،
‫واقعاً الهام‌بخش بوده.
‫میخوام اونجا باشم و ‫زل بزنم تو چشم اون آدما،
‫ولی نمیدونم چطور میتونیم از پس ‫یه دادگاه طولانی تو اروپا بربیایم.
‫آره، از نظر مالی که اصلاً شدنی نیست.
‫بیشتر خانواده‌های گروهمون آدمای ‫معمولی‌ان که زورکی خرجشون رو درمیارن.
‫ببینید، میدونم شاید نگیره،
‫ولی من یه نقشه‌ای تو سر دارم.
‫و میخوام این نقشه رو برای دادستان کل ببرم.
دفتر دادستانی ادینبرا، اسکاتلند‫
‫- سلام. ‫- آقای مارکیز.
‫ممنون که با این عجله خودتون رو رسوندید.
‫خواهش میکنم. لحظه‌ی حساسیه. سلام.
‫اَلِستر کـَمبِل، وکیل پایه‌یک.
‫ایشون هم اَلن تـِرنبول، وکیل پایه‌یک.
‫دیک مارکیز، از اف‌بی‌آی.
‫خب. همگی میدونیم برای چی اینجاییم.
‫مشکل شاهد داریم.
‫گائوچی جا زده.
‫میگه خانواده‌اش به خاطر تمام توجهی که...
‫این پرونده به خودش جلب ‫کرده، به اندازه‌ی کافی کشیدن.
‫راهکار قانونی هم داریم؟
‫راستش، بریتانیا با مالتا قراردادی...
‫برای احضار اجباری شهود نداره، نه.
‫خب، پس گزینه‌هامون چیه؟
‫کاری کنیم اونقدر احساس امنیت کنه که ‫نظرش عوض بشه و با رضایت خودش بیاد،
‫ولی تو این مرحله، این دیگه توقع زیادیه.
‫خب وضعیت بقیه شاهدای کلیدی‌مون،
‫بولیـِر و جیاکا چطوره؟
‫تهش اینه که اصلاً نمیدونیم ‫بولیـِر قراره چه تصمیمی بگیره.
‫خب، اون که میدونه رژیم قـَذافی چقدر بی‌رحمه.
‫اگه بولیـِر حرفی رو که...
‫تو دادگاه سوئیس زده پس بگیره، ‫نقش جیاکا از این هم مهم‌تر میشه.
‫اون نفوذی ما تو فرودگاهه که ‫فهیمه رو به این قضیه ربط میده.
‫ولی اعتبار مخبرهای پولی همیشه زیر سواله.
‫خب، با این حال، من مطمئن نیستم...
‫که جیاکا هم اصلاً حاضر به شهادت دادن بشه.
‫چی؟ نگران اینه که آبروشو ببرن؟
‫هم از اون میترسه، هم از ترور واقعی.
‫زنش، بچه‌هاش.
‫با اینکه تحت برنامه‌ی فدرال ‫محافظت از شهود شما هستن؟
‫مگه شما تا حالا شاهدی از دست دادین؟
‫تو امنیت جیاکا رو جور کن.
‫ما هم هر کاری بتونیم می‌کنیم تا ‫قضیه‌ی آقای گائوچی رو فیصله بدیم.
‫حله.
‫نبرد برای محافظت از شهود ادامه داره.
‫و حالا شما هم واردش شدید.
‫کار ما تو یه پرونده‌ی قتل بزرگ یا ‫یه عملیات مهم مواد مخدر ساده‌ست...
‫اینکه مطمئن بشیم کسایی که حقیقت ‫رو میگن، تاوانش رو پس نمیدن.
‫خب بچه‌ها، سوالی هست؟
‫خیلی‌خب، برای امروز کافیه.
‫ممنون.
‫بازرس ارشد مـِک‌کالِک.
‫اوه، میشناسمتون قربان.
‫مراحل آمادگی برای دادگاه چطور پیش میره؟
‫برای پرونده‌ی آقای گائوچی ‫تو مالتا به کمکتون احتیاج داریم.
‫باشه. پس نمیخواد شهادت بده؟
‫باید بهش اطمینان بدیم که میتونیم درست و ‫حسابی از خودش و خانواده‌اش محافظت کنیم.
‫جان اور همیشه میگفت تخصص ‫شما تو زمینه‌ی محافظت از شهود،
‫اگه کارمون به دادگاه بکشه ‫خیلی به دردمون می‌خوره.
‫میگفت همیشه میشه روتون حساب کرد.
‫هنوزم همینطوره؟
‫صد در صد قربان.
‫اینجوری ریسک رو به صفر میرسونیم.
‫- خب، باید یه راهی پیدا کنیم... ‫- اسکاتلند چطور بود؟
‫قضیه پیچیده‌اس.
‫چی؟ اصلاً تو چطور رات دادن تو؟
‫گفتم باهاتون جلسه دارم.
‫- مگه جلسه داریم؟ ‫- خب، الان که دیگه داریم.
‫این چیه؟
‫یه طرح پیشنهادیه که با ‫دادستان کل، جـِنِت رینو،
‫تو دفتر حمایت از قربانیان جرایم آماده کردیم
‫تا هزینه‌های سفر خانواده‌ها ‫به دادگاه رو جور کنیم.
‫سفر؟
‫کـَترین، تعداد خانواده‌ها خیلی زیاده،
‫اونم برای دادگاهی که ممکنه ماه‌ها طول بکشه.
‫این که خرجش میلیون‌ها دلار میشه!
‫میدونم. درخواست سنگینیه.
‫این یکی چیه؟
‫اینم یه پیشنهاد دوم برای ‫خانواده‌هاییه که نمیتونن بیان.
‫دارم زورمو میزنم که یه پخش زنده ‫راه بندازیم تو یه سری مکان‌ها که...
‫تو نیویورک، لندن، واشنگتن و ‫دامفریس، نزدیک لاکربی، آماده میکنیم.
‫سیستم قضایی اسکاتلند خیلی خاصه.
‫اصلاً با دوربین تو دادگاه میونه‌ای ندارن.
‫اولین باره، ولی من همین الانشم ‫با دادستان کل‌شون صحبت کردم.
‫معلومه که کردی.
‫فقط نمیخوام الکی دلتو خوش کنی.
‫پیشاپیش از حمایتتون ممنونم. ‫فردا با من تماس بگیرید.
‫داریم مشکل شاهد رو تا ‫جایی که بشه مدیریت می‌کنیم.
‫خب، دیگه چی میتونه ‫پرونده‌مون رو به باد بده؟
‫خب، باید بدون هیچ شک و شبهه‌ای ثابت کنیم...
‫که مـِقراهی همون عبدالصمده.
‫و استراتژی تیم دفاعی چی قراره باشه؟
‫ممکنه سعی کنن دوباره اسم جـَعفَر رو پیش بکشن.
‫و قطعاً میگن که مـِقراهی ‫اون موقع اصلاً تو مالتا نبوده.
‫و اینکه کلاً یه پاسپورت داشته.
‫ما دست‌خط مـِقراهی رو روی ‫کارت پرواز عبدالصمد داریم.
