..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫« یوزپلنگ »
‫« ژوئن سال ۱۸۶۰ »
‫پس از دو ماه جنگ،
‫گاریبالدی و هزار سلحشور سیسیل را فتح نمودند
‫جزیره در آستانه‌ی پیوستن ‫به پادشاهی جدید ایتالیاست
قد و بالاشون رو نگاه کن
‫ببخشید، خانم
‫اون‌وقت همین چند هفته پیش،
زدید ملت رو به خاطر ‫پوشیدنِ این رنگ تیربارون کردید
‫حتماً شنیدی که چی میگن، شاهزاده
‫«چو کوه استوار باش، ولی نرم و انعطاف‌پذیر»
‫باید با ارباب‌های جدیدمون کنار بیایم
‫گوش کن، جریانی که در مورد ‫مجوزها شنیدم چیـه؟
‫مجوز سفر
‫تابستون شده
‫اما تموم راه‌های خروجی شهر مسدودن
‫می‌خوام خونواده‌ام رو ببرم دونافوگاتا
‫ولی این گذرنامه رو لازم دارم، ‫همین مجوزه
‫البته، کاخ دل‌انگیزِ دونافوگاتا!
چشمه‌های زلال، هوای تازه‌ی کوهستان
‫به دور از گرمای جهنمیِ این شهرِ اشغالی
چیز جدیدی نیست
سنت دیرینه‌ی ما بوده و هست
‫ولی برای این سفر، ‫به اجازه‌ی من نیاز داری
‫نخیر!
‫امضات کافیـه
‫اتفاقاً،
‫دیگه اجازه یا ردِ چیزی ‫در حیطه‌ی اختیارات من نیست
‫پس دستِ کیـه؟
‫این یارویی که با ریش قرمز روی اسب نشسته رو می‌بینی؟
‫زنده باد گاریبالدی!
‫زنده باد ژنرال!
‫دستِ اونـه
مرحبا
‫تانکردی اونجاست!
‫ما این بالاییم!
‫تاسونی، کاوریاگی! بیاید اینجا!
‫ایشون دایی بنده‌ست، ‫شاهزاده سالینا، ملقب به یوزپلنگ
‫استلا، زندایی من و ایشون هم شاهدختـه
‫راستش فکر می‌کردن ‫کسی اینجا ایتالیایی بلد نیست
‫خیال می‌کردن زبونِ رایج سیسیل چیـه پس؟
‫عربی!
‫واقعاً فقط هزار نفرید؟
‫بودیم. الان بیشتریم
‫تانکردی، چشمت چی شده؟
‫کاپیتان تانکردی، زندایی
‫چیزی نیست. ‫عمراً اگه به خاطر چشمم از رژه بگذرم.
‫برو کنار!
‫کجاست؟ کونچتا!
‫برید کنار!
‫- کونچتا، خوبی؟ ‫- آره
‫چشمت چی شده، تانکردی؟
‫نگران نباش. ‫قول بده که نگرانم نمیشی.
‫اونا کین؟
‫اُسرای جنگی‌ان
‫اُسرا جاشون تو زندونـه ها
‫ارتش ژنرال گاریبالدی آزادشون کرد
‫- اهل و عیالم رو از اینجا ببر ‫- چشم
‫بریم!
‫- باید بریم ‫- سوار شید!
‫- کیارا، کاترینا؟ فرانچسکو! ‫- بهمون سر بزنید!
‫- کاترینا؟ کیارا؟ ‫- سوار شید!
‫کونچتا؟
‫اجازه هست؟
‫صد البته
‫بعداً می‌بینمت
‫چی؟ نمیای با ما؟
‫من و تانکردی باید یه کاری بکنیم
‫چی، فابریتزیو؟
پیرون، همراهم بیا
‫حالا خیالت راحت شد؟!
‫خداحافظ، تانکردی
‫- زودتر بیا به دیدن‌مون، پسرعمه ‫- میام
‫- از سر راهم برید کنار! ‫- نوشیدنی می‌خوای؟
‫اگه مثل شاهزاده با ‫ارتشی از سرباز روبرو می‌شدیم،
‫- باید جمیعاً ریق رحمت رو سَر می‌کِشیدیم ‫- آره
‫بیا بالا، کشیش‌جان. ‫باید به گناهانم اعتراف کنم!
