هی آرون، بازم منم، "دلیا"
رسیدم آمستردام. اممم...
پای "لوکاس" هم وسطه. اونا بهش رسیدن.
خیلی نگرانم.
لطفاً باهام تماس بگیر.
هی آرون، بازم منم.
فقط زنگ زدم بگم… آره، درک می‌کنم.
فکر می‌کنی...
فکر می‌کنی باید همه چی رو خودت تنهایی جمع کنی، ولی لازم نیست.
"لوکاس" رفته بیمارستان... نمی‌خوام دفعه بعدی
که می‌بینمت، تو سردخونه باشی.
فقط... برام مهمی، خب؟
ما مجبور شدیم بهش آرام‌بخش بدیم.
ولی سی‌تی‌اسکن مغزش امیدبخش بود.
هیچ نشونه‌ای از خونریزی نیست.
و اینکه داره حرف می‌زنه و هوشیاره، نشونه خوبیه.
پس یعنی حالش خوب می‌شه؟
مراقبش هستیم
فشار خونش هم داره ثابت میشه
دنده‌اش خودش خوب میشه. .
ممنون
کالکتیو فصل اول قسمت آخر
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
وقتی آرون با من تماس گرفت
و گفت که باید تحقیق کنم درباره‌ی کسی.
ربین تورکسون.
مادری قزاق و پدری چینی.
ولی تورکسون تو آمریکا تحصیل کرده. یه دانشمندِ.
چه نوع دانشمندی؟
متخصص فلزات نادر زمین.
کولتان.
ولی هیچوقت فکر نمی‌کردم که
واقعاً دنبال اون جت بره. هرگز.
و فکر کنم می‌دونم اون هواپیما کجا میره.
پس شماره دم جت
تو یکی از عکس‌ها بود، حدس می‌زنم.
آره.
و مقصدش رو ردیابی کردی؟
آره.
خدای من، اتین. کجا؟
آمور اُبلاست.
اونجا شرق روسیه‌ست.
آرون رفته شرق روسیه.
آره.
کجا دنبال کردیش؟
لوکاس.
هی، حالت خوبه؟ چطوری؟
چی گفت؟ "هیچ وقت بهتر نبودم."
"باید اون یکی رو ببینی."
می‌خوای برم یکی رو بیارم؟
یه پرستار اینجاست.
می‌خوای کمک کنم؟ آره...
ببخشید، ببخشید.
مراقب باش. یادت میاد چی شد؟
نه. تو خونه بودی...
ببین، خیلی قدردونم که اینجا هستین،
ولی اگه واقعاً می‌خواین کمک کنین، پس...
کجا دنبال کردیش؟
خب...
می‌تونم...
باشه، پس تو دوران شوروی،
جالب‌ترین جاها تو اتحاد جماهیر شوروی، زاتوها بودن.
شهرهای بسته آره. زاتوها
در واقع پایگاه‌های نظامی بودن،
جایی که اسلحه‌سازی می‌کردن
و روی برنامه فضایی شوروی کار می‌کردن.
و نگاه کن.
این‌ها کامیون‌های باری هستن
که کولتان کنگویی رو حمل می‌کنن، باشه؟
چطوری می‌دونیم؟
شماره‌های شناسه کانتینر رو چک کردم،
بعد با لیست حمل و نقل،
باز چک کردم
و نهایتاً به منبعشون رسیدم. خوبه که برگشتی، اتین.
خیلی ممنون.
پس این تصاویر ماهواره‌ای، همه‌شون از اسکورو...
اسکورو رودینو. آره.
آره. و نگاه کن.
چند ساعت بعد...
چی؟ اونا...
کامیون‌ها برگشتن، اما خالی بودن.
آره.
پس فکر می‌کنی کولتان رو
تو اسکورو رودینو پیاده کردن؟ این فقط یه نظریه‌س.
ولی این آرون رو متوقف نکرده.
رفته دنبال نظریه‌ت. اتین،
وقتی داده‌های ماهواره‌ای رو نگاه کردی،
اون طرف شهر رو هم دیدی؟
جنوب رو نگاه کردی؟
اره
اون چی هست؟
سخته بگیم، نه؟
شبیه یه جنگله.