‫بله. ولی چیزی که واقعاً ‫لنگشیم، خودِ پاسپورت عبدالصمده،
‫که ثابت میکنه مـِقراهی روز ۲۱ دسامبر،
‫با پاسپورت جعلی تو مالتا بوده.
‫تیمم تو لیبی به خونه‌ی مـِقراهی ریختن.
‫- خب؟ ‫- هیچ ردی ازش پیدا نکردیم.
‫ولی تحقیقات هنوز ادامه داره.
‫خیلی‌خب، اگه خبر جدیدی شد بهمون اطلاع بدین.
‫حتماً.
‫تونی گائوچی؟
‫شما کی هستین؟ چی میخواین؟
‫من اِد مـِک‌کاسکِر هستم.
‫مسئول برنامه‌ی محافظت از شهود اسکاتلند.
‫اون دیگه شاهد نیست!
‫- شما...؟ ‫- پاول گائوچی.
‫برادر تونی.
‫استرس همین پرونده‌ی ‫کوفتی شما بابای ما رو کشت.
‫میخواین اینم به کشتن بدین؟
‫برو.
‫متاسفم که خبر فوت پدرتون رو میشنوم.
‫بله. خونه‌ی مـِری.
‫تونی، سوم ماه مه همون روزیه که ‫خیلی از خانواده‌ها خوابش رو هم نمی‌دیدن.
‫یازده سال، ۲۰۰ شاهد، ‫نیم میلیون صفحه مدرک،
‫همه‌ی اینا دست به دست ‫هم داد تا به اینجا برسیم.
‫ببین، میتونم بفهمم...
‫که اگه نگران عواقب شهادت دادنت هستی.
‫اگه تهدیدت کردن، چشم‌ترس شدی،
‫پس به یه محافظت درست و حسابی نیاز داری.
‫من محافظ دارم. ‫خیلی‌خب، آروم باش مرد.
‫دفعه‌ی پیش یه مرد لیبیایی اومد تو مغازه،
‫یه عالمه داشت اینجا رو دید میزد. ‫خب، اینجا که مغازه‌ست...؟
‫هیچی نخرید. اومده بود که بیاد.
‫تونی، حتی اگه پات به دادگاه باز نشه،
‫بازم به یه نقشه‌ی امنیتی ‫درست و حسابی نیاز داری،
‫اونم بدون این تفنگ عتیقه‌ت. باشه؟
‫میتونم با چیزای کوچیک شروع ‫کنم، قفل‌های بهتر، دوربین مداربسته.
‫سرویس اطلاعات مخفی به خاطر ‫ما شیش‌دانگ حواسش به مالتا هست.
‫گفتن فعلاً تهدید جدی‌ای ‫در کار نیست. حرفم اینه،
‫ما متعهدیم که هر کاری ‫لازمه برای امنیتت انجام بدیم.
‫آره، ولی تکلیف مـِقراهی و فهیمه چی میشه؟
‫اونا تو یه زندان فوق امنیتی ‫مخصوص هستن که به دادگاه وصله.
‫اصلاً با تو روبرو نمیشن.
‫نگهبان مسلح. ‫گیت‌های بمب‌یاب.
‫سگ‌های ردیاب. همه چی تکمیله.
‫قرار نیست همون اول کار صدات کنن.
‫وقت داری.
‫بهش فکر کن.
مکانی نامشخص آمریکا
‫زیاد کسی بهمون سر نمیزنه.
‫ولی اینجا خوشحالید؟ ‫اینجا در امانیم.
‫ولی اگه من تو دادگاه شهادت ‫بدم، دیگه در امان نیستیم.
‫اینکه پشت تریبون چی بگی به خودت ربط داره،
‫ولی ما نیاز داریم که شهادت بدی.
‫شهادت به چی؟
‫میتونم به دادگاه بگم که مـِقراهی...
‫و فهیمه هر دو مامور سازمان امنیت ‫لیبی بودن، ولی اینو که همه میدونن!
‫من اونا رو با چمدون تو فرودگاه دیدم ولی...
‫رسانه‌ها جوری میگن انگار من ‫شاهد کل ماجرای بمب‌گذاری بودم!
‫این دروغه.
‫منو انداختن وسط که قربانی بشم!
خواهش می‌کنم آروم باشین‫ ‫بس کنین دیگه!
‫قضات باید حرفاتو بشنون.
‫- مطمئن نیستم... ‫- مجید.
‫- مطمئن نیستم بتونم... ‫- مجید، باید بهم گوش بدی. باشه؟
‫اگه دست لیبی بود، میذاشت دهنم بسته بمونه.
‫چرا از لیبی فرار کردی؟
‫یادم نمیاد.
‫من یادمه.
‫ترسیده بودی.
‫این، تعبیر قـَذافی از سکوته.
‫تو که میدونی من راجع به ‫رژیم قـَذافی چی فکر میکنم.
‫آره، میدونم.
‫ولی دنیا نمیدونه.
‫من...
‫باید صورتم پوشونده بشه.
‫تو دادگاه؟
‫آره، اون رو میشه جور کرد.
‫صدام، فقط صدام باشه.
‫هر چی تو بخوای.
‫مهم اینه که حرفات شنیده بشه.
‫یعنی شما برای تمام خانواده‌های ‫آمریکایی که میخوان بیان بودجه میخواین؟
‫نه. ما برای تمام خانواده‌ها، ‫از هر جای دنیا، بودجه میخوایم،
‫چه اونایی که میخوان به دادگاه بیان، چه ‫اونایی که میخوان به محل‌های پخش زنده برن.
‫یعنی دادستان کل رو راضی کردین ‫که اجازه بده پخش زنده داشته باشیم؟
‫همینطوره.
‫برای اولین بار تو تاریخ، دوربین‌ها...
‫وارد یه دادگاه اسکاتلندی میشن.
‫کـَترین، همون بار اول که ‫دیدمت فهمیدم زن مبارزی هستی.
‫ممنون که پا به پای ما جنگیدی.
‫خب، همین الان با مـِک‌کالِک صحبت کردم.
‫تیم دفاعی پاسپورتی به اسم...
‫عبدالصمد رو ارائه داده، و تیم مـِک‌کالِک ‫هم اون مامور اداره گذرنامه‌ی لیبی...
‫که اون رو صادر کرده، پیدا کردن.
‫الغَرور.
‫یعنی میتونه حرفِ جیاکا رو تایید کنه...
‫که مـِقراهی و فهیمه ‫مامورای سازمان امنیت بودن؟
‫احتمالش هست.
‫سوال اینه که چطور باید ‫راضیش کنیم شهادت بده؟
‫قـَذافی چرا باید بذاره؟
‫خب، همون‌طور که آخرش ‫گذاشت این دوتا متهم محاکمه بشن.
‫پس نشون داده که تو زمینه‌ی...
‫قربونی کردن مهره‌هاش سابقه داره.
‫با این حال بازم ترجیح میده نجاتشون بده.
‫که باعث تحقیر کامل غرب بشه.
‫و مُهر تاییدی باشه بر تمام انکارهاش.