‫بومبلو فرمانده‌ی نیروهای پیشروئـه
‫اگه مجوز می‌خوای، ‫اون باید امضا بزنه
‫این سرهنگ اهل کجاست؟
‫میلان
‫پس سعی می‌کنم ‫توجیهش کنم
‫اگه لازم شد، عربی سؤالم رو می‌پرسم
‫مطمئنم تأثیری نداره
‫از سر راهم برید کنار!
‫چه بی‌ادب!
‫راضیش می‌کنم. ‫هر کسی یه قیمتی داره.
‫بله، دایی. اما اینجا کسی برای جنگیدن پول نگرفته
‫- بیا بگیرش! ‫- پسش بده!
‫چیکار می‌کنی؟ ‫بدو بیا، بس کن!
به خاطر باورهاشون اومدن
‫یه رداـه دیگه، پدرجان. ‫خوبـه یه عالمه داری.
‫دروازه رو باز کنید!
‫بذارید بیایم تو!
‫سرهنگ بومبلو
‫دایی بنده، شاهزاده سالینا، ‫ملقب به یوزپلنگ
‫شنیدم کُنتی
با عنوانت صدات بزنم؟
‫ستوان کاویارگی هم کُنتـه، ‫حتی اگه رفتارش خلافش رو نشون بده
‫خب، ستوان تاسونی هم همینطور
‫ترجیح میدم سلسله‌مراتب‌مون حفظ بشه
‫هنوز درگیر جنگیم، شاهزاده
‫من ترجیح میدم «اِشغال» بخونمش
‫میرم سر اصل مطلب
‫با خونواده‌ام داریم میریم خونه‌مون...
‫- شاهزاده... ‫- توی دونافوگاتا
‫هیچکس پاشو از اینجا بیرون نمیذاره
‫شورش‌های حومه‌ی شهر ‫هنوز سرکوب نشده
‫اوضاع پالرمو هم همینـه
‫برگردیم سر اصل قضیه
‫اگه نگران امنیت مایی،
تموم مسئولیتش رو به گردن می‌گیرم
‫برات کتباً می‌نویسم
‫متأسفانه از حیطه‌ی اختیارات شما خارجـه
‫اینجا جزیره‌ی منـه
شهر من هم هست
‫«ای قلب مسیح، تسلای خاطر ما»
‫«ای قلب مسیح، قربانیِ گناهان ما»
‫وضع و اوضاع همچین هم فرقی نکرده
‫این اطراف، هنوزم خانم‌ها ‫گلدون‌های ریحون‌شون رو میذارن لبه‌ی پنجره
‫مثل همیشه
‫بدون شک هم کار و کاسبی‌شون ‫با مهاجم‌ها گرفته
یوزپلنگ ما حس می‌کنه ‫مورد تهاجم واقع شده؟
‫چنگال‌هاش رو نشون میده؟
‫اگه بومبلو نذاره برم دونافوگاتا،
‫حتماً چنگال‌هام رو نشونش میدم
‫یعنی انقدر ‫پیش من سخت می‌گذره؟
‫کافیـه دیگه
‫بیدار شو، پدر!
‫امیدوارم منتظر که بودی کسی ازت چیزی ندزدیده ‫یا اذیت و آزاری ندیده باشی
‫میشه اونجوری بهم زُل نزنی؟
‫واضحـه که من آدم سست‌بنیانی هستم
‫ولی مردِ پُرانرژی و پُرشوری هم هستم
‫واقعاً باید با زنی سَر کنم که
‫بعدِ هر بوسه، دست به توبه میشه؟
‫پنج‌تا بچه پس انداختیم!
