‫خب حالا به احساساتی که شخصیت قصد داشته توی این خلاصه منتقل کنه، فکر کنین.
‫خب، صفحه ی 121...
‫واسه تولد دخترا...
‫باید چی بخری؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شرمنده که یهویی مزاحم شدم، ‫اما می‌دونم خودش بهت نمی‌گه، ‫برای همین خواستم بگم ‫22ام این ماه تولد کائوروکوـه.
‫جان من؟
‫تولد واگوری-سان...؟
‫چطور هدیه‌ای خوشحالش می‌کنه؟
‫هیچی به ذهنم نمی‌رسه!
‫تا حالا تولد کسی جز اعضای خانواده‌م رو جشن نگرفتم.
‫تنها چیزی که در مورد علایق واگوری-سان می‌دونم کیکه.
‫من... هیچی در مورد واگوری-سان نمی‌دونم.
‫همیشه دوست داشتم چیزای بیشتری در موردش بفهمم، اما...
‫این احساس تمام این مدت... قوی‌تر شده.
‫تسوموگی!
‫گوش می‌دی، تسوموگی!؟
‫ها؟ بله. ببخشید! چیه؟
‫اصلاً گوش نمی‌داد!
‫بلند بخون، از صفحه‌ی 122 خط 5ام.
‫و اینکه، اوسامی رو بیدار کن.
‫چشم، شرمنده.
‫اوسامی، بیدار شو.
‫برای هدیه‌ی تولدش... واقعاً چیکار کنم؟
‫می‌گم، مامان...
‫این اطراف کیک‌فروشی معروفی می‌شناسی؟
‫اوه؟ احیاناً...
‫یعنی می‌خوای بگی از کیکای خودمون خسته شدی؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫وا ـ واگوری-سان...
‫آخه همیشه از کیکای مغازه‌ی ما می‌خره...
‫گفتم واسه تولدش از جایی باشه که تا حالا امتحان نکرده، خوب می‌شه.
‫می‌خوای تولد واگوری-سان رو جشن بگیری؟
ایرادی داره؟
‫عادیه بخوای تولد دوستتو جشن بگیری، نیست؟
‫هــــه... آها...
‫خـ‌ ـ خب، کیک فروشی خوبی می‌شناسی؟
‫عه.... اوه!
‫خب خودت واسه‌ش کیک درست کن.
‫کی؟
‫تو رینتارو.
‫ها؟ نه نه نه! مگه می‌تونم؟
‫من تو عمرم کیک درست نکردم!
‫ولی توی آشپزخونه کمک کردی.
‫اون زمین تا آسمون با درست کردن خودِ کیک فرق داره!
‫پس به بابات بگو بهت یاد بده.
‫از خداشم هست.
‫آره، ولی سرش شلوغه.
‫همیشه خودش تو آشپزخونه مشغوله.
‫آه، امروزم باتریش ته کشید.
‫جدی روم نمی‌شه بپرسم.
‫ببین چطوری همیشه کمبود خوب داره.
‫مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫چون دوست داره این کارو می‌کنه، مشکلی نیست.
‫اوتاکوی کیکه.
‫حتی کیک اون روزی هم...
‫واسه پختنش کلی خوشحال بود و امیدوار بود دوستتات دوستش داشته باشن.
‫ولی خب...
‫نتونستم بذارم برخورد اولش با دوستات...
‫با این ریخت و قیافه باشه.
‫صببخیر.
‫شام می‌خوری؟
‫اوهوم...
‫همین‌طوری راحت از بابام که یه شیرینی‌پز حرفه‌ایه همچین چیزی بخوام...
‫اما...
‫می‌گم...
‫هوم؟
‫کیکی که امروز برامون پختی، همه گفتن خیلی خوشمزه بود.
‫ممنونم.
‫جدی؟
‫بابا.
‫هوم؟
‫می‌شه یادم بدی کیک بپزم؟
‫می‌خوام تولد دوستمو جشن بگیرم.
‫می‌دونم تو هم سرت شلوغه، بابا...
‫چه‌طور کیکی می‌خوای؟
‫یعنی... نوعش؟
‫نه.
‫می‌خوای باش چه حرفی رو بگی؟
‫وقتی می‌خورتش می‌خوای چه حسی داشته باشه؟
‫نمی... دونم...