‫به امتحانش می‌ارزه.
‫این بزرگترین دادگاه قتل‌عام ‫جمعی در تاریخ بریتانیاست،
‫با بیش از ۱۲۰۰ شاهد.
‫خبرنگارای سراسر جهان به این ‫پایگاه هوایی متروکه سرازیر شدن
‫تا دادگاه رو پوشش خبری بدن.
‫و امروز صبح، بستگان قربانیان هم...
‫دارن از آمریکا از راه میرسن.
‫این آدما ۱۲ ساله منتظرن تا بفهمن چی شده،
‫۱۲ ساله که برای رسیدن به عدالت دعا میکنن.
‫برای همین اینجاییم. این...
‫دختر منه، این تئو کوهنـه.
‫ولی از این دلخورن که فقط ‫دو نفر دارن محاکمه میشن.
‫شاید من زندان رفتن اینا رو ببینم...
‫و آخرش اونقدر عمر کنم ‫که آزاد شدنشون رو هم ببینم.
‫این که اسمش عدالت نیست!
‫اصل کاری اینه که اون ‫دولت و اونایی که اینا رو...
‫برای این قتل‌عام فرستادن، تاوان پس بدن!
‫خب، هر لحظه که خواستین ‫میتونین از سالن برین بیرون.
‫یکی از اعضای تیمم شما رو ‫برمی‌گردونه به بخش خانواده‌ها
‫یا هر جایی که لازم باشه برین.
محل پخش زنده لندن، بریتانیا
‫اون وکیل اصلی مـِقراهیه، تیلور.
‫اون یکی کیه؟
‫وکیل اصلی فهیمه، آقای کین.
‫شهود کجان؟
‫تا زمانی که برای شهادت احضار ‫نشن، نمیتونن تو صحن دادگاه باشن.
‫برپا!
‫از منشی دادگاه می‌خوام که ‫کیفرخواست رو قرائت کنن.
‫اتهامات شما به این شرحه:
‫یک: در بازه‌ی زمانی یکم ژانویه ‫۱۹۸۵ تا بیست و یکم دسامبر ۱۹۸۸،
‫شما دو نفر، به عنوان ‫اعضای سازمان اطلاعات لیبی،
‫و به ترتیب در جایگاه رئیس ‫امنیت شرکت هواپیمایی دولتی لیبی،
‫و مدیر ایستگاه همون شرکت هواپیمایی،
‫با همدیگه و با افراد دیگه، در جهت پیشبرد...
‫اهداف سازمان اطلاعات لیبی...
‫از راه‌های مجرمانه، یعنی ‫نابودی یک هواپیمای مسافربری...
‫و کشتن سرنشینانش، توطئه کردید.
‫و در ادامه همین توطئه،
‫یازده نفر از ساکنان لاکربی کشته ‫شدن، و شما اونها رو به قتل رسوندین.
‫عبدالباسط علی محمد مقرحي، ‫اتهامتون رو قبول دارین؟ گناهکار یا بی‌گناه؟
‫بی‌گناه.
‫الامین خلیفه فهیمه،
‫شما اتهامتون رو قبول دارین؟ ‫گناهکار یا بی‌گناه؟
‫بی‌گناه.
‫موضع ما اینه، سروران ‫من، که آقای مـِقراهی عضو...
‫سازمان اطلاعات مخفی لیبی نیست و در هر صورت،
‫موقعی که ادعا میشه بمب اونجا ‫کار گذاشته شده، اصلاً مالتا نبودن.
‫در هفته‌های آتی به شما ‫نشون میدیم، سروران من،
‫که موکل من، آقای فهیمه، یک ‫کارمند معمولی شرکت هواپیمایی لیبی...
‫در مالتا بوده، و هیچ شاهد معتبر ‫و قابل‌اطمینانی نمیتونه ثابت کنه...
‫که ایشون از توطئه‌ای برای آسیب ‫زدن به پرواز پن ام ۱۰۳ خبر داشته.
‫روزی سرنوشت‌ساز برای بستگان ۲۷۰ نفری که...
‫در انفجار پرواز پن ام ۱۰۳ جان باختند.
‫جلسه فردا با ارائه‌ی شواهد ‫مربوط به لحظه‌ای آغاز می‌شود که...
‫پرواز پن ام ۱۰۳ از صفحه رادار محو شد.
‫حکم نهایی سال آینده صادر خواهد شد.
‫آقای فـِرادی، در طول سالیان متمادی شما...
‫بر روی ادوات انفجاری ‫بررسی‌های کارشناسی انجام دادین،
‫ میشه گفت در زمینه‌ی کاربرد ‫و تاثیرشون صاحب‌نظر هستین؟
‫من هر وسیله‌ی انفجاری ‫با قطعات الکترونیکی رو...
‫که در ۳۰ سال گذشته در خاک ‫بریتانیا پیدا شده، بررسی کردم.
‫شاید چیزی نزدیک به ۱۰۰۰ ‫دستگاه رو بررسی کرده باشم.
‫بعد از اینکه بررسی‌هاتون رو ‫روی تکه‌های دفترچه راهنمای...
‫رادیوی توشیبا تموم کردین،
‫گفتین که با اف‌بی‌آی برای شناسایی ‫یه قطعه‌ی دیگه همکاری کردین،
‫که به تشخیص شما بخشی از ‫خود دستگاه انفجاری بوده؟
‫توجه شما را به عکس شماره ۳۳۴ جلب می‌کنم.
‫این قطعه‌ی آسیب‌دیده با کد PT/35، ‫یه تیکه از برد مدارِ یه تایمره...
‫که داخل اون پیراهن خاکستری رنگ کشف شد.
‫عکس شماره ۳۳۴، قطعه رو ‫دقیقاً همون‌طوری نشون میده...
‫که قبل از نمونه‌برداری پیدا شده بود.
‫و آیا هیچ‌گونه آزمایش تطبیقی ‫بر روی این قطعه انجام دادین؟
‫آزمایش‌های تطبیقی گسترده، بله قربان.
‫و آیا به چیزی رسیدین که یه آدم ‫معمولی بهش بگه «جور دراومدن»؟
‫ما تو آزمایشگاه هم بهش میگیم «جور دراومدن».
‫نتیجه‌بخش‌ترین مقایسه، با نمونه‌های...
‫کنترلیِ تایمرهای مدل MST-13 ‫ساخت شرکت «مبو» بود.
‫«مبو» همون شرکتیه که ‫آقای بولیـِر مدیریتش میکنه،
‫و همونطور که خواهیم شنید، ‫به متهم ردیف اول تایمر فروخته.
‫اعتراض دارم، سروران من!
‫عذر میخوام.
‫آقای فـِرادی، ممکنه گزارش‌تون در ‫مورد قطعه‌ی PT/35 رو خلاصه کنین؟
‫نتیجه‌گیری من این بود که قطعه‌ی ‫تایمر شرکت «مبو» ارتباط مستقیم...
‫و نزدیکی با انفجار داشته.
‫تو یادداشت‌هام نوشتم که ‫این قطعه، به همراه سمتکس،
‫تنها دستکاری لازم تو اون رادیو بوده...