‫حتی نافش رو تا حالا نشونم نداده
‫میشه حداقل اعتراف کنی؟
‫باشه. هر کاری می‌خوای بکن
‫روح توئـه، نه من
‫اقلاً منو قاتی ماجراهات نکن
می‌بینی منو؟ ‫دارم بدون ردا میرم خونه
‫از خودت بپرس ‫ارزشش رو داشت یا نه
‫مگه مغلوب ما نشدن الان؟
‫حالا که اینجاییم، ‫داریم وسط کوره‌ی آتیش
‫می‌تازونیم تا جلوی شاهزاده بوربون ‫سر خم کنیم
‫- شاهزاده، شاهزاده‌ست دیگه، تاسونی ‫- آره، حتماً
‫بهرحال، دیگه هممون ایتالیایی هستیم
‫دست بجنبونید، آفتاب‌سوخته‌ها!
‫عجب عمارتیـه، تانکردی
‫دیدی گفتم؟
‫دون تانکردی
‫سرهنگت خیال کرده می‌تونه ‫با اون خلال دندون بیاد به جنگِ با ما؟
‫آقای روسو! ‫صبح عالی متعالی
‫هوا داره روز به روز گرم‌تر میشه
‫رفته رفته داره میشه جهنم
‫اسب‌ها رو بگیرید!
‫عالیجناب، ‫میزبانیِ شما افتخار ماست
لازم نیست رسمی باشی، سرهنگ
‫- ایشون همسر منـه ‫- شاهدخت
‫داره میاد
‫کونچتا، وقت‌شناس‌ترین دخترمـه
سنگین باش
‫قدم‌رنجه فرمودید
لطف دارید، دوشیزه کونچتا
‫سرهنگ ما رو به جشنش دعوت کرده
‫ردش کردن. خیلی ناراحتـه
‫جشنـه مگه؟
‫پدرت بهت نگفت؟ ‫پس چیکار می‌کنه؟
‫قهر کرده. ‫دیگه نزدیک جولایـه و هنوز اینجاست.
‫تو هم همینطور، کونچتا
‫دیگه نمیری صومعه
نه تا وقتی‌که ‫اوضاع شهر به هم ریخته‌
‫پس لطفاً وظیفه‌نشناس باش و ‫بذار همین وضع ادامه پیدا کنه
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم
‫یه ضیافت کوچیک به پا کردیم. ‫چیز خاصی نیست.
‫از خودتون پذیرایی کنید
‫شاهزاده، خبرهای خاصی ‫در مورد اینجا شنیده بودم، ولی...
چشمت رو گرفت؟
‫به شدت
‫می‌خوای از نزدیک‌تر نگاه کنی؟
وایسا بذار کمکت کنم
‫این میز کوچیکه رو خالی کن و ‫بذارش اون طرف
‫ماریو، صندلی رو بذار اونجا
‫این پله خدمتِ سرهنگ که ‫ازش بالا بره
‫بفرمایید
‫یانوسـه
‫از خدایانِ نخستین
‫پروردگار گذرگاه‌ها
‫از جنگ تا به صلح
‫از حیاتی به حیاتی دیگر
‫وقتی یه چیزی همیشه جلوی چشمت باشه،
‫بعد از یه مدت دیگه به چشمت نمیاد
‫در و دیوارهای این قصر ‫همه پُر نقش و نگاره
‫البته، خونه‌های هممون اینطوره
‫نقاشی‌های دیواریِ دونافوگاتا ‫به طرز عجیبی زبانزد خاص و عامـه
‫چطوری تا دونافوگاتا برم؟
‫باید مجوز داشته باشی
‫برندی؟
‫شاهزاده، عرض کنم خدمتتون که،
‫با وجود این گرمای سوزان، ‫این جزیره جذابیت‌های زیادی داره
‫ولی می‌خوام دوباره ‫موضوع رد کردنِ دعوتنامه رو پیش بکِشم
‫راستش خیلی ناراحت شدیم
‫ژنرال هم ناراحت شد
‫گاریبالدیِ بزرگ متوجه میشه که
‫خونواده‌ی من تصمیم می‌گیره ‫توی چه مراسماتی شرکت کنه؟
