..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫پرونده‌ی تِمو باید باز بمونه.
‫یه حساب بانکی جدید پیدا کردیم.
‫از توی گوشی‌ش پیدا کردن.
‫با چشم‌های خودم دیدم.
‫حروم‌زاده‌ها گوشیِ ‫یه پلیس مُرده رو شنود کردن.
‫تأیید شده که
‫آرا به نفع تیخوانای جدید بوده.
‫مبارک باشه، جناب وزیر امنیت.
‫تیم پَترسون، تِمو رو نکُشت.
‫تِری دِیویس کلید حل این معماست.
‫پدر تِری!
‫به نظرت کار اورتگا بوده؟
‫دیگه اشتباهی در کار نباشه، رِیموندو.
‫- چَشم. ‫- ما با کوتموک لوزانو هستیم.
‫می‌خوایم بدونیم کی کُشتش.
‫اون رو کُشتن تا از ‫پروژه‌ی «رؤیای بی‌مرز» محافظت کنن.
‫مراقب باش!
‫کار رِیموندو بود، حاجی! ‫از آدم‌های اورتگاست!
‫سریع باشین!
‫آشپزخونه خالیـه!
‫برین اون پشت!
‫توالت خالیـه!
‫پذیرایی خالیـه!
‫دَر پشتی!
‫توی موقعیتـیم. ‫آماده.
‫نارنجک پرتاب شد.
‫راه بیُفتین.
‫حتماً این پایینـه.
‫اینجاست!
‫موقعیت‌تون رو حفظ کنین.
‫دریافت شد!
‫اگه دَر رو باز نکنی، منفجرش می‌کنیم!
‫می‌فهمی؟
‫انفجار دَر تا سه، دو...
‫شوهرم اینجا نیست. ‫هیچ‌وقت پیداش نمی‌کنین.
‫و خداوند به یوشع چه فرمود؟
‫«شجاع باش و نترس.»
‫نترسین و ناامید نشین، ‫چون پروردگارتون
‫مراقب شماست و خواهد بود.
‫چون خدا هم ‫از ایثارگری‌های ما شگفت‌زده شده.
‫- همه‌مون سختی کشیدیم، مگه نه؟ ‫- بله.
‫درستـه؟
‫کی بین ماست که کسی ‫یا چیزی رو از دست نداده باشه؟
‫می‌دونم که اعتماد به اون‌ها سختـه.
‫مخصوصاً وقتی مدتی ‫طولانی باهاتون بَدرفتاری شده.
‫ولی نباید نعمت خدا رو پس بزنیم
‫بلکه اون رو با آغوش باز بپذیریم.
‫بله!
‫به‌لطف پروردگار، حالا ‫آماده‌ی دریافت نعمت‌هاش هستیم!
‫و حالا
‫می‌خوام از همکارهام تشکر کنم
‫که از ابتدای مسیرِ ‫این رؤیای بزرگ همراهم بودن.
‫و همچنین از همسر ‫دوست‌داشتنی‌م، لوییسا تشکر می‌کنم
‫که همیشه من رو راهنمایی کرد.
‫و مهم‌تر از همه، می‌خوام ‫از مردم تیخوانا تشکر کنم.
‫که حدوداً یه ماه پیش
‫[ کنار هم برای تیخوانایی بهتر ]
‫به پروژه رأی دادن
‫و تیخوانای جدید رو ‫به واقعیت تبدیل کردن.
‫از شما متشکریـم ‫که به ما اعتماد کردید.
‫ممنونـم که پشت ما ایستادید.
‫پروژه‌ی فوق‌العاده‌ایـه. ‫آینده‌ی تیخوانا بسیار روشنـه...
‫- خیلی لطف کردین. ‫- اختیار دارین.
‫- به خونواده سلام برسونین. ‫- تبریک می‌گم.
‫- آخر هفته با هم می‌ریم دوردور. ‫- حتماً.
‫- یه جای خوب پیدا کردم. ‫- بی‌صبرانه منتظرم.
‫- ایول. ‫- ممنون.
‫حالا خوش‌حالـی، آره؟
‫آره، تو نیستی؟
‫نه. فرماندار رو ببین.
‫- ای لاشی. ‫- گفتم که فرصت‌طلبـه.
‫مرتیکه حروم‌لقمه.
‫خیلی باید مراقب باشیم.
‫- باشه. ‫- فهمیدی؟
‫- می‌دونیم طرف چی‌کاره‌ست. ‫- آره.
‫- خوبـه. ‫- بریم؟ ‫- یه عکس بگیریم. ‫- باشه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- خوشتیپ شدی.
‫و شما هم خوشگل شدی.
‫- بریم تمومش کنیم؟ ‫- آره، یه‌لحظه وایستا.
‫ببخشین مزاحم شدیم، پدر. ‫داریم درباره‌ی آتیش‌سوزی
‫سال ۱۹۹۳ توی یتیم‌خونه‌ی ‫سَنت نیکُلاس تحقیق می‌کنیم.
‫آها. بله.
‫حادثه‌ی تلخی بود.
‫حقیقتاً سال‌هاست ‫که از اون ماجرا حرفی نزدم.
‫لطفاً بهمون کمک کنین، پدر.
‫دنبال یه فراری هستیم که ‫اون زمان اونجا زندگی می‌کرده.
‫ظاهراً اسمش جِیمز ویلیامز‌ـه.
‫- عکسش رو ببینین. ‫- نه.
‫- همچین کسی رو یادم نیست. ‫- مطمئنـین؟
‫بله، مطمئنـم.