‫تا اون رو به یه بمب ساعتی تبدیل کنه.
‫در پایگاه «زایست» در هلند، هفته‌ها...
‫جای خود را به ماه‌ها داده و ‫محاکمه‌ی لاکربی همچنان ادامه دارد.
‫خانواده‌های قربانیان به شهادت صدها...
‫کارشناس گوش فرا داده‌اند که جزئیات ‫پس از بمب‌گذاری را تشریح کرده‌اند،
‫و همچنین روایت عملیات طاقت‌فرسای جستجو...
‫و جمع‌آوری حجم عظیم لاشه‌ی هواپیما.
‫بدینوسیله صادقانه، خالصانه و ‫حقیقتاً تأیید و اقرار می‌نمایم...
‫که شهادت من، حقیقت، تمام حقیقت،
‫و چیزی جز حقیقت نخواهد بود.
‫آقای بولیـِر،
‫شما «یادتون نمیاد» کی شرکتتون ‫رو با آقای مایستر راه انداختین؟
‫خب، تا جایی که یادمه سال ۱۹۷۰ بود.
‫اون موقع یه مغازه‌ی ‫لوازم الکترونیکی داشتین؟
‫بله. درسته.
‫اون مغازه رو فروختین؟
‫بله. به شرکت پخش رادیویی لیبی.
‫و بعد از اون،
‫وارد کار فروش تایمر به ‫سازمان اطلاعات لیبی شدین؟
‫آقای بولیـِر، سوالم را شنیدین؟
‫درسته.
‫بله... به لیبی تایمر می‌فروختم.
‫آیا عبدالباسط یکی از ‫افسرای اطلاعاتی لیبی بود...
‫که برای خرید تایمر به شما پول می‌داد؟
‫بله.
‫یکی از همکاران اون دنبال...
‫اجاره کردن یه دفتر از شرکت من تو زوریخ بود.
‫بعدها، دوباره دیدمش، در دسامبر سال ۱۹۸۸.
‫- همون هفته‌های قبل از انفجار پرواز پن ام ۱۰۳... ‫- بله.
‫بله، عبدالباسط رو دوباره دیدم،
‫در طرابلس.
‫و از اون موقع دیگه عبدالباسط رو ندیدین؟
‫چرا.
‫امروز دارم می‌بینمش.
‫خودِ متهم ردیف اوله که اونجا نشسته.
‫شاهد به آقای مـِقراهی اشاره می‌کنه.
‫سرور من، مایلیم به فیلم ‫مصاحبه‌ی آقای سـَلینجِر...
‫با آقای مـِقراهی برای شبکه‌ی ‫ای‌بی‌سی نیوز ارجاع بدیم.
‫من اگه همین الانم یه تایمر ‫بذاری جلوم، سر در نمیارم چیه.
‫اصلاً نمی‌فهمم چیه،
‫مگه اینکه خودت بهم بگی.
‫آقای بولیـِر،
‫این قطعه، بخشی از یکی از تایمرهای شماست؟
‫خب، نمیتونم مطمئن باشم.
‫آقای بولیـِر، شما قبلاً تو یه ‫دادگاه سوئیسی شهادت دادین...
‫که این تیکه‌ی تایمر رو شرکت شما...
‫ساخته و به لیبی فروخته.
‫خب، مطمئن نیستم.
‫از کجا باید مطمئن باشم که ‫این یکی از تایمرهای منه؟
‫شاید لیبی بی‌گناهه.
‫شاید منم بی‌تقصیر باشم.
‫سیا باید بره تحقیق کنه.
‫تا جایی که ما می‌دونیم، شما خودتونم...
‫با سیا مراوده داشتین، آقای بولیـِر؟
‫شما یه نامه رو...
‫تو سفارت وین در تاریخ ‫۱۹ ژانویه ۱۹۸۹ گذاشتین.
‫خب،...
‫یک لحظه لطفاً، آقای بولیـِر.
‫شما تو اون نامه گفتین...
‫که می‌دونستین لیبی مسئول ‫حمله به پرواز پن ام بوده.
‫خب... ولی...
‫یه مرد... با بارونی، یه بارونی ‫مکینتاش، مجبورم کرد اون نامه رو بنویسم.
‫بذارید ببینم درست فهمیدم.
‫یه مرد ناشناس...
‫با یه بارونی...
‫به شما گفته ادعا کنین لیبی ‫هواپیما رو بمب‌گذاری کرده؟
‫یه روز اومد سراغم،
‫و تشویقم کرد که... این داستان ساختگی رو...
‫برای سفارت بنویسم.
‫اتفاقاً کلاه لبه‌دارش رو تا روی ‫چشماش پایین نکشیده بود، ها؟
‫چی...؟ چی...؟ نه،
‫نکشیده بود.
‫احیاناً صدای موسیقی متن ‫فیلم‌های جاسوسی هم نمی‌یومد؟
‫باورکردنی نیست.
‫خانواده‌های داغدار امشب با حالی خراب ‫دادگاه رو ترک کردن،
‫اونم بعد از شهادتی که به گفته‌ی خودشون ‫تکان‌دهنده و وحشتناک بود.
‫شاید این شهادت...
‫به اندازه‌ی شهادت ‫تکان‌دهنده‌ی هفته پیش نبود،
‫اما خانواده‌های قربانیان کلمه‌به‌کلمه‌ی ‫حرفای امروز رو گوش دادن.
‫ما داریم این عذاب رو تحمل میکنیم.
‫یازده سال و نیمه که درگیریم.
‫اونا بچه‌هامونو کشتن، ما کوتاه نمیایم.
‫ببینین، اگه یه درصد احتمال داره ‫نظرتون عوض بشه...
‫و کمک کنین عدالت برای این خانواده‌ها ‫اجرا بشه... تونی، من هواتونو دارم.
‫امنیت هر دوتون رو تضمین میکنم.
‫میدونم درخواست آسونی نیست.
‫شماها اینجا کلی زندگی و خاطره دارین.
‫آره. آره، داریم.
‫تنها راهی که صد درصد در امان باشین،
‫برنامه حفاظت از شهوده.
‫و این یعنی... یه کشور ‫دیگه، با هویت‌های جدید.
‫ولی اسم ما گائوچیه!
‫اسم پدرمون بوده.
‫و اون اسم، نماد چی بود؟
‫کاسبی پاک و صادقانه.
‫وفاداری.
‫و اینکه با شرافت زندگی کنیم.
‫هیچی دیگه مهم نیست.
‫پاول...
‫ما میریم هلند.
‫سعیمو میکنم شهادت بدم.
‫ما میایم.
‫اما اگه یه مو از سرمون کم بشه...
‫یا پات رو کج بذاری،
‫دیگه همه چی تمومه. ‫میذاریم و میریم.
‫خیلی خب.
‫تحت تدابیر شدید امنیتی،
‫و با هویتی مخفی،
‫شاهد کلیدی دادستانی امروز صبح ‫مخفیانه وارد پایگاه زایست شد.