پس چی دارن پنهون می‌کنن؟ نمی‌دونم.
ولی کولتان کنگویی
به یه مکان دورافتاده تو شرق روسیه میره،
یه شهر سابقاً نظامی و تحقیقاتی شوروی.
شاید جای خوبی باشه برای شروع جستجو برای آرون.
آره
هی، می‌دونم کجا داری میری.
ـ مطمئن نیستم از این قضیه.
ـ فقط سعی کن هر وقت تونستی، آنلاین شی.
check
ـ حدس می‌زنیم "توارکسان" و "کوزمین" . دارن می‌رن به اون منطقه تار
شده روی نقشه
ـ یه مؤسسه فرزندخواندگی توی "سکوروودینو" هست.
ـ قراره تظاهر کنی که می‌خوای بچه‌ای رو به سرپرستی بگیری.
ـ که دلیل خوبی داشته باشی برای بودن اون‌جا.
ـ سعی کن تا جایی که می‌تونی قانع‌کننده باشی.
ـ و مراقب باش، باشه؟
ـ نه نه نه نه. ـ لعنتی!
ـ کمک می‌خوای؟ ـ نه، نمی‌خوام.
ـ خیلی زود کله‌تو می‌کوبم زمین.
ـ آره؟ می‌خوای منو بزنی؟
ـ بیا، بزن ببینم! بزن دیگه!
ـ تو حتی نمی‌تونی دستات رو تکون بدی، لطفاً ول کن.
ـ چرا برگشتی؟
ـ هی.
ـ می‌دونستم زیاد دوام نمیاری و دوباره برمی‌گردی.
ـ خیلی خوشحال شدم که برگشتی، "اتین".
ـ ممنونم. ـ "ربین توارکسان"،
ـ مهندسی هوافضا خونده و...
ـ ببخشید مایا، ولی ما اینا رو قبلاً پیدا کردیم.
ـ آره، ولی می‌دونستید رفته برای ناسا کار کرده؟
ـ موشک و فضاپیما، ناسا!
ـ دسترسی کامل امنیتی هم داشته.
ـ خب، اگه برای آمریکایی‌ها کار می‌کرده،
الان با کوزمین چیکار می‌کنه؟
ـ ساده‌ترین توضیح اینه که پناهنده شده.
ـ یا شاید همیشه داشته برای روس‌ها کار می‌کرده.
ـ یه مدت توی چند شرکت .
ارتباطاتی تخصصی کار کرده
ـ طراحی سیستم‌های ماهواره‌ای تجاری.
ـ حتی یه پروژه هم برای یه شرکت روسی گمنام انجام داده،
ـ "ساخت‌و‌ساز یگوروویچ".
ـ خلاصه، سوابق شغلی‌ش معمولی بوده.
ـ تا وقتی که وارد ناسا می‌شه.
ـ و بعد از هشت ماه، کار رو ول می‌کنه.
کی این اتفاق افتاد؟ ـ پنج سال پیش.
و از اون موقع به بعد، عملاً دیگه .
هیچ اثری ازش نیست
گم شدی؟
ببخشید...
دنبال اتاقی؟
چرا اینجایی؟
واسه مؤسسه فرزندخواندگی.
ولی تنها اومدی؟
فرم درخواست همراه‌مه.
زنم یه روز قبل از ،
حرکت‌مون مریض شد
واسه همین تصمیم گرفتیم من تنهایی بیام.
ن نیکولاسم، راستی
لودمیلا. سلام.
خیلی خوشبختم، من نیکلاس هستم.
نیکولای؟ آره، نیکولای، دقیقاً.
آره، عالیه، واقعاً عالیه.
ممنونم.
سلام
بیا تو، مشکلی نیست.
من نیکولاسم.
می‌خوام چندتا عکس برات بفرستم
که امروز عصر گرفتم.
رفیق...
آره... وسط اون جنگل، یه کارخونه قایم کردن.