‫پدر... چی باعث آتیش‌سوزی شد؟
‫ماجرا مال ۳۰ سال پیشـه. ‫زیاد یادم نمی‌آد.
‫یادمـه توی آتیش گیر افتاده بودم.
‫همه‌جا دود بود و همه فریاد می‌زدن. ‫همه‌چی سریع اتفاق افتاد.
‫مردم اونجا هنوز ‫بهتون می‌گن «قهرمان».
‫می‌گن بچه‌های زیادی رو نجات دادین.
‫و به‌خاطر سوختگی‌هاتون ‫یه‌مدت بستری بودین.
‫هرکی بود، همین کار رو می‌کرد. ‫من هم یکی مثل بقیه‌ام.
‫ولی چه خوب که ‫یتیم‌خونه رو بازسازی کردن
‫و به یاد پدر گالووِی، ‫اسمش رو تغییر دادن.
‫ایشون توی آتیش‌سوزی فوت کرد.
‫به‌جز شما، کشیش دیگه‌ای زنده موند؟
‫دونفر زنده موندن؛ من و پدر جِرارد.
‫ایشون دیگه پیر شده.
‫هنوز توی همون ‫یتیم‌خونه زندگی می‌کنه.
‫راستی پدر
‫چند وقت پیش یکی بهمون گفت
‫که قبلاً همکارتون بوده.
‫آها. بله.
‫- تِری دِیویس. ‫- بله، خودشـه.
‫پدر تِری مثل پسر خودم بود.
‫یکی از اولین بچه‌هایی بود ‫که بهش پناه دادیم.
‫بیچاره پدرمادرش.
‫دو تا آمریکایی بودن که ‫درگیر معاملات مواد مخدر شدن.
‫آخرش کُشته شدن
‫و تِری توی تیخوانا ‫به حال خودش رها شد.
‫بزرگ‌تر که شد، ‫می‌خواست بره حوزه درس بخونه.
‫من هم قبولش کردم و بهش آموزش دادم.
‫می‌دونم توی زندگی‌ش اشتباهاتی داشت
‫ولی هیچ‌کس نباید اون‌طوری کُشته بشه.
‫متأسفـیم، پدر.
‫ممنون.
‫باید با پدر جِرارد صحبت کنیم.
‫احتمالاً از آتیش‌سوزی ‫بیشتر بهمون می‌گه.
‫حس خوبی به مورفی ندارم.
‫به نظرت زیادی خون‌سرد نبود؟
‫- آره، اصلاً مکث نکرد. ‫- دقیقاً.
‫راستی
‫عکس کی رو بهش نشون دادی؟
‫پسرخاله‌م که توی ‫آمریکا زندگی می‌کنه.
‫باید با بازمونده‌های ‫آتیش‌سوزی هم صحبت کنیم.
‫بریم یتیم‌خونه ببینیم ‫اون‌ها درباره‌ی مورفی چی می‌گن.
‫یعنی بریم آمریکا تحقیق کنیم؟ ‫بیخیال.
‫مگه چیـه؟
‫تِری به یه دلیلی ‫از «رؤیای بی‌مرز» اسم برد.
‫- چجوری ته‌وتوش رو دربیاریم؟ ‫- تفنگ و نشان‌مون رو اینجا می‌ذاریم.
‫ای بابا. پس باید ‫بریم سَن دیگوی آمریکا.
‫یه پرونده‌ی فوری داریم.
‫لیروی چَپمن. ۴۱ساله. ‫نگهبان مرز بوده.
‫سه مهاجر که درحال ‫عبور از مرز بودن رو کُشته.
‫- مظنون به قتل‌های بیشتری هم هست. ‫- خدایا.
‫می‌گن نژادپرستـه ‫و یه شکارچی خودخوانده‌ست.
‫تازه دارن پرونده‌های ‫دیگه‌ش رو بررسی می‌کنن.
‫بعداز ورود تیم اَن به خونه‌ش
‫فهمیدن چَپمن فرار کرده.
‫متهم به‌شدت خطرناکـه.
‫هم مسلحـه و هم آموزش‌دیده‌ی ارتشـه.
‫و همچنین با روند ‫کاریِ پلیس‌ها آشنائـه
‫برای همین از گوشی ‫یا کارت اعتباری استفاده نمی‌کنه.
‫تازه می‌گن از واحد ما هم خبر داره.
‫مادرشو.
‫گزارش شده که از وسط بیابون رد شده.
‫سه مسیر احتمالی رو مشخص کردم.
‫خب، دوستان، حسابی ‫حواس‌ها رو جمع کنین.
‫اگه هنوز این‌طرف مرز باشه
‫نباید بذاریم در بره.
‫- فهمیدین؟ ‫- بله، رئیس.
‫- چَشم. ‫- بریم تو کارش.
‫یه‌کم پیش، همسر ‫چَپمن وارد مکزیک شده.
‫برای زنش مجوز گرفتیم یا نه؟
‫کاغذبازی‌ش با من. ‫شما دستگیرش کنین.
‫ولی اولویت اینـه که ‫تعقیبش کنیم تا به چَپمن برسیم.
‫یه پرونده‌ی دیگه هم براتون می‌فرستم.
‫دو تا دخترن که می‌رن ‫خونه‌ی پول‌دارها دزدی می‌کنن.
‫ظاهراً می‌خوان بعدش از مرز فرار کنن.
‫- باشه. ‫- خوبـه؟
‫حلـه.
‫اوضاع واحد چطوره؟
‫خوبـه. ‫همه‌چی خوبـه.
‫جداً؟ روزنامه‌ی امروز ‫سَن دیگو رو خوندین؟
‫ظاهراً همه فهمیدن ‫تِمو حساب بانکی مخفی داشته.