‫می‌خوای برای اون بپزیش، درسته؟
‫لازم نیست واضح تعریفش کنی. چیه که برات مهمه؟
‫می‌خوام بهش بگم از اینکه منِ واقعی رو دید...
‫چقدر ازش ممنونم...
‫چون نجاتم داد...
‫می‌خوام خوشحال باشه که اون کیک رو می‌خوره.
‫می‌خوام خوشحال بشه و... لبخند بزنه.
‫گل گفتی.
‫تولدش کیه؟
‫22ام.
‫دو هفته‌ی دیگه؟
‫پس تا اون روز آموزش ویژه داری.
‫حالا که قراره توی مغازه‌مون بهت یاد بدم، فقط بهترین رو می‌خوام.
‫کیکی که باری به جهت باشه قبول نیست.
‫حله.
‫خیلی‌خب بریم آشپزخونه.
‫از همین الان؟
‫معلومه.
‫می‌گم، رینتارو... خوبی؟
‫زیر چشماشو.
‫زنگ بعدی تربیت‌بدنی داریم. با این وضعیت بدنت نمی‌کشه.
‫نه، خوبم.
‫این اواخر زیادی خسته‌ای.
‫چیزی شده؟
‫آه... دارم روی کیک کار می‌کنم.
‫کیک؟!
‫خودت رینتارو؟ منم می‌خوام!
‫شرمنده. فعلاً نمی‌شه.
‫چرا...
‫شماها جلوتر برین.
‫صورتمو بشورم میام.
‫بـ‌ـ ـ باشه.
‫حله.
‫فکر نمی‌کردم کار آسونی باشه...
‫اما کیک پختن انقدر کار سختیه؟
‫چی بگم والا...
تق
‫هی هی کائوروکو.
‫هفته‌ی دیگه تولدته، نه؟
‫من می‌خوام جشن بگیرم.
‫منم منم.
‫ها؟ واقعا؟
‫البته.
‫همیشه توی درسا کمکم می‌کنی، می‌خوام این‌طوری جبران کنم.
‫22ام اولین روز تعطیلات تابستونیه، می‌تونیم بدون نگرانی جشن بگیریم.
‫آره.
‫چیکار کنیم؟
‫در اون مورد، راستش...
‫ها؟
‫می‌شه به جای همون‌روز، یه روز بعدش جشن بگیریم؟
‫شرمنده‌م که اینو ازتون می‌خوام، ‫اما من 22ام برنامه دارم.
‫ماها که مشکلی نداریم، تو چی کائوروکو؟
‫منم مشکلی ندارم.
‫فقط خوشحالم که قراره باهاتون جشن بگیرم.
‫خیلی‌خب، پس 23ام دیگه حتمی شد.
‫هورا!
‫چـ‌ ـ چیزه...
‫بچه‌ها، ممنونم.
‫کائورکو خیلی نازی.
‫خیلی خیلی نازه.
‫دارم می‌میرم.
‫عصر بخیر. ‫در مورد تولد کائوروکو. گفت 22ام وقت داره. ‫هوشنیا-سان.
‫آه، راست می‌گه!
‫اصلاً از واگوری-سان نپرسیدم اون روز برنامه‌ش چطوریه.
‫هوم؟
‫یکم دقیقه‌ نودیه، اما وقت داری ‫22ام ماه همدیگه رو ببینیم؟
‫ها؟
‫اگه از قبل برنامه داری، می‌تونیم یه روز ‫دیگه همدیگه رو ببنیم. من هرموقع بگی اوکی‌ام.
‫ها؟ ها ها... وایسا.
‫اگه از قبل برنامه داری، می‌تونیم یه روز ‫دیگه همدیگه رو ببنیم. من هرموقع بگی اوکی‌ام.
‫باشه! ‫بدنامه‌ای ندارم!
‫برنامه! ‫وقتم خالیِ خالیه!
‫آه... خدا رو شکر می‌تونم همون‌روز بهش بدم.
‫الان وقت خسته بودن، نیست...
‫خیلی‌خب!
‫ممنون. یه چیزی هست که می‌خوام ‫بهت بدمش. پس با خودم میارمش. ‫باشه!
‫الان جریان چیه؟
‫می‌خواد یه چیزی بهم بده... نکنه؟
‫نه، الکی دارم دلمو خوش می‌کنم.