‫وقتی بحث خونواده‌ای مثل شما وسط باشه، صد البته
‫ما اهلِ جشن و سُروریم، مگه نه، تانکردی؟
‫با این حال، ‫وقتی اسمش رو میذارید «جشنِ آزادی»
‫قبول کردنِ دعوتنامه‌تون ‫برای ما سخت میشه
‫خیلی از خانواده‌های بزرگ دیگه‌ی جزیره ‫قراره شرکت کنن
‫خب، ما سیسیلی‌ها از
تعارفات آبکی خوشمون میاد
بیخیال بابا. شوخی کردم
‫انقدر ما رو جدی نگیرید. یاتون نره
‫خب، من تازه‌واردم
اصلاً این کار رو می‌کنیم؛
‫من و خونواده‌ام توی جشنِ آزادی‌تون ‫شرکت می‌کنیم
‫و در اِزاش،
‫شما مجوزمون برای رفتن به ‫دونافوگاتا رو امضا کنید
‫شاهزاده، دوستیِ شما ‫از روی اخلاص نیست؟
‫کاملاً خالصانه‌ست
‫اما خب، توی این جزیره،
همه حال می‌کنن به همدیگه خوبی کنن
‫نه، اینجوری سنگ رو سنگ بند نمیشه
‫درخواست شما حکم توهین رو داره
‫خدای من
‫من به سمت‌تون دست دوستی دراز می‌کنم و ‫شما به چشم توهین بهش نگاه می‌کنید
‫کاپیتان تانکردی، به افرادتون بگید ‫تمرین سرود تموم شد
‫- بله، سرهنگ ‫- با اجازه‌تون مرخص میشم
‫- به زودی می‌بینمت، دایی ‫- به زودی می‌بینمت، پسرجان
‫خدانگهدار، تانکردی
‫کونچتا
‫خانم کونچتا
‫اقامت موقتم توی عمارت‌تون ‫باعث افتخار بنده بوده
‫قدم‌تون روی چشم ماست
‫شاهدخت
‫سرهنگ، با اینکه به خاطر خونِ آلمانیِ ‫تو رگ‌هات یکمی خُشکی،
ولی ‫الحق که یه پارچه آقایی
‫هر وقت خواستید برگردید
‫خب؟
‫یکی رو بفرستید دنبال بالسامو و خیاط‌هاش
‫خوشگلـه
‫خیلی بهت میاد، کونچتا
‫نظرت چیـه، کونچتا؟
رنگش بد نیست
‫به نظرت یکمی... بچگونه نیست؟
‫بالسامو،
‫مثل یه خانم لباس تنش کن، ‫نه یه دختربچه!
‫به روی چشم، شاهزاده
‫- کاترینا، نوبت توئـه ‫- بله
‫- نه، نوبت منـه! ‫- کیارا!
‫کیارا، مراقب باش
‫کار هرروزشـه
‫یه جوری باهامون تا می‌کنن که ‫انگار دیگه امیدی بهمون نیست و
‫فقط پاچه‌خواریشون رو می‌کنیم
‫پائولو، من توی جشن‌های زیادی شرکت کردم که
‫اکثراً از میزبان‌شون متنفر بودم
‫اینجوری صلح حاکم میشه
جلوشون سر خم می‌کنی
‫چی؟
جلوشون سر خم می‌کنی
‫نه، اونا جلوم سر خم می‌کنن
‫بعد از اینکه اندازه‌هات رو گرفتم، ‫دیگه شیرینی نخور
‫هر چقدر دلم بخواد می‌خورم!
‫اگه این سرخ‌پوش‌ها بخوان ‫از دخترت یه فاحشه بسازن چی؟
‫نگاه‌های اون سرهنگ ‫به کونچتا رو ندیدی؟
‫- مطمئنم که دیدی ‫- بس کن، پائولو!
‫- ساکت باش ‫- درست مثل خودت، پدر پیورن؟
‫که همیشه ساکتی، حتی وقتی‌که ‫شاهزاده میره پیشِ فاحشه‌ی خودش!
‫متأسفم، مادر
‫از همه معذرت می‌خوام
‫برگرد سر کارت، بالسامو
‫شاهزاده!
