..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫♪ فریاد می‌زنم، فریاد می‌زنم ♪
‫♪ خودم رو خالی می‌کنم ♪
‫♪ این‌ها چیزهایی‌ان که ‫می‌تونم بدون اون‌ها سر کنم ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ دارم با تو حرف می‌زنم ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ توی دوران سخت ♪
‫♪ نباید روحت رو بفروشی ♪
‫♪ توی خوشی و ناخوشی ♪
‫♪ همه باید بدجوری بدونن ♪
‫♪ فریاد می‌زنم، فریاد می‌زنم ♪
‫♪ خودم رو خالی می‌کنم ♪
‫♪ این‌ها چیزهایی‌ان که ‫می‌تونم بدون اون‌ها سر کنم ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ دارم با تو حرف می‌زنم ♪
‫♪ آره ♪
‫« موسسه »
‫« بر اساس رُمانی از استیون کینگ »
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫دستشویی پسرونه انتهای راهرو، ‫سومین در از سمت راستـه
‫مشکلی هست؟
‫خب...
‫من تموم کردم
‫چی؟
تو اصلاً اینجا چی‌کار می‌کنی بچه؟
‫مثل شما آزمون میدم
‫صبر کن ببینم. ‫تو چندسالتـه؟
‫۱۴
‫نابغه‌ای چیزی هستی؟ ‫عین فیلم‌ها؟
‫خب، دیشب تو یه هتلِ ‫«هالیدی این اکسپرس» خوابیدم
‫صبر کن. سوال آخر ریاضی رو چند درآوردی؟
‫همون که درمورد هتل بود. ‫یادت هست؟
‫گزینه‌ی الف می‌شد
‫گندش بزنن. مطمئنی؟
‫من جیم زدم
‫خب راستش... اینطوری گولت می‌زنن
‫جیم معادله‌ی خیلی خوبیـه، ‫جدی میگم
‫اما تو قبلاً مالیات اتاق رو
‫با هزینه‌ی هرشب حساب کردی،
‫پس ضرب کردن همه‌چیز داخل پرانتز...
‫باعث میشه که دوبار حسابش کنی
‫اشکالی نداره. مطمئنم که...
‫مطمئنم بقیه‌شون رو درست حساب کردی
‫نه. یادم رفت مالیات کوفتی رو ‫چطوری حساب کنم
‫خیلی گاوم!
همچین آدمی بودن خیلی عجیبـه؟
‫- بعدش هم «ی» ‫- «ی»؟
‫آره معلومـه. «ک-و-سـ-ی»
‫عجیبـه همیشه با حیوون‌هایی بازی می‌کنیم که
‫من نه اسم‌شون رو شنیدم و ‫نه املاشون رو بلدم
‫وای، تلاشت رو کردی رالف
‫از گام اروپایی به سه‌گام معکوس، ‫مستقیم توی سبد
‫به همین خیال باش
‫گوبرت فضا رو برای الیس باز می‌کنه و ‫می‌خواد از سد مدافعش عبور کنه
‫و با گام اروپایی...
‫عجب پرتابی بود اعجوبه. ‫چیزی نمونده بود
‫اما اون گام اروپایی خیلی خفن بود
‫گندش بزنن ‫چی‌شده؟
‫لباس تیمبرولوزم... پاره شد
‫مطمئنم مامانت می‌تونه بدوزتش. ‫چیز خاصی نیست رفیق
‫میشه لطفاً یه لحظه به من توجه کنید؟
‫خانم‌ها و آقایون
‫هرچه زودتر یه داوطلب دیگه پیدا شه،
‫زودتر می‌‌تونیم همه‌ رو سوار کنیم
‫و هنوز فرصت داریم که به موقع برسیم
‫همین الانش هم یه ساعته معطل شدیم!
‫پیشنهاد ما...
‫یه رزرو هدیه برای پرواز ساعت ۶:۴۵ فردا...
‫به همراه یه کوپن هتل و
‫۲۰۰ دلار اعتبار مالیـه
‫اشتباه من رو ببخشید، ‫۲۰۰ دلار نقدی
‫دردی از من دوا نمی‌کنه
‫چهارصد دلار. ‫به‌علاوه‌ی هتل و رزرو مجدد
‫دختره شده مجری مسابقات تلویزیونی. ‫پیشنهاد هزار دلار هم میده؟
‫ششصد دلار
‫خانم
...ششصد
‫به‌علاوه‌ی پس دادن پول بلیطم
‫در این صورت صندلی رو میدید به من
‫کیث هستم. ‫پیغام‌تون رو بذارید
‫سلام کیس. منم تیم
‫گوش کن، فکر کنم آخرش...
‫نشد که بتونم بیام نیویورک
‫امیدوارم پدرت بدونه که ‫چقدر بابت پیشنهادش ممنونم
‫می‌دونم بابات واقعاً به یه نیروی اضافه
‫واسه حفاظت روزانه نیاز نداره
‫آخه فکر می‌کنم...
‫من درحال حاضر اصلاً به دردش نمی‌خورم، پس...
‫ممنونم
‫متجاوز یا مریض روانی نیستی که؟
‫نه خانم
البته مریض روانی غیر از این هم نمیگه
‫تا مِین میری؟
‫از ساکت که اینطور پیداست
‫به‌گمونم هنوز تصمیم نگرفتم
‫اگه اینطوریـه، ‫یه پیشنهاد برات دارم
‫یه‌جورایی توی این کار شریکیم
‫- تو به من لطف می‌کنی‌، من هم... ‫- نه
‫اگه ناراحت نمیشی، ‫لطف کردنی در کار نیست و
‫من هم ازت درخواست نمی‌کنم
‫مسئله اینـه که، پشت وانت من پر از کتابـه
‫چهل و خورده‌ای جعبه‌ست که ‫هرکدوم‌شون مثل چی سنگینن
‫اگه جاهایی که خواستم وایسم، ‫کمکم کنی که
‫بارها رو بزنم و خالی کنم،
‫تا کتاب‌خونه‌ی عمومی دنیسونِ مین می‌برمت
‫خوبه
‫وسایلت رو بذار پشت
‫نزدیک یه ساعت تو دفتر مدیر گریر بودیم
‫شما دونفر از کی درمورد اِ‌م‌آی‌تی حرف می‌زدید؟ (ام‌آی‌تی: دانشگاه صنعتی ماساچوست)
‫از اکتبر
‫ببینید، گفت حس می‌کنه که
‫«برادریک دی» دیگه بیشتر از این ‫نمی‌تونسته کاری برای من بکنه
‫تو هم موافقی؟
‫که اِم‌آی‌تی جاییـه که باید باشی؟
‫آره. آره
‫آره. من... اینطور فکر می‌کنم
‫راستش...