‫ای ریدم.
‫«کوتموک لوزانو، فرمانده‌ی ‫عالی‌رتبه‌ی یگان ارتباطات بین‌المللی
‫به‌علت انجام معاملات ‫غیرقانونی به قتل رسید.»
‫این چه مزخرفیـه؟
‫مطمئنـم کار اورتگاست.
‫می‌خواد کاری کنه خودش مظنون نشه.
‫چقدر این بشر حروم‌زاده‌ست.
‫چه مرگشـه؟ ‫چرا می‌خواد آبروی تِمو رو ببره؟
‫نکنه می‌خواد ما رو بندازه بیرون؟
‫- از جون‌مون چی می‌خواد؟ ‫- گلوریا...
‫- نکنه فکر می‌کنی... ‫- تِمو رو اون کُشته.
‫ولی همه‌ی ما رو که نمی‌تونه بُکشه.
‫طرف وزیر امنیتـه. ‫هر کار بخواد، می‌کنه.
‫مگه این‌که ثابت کنیم ‫دستش توی کار بوده.
‫آخه چطوری، نیکُلاس؟
‫بذار اول بریم یتیم‌خونه
‫و ببینیم پدر جِرارد برای مورفی ‫و آتیش‌سوزی لامصب چی می‌گه.
‫باشه.
‫عجله کنین!
‫همه‌چی رو که یه‌جا برمی‌داریم
‫خیلی بهتر از خُرده‌دزدیـه.
‫بعله!
‫- یعنی واقعاً می‌ریم؟ ‫- چی؟
‫می‌ریم مکزیک؟ ‫آره.
‫ببین.
‫اونجا یه زندگی جدید می‌سازیم.
‫هیچ جای نگرانی هم نداره.
‫بزن بریم.
‫ظاهرش هم مثل روانی‌هاست.
‫آره.
‫دقت کردی توی هر عکس ‫یه تفنگ متفاوت داره؟
‫- دقیقاً. ‫- فکر کنم انبار تفنگ داره.
‫اینجا نوشته چَپمن و خونواده‌ش ‫برنده‌ی یه مسابقه شدن
‫که توش باید یه‌هفته ‫وسط بیابون دَووم می‌آوردن.
‫چه کار مهمی انجام دادن، واقعاً.
‫- سلام، گلو. ‫- سلام، کامی.
‫اَن گفت زن متهم، هِیلی چَپمن
‫چند وقت پیش با ماشین وارد مکزیک شده.
‫پس ردش رو بگیر و ببین کجا می‌ره. ‫ممکنه به متهم برسیم.
‫دریافت شد!
‫راستی پرونده‌ی ‫دیگه رو هم بررسی کنین.
‫- یکی دیگه؟ ‫- چَشم، فرمانده.
‫بعداً می‌بینیمتون.
‫خدافظ.
‫پرونده‌ی دیگه چیـه؟
‫سلام، دوستان.
‫- امروز براتون یه محصول جدید دارم. ‫- بله.
‫این یکی رو خیلی دوست دارم. ‫یه مدل کلاسیک از برند فِندی‌ـه.
‫حالا دنبال یه صاحب جدید می‌گرده.
‫می‌خوایم یه مزایده‌ی ‫جدید بذاریم، بچه‌ها.
‫اجناس جدیدم رو بهتون نشون بدم.
‫این یکی در اصل ‫مال مادرِ مادربزرگم بوده.
‫مثلاً اینفلوئنسرن؟ ‫جَوون‌ها این‌ها رو نگاه می‌کنن؟
‫سامانتا رُدز و کیم کارتِر. ‫۲۰ و ۱۹ ساله.
‫چندین مورد دزدی براشون ثبت شده.
‫اجناسی به‌ارزش ‫چندصدهزار دلار دزدیدن.
‫اجناس دزدی رو با مزایده‌ی ‫آنلاین، با قیمت بالا می‌فروشن.
‫- یعنی اون ویدئوها واقعیـه؟ ‫- بله.
‫[ مانع کودکان نشوید و بگذارید به‌سوی من بیایند. ‫چراکه مُلک بهشت متعلق به همین‌هاست. ] ‫[ وینسنت گالووِی، خانه‌ی کودکان ]
‫- بفرمایید؟ ‫- سلام.
‫- سلام.
‫عع...
‫می‌خوایم با پدر جِرارد صحبت کنیم.
‫آها. پدر جِرارد ملاقاتی قبول نمی‌کنن
‫و دیگه به مهاجرهای ‫غیرقانونی هم کمک نمی‌کنن.
‫لطفاً تشریف ببرید.
‫خب ما که مهاجر غیرقانونی نیستیم.
‫نیازی به پرخاشگری نیست.
‫- کی پرخاشگری کرد؟ ‫- آخه ما...
‫اگه نرید، با پلیس تماس می‌گیرم.
‫- یعنی چی... ‫- بیا بریم. ولش کن.
‫- خیلی ممنون ببخشید. ‫- آخه...
‫خدا پشت و پناهتون.
‫ماشینش اونـه؟ ‫اینجا از این مدل کمـه.
‫من رو گوش کن.
‫اگه چَپمن می‌خواد فرار کنه
‫چرا باید زنش رو وارد این معرکه کنه؟
‫اصلاً چرا زنش همچین ریسکی می‌کنه؟
‫حالا چرا شاکی‌ای؟
‫بعداز این‌همه وقت، ‫یه سرنخ از یارو پیدا شده.
‫نه. نه.
‫منظورم اینـه که به‌خاطر همین زنش
‫اون کُسخل راحت پیدا می‌شه.