‫عبدالمجید جیاکا، یه جاسوس دوجانبه که هم برای ‫سازمان سیا و هم اطلاعات لیبی کار میکرده،
‫ده ساله که تو آمریکا...
‫تحت برنامه حفاظت از شهود زندگی میکنه
‫و منتظر همچین روزی بوده.
‫شاهد شماره ۶۸۴.
‫عبدالمجید عبدالرزاق عبدالسلام جیاکا.
‫آقای جیاکا، چند سالتونه؟
‫چهل سالمه.
‫متولد و بزرگ‌شده‌ی لیبی هستین؟
‫بله، طرابلس.
‫اونجا دانشگاه هم رفتین؟
‫بله، سال ۱۹۸۳ درسم تموم شد،
‫و از سال ۱۹۸۴ مشغول به کار شدم.
‫برای چه سازمانی کار میکردین؟
‫سازمان امنیت جماهیریه.
‫جی‌اس‌او، یا همون ای‌اس‌او.
‫چه جور سازمانی بود؟
‫سازمان اطلاعات لیبی.
‫منم براشون کار میکردم،
‫مثل خیلی از جوونای دیگه.
‫از سربازی رفتن بهتر بود.
‫وقتی رفتین مالتا،
‫هنوز تو کار اطلاعات بودین؟
‫بله، تو شرکت هواپیمایی دولتی لیبی ‫یه کار پوششی گرفتم.
‫یه شغل پوششی.
‫همه‌مون تو اطلاعات، شغل پوششی داشتیم.
‫و شغل پوششی شما دقیقا چی بود؟
‫من شدم معاون مدیر ایستگاه ‫توی فرودگاه لوکای مالتا،
‫تو بخش امنیت خطوط هوایی.
‫به کی گزارش میدادین؟
‫به یه افسر اطلاعاتی رده بالاتر،
‫عبدالباسط مِقراهی.
‫شغل پوششیش ریاست ‫بخش امنیت خطوط هوایی بود،
‫و آقای فهیمه هم مدیر ایستگاه ما بود.
‫پس شما این فرصت رو داشتین که آقای مِقراهی ‫و آقای فهیمه رو از نزدیک زیر نظر بگیرین.
‫بله.
‫کم‌کم نگران کارایی شدم که اون ‫و آقای فهیمه ممکن بود انجام بدن،
‫و همینطور دست داشتنِ سازمانم ‫توی اقدامات تروریستی.
‫برای همینم رفتم سراغ سفارت آمریکا.
‫سوال دیگه‌ای ندارم، سروران من.
‫آقای جیاکا، خیلی ساده شروع کنیم.
‫دقیقاً چه تاریخی تو سال ۱۹۸۸ ‫به سفارت آمریکا تو مالتا مراجعه کردین؟
‫روز سه‌شنبه بود، ماه آگوست.
‫دهم اوت ۱۹۸۸ بود.
‫البته اگه حقیقت اصلاً ‫براتون اهمیتی داشته باشه.
‫وقتی شما با اطلاعاتتون ‫سراغ آمریکایی‌ها رفتین،
‫توی یه جای پرت و ‫داغون زندگی میکردین، درسته؟
‫جای بدی نبود.
‫خب، گمونم این یه چیز سلیقه‌ایه.
‫این در حالیه که الان بیشتر از نه ساله ‫که تو آمریکا یه زندگی شاهانه دارین؟
‫نه سال؟
‫فهمیدنش خیلی سخت نیست که چرا ممکنه برای ‫آمریکایی‌ها یه سری داستان هیجان‌انگیز...
‫...در مورد مواد منفجره سر هم کرده باشین.
‫و برچسبای بار فوری که ‫رو میز آقای فهیمه ولو بوده،
‫یا اینکه چرا ادعا کردی
‫یه همکار مرموزِ آقای ‫مِقراهی به اسم مسعود رو دیدی.
‫همون آدمی که حتی نتونستی یه ‫عکس درست حسابی ازش شناسایی کنی.
‫اونا هیچ عکسی ازش پیدا نکردن.
‫اینا همش یه مشت دروغ ‫نیست که براش پول گرفتی؟
‫من...
‫اطلاعات من...
‫شما یه دروغگویی، آقای جیاکا، بیراه میگم؟
‫حرفای من همیشه ثابت بوده.
‫من قبل از اینکه هواپیما رو بزنن ‫رفتم سراغ آمریکایی‌ها،
‫تا بهشون هشدار بدم.
‫ادعای من اینه آقای جیاکا، ‫که شما یه آدم هیچ‌کاره و بی‌ارزش بودین،
‫بی‌سواد و بی‌پول، تو یه شغل به دردنخور ‫گیر کرده بودین
‫تو یه شرکت هواپیمایی تو مالتا،
‫و فهمیدی که آمریکا میتونه ‫شما رو به همه چی برسونه،
‫فقط باید به اندازه کافی براشون ‫دروغای خوشگل سر هم کنین.
‫حرفم درسته، نه؟
‫اون تو اعتبارش رو له کردن.
‫کاری کردن حرفاش پشیزی ارزش نداشته باشه. ‫بدجور ترسیده بود.
‫اعتبار توی دادگاه حرف اول رو میزنه.
‫یعنی این قاضی‌ها شاهدایی میخوان ‫که بتونن ثابت کنن
‫ادعای ما درسته و متهم‌ها با هم ‫این نقشه رو کشیدن.
‫ولی الان، حتی نمیتونیم قسم بخوریم که ‫فهیمه روز ۲۱ام تو فرودگاه بوده.
‫- ای بابا بیخیال ‫دفتر یادداشت خود فهیمه...
‫نه. دفتر یادداشت کافی نیست.
‫ما باید نشون بدیم هر کمکی ‫که کرده،
‫مستقیماً به نقشه‌ی منفجر کردن ‫هواپیما ربط داشته.
‫این قاضی‌ها دنبال مدرک صد در صدی هستن.
‫فصل‌ها شاید عوض بشن،
‫اما محاکمه در پایگاه زایست ادامه داره.
‫امروز، دادگاه به اظهارات یک مقام ‫دولت لیبی گوش خواهد داد
‫که گفته میشه مسئول صدور ‫گذرنامه
‫برای افسران اطلاعاتی لیبی، ‫از جمله آقای مِقراهی، بوده.
‫آقای الغرور، برای کی کار میکنین؟
‫اداره گذرنامه ملی لیبی.
‫الان روی مانیتورتون
‫مدرک شماره ۱۷۷۰ رو می‌بینید.
‫آیا شما این پاسپورت رو صادر کردید،
‫شماره ۳۳۲۳۵۱، برای آقای مِقراهی
‫با اسم احمد عبد الصمد؟
‫بله، من این پاسپورت رو صادر کردم،
‫طبق دستورالعملی که تو نامه‌ی ‫سازمان ای‌اس‌او اومده بود.
‫همون نامه‌ای که الان ‫می‌بینیم، آقای الغرور؟
‫نامه همینه. بله.
‫آقای مِقراهی همزمان سه تا ‫پاسپورت معتبر داشته،
‫با سه تا اسم مختلف،
‫از جمله همین یکی، که میبینیم ‫معتبر بوده
‫از ۱۵ ژوئن ۱۹۸۷ ‫تا ۱۴ ژوئن ۱۹۹۱.