‫شنیدم دعوتنامه رو رد کردی
‫اما کار درستی کردی که اومدی
‫عصر بخیر، فرماندار
‫روسو
‫خیالم راحت که داری ‫این یارو رو تیغ می‌زنی؟!
‫آروم و با دقت
‫خوبـه
‫دایی، سرهنگ خیلی خوشحالـه که اومدید
‫چرا نمی‌رقصن؟
‫قبول کردن دعوتنامه به جای خود،
‫ولی اینکه وانمود کنی داره ‫بهت خوش می‌گذره یه چیز دیگه‌ست
‫چسکو، با کونچتا برقص
‫برو. به حرفم گوش کن
‫برو دو تا رقاص ‫واسه دختردایی‌هات پیدا کن
‫- الساعه، دایی‌جان ‫- افسران جوان!
‫از لحظه‌ای که رسیدیم، ‫همش چشمش به توئـه
‫تاسونی، کاویارگی، همراهم بیاید
‫بریم برقصیم
‫کیارا، کاترینا...
‫بله، بابا
‫بخور
‫تانکرادی، کونچتا، با هم برقصید
‫زشتـه برم بگم بهم زُل نزنه؟
‫چند بار با همدیگه رقصیدیم؟
‫یه بار. اونم الان
‫نه، محالـه
‫چرا، اگه می‌رقصیدیم یادم می‌موند
‫اگه داری همون کاری رو میکنی که فکر می‌کنم،
‫سر پائولو داد زدی چون فهمید چطور آدمی هستی
‫من داد زدم؟
‫خیلی ببخشید ها، ‫تو خوابوندی زیر گوشش
‫نگاهش کن، ‫حاضره واسه اینکه یه لحظه دستشو بگیره،
‫مدال‌هاش رو بکنه تو حلق خودش
‫پدرم توی شهر یه معشوقه داره
‫تعجب نکردی
تعجبی نداره، کونچتا
‫ولی غافلگیر شدم که تو ‫چطور خبر داری
‫همه می‌دونن، اما هیچکس براش مهم نیست
‫ناسلامتی یوزپلنگـه
‫دنیا رو انگشتش می‌چرخه
‫اون‌وقت ما باید ازش تبعیت کنیم؟
‫آره، بگی‌نگی
‫بومبلو حق داره بهت خیره بشه
‫میرم شامپاین بخورم
‫- شاهزاده ‫- عجب عصر دل‌انگیزی
‫بالاخره بهش رسیدیم، نه، سرهنگ؟
قدم شما و خونواده‌تون روی چشم ماست
‫می‌خواستم بپرسم..
افتخار رقصیدن با دخترتون رو بهم می‌دید؟
‫بله، البته!
‫ولی قبلش یه سؤال دارم
‫هنوز هم مصممی که ‫بابت اون حرکت کوچیک دوستانه
‫دست رد به سینه‌ام بزنی؟
بیخیال، سرهنگ
‫این همه جنجال واسه یه امضای ساده؟
‫این یعنی آره؟
‫کونچتا
‫کونچتا؟
‫می‌خوای با دوست جدیدمون برقصی؟
‫البته
‫خوبـه. خوش بگذره
‫برید عقب!
‫عقب!
‫فرمانده اینجا کیـه؟
‫بنده
‫این امضای سرهنگ بومبلوئـه
‫بفرمایید. می‌تونید برید
‫راه رو باز کنید!
‫سرهنگ بومبلو
‫خواسته وقتی برگشت میلان، ‫برات نامه بنویسه
‫بهش اجازه میدی؟
‫شاید بهش گفتم قراره برگردی صومعه
‫ولی طرف کُنتـه
کم کسی نیست
وگرنه الان باید برمی‌گشتم صومعه
‫چی گفتی؟
تیکه انداختی، دخترجون؟
‫اگه بود، مجبورم می‌کردی ‫امسال تابستون توی پالرمو بمونم،
‫درست مثل کاری که ‫با پائولو کردی؟
‫نگران پائولو نباش
‫باید بمونه و از خونه محافظت کنه
‫اونجا خوشحالـه و داره ‫برای یه حرکت ضدانقلاب برنامه‌ریزی می‌کنه
می‌تونیمم بهش بگیم نقشه‌ی قتلِ بومبلو رو بریزه ها
‫نظرت چیـه؟
‫گمونم خرابکاری کنه و گیر بیفته
‫آره، حتما! همین میشه!