‫آره، کری.
‫همه‌ش تقصیر زنه‌ست، نه؟
‫نه. تقصیر خودشـه که کُسخلـه.
‫اوضاعت با مالیا چطوره؟
‫شنیدی می‌گن...
‫- زن شاد... ‫- زندگی بی‌داد!
‫دقیقاً.
‫اتفاقاً امروز پونزدهمین ‫سالگرد ازدواج‌مونـه.
‫مبارکـه، داداش. ‫مخلصـم.
‫زنت یه فرشته‌ست.
‫خودشـه، نه؟
‫خودشـه. ‫آره.
‫باید تعقیبش کنیم ‫تا اَن مجوز بازداشت رو صادر کنه.
‫بریم. راه بیُفت.
‫- پشمام ریخت. ‫- قشنگ نژادپرست بود.
‫اصلاً گوش نمی‌داد. ‫فقط با عصبانیت نگاهمون می‌کرد...
‫سلام، جناب.
‫- می‌شه حرف بزنیم؟ ‫- بله.
‫می‌دونین پدر جِرارد کجاست؟
‫- جِرارد؟ ‫- بله، جِرارد.
‫- آره، می‌دونم. ‫- باهاشون حرف نزن، پاسکال!
‫- گفتم از اینجا برید! ‫- فقط داریم راه می‌ریم.
‫- کاری نکردیم که. ‫- ما که... نه... نکن.
‫- این چه کاریـه؟ ‫- این کارِتون درست نیست.
‫- شمایـین که ورود غیرمجاز داشتید. ‫- خیلی خوب.
‫اینجا مِلک خصوصیـه.
‫حق ندارین این کار رو بکنین! ‫دستت رو بِکش!
‫- عع. ‫- شما آزادیـن.
‫ممنون که وثیقه گذاشتی.
‫چی‌کار می‌کردین؟
‫- تحقیق می‌کردیم. ‫- نگو که درباره‌ی تِمو بوده؟
‫حتی توی مکزیک خارج از ‫حوزه‌ی فعالیت شماست.
‫چه برسه به اینجا.
‫چرا رفتین یتیم‌خونه، نیکو؟
‫تِری دِیویس قبل‌از مرگش ‫گفت اون‌ها تِمو رو کُشتن
‫تا از پروژه‌ی ‫«رؤیای بی‌مرز» محافظت کنن.
‫ما هم رفتیم سراغ پدر مورفی
‫و تنها مورد مشکوکی که ‫پیدا کردیم، آتیش‌سوزی اینجا بود.
‫آره.
‫می‌خوای با پدر مورفی دربیُفتی؟ واقعاً؟
‫همه می‌گن طرف ‫یه قهرمانـه و معجزه می‌کنه.
‫بهش می‌گن «منجی مرزها».
‫- منجیِ... ‫- آره.
‫ما نگفتیم پدر مورفی متهمـه. ‫ممکنـه کار یکی توی سازمانش باشه.
‫باید بفهمیم داستان ‫پروژه‌ی «رؤیای بی‌مرز» چیـه.
‫پایین‌کشیدنِ همچین مَردی آسون نیست.
‫- مدرک محکم لازم دارین. ‫- خب کمکمون کن.
‫ازم خواستن یه گزارش بنویسم. ‫می‌فهمی یعنی چی؟
‫«آیا در واحد ویژه‌ی تیخوانا ‫متوجه مورد مشکوکی شده‌اید؟»
‫- مشکوک؟ ‫- آره، شماها رو می‌گن.
‫یعنی چی؟
‫می‌خوای چی بنویسی؟
‫درحال‌حاضر فقط ‫از خوبی‌هاتون خبر دارم.
‫البته از این ماجرا هم ‫چیزی نمی‌نویسم، ولی...
‫خیلی مراقب باشین.
‫اَن، آدم‌های گنده‌ای ‫پشت این قضیه هستن.
‫خبر دارن که افتادیم دنبالشون.
‫می‌فهمم چی می‌گین. ‫بهتون اعتماد دارم.
‫بفرمایید کیف‌تون.
‫- ممنون. ‫- تشکر.
‫ببینین...
‫من هم مثل شما ‫می‌خوام قاتل تِمو رو پیدا کنم.
‫ولی الان با انجام کارهای غیرقانونی
‫دارین به ضرر خودتون عمل می‌کنین.
‫هنوز به کمکت نیاز داریم.
‫درباره‌ش حرف زدیم.
‫من طرف شمائـم، ‫ولی نمی‌تونم قانون‌شکنی کنم.
‫فقط تو می‌تونی به اطلاعات ‫آتیش‌سوزی دسترسی داشته باشی.
‫می‌تونیم بفهمیم ‫چیزی از ما قایم کردن یا نه.
‫پست جدید گذاشتن! ‫بیا اینجا!
‫جدی می‌گی؟
‫پس الکی نشون می‌دادن توی آمریکائـن
‫تا ما رو گمراه کنن؟
‫- درود! ‫- سلام، گلو.
‫- چه خبر؟ ‫- پست جدید گذاشتن؟
‫بله. این اولین پست ‫از زمانِ فرارشونـه.
‫ردشون رو می‌زنی؟
‫اگه بتونم، بله.
‫نزدیک لوس سانتوس‌ـن.
‫من و گلوریا می‌ریم اونجا.
‫می‌تونی مکان دقیقش رو بفرستی؟
‫بله. ‫پس بفرست. ‫برگردیم توی ماشین.
‫- الان؟ ‫- آره. ‫باشه.