‫آخه نمی‌دونم... چطوری بگم
‫سعی کن
‫داریم درمورد زیر و رو کردنِ ‫زندگی‌مون حرف می‌زنیم پس...
‫سعی کن
‫مسئله اینـه... خیلی چیزها هست که ‫می‌خوام یادشون بگیرم و...
‫ازشون سر در بیارم
‫باعث میشه حس کنم که خیلی کوچیکم
‫راستش من یه خوابی می‌بینم که
‫رو لبه‌ی یه دره‌ی بی‌انتها وایسادم و
‫پر از چیزهاییـه که چیزی ازشون نمی‌دونم
‫خب به‌گمونم دره‌ی بی‌انتها نمی‌تونه پر باشه
‫واسه همین اسمش رو می‌ذارم شکاف
‫اما تَه نداره. ‫یه پُلی هم هست که
‫دلم می‌خواد از روش رد شم و ‫دستم رو بلندم کنم،
‫بعدش همه‌چیز از تاریکی
‫میان بالا و شناور میشن...
‫ببخشید. بخشید. ‫من دست‌وپا‌چلفتی‌ام. ببخشید
‫ممنون
‫ببین
‫مغز تو و توانایی‌هاش یه موهبتـه
‫خدا شاهده که از ما به ارث نبردی
‫به گمونم این یعنی ما باید
‫تموم زورمون رو بزنیم تا ببینیم تو رو تا کجا پیش می‌بره
‫می‌دونی که درمورد دره‌ها چی میگن دیگه؟
‫بهش که نگاه کنی، ‫اون هم به تو نگاه می‌کنه
‫آره، مطمئنم
‫همه‌ی چراغ‌‌ها خاموشن
‫مفهومـه. منتظریم تا شروع کنید
‫اگه پدرمادرش بیدار شن، ‫ممکنه مجبور به درگیری بشیم
‫چاره‌ای نیست
‫۴۵‌ دقیقه‌ی دیگه شروع می‌کنیم
‫مفهومـه. ۴۵ دقیقه تا شروع
‫« تحرکی یافت نشد »
‫مامان؟
‫حتماً بچه. هرچی تو بگی
‫- این هم از آخریش ‫- دست‌تون درد نکنه
‫دست شما درد نکنه
‫سلام
‫همین حالا دیدم یه یارویی ‫پیرهن هاکی روی یخ پوشیده بود
‫به‌گمونم این یه نشونه از خداست که
‫داره میگه برگردم اونور مرز «ورمانت»
‫واقعاً ازتون ممنونم که ‫من رو رسوندید خانم
‫آشنایی باهاتون باعث افتخار بود
‫موفق باشی تیم ‫ممنون
‫« نیازمند یک مامور گشت شبانه »
‫زنم بدش میاد واسه شام دیر کنم
‫پس یه راست بریم سر اصل مطلب
‫همین الان داشتم با پلیس بوستون حرف می‌زدم
‫به‌گمونم یه چندتا مسئله رو تو ‫درخواست‌نامه‌ت جا انداختی
‫یک، سال ۲۰۱۱ به‌خاطر نجات جون افراد، ازت تقدیر شد
‫۲۰۱۸‌ هم یه بار دیگه این اتفاق تکرار شد
‫سال ۲۰۲۰، پلیس نمونه‌ی سال شدی
‫خب بالاخره باید به یکی می‌دادنش
‫همیشه سروقت می‌اومدم سر کار، ‫هیچوقت به‌خاطر مریضی مرخصی نگرفتم...
‫خیلی‌خب، نمی‌دونم این حرفات ‫از روی تواضعـه یا
‫عزت نفس پایینت اما خوشم نمیاد
‫خیلی‌خب...
‫اون جایزه حقم بود
‫راستش خیلی یهویی واسه ‫این شغل درخواست دادم
‫اون‌قدر وقت نشد که بخوام ‫اون رو بنویسم
‫اما یادت موند که حادثه‌ی مرکز خریدِ وست‌فیلد رو بنویسی
‫گفتم این حق رو دارید که بدونید
‫جناب ستوان گفتن اون یارویی که ‫بهش شلیک کردی
‫یه مسلسل با ۲۰۰ تا گلوله داشته
‫«یارو» نبود. ‫یه بچه‌ی ۱۶ ساله بود و
‫به هیچکس هم شلیک نکرده بود
‫چه ۱۶ سالش بوده یا نه، ‫به یه پلیس حمله کرده
‫درسته
‫ستوان گفت که درحال انجام وظیفه نبودی
‫بله، من...
‫بعد از شیفتم یه سر رفتم مرکز خرید تا
‫واسه یه مراسم عروسی، ‫کفش مجلسی بخرم
‫هنوز لباس فرم تنم بود
‫یه خانمه از پارکینگ دوید سمتم و
‫گفت یه یارویی رو دیده که از ‫ماشینش تفنگ آورده بیرون
‫- تا الان که همه‌چیز مرتبـه ‫- بله
‫بله، تا این که مامورهای اعزامی
‫فهمیدن که بوی الکل میدم و ‫ازم آزمایش گرفتن
‫تو «بیچ‌کومبرز» دوتا پیک «اولد فشند» ‫خورده بودم
‫درست قبل این که برم کفش‌فروشی
‫خب اون‌موقع شیفت تو نبود
‫اما لباس فرم تنم بود
‫اداره تصمیمش رو به عهده‌ی خودم گذاشت، ‫که استعفا بدم یا اخراج شم
‫زیاد مشروب می‌خوری؟
‫می‌خوردم... ‫تا یه مدت بعد از اون اتفاق
‫اون‌قدری زیاد بود که ‫فاتحه‌ی ازدواجم رو خوند اما نه بیشتر
‫اگه الان ازت تست الکل بگیرم ‫دهنت چه بویی میده؟
‫خودتون بگیرید تا بفهمید
‫نه...