نگهبراشم هستن.
آره، با اسلحه. هیچ جوره نمی‌تونم ازشون رد شم.
که ببینم توش چه خبره.
هنوز هیچ مدرکی نداریم که
این کارخونه رو به اون کامیون‌های کلتان ربط بده.
چه برسه به "توئرکسون" یا "کوزمین".
میشه چندتا عکس برگردی عقب؟
وایسا.
همین عکس.
«ساخت یگوروویچ».
مایا بهمون گفته بود که اینجا...
یکی از محل‌های کاری سابق توئرکسونه.
آره، ولی "آرون" هنوز نتونسته وارد شه.
دقیقاً، راهی نداره.
آره...
ولی شاید اصلاً لازم نباشه خودش بره داخل.
از لحاظ فیزیکی منظورمه. یعنی چی؟
حدود ۱۵ سال پیش،
آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها یه مشکل داشتن.
چه مشکلی؟
ایران داشت سلاح هسته‌ای تولید می‌کرد،
و این داشت تبدیل می‌شد به یه تهدید جدی وجودی براشون.
طبعاً نمی‌تونستن جاسوس بفرستن
مستقیم برن توی اون کارخانه‌ی ایرانی.
واسه همین باید یه راه دیگه پیدا می‌کردن.
یه ویروس کامپیوتری ساختن.
بهش می‌گفتن کرم "استاکس‌نت".
ببین، اونا تونستن این بدافزارو
با یه فلش USB وارد اون کارخانه‌ی ایرانی کنن.
و کل سیستمشونو خراب کردن.
حرفم اینه، اگه ما بتونیم
یه فلش رو somehow ببریم داخل اون کارخانه
و یه نفر رو پیدا کنیم که وصلش کنه به سیستمشون...
اون‌وقت می‌تونیم برنامه‌ریزی‌ش کنیم که وصل شه
به شبکه‌ی داخلی همون کارخانه
و شاید اطلاعات رو به یه گیرنده‌ی مخصوص نزدیک اونجا منتقل کنه.
یعنی یه گیرنده بیرون کارخانه داریم که به یه لپ‌تاپ وصله،
– آره. – خب. بعد بدافزار رو می‌ذاریم تا شروع کنه به دانلود کردن
هر فایلی که گیرش بیاد.
آره.
باشه.
ولی اینطوری دیگه داریم دوباره مرز رو رد می‌کنیم.
هک کردن، ژورنالیسم حساب نمیشه.
دلیا، گوش کن...
استیو لوش وقتی حقیقت رو فهمید، مرد.
اگه الان دست بکشیم...
جاشوا بیهوده مرد.
باشه.
ولی ممکنه چند هفته طول بکشه تا اون دستگاه به دستم برسه.
و خیلی شک دارم این نقاب اونقدر دوام بیاره.
خب... اگه یکی از ما فلش USB رو خودش بیاره پیشت چی؟
اصلاً امکان نداره.
برای تو خیلی خطرناکه که بیای اینجا، دلیا.
بعد از سن پترزبورگ،
ورودت به روسیه خیلی سخت میشه.
برای تو هم تنها بودن اونجا خطرناکه، آرون.
ما با هم این کارو شروع کردیم. بیا با هم تمومش کنیم.
باشه.
فکر کنم باید بریم خرید.
– آره. – آره.
سلام.
– لوکاس فرستادم. – لوکاس
بابت تجهیزات.
– حتماً. – آره.
ببخشید.
گیرنده‌ت...
و یه میکروکنترلر
با قابلیت‌های وای‌فای مخفی،
معماری استاندارد BadUSB.
– بدون بازگشت. – مشکلی نیست.
هیچ مشکلی با این ندارم.
باشه.
حالا فقط باید بدافزار رو بارگذاری کنیم و برنامه‌ریزی کنیم
که وقتی اینو وصل کردن، اجرا بشه.
تموم شد.
– گیرنده. – ممنون.
حالا فقط باید راهی پیدا کنیم که تو وارد روسیه بشی.
تو راهشو پیدا می‌کنی.