‫باید کُدهاتون رو اسکن کنم، باشه؟
‫نقشه‌ت چیـه؟
‫- من برم داخل؟ ‫- آره، خوبـه.
‫وسط جمعیت که نمی‌شه دستگیرشون کنیم.
‫اول باید هویت‌شون تأیید بشه.
‫لطفاً صف تشکیل بدین! ‫عقب وایستین!
‫عالی شد. ممنون.
‫ببخشید. بفرمایید. ‫بلیط‌تون کجاست؟
‫لطفاً آروم باشید. ‫نوبت به همه می‌رسه.
‫- ببخشین. اجازه بدین. ‫- کجا؟
‫ببخشین.
‫- داری جا می‌زنی! ‫- شرمنده‌ام.
‫می‌خوام یه لباس پس بدم.
‫- می‌خوام جنس پس بدم. ‫- برو پی کارِت.
‫برو ته صف، خانوم!
‫- بذارین برم. ‫- جا نزن، زنیکه!
‫- هُل نده. ‫- این زنه تفنگ داره!
‫نه. نه. من پلیسـم!
‫- الان ازت فیلم می‌گیرم. ‫- نه. نه...
‫- لطفاً فیلم نگیرین. ‫- دارم می‌گیرم.
‫- من پلیسـم. ‫- گم شو!
‫ببخشین، بیرون چه خبره؟
‫ظاهراً یه خانم پلیس اون بیرونـه
‫ولی نگران نباشین.
‫نگهبان! این زن تفنگ داره!
‫نه. نه...
‫من پلیسـم. ‫فیلم نگیرین.
‫دستم رو ول کن. ‫هُلم نده!
‫- فیلم نگیر! ‫- گم شو، خوک کثیف!
‫خوک! خوک!
‫تا حالا از تعقیب یه فراری ‫حوصله‌م سر نرفته بود.
‫گشنه‌ت نیست؟ ‫تاکو گرفتم.
‫- گوشت مرغـه؟ ‫- گاوه.
‫ولی نکته اینـه که این زن فراری نیست.
‫این مال توئـه.
‫- ولی واقعاً طبیعی نیست، کری. ‫- آره خب.
‫کی حین فرار مانیکور می‌کنه؟
‫عجیبـه، نه؟
‫معلومـه.
‫به نظرم سر کاریـم، داداش.
‫الان چَپمن رسیده یه جایی لب ساحل.
‫دراز کشیده و نوشیدنی خنک می‌خوره.
‫ما هم داریم تاکو می‌خوریم ‫و دنبال این زنه‌ایـم.
‫ولی خب...
‫تِمو همیشه می‌گفت «صبر داشته باشین».
‫«این کار نیازمند صبره».
‫یعنی شوهرش داره ‫حواس‌مون رو پرت می‌کنه؟
‫آره.
‫ریده شد توی نقشه‌مون. ‫هی می‌گفتن «خوک! خوک!».
‫این نوجَوون‌ها وقتی گوشی ‫دست‌شونـه، فکر می‌کنن شکست‌ناپذیرن.
‫اون والِنتینا نیست؟
‫- وال؟ ‫- بابا؟
‫چطوری، وال؟
‫احوال شما؟
‫خوبـم. خوبـم.
‫- خوش‌وقتـم. من گلوریائـم. ‫- خوش‌وقتـم.
‫گلوریا، ایشونن لولوئـه. ‫لولو، ایشون گلوریاست.
‫چطوری، لولو؟
‫- خوبـم. شما خوبـین؟ ‫- بدک نیستم.
‫اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫- اومدیم به فروشگاه ساکی سر بزنیم. ‫- ساکی؟
‫دو تا دختر به نام «سامی» و «کیمی»‌ان ‫که به خودشون می‌گن «ساکی».
‫عجب. چقدر خلاقانه.
‫شما چی‌کار می‌کنین؟
‫ما هم اومدیم اون‌ها رو ببینیم.
‫- الان توی صف بودی؟ ‫- نه.
‫وقتی رسیدیم
‫مسئول اونجا گفت که رفتن.
‫برنامه رو ریختم به هم.
‫دیگه لو رفتیم و حالا قایم می‌شن.
‫مگه چی‌کار کردن؟
‫جنس‌های دزدی رو ‫به فروش می‌ذارن، واله.
‫خلاف می‌کنن، عزیزم.
‫ای وای.
‫صبر کن بینم. ‫ازشون چیزی خریدی؟
‫آره، هفته‌ی پیش.
‫باید پسش بدی، والنتینا.
‫برسونیمتون خونه؟
‫باهات بیام اداره؟ ‫- آره. ‫- نه‌خیر.
‫چیـه؟
‫می‌خوام بدونم داستان ساکی چی می‌شه.
‫ای بابا.
‫باشه. پس با گلوریا برین.
‫من باید خاکستر تِمو رو ‫برسونم به کلیسا.
‫پروردگارا.
‫روح فرزندت و برادر عزیزمون، تِمو رو بیامرز.
‫همیشه سعی کرد در راه تو قدم برداره.
‫اون رو از نور رحمت خودت دریغ نکن.
‫باشد که با فرشتگان هم‌نشین شود.
‫تو را به عیسی مسیح
‫قسم می‌دهیم.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫آمین.
‫بابت ماجرای اون شبِ شرمنده‌ام.
‫با اَن بودم؛ همون همکار آمریکایی‌م.
‫می‌خواستیم درباره‌ی کار صحبت کنیم ‫که یه‌هو غافل‌گیرم کردی.
‫حقیقتش نمی‌دونستم ‫اون لحظه چی‌کار کنم.