‫فکر نکنم این کار رو بکنم
‫فکر نمی‌کنم لازم باشه
‫خب پسر، تو واسه این کار خیلی سَری
‫اما اگه خودت می‌خوای مشکلی نیست
‫خب می‌خوام
‫باشه
‫همین امشب کارت شروع میشه. ‫از ۸ تا ۶
‫- به همین راحتی؟ ‫- به همین راحتی
‫« انتخاب خودمه که شاد باشم »
‫می‌خواستم بکنمش، ‫«انتخاب خودمـه که مزخرف باشم»
‫اما گفتم شاید خودکارم رو ازم بگیرن
‫آره، بعضی‌وقتا نادیده می‌گیرن ‫بعضی‌وقتا هم نه
‫اسم من کالیشاست. ‫بگی «شا» هم جواب میدم
‫اینجا چه‌خبره؟ الان کجاییم؟
‫به «موسسه» خوش اومدی
‫موسسه‌ی چی؟
‫خب، یادمـه که روز اول ‫خودم هم چقدر سوال داشتم
‫راستش معمولاً راحت‌تره که...
ما هنوز تو مینیاپولیسیم؟
‫نه، قطعاً که هنوز تو مینیاپولیس نیستیم توتو
‫اینجا مِینـه. حداقل چیزیـه که اون‌ها میگن
‫اون‌ها دیگه کی‌ان؟
‫مثل این که نمی‌تونی ‫جلوی خودت رو بگیری،‌ آره؟
‫بچه باهوش‌ها این‌طوری‌ان؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫یه خلاصه‌ی کوتاه از تموم تازه‌واردها بهمون میدن
‫اسمت لوک الیسـه، ‫اهل مینیاپولیسی
‫از بسکتبال و شطرنج خوشت میاد و
‫باهوش هم هستی
‫خب حالا چقدر باهوشی؟ ‫نه، نه
‫فکر کنم سوال اصلی این باشه که ‫تو «د.آ»ای یا «د.ج»؟
این رو هیچوقت درموردِ تازه‌واردها بهمون نمیگن
‫خب، نفهمیدم چی گفتی
‫د.آ همون دورآگاهیـه. ‫د.ج هم...
دورجنبی
‫خب حالا تو کدومی؟
‫به‌گمونم وقتی کسی میاد اینجا
‫نمی‌تونه جفتش باشه، ‫اما به‌نظرم تو د.ج باشی
‫من د.آ هستم
‫یعنی می‌تونی ذهن‌خونی کنی؟
‫همیشه می‌تونستم، ‫کم و بیش
‫خب، بعضی‌وقتا چیزها دورم تکون می‌خورن
‫اما... این کافی نیست که...
‫بیارنت اینجا؟
‫ما...
‫ما رو دزدیدن؟
‫بهش میگن «به خدمت درآوردن»
‫مثل ارتش؟
‫نمی‌دونم
‫مامان‌بابامون خبر دارن کجاییم؟
‫میشه باهاشون حرف بزنیم یا...
‫نه راستش، ظاهراً کارمون ‫این‌قدر محرمانه‌ست که
‫نمی‌تونیم هیچ تماسی ‫با بیرون داشته باشیم
‫خب بالاخره یکی باید اینجا رو اداره کنه
‫خانم سیگسبی
‫بجز مسائل پزشکی که ‫وظیفه‌ش به‌عهده‌ی دکتر هندریکسـه
‫مسائل پزشکی؟
‫بیشتر فقط آزمایشـه
‫و تزریقات. ‫کلی تزریقات
‫حداقل تو «بخش جلویی» که اینطوریـه
‫- الان تو «بخش جلویی»ایم ‫- «بخش پشتی»‌ای هم هست؟
‫آره، دوره‌ی بخش جلویی رو که ‫تموم کردیم، میریم اونجا
‫می‌تونیم از زمین بازی ببینیمش
‫اینجا که نه ولی...
‫خودم هم نمی‌تونم بگم اونجا چه‌خبره
‫ارتباطی باهاش نداریم
‫سیگسبی و هندریکس چی میگن؟
‫خیلی میلی ندارن که جواب سوالات‌مون رو بدن
‫کِی می‌تونم ببینم‌شون؟
‫گفتنش سختـه
‫معمولاً اولش اجازه میدن که تازه‌واردها ‫یکم پرسه بزنن
‫چرا اینطوری این کار رو می‌کنن؟
‫همم. تاحالا به فکر کسی نرسیده بود ‫همچین سوالی بپرسه
‫اگه پرونده‌ش رو بخونی، متوجه میشی
‫می‌‌خوان بهمون بگن
‫اینجا اونقدرا بد نیست و
‫فهمیدن که اگه از یه بچه‌ی دیگه بشنویم، ‫احتمال بیشتری داره که باهاش کنار بیایم
‫پیش‌بینی می‌کنه و ‫متوجه چیزهایی میشه که بقیه نمیشن
‫واسه مدت طولانی
‫درمورد قدرت‌های مشاهده‌ای و ‫تحلیلیش حرف می‌زنه
‫چرا اتاق‌ها رو مثل اتاق‌های خودمون درست کردن؟
‫راستش، اگه پسره همون‌قدری که ‫میگی باهوش باشه
‫بهتره واسه «مرحله‌ی پساتعامل» درنظرش بگیریم
قبلاً این بحث رو کردیم
‫- چرا نمیشه... ‫- مرحله‌ی پساتعامل فعلاً متوقف ‌شده
‫اولویت اصلی تو اینـه که
‫روند انتقال رو بدون وقفه جلو ببری
‫خودت که سوژه‌های جدید رو دیدی
‫می‌دونی که چقدر شرایط محدود شدن
‫دوتا نیمه...
‫همیشه اینطوری‌ای؟
‫- داره با خودش حرف می‌زنه ‫- آره
‫مطمئنم زیاد این کار رو می‌کنه
‫فکر کنم آماده‌ست که من رو ببینه
‫راستش اینجا اونقدرا هم بد نیست
‫بازی ویدیویی داریم، ‫فیلم داریم
زمین بازی تا دیروقت بازه
‫هی، فقط حواست باشه
‫هرکاری که میگن رو بکنی
‫راستی، تاحالا آبله‌مرغون گرفتی؟
‫چـ...