فکر می‌کنیم بهترین مسیر
از طریق چین باشه.
برام آرزوی موفقیت کن.
تو می‌ری پکن.
بعد از اون پرواز داخلی می‌گیری
تا مرز چین و روسیه.
ممنون. اونجا، سرگئی میگه
می‌تونه دست به کار بشه و کارا رو راه بندازه.
لطفاً مواظب باش.
سلام.
– تو کتیا هستی، درسته؟ – آره، خوشبختم.
خوشبختم. نیکولای.
– همسرت اینجاست. – خوشبختم.
– نیکلاس. – کتی.
خب، این، این هم همسرمه.
اینم لودمیلا و ایوانه.
همه‌چیو راجع بهت بهشون گفتم،
راجع به خودمون...
آرزوهامون. آره، دقیقاً.
بی‌صبرانه منتظرم بالاخره زندگی جدیدمون رو شروع کنیم.
منم همین‌طور.
نیکولای، بهم بگو...
چطور فهمیدی...
چطور به قول شماها، فهمیدی "کاتیا همونه"؟
اِم...
خب جالبه،
چون یه مدت طول کشید تا بفهمم.
چون اولش واقعاً خیلی اعصابمو خورد می‌کرد!
آره.
ولی بعد یواش یواش به چیزای کوچیک دقت کردم.
مثلاً وقتی تمرکز می‌کنه، دهنش باز می‌مونه...
من عاشق اونم.
یه چیز دیگه‌م هست، مثلاً وقتی عصبی می‌شه...
بینیش چین می‌افته!
و وقتی می‌خنده... در واقع نمی‌خنده.
یه جورایی فقط یه "هه" می‌زنه، همون‌جوری که الان زد.
من عاشق اون لحظه‌هام.
هیچ‌وقت لازم نیست خودمو براش توضیح بدم.
و فکر می‌کنم اون منو واقعاً می‌بینه.
واسه همین فهمیدم که اون همونه.
و تو چی، کاتیا؟
خب، اون بهم می‌گه «تسونامی»
و می‌گه لجباز و وسواسی‌ام.
ولی خودش لجباز و وسواسیه... دقیقاً مثل من.
ولی الان اون کسیه که برای همه چی بهش رجوع می‌کنم.
و وقتی کنارم نیستی...
می‌فهمم که چقدر بهت نیاز دارم.
به دیدگاهت، به غریزه‌هات.
تو آدم‌ها و چیزا رو همون‌جوری می‌بینی که واقعاً هستن.
من به همچین چیزی نیاز داشتم.
مرد خوش‌شانسیه.
واسه لحظه‌هایی مثل این، باید ودکا خورد.
آره حتماً.
خب، بزنیم به سلامتی.
رهبرامون همیشه از قدرت و پیشرفت حرف می‌زنن،
ولی تصمیم‌گیری می‌کنن، جنگ انتخاب می‌کنن...
اما این ماییم که با عواقبش تنها می‌مونیم.
مثلاً پسر بزرگ‌ترمون...
ایلیا.
فرستادنش سوریه.
گفتن دلایل خودشونو داشتن.
ولی در واقع فقط فرستادنش که بمیره.
ودکا؟ آره، لطفاً. مرسی.
"ایلیا" اسم قشنگیه.
ایلیا...
مامان!
آره...
بیا، بیا...
وای...
هی، کاتیا...
خدای من!
بدون تو رفتن، کار بی‌ملاحظگی بود.
اگه بخوام راستشو بگم، یه زمانی
خودمم همین کارو می‌کردم.
دوباره منو پس نزن.
چی؟
می‌گم دوباره منو پس نزن.
قول می‌دم.
مـ... منظورت چیه که «اونا بسته‌ان»؟
از کجا آوردی اینو؟
دلیا... هـ... همه بسته‌های پستی
یه شماره رهگیری منحصربه‌فرد دارن.
ما فرمت‌شونو کشف کردیم.
پنج رقم آخر همیشه کد پستیه.