‫ولی می‌دونی که من...
‫ماریا.
‫به مادرت هم گفتم ‫اگه چیزی لازم داشتین، بهم بگین.
‫من کنارتونـم.
‫چه خبرها؟
‫- سلامتی. ‫- اوضاع خوبـه؟
‫می‌گذرونیم.
‫راستی تبریک می‌گم، جناب وزیر.
‫عجیبـه که جسد تِمو تازه آزاد شد.
‫خونواده‌ش می‌تونن ‫با خاکسترش عزاداری کنن
‫ولی صبح همون روز، ‫اخبار درباره‌ی تِمو منتشر می‌شه.
‫ببین، نیکو...
‫اون قضیه دست من نبود.
‫من هم از اون قضیه خوش‌حال نیستم.
‫خبرنگارهای لامصب فضولی کردن
‫و درباره‌ی یه پرونده‌ی باز نوشتن.
‫عجب.
‫خب دیگه. ‫موفق باشی.
‫شما هم همین‌طور.
‫[ ماریا: باید حرف بزنیم. بیا خونه‌ی مامانم. ]
‫خوبـی؟ ‫آره. بیا داخل.
‫مامانت کو؟
‫با خاله‌هام رفت بیرون. ‫بعداً می‌آد.
‫داشتی ازم عذرخواهی می‌کردی.
‫گفتی عوضی‌بازی درآوردی.
‫- می‌خواستم همون‌جا توضیح بدم، ولی نذاشتی. ‫- آها.
‫اون‌طوری عذرخواهی نمی‌کنن، نیکو.
‫نامردیـه. تو هر روز ‫بازی کردی و بلدی.
‫که چی؟
‫خب تو بیشتر از من بلدی دیگه.
‫سخت نیست که.
‫الان بهت نشون می‌دم.
‫- ببینم چی‌کار می‌کنی. ‫- وایستا.
‫- واقعاً سختـه. ‫- مگه جَوونی‌هات بازی نکردی؟
‫- هنوز جَوونـم‌ها. ‫- نه، پیر شدی.
‫به من می‌گی پیر؟
‫- من به این سالمی. ‫- باشه بابا.
‫ببین! ببین!
‫مامان، ببین کی اومده!
‫تونستم پول وکیل جور کنم.
‫بالاخره جواب داد.
‫چیزی نگفتم که غافل‌گیرت کنم.
‫سلام، عزیزم.
‫یه خورش خوش‌مزه درست کردم.
‫الان گرمش می‌کنم ‫که شام خوش‌مزه بخوریم.
‫اسماعیل.
‫بغل نمی‌دی؟
‫داره حرکت می‌کنه.
‫بریم.
‫فکر کنم اگه مَرد می‌شدم، ‫بابام بیشتر ازم خوشش می‌اومد.
‫بابات عاشقت بود.
‫آره، ولی من رو درک نمی‌کرد.
‫از یه نسل دیگه بود.
‫شاید خدابیامرز ‫بلد نبوده ابراز علاقه کنه.
‫آخه جلوی زیبایی‌ت ‫زبون آدم بند می‌آد.
‫از دست تو، نیکو.
‫والا.
‫قول بده سرنوشت تو مثل بابام نشه.
‫تلاشم رو می‌کنم.
‫سلام، اَن.
‫مجوز بازداشت هِیلی چَپمن ‫صادر شد، دوستان.
‫- اگه لازم شد، بازداشتش کنین. ‫- چَشم. ممنون.
‫اونجاست.
‫بریم.
‫ببینیم می‌رسیم به شوهرش یا نه.
‫ریدم! ‫آخ ریدیم!
‫می‌خوایم حرف بزنیم، خانم چَپمن!
‫ایست!
‫تکون نخور!
‫چه مرگتـه؟
‫معذرت، داداش!
‫برین کنار!
‫نمی‌تونین دستگیرم کنین! ‫من کاری نکردم!
‫دستگیرت نمی‌کنیم. ‫بازداشتت می‌کنیم.
‫- تو خوبـی، کری؟ ‫- گم شین!
‫- ببند دهنتو! ‫- بهم دست نزن!
‫مقاومت فایده نداره!
‫آخ. چشم‌هام آب‌پز شد.
‫بریم، کری.
‫یه‌بار دیگه ازت می‌پرسم. ‫شوهر لاشی‌ت کجاست؟
‫من هم دوباره می‌گم:
‫نمی‌دونم.
‫چرا اومدی تیخوانا؟
‫قشنگ شده؟
‫اینجا خیلی ارزونـه.
‫ارزش این رو داره که بذارم ‫یه زن مکزیکی بهم دست بزنه.
‫بگو ببینم.
‫پس وقتی بری زندان مکزیکی‌ها، ‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫می‌تونیم به جُرم ‫حمله به مأمور قانون بفرستیمت.
‫من رو تهدید نکن، لوبیاخور بدبخت.
‫(لوبیاخور توهینی نژادپرستانه خطاب به مکزیکی‌ها محسوب می‌شه.)
‫تو هیچی نیستی.
‫امیدوارم شوهرم ‫همه‌تون رو توی بیابون بُکشه.
‫چی گفتی؟
‫شما حق ندارین من رو بازداشت کنین.
‫پس طبق وظیفه‌تون ‫من رو برگردونین به کشورم.
‫اینفلوئنسرها از پشت ‫فروشگاه فرار کردن.
‫گوشی‌شون خاموشـه ‫و نمی‌تونیم ردیابی کنیم.
‫- همکارت چی گفت؟ ‫- من هم پیگیرم. چی گفت؟
‫می‌گه آنتن نداره.