‫کالیشا
‫لوک
‫خانم سیگسبی مایلن باهاتون صحبت کنن
‫لباس‌هات رو عوض کن
‫وای، مطمئنم ۷۵ سال پیش ‫این شاهکار بوده
‫راستش یه‌جورایی باحالـه
‫قبلاًها مُد بوده
‫سه‌جای شهر پانچ‌کارت هست تا
مسیر گشتت رو ثبت کنی
دو سر خیابون واتر رو پانچ می‌زنی
‫اول اداره‌ی پلیس و بعدش هم بانک
‫یه بار دیگه هم جلوی ‫جواهرفروشی هاپر توی گاریش
‫بعدش هم برگرد اداره
‫می‌تونی بقیه‌ی درها رو ‫با گچ علامت بذاری
‫فقط تو راه برگشت پاکش کن
‫یه چرخه‌ی ۳-۴‌ کیلومتریـه
‫اد ویتلاک قبلاً توی هرشیفت شیش‌بار این مسیر رو می‌رفت
‫یعنی میشه چقدر؟
‫۲۲ کیلومتر؟
‫ظاهراً هرروز باید کلی راه برم
‫با درو یه برنامه زمانی می‌چینیم
‫دو شب در هفته تعطیلید
‫احتمالاً دوشنبه و سه‌شنبه
‫شهر معمولاً بعد از آخر هفته خلوتـه
‫اما شاید مجبور شیم جابجات کنیم ‫البته اگه دووم بیاری
‫مشکل خاصی با من داری مامور گالیکسون؟
‫اگه داری همین الان بگو
‫فقط زمان مشخص می‌کنه
‫نکته اینـه که ما دسته‌ی خوبی هستیم. ‫کوچیکیم اما خوبیم
‫تو فقط یه آدم معمولی‌ای
‫مردم گشت‌های پیاده رو مسخره می‌کنن اما
‫برای نیروی کوچیکی مثل ما حیاتیـه
‫«یه قطره پیش‌گیری بهتر از ‫یه اقیانوس درمانـه»
‫بابابزرگم این رو می‌گفت
‫باشه
‫اون هم یه گشت‌ پیاده بود
برای همین واسه این کار درخواست دادم
‫گشت پیاده یه شغل آنالوگ ‫تو یه عصر دیجیتالـه
‫شاید هم اینجا یه شهر آنالوگ باشه
‫من که از خدامـه
‫سلام آقای استک‌هاوس
‫حتماً بچه. هرچی تو بگی
‫صبر کن... اون... ‫نه، ولم کن!
‫خوش اومدی لوک
‫خب، با آقای استک‌هاوس، ‫رئیس حراست آشنا شدی
‫ایشون هم دکتر هندریکس هستن
‫ایشون معمار علم نوینی هستن که
‫اینجا انجامش میدیم
‫من خانم سیگسبی هستم و...
‫رئیسی، می‌دونم
‫و می‌دونید که می‌دونم چون ‫دیدید که کالیشا بهم گفت
‫خب چرا زودتر نمیگید که
‫اینجا دقیقاً چه‌خبره؟
‫ببخشید. آخه تو...
نسبت به بیشترِ تازه‌واردهایی که می‌بینیم ‫آروم‌تری
‫تو کلی دردسر افتادین تا بیاریدم اینجا،
‫اون‌وقت می‌خواید چی‌کار کنم؟
‫جیغ و داد بزنم و ‫التماس کنم بذارید برم خونه؟
‫فایده‌ای هم داره؟
‫به هیچ وجه. ‫لطفاً بشین
‫ممنونم دکتر هندریکس
‫از اینجا به بعدش رو بسپارید به خودم
‫بی‌صبرانه منتظرم باهات کار کنم
‫گاهی‌اوقات...
‫تازه‌واردهای ما به‌خاطر سردرگمی
‫شروع به پرخاشگری می‌کنن
‫برای همین آقای استک‌هاوس ‫همراهی‌تون می‌کنن تا
‫متقاعد بشیم که به کسی آسیب نمی‌زنید
‫از جمله به خودتون
‫اما تو که به کسی آسیب نمی‌زنی، ‫مگه نه لوک؟
‫نه
‫ممنون
‫نوشابه بخور
‫خیلی‌خب
‫جیلی بیلی می‌خوای؟
‫چرا؟
‫که ببینی چه رنگی انتخاب می‌‌کنم تا
‫بتونی شخصیتم رو برانداز کنی؟
‫نه، چون جیلی بیلی دوست دارم و
‫گفتم شاید تو هم دوست داشته باشی
‫اما...
‫انگار از تحلیل کردن خوشت میاد
‫هرچی بیشتر روی منطق تمرکز کنم
‫کمتر مجبورم به دزدیده شدنم فکر کنم
‫ما اینجا این کلمه رو به‌کار نمی‌بریم
‫درستـه. ما رو به خدمت درآوردین
‫و می‌خوام اولین نفری باشم که...
‫بهت تبریک میگه
‫بابتِ؟
‫بابت اینجا بودنت
‫کاری که قراره جزئی ازش باشی،
‫بدون شک مهم‌ترین کاریـه که
‫داره تو سرتاسر کره‌ی زمین انجام میشه
‫بدون شک تو...
‫قراره ‫نقشی روتوی نجات دنیا ایفا کنی
‫خیلی‌خب. می‌خوام همین حالا ‫با مامان‌بابام حرف بزنم
‫همونطور که کالیشا گفت ‫امکانش نیست
‫بذار باهاشون حرف بزنم، ‫بعدش هرکاری خواستی می‌کنم
‫ما الان مشغول مذاکره نیستیم لوک
‫پسری با هوش تو
‫نباید مشکلی توی فهم مسائل داشته باشه
‫بدون کار ما
‫دنیایی که می‌شناسیم از بین میره
‫این یه مسئله‌ی شخصی نیست
‫مسئولیت منـه که
‫تضمین کنم این کار عملی بشه،
‫پس... عملی هم میشه
‫و کار ما دقیقاً‌ چیه؟
‫این رو به هم‌خدمتی‌هات می‌سپارم تا
‫برات توضیح بدن
‫اگه از یه بچه‌ی دیگه بشنوی، ‫احتمال بیشتری داره تا باهاش کنار بیای
‫درواقع این یه کلمه‌ی دیگه‌ایـه که ‫به کار نمی‌بریمش
‫شماها اینجا بچه نیستید
‫نه ساعت خواب دارید. ‫نه وظایف روزانه
‫نه غذایی هست که مجاز نباشید بخورید
‫دارید کارهای بزرگونه می‌کنید
‫پس باید مثل بزرگ‌ها باهاتون رفتار شه
‫اما همزمان باید توجه داشته باشید که...
‫اینجا خونه‌تون نیست
‫اینجا مدرسه‌تون نیست
‫اگه اینجا قانونی رو زیر پا بذارید
‫عواقب بزرگونه‌ای هم داره
‫اون‌وقت قوانین چی هستن؟
‫خوشحالم که پرسیدی
‫قانون اصلی اینـه که از ‫تمام دستوراتی که
‫کارکنان بهتون میدن، ‫بی‌چون و چرا پیروی کنید
‫چندتا آمپول بهتون تزریق میشه
‫چندتا آزمایش ازتون گرفته میشه
‫همه‌شون رو می‌پذیرید
‫به‌جز چندتا مورد استثنا...