پس دنبال بسته‌هایی گشتیم که می‌رفتن اسکوروودینو،
و چندتاشونو پیدا کردیم که داشتن می‌رفتن به کارخانه‌ی "یگوروویچ".
مرسی.
لعنتی، هاهاها، داره جواب می‌ده واقعاً!
لیوان قهوه... و کیبورد کامپیوتر...
کیبوردها!
آدرس آرون...
پس ما آدرس رو عوض کردیم و بسته‌ها رو فرستادیم به سمت تو.
همینه، عالیه.
خب‌خب، گوش کن...
فقط باید یکی از اون فلش‌های معمولی رو
با اون یکی‌ای که بدافزار داره، عوض کنی.
بعد لیبل قدیمیشو بکَن،
بفرستش اداره‌ی پست.
اونجا یه لیبل نو و خوشگل می‌زنن روش،
این بار با آدرس درست.
و می‌فرستنش برای دوستامون
تو کارخانه‌ی "یگوروویچ".
و اونا هیچ‌وقت نمی‌فهمن
بسته‌شون یه دور کوچولو زده!
وقتی کارت تموم شد، برو یه‌جایی نزدیک کارخانه آنلاین شو.
ما از راه دور وصل می‌شیم به کامپیوترت،
و از اونجا بقیه‌شو انجام می‌دیم.
بسته تحویل داده شد.
خب، اینم گیرنده‌ش.
باید به لپ‌تاپ دسترسی داشته باشی.
آره، دارم می‌بینمش. وارد شدیم.
اوکی، من کنترل رو می‌گیرم و سعی می‌کنیم...
رمز وای‌فای‌شون رو با روش Brute-force پیدا کنیم...
خب، همه‌چی یا هیچی!
گرفتیمش! نرم‌تر شدی خیلی.
ببخشید لوک.
گرفتمش، گرفتمش!
بفرما.
گرفتم، رمز ذخیره شد. خوبه.
الان تو شبکه‌شون هستیم،
فقط امیدواریم یکی اون کیبورد رو بزنه
و فلش رو وصل کنه.
خب...
فلش رو وصل کردن.
خب، چی داریم اینجا؟
باید هزاران تا فایل باشه.
همه‌چی هست؛ از پرداخت حقوق و حسابداری...
تا قراردادهای کاری.
«توئرکسون» هم توش دیده شده؟
آره، اگه ترجمه‌م درست باشه، مهندس ارشد پروژه‌ست.
خب، توی چی دقیقاً؟
اینجاست که قضیه خیلی جالب می‌شه...
یه عالمه شماتیک و نقشه داریم
برای انواع سیستم‌های فرعی.
ولی اگه همه‌شونو بذاری کنار هم...
یه چیزی شبیه ماهواره درمیاد!
بذار ببینیمش.
اگه این ماهواره‌ست، پس بال‌هاش کو؟
باید پنل‌های خورشیدی اونجان، درسته؟
پس جریان چیه دقیقاً؟
ببین، این نقشه‌ها باید مربوط به بخش داخلی باشن.
واو، ببین چقدر باحاله این!
اینا قسمت‌های داخلیشه.
آره، انگار هزاران تا ریزپردازنده داره.
خب، یه ماهواره با همچین سیستم کامپیوتری‌ای...
با این حجم از پیچیدگی و تراکم...
به کلی مواد اولیه نیاز داره.
دقیقاً. و بعدش به این می‌رسیم...
اینو ببین... این چیه؟
حدسم اینه که یه نوع محموله‌ست.
اینا آرایه‌های مایکروویون...
لیزرهای فوق‌العاده پرقدرت...
احتمالاً دستگاه‌های اخلالگر سیگنال...
و یه‌سری چیزای دیگه که باید بررسی بشه.
بچه‌ها، ماهواره‌ها تخصص «توئرکسون» هستن،
فکر کنم الان دیگه می‌دونیم دارن چی می‌سازن،
فقط نمی‌دونیم برای چی!
پس به فایل‌های بیشتری نیاز داریم.
باید بریم دیگه.
حدوداً سی گیگ دیتا جمع کردیم.