‫عجیبه که واسه یه نفر ‫سه تا پاسپورت صادر بشه؟
‫اعضای ارشد سرویس مخفی لیبی،
‫مثل آقای مِقراهی، به کلی ‫پاسپورت احتیاج دارن.
‫ممنون.
‫سروران من، دوباره توجه شما رو ‫جلب می‌کنیم به...
‫مصاحبه‌ی آقای سَلینجر با ‫آقای مِقراهی برای شبکه‌ی ای‌بی‌سی.
‫من فقط یه پاسپورت دارم.
‫فقط یکی.
‫تونی، هر چرندی بهت گفتن...
‫فقط راستش رو بگو.
‫به فکر بابات باش.
‫روسفیدش کن.
‫جو؟
‫خیلی وقته گذشته.
‫اِد مک‌کاسکرم. فکر نمیکردم اینجا ببینمت.
‫شنیده بودم از پرونده برداشتنت.
‫آره، درسته. چرا، همینطور بود.
‫چی بگم والا، انگار هنوز به یه ‫دردی میخورم، که خودش خوبه.
‫چطوری؟ نباید راحت باشه.
‫آره، خوبم.
‫دمت گرم که پرسیدی.
‫بفرما اونجا بشین.
‫اِد.
‫دخترات چطورن؟
‫البته دیگه واسه خودشون خانمی شدن.
‫آره.
‫چطوری کشوندیش اینجا؟
‫تونی آدم حسابیه. ‫مرد صادقیه.
‫- من میرم میشینم. ‫- باشه.
‫آقای گائوچی، شما عربی بلدید؟
‫من... من خیلی خوب عربی ‫نمیفهمم، ولی میتونم...
‫آقای گائوچی، جالبه که میگین ‫خیلی خوب عربی نمیفهمین.
‫مردی که اومد تو مغازه‌تون لباس بخره ‫عربی حرف میزد، درسته؟
‫عربی و مالتایی.
‫ولی بازم اونقدر لهجه‌شو خوب تشخیص دادین ‫که فهمیدین لیبیاییه؟
‫تو این منطقه لیبیایی زیاده.
‫آقای گائوچی، پس میشه گفت شما عملاً هیچی ‫از اون مرد یادتون نیست.
‫نه لهجه‌ش، نه قیافه‌ش.
‫قیافه‌شو یادمه. ولی بعد از این همه سال،
‫که همه چیز یادم نمیمونه.
‫ممنون از صداقتتون.
‫بذارین بریم سراغ روزی که ‫پلیس اسکاتلند ریخت تو مغازه‌تون.
‫منظورتون مغازه‌ی خونوادگیمه.
‫من سال‌های زیادی جون کندم.
‫همیشه نون حلال درآوردم، سال‌های سال.
‫کسی منکر این نشده، آقای گائوچی.
‫نخیر، اتفاقا شدین.
‫و امروز من اینجام که حقیقت رو بگم.
‫خب، بذارین بریم سراغ مدرک شماره ۴۷۰.
‫لطفاً بیاریدش روی صفحه.
‫و اگه میشه بریم به صفحه‌ی سوم،
‫پایین صفحه‌ی سوم.
‫من بخشی از شهادت‌نامه‌ی پلیس رو میخونم که،
‫احتمالاً سال ۱۹۹۱ براتون خونده شده.
‫و تو نیمه‌ی دوم این صفحه نوشته شده،
‫«آقای بل از قول من یه شهادت‌نامه نوشت.»
‫درسته؟
‫بله. بله، آقای بل به انگلیسی نوشت.
‫و با توجه به اینکه شما خیلی به زبان‌ها وارد ‫نیستین، ممکنه اشتباهی هم پیش اومده باشه.
‫من شهادت‌نامه رو امضا کردم، ‫همونطور که واضح میبینین.
‫و همونطور که قبلاً گفتم، به من ‫نشون دادن
‫عکس شماره ۸ رو، و همون موقع من...
‫سروران من، به نظرم عکس شماره ۸ ‫باید روی صفحه نمایش داده بشه،
‫فقط برای اینکه همه چیز روشن بشه.
‫من بارها تایید کردم، همونطور که گفتم...
‫- بسیارخب، بذارید بریم سراغ... ‫- چیزی که من گفتم...
‫این بود که از بین تمام عکسایی ‫که بهم نشون دادن،
‫شماره ۸ تنها عکسیه که واقعاً ‫شبیه و نزدیکه به...
‫مردی که اون لباسا رو خرید،
‫و اونم همین آقاییه که تو جایگاه متهم نشسته.
‫من به این مغازه نرفتم.
‫چتر؟
‫این به چه درد من میخوره؟
‫داستان لاکربی... پیچیده‌ست.
‫هنوزم حفره‌هایی تو واقعیت‌ها وجود داره.
‫حفره‌هایی که ما با تصوراتمون پُرشون میکنیم،
‫حفره‌هایی که امیدواریم زمان پُرشون کنه.
‫اما بعد از ۱۲ سال تحقیق
‫و هفته‌ها شهادت، چیزای ‫زیادی هم هست که میدونیم.
‫میدونیم که روز ۲۱ دسامبر ۱۹۸۸،
‫یه بمب باعث شد پرواز ۱۰۳ پن ام
‫تو آسمون متلاشی بشه.
‫میدونیم که شهر لاکربی، ‫یک‌شبه، تبدیل به یه صحنه‌ی
‫جرم عظیم شد که به ‫بخش‌های مختلف تقسیم شده بود.
‫و میدونیم که پیدا کردن اجساد ‫از همون شب اول شروع شد.
‫آزمایش‌های پزشکی قانونی نشون داد
‫که انفجار از داخل یه چمدون سامسونایت
‫تو پالت شماره ۴۰۴۱ بوده.
‫تیم دفاع این موضوع رو زیر سوال نبرده، ‫همینطور این مدرک که وسیله‌ی انفجاری
‫یه ضبط صوت توشیبا مجهز ‫به تایمر مبو [MEBO] بوده.
‫تکه‌هایی از ضبط صوت
‫و تایمر مبو، لای لباس‌ها پیدا شدن،
‫از جمله یه شلوار مارک یورکی ‫که آقای گائوچی یادشه فروخته
‫به یه مرد لیبیایی با مشخصات ‫متهم ردیف اول،
‫در دسامبر ۱۹۸۸،
‫یعنی همون زمانی که خود آقای مِقراهی ‫اعتراف کرده تو مالتا بوده.
‫و با اینکه انکار میکنه روز بیستم دسامبر ‫به مالتا برگشته،
‫سوابق اداره مهاجرت نشون میده ‫که برگشته،
‫اونم با یکی از اون پاسپورتای دیگه‌ش،
‫اونی که به اسم عبد الصمد بوده و ادعا میکنه ‫هیچی ازش نمیدونه.
‫اما خب، معلومه که در مورد محل حضورش دروغ ‫گفته، همون کاری که یه آدم گناهکار مجبوره بکنه
‫وقتی داره تلاش میکنه خونه‌ی پوشالی دروغ‌هاش ‫فرو نریزه.