اون‌قدرها براتون ناخوشایند نیستن
‫دائماً وضعیت روانی و فیزیکی‌تون
‫زیرنظر گرفته میشه
‫بعدش هم که خدمت‌تون تموم شد
‫حافظه‌تون رو پاک می‌کنیم و ‫می‌فرستیم‌تون خونه
‫خونه؟ پیش پدرمادرم؟
‫آره، معلومـه
‫اون‌ها زنده‌ن؟
‫آره، معلومه که زنده‌ن
‫مگه ما هیولاییم؟
‫می‌دونن من این‌جام؟
‫طبیعتاً بله
‫به‌هرحال...
‫فکر می‌کنم بزودی متوجه این بشی که
‫زمان این‌جا... خیلی سریع می‌گذره لوک
‫و وقتی از پیش‌مون بری،
‫وقتی یه‌روز صبح دوباره ‫توی تخت خودت بیدار بشی،
‫احساس می‌کنی هیچ کدوم ‫از این اتفاق‌ها واقعیت نداشته
‫تنها بخش بدش این‌که یادت نمی‌مونه
‫این‌که ازت خواستن خدمت کنی، ‫چه افتخار بزرگی بوده
‫نه فقط برای کشورت، بلکه برای تمام بشریت!
‫هر کدوم از بچه‌های این‌جا چند ‫نفر رو می‌شناسن؟
‫دوستاشون توی مدرسه، خانواده‌شون؟
‫نمی‌تونید که حافظه‌ی همه‌شون رو پاک کنید
‫وقتی بفهمی چه کارهایی از ‫دست‌مون برمیاد کُرک و پرات می‌ریزه
‫از آشنایی‌ت خوشحال شدم
‫اتاقم...
‫درواقع که جای راحتی نیست، درسته؟
‫فقط می‌خواین وانمود کنید
‫راحتیِ من براتون مهمه
‫من می‌دونم که شرایط فعلی
‫خیلی برای تو سخته لوک
‫اما اگه فقط کارهایی که بهت می‌گیم رو انجام بدی،
‫خیلی سریع از این‌جا می‌زنی بیرون
‫دوباره می‌ری با رالف فوتبال بازی می‌کنی
‫بذارید باهاتون صادق باشم، مردمِ وطن‌پرست
‫می‌خوام واقعیت رو بهتون بگم
‫اون‌ها نمی‌خوان شما چیزی بدونین،
‫چون فکر می‌کنن طاقت شنیدن حقیقت رو ندارید
‫اما ما طاقت‌ش رو داریم
‫- سلام. ‫- مگه نه؟
‫پس جای اد وایت‌لایک تو رو آوردن!
‫شنیده بودم یکی رو پیدا کردن...
‫من تیم‌ جیم‌سون‌ام، ‫نیروی جدید گشت شبانه
‫منم انی لدو ام، پیرزن عجیب‌غریب
‫یادم رفته، اسم این یارو چی بود؟
‫جورج آلمن رو نمی‌شناسی؟
‫تو هم چشم‌هات به‌روی حقیقت بستی؟
‫دندون پُرکرده داری؟
‫ببخشید؟
‫دهنت رو باز کن
‫چرا؟
‫چون این‌طوری حرف‌های مردم رو شنود می‌کنن
‫عالیه، یکی عقلشو به‌کار انداخته ‫و واسه‌ت دندون طلا گذاشته
‫ارتش زحمت‌ش رو کشیده
‫مطمئنم ارزون‌ترین گزینه رو انتخاب کردن
‫شاید هم به‌خاطر اینه که می‌دونستن
‫جنس‌های بازار چینیـه!
‫یعنی شما فکر می‌کنی دولت چین
‫توی دهن ما دستگاه شنود کار می‌ذاره؟
‫شوخی می‌کنید دیگه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی قهرمان؟
‫مامانم بهم می‌گفت «قهرمان»
‫می‌دونم!
‫به یکی از شخصیت‌های اون سریال معروفه می‌گفتن
‫همونی که کلی بازیگر سیاه‌پوست داشت
‫«پورک و...
‫«پورک اند و بینز» ‫یه‌ همچین چیزی
‫«پورگی و بس»
‫از کجا می‌دونی؟
‫یه لطفی در حق خودت بکن
‫پادکست «جواهرات جورج» رو گوش کن
‫چون هر روز توی این دنیا یه سری اتفاقات میفته...
‫که آدم به هیچ عنوان باورش نمی‌شه
‫بالاخره بعد از کلی تلاش گیرت آوردم
‫فکر می‌کردم 48 ساعت مرخصی دارم
‫فقط خواستم حالت رو بپرسم
‫پرونده‌ی نیروی بعدی رو دیدی؟
‫آره
‫خانواده‌ش وضعیت خیلی بدی دارن
‫که عملیات ربودن‌ش رو سخت‌تر می‌کنه
‫اما داستانِ پوششی‌مون رو طبیعی‌تر جلوه می‌ده
‫به محض این‌که برگشتی ‫سناریوهای مختلف رو مرور می‌کنیم
‫پرونده رو با دقت بررسی کن
‫همیشه همین‌کارو می‌کنم
‫عملیات ربودن الیس...
‫خوب نیست اینقدر به گذشته فکر کنیم
‫تموم شد رفت پی کارش
‫فقط به‌خاطر این‌که ‫دستپاچه‌مون کردن شکست خورد!
‫به محض این‌که خبر ام‌آی‌تی پخش می‌شد،
‫توجه تمامی رسانه‌ها به این پسره الیس جلب می‌شد
‫- اون تصمیم... ‫- کاش اون حرومزاده‌ها
‫یه‌بار بیان توی یکی از ‫عملیات‌هامون شرکت کنن
‫تا ببینن تصمیمات‌شون چه تبعاتی داره
‫ببخشید قربان
‫« کیت: داری میای؟ »
‫یه مورد مشکوک داریم
‫دریافت شد
‫چطور می‌تونیم کمک‌تون کنیم؟
‫نمی‌دونم، توی جاده 161 ‫پیچیدیم توی خروجی اشتباهی
‫و وقتی فهمیدیم راه رو اشتباه اومدیم
‫دیدیم وسط جنگل گیر افتادیم
‫اصلاً آنتن نداریم
‫آره، این درخت‌های کاج آنتن‌‌ها رو ضعیف می‌کنن
‫آره
‫اون طرف چه‌خبره؟
‫آزمایشگاه بیماری‌های عفونی
‫پُر از چیزهای چندش!