فعلاً که همش یه چیزه — حقوق، حسابداری...
و یه مشت مقاله علمی.
مقاله دربارهٔ چی؟
لوکاس... اینا دربارهٔ نرخ فروپاشی اورانیومن!
محموله‌ی مرموز...
فکر می‌کنی سلاح هسته‌ای باشه؟
بچه‌ها، لطفاً... یه‌دفعه نتیجه‌گیری نکنیم.
آره، ولی این می‌تونه توضیح بده چرا...
همه‌چی توی نقشه‌ها سیاه شده.
ولی این کار خلاف تمام معاهدات بین‌المللیه.
اما لوکاس، نمی‌تونی از اون نگهبرا رد شی. نمی‌تونی.
بچه‌ها، اینو نگاه کنید.
این سند دربارهٔ چیه؟
اینا... این یه تونله زیر ایستِ بازرسی نیست؟
فکر نکنم اون‌ دور و بر نگهبانی باشه.
یه ورودی داره.
شاید بفهمیم چطوری ماهواره‌ها .
رو کنترل می‌کنن
باید مطمئن بشیم.
این کار خطرناکه...
آرون. آرون، خواهش می‌کنم...
نذار دوباره از اون خط قرمز رد شیم، خواهش می‌کنم.
قرارمون این بود که از این به بعد با هم تصمیم بگیریم، پس...
من بدون تو نمی‌رم جلو.
ما فقط چندتا روزنامه‌نگار شهروندیم که پشت میز نشستیم،
مامور مخفی که نیستیم.
ولی خیلی نزدیکیم... با این‌همه چیزی که از دست دادیم،
باید یه ارزشی داشته باشه، نه؟
ارزش امتحان کردن داره.
بذار بگیم که رفتیم تو...
یعنی، اصلاً دنبال چی هستیم ما؟
اِمم، سانتریفیوژهای بزرگ مثلاً.
تجهیزات صنعتی، یا هر چیزی.
هر چیزی که ثابت کنه دارن اورانیوم رو فرآوری می‌کنن.
پنهون کردن همچین چیزایی خیلی سخته.
باشه بچه‌ها...
الان بهتون زنگ می‌زنم.
و همین که رفتیم تو،
قراره زنده استریم کنیم تو چت.
فقط حواست باشه که داری ضبط می‌کنی.
بچه‌ها، قبلش بهتره خوب فکر کنیم...
ولی فعلاً فقط فایل‌ها رو دانلود کنین.
هر چی می‌تونی بگیر.
لطفاً نقشه‌ها رو بفرست برام.
ممنون.
باشه بچه‌ها، من سعی می‌کنم راهی پیدا کنم که بتونم دنبال‌تون کنم.
بالا از نردبون، پایین از دودکش.
درسته.
دارم نقشه ساختمان رو آپلود می‌کنم
تو نرم‌افزار معماری قانونی‌م،
پس اگه گوشیتون روشن باشه،
باید بتونم توی کارخانه پیداتون کنم.
و لطفاً حتماً گوشیتون روی حالت بی‌صدا باشه.
مطمئنیم می‌خوایم این کارو بکنیم؟
یعنی، باید ما رو ببره پشت اون دروازه‌ها.
ممکنه سیگنال تلفن قطع بشه.
پسورد وای‌فای رو داری؟
آره، دارم.
باشه، از شبکه به ما زنگ بزن دوباره.
احتیاط کن، بهتر از پشیمونی‌یه.
آره.
وارد شدیم. عالیه.
بچه‌ها، شما رو گذاشتم تو جیبم.
باشه، پس سانتریفیوژها...
معمولاً از فولادن، مثل لوله‌های بزرگ فلزی.
چند متر طول دارن.
ببین می‌تونی همچین چیزی پیدا کنی یا نه.
وااای، صبر کن صبر کن صبر کن. اون...
تئورکسون.
سعی کن دنبال‌ش کنی.
بیا نزدیک‌تر نگاه کنیم.
خدای من.
آرون.
نگاه کن به این. ماهواره‌ها...