‫سروران من،
‫یک بار دیگه توجه شما رو به فیلم ‫مصاحبه‌ی آقای سَلینجر
‫با آقای مِقراهی برای ‫شبکه‌ی ای‌بی‌سی جلب میکنیم.
‫من روزهای بیستم و بیست و یکم ‫دسامبر تو مالتا نبودم.
‫مطمئن باشین،
‫من تو طرابلس بودم، پیش خونواده‌م.
‫کمی بعد در مصاحبه،
‫آقای مِقراهی دوباره ادعا کرد، ‫«من اون روز مالتا نبودم.»
‫آقای سَلینجر ازش پرسید مطمئنه،
‫و آقای مِقراهی گفت...
‫غافلگیر شدم.
‫ولی اگه وقت داشتم، میتونستم ثابت کنم ‫که تو طرابلس بودم.
‫و از این بابت مطمئنم،
‫چون من فقط یه پاسپورت دارم.
‫یکی.
‫اینجوریه که یه توطئه‌ی بمب‌گذاری، مثل هر ‫توطئه‌ی دیگه‌ای، مثل هر داستانی، شکل میگیره.
‫یه زنجیره‌ی ویرانی که میشه ردش رو گرفت
‫و رسید به یه دروغ پشت دروغ دیگه.
‫یه دروغ، روی یه دروغ، روی یه دروغ.
‫اما حقیقت‌ها هم میتونن به هم وصل بشن.
‫شب قبل از بمب‌گذاری،
‫بعد از اینکه آقای مِقراهی تو ‫هتل هالیدی اینِ مالتا اتاق گرفت،
‫ما ادعا میکنیم که اون و آقای فهیمه ‫با نفر سومی ملاقات کردن.
‫به باور ما، این نفر سوم، ‫ابو عقیله مسعود بوده.
‫شنیدیم که تیم دفاع جوری حرف میزنه ‫که انگار آقای مسعود اصلاً وجود خارجی نداره.
‫شاید زمان همه چیزو مشخص کنه.
‫اما میدونیم آقای مِقراهی و آقای فهیمه ‫کجا بودن.
‫آقای مِقراهی از اتاق هتلش،
‫با آقای فهیمه تماس گرفت.
‫ساعت هفت و یازده دقیقه‌ی صبح ‫روز بیست و یکم دسامبر بود،
‫همون روزی که قرار بود پرواز ۱۰۳ پن ام ‫سقوط کنه.
‫و اونا یه نقشه داشتن:
‫اینکه با چمدونی که بمب توش بود ‫برن به فرودگاه.
‫چمدون با پرواز شماره KM180 ایر مالتا ‫فرستاده شد،
‫اونم با برچسب بار فوری.
‫این برچسب نشون میداد که مقصد نهایی ‫چمدون نیویورکه،
‫از مسیر فرانکفورت
‫و لندن.
‫چمدون باید چندین بار بازرسی میشد.
‫اما متهم‌ها چیزی رو میدونستن که بقیه ‫تو صنعت هواپیمایی هم میدونستن،
‫اینکه سال ۱۹۸۸، اینجور پروتکل‌های ‫امنیتی اغلب نادیده گرفته میشد.
‫و وقتی چمدون به فرانکفورت رسید،
‫دستگاه‌های ایکس‌ری از رده خارج، ‫تنها خط دفاعی به حساب میومدن.
‫و وقتی به لندن رسید،
‫بارگیری شد در پرواز ۱۰۳ پن ام.
‫نقشه به نقطه‌ی بی‌بازگشت رسیده بود.
‫کمتر از یه ساعت وقت مونده بود
‫تا تایمر مبو که به ضبط صوت ‫توی چمدون وصل بود، کار کنه.
‫داشت دیر میشد...
‫و آخرین شانس برای نجات ‫جون آدما هم از دست رفت.
‫و یه جورایی، سروران ‫من، باقی ماجرا دیگه تاریخه.
‫تو چند دقیقه...
‫صدها خانواده
‫پسر، دختر، شوهر و زنشون رو از دست دادن.
‫آدم‌هایی از همه‌جای دنیا...
‫که داشتن برای کریسمس ‫برمیگشتن پیش عزیزانشون...
‫خبر نداشتن که چند لحظه بعد قراره از آسمون ‫بیفتن
‫روی یه شهر کوچیک تو اسکاتلند،
‫در حالی که مردم اونجا حس میکردن ‫آسمون داره رو سرشون خراب میشه.
‫چه آرزوهایی که تو اون ‫شب سرد دسامبر به باد رفت.
‫و نگاه دنیا برای همیشه عوض شد؛
‫نگاهش به تروریسم بین‌المللی
‫و کشتار جمعی.
‫امشب، دادگاهی که ۸۴ روز
‫و سه میلیون کلمه مدرک و شهادت شنیده،
‫آماده‌ی روز آخر بزرگترین ‫دادگاه کشتار جمعی بریتانیاست.
‫این سه قاضی اسکاتلندی ‫حکمشون رو اعلام میکنن.
‫خانواده‌های بریتانیایی قربانیان ‫میگن روز سختی در پیشه.
‫بفرمایین. ‫اوه، ممنون.
‫قضات حکمشون رو صادر کردن.
‫۳۱ ژانویه ۲۰۰۱
‫سروران من، آیا در مورد هر متهم
‫به رأی نهایی رسیدین؟
‫بله.
‫لطفاً رأی خودتون رو
‫در مورد متهم، الامین ‫خلیفه فهیمه، اعلام کنین.
‫بی‌گناه.
‫لطفاً رأی خودتون رو در مورد
‫متهم، عبدالباسط علی ‫محمد مقرحي، اعلام کنین.
‫گناهکار. ‫آره!
‫هر دو رأی به اتفاق آرا ‫بود یا با رأی اکثریت؟
‫هر دو رأی به اتفاق آرا بود.
‫‫کارت عالی بود.
‫اگه این عدالته، پس چرا حالمو بهتر نمیکنه؟
‫خب، برای اینکه هیچی پسرت رو برنمیگردونه.
‫امشب، پشت دیوارهای بلند ‫زندان، یه مأمور اطلاعاتی لیبی...
‫داره حکم ۲۰ سال حبسش ‫رو برای قتل شروع میکنه.
‫و اون یکی متهم هم داره برمیگرده لیبی.
‫سه تا قاضی قبول دارن که ‫تو این پرونده ابهاماتی هست،
‫اما میگن هیچی باعث نمیشه
‫ذره‌ای شک کنن که مِگراهی بمب‌گذار بوده.
‫۲۰ سال یعنی کمتر از ‫یه ماه به ازای هر قربانی،
‫و این یه جوریه که نمیتونم هضمش کنم.
‫با یه جور آرامش نصفه و ‫نیمه با این حکم کنار میایم.
‫ولی کسی نمیتونه دل منو آروم کنه.
‫چون من هنوز دخترم پیشم نیست.