‫خب، از همون مسیری که اومدین برگردین
‫سر جاده آتش‌نشانی بپیچین سمت ‫چپ، بعد سه‌راهی رو برید سمت راست
‫مستقیم برمی‌گردین به جاده 161
‫- اول چپ، بعد راست ‫- بیا بریم ویل
‫چشم. الان می‌ریم. ممنون
‫خواهش می‌کنم، مراقبت کنید
‫خانم سیگسبی جریان سکه‌ها رو واسه‌ت توضیح داد؟
‫نه
‫معلومه که با این همه ورودی جدید یادش نمی‌مونه
‫به بچه‌هایی حرف‌گوش‌کن‌ان به عنوان پاداش سکه می‌دیم
‫باهاشون می‌تونی از دستگاه خوراکی بگیری
‫سلام خوشگل‌خانم، چطوری؟
‫بد نیستم
‫تو چطوری لوک؟ به این‌جا عادت کردی؟
‫روزه سکوت گرفته؟
‫فعلاً اشکالی نداره، ولی حواست باشه
‫اگه با ما راه بیای، ما هم باهات راه میایم!
‫با شرایط کنار بیا تا اذیت نشی
‫از روی تجربه می‌گم، لوکِ عزیزم
‫از روی تجربه. بیا داخل
‫زیاد طول نمی‌کشه
‫برو بشین آقای قهرمان
‫بهت گفتم بشین!
‫می‌خوای چیکار کنی؟ واسه‌م تتو بزنی؟
‫خدای من نه
‫فقط می‌خوام یه تراشه کوچیک بذارم ‫توی لاله گوش‌ت، چیز خاصی نیست
‫برای همه‌ مهمون‌هامون اجباریه. مثلِ پیرسینگ زدنه
‫من مهمون نیستم. زندانی‌ام!
‫و اجازه نمی‌دم چیزی بذاری توی گوشم!
‫ولی من اینکارو می‌کنم
‫ببین، یه‌ذره بیشتر درد نداره ‫زود تموم می‌شه
‫مورین کلی سکه بهت می‌ده‌ها
‫نظرت چیه؟
‫نه
‫مطمئنی؟
‫بله
‫شرط می‌بندم این خیلی بیشتر ‫از سوراخ کردن گوش‌ت درد داره
‫باز هم می‌خوای؟
‫نه
‫حالا می‌شینی روی صندلی؟
‫خب، مثل آدم رفتار می‌کنی
‫یا دست و پات رو ببندم؟
‫مثل آدم رفتار می‌کنم
‫خیلی‌خب رفیق
‫فعلاً کارمون تموم شد
‫این گاز رو داشته باش اگه خون اومد استفاده کن
‫یکم هم یخ بذار روش
‫و از ادامه‌ی روزت لذت ببر
‫روز به‌خیر
‫سلام
‫تیم،
‫با بیدیلیا آشنا شو
‫عاشقِ اینه که به مهمون‌هامون سلام کنه
‫بیدیلیا
‫گشت شبانه چطوره؟
‫آهان، خب...
‫فعلاً که یه شب گذشته، ‫اما تا همین‌جا خوب بوده
‫که اینطور. ‫من که به هیچ قیمتی
‫واسه شرکت مزخرف اون یارو اسنوفلیک کار نمی‌کنم
‫حتی اگه بتونم تمام روز
‫باسن افسر گالیکسون رو دید بزنم
‫خیلی دافه!
‫شب خوبی داشته باشید آقای هالیستر
‫چی شد؟ ناراحت شدی؟
‫سلام. شما هم از این‌ور می‌رید؟
‫اومده بودم وسایل موردنیازم رو بخرم
‫جورج این آخر هفته یه ویژه‌برنامه خیلی مهم داره
‫به هیچ عنوان نمی‌خوام وسط برنامه قطع بشم
‫خب، می‌خواین توی حمل وسایل کمک‌تون کنم؟
‫منم باید یه سر برم اداره و شیفتم رو شروع کنم
‫شاید یه‌ذره معطل بشید، اما...
‫می‌تونم کارهام رو عقب بندازم
‫خیلی‌خب پس، بریم
‫فکر نکن وقتی داشتی با اون یارو صحبت می‌کردی ندیدمت!
‫آقای هالیستر؟
‫خب من توی هتلش زندگی می‌کنم، ‫چه اشکالی داره باهاش صحبت کنم؟
‫اون مرد...حسابی می‌ره روی عصابم
‫سلام
‫خانم مرموز برگشت
‫بهت که گفتم
‫بعضی وقت‌ها مجبور می‌شم ‫خیلی یهویی شهر رو ترک کنم
‫هی الکس
‫حله
‫الان؛ خب...
‫آخرین بار داشتیم درمورد چی صحبت می‌کردیم؟
‫داشتی درمورد کارـت بهم می‌گفتی
‫چه بامزه. اصلاً یادم نمیاد
‫حسابی مست بودی
‫من؟ عمراً
‫ولی جدی، چرا از کارـت هیچی نمی‌گی؟
‫قبلاً درموردش حرف زدیم
‫نمی‌تونم، مخصوصاً با شما
‫وقتی با هم آشنا شدیم تو می‌دونستی من خبرنگارـم
‫نمی‌تونستم ازت مخفی کنم
‫آره، ولی من مگه فقط واسه صحبت کردن اومدم سراغت؟
‫بفرمایید ‫ممنونم
‫نه؟
‫نه
‫ببین، توی دنیسون هرکسی نظریه خودش رو درباره این‌که
‫شما دارید توی جنگل چیکار می‌کنید داره
‫کیسی که توی پمپ‌بنزین کار می‌کنه
‫می‌گفت بعد از این‌که منقطه 51 لو رفته
‫سفینه‌های فضایی‌شون رو آوردن پیشِ شما
‫برای همین پرواز پهپاد توی اون منطقه ممنوعه
‫سفینه فضایی؟
‫از اون طرف، جون که توی غذاخوری کار می‌کنه
‫می‌گه شما یه آزمایشگاه ‫فرمول غذایی اون‌جا راه انداختید
‫مثلاً واسه خوراکی و اینجور چیزها، ‫و این همه تدابیر امنیتی
‫برای محافظت از دستورهای پخت سری و محرمانه‌ست!
‫ادویه‌ و گیاهان مختلف...
‫نظر خودت چیه؟
‫نظر من اینه که یه دختر جذاب مثل تو
‫واسه‌ش مهم نیست شغلش چیه
‫عمراً
‫ولی خب ممکنه...