آرون، زود از اونجا برو بیرون.
برو.
الان برو، آرون.
ما همه چیز رو ضبط کردیم، پس الآن برو بیرون.
برو بیرون.
همین طور برو جلو.
اون هنوز دنبالت می‌کنه.
نگاهش نکن... اما آیا هنوز دنبالت هست؟
بچه‌ها. آره.
بچه‌ها، اینو می‌بینین؟ آره، می‌بینیم.
من الآن توی آسانسورم.
کجا داری میری؟
نمی‌دونم. ولی دارم پایین میرم.
آرون، مطمئن نیستم این کار درست باشه.
گفتم بهت این یه ایده‌ی بد بود.
نه، نه، نه.
بچه‌ها، فکر می‌کنم ماهواره‌های تورکسون سلاح هستن.
چرا اینجا؟ نمی‌دونم.
اون‌ها دارن به ماهواره‌های سراسر جهان نشونه می‌رن.
چرا دارن ماهواره‌های دیگه رو هدف می‌گیرن؟
سلام.
من روحیه‌تون رو تحسین می‌کنم.
دوست من از سن‌پترزبورگ.
خدا. کسی که عجله داشت رفت.
نمیتونی منو بابت تلاش کردن سرزنش کنی.
ما درباره‌ی محموله داخل ماهواره خبر داریم.
چی هست؟ سلاح هسته‌ای؟
سلاح هسته‌ای.
ما دهه‌ها پیش می‌تونستیم این کار رو انجام بدیم.
لوکاس...
باید هر طور شده بفرستیمش بیرون از اینجا.
چطور؟ ن-نمی‌دونم.
من دنبالش رفتم پایین.
همین چیزی بود که جاش فهمید؟
که شما همه کُلتان رو برای ماهواره‌هاتون لازم داشتید؟
دوستت فقط یه خسارت جانبی بود.
و استیو لاش،
و کلود،
شما اونا رو کشتید.
چرا؟
چرا ماهواره‌هاتون دارن ماهواره‌های دیگه رو هدف می‌گیرن؟
می‌خوای جنگ شروع کنی؟
ما لازم نیست باهاتون جنگ کنیم.
فقط کافیه سیستم‌هاتون رو خاموش کنیم.
بیمارستان‌ها، حمل و نقل،
ارتباطات، بانکداری...
و وقتی دنیا، همونی که می‌شناسی، فرو ریخت...
خیلی زود می‌فهمی...
تو تاریکی همه‌ی ما یکی هستیم.
و بعد از اون تاریکی،
سیستم‌های ارتباطی رو دوباره روشن می‌کنیم.
و اطلاعات غلط شما جای خالی‌ها رو پر می‌کنه.
اورانیوم داره سیستم‌های اختلال‌ساز
روی ماهواره‌هاتون رو تغذیه می‌کنه و اینجوری قطع برق رو درست می‌کنید.
بزرگ‌ترین پیروزی‌ها اون‌هایی هستن که جنگ لازم ندارن.
هیچ کس مالک انحصاری حقیقت نیست.
حقیقت مال همه‌ی ماست.
می‌بینیم.
بچه‌ها، فکر کنم رمز سیستم امنیت
داخلی‌شون رو پیدا کردم.
ولی یه دقیقه وقت می‌خوام.
پس اینطوریه که این کارو می‌کنن،
اون همه اطلاعات غلط لحظه‌ای.
یه کامپیوتر کوانتومی. آره.
حالا...
گوشیتو بده. نه، نه، نه، نه، نه!
لوکاس، سریع‌تر! بچه‌ها، الآن چیکار کنم؟
آرون، باید توی سه ثانیه از . اون اتاق بیرون باشی
اون نمی‌شنوه، صبر کن... سه...
نه، وایسا! دو...
آرون یک...
الان!
لعنتی! باید راه خروج دیگه‌ای پیدا کنیم.
آسانسور داره میاد پایین. لطفاً فقط یه لحظه صبر کن.
اتین، ما وقت نداریم.
بزن بریم! آرون، پیشم بمون.