‫بعدم... غیرممکنه در مورد تولدم بدونه...
‫آه!
واگوری کائوروکو
‫الو؟
‫تسوموگی-کون بهت زنگ زد، درسته؟
‫سوبارووووو!
‫ببخشید که بهت نگفتم.
‫وای! عه!
‫خیلی ترسیدم خب!
‫عصبانی هستی؟
‫عصبانی که نیستم، ولی...
‫خب... از صدات معلومه خوشحالی.
‫خوشحالم.
‫می‌گم سوبارو.
‫چرا در مورد تولدم بهش گفتی؟
‫چون وقتایی که در مورد...
‫تسوموگی-کون... در مورد کسی که دوستش داری ‫حرف می‌زنی رو دوست دارم ببینم.
‫حتماً واسه‌م تعریف کن.
‫اوهوم.
‫ممنون، سوبارو.
‫روز تولدم می‌تونم رینتارو-کون رو ببینم.
‫چی بپوشم...
‫چطوره؟
‫خب، پاس شدی.
‫ایــــــول!
‫رینتارو، چطوره تو بری آماده شی؟
‫من جعبه و چیزای دیگه رو میارم.
‫اوهوم.
‫بابا.
‫ممنون!
‫چه کیک خوبی پخته!
‫پس واقعاً... دیگه داره اون‌طوری می‌خنده؟
‫آره، درسته.
‫تا حالا نیومدم این‌جاها.
‫یه لحظه... کیک اصلاً گزینه‌ی خوبی بود؟
‫دارم عین چی دلشوره می‌گیرم.
‫امیدوارم دوستش داشته باشه.
‫خدا رو شکر زود اومدم، می‌تونم یه گوشه منتظر بمونم و از نظر ذهنی آماده شم...
‫واگوری-سان؟
‫واگوری-سان!
‫رینتارو-کون؟ عه... هنوز وقت هست که.
‫ببخشید، خیلی منتظرت گذاشتم؟
‫نه، همین الان رسیدم!
‫آها.
‫چیزه... تولدت... مبارک.
‫ممنونم.
‫این... هدیه‌ته.
‫اگه دوست داری قبولش کن...
‫ممنونم، رینتارو-کون.
‫خوشحالم.
‫واقعاً خوشحالم.
‫می‌شه بازش کنم؟
‫ها؟ نه... به‌نظرم بهتره بری خونه بازش کنی...
‫کیکه آخه.
‫کیکه؟
‫الان بیشتر دلم می‌خواد ببینمش!
‫بریم یه‌جایی رو پیدا کنیم بشینیم...
‫قدیما این‌جا زیاد با سوبارو بازی کردیم.
‫واقعاً این پارک رو دوست دارم.
‫جدی...
‫از این‌جا یه عالمه‌ی خاطره‌ی خوب دارم.
‫برای همین گفتم امروزم یکی دیگه اضافه کنم.
‫و می‌خواستم به تو هم نشونش بدم، رینتارو-کون...
‫جایی که دوستش دارم رو.
‫وای! ...
‫معلومه خوشمزه‌ست! وای چه نـــازه.
‫این... احیاناً کیک جدیده؟
‫نه... من پختم.
ها؟
‫آخه همیشه کیکای مغازه‌مون رو می‌خری...
‫برای همین واسه تولدت،
‫دوست نداشتم چیزی بهت بدم که قبلاً خوردیش.
‫بعدم من... خیلی ازت ممنونم، واگوری-سان.
‫پس، به‌خاطر همین چیزا...
‫گفتم خودم واسه‌ت یه کیک بپزم.
‫اگه دوست داشتی، امتحانش کن.
‫خـ‌ ـ خب، اولین بار بود می‌پختم ‫واقعاً اعتماد بنفسی ندارم...
‫رینتارو-کون، می‌شه امشب بهت زنگ بزنم؟
‫ها؟ ا ـ اوهوم، مشکلی که نداره...
‫قول می‌دم... حسابی از کیک لذت ببرم.
‫خدا رو شکر.
‫خدا رو شکر که... خندید.
‫هنوز برنگشتن خونه...
‫می‌شه الان یکمی ازش بخورم؟
‫مـ‌ ـ می‌شه، می‌شه مگه نه؟ ‫تولدمه خب.