‫- ای بابا. ‫- عجب.
‫چی شد، رئیس؟ ‫نگفت شوهرش کجاست؟
‫نه، هیچی نمی‌گه.
‫می‌دونه که می‌تونه سکوت کنه
‫و ما نمی‌تونیم بی‌دلیل نگهش داریم.
‫- آره خب. ‫- مجبوریـم طبق قانون پیش بریم.
‫نگاه بالاسری‌ها روی ماست.
‫ولی گفت که چَپمن توی بیابون قایم شده.
‫- این هم سرنخیـه. ‫- آره.
‫پس زنش واقعاً نخودسیاه بود.
‫می‌تونستیم اون چند ساعت رو ‫دنبال اون حروم‌زاده باشیم.
‫گفتم نباید منتظر بشینیم ‫تا خانم ناخن‌هاش رو رنگ بزنه.
‫زنیکه‌ی مادرخراب.
‫- گزارش جدید درباره‌ی دخترها گرفتم. ‫- پیداش می‌کنیم.
‫دارن وارد رُزاریتو می‌شن.
‫- تأیید شده. ‫- من می‌رم اونجا.
‫- بریم. ‫- خوک کثیف! ‫اون‌ها می‌شناسنت.
‫همه‌جا ویدئوی تو هست. ‫هشتگ «ساکی». هشتگ «خانوم خوک».
‫خانم چی‌چی؟
‫- خانوم خوک رو خوب اومدن. ‫- کجاش خوبـه؟
‫من با بِتو می‌رم.
‫- من آماده‌ام. ‫- معروف شدی، گلو.
‫رول کار رو بلدیـن دیگه.
‫- بله، می‌دونم. ‫- راستی، کامی.
‫اگه چیزی درباره‌ی چَپمن ‫فهمیدیم، زنگ می‌زنیم.
‫- باشه؟ ‫- می‌بینمت.
‫- بریم. خدافظ، عزیزم! ‫- یه کاری کن فیلم‌ها حذف بشه.
‫- یعنی چی «خانوم خوک»؟ ‫- یعنی خانوم خوک دیگه.
‫نه. اصلاً جالب نیست.
‫بچه‌های امروزی ‫کل زندگی‌شون توی اینترنتـه.
‫آره بابا.
‫اینفلوئنسرها نمی‌فهمن ‫شاغل‌بودن واقعاً یعنی چی.
‫- دقیقاً. ‫- بابا، می‌شه من هم باهات بیام؟
‫نه، واله. پیش کامیلا بمون ‫یا به گلوریا بگو برسونت.
‫بذار بیام دیگه، بابا.
‫می‌خوام از نزدیک ‫ببینم چی‌کار می‌کنی.
‫توی ماشین می‌مونه دیگه.
‫اون دخترها که خطرناک نیستن.
‫بابا دیگه.
‫هرچی بگی گوش می‌دم. ‫به خدا مزاحم کارِت نمی‌شم.
‫باشه. بیا.
‫ولی به حرفم گوش می‌دی‌ها!
‫چیزی شده؟
‫زیاد از بی‌محلی خوشم نمی‌آد.
‫یه جوابی به پیام‌هام بدی، ‫جای دوری نمی‌ره.
‫نمی‌خوام مجبورت کنم، گلوریا.
‫- اگه می‌خوای تمومش کنیم، اِشکال نداره. ‫- نه بابا. قضیه این نیست.
‫آمادگیِ یه رابطه رو دارم، ولی...
‫نمی‌دونم از زندگی ‫چی می‌خوام، اِمیلیو.
‫آها.
‫همین‌طوریش اوضاع سر کارم پیچیده شده.
‫زندگی‌م هم...
‫اسماعیل این وسط...
‫حتی نمی‌تونم برای پسرم وقت بذارم.
‫نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫برامون شام آوردی دیگه؟
‫نیاوردی؟
‫اتفاقاً غذای موردعلاقه‌ت رو آوردم.
‫ممنون.
‫سُس سالسا هم بهش زدم.
‫حتی اگه مسلح نباشن، ‫روشون اسلحه می‌کِشین؟
‫خب بستگی داره.
‫- شاید بخوان فرار کنن. ‫- آها.
‫چند بار تیر می‌زنیم که بترسن.
‫یا به پاشون می‌زنیم.
‫زیاد به آدم‌ها شلیک می‌کنین؟
‫- نه بابا. نه. نه. ‫- نه زیاد.
‫تا حالا کسی رو کُشتی؟
‫نه، نکُشتم.
‫کویادو.
‫ما رد گوشی فرمانده تِمو رو زدیم
‫و آخرین مکانش رو پیدا کردیم.
‫یعنی بِرنال مظنون این ماجراست؟
‫نه بابا. اون پرونده بسته شد.
‫ولی نیکو سرپیچی کرد.
‫از حوزه‌ی قانونی خودش خارج شد
‫و یه بازرسی دیگه ‫بدون مجوز راه انداخت.
‫آها. حالا باید چی‌کار کنم؟
‫به‌عنوان رئیس جدید نیروی پلیس
‫طبق قانون عمل کن.
‫اگه قراره نیکو ‫از فرماندهی برکنار بشه
‫خب بشه.
‫اومدن.
‫شب به‌خیر.
‫ماشین‌شون اونجاست. ‫ظاهراً رفتن توی رستوران.
‫باشه.
‫- ممنون بابت گزارش. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- فعلاً. ‫- قربان شما.
‫می‌شه... کمکتون کنم؟
‫نه‌خیر.
‫نه اتفاقاً...
‫فکر نمی‌کردم تا مکزیک دنبالمون بیان.