همین الان یه راه حل پیدا کن. باشه.
می‌بینیمت.
نگاه کن سمت راست در آسانسور.
باید یه هواکش ببینی.
برو توش.
باید یه نردبان خدماتی ببینی.
ادامه بده بالا برو.
صبر کن صبر کن. تو سمت اشتباهی از ساختمان هستی.
باید راه خروج دیگه‌ای پیدا کنی.
اجازه بده من بهت پوشش بدم.
باشه، صبر کن فقط یه لحظه.
ما هنوز داریم بالا میریم.
رسیدیم طبقه همکف.
حالا چیکار کنیم؟
باشه، برو. الآن.
کامیون! بیا.
ما سوار کامیونیم.
ولی نمی‌دونیم داریم کجا می‌ریم.
بچه‌ها...
خدای من، کجا داری میری؟
داری سمت غرب میری.
خبر بد: طبق این نقشه‌ها،
یه پادگان ارتش اون طرفه.
اون ایوانه.
و بوریسه.
زیر قطاره.
برو! برو!
خداحافظ، نیکولای.
مرسی بوریس. خیلی ممنون.
امروز داریم ۴۵ گیگابایت داده منتشر می‌کنیم.
ما معتقدیم این مدارک پرده از یک
برنامه مخفی فضایی روسیه برداشته‌اند،
برنامه‌ای که قراره یک سقوط دیجیتال جهانی راه بندازه
و کنترل رسانه‌های بین‌المللی رو به دست بگیره.
حقیقت کامل توی این مدارکه
اگر می‌خوای کمک کنی، اینجا کلیک کن.
گروه خبرنگاران مردمی
که به نام «کالکتیو» شناخته می‌شوند، ویدئویی منتشر کرده‌اند
که در آن یک مامور روس به نظر می‌رسد
یک سلاح فضایی جدید مبتنی بر اورانیوم،
که گفته می‌شود توانایی نابودی ماهواره‌ها را دارد،
ماهواره‌هایی که جهان برای اینترنت،
کنترل ترافیک هوایی و بازار بورس به آن‌ها وابسته است.
این نقض معاهده فضایی خواهد بود
که ۱۳۰ کشور از جمله روسیه، امضا کننده آن هستند،
از جمله روسیه.
با این حال، دولت روسیه هرگونه دخالت را تکذیب کرده است
و مدعی شده که این مأمور، فردی سرکش است.
اگر اگر بترسم
بله.
بله، همیشه، همیشه.
اما چه جایگزینی داریم؟
مهم اینه که...
اجازه ندهیم این ترس ما را متوقف کند.
همین، همین بود چیزی که می‌خواستم بگویم.
اگر تسلیم ترس شویم، یعنی تسلیم آن‌ها شده‌ایم.
و این چیزی نیست که ما حاضر باشیم انجام دهیم.
ما معتقدیم کشف حقیقت می‌تواند تغییر ایجاد کند.
آنچه بعدش اتفاق می‌افتد، لازم نیست به این روایت‌های متضاد واگذار شود.
این تصمیم می‌تواند با شما باشد. می‌تواند به انتخاب شما باشد.
پس اگر چیزی پیدا کردید که برایتان مهم است،
می‌تواند یک مسئله محلی باشد.
چیزی را پیدا کنید که برایتان اهمیت دارد،
و بعد شروع کنید به تحقیق کردن.
اسناد منتشر شده توسط ما
تقریباً توسط ۱.۸ میلیون نفر دانلود شده‌اند.
هر یک از شما به من امید می‌دهید.
باور دارم اگر جاشوا هنوز زنده بود، می‌گفت
کاری که انجام می‌دهیم اهمیت دارد.
اگر اوضاع به شکل دیگری پیش می‌رفت،
شاید الان اینجا نبودیم،
یا شاید من تنها بودم.
اما این‌طور نشد.
و... تو تنها نیستی.
هیچ‌کدام از ما تنها نیستیم.
خداحافظ.
آنلاین می‌بینمت.
امیدوارم از تماشای این فصل لذت برده باشید
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.