‫ممنون بابت کیک.
‫خیلی ازت ممنونم...
‫گفتم خودم واسه‌ت یه کیک بپزم.
‫خوشمزه‌ست.
‫امروز، توی مغازه‌ای هستیم که حسابی توی فضای اجتماعی حرفشه.
‫درست جلوی چشمام... یه آشپز معروفه...
‫می‌گم... به‌نظرت رینتارو کیکو بهش داده؟
‫ها؟
‫آخه ببین...
‫این قیافه‌ای نیست که موقع دیدن برنامه‌ی آشپزی داشته باشی.
‫قیافه‌ش همیشه همین‌طوری نیست؟
‫همیشه اخم می‌کنه، اما نه انقدر شدید.
‫خیلی ضایعه بخدا... این بچه.
الان اوکیه؟
‫یعنی چی می‌خواد بگه...
‫همه‌چی خوب بود دیگه؟
اوهوم
‫چه سریع!
‫بله؟
‫آه، رینتارو-کون؟
‫ممنون بابت وقتت.
‫نه... خواهش می‌کنم.
‫می‌گم، کیک...
‫خیلی خیلی خوشمزه بود!
‫واقعاً؟ ‫اوهوم.
‫رینتارو-کون؟
‫جان؟ ببخشید...
‫خدا رو شکر که دوستش داشتی.
‫وقتی می‌خوردمش، متوجه شدم...
‫واقعاً طعم لطیفی داشت.
‫کیکی که درست کرده بودی رینتارو-کون...
‫کیکی بود که قلبمو گرم و خوشحال کرد.
جدی؟
‫اوهوم.
‫اوه، راستی...
‫خونواده‌م هم از کیکت خوردن، رینتارو-کون.
‫عه؟!
‫زیادی تعجب کردی.
‫همه‌شون گفتن خوشمزه‌ست.
‫آها... خدا رو شکر.
‫اما برادرم نصف کیک رو خورد.
‫اصلاً هیچی واسه خودم نذاشت.
‫بازم واسه‌ت درست می‌کنم.
‫ها؟!
‫واقعاً؟ واقعاً؟ قول دادیا.
‫اوهوم.
‫ایول!
‫خب دیگه... ممنون بابت امروز.
‫شبت بخیر.
‫شب بخیر.
‫هوم؟
‫ها؟ چیه؟
‫بابا!
‫کیکو... دوستش داشت.
‫ممنونم!
‫خدا رو شکر.
‫گفت خوشمزه بود دیگه، نه؟
‫اوهوم.
‫بابا، مامان... یه خواهش دارم.
‫می خوام تابستون توی کیک پختن کمک کنم.
‫ها؟
‫قبل از اینکه کیک بعدی رو بپزم، می خوام بهتر بشم.
‫باشه.
‫پس... قراره هر روزِ تابستون کنار دستم باشی، درسته؟
‫ها؟ هر روز....؟
‫معلومه.
‫این بار خیلی بیشتر سخت می‌گیرم.
‫پس بهتره آماده باشی.
‫احمق...
‫شوخی بود بابا.
‫تو مگه قرار نبود با اوسامی-کون اینا بری بگردی؟
‫آره خب...
‫پس زیاده‌روی نکن.
‫اول از تابستونت لذت ببر.
‫واسه این چیزا هم اجازه‌ی ما رو نیاز نداری.
‫هروقت خواستی می‌تونی واسه کمکمون بیای.
‫هروقت دلت خواست، قدمت روی چشمه.
‫این‌جا خونه‌ی خودته ناسلامتی.
‫فهمیدم.
‫پس وقتایی که برنامه‌ای ندارم، کل روز کمک می‌کنم.
واقعاً فهمیدی؟
‫جدای اینا رینتارو، در مورد اون کیکه...
‫ها؟
‫دوستت چیشو دقیقاً بیشتر دوست داشت؟
‫اسفنجش؟ خامه‌ش؟
‫به عنوان مرجع محصول جدید می‌خوام.
‫بابا اینا رو که دیگه ازش نشنیدم.
‫حداقلش... الان خیلی بیشتر می‌‌خنده.
‫مطمئنم به ‌خاطر اوناست.
‫امیدوارم تابستون خوبی براشون باشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.