‫شاید تا لب مرز بیان. ‫نقشه هنوز همونـه.
‫می‌ریم به تولوم ‫و اونجا شناسنامه‌ی جدید می‌گیریم.
‫ای بابا. به همه شک داری‌ها.
‫وای خدا!
‫شما ساکی هستین! ‫من از طرف‌دارهاتونـم!
‫می‌شه باهاتون سلفی بگیرم؟ ‫امروز به مراسم‌تون نرسیدم.
‫- تو رو خدا... ‫- عع...
‫عع...
‫الان نه. شرمنده.
‫فقط یکی. قول می‌دم.
‫- سریع می‌گیرم و می‌رم. ‫- بیا. این رو بگیر، لطفاً.
‫- واقعنی؟ ‫- ممنونـم ازت.
‫- باشه. ممنون. ‫- قربونت.
‫- خدافظ. ‫- ممنون.
‫دیگه باید بریم.
‫باشه.
‫ببخشین، حساب چقدر شد؟
‫دیدیشون؟
‫آره اونجائـن. سامانتا داشت ‫رسید رو پرداخت می‌کرد.
‫چیـه؟
‫باید از یه خروجی دیگه بریم ‫که اون‌ها دنبالمون نیان.
‫- من جای ماشین هستم. ‫- دریافت شد.
‫من خروجی اصلی رو پوشش می‌دم.
‫- این‌ها دیگه کی‌ان؟ ‫- اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫چیـه، واله؟
‫دارن از پشت فرار می‌کنن.
‫- نه! ‫- کمک!
‫- وای نه! ‫- کیم!
‫یکی کمک کنه!
‫تو رو خدا.
‫التماستون می‌کنم!
‫ساکی! ساکی! ‫بیاین اینجا!
‫زود باش، بِتو!
‫- وای خدا. ‫- بریم.
‫مراقب باش.
‫- چرا دَر رو قفل کردی؟ ‫- ببخشین.
‫- یعنی چی؟ ‫- پلیس!
‫کیم کارتر و سامانتا رُدز، ‫شما بازداشتـین
‫و حق سکوت دارین.
‫- مطمئنـی؟ ‫- آره بابا.
‫از ماشین چند تا عکس می‌گیرم ‫و می‌برم برای توقیف.
‫- تو هم برو خونه پیش زنت. ‫- فعلاً، داداش.
‫- دمت گرم، رفیق. زحمتش با تو. ‫- به مالیا سلام برسون.
‫- لطفاً جدی باشین. ‫- دیگه تمومـه.
‫یه عکس دیگه بگیریم، ‫برمی‌گردین به کشورتون.
‫چیزی از قلم نیُفتاده؟
‫نه. همه‌ش رو گرفتین.
‫مراقب اون باشین، لطفاً.
‫مال شما نیست.
‫دوستان!
‫پرونده‌ی جدید داریم.
‫ریوِر وودستاک.
‫کارگردان فیلمـه. ‫متهم به تجاوز جنسی.
‫امشب آخرین نوبت ‫فیلم‌برداری‌ش توی تیخواناست.
‫باید دوساعته برسیم اونجا.
‫خوبـه. شما دو تا برین.
‫اگه شد، اِما رو هم ببرین. ‫با این چیزها آشناست.
‫چَشم.
‫اَن براتون گزارش فرستاد. ‫روی میزه.
‫ممنون.
‫تشریف بیارین. ‫می‌خوایم اثرانگشت‌تون رو بگیریم.
‫چرا آتیش‌سوزی راه انداختی، ‫رابرت اِستون؟
‫به‌به.
‫ظاهراً زنش داشته ‫برای شوهرش خرت‌وپرت می‌برده.
‫ماشین رو که تحویل دادم، بهت می‌گم.
‫این ماشین منـه.
‫- تکون نخور. ‫- دنبال دردسر نیستم.
‫- تو آمریکایی‌ای؟ ‫- آره.
‫اون‌وقت داری ‫توی این گُه‌دونی زندگی می‌کنی؟
‫باید بری شکار مکزیکی‌ها.
‫نه آمریکایی‌ها.
‫ما فقط دنبال مجرم‌ها می‌ریم.
‫بچرخ.
‫می‌دونی که زنت رو ‫دستگیر کردیم، لیروی.
‫اون بی‌گناهـه.
‫هیچی علیهش ندارین.
‫به‌زودی آزاد می‌شه.
‫سوار شو.
‫راننده تویـی.
‫آروم.
‫نگه دار. ‫پیاده شو.
‫راه برو!
‫اگه من رو بُکشی، ‫می‌ری زندان مکزیکی‌ها.
‫می‌تونم کمکت کنم. ‫نه بابا؟
‫چطوری؟
‫کمکت می‌کنم ‫خونواده‌ت رو از مرز رد کنی
‫و برن آمریکا.
‫- مسیرش رو بلدم. ‫- کُسشعر نگو.
‫پسرت چند سالشـه؟
‫منظورت چیـه، لاشی؟
‫من مامانم رو ۱۱سالگی از دست دادم.
‫- نذار پسرت بدون خونواده بزرگ بشه. ‫- دهنت رو ببند!
‫زانو بزن!
‫کمکت می‌کنم از نو شروع کنی.
‫منظورم توی مکزیکـه. ‫بهش فکر کن.
‫- توی مکزیک؟ ‫- آره.
‫باز کُسشعر گفتی.
‫[ براساس مقاله‌ای از نشریه‌ی واشنگتن پُست ‫با عنوان «شکارچیان بیگانه»، نوشته‌ی کِوین سیف ]
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.