‫سلام. اومدم ببرمت بریم شام بخوریم
‫گوشواره‌ت هم که بهت دادن
‫آره، باید بهت می‌گفتم
‫فکر نمی‌کنم اگه می‌گفتی هم چیزی عوض نمی‌شد
‫اما خب می‌دونی
‫یه‌لحظه هم‌زمان از همه‌طرف تحت فشار قرار گرفتم
‫باشه. زودباش بریم
‫بچه‌ها چشم به راه‌ت هستن. ‫حتی نیکی...
‫که به‌زور احساسات‌ش رو نشون می‌ده
‫وقتی داشتیم درمورد توانایی ذهن‌خونی‌ات حرف می‌زدیم
‫یه‌لحظه حواسم پرت شد و نفهمیدم چی گفتی
‫- خب... ‫- چطوری انجامش می‌دی؟
‫خب راستش اونقدرها هم که بقیه فکر می‌کنن جالب نیست
‫مثلاً می‌تونم اسم مامان‌بزرگت رو بگم
‫البته اگه توی ذهنت بهش فکر کنی
‫نمی‌تونم کل مغزت رو بگردم
‫ربکا
‫ولی خب بازم خیلی خفنه‌ها
‫خیلی‌خب
‫از عشق و عاشقی خبری نیست‌ها، ‫جدی نگیری
‫شاید حتی استعداد خدا دادی نباشه، ‫شاید هم باشه
‫چند روز بعد از این‌که اومدم این‌جا،
‫تقریباً دو هفته قرنطینه‌م کردن
‫هیچ آمپولی هم بهم تزریق نکردن
‫یعنی چی؟
‫منظورم اینه که من شاید هنوز ناقل باشم
‫و ممکنه تو هم مبتلا بشی
‫اینطوری یکم بیشتر توی «بخش جلویی» می‌مونی!
‫من فکر می‌کردم «بخش‎‌ پشتی» چیز خوبیه، درستته؟
‫زودتر می‌ریم خونه
‫همینطوریه...ظاهراً
‫یکم بده دیگه! ‫حالت خوبه؟
‫غذاهای بشقاب تو خوشمزه‌تره، جورج! ‫نه!
‫سلام بچه‌ها
‫لوک؟ درست گفتم؟ ‫جورج الس!
‫مطمئنم شا من رو معرفی کرده
‫اون دیوونه‌ی منـه
‫خیلی اوضاع‌ت خرابه. ‫بذار یه‌چیزی برات بیارم
‫منم آیریس‌ام
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم
‫نظرت درمورد این‌جا چیه؟
‫خوش می‌گذره یا خیلی خوش می‌گذره؟
‫آره، اما من هنوز حتی نمی‌دونم این‌جا کجاست
‫- پس به جمع‌مون خوش اومدی ‫- ممنونم
‫بگو ببینم، تو «د.ج» ای، درسته؟
‫مثبتی یا منفی؟
‫من نمی‌...
‫مثبت یعنی با اراده خودت از قدرت‌ـت استفاده می‌کنی
‫حداقل اکثر اوقات...
‫خب پس من منفی‌ام
‫مطمئنی؟
‫آره، من حتی نمی‌تونم گوشم رو تکون بدم
‫ایول! د.ج منفی. ‫باید به نیکی بگم!
‫همیشه روی این‌که بچه‌های ‫جدید مثبت‌ان یا منفی شرط می‌بندن
‫جورج هم همیشه می‌گه منفی
‫چون منفی‌ها خیلی زیادن. ‫بخوایم دقیق بگیم، خیلی هم خاص نیستن
‫ناراحتی نشی‌ها لوک، اما د.ج مثبت ‫مال آدم‌های خاصه!
‫جورج، بس‌کن!
‫تمیزش کن ببینم
‫پشمام!
‫متاسفانه فعلاً فقط همین‌قدر می‌تونم
‫واسه مردان ایکس شدن کافی نیست
‫حقیقت تلخ اینه که د.ج ‫زیاد به‌درد نمی‌خوره
‫می‌دونی، هندریکس می‌گه رکورد بلند کردن اجسام
‫توی موسسه توسط بچه‌ها 4/5 کیلوـه!
‫ای کاش می‌شد قدرت د.ج رو قوی‌تر کرد
‫اونطوری می‌تونستیم راحت از این‌جا بزنیم بیرون
‫آره
‫آیریس که تصمیم گرفته مثل ‫نیکی با این قضایا برخورد کنه
‫اون هیچ تصمیمی نگرفته
‫فقط در برابر واقعیت مقاومت نمی‌کنه
‫حلال‌زاده رو ببین
‫این جورج ما هم یه پا مامور مالدره واسه خودش! ‫(اشاره به شخصیت فاکس مالدر)
‫دلش می‌خواد باور کنه
‫چی رو باور کنه؟
‫که همه‌چی درست می‎شه
‫نیکی، قول و قرارمون رو یادت نمیاد؟
‫چرا. چرا. یه‌لحظه جوگیر شدم
‫می‌خواستم به عضو جدیدمون خوش‌آمد بگم، ‫یه‌وقت معذب نشه
‫دستت چی شده؟
‫خوردم زمین
‫لوک، اینم از نیکی
‫لوک الیس
‫آره؛ می‌دونم
‫همیشه اطلاعات بچه‌های جدید رو بهمون می‌گن
‫اگه کمک‌شون کنیم با این‌جا ‫اُخت بشن بهمون جایزه هم می‌دن
‫البته من‌که نه
‫نه، نیکی ویلهام خونه‌ش رو با سکه و پتو معامله نمی‌کنه
‫حالا که بحث‌ش شد، کسی سکه داره؟
‫راستش اگه اینقدر آدم لاشی‌ای نبودی ‫تو هم می‌تونستی سکه بگیری
‫- جورج ‫- نه این‌که همیشه مفت‌خوری کنی!
‫چی؟ انتظار داری هرچی می‌گن انجام بدم؟ عمراً
‫یاغیِ بی‌سیبیل
‫آره، اما این‌که خودت یه‌چیزی رو تحریم کنی و بعد...
‫به پای دوستات بیفتی تا برات ‫اوکی‌ش کنن کار خیلی زشتیه!
‫من چیزی رو تحریم نکردم، ‫فقط به حرفاشون گوش نمی‌دم
‫بی‌خیال بابا. کی سکه داره؟
‫صبح بعد از تزریق نقطه‌ای گریه نکردم
‫- و مورین دوتا بهم داد ‫- ممنونم
‫زودباش. می‌دونم تو هم داری!