‫پس با اینکه شاید دنیا دیگه ‫بی‌خیال این ماجرا بشه،
‫با این فکر که عدالت اجرا شده،
‫واسه اون ۴۰۰ نفری که ‫بچه‌هاشونو از دست دادن،
‫واسه اون ۷۶ نفری که همسرشون رو از دست دادن،
‫و واسه اون ۱۴۰ نفری که پدر ‫و مادرشون رو از دست دادن،
‫هنوز سوالا خیلی بیشتر از جواب‌هاست.
دیربورن میشیگان، آمریکا
‫میدونستیم که ساک‌هاش سال ۱۹۸۹ پیدا شده.
‫آخرین چیزایی که مال خودش ‫بود و بهشون دست زده بود.
‫چرا باید این همه سال علاف ‫میموندیم تا بهمون پسشون بدن؟
‫ما شک داشتیم که تیم دفاع سعی کنه دوباره ‫انگشت اتهام رو سمت پسرتون بگیره
‫تا یه داستان جایگزین سر هم کنه، ‫هرچقدر هم که چرت و پرت باشه.
‫مجبور بودیم وسایل پسرتون رو نگه داریم، ‫مبادا
‫به عنوان مدرک بخوانش تو دادگاه.
‫هیچوقت فکر نمیکردم چیزی ‫بدتر از مرگ هم باشه...
‫اما ۱۲ سال تهمت شنیدن...
‫اون از مرگ هم بدتر بود.
‫من از ته دلم برای تمام بلاهایی که سر ‫خونواده‌تون اومد متاسفم.
‫واقعاً.
‫لطفاً بمونین.
‫چرا یه چایی با ما نمیخورین؟
‫ممنون. ‫خیلی محبت میکنین.
قبرستان درایفِسدِیل لاکِربی، ۲۰۰۱
‫اینا باید نسل جدید باشن لابد.
‫آره.
‫حسابی مشغولمون کردن.
‫چه خوب.
‫مَری‌لو.
‫مارگارت.
‫خوشحالم میبینمت.
‫اوه، منم همینطور عزیزم.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم. مرسی.
‫- سلام مارگارت. سلام. ‫- سلام کَترین.
‫این روزا سعی میکنیم ‫کریسمس‌ها رو با هم باشیم.
‫بعضی سالا من و هیوی من میریم نیوجرسی.
‫سالای دیگه‌ام... ‫اینجا تو لاکربی هستیم
‫پیش خونواده اسکاتلندیمون.
‫- بریم؟ - آره. ‫- آره.
‫بدوئین بچه‌ها.
‫- کَترین. - جو، خیلی خوشحالم میبینمت. ‫- خوبی؟
‫- اِد. ‫- خوشحالم میبینمت جو.
‫- دیک. ‫- خیلی خوشحالم میبینمت.
‫هی، فقط میخواستم از همه‌تون ‫تشکر کنم،
‫واسه همه زحمتی که سر این پرونده ‫کشیدین.
‫نه. این ما هستیم که از شما ممنونیم، نه فقط ‫برای جنگیدن واسه عدالت، بلکه واسه ایجاد تغییر.
‫از همون اول باید هوای خانواده‌ها ‫رو میداشتن
‫و تو اولویت میذاشتنشون.
‫دیگه نباید این اشتباهو تکرار کنیم.
‫اولین باری که لاکربی رو بعد از ‫بمب‌گذاری دیدم یادمه.
‫خرابیا یادمه،
‫اون همه ویرونی.
‫اما فهمیدم که ذات این شهر ‫این نیست.
‫شخصیت این شهر تو وجود آدمای معمولیشه
‫که میخوان دوباره بسازن، درست کنن،
‫که هوای همدیگه رو دارن،
‫و تو عجیب‌ترین شرایط، سخاوتمندانه ‫آستین بالا میزنن.
‫و تیکه پاره‌های اون چیزی که خراب شده بود ‫رو دوباره سر هم میکنن.
‫اینجا به روی خانواده‌هایی از تموم دنیا ‫آغوش باز کرد.
‫از دل بدترین وحشی‌گری، مهربونی ‫و همدلی جوونه زد.
‫غم و غصه سر جاشه، ‫اما لاکربی یه درسی به همه داد...
‫که امیدواریم نسل‌های بعدی هم ‫یاد بگیرن.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اِد مَک‌کاسکِر بعد از اینکه اولین برنامه‌ی محافظت از شاهد ‫اسکاتلند رو راه انداخت، رفت سراغ همکاری با سازمان ملل.
‫دیک مارکیز سال ۲۰۰۲ از اف‌بی‌آی بازنشسته شد. اون حالا دور دنیا سفر می‌کنه و تجربه‌ش ‫از ماجرای فاجعه لاکِربی رو در مورد اهمیت همکاری تو فجایع جهانی، با بقیه به اشتراک میذاره
‫بعد از دادگاه، کَترین به اف‌بی‌آی ملحق شد و اونجا اولین «بخش خدمات به قربانیان» رو راه انداخت. تجربه‌ای ‫که از بمب‌گذاری پَن اَم به دست آورده بود، تو واکنش اف‌بی‌آی به حملات ۱۱ سپتامبر، خیلی به کارشون اومد
‫گروه‌های خانوادگی تو بریتانیا و آمریکا با فعالیت‌هاشون، امنیت پرواز و حمایت از قربانیان رو تو کل دنیا زیرورو کردن. فعالیت‌هاشون ‫باعث اصلاحات مهمی شد؛ از قوی‌تر کردنِ هشدارهای سفر و کنترل شدیدتر بارها گرفته، تا واکنش‌های انسان‌محور موقع فجایع بزرگ
‫بعد از محکومیت مقرحي، سرهنگ قذافی به دولت لیبی ‫دستور داد که بابت این حمله ۲.۷ میلیارد دلار غرامت بده.
‫درخواست فرجام‌خواهی عبدالباسط مقرحي برای حکم محکومیتش، تو مارس ۲۰۰۲ ‫رد شد. دومین درخواستش هم که بعد از مرگش بود، تو ژانویه ۲۰۲۱ قبول نشد
‫بمب‌گذار لاکربی در راه لیبی، ‫عبدالباسط مقرحي،
‫فقط دو ساعت بعد از اینکه وزیر دادگستری ‫اسکاتلند
‫تایید کرد که قراره آزاد بشه، سوار ‫هواپیماش به مقصد طرابلس شد.
‫وقتی مقرحي به لیبی برگشت، ‫مثل یه قهرمان ازش استقبال کردن.
‫ابو عقیله مسعود هم جزو کسایی ‫بود که به استقبالش اومده بودن.
‫مقرحي سه سال بعد مُرد. اون برای هر جونی ‫که گرفته بود، کمتر از دو هفته زندان بود.
‫روز ۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، آمریکا ابو عقیله مسعود رو دستگیر کرد. اتهامش این بود که ‫سازنده‌ی بمب و همدست مقرحي بوده. دادگاه مسعود قراره سال ۲۰۲۵ برگزار بشه
‫به یاد همه‌ی کسانی که تو بمب‌گذاری لاکِربی ‫جونشون رو از دست دادن
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.