‫کونچتا
‫بیا، پیشم بشین
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫نه، مرسی
‫چشمت چی شده، تانکردی؟
‫قول دادی نگران نشی
من ‫قولی ندادم. تو خواستی قول بدم
‫ولی من که قولی ندادم
‫کونچتا، باید برگردم
‫بومبلو بهم اجازه داد ‫تا دونافوگاتا همراهی‌تون کنم
‫ولی بعدش باید برگردم سرکارم
‫تا حالا شده فکر کنی اگه ‫یه وقتِ دیگه و
‫یه جای دیگه متولد می‌شدیم ‫چی می‌شد؟
‫یا که اصلاً شاید حتی متولد نمی‌شدیم؟
‫الان فیلسوف شدی واسه من؟
‫کونچتا، به من گوش کن
‫برنگرد صومعه
‫می‌تونیم فرار کنیم، خودم و خودت
‫دوتا اسب برمی‌داریم و یه قایق، ‫بعدش هرجایی دلمون بخواد میریم
‫هرجوری هم که دلمون بخواد ‫با هم زندگی می‌کنیم
‫فکر کن چقدر حال میده
‫میتونی تصورش کنی، کونچتا؟
‫می‌خوای به بابام بگم؟
میده تیربارونم کنن
‫اونقدرهام که به نظر می‌رسه ‫ترسناک نیست
‫بهش نگو، تو رو خدا
‫نمی‌تونیم فرار کنیم، تانکردی
‫رسیدن!
‫اعلیحضرت، شاهزاده اینجاست!
‫شاهزاده برگشته!
‫کدخدا!
‫کدخدا سدارا، شاهزاده اومده!
‫اعلیحضرت، شاهزاده برگشته! ‫بالاخره رسیده!
‫اینجاست!
‫اعلیحضرت، شاهزاده اینجاست!
‫- آهای! ‫- بله؟
‫- بیا اینجا. تو ‫- بله
‫- برو رهبر نوازنده‌ها رو بیدار کن ‫- چیکار باید بکنم؟
‫- یه شال بده بهم ‫- کدوم؟
‫قرمزه
‫دارن میان! بجنبید!
‫دارن میان!
‫از سر راه برید کنار!
‫رهبر، بنواز!
‫شاهزاده!
‫شاهزاده، خشونت و گرما رو ‫پشت سر گذاشتید
‫اینجا دیگه آرامش خاطر دارید
دزدهای اینجا سیاسی نیستن
از قدیمی‌هان
‫آقای روسو و افرادش مرخص‌ان
‫روسو، نظرت چیـه؟ ‫گمونم دیگه می‌تونی بری
‫شاهزاده
‫کدخدا، هیچ پرچمی نمی‌بینم
‫نه قدیمیه و نه جدیده
‫خیر، شاهزاده
‫پیش خودم گفتم بهتره صبر کنیم
‫همه‌ی شهرها، مِن‌جمله شهر خودمون،
‫باید رأی بدن که آیا می‌خوایم
‫با سرزمین اصلی متحد بشیم یا نه
‫با ایتالیا
‫ما، مغلوب‌ها،
‫نظرمون رو پرسیدن که
‫می‌خوایم فاتحانمون برن یا که بمونن
‫ممکنه قبل اینکه بیان اینجا ‫ازمون بپرسن
‫که دیگه الکی به اینجا حمله نکنن!
‫- پرچم ‫- آره، پرچم
‫- پرچم قدیمی ‫- آره
‫- فعلاً ‫- آره
‫امشب، طبق مداییل،
‫دعوتید که با ما هم‌سفره بشید
‫همراه همسرتون
‫مایه‌ی افتخار ماست، شاهزاده
‫اما همسرم ناخوش‌احوالـه
‫حتی نمی‌تونیم شب‌ها ‫کرکره‌ها رو بالا بدیم
‫هر سال دقیقاً همین جواب رو بهم میدی
‫دیگه کم‌کم دارم شک می‌کنم ‫اصلاً زن داری یا نه
‫معلومـه که دارم، شاهزاده!
‫با اجازه‌تون، ‫می‌تونم دخترم رو بیارم
‫- آنجلیکا؟ ‫- بله
‫اون که بچه‌ست
‫۱۸‏ سالشـه
‫من هم مثل شما متعجبم، شاهزاده
‫هر روز که بهش نگاه می‌کنم ‫از خودم می‌پرسم دختر منـه؟
‫بیارش
‫لباس رسمی بپوشید، ‫اما مراسم خیلی رسمی نیست
‫متوجه شدم، شاهزاده
‫شاهدخت، خانم کونچتا
‫وای، چقدر بزرگ شدن!
‫- کدخدا ‫- چه عالی!
‫چه عالی! ‫از این طرف، لطفاً
‫- خوش اومدید ‫- شاهزاده
‫کافیـه! برید خونه دیگه!
‫رهبر! کافیـه. دیگه نزن
‫- امشب ده نفریم ‫- خیلی خوبـه
‫هر سال انگار سفرمون طولانی‌تر میشه
‫امیدوارم وقت بشه یه آبی ‫به سر و صورتمون بزنیم
‫بله؟
‫- پدر ‫- کونچتا
‫باید باهاتون حرف بزنم
‫بیا بشین
باندم کثیف شده
‫یدونه تمیزش رو می‌خوام
چشم، دان تانکردی
‫یه شال ابریشمی‌ای چیزی برام بیار
‫چشم
‫غریزه‌ام با تموم آموخته‌هام در جدالـه
‫کونچتا، جسم نمی‌تونه
‫به روح غلبه کنه
‫معصیتـه
‫پدرم گناهکاره، نه؟
‫تو هم همینطور
‫چون اجازه میدی دروغ بگه و ‫به گناهانش ادامه بده
‫نه، کونچتا، نه
بحث روح پدرت با
روح تو خیلی فرق داره
‫بگو ببینم،
‫احساسی که داری،
‫صرفاً یه
‫هوا و هوس که نیست،
‫هست؟
‫نه
‫نه...
‫شدیدترین هیجانیـه که تابحال
‫همراه با آرامشی بزرگ حس کردم
‫این پسر...
‫کیـه؟
‫اسمش
‫می‌تونی اسمش رو بهم بگی؟
‫باید به دن فابریتزیو بگی
‫نه، شاهدخت
‫- مطمئنم یه مادر... ‫- باید بگی!
‫اگه من بگم، خیال می‌کنه ‫تو سرم نقشه دارم
‫مگه همینطوری نیست؟
‫شرمنده، شاهدخت
‫برو
‫کیـه؟
‫- شرمنده، عالیجناب ‫- چیـه؟
‫پدر پیرون می‌خواد ببیندتون
‫همین الان؟ نمی‌تونه صبر کنه؟
‫بذار بیاد تو
‫اینجوری نکن، پدر. ‫سرخ شدن نداره که.
اون همه سال ‫توی حوزه،
‫حتماً یه چندتایی دیدی، ندیدی؟
‫اون حوله بزرگه رو بده بهم
‫اون یکی
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- شرمنده، عالیجناب
‫خب...
‫یالا
‫بگو ببینم
‫اعتراف کن. چه خبره؟
‫عالیجناب، موضوع کونچتاست
‫کونچتا چی؟
اومد و ‫سفره‌ی دلش رو پیشم باز کرد...
‫یه مسئله‌ای هست که عمیقاً آزارش میده
دردِ عشقـه، عالیجناب
‫کونچتا عاشقـه؟
‫عاشقِ کی؟ کی؟
‫نکنه اون بومبلوی خودشیفته؟
‫نه، عالیجناب
‫اون نیست
‫پس کی؟
‫چی داری میگی؟
‫هر کی از راه می‌رسه ‫یه دل نه صد دل عاشق این تانکردی میشه
‫کونچتا هم می‌خواد به جمعِ ‫اون دخترهای بیچاره اضافه بشه
‫تا حالا به ذهنت خطور نکرده که ‫شاید اون هم عاشقش بشه؟
به همون اندازه‌ که این دختر دوستش داره
‫شاید به لطفِ این عشق ‫تغییر کنه و
‫بقیه رو یادش بره؟
خبر داشتی؟
‫کور که نیستم، فابریتزیو
‫افکارت پلیده!
‫نمی‌دونم، من...
‫تموم خرج و مخارج اون پسر ‫گردنِ منـه،
تموم دار و ندارم رو گرفته
‫حالا باید جهیزیه‌ی کونچتا رو هم بهش بدم
‫به خرج و مخارجش فکر نکن، فابریتزیو
‫به سودش فکر کن
از خدامون هم باشه
‫با همدیگه هم می‌تونن ‫پرچمدار معنایِ
‫این دولت جدیدمون بشن
‫شاهزاده و شاهدخت سالینا
‫وارث‌های تو
‫تا آخر عمرت در کنارتن
‫حتی اون‌موقع هم، ‫روحت در کنارشون با فکرِ اینکه
‫همیشه در قلب خودشون و فرزندانشون شون جاودانه می‌مونی
‫به آرامش می‌رسه
‫فکر ازدواج کونچتا
‫باعث شده ‫یهو حس پیری کنم
‫خب...
‫♪ اینجا منتظر کدخدا سدارا و دخترشون ♪
‫♪ آنجلیکا هستیم ♪ ‫♪ اونجا پیش ما می‌شینه ♪
‫♪ بوی عطرش قبل از خودش ♪ ‫♪ توی هوا می‌پیچه! ♪
‫♪ خدای من، آنجلیکا! ♪
‫باید یه دستی به سر و روش بکِشی
‫زشتـه اینجوری میگی
‫اینجاست، کونچتا خانم
‫کاترینا...
‫- عصر بخیر، دایی‌زاده‌ها! ‫- تانکردی
‫- عصر بخیر ‫- پدر
‫عصر بخیر، پسرعمه. ‫خیال کردم کدخدا اومده.
‫باید بوی عطرش رو می‌گرفتیم!
‫بسـه!
‫عصر بخیر، تانکردی
‫عصر بخیر، کونچتا
‫همراهم بیا
‫یه معذرت‌خواهی بهت بدهکارم
‫مثل خوره افتاده بود به جونم
‫اون حرفی که اون روز بهت زدم...
‫درست نبود
‫نه، اتفاقاً خوشحال شدم گفتی
‫کونچتا، من مست بودم
‫فکرِ فرار درست نبود. ‫دیوونگی بود.
‫در موردش با پدر پیرون صحبت کردم
‫- در مورد ما؟ ‫- آره
‫اون بابا که بدتر از فرانچسکو ‫نخود تو دهنش خیس نمی‌خوره!
‫به خاطر همین بهش گفتم
‫چی بهش گفتی؟
‫که دوستت دارم
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر
‫مامان، چقدر امشب خوشگل شدی
‫- ممنونم ‫- همیشه خوشگلـه
‫آره، همیشه خوشگلـه
‫یه ترانه‌ی جدید ساختیم
‫- جداً؟ ‫- راجع‌به کدخدا سدارا
‫- می‌خواید بخونم؟ ‫- پدر پیرون که خوشش اومد
‫دون کالوجرو سدارا و
‫خانم آنجلیکا سدارا
‫شاهدخت
‫دون کالوجرو
‫- دون فابریتزیو ‫- خوش اومدید
‫آنجلیکا؟
‫آنجلیکا!
‫خیلی وقتـه همدیگه رو ندیدیم. ‫بیا تو، خیلی خوش اومدی.
‫- پاریس بوده، خانم کونچتا ‫- آها!
‫فرانسوی یاد گرفته
این شکلی نبود ها
‫شاهزاده
خوشگلـه
‫واقعاً خوشگلـه
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫« بر اساس رمان یوزپلنگ نوشته‌ی جوزپه تومازی دی لامپه‌دوزا »