‫سگ خورد
‫خودشیرین
‫الیس، بیا بریم یه‌چیزی برات بگیرم
‫فان استیکس بگیر
‫شطرنج بلدی الیس؟ ‫این سه تا که ریدن!
‫دایانا گیبسون یه‌چیزایی از بازی سرش می‌شد،
‫که بنده‌خدا رو سه روز پیش فرستادن «بخش پشتی»
‫آره، آره، بلدم ‫ولی راستش رو بخوای
‫اصلاً حوصله ندارم
‫بی‌خیال. اذیت نکن!
‫نیازی نبود، ممنون
‫همه‌ش مال خودت
‫پشمام، یه‌لحظه فکر کردم سیگارِ واقعیه!
‫همین یکم پیش با خودم می‌گفتم این‌جا از ‫اینی که هست عجیب‌تر نمی‌شه
‫این‌جا هر روز عجیب‌تر می‌شه
‫یا خدا. نکنه این‌جا «جزیره‌ی لذت»ـه؟
‫«پینوکیو» رو می‌گی؟ آره؟ ‫باحال بود
‫اینطوری راضی‌مون می‌کنن
‫با چیزهایی که مدت‌ها برامون ممنوع بوده
‫سیگار، مشروب
‫کراکر جکز، هو هوز ‫(خوراکی های آمریکایی)
‫- هو هوز؟ ‫- چی؟
‫چیه؟ مامان طرفدار جنبش «هیپی»هاست ‫فقط چیپس خرما بهمون می‌داد
‫- وایسا ببینم. این‌جا بهمون مشروب می‌دن؟ ‫- آره
‫شراب میوه‌ایه، از اون‌هایی که به بچه‌ها می‌دن
‫حتی یه تابلو هم داریم که روش نوشته ‫«حواستون باشه چقدر می‌خورید»
‫بچه‌های این‌جا چند سالشونه؟
‫بابی واشینگتون 19 سالش بود
‫از همه‌مون بزرگ‌تر بود. هفته پیش رفت «بخش پشتی»
‫کوچیک‌ترینمون چند سالشه؟
‫فکر کنم ده
‫ببین، یه لطفی در حق خودت بکن
‫و اجازه نده نیکی با حرف‌های مزخرف‌ش گولت بزنه
‫اگه نقطه دیدی، بگو
‫اگه ندیدی، بازم بگو
‫چون اگه دروغ بگیم می‌فهمن!
‫چی شده؟
‫اگه داستان زندگی من پیچیده‌تر از ‫اون چیزی باشه که تو فکر می‌کنی چی؟
‫اگه بفهمی قوه تخیل من چقدر ‫قویه حسابی تعجب می‌کنی
‫جدی می‌گم
‫اگه همچین داستانی داشتی،
‫داستانی که می‌تونه همه‌چی رو تغییر بده
‫چیکار می‌کردی؟
‫من احساس می‌کنم تو شغل ‫من رو زیادی دستِ بالا گرفتی
‫راستش رو بخوای، من یه خبرنگار خیلی ‫عادی‌ام که برای یه روزنامه محلی کار می‌کنه
‫با تیراژ کمتر از ده هزار نسخه
‫و حضور خیلی ناچیز در فضای مجازی
‫خب، کی می‌تونه این خبر منتشر کنه؟
‫ آشنا نداری؟
‫شاید داشته باشم
‫اگه از همون اول مسیر اشتباهی رو ‫برای زندگی‌ام انتخاب کرده باشم چی؟
‫و الان دیگه برای جبران کردن ‫اشتباهاتم خیلی دیر شده باشه
‫من...
‫به‌نظرت جهنم واقعیه؟
‫تا جایی که می‌دونم آره
‫راست می‌گفتی. ‫قابل‌اعتماد نبود
‫نبود؟
‫ترتیب‌ش رو دادم
‫تیم پاکسازی رو خبر کن. می‌دونی کجام؟
‫آره. همون‌جا بمون
‫ممنون
‫می‌دونی چرا با این‌که زمین‌ بازی شب‌ها بازه
‫چراغ‌هاش رو روشن نمی‌کنن؟
‫چون اگه کسی از بالای این‌جا رد شد،
‫توجه‌ش به این‌جا جلب نشه
‫با خودشون نگن وسط جنگل‌های مین چه‌خبره...
‫حداقل امشب ماه کاملـه
‫نورش برای شطرنج بازی کردن کافیه
‫آره، اما من هنوز حوصله ندارم
‫بی‌خیال. پس چیکار کنیم؟
‫کیش و مات شد؟ ‫پنجِ حرکتی بود؟
‫شیش تا، و این‌که بهش می‌گن
‫«ماتِ مختنق»
‫این مات فقط زمانی امکان‌پذیره که حریفت معطل کنه
‫مهره‌های دور و بر شاهش رو حرکت نده
‫البته دفعه بعد حواست رو جمع می‌کنی
‫تازه من مصدوم هم بودم!
‫آره. گفته بودی خوردی زمین
‫از نظر خودت چقدر باهوشی؟
‫نمی‌دونم. چرا؟
‫می‌خوام ببینم تو اون بچه‌ای ‫هستی که مدت‌هاست منتظرشم یا نه
‫اونقدر باهوش که بفهمه ما نباید این‌جا بمونیم!
‫یا تو هم مثل بقیه‌ای؟
‫نمی‌خوای واقعیت رو قبول کنی،
‫و خودت رو با حرف‌های قشنگ گول می‌زنی
‫ببین، اون‌ها حافظه‌مون رو پاک می‌کنن
‫و ما بدون این‌که چیزی یادمون بیاد ‫به زندگی‌مون ادامه می‌دیم
‫حتی کلیشا هم یه‌جورایی فکر می‌کنه ‫همه‌چی خود به خود درست می‌شه
‫همه به جز تو
‫وقتی توی پرورشگاه و آسایشگاه بزرگ می‌شی،
‫یاد می‌گیری این قصه‌ها رو باور نکنی!
‫اینم یاد می‌گیری که هیچوقت ‫قرار نیست کسی بیاد نجاتت بده
‫منظورم اینه که
‫اگه کسی خبر داشت این‌جا چه خبره
‫مدت‌ها پیش درش تخته شده بود
‫آره؛ باید از این‌جا بریم، ‫باید خودمون رو از این‌جا نجات بدیم
‫خب، آقای نابغه
‫چطوری از این خراب‌شده فرار کنیم؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.