..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫چه حسی داری؟
‫حسِ بُرد
‫تو رو چه به بُرد؟!
‫حالا حسم اینجوری میگه دیگه
‫اصلاً داریم کسی انقدر داغون بازی کنه؟
‫تمرین مُداوم. شاید باورت نشه، ‫ولی بچه که بودم،
‫یه تخته نرد مغناطیسی داشتم که ‫توی ماشین باهاش بازی می‌کردم
‫بابام پشت‌فرمون منو می‌بُرد
‫به‌زور حواسش به تخته بود، ‫ولی بازم می‌باختم
‫معلومـه که باورم میشه. چرا نشه؟
‫امروز تولدشـه ‫بابات؟
‫آره، یهو یادم اومد
‫خب، تولد آقاجون وینتر مبارک
‫- یه دست دیگه؟ ‫- اوهوم
‫الان می‌شد... ‫۱۵۷‏ سالـه؟
باریکلا
‫- یه دودوتا چهارتا کردم دیگه ‫- آفرین
‫چند سالـه فوت کرده؟
‫مارس میشه ۵۴ سال
وایِ من
‫منو ببخش، الف. ب.
‫چند سالت بود؟
‫یازده سالم که بود، ‫مامان و بابام توی تصادف مُردن
‫بخاطر تخته‌نرد نبود. فکر بد نکن
‫چیزی برام کم نذاشتن
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫‫« ترجمه از iredprincess و امیر فرحناک »
‫چپ‌وراست گیر میدی بهم ‫چرا ننه‌بابا ندارم
‫بیا اینم دلیلش
‫خانواده...
‫داشتم
‫چرا یه بار نزدی تو دهنم که ‫دیگه حرف مفت نزنم، الف. ب.؟
‫- تا به غلط‌کردن بیفتی ‫- خب، افتادم والا
راستش، بهتره وارد این بحث نشیم
‫باید برم امشب رو به خیر بگذرونم. ‫نه سر کسی رو به باد بدم، نه سرم خودمو.
‫میگم
‫تو خانواده داری، می‌دونی دیگه؟
‫همه‌شون همینجان
تو این عمارت
‫آقای وینتر
سلام، ‫جرج. جرج
‫جرج
‫- کسی حساسیت نداره؟ ‫- گفت کسی حساسیت نداره
‫بسیارعالی
‫شما؟
‫فی‌الفور الف. ب. وینتر رو بفرستید بالا!
‫چون توالت کیریم گرفته!
‫ای ربات پیر از سیاره‌ی آشر...
‫مهندس فرستادم بالا
‫- برای تعمیر توالت ‫- مرسی
‫صبح هم همه چی رو خدمت برادرت عرض می‌کنم
‫دارم خودم رو به آب‌وآتیش می‌زنم هنرنمایی کنم، ‫اما این هیچوقت تو کله‌ات فرو نرفت
‫اگه دوباره موی دماغم بشی، ‫سرتو می‌بُرم میذارم کف دستت!
‫هلن، نخیر، با من یکی درنیفت
‫نصف استرالیا دارن میان این مهمونی
‫هری استایلز باید همین امشب بیاد اینجا
‫کارمون زاره! هیچ خری حاضر نیست ‫بیاد توی این خراب‌شده اجرا کنه
‫- بله؟ ‫- یه مشکلی توی سالن پیش اومده
‫ولنتینا موتا. ‫لورنزو، خواهشاً بسپاریدش به خودم.
‫- بیخیال شو دیگه ‫- خلاف مقررات کاخ سفیده
‫- هیچکس براش مهم نیست ‫- برای من مهمـه
‫درست شنیدم خواننده‌ای نداریم؟
‫عذر می‌خوام مزاحم صحبت‌تون میشم. ‫یکی از مهمون‌ها نمیاد.
‫- بله، باشه ‫- بسپاریدش به خودم. اتاق لینکلن
‫کسشعره!
‫مقرراتی نیست که زیرِپا گذاشته باشم
‫نپرسیدم کسی حساسیت نداره؟! ‫جمع کن گل‌ها رو ببر بیرون ببینم.
‫- چرا گندکاری‌های تریپ افتاده گردنِ من؟ ‫- چند لحظه تنهامون میذاری؟
‫چرا من... ادی می‌تونست... ناسلامتی ‫من رو از وسط جشن‌تولد پسرم کشوندید اینجا...
‫...حرف من همینـه وقتی که...
‫...شغل کیری...
‫رالی، عوض کن. ‫راستش، رالی، جای این دوتا رو عوض کن.
‫ببخشید. ممنونم
‫الف. ب.، دم دروازه‌ی جنوبی تصادف شده
‫...درست اونطرف. مأمور فرستادیم ‫ببینیم چه خبره
‫- شیلا نشسته... ‫- داره چیکار می‌کنه؟
‫- توی سالن نبینمت ‫- اصلاً می‌دونی چیـه؟ کون لقت، الف. ب.!
‫کانگوروها دردسرساز شدن
‫عمراً بذارم کانگوروهام رو ازم بگیری!
‫- من که چیزی ازت نگرفتم! ‫- تو رو نمیگم
‫اون!
‫...حق نداری اینجوری باهام حرف بزنی! ‫نخیر! رسوات می‌کنم!
‫همه چی رو میذارم کف دست‌شون!
‫همه چی رو!
‫وای، خدا تو رو فرستاد. ‫با مارولا در مورد دسرها صحبت کردم...
‫بازنشست نمیشم. ‫نمی‌تونم کاخ رو با این اوضاع ول کنم.
‫اونم بعدِ امشب
‫السی، الف. ب. خواسته اتاق لینکلن رو ‫برای کایلی مینوگ آماده کنی
‫- خیلی‌خب ‫- ممنون
‫جناب ‌وزیر، همه چی مرتبـه؟
‫الو؟ پنج دقیقه صبر کن
‫امشب شب آخرمـه!
‫همین الان از سالن برو بیرون
‫ولش کن. بعداً بیا ببرش. بریم
‫- الو؟ ‫- بیا اتاق زرد بیضی‌شکل، منتظرتم
‫ای ربات پیر...
‫- سرتو می‌بُرم میذارم کف دستت! ‫- هیچ خری حاضر نیست...
‫- حرفم همینـه... ‫- تو رو نمیگم. اون!
‫کون لقت، الف. ب.!
‫به نظرت توی این اتاق اتفاق افتاده؟
‫الان دیگه مطمئن شدم
« قسمت هشتم/پایانی » « راز اتاق زرد »
‫کارآگاه کاپ؟ آماده‌اید؟
‫باید به پروازم برسم
‫بله، متوجهم. ‫اگه شما آماده‌اید، شروع کنیم.
‫یه مورچه‌پیتای عظیم‌الجثه‌ست
‫مورچه‌پیتای عظیم‌الجثه چیـه؟
‫- بلیت گرفتم برم این پرنده رو ببینم ‫- آها. خیلی‌خب. عالیـه
‫انگار این مورچه‌پیتا خیلی زیادی هم بزرگـه
‫در مقایسه با پرنده‌های زیرآوازخوان ‫جثه‌ی خیلی بزرگی داره
‫بز... بزرگـه
‫تشکر بابات حضورتون در جلسه‌ی امروز کمیته، کارآگاه کاپ
‫همون‌طور که مستحضر هستید،
‫ما مشغول تحقیق‌وتفحص بر روی ‫پرونده‌ی مرگ مدیر ارشد اجرایی کاخ سفید هستیم
‫شنیدم
‫اوایل برگزاری این جلسات، ‫پرونده مختومه شده بود و
‫رسماً،
‫مرگ آقای وینتر خودکشی اعلام شد
‫در واقع، ‫در طول جلسات طاقت‌فرسایی فهمیدیم...
‫سناتورها!
‫...بنده مسئولیتش رو هم تمام‌وکمال می‌پذیرم،
‫اینکه پشت‌پرده‌ی مرگِ آقای وینتر...
پیچیده‌تر از این حرف‌هاست
‫متأسفانه، وقتی خبردار شدیم که دیگه هواپیماتون پریده بود
‫تا مورچه‌پیتای عظیم‌الجثه پیدا کنم
‫بزرگ‌ترین پرونده‌ی زیرآوازخوان‌ها،
‫اگه اشتباه نکنم
‫- بله ‫- ولی حالا برگشتید
‫قبول کردید قبل از فرودگاه ‫بیاید اینجا و
‫گزارش بدید که در جریان تحقیقات‌تون، ‫یک مظنون بازداشت شده
‫- صحیح می‌فرمایید، سناتور ‫- اسم این مظنون چیـه؟
‫با توجه به حساسیت پرونده،
‫جلسه‌مون غیرعلنیـه، کارآگاه کاپ
‫بله، بسیارخب
‫ولی... مایل نیستید بدونید ‫چطوری تیکه‌های پازل رو کنار هم چیدم؟
‫یکی از وسایل اتاق زرد بیضی‌شکل مفقود شده
‫- بله ‫- یکی از جفت گلدون‌ها
‫چینی فرانسه‌ست، مال سال ۱۸۲۳
‫از ۱۱ اکتبر، شبی که جنازه‌ی آقای وینتر ‫پیدا شد، دیگه ندیدیدش. درستـه؟
‫درستـه
‫فکرشو از سرتون بندازید بیرون. شکسته. متأسفم
‫کارآگاه کاپ، فقط همین مورد نیست که ‫توی اون اتاق گم شده
‫در جریان هستم
‫دنبال یه ساعت می‌گردم
‫خیلی‌خب. باشه
‫این چطوره؟
‫نه، یه ساعت خاص
‫آها، که اینطور
‫روی تک‌تکِ شومینه‌های کاخ یه ساعت هست؛ به‌جز توی اتاق زرد بیضی‌شکل
‫آها، اون ساعت رو میگی؟ ساعت فرانکلین؟
‫- نه، دیگه نیست ‫- می‌دونید کجاست؟
‫- نه، همه جا رو زیر و رو کردیم ‫- عکسی ازش دارید؟
‫- چه ساعت بزرگی ‫- بله
‫- میشه پیشم بمونه؟ ‫- نه
‫- رزهای زرد؟ ‫- گلدون بزرگِ کنار در
‫بله، معلومـه که یادم میاد
‫پژمرده بودن
‫- پژمرده که نه ‫- پس چی؟
‫- سوخته بودن به نظرم ‫- سوخته؟
‫دسته‌گل تازه و قشنگی بود که
‫بعد از دو روز ‫از بیخ خشک شده بود
‫- سوخته بود یعنی ‫- چطوری؟
‫با یه چیز قوی
‫مثلاً علف‌کُش تماسی
‫- شاید پاراکوات ‫- پاراکوات؟
‫- حدس می‌زنم ‫- همچین چیزی اینجا نگه می‌دارید؟
‫سؤالت اینـه که توی گلفروشی نُقلیم که ‫دسته‌گل‌های قشنگ درست می‌کنم،
‫سم علف‌کِش صنعتی نگه می‌دارم؟
‫بله، متأسفانه
‫خیر، ندارم
‫ولی می‌دونم کجا گیر میاد
‫پاراکوات؟ نه، جدیداً استفاده ازش رو ‫قدغن کردن
‫عملاً استفاده از هرگونه مواد شیمیایی رو
‫یه سال پیش بهمون گفتن باید ‫کلاً باغبانی‌مون بدون مواد سمی باشه
‫- الان دیگه محوطه‌سازی‌مون آگاهانه و پایداره ‫- یعنی چی؟
‫سؤال خودم هم هست!
‫صرفاً می‌دونم به‌ناچار تموم آفت‌کُش‌هامون ‫مِن‌جمله پاراکوات رو دور ریختیم
‫ولی الان که دارم فکر می‌کنم،
‫فکر نکنم کسی اومده باشه ‫اون چیزمیزها رو بُرده باشه
‫اگه چیزی مونده باشه، ‫باید همین جاها باشه
‫عه، گمونم واقعاً همینجاست
‫- راستش، خیلی عجیبـه ‫- آره
‫- می‌دونید چی می‌خوام بگم؟ ‫- بله
‫عجیباً غریبا
‫شبی که آقای وینتر کشته شد، ‫وقتی همه اینجا بودیم،
‫حس کردم یه چیزی توی این نقطه جابجا شده. ‫اتفاقاً شما هم بهش اشاره کردید.
‫اون قفسه‌ی اون پشت هم یه مشکلی داره
‫نمی‌دونید دقیقاً چی، ‫ولی رو مختونـه
‫- یه چیزی عوض شده ‫- آها، اون
‫آره!
‫همراهمون میای؟
‫یا خدا!
‫- شناختیش؟ ‫- آره، روی میز خودم بود. چرا...
‫- توضیحش سختـه ‫- دربه‌در دنبالش بودم. میشه پسش بدی؟
‫- نخیر ‫- مال منـه
‫توش پاراکواتـه
‫آبجیم برام درستش کرده
‫خب، الان دیگه بگی‌نگی آلت‌قتاله‌ست
‫خیلی‌خب
بمونه پیش شما
‫من... من میرم دیگه ‫ممنونم، امیلی
‫- کجاییم؟ ‫- توی اتاق زرد بیضی‌شکل
‫نه، منظورم اینـه که کجای کاریم؟
‫دنبال سرنخ
‫گمونم می‌خوام بگم اون چیـه؟
‫یه فنجون کوچیک ‫- متوجه منظورم شدی؟ ‫- خیر
‫- کلاً چی؟ ‫- نه
‫دیشب، بروس و السی اونجا بودن
مونده بودی کدوم‌شون قاتلـه
‫قاتل الف. ب. بروسـه یا السی؟
‫حالا یه فنجون کوچیک رو دست‌مون مونده و نه با بروس کار داریم، نه السی
‫الان موندم... نزدیک‌تر شدیم یا نه؟
‫به چی؟
‫به اینکه کی الف. ب. رو کُشته
‫آها، آره
‫آره!
‫یکی شب ضیافت اعضای دولت ‫رفته اون انباری
‫به نظرم دنبال سم بوده و ‫با خودش لیوان واقعی بُرده
‫معتقدم اون لیوان افتاده و شکسته، ‫از چندوچونش خبر ندارم،
‫بعدشم دست انداخته اینو برداشته
‫سم رو، یعنی پاراکوات رو پیدا کرده و ‫ریخته این تو
‫بعد، گوشی رو برداشته و ‫زنگ زده دفتر الف. ب. وینتر
‫بعدش اومد اینجا
‫خب، اول اونجا و بعدش اینجا
‫اون شب دوتا لیوان دیدم
‫یکی روی جلومُبلی و ‫یکی دیگه هم روی میز عسلی
‫حدسم اینـه لیوانِ روی جلومبلی ‫حاوی سم بوده که
‫ریختنش توی گلدون
‫یحتمل هم وینتر یه مقداری ازش خورده
‫یکی یه گلدون پرت کرده
‫به گمونم خورده به این دیوار
اون گلدونه ناپدید شده
‫اون یکی اونجاست و اینجای دیوار هم خط افتاده
‫حدس می‌زنم هدف وینتر بوده و
‫سرِ همین صورتش خراشیده شده بود
‫وقتی نقشه‌اش عملی نشد، ‫رفت سراغ یه شیء سنگین
‫احتمالاً شمعدون که ‫بعید می‌دونم خیلی سنگین بوده باشه
‫به نظرم اون شمعدون میفته، وقتی آقای وینتر...
‫...بعد خوردن سم، ‫خورده به این میز و افتاده
‫گمون کنم اون شیء سنگین این ساعته بود
ساعت کجا بود؟
‫دقیقاً. فکر کنم دلیلش همینـه
‫- یعنی میگی آلت‌قتاله همون ساعتـه؟ ‫- آره
‫تو که گفتی لیوانه آلت‌قتاله‌ست
‫گفتم بگی‌نگی آلت‌قتاله‌ست
‫- پس باید ساعته رو پیدا کنیم ‫- دقیقاً
حدس می‌زنی کجا باشه؟
‫نمی‌دونم، ولی مطمئنم یه‌جا رو کسی نگشته
‫یه ساعت؟
‫نه، من... عمراً
‫می‌دونید چرا؟ آخه اصلاً ‫اونقدرهام ساعتش سنتی نبود
این کارها چیـه؟ ‫یعنی چی که اونقدرهام ساعتش سنتی نبود؟
‫- دنبال دردسر نیستم ‫- راحت باش. ما خودمون پلیسیم
‫خیلی‌خب
‫خب، اتفاقاً یه ساعت پدرومادردار هست اینجا
‫بیشتر شبیه مجسمه‌ی یه آدمـه با عقربه‌مقربه
‫چرا همچین چیزی داری؟
‫چند وقت پیش‌ها، ‫از توی کتابخونه برداشتمش
‫بعد خبردار شدم آقای وینتر دنبالشـه و
‫از قبل سرِ یه سری مسائل ‫رابطه‌مون شکراب شده بود
‫وقتی هم که شنیدم رفتنیـه، ‫با خودم گفتم صبر می‌کنم بره و
‫بعد میذارمش سرجاش که ‫همه چی به هم ریخت
‫الانم دست منـه
‫هنوزم نمی‌دونم باحالـه یا نیست
ناموساً؟
‫- یعنی چی رفتنی بود؟ ‫- چی؟
‫گفتی آقای وینتر رفتنی بود، ‫ولی نرفت
‫- رفتن از کاخ ‫- بازنشستگی؟ ‫- به گمونم ‫- کِی بود؟
‫نمی‌دونم. بعد اینکه من اومدم اینجا. ‫یکی دو ماهی میشه؟
‫- یه سالـه اینجایی ‫- پشمام، خداوکیلی؟
‫- از کجا شنیدیش؟ ‫- نمی‌دونم. توی سالن؟
‫توی سالن؟ ‫توی سالن جلسه‌ای چیزی برگزار می‌کنید؟
‫چمی‌دونم بابا. شاید از اون پیرزنه شنیدم. ‫شاید هم از اون الدنگی که حمال داداشمـه.
‫- این که شد کل کاخ ‫- منظورم الدنگ معروفه‌ست
‫الدنگ‌ترین آدم دنیا
‫چی؟ من چمی‌دونم این مرتیکه چی میگه
‫اون بابا مُخش تاب داره
‫خودتون نفهمیدید اینو؟
‫- اصلاً نشنیدی الف. ب. می‌خواد بره؟ ‫- نه
من خیلی خودم رو درگیر خاله‌زنک‌بازی‌های این جماعت نمی‌کنم
‫خیر سرم نشستم به رئیس‌جمهور مورگن کمک کنم ‫این کشور وامونده رو سر و سامون بده
به جایی رسیدید؟
‫چون مطرح کردن همچین سؤالی ‫در خصوص برنامه‌ی بازنشستگی وینتر
خلافش رو ثابت می‌کنه
‫صبر کنید. وایسید
‫راستش، شبی که فوت کرد، ‫وقتی اومد اینجا،
‫من که ازش خواستم بیخیال همه چی بشه و ‫دست رد به سینه‌ام زد...
‫- کیو میگی؟ ‫- جاسمین. جاسمین هینی
‫آسمون ریسمون بافت از ‫اینکه ۱۱‏ سالـه کارمندِ اینجاست...
‫بله، می‌خوام مدیر ارشد بشم
‫اتفاقاً خیال می‌کردم مدیر ارشد بشم
‫ولی امشب آب پاکی رو ریختن رو دستم و
‫گفتن که حالا حالاها قرار نیست ‫مدیر ارشد بشم
‫رسماً بهم گفت برم بمیرم که ‫جسدِ وینتر و نشونش دادم
‫نمی‌دونم ربطی به رفتنش داره یا نه
‫شبی که آقای وینتر فوت کرد، ‫حسابی زد تو پرِ جاسمین
‫جاسمین هینی قرار بوده که ‫مدیر ارشد بعدیِ کاخ سفید بشه
‫همه، از جمله خودش، در جریان بودن. ‫آقای وینتر یه سال پیش بهش گفت.
‫قرار بود بازنشسته بشه و ‫جاسمین بشینه جاش
‫ولی طیِ این یک سال گذشته،
‫همه‌مون حس کردیم... که از این خبرها نیست
‫هیچوقت یه تاریخ دقیق تعیین نکرد
‫ولی داستان هر چی که بود ‫انگار هی عقب میفتاد
‫اولش تعطیلات بود
‫بعدش حملات تروریستی چهارم مارس. ‫بعدش که نمی‌تونست بره.
‫بعدش عید پاک
‫- بعدش روز استقلال ‫- دوباره تعطیلات از راه رسید
‫حس کردم جاسمین کلافه شده. ‫بهش گفتم دندون رو جیگر بذاره،
‫همین روزها وقتش می‌رسه و ‫کنار می‌کشه
‫خودم از این بابت مطمئن بودم. ‫جاسمین هم باورش شد.
‫تا اون شب
‫من جایی نمیرم
‫بازنشست نمیشم. ‫اقلاً تا چند سال آینده.
‫زد تو پرِش و
‫کارد می‌زدی خونش در نمیومد
‫می‏دونم. می‌دونم...
‫چند سال؟! این همه سال منتظر موندم! ‫این تو بمیری دیگه از اون تو بمیری‌ها نیست
‫باید باهاش صحبت کنی
‫هر چی زر زدم بسمـه، خب؟ ‫هیچ گوهی نصیبم نشده
‫این همه سال پابه‌پاش اومدم،
‫چیزی جز یه بله‌قربان‌گوی چاپلوس نبودم
‫تموم گندکاری‌هاش رو لاپوشونی کردم
‫سعی کرد باهاش حرف بزنه، ‫ولی انگار نه انگار
‫اسمش رو که نمیشد صحبت گذاشت
‫فرصت دیگه‌ای هم گیرش نیومد
‫- جاسمین هینی؟ ‫- بله
‫جا خوردید؟ ‫بیدی نیستم که با این بادها بلرزم
‫ولی دروغ چرا؟ ‫یکمی اوضاع جالب‌تر پیش رفت
‫قبلاً یه چند نفری که فکر می‌کردم
‫توی مرگِ آقای وینتر ‫نقشی داشته باشن رو شناسایی کرده بودم
‫حالا یکی دیگه اضافه شده بود
‫همینـه
‫خودشـه
‫همین الان شنیدیم. تنها کسی که انگیزه‌اش قطع‌به‌یقین از همه بالا‌تره، خودشـه
‫تازه، دسترسی هم داشته و ‫کاملاً هم با عقل جور در میاد
‫خودش همه چی رو بهمون گفت، ‫همه جا رو نشون‌مون داد و زمینه‌سازی کرد
‫کارمون شده موشکافی بقیه‌ی افراد، ولی...
‫هر از گاهی جواب ‫دقیقاً جلوی چشمتـه
‫جلوی چشمـه ها ولی کسی نمی‌بینه
‫تابلوترینـه
‫همون چیزی که بهش زل زدی، ‫ولی چشمت رو نگرفته
‫بله، موافقم
‫ولی دقیقاً چطوری؟
‫کِی؟ هم‌دستی نداشته یعنی؟
‫مشخصاً اگه پای افراد دیگه‌ای در میون باشه،
باورپذیرتر میشه
‫می‌دونم عجیبـه
ولی ‫فیلم «قتل در قطار سریع‌السیر شرق» رو دیدید؟
‫- جدیده؟ ‫- یا قدیمیـه ‫هیچکدومش رو ندیدم
‫- پس چرا میگی کدومش؟ ‫- کتابش رو خوندم
‫خب، من کتابش رو نخوندم. ‫اصلاً موضوع این نیست.
‫- مسئله اینجاست که قضیه... ‫- کتابش خوبـه
‫خیلی‌خب، صد البته. ‫حالا ایشالا یه روز می‌خونمش.
« قتل در قطار سریع‌السیر شرق » « آگاتا کریستی »
‫درستـه. خیلی‌خب. عجیب شد
‫بگذریم، اگه یادت باشه، ‫تهش معلوم میشه همه توی قتل دست داشتن
‫تموم مظنونین ‫بعد، همین برام سؤال شده...
‫صبر کن. تو باهام موافقی؟
‫چی؟
‫- وقتی گفتم همه چی درست جلو چشمـه ‫- آره
‫قبلاً هم حرفم رو تصدیق کردی، ولی ‫فهمیدم داشتی منو دست مینداختی
‫آره
‫آره. یعنی قبلاً مسخره‌ام می‌کردی، ‫ولی این دفعه هدفت مسخره‌کردن نبود؟
‫نه
‫می‌خوام برگردم سر خونه‌ی اول
‫گهگداری جواب درست جلوی چشمتـه
‫جایی که به چشمت نمیاد
‫تابلوترینـه. ‫تموم مدت بهش زل زده بودی
‫ولی به چشمت نیومده
‫آره
‫موافقم
‫- اون... ‫- آره
‫دفتر یادداشت روزانه‌ی الف. ب. وینتر؟
‫همونجا توی قفسه‌ی اتاقی که ‫برای کسی اهمیتی نداشت
‫چون تنها جایی که کسی کنکاش نمی‌کنه کجاست؟
‫از اون قوطی‌های شبیه به قوطیِ نوشابه استفاده می‌کنم
‫منتها تهش باز میشه
‫بگذریم، منظورتون چیز دیگه‌ای بود
‫اتاقِ کتاب‌ها
‫کتابخونه برای کسی اهمیت نداره
‫باید زودتر از اینها متوجه می‌شدم. ‫همه چی اینجا بود.
‫دفترهاش، دفتر یادداشت‌هاش، مثل کتاب‌های قدیمی بودن
‫هر چیزی دستش میومد رو ‫توشون می‌نوشت
‫کتابخونه اتاقِ محبوب آقای وینتر بود
‫هر صبح اول وقت یه سر میومد اینجا
‫همیشه هم قبل خواب ‫یه سر می‌زد و می‌رفت اتاقش
‫اصلاً به ذهنم خطور نکرد، ‫دقیقاً هم بخاطر همین گذاشتش اینجا
خوندیش؟
‫سعیم رو کردم
‫خب؟
‫خب، نوشته‌هاش هم خنده‌دار بود،
‫آموزنده، خودمنتقدانه و در عین حال، ‫به طرز غیرمترقبه‌ای بخشنده و نیش‌دار
‫بعضی از احساساتش رو راحت بروز می‌داد، ‫اکثرشون هم مثبت بودن و بعضی‌هاش منفی
‫یه انزجار خاصی نسبت به لیلی شوماکر داشت که
‫فکرشو می‌کردم
‫ولی شدتش عجیب بود
‫رابطه‌اش با آقای گوتارد عملاً شکراب بود. ‫دل خوشی از تریپ نداشت.
‫از نظرش دسترسی مارولا به ‫اون همه چاقو خطرناک بود و
‫همچنین دسترسی شیلا به ودکاها
‫یه دفتر حساب عجیب‌غریب داشت ‫پُرِ سرواژه و اعدادی که
‫اون زمان نتونستم درک کنم
‫ولی بعداً معلوم شد که ‫چه اطلاعات مهمی رو برملا کرده
‫یعنی به کارتون اومد؟
‫خیلی. البته، قبل اینکه به صفحه‌ی آخر برسم
‫توی صفحه‌ی آخر چی نوشته بود؟
‫هیچی
‫یادداشت خودکشی
‫بله. ولی یادداشت خودکشی نبود. ‫خب، ولی من نمی‌دونستم.
‫عذر می‌خوام، یعنی ممکنـه ‫یادداشت خودکشی بوده باشه؟
‫از ابتدای ماجرا بر این باور بودم که ‫آقای وینتر دست به خودکشی نزده
‫ولی این یادداشت
‫واقعاً شبیه یادداشت خودکشی بود
‫اما حالا، ‫در کنار صفحه‌ی کاملش،
‫مشخصاً همچین چیزی نبود، نه در اصل
‫هنوز نتونستم توجیهش کنم
‫- خودش صفحه رو پاره کرده؟ ‫- یا کار یکی دیگه بوده؟
‫- سهواً؟ ‫- یا که عمداً؟
‫کسی خبر داشته این دفتر‌ها ‫تموم مدت اینجا بودن؟
‫- کی؟ ‫- انجی
‫- جاسمین ‫- ولی چرا همراهش بوده؟
‫- چطوری همراهش بوده؟ ‫- یعنی چی؟
‫اگه توی اتاق زرد بیضی‌شکل کشته شده،
‫چرا باید یادداشت خودکشیش ‫توی اتاق سرگرمی باشه؟
‫یعنی تصادفی بوده؟
‫تصمیم‌تون چی بود؟
‫من تصمیم خاصی نگرفتم،
‫چون اون لحظه هر چی رِشته بودیم ‫پنبه شد
‫طبقه‌ی بالا. همین حالا
‫هی، به دل نگیرید. مدلمـه
‫من ناراحتم، کارآگاه کاپ
‫خب، بد شد که
‫آخه شما مهم‌ترین آدم دنیایید
‫چی ناراحت‌تون کرده؟
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫کی شما رو دوباره به کاخ راه داده؟
‫نمی‌خوای جواب بدی؟
‫خیلی‌خب، بله، ‫قبل از اینکه کسی بخواد بهم انگی بزنه...
‫- هری... ‫- تصمیمش با یه نفر نبوده
‫تصمیم چندین حزب مختلف بود
‫- جنابعالی به من زنگ زدی ‫- هری!
‫بله! آره. خیلی‌خب. ‫من زنگ زدم کارآگاه کاپ برگرده.
‫آقای رئیس‌جمهور، به نظرم لازمـه ‫همچین مسئله‌ای رفع و رجوع بشه
‫آسیب وارده از اون جلسه‌ی دادرسی سنا...
‫حتی منو در جریان نذاشتی ‫شما که اینجا زندگی نمی‌کنید!
‫اینجا کاخ سفیده ها. ‫ناسلامتی رئیس‌جمهورم. به تو گفت؟
‫نه
‫به من هم چیزی نگفت. بعلاوه، ‫اینجا حوزه‌ی اختیارات ما محسوب میشه.
‫تو سر پیازی یا ته پیاز؟ ‫حوزه‌ی اختیارات کجا بود؟!
‫متصدی اردوگاه نشسته ورِ دل‌مون؟!
‫حوزه‌ی استحفاظی پلیس پارک ملی...
‫پارک گرند تیتونِ کوفتیـه دیگه
‫باورِ غلط عوامـه
‫اینجا حوزه‌ی استحفاظی متروپولیتنـه. ‫بخاطر همینـه که من اینجام.
‫- لباس فرمم رو می‌بینید؟ ‫- بله، کور که نیستیم، رئیس
‫همیشه‌ی خدا با لباس فرمی. ‫موقع خواب درش میاری اصلاً؟
‫خیلی‌خب، هر کجا که باشم، ‫مورد احترام قرار می‌گیرم
‫شب قتل، ‫این تابلو توی اتاق قرمز بود
‫خیلی‌خب
‫تابلوهایی که اینجا بودن ‫الان توی اتاق سبزن
‫تابلویی که توی اتاق سبز بود، ‫همونجایی که اون تابلوها رو بردن،
‫الان توی اتاق قرمزه
‫چقدر رنگ. مهمـه مگه؟
‫- بله ‫- چرا؟
‫چون الان برام مثل روز روشن شد که ‫چطوری الف. ب. وینتر رو کشتن
‫- پرونده رو حل کردی؟ ‫- خیر
‫بخشی از پرونده رو حل کرده بودم. ‫یه بخش خیلی مهمش رو.
‫می‌دونستم چطوری رخ داده بود، ‫اما نمی‌دونستم کار کی بوده
‫ولی حالا فهمیده بودم که ‫چطوری سر از اون بخشش در بیارم
‫از رئیس‌جمهور خواستم ‫دو ساعت بهم وقت بده
‫اگه دو ساعت و
‫آدم‌های توی لیستم رو بهم می‌داد و
‫جمیعاً میومدن اتاق شرقی پیش من، ‫بهش می‌گفتم قاتل الف. ب. کی بوده
‫- خب؟ ‫- خب، قبول کرد
‫دو ساعت وقت واسه چی می‌خواستی؟
‫بیشتر برای پرنده‌نگری و ‫تموم کردنِ کارهای ناتموم
‫السی چایله. درستـه
‫کارآگاه کاپ توی سرسرا منتظر شماست و
‫احتمالاً باید کفش پاتون کنید
‫آره
‫انتخاب عالی
‫باید مصونیت کسی رو از شما می‌گرفتم ‫تا بیاد توی کاخ سفید
‫در اِزای حضور امروزتون
‫همین‌طوره، سناتور
‫اینجاست؟
‫کجاست؟ ‫توی محوطه‌ست
‫بسـه دیگه!
‫یوهو!
‫هم کلاغ ماهی‌خوار، هم دارکوب نرم‌پر و ‫هم جغد جیغ‌اره‌ای شمالی رو دیدم
‫اینم می‌دونم که رئیس دوکس ‫از این بابت هیجان‌زده‌ست
‫همیشه دیدنِ جغد می‌چسبه
‫بسیارخب. ممنون که اومدید
‫از همگی ممنونم وقت گذاشتید و ‫امروز تشریف آوردید اینجا
‫تشکر ویژه از قدرتمندترین مرد دنیا
‫ممنون از شما، آقای رئیس‌جمهور
‫حتماً شوخی‌تون گرفته
‫روز بخیر، دوستان
‫آقای دومبه، ممنون تشریف آوردید. ‫بنده کوردلیا کاپ هستم.
‫امروز در خدمت‌تون هستم
‫قبل از شروع چندتا نکته رو ‫خدمت‌تون عرض کنم
‫اولاً، می‌خوام مطمئن بشم همگی
‫بخاطر قتل الف. ب. وینتر اینجایید
‫اگه بابت قتل دیگه‌ای تشریف آوردید حسابی به مشکل می‌خوریم
‫پس بی‌زحمت بنده رو در جریان بذارید
‫خواهشاً به هیچ شیء یا اثر هنری ارزشمندی ‫دست نزنید
‫چرا که ممکنـه اثرانگشت ‫قاتلی که بغل‌دست‌تونـه روش باشه
‫من سؤالات رو جواب میدم
‫از اتاق سرگرمی طبقه‌ی سوم شروع می‌کنیم و
‫بعد میایم پایین
‫توضیح میدم. امیدوارم همگی کفش مناسب پوشیده باشن
‫یا اقلاً یه کفش درست‌وحسابی پاشون باشه
‫بسیارخب
‫آخرین نکته که حائز اهمیتـه
‫کارآگاه‌های زیادی، از جمله واقعی‌ها‌شون،
‫وقتی می‌فهمن قتل کارِ کی بوده ‫برای جمع‌بندی اقدام می‌کنن
‫چیزی که همیشه به چشمم غیرطبیعی میومد
‫ولی امروز اومدم خدمت‌تون عرض کنم،
‫بنده نمی‌دونم قاتل الف. ب. وینتر کیـه
‫می‌دونم کشته شده ها
‫می‌دونم یکی از همین جمع کشتتش
‫امیدوارم رئیس‌جمهور موقع دعوت ‫شما رو در جریان گذاشته باشه
‫اما نمی‌دونم کار کیـه
‫البته، مطمئنم وقتی کارم تموم بشه، ‫سر از این موضوع در میارم
‫بنابراین، اگه الف. ب. رو کُشتید،
‫شرمنده، دیگه راه برگشتی وجود نداره. ‫تهش متوجه میشم.
‫اگه هم الف. ب. رو نکشتید، ‫بازم با عرض معذرت نمیشه برید،
‫چون به نظرم کار خودتونـه و یحتمل ‫مدرکی چیزی برای اثباتش هم پیدا می‌کنم
‫چون قطعاً دست به کار وحشتناکی زدید
‫پس... آماده باشید
‫راه فراری نیست
‫قرارمون اتاق سرگرمی
‫- حقیقت داره؟ ‫- چی؟
‫- اینکه نمی‌دونستید کار کیـه؟ ‫- صد البته
‫خیال کردید توی این روند به این موضوع پی می‌برید؟
‫مطمئن بودم. یه پرنده‌ای هست...
‫یه مرغ مقلدی که یه ترفندی داره
‫می‌دونه یه حشره دور و برشـه، ‫ولی دقیقاً نمی‌دونه کجا
‫بنابراین یهو بال‌هاش رو باز می‌کنه
‫تا حشره پلک بزنه
شیش‌دونگ حواست باشه
‫به اون پلک
‫بیاید برگردیم به شبِ مراسم
‫این پرونده از جایی شروع شد که ‫مادرتون یه صدای گرومبی شنید...
‫دوید اینجا و دید آقای وینتر مُرده
‫من که بعدِ نیم ساعت رسیدم سرِ صحنه‌ی جرم،
‫همه‌تون باور داشتید خودکشی اتفاق افتاده
‫علی‌الخصوص جنابعالی
‫ما بر این باوریم که خودکشی اتفاق افتاده
‫همونجا درجا بهتون گفتم که ‫در اشتباهید و حق با منـه و
‫همه چی از همونجا شروع شد
حالا حالاها اینجا موندگاریم
‫بفرما برو
‫کمی بعد از رسیدنم،
‫به تک‌تک‌تون گفتم که دقیقاً چرا ‫معتقدم خودکشی نبوده
‫خبری از چاقو نیست
‫ولی موضوع فقط یه چاقوی ساده نبود
‫خونِ روی پیراهنِ آقای وینتر،
‫خونِ خودش نبود
‫خون و پیراهنِ وزیر امور خارجه‌ی استرالیا، رایلنس بود که
‫آقای وینتر یک ساعت قبل، بدون ذره‌ای تردید
‫پیراهنش رو با آقای رایلنس عوض کرد
‫دلیل این جابجایی...
‫با اینکه جالبـه، اما مرتبط نیست
‫من می‌تونم برم؟ ‫البته
کشفیات بعدی زمان‌بر شد
‫ولی اولین و مرتبط‌ترینش ‫همون چاقوی گمشده بود
‫همین هم باعث شد که متوجه بشم ‫یه چاقویی اینجا بوده
‫یه چاقوی درست‌حسابی که
‫متعلق به شما بوده، جناب گوتارد
‫همچنین، شما چاقو رو از صحنه‌ی جرم بردید و ‫سعی داشتید نیست‌ونابودش کنید
‫خودتون اعتراف کردید
‫بعد از ختم این غائله، ‫باید در مورد دفتر شخصی خودم حرف بزنیم
‫تک‌برگی از درختِ سدر لبنان و
‫یه مُشت دروغ بالاخره من رو ‫به خانم کانون رسوند،
‫کسی که حدوداً در زمان قتل وینتر ‫توی این اتاق حضور داشته و
‫داشته ودکایی رو می‌خورده که قرار بوده ‫تحویل خانم کاکس بده
‫داشتی برای مادرم ودکا می‌بردی؟
‫میشه اینجا سیگار بکشم؟ ‫آم...
‫نه
‫آیا خانم کانون ‫توی مرگ آقای وینتر دست داشته؟
‫نمی‌دونم
‫فعلاً. ولی اینجا بوده
‫آقای گوتارد و خانم کانون هردو ‫توی این اتاق حضور داشتن
‫بعدش سر از یه حقیقت مهم در آوردم،
‫این بار یکی از معدود افرادی که ‫اون شب به من دروغ نگفت،
‫پزشک قانونی، اَن داج بوده
‫خانم داج ظنِ بنده رو تأیید کرد
‫یحتمل آقای وینتر بر اثر ضربه‌ی شدید به
‫پشت‌سرش فوت کرده. ‫در واقع، سم هم خورده بود.
‫بعلاوه، بعد از مرگ رگش رو زدن
‫یعنی خودش رگش رو نزده
‫چون مُرده بود
‫آها، خیلی‌خب. گرفتم چی شد
‫تشکر
‫مردکِ خُل‌وضع
‫باورم شده بود که آقای وینتر رو ‫به زور کشوندن توی این اتاق که
‫البته، ان داج این گزارش رو تأیید کرد
‫آقای وینتر خودش رو توی اتاق سرگرمی نکشت
‫توی اتاق سرگرمی کشته نشده بود
‫کشونده بودنش اینجا
‫- از کجا؟ ‫- از اینجا، اتاق ۳۰۱
‫شب ضیافت اعضای دولت، ‫اتاق ۳۰۱ در حال بازسازی بود
‫بازسازیِ ساختگی که به دستورِ ‫رئیس‌جمهور مورگن و الیوت ترتیب داده شده بود
‫تا خواهر هری هالینجر نتونه توی کاخ سفید بمونه
‫اولین سرنخی که باعث شد بفهمم ‫این اتاق توی جریانات اون شب نقش داشته،
‫چسبِ روی درِ اتاقـه که ‫از نظرم غیرعادی اومد
‫عجیب‌تر از اون ‫بوی رنگ بود
‫چون اگه خاطرتون باشه، ‫بازسازی ساختگی بوده
‫صرفاً بخاطر اجتناب از حضور خواهرِ ‫به‌ظاهر غیرقابل‌تحملِ هری
‫میشه لطفاً تمومش کنی؟
‫اتفاقاً خیلی هم خانم خوبیـه
‫زیرِ رنگ‌، ردِ خون پیدا کردم. ‫خونِ تازه.
‫به همراه یه کشفِ خارق‌العاده‌ی دیگه:
‫یه کارآگاه جوان و باهوش که
‫اون طرف خیابون توی هتل هی‌آدامز مستقر بوده
‫یه نور قرمز چشمک‌زن توی این اتاق دیده،
‫طولی هم نمی‌کشه که آقای وینتر می‌میره
‫نوری که فهمیدم از مچ دستِ آقای تریپ مورگن بوده
‫ریدم توی این ساعت. چند وقتیـه بازی در آورده
‫شک نداشتم آقای مورگن ‫دخالتی توی این ماجرا داشته،
‫ولی منتظر نشستم تا خودش برملاش کنه که
‫به نحو احسن با تموم جزئیات این کار رو کرد. ‫تشکر فراوان.
‫- تشکر بابت چی؟ ‫- بابت توضیحات‌تون
‫من که توضیحی ندادم
‫- چیزی گفته بود حالا؟ ‫- بله
‫پشمام
‫کارآگاه کاپ منتظر شماست
‫می‌دونستم تریپ بخاطر اون کاراگاه جوان و ‫باهوش اومده اینجا
‫ولی اطلاعاتم در همین حد بود. ‫مطمئن بودم دیگه چیزی بیشتر از این
‫بهم نمیگه
‫- کنار پیانو؟ ‫- بله
‫ولی آدم پُرحرفیـه و
‫هر از گاهی لازمـه مو رو از لای حرفاش بکِشی بیرون
‫جرج مک‌کاچن. ‫جرج مک‌کاچن بزرگ.
‫شوخی کردم بابا. ‫می‌دونم سه‌تایید.
‫چه خبر، جرج‌جونی؟
‫فقط یه تریپ داریم. ‫بازم خدا رو شکر، نه؟
‫میگما، اون کارآگاهه رو دیدی که ‫شبیه ایندیانا جونزه و اینها؟
‫«زبده‌ترین کارآگاه دنیا»
‫نمی‌دونم. گمونم قراره بیاد اینجا به دیدنم
‫همه‌اش رو مُخمـه، جرج
‫باور کن، من اصلاً دخلی به این قضایا ندارم
‫من با الف. ب. چیکار دارم آخه؟!
‫مردک پا شده اومده توی اتاقم و ‫شروع کرده به مسخره‌بازی
‫ولی فقط همین بود. گرفتی چی گفتم؟
‫چرا اونجوری بهم نگاه می‌کنی؟!
‫یه چیزی بگم، جی؟ خب؟
‫اون شب، منظورم شب ضیافتـه. ‫ریدمانی بودم که اون سرش ناپیدا.
‫خودت اهل مهمونی بودی، نبودی؟
‫آره، آره، آره. گرفتی چی میگم
‫پس خیر سرم دارم عشق و حال می‌کنم، خب؟
‫چون داداش کون‌نشورم نمیذاره ‫با استرالیایی‌ها عشق و حال کنم
‫جز استرالیایی‌ها هیچکس نمی‌فهمه ‫معنی عشق‌وحال واقعی چیـه
‫پا شدم رفتم اتاقِ تهِ راهرو، خب؟
‫بلکه این جاکش‌ها دست از سرم بردارن و ‫داداش، همونجا از حال رفتم، خب؟
‫بیهوشِ بیهوش
‫بعدش که بیدار شدم...
‫میونه‌مون خوبـه دیگه؟
‫مک‌کاچن، داریم درد دل می‌کنیم دیگه، نه، داداش؟
‫خیلی‌خب. ببین داداش، بعدش که بیدار شدم،
‫دیدم الف. ب. وینتر بغل دستم افتاده
‫مردک مُرده بود. مُرده!
‫گفتم کارت دراومد، پسر
‫بدجور دستپاچه شدم، آخه همین الان ‫توی اتاقش داشتیم با همدیگه جر و بحث می‌کردیم
‫یه برقکار قلابی هم اونجا بود و ‫در جریان جر و بحث بین‌مون هست
‫بعدش پا شدم رفتم توی راهرو، ‫اون سرخدمتکارِ معلوم‌الحال مست رو دیدم
‫اونم وضعش خراب بود، ولی ‫غلط نکنم اصلاً منو نمی‌دید
‫بعد برگشتم تو و الف. ب. رو گرفتم
‫رفیق، به کارم افتخار نمی‌کنم، خب، جرج؟
‫شرمنده‌ام، ولی جسد مرتیکه رو بلند کردم و
‫تا تهِ راهرو بردمش
‫اصلاً نمی‌دونستم کجا دارم میرم
‫بردمش اتاق سرگرمی و گفتم ‫بذارم همونجا بمونه، خب؟
‫بعد سریع رفتم توی اون یکی اتاق و
‫دیدم خون ریخته رو زمین
‫واسه همین، رنگ رو برداشتم و ‫بله، داداش، جدی میگم
‫گرفتم همه جا رو رنگ کردم
‫حال کردی چقدر زرنگم؟
‫آدرنالینت که می‌زنه بالا، ‫چه کارها که از آدم سر نمی‌زنه
‫داداش، یهو دیدم شدم اوستا نقاش!
‫بعدش تموم شد، خب؟ ‫گندکاریم رو که جمع کردم
‫داداش، یه نگاه که به اطراف انداختم، ‫دیدم یه دسته کلید افتاده روی زمین
‫با خودم گفتم این دیگه از کجا پیداش شد؟
‫واسه همین دوتا پای دیگه قرض کردم و ‫دویدم تهِ راهرو، خب؟
‫ولی آروم عینهو پلنگ
‫چون دلم نمی‌خواست مامان الیوتِ روانی رو بیدار کنم
‫دسته‌کلید رو بردم و ‫گذاشتم توی جیب الف. ب. که
‫دیدم توی جیبش یه تیکه کاغذه
‫درآوردم دیدم زِکی، یادداشت خودکشیـه
‫الف. ب. زده بود ‫خودشو کشته بود
‫پشمام!
‫پیش خودم گفتم که بعله، ‫قشنگ ریدی به همه چی، خب؟
‫چون اگه جسدش رو جابجا نمی‌کردم، ‫مشکلی پیش نمیومد
‫می‌خواستم چیکار کنم حالا؟ ‫کِشون‌کِشون برگردونمش؟
‫اگه کسی منو می‌دید چی؟ تازشم، تو فضا سِیر می‌کردم
‫همونجا بود که یه نموره ‫اوضاع رو بی‌ریخت کردم، خب؟
‫چون دیگه عقلم قد نمی‌داد چیکار کنم. ‫قلبم عینهو گنجیشک می‌زد
‫پیش خودم گفتم یه کاری کن ‫شبیه خودکشی بشه
‫واسه همین درِ اتاق بغلی رو وا کردم و ‫رفتم توی دفتر اون یارو شیرینی‌پز آلمانیه
‫چون می‌دونستم مرتیکه‌ی روانی ‫چاقوهاش رو ورِ دلش نگه می‌داره
‫همیشه‌ی خدا ازش چاقو قرض می‌گیرم. ‫واسه هر کاری حالا.
‫یه بار واسه بُریدن کمربند یکی از ‫این روبدوشامبرها چاقوش رو قرض گرفته بودم
‫چاقوش رو برداشتم و ‫شروع کردم به بُریدن
‫بگذریم، چاقو رو که برداشتم، ‫برگشتم توی اتاق و
‫همون کار نحس رو انجام دادم، جی
‫رگشو زدم. چاقو رو انداختم و ‫یادداشت و گذاشتم سرجاش و جیم زدم.
‫فقط همین
‫همون‌طوری که گفتم، داداش
‫من اصلاً دستی توی این قضایا نداشتم
‫فکر نکنم دیگه پیداش بشه. ‫خوشحال شدم باحات حرف زدم، جی. فعلاً
‫کسشعره بابا! ‫چاقوهای من رو برداشتی؟
‫- مامانم؟ ‫- کون‌نشور؟
‫- الان سرخدمتکار معلوم‌الحال مست رو نشونت میدم ‫- برقکار قلابی؟
‫یه فکری به حال خودت ببین، تریپ
‫خب، شاید بهتر بود ‫من هم مهمونی دعوت می‌کردی، دادا
‫کارِ تریپ بود حالا؟
‫تریپ الف. ب. وینتر رو کشته بود؟ ‫جوابی برای این سؤال ندارم. نه فعلاً
‫ولی اینو بگم که آقای وینتر ‫اینجا کشته نشده بود
‫در واقع، تقریباً ۲۰ دقیقه‌ای از مرگش می‌گذشت
‫وقتی تریپ کِشون‌کِشون بردش تهِ راهرو
‫بنابراین، مجدداً همون سؤالی مطرحـه که
‫لحظه‌ی ورود عرض کردم
‫از کجا و توسط کی؟
‫این دفعه حتی باورنکردنی‌تره و ‫بیشتر جا می‌خورید
‫از کجا؟
‫از این پایین
‫شب ضیافت اعضای دولت،
‫کایلی مینوگ توی اتاق لینکلن ‫لکه‌ی خون پیدا کرد
‫معتقدم آقای وینتر رو بردن توی اتاق لینکلن، ‫ولی فقط به طور موقت
‫مکانی برای استراحت کوتاه
‫برای شخصی که از اتاق زرد بیضی‌شکل تا اینجا آورده بودتش و
‫می‌خواست از پله‌ها ببرتش اتاق ۳۰۱
‫حالا، چرا میگم از اتاق زرد بیضی‌شکل آورده بودتش؟
‫چون این حرفِ شماست. ‫قسم هم خوردی.
‫یه نگاه به راهرو انداختم و ‫دیدم داره یه جسد رو
‫از تو اتاق بیضی‌شکل بیرون میاره
‫پس، از اونجا؛ اتاق زرد بیضی‌شکل
‫ولی توسط کی؟
‫شما هم دیدید، درست میگم، آقای دومبه؟
‫به توصیه‌ی وکیلم، من...
‫به خودت فشار نیار، داداش
‫کی رو دیدید که داشته جسدِ آقای وینتر رو ‫از اتاق زرد بیضی‌شکل می‌کِشیده بیرون؟
‫اون!
‫آهان!
‫بروس گلر. مهندس بدعنق، ‫اما ظاهراً بسیار محبوب
‫کسی که اون شب با ‫آقای وینتر و تریپ بحثش شده بود و
‫کسی که لیلی نیم ساعت بعد ‫توی اتاق زردِ بیضی‌شکل دیده بود
‫ولی وقتی که ‫شما ایشون رو دیدید، آقای دومبه
‫ایشون داشت کشون‌کشون ‫الف. ب. وینتر رو از این راهرو می‌برد
‫اما چرا؟
‫خب، این از نگاه بروس،
‫پیچیده‌تر از این حرف‌هاست، ‫چون اون داشت روی جنایتی که
‫فکر می‌کرد توسط معشوقه‌‌اش ‫انجام شده سرپوش میذاشت
‫السی چایله ‫پشمام
‫بروس و السی ‫مدتی بود که توی رابطه بودن
‫توی شب ضیافت دولت بروس دید ‫السی دقیقاً اینجاست و پریشون‌احوالـه
‫بخاطر جر و بحثی که به تازگی توی ‫اتاق زرد بیضی‌شکل با آقای وینتر داشت
‫در حالی که آقای وینتر توی اتاق موند، ‫بروس سعی کرد که السی رو آروم کنه،
‫اما السی صبرش سر اومده بود
‫من... من می‌کشمش
‫بروس اینجا السی رو تنها گذاشت
‫راهرو رو تا آسانسور قدم زد،
‫بعد نگرانش شد و برگشت
‫اما دید که السی داره از ‫اتاق زرد بیضی‌شکل فرار می‌کنه
‫زمانی که خودش وارد اتاق شد، ‫دید آقای وینتر مُرده
‫بنابراین، مثل هر آدم ‌درستِ دیگه‌ای
‫اونجا رو تمیز کرد
‫که باعث شد در نتیجه ‫آقای وینتر رو از اتاق خارج کنه
‫این همون چیزی بود که آقای دومبه دید
‫این نکته هم بسیار حائز اهمیتـه که ‫السی دیدِ کاملاً متفاوتی به ماجرا داره
‫اون فکر می‌کنه که ‫بروس آقای وینتر رو کشته
‫اون اصرار داره که بگه ‫زمانی که وارد اتاق شد،
‫آقای وینتر از قبل مرده بود و ‫وقتی که رفت بروس رو ندید
‫بروس هم مشکلات شخصی ‫خودش رو با آقای وینتر داشت و
‫السی می‌دونست بروس از طرز ‫برخورد آقای وینتر باهاش عصبانیـه
‫فرقی نداره، چه فکر کنید ‫کار السی بوده چه بروس...
‫- السی ‫- السی
‫بروس
‫بهرحال، بروس آقای وینتر رو جابجا کرد
‫اون رو کشون‌کشون به اتاق‌خواب لینکلن برد
‫همونجا گذاشتش تا بره بالا و ‫قفل در اتاق ۳۰۱ رو چسب بزنه
‫تا وقتی که با جنازه‌ی آقای وینتر برگشت ‫بتونه راحت‌تر وارد اتاق بشه و
‫بعدش ایشون رو بالا برد و اونجا رها کرد
‫بخاطر این می‌دونم کار تو بوده، ‫چون خودت ایشون رو تا پایین آوردی و
‫احتمالاً تنها کسی هستی که
‫می‌تونست آقای وینتر رو ‫از اون پله‌ها بالا ببره و
‫اینا هم کلیدهای تو بودن که ‫تریپ توی اون اتاق پیدا کرد
‫بنابراین...
‫می‌رسیم به اینجا
‫نقطه‌ی شروع تمام ماجرا
‫چون من معتقدم که آقای وینتر ‫توی همین اتاق کشته شد
‫که ما رو برمی‌گردونه به یک سؤال:
‫کار کی بوده؟
‫خب، باید کار خودش باشه، مگه نه؟ ‫بروس، همون مهندسه
‫- می‌تونه السی هم باشه ‫- کار اون نیست
‫آره، منم فکر نکنم
‫ولی بالاخره کار یکی از این دوتاست، ‫درسته؟ بروس و السی؟
‫خیلی داستان رو برامون مهیج کردی
‫لطف دارید. ‫بله، خودم هم همین فکر رو می‌کردم.
‫باید کار بروس یا السی بوده باشه. ‫اما لحظه‌ای که به این فکر افتادم،
‫فوراً شرایط مخالفش هم در نظر گرفتم، ‫که یه کارآگاه باید همیشه این کارو بکنه
‫اگه کار بروس یا السی نبود چی؟
‫ممکنـه جفت‌شون حقیقت رو گفته باشن؟
‫ممکنـه هیچکدوم آقای وینتر رو نکشته باشن؟
‫ممکنـه توی بازه‌ی زمانی‌ای که
‫السی کنار کمد بود و بروس کنار آسانسور،
شخص سومی آقای وینتر رو توی ‫اتاق زرد بیضی‌شکل کشته باشه؟
‫چنین احتمالی وجود داره؟
‫- بله! ‫- نه!
‫منظورت چیـه که ‫ممکنـه کار شخص سومی باشه؟
‫- کار کی؟ ‫- چطور وارد اتاق شده؟
‫از همون در
‫- ممکنـه کسی همچین کاری کنه؟ ‫- یکی همین کار رو کرده!
‫اون!
‫مرد سوم
‫خودش گفت توی اون اتاق بوده
‫خودم صداش رو ‫توی اون اتاق شنیدم
‫منم دیدم از اون اتاق وارد راهرو شد
‫من مصونیت دارم
‫می‌دونستم! ‫من... من می‌دونستم!
‫همه‌ی اون ادا و اطوارها که من فقط
‫یه فروشنده‌ی اسکلم که ‫عاشق استرالیایی‌هاست و
‫نمی‌دونم چی شد که پام به کاخ سفید باز شد
‫اون همون یاروئه‌ست توی اون فیلمـه
‫اد نورتون. فیلم «ترس کهن». حرف نداره
‫همه‌اش اداست. ‫یه روده‌ی راست تو شکمش نیست.
‫اون یه آدمکشـه
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آدمکشی که برای تو کار می‌کنه
‫شوخی کردم
‫ولی خیلی خوب بازی کردم
‫مگه نه، دوستان؟
‫راسل کروی جدیدی ظهور کرده!
‫خودم این سناریو رو در نظر گرفته بودم. ‫این که قاتل آقای دومبه باشه.
‫آقای دومبه اعتراف کرده که ‫توی اون اتاق حضور داشته
‫می‌تونست بیاد اینجا و آقای وینتر رو بکشه و
‫بعدش به اتاق برگرده و ‫به مادرش زنگ بزنه
‫خاله‌ام
‫امکانش وجود داره و در نظر می‌گیرمش
‫ولی بیاید تصور کنیم که ‫آقای دومبه قاتل نیست
‫فقط برای یک لحظه. ‫ممکنـه کس دیگه‌ای باشه؟
‫یکی که تیزتر از این حرف‌ها بوده باشه
‫شخص چهارمی که
‫قبل از آقای دومبه وارد اون اتاق شده و
‫بعد از رفتن السی به این اتاق اومده و
‫قبل از برگشتش آقای وینتر رو کشته
‫چنین احتمالی وجود داره؟
‫- بله! ‫- نه!
‫نه! غیرممکنـه، مگه نه؟
‫با این حال! با این حال! ‫با این که متوجه‌ی...
‫دور از ذهن بودنِ این سناریو میشم، ‫ولی نمی‌تونم نادیده بگیرمش
‫چون دیشب که توی این اتاق بودم،
‫متوجه‌ی چیزهایی شدم. ‫چیزهای سؤال‌برانگیزی.
‫یه ساعتِ بزرگ از روی طاقچه گم شده
‫یکی از گلدون‌ها گم شده
‫گل‌ها رو سم سوزونده
‫چیزهایی که توسط بروس، ‫السی و آقای دومبه توجیه‌ناپذیرن
‫چیزهایی که نشون از ‫حضور شخص دیگه‌ای میده
‫ولی یه مظنون اینجا داری. ‫درست همین‌جا.
‫دو نفر، سه نفر
‫اگه دنبال چهارمی می‌گردی، ‫این یکی هم اضافه کن
‫کار جالبی نیست، دادا
‫چرا داری روی چیزی که به شدت ‫بعید به نظر می‌رسه انقدر تلاش می‌کنی؟
‫چه سؤال خوبی پرسیدی، آقای هالینجر
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫منم مثل شما از این بابت متعجبم
‫سؤالیـه که پرنده‌نگر ‫راجع‌به هر چیزی که می‌بینه می‌پرسه
‫چرا؟
‫چرا باید این احتمال رو در نظر بگیرم؟
‫چرا باید برم سراغ ‫عجیب‌ترین، غیرعادی‌ترین و
‫نامحتمل‌ترین جواب برای حل این معما؟
‫جواب من به شما اینـه:
‫کبوتر مسافر
‫جوابت اینـه؟
‫انتظار این جواب رو نداشتم
‫کبوتر مسافر یه زمانی ‫به وفور همه جای دنیا بود
‫توی اوایل قرن ۱۹اُم ‫تعدادشون به میلیاردها کبوتر رسیده بود
‫میلیاردها!
‫و در اواخر قرن ۱۹اُم، ‫عملاً منقرض شده بودن
‫در واقع فکر می‌کردن که منقرض شدن
‫اما بعدش توی سال ۱۹۰۷
‫یه دسته‌ی کوچیکی از اونا توی ‫مناطق روستایی ویرجینیا دیده شد
‫این آخرین باری بود که ‫توی تاریخ یکی کبوتر مسافر رو دید
‫حدس می‌زنید اون شخص کی بود؟
‫شما ‫دارم میگم سال ۱۹۰۷
‫ایشون
‫الکساندر همیلتون!
‫تو چه ابله‌ای هستی!
‫تدی روزولت
‫رئیس‌جمهور تدی روزولت ‫آخرین کسی بود که
‫تونست کبوتر مسافر رو توی طبیعت ببینه و
‫وقتی که دید، باورش نمیشد. ‫به نظر غیرممکن می‌اومد.
‫با عقل جور در نمی‌اومد
‫یه پرنده‌نگر بزرگ، ‫و تدی روزولت پرنده‌نگر بزرگی بود،
‫دنبال پیدا کردن بستره و ‫روابط و تاریخچه رو درک می‌کنه
‫چیزی که مشاهده می‌کنید ‫باید با عقل جور در بیاد و
‫دیدن اون دسته از کبوترها با عقل جور در نمی‌اومد
‫اونا منقرض شده بودن
‫اما، از طرفی هم باید به خودت اعتماد کنی
‫چون خودت می‌دونی داری چی می‌بینی
‫حتی اگه عالم و آدم ‫باهات مخالفت کنن و بگن اینطور نیست
‫تو خودت می‌دونی. ‫ایشون هم می‌دونست و منم می‌دونم.
‫چی رو؟
‫اینکه قاتل از اون در با یه لیوان سم
‫وارد اتاق شد. سم پاراکوات
‫قاتل سعی کرد آقای وینتر سم رو بخوره و
‫آقای وینتر هم اون رو خورد
‫البته فقط جرعه‌ای، بعدش سم رو روی ‫گل‌هایی که کنارش بود ریخت و
‫باعث سوختن گل‌ها شد
‫قاتل یکی از گلدون‌ها رو به سمت ‫آقای وینتر پرت کرد اما بهش نخورد
‫این گلدون به همین دیوار خورد و شکست و
‫تکه‌های شکسته‌ی اون گلدون ‫به پیشونی آقای وینتر خورد
‫اما قاتل بعدش ساعت بزرگی که ‫روی طاقچه بود رو برداشت،
‫بزرگ‌ترین، سنگین‌ترین، در دسترس‌ترین ‫آلت قتاله‌ای که توی اتاق وجود داشت و
‫باهاش به سر آقای وینتر ‫ضربه زد و اون رو کشت
‫این چیزیـه که می‌دونم
‫ولی این خودش غیرممکنـه
‫غیرممکن نیست، خارق‌العاده‌ست
‫غیرممکنـه، زن
‫می‌خوای بگی یکی قبل از آقای دومبه
‫- وارد اون اتاق شده؟ ‫- آره
‫بعدش وقتی آقای وینتر تنها بوده ‫وارد این اتاق شده؟
‫- بعد از جر و بحثی که با السی داشته؟ ‫- بله
‫- و بعدش الف. ب. رو کشته؟ ‫- بله
‫- بعدش چی؟ کجا رفت؟ ‫- از اتاق خارج شد
‫از کدوم در؟ بیرون از ‫این دوتا درها آدم حضور داشته
‫آقای دومبه درست همونجا ‫داشت با مادرش حرف میزد
‫- از اون در نرفت ‫- پس از کدوم در رفت؟
‫- خدای من ‫- پشمام
‫از اون در رفت
‫من که هنوز دری نمی‌بینم
‫چون دری اونجا نیست، آقای دومبه
‫دیگه وجود نداره
‫ولی شبی که قتل اتفاق افتاد ‫اونجا یه در بود
‫یه گذرگاهی بین اتاق ‫زرد بیضی‌شکل و اتاق معاهده
‫حتماً خودم دیدمش، ‫ولی نظرم رو جلب نکرد
‫حتی وقتی که امروز اینجا اومدم و ‫متوجه‌ی چیزهای سؤال‌برانگیز دیگه‌ای شدم
‫به‌کل از دستم در رفت
‫زمانی متوجه شدم که ‫دیدم جای چندین نقاشی عوض شده و
‫یکی این نقاشی رو اینجا آورده ‫تا فضای بزرگی رو پوشش بده
‫همونجا بود که فهمیدم چی شده
‫فهمیدم که در مهر و موم شد، ‫مخفی شد و روش دیوار کشیدن!
‫دری که غیرممکن رو ممکن و
‫تک تک شماها رو مظنون می‌کنه
‫- نه! ‫- نه!
‫- امکان نداره. من که نیستم ‫- باریکلا
‫آره. شماها
‫همه‌تون
‫احتمال این که ‫یکی می‌تونسته وارد اتاق بشه و
‫آقای وینتر رو بکشه و بعدش
‫از اون در خارج شه به این معنیـه که ‫همه‌تون می‌تونید مظنون به حساب بیاید
‫حتی شما و شما
‫و البته شما
‫چون اگه نظریه‌ی من اشتباه بوده باشه، ‫پس حتماً یکی از شما سه‌تا قاتل بوده
‫اینجا هیچکس توی اون مدت کوتاه،
‫همون زمانی که آقای وینتر کشته شد ‫عذر موجهی نداره و
‫این واقعیت که بعدش ‫کارهای مسخره و عجیب دیگه‌ای کردید
‫دلیلی بر بی‌گناهی شما نمیشه
‫در واقع احتمال ‫گناهکار بودن شما رو افزایش میده
‫اینکه شما ایشون رو کشتید
‫یقیناً همه‌تون مشکوک به ‫قتل آقای وینتر هستید
‫همگی اون شب باهاش بحث کردید
‫- کون لقت، الف. ب.! ‫- حس می‌کنم مشکل شخصی‌ای باهام داری
‫اینم یه لیوان شکسته‌ی دیگه!
‫بازنشست نمیشم
‫این دسرِ منـه و ‫به روشِ من سرو میشه!
‫آقای وینتر، خواهش می‌کنم، ‫التماس می‌کنم
‫سرش داد زدید
‫تهدیدش کردید
‫دهن کوفتیت رو بسته نگه دار
‫آشکارا گفتید که ‫فکر کشتنش رو توی سرتون دارید
‫اگه دیگه اینجا نباشه، ‫دیگه نمی‌تونه اخراجم کنه
‫بعضی‌هاتون حتی گفتید که قراره بکشیدش
‫سرت رو می‌بُرم... ‫می‌کشمش
‫و بعد یکی‌تون به حرفش عمل کرد
‫پس بگید ببینم
‫کی اون در رو مهر و موم کرده؟
‫جاسمین هِینی دستور مهر و موم در رو داد
‫چی؟
‫دیدم دارن کارهاش رو انجام میدن و ‫به نظرم تصمیم عجیبی بود
‫از اونجایی که جناب رئیس‌جمهور و ‫آقای مورگن دیگه اینجا زندگی نمی‌کنن
‫پرس و جو کردم و ‫بهم گفتن دستور جاسمین بوده
‫عجب
‫نمی‌خواستی بهمون بگی، خانم هینی؟
‫نه، قصد نداشتم، خانم کاپ
‫کارآگاه کاپ!
‫واقعاً فکر می‌کنید کار من بوده؟
‫شما در به در دنبال این شغل بودید. ‫فکر می‌کردید ایشون بهتون خیانت کرده.
‫باهاش جر و بحث‌تون شد، بنابراین... بله
‫شاید
‫شما در رو مهر و موم کردید؟
‫بله، کار من بود
‫ولی پیشنهاد یکی دیگه بود
‫- بهم دستور دادن ‫- کی دستور داد؟
‫بهم زنگ زد و گفت ترتیبش رو بدم
‫- کی؟ ‫- ایشون!
‫جانم؟
‫دروغـه
‫پری، داره دروغ میگه
‫پری؟
‫آره. جاسمین؟
‫کارآگاه کاپ ‫یعنی هرگز زنگ نزدی؟
‫- به خانم هینی که در رو مهر و موم کنه؟ ‫- بله
‫نه! این چه حرف بی‌خودیـه؟
‫خودتون بهم زنگ زدید. ‫باهاتون صحبت کردم.
‫این بار دومیـه که گفتید
‫برخلاف ادعای دیگران ‫با کسی تماس نگرفتید
‫می‌دونم. اصلاً همچین خبری نبوده. ‫داره دروغ میگه.
‫پس وقتی مأمور راوش گفت ‫شما حین ضیافت دولت
‫دستور تخلیه‌ی طبقه‌ی دوم رو ‫به سرویس مخفی دادید، دروغ می‌گفت؟
‫ ساعت ۹:۲۲ شب زنگ زد. ‫خودم باهاش صحبت کردم.
‫آره، دیوونگی محضـه! ‫پری، تو یه چیزی بگو!
‫بله. بله
‫موافقم
‫تو که مشکلی با الف. ب. نداشتی؟
‫چی؟ نه! چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫خب، نه راستش
‫- کار من نبوده، خانم کاپ ‫- کارآگاه کاپ!
‫باید حرفم رو باور کنید
‫هیچ بایدی در کار نیست
‫روی کاغد دیواری اتاق ‫تصویر یه پرنده هست
‫توی اتاق خودتون
‫تقریباً شبیه لیکوی یلوه‌ای مالزیاییـه
‫مطمئن نیستم خودش باشه، ‫اما بهش می‌خوره اون باشه
‫لیکوی یلوه‌ای مالزیایی ‫یه پرنده‌ی به شدت گریزپاست
‫اما نه به اون معنای همیشگی. ‫نه تنها پیدا کردنش کار سختیـه،
‫بلکه شناساییش هم دشواره. ‫حتی اگه روی زمین ببینیدش.
‫اسمش لیکوی یلوه‌ایـه، اما برخلاف اسمش ‫از دسته‌ی پرندگان «خط‌زی» به حساب نمیاد
‫پرنده‌ی پرگویی هم نیست
‫آوازی داره که تقریباً شکم‌گویانه‌ست
‫انگار از جای دیگه‌ای داره میاد
‫شاید
‫کار تو نبوده
‫شاید... واقعاً دستور بوده و
‫شاید واقعاً یکی زنگ زده و
‫شاید اون کس شما نبودید
‫شاید یکی داشته تظاهر می‌کرده که شماست
‫صداتون رو تقلید می‌کرده
‫صدای خودش رو مخفی می‌کرده ‫تا خودش رو پنهان کنه
‫این احتمال وجود داره
‫« سناتور فیلکینز » ‫« رئیس جلسه »
‫این...
‫خب...
‫اومـم... به این سادگی نیست ‫(اشاره به قسمت دو)
‫کار من بود
‫من گفتم
‫من دستور مهر و موم در رو دادم. ‫من صدای الیوت رو تقلید کردم.
‫تقلید صدام خوبـه. ‫خودت هم خوب می‌دونی.
‫الیوت بلاتکلیفـه
‫«آه... خب... اومـم... به این سادگی نیست»
‫بلدم این کارو کنم. کار خودم بود ‫- چی؟ ‫- چرا؟
‫ ساعات ابتدایی اون شب، من و ‫آقای وینتر سرِ همون شب دعوامون شد
‫حرف‌های ناجوری به من زد و
‫منم توی اوج درگیری،
‫دفتر یادداشت روزانه‌اش رو برداشتم و ‫یکی از صفحاتش رو پاره کردم
‫بعدش پشیمون شدم
‫رفتم دنبالش و
‫اونجا بود که دیدم توی این اتاق ‫داره با السی جر و بحث می‌کنه
‫اولش رفتم، ولی بعدش فوراً برگشتم ‫چون بحث‌شون خیلی بالا گرفته بود
‫همون موقع بود که جسدش رو دیدم
‫درست اونجا
‫مُرده بود
‫اونا کشته بودنش
‫کی‌ها؟
‫اونا ‫- نه! ‫- نه!
‫جفت‌شون توی این اتاق بودن و
‫دقیقاً همون اتفاقی افتاد که ‫شما تعریف کردید، کارآگاه کاپ
‫السی و وینتر داشتن جر و بحث می‌کردن. ‫السی سمتش یه گلدون پرت کرد.
‫گلدون بهش نخورد، ‫ولی صورتش رو بُرید
‫بعدش بروس اومد و با ساعت زدش
‫این چیزیـه که خودشون بهم گفتن ‫پس سم چی؟
‫سم واسه همسر السی بود. ‫اون داشت زندگیش رو ویرون می‌کرد.
‫می‌خواست بی‌کار بشم، ‫می‌خواست زندگیم رو نابود کنه
‫و السی نقشه‌ی قتلش رو کشیده بود
‫دلم می‌خواست اونو بکشم!
‫این دقیقاً حرف خودشـه
‫اون شب رفت توی انباری و ‫فکر کرد لابد کسی اون‌ورها نیست و
‫بعدش سم رو پیدا کرد
‫از اونجا با آقای وینتر تماس گرفت ‫چون باید بهش می‌گفت که
‫برای نظافت اتاق‌خواب لینکلن دیر می‌رسه
‫چند دقیقه‌ی بعد هم اومد اینجا و
‫با آقای وینتر روبه‌رو شد و
‫وقتی که فهمید قراره اخراج بشه، ‫خون جلوی چشم‌هاش رو گرفت
‫همون موقع بود که گلدون رو پرت کرد. ‫سم رو بعداً به خوردش دادن.
‫چون خون زیادی ازش نرفته بود،
‫گفتن می‌تونن کاری کنن که ‫خودکشی به نظر برسه
‫این ایده‌ی بروس بود
‫دقیقاً اونجوری که گفتید، ‫خودکشی رو صحنه‌سازی کردن
‫یا شاید نزدیک به اون
‫لیوان رو از اتاق بغلی برداشتن
‫توی گلوش یکم سم ریختن
‫بعدش مابقی سم رو روی گل‌ها ریختن
‫خیلی زشت شد
‫ولی من دوتا لیوان دیدم
‫اون یکی مال من بود. ‫مشروب نیاز داشتم.
‫بخاطر یادداشت
‫نمی‌دونستم باید چه خاکی تو سرم بریزم
‫قلبم براشون مچاله شده بود
‫می‌دونم باورکردنی نیست، ‫ولی السی خیلی...
‫ترسیده بود
‫خودش دختر داره
‫بروس فقط می‌خواست ازش محافظت کنه
‫اون صفحه‌ای که از دفتر آقای وینتر پاره کردم
‫شبیه به یه یادداشت خودکشی بود
‫مطمئنم یادداشت خودکشی نبود، ‫ولی اینجوری به نظر می‌اومد و
‫بعدش فهمیدم چه کمکی می‌تونه بهشون بکنه
‫تا داستان‌شون باورپذیر به نظر بیاد
‫یادداشت رو بهشون دادم
‫بروس... کاغذ رو تا کرد ‫گذاشت توی جیب کت آقای وینتر و
‫جسدش رو با خودش برد
‫برگشت پایین و همه چی رو تمیز کرد. ‫منم کمکش کردم.
‫تکه‌های گلدون رو جمع کردم و جارو زدم
‫لیوان‌ها رو یادش رفت
‫- اشتباه کردیم ‫- ساعت چی شد؟
‫ساعت رو با خودش برد. ‫گفت می‌دونه چطور شرّش رو کم کنه.
‫بعدش داستان‌هاشون رو سرهم کردن
‫دوتا داستان کاملاً متفاوت
‫در چی شد؟
‫چرا مهر و مومش کردید؟
‫هول و ولا برمون داشت
‫وقتی که شما اون شب رفته بودید ‫طبقه‌ی سوم واسه تحقیقات،
‫من خیلی نگران نبودم
‫فکر می‌کردم سریع رفع و رجوع میشه
‫ولی وقتی قبل از رفتن اینجا اومدید،
‫نگران شدم
‫حتی بعد از اینکه رفتید، ‫می‌ترسیدم که دوباره برگردید
‫یا یکی دیگه بیاد
‫فقط می‌خواستم اتاق ‫رنگ و روی متفاوتی به خودش بگیره
‫حس متفاوتی به آدم بده، ‫حالا هر جور که شده
‫می‌خواستم ازشون محافظت کنم
‫واقعاً جیگرم برای آقای وینتر آتیش گرفت
‫راستش رو بخواید، ‫واسه السی و بروس هم همینطور
‫ولی همچنان...
‫متأسفم
‫- پلک زد ‫- آفرین
شیش‌دونگ حواست به پلک زدنش باشه
‫چی؟
‫نزدیک بود قسر در بری!
‫خیلی نزدیک بود
‫به طرز غیرمترقبه‌ای ‫منو تحت‌تأثیر قرار دادی، لیلی
‫چقدر باهوش بودی و ‫در لحظه تصمیم می‌گرفتی
‫چه نمایش بی‌نظیری بازی کردی
‫هم امروز، هم اون شب
‫خیلی پلیدتر از اون چیزی هستی ‫که فکرش رو می‌کردم
‫اینجا چه خبره؟
‫تازه، دستت واسه کشتن هم باز بود. ‫مطمئناً منم یه جوری دستت رو رو می‌کردم.
‫ولی نزدیک بود قسر در بری
‫با همون سؤالی که پرنده‌نگر ‫بی‌امان می‌پرسه، مغلوب شدی
‫چرا؟ چرا گذرگاه رو مهر و موم کردی، لیلی؟
‫- صرفاً چون حس بهتری بهت بده؟ نه! ‫- من...
‫یه دلیل بهتری می‌خواستی
‫چون یه دلیل دیگه‌ای هم داشت. ‫چون داشتی یه چیزی رو قایم می‌کردی.
‫یه چیزی که اثر انگشتت همه‌جاش بود
‫یه چیزی که ثابت می‌کرد تو ‫الف. ب. وینتر رو کشتی
‫کارآگاه کاپ!
‫واقعاً از این بابت متأسفم، جناب رئیس‌جمهور
‫پشمام، ایول!
‫باید به بابام زنگ بزنم
‫چرا؟
‫بخاطر ساعت دیگه!
‫چرا این کارو کردی، لیلی؟
‫خودم می‌تونم بگم چرا، ‫مگه اینکه خودت بخوای...؟
‫یا می‌خوای من اول شروع کنم، ‫تو بعدش حرفم رو کامل کن
‫این کارو کرد چون ازتون متنفره و ‫منظورم خود شماست، جناب رئیس‌جمهور
‫ولی در واقع منظور همه‌ی شماست
‫از کاخ، رسماً از خود کاخ
‫از محیط درونی کاخ متنفره. ‫دیدید چه بلایی سر اتاق آبی آورده؟
‫آدم باید از یه جایی متنفر باشه ‫تا همچین کاری باهاش بکنه
‫اما گذشته از اون، از ایده‌ای که ‫پشت کاخ سفیده هم متنفره
‫به عنوان یه نهاد ازش متنفره
‫از تاریخچه‌اش، ‫رسم و رسومش، کارمندهاش
‫از چیزی که معرفشـه
‫گمونم از خود آمریکا؟ ازش متنفره و ‫از همه بیشتر از آقای وینتر متنفر بود
‫چون ایشون خودش نمادی ‫از چیزی بود که کاخ معرفش بود و
‫مدت‌ها بود که آقای وینتر سد راهش شده بود
‫ایشون برنامه‌ی تندرستیِ کریسمس رو خراب کرد
‫لیلی می‌خواست کاخ سفید رو احیا کنه و
‫احیا کردن برای اون به معنی نابودی بود. ‫شاید به معنای واقعی کلمه!
‫اما آقای وینتر عاشق کاخ بود و ‫بهش اهمیت می‌داد
‫به مردم، به لوله‌کشی، ‫به آثار هنری و بودجه‌ها
‫به شما هم اهمیت می‌داد، ‫جناب رئیس‌جمهور
‫و همینطور شما، آقای مورگن
‫و هر آمریکایی معمولی دیگه‌ای که
‫از اون سر کشور اومده بود ‫تا از اینجا دیدن کنه و
‫تمومی اینها برای اون مسخره بود
‫درست گفتم؟
‫آقای وینتر رو کشت چون ازش متنفر بود
‫ولی از طرفی هم ازش ترس داشت
‫دلیلش رو می‌خواید بدونید؟ ‫این هم دلیلش:
‫چون توی شب ضیافت دولت فهمید که
‫آقای وینتر قراره دستش رو رو کنه
‫این همون جر و بحثی بود که ‫آقای گومز از توی دفتر آقای وینتر شنید
هری هالینجر ‫توی اتاق نبود. ‫لیلی شوماکر بود و
‫همین الان بهتون گفت اونجا بوده. ‫رسماً اعتراف کرد.
‫این یکی از اون تقلاهای نبوغ‌آمیزش
‫برای رسوایی بروس و السی بود
‫علی‌رغم اینکه بیشتر حرف‌هاش هم درست بود
‫لیلی با وینتر بحثش شد،
‫وینتر حرف‌های ناجوری بهش زد، ‫اون هم صفحه‌ای از دفترش رو پاره کرد
‫تمامی این اتفاقات رخ داده
‫منظورت از اینکه وینتر ‫قرار بود دستش رو رو کنه چیـه؟
‫منظورم اینـه که به شما و آقای مورگن
‫دونه به دونه‌ی کارهای خودخواهانه، ‫مسخره و سوءاستفاده‌گرایانه‌ای که
‫از زمان استخدامش انجام داده رو بگه، ‫کارهایی که احتمالاً ازشون بی‌خبرید
‫که البته تمامی اونا رو ‫واو به واو توی دفترش یادداشت کرده
‫تمامی دروغ‌ها، تحریف‌ها، ‫رفتارهای افراطی و
‫رفتارهای زننده اینجا یادداشت شده بود
‫- ترسش از این بود ‫- ببخشید
‫شرمنده، این الان جدیتـه؟
‫همین؟ فقط همین‌ها رو داشتی؟
‫آره، باهم بحث‌مون شد
‫اعتراف می‌کنم. واقعاً بحث‌مون شد
‫همه با الف. ب. سر جنگ داشتن
‫و بله، اون از کوره در رفته بود، ‫منم همینطور
‫فکر کردی واسه این که ‫گزارش رفتار زننده‌ی منو نده
‫من میرم بکشمش؟
‫شوخیت گرفته؟
‫فکر کردی برام مهمـه چه مهملاتی ‫راجع‌به من به پری و الیوت میگه؟
‫اولاً، اونا هیچوقت ‫حرف اونو به من ترجیح نمیدن
‫قانون دنیا این شکلی نیست
‫و دوماً، این چیزها برام اهمیتی نداره!
‫من پولدارم
‫بذارید یه رازی رو بهتون بگم، دوستان: ‫پولدارها همه چی به تخم‌شونـه
‫دلم واسه اون ۱۱۴ هزار دلار حقوق ‫یا هر کوفتی که قراره بهم بدن تنگ نمیشه
‫که لازم به ذکره که اونو میدم خیریه
‫این کارهایی که می‌کنم ‫خدمات عمومی به حساب میاد، خب؟
‫متوجه شدید، بچه‌ها؟
‫پس برید اخراجم کنید
‫آره، لیلی، گمونم به زودی می‌کنن
‫پس، ممنونم
‫کما اینکه به نکات خوبی هم اشاره کردی
‫ولی مسئله اینـه که ‫مشکل فقط رفتارهای زننده‌ات نبود
‫آقای وینتر اونقدری زرنگ بود که ‫بدونه به بهانه‌ی بهتری نیاز داره و
‫پیدا کردنش کار سختی نبود
‫یه چند صفحه‌ای توی این دفتر هست که
‫اولش نمی‌دونستم ‫هدف از یادداشت‌شون چی بوده
‫انبوهی از اعداد و حروف. ‫یه جورایی مثل معما بود.
‫احتمالاً از قصد اینطور نوشته شده ‫تا مفهوم پشتش رو پنهان کنه
‫ولی فهمیدم چی بود
‫چون، ریا نباشه کارم توی حل معما خوبـه
‫اینا تمام سرمایه‌ایـه که اختلاس کردی
‫دزدیدی
‫پولش رو از کجا میارید؟ ‫بودجه‌ی همچین کاری رو ندارید
‫پول کلاً از کجا میاد، الف. ب.؟ ‫از یه کپه‌ی پول دیگه
‫پول همینجوریـه
‫آره پولداری، ولی بذار ‫یکی دیگه از قوانین دنیا رو بهت بگم
‫پولدارها همیشه‌ی خدا پول‌هاشون رو می‌دزدن
‫بعضاً حتی به همین خاطره که پولدارن
‫اما حدسِ من اینـه که ‫دزدیِ تو بیشتر از روی
‫تنبلی، تکبر و حقیر شمردن نظام بوده، ‫ولی کسی چمی‌دونه؟
‫بعلاوه، مسئله فقط پول نبود
‫این اعداد رو می‌بینید؟
‫این اعداد همه‌شون مربوط به قوانین ‫جنایی و اصول اخلاقی مختلفی بود که
‫آقای وینتر می‌دونست زیر پا گذاشتی. ‫در قبال قراردادهایی که به دست آوردی.
‫اون بده‌بستون‌های غیررسمی‌ای ‫که با فروشنده‌های مختلف داشتی
‫اون کسایی که به کاخ سفید دعوت کردی و
‫کسی که بهت دستور می‌داد ‫مقامات دولتی آمریکا رو
‫سر ضیافت دولت کجا بشونی
‫فکر می‌کنم همه‌ی این حرف‌ها رو ‫آقای وینتر توی دفترش بهت زد
‫همه چی رو میذارم کفِ دست‌شون!
‫و فکر می‌کنم که برات خیلی، ‫خیلی، خیلی، خیلی، خیلی مهم بود و
‫فکر می‌کنم واسه همین دفترش رو برداشتی و
‫فکر می‌کنم واسه همین وقتی ‫اون شب از دفترش بیرون اومدی و
‫توی راهرو وایسادی،
‫اون صفحه‌ای که ‫اتفاقی پاره کرده بودی رو خوندی و
‫تصمیم گرفتی که بکشیش
‫تا خودکشیش رو صحنه‌سازی کنی
‫اگه اون صفحه رو پاره نمی‌کردی و ‫نمی‌فهمیدی باهاش میشه چیکار کرد،
‫باز هم می‌کشتیش؟
‫شاید! گفتنش غیرممکنـه و
‫بی‌ربط
‫تمامی فعالیت‌های مجرمانه ‫متشکل از انگیزه و فرصتـه و
‫تو هم فرصت رو غنیمت شمردی
‫تمامی مشکلاتت حل میشد، ‫چون آقای وینتری دیگه در کار نبود و
‫بعدش می‌تونستی ‫تمامی اتاق‌ها رو از نو بچینی و
‫تمامی کارمندها رو اخراج کنی و ‫همه چی عالی می‌بود و
‫مجبور نبودی دو سال آینده رو ‫توی یه دادگاه مزخرف
‫با نور فلورسنت بشینی
‫در حالی که وکیل درجه‌یکت کاری می‌کرد ‫از بخشی از اتهاماتت به نحوی تبرئه بشی
‫این هم آسون‌تر بود و هم لذت‌بخش‌تر
‫و هوشمندانه
‫و تمام. تاس پرتاب شده بود
‫مابقی ماجرا رو خودمون می‌دونیم
‫تو اون کسی بودی که ‫رهبری باغبونی با مواد
‫غیرسمی شیمیایی و ‫«محوطه‌سازی آگاهانه» رو شروع کردی
‫حالا هر کوفتی که اسمشـه
‫بنابراین با اون لیوانت که شکست ‫وارد انباری شدی و
فنجون شخصی خواهر امیلی رو برداشتی و ‫توش پاراکوات ریختی که انتخاب خوبی بود،
‫بعدش به آقای وینتر زنگ زدی و ‫گفتی بیاد اتاق زرد بیضی‌شکل به دیدنت
‫«بیا با گفت‌وگو حلش کنیم.» ‫«من عذر می‌خوام.»
‫هر حرفی که لازم بود
‫- ایشون هم موافقت کرد ‫- پنج دقیقه بهم فرصت بده
‫هر چند یه احساس اطمینانی دارم که ‫می‌دونست یه اتفاق بدی ممکن بود بیفته
‫درست مثل پرنده‌ها که ‫این توانایی رو دارن تا
‫تغییر فشار هوا قبل از توفان رو حس کنن
‫امشب شب آخرمـه
‫- با تقلید صدای الیوت به سرویس مخفی زنگ زدی ‫- ساعت ۹:۲۲ شب زنگ زد
‫- بهشون گفتی طبقه‌ی دوم رو تخلیه کنن ‫- بهمون دستور دادن وارد طبقه‌ی دوم نشیم
‫بعدش سم رو به اتاق نشیمن خانوادگی بردی،
‫منتظر شدی تا السی بره و
‫بعدش مشروب به دست وارد شدی
‫اسکاچ برای خودت،
‫پاراکوات و اسکاچ برای الف. ب.
‫همونجا صفحه‌ی پاره‌شده ‫از دفترش رو بهش برگردوندی
‫همون یادداشت خودکشی
‫بعدش منتظر شدی تا ‫کاغذ رو توی جیبش بذاره و
‫بعدش دست‌به‌کار شدی
‫سعی کردی تحت‌تأثیر قرارش بدی
‫بعید بدونم فریب تو رو خورده باشه
‫ولی از طرفی آقای وینتر آدم بدبینی نبود
گمون نکنم حتی فکرش هم می‌کرد ‫یکی بتونه انقدر بدِ کسی رو بخواد
‫ولی اون خیلی چیزها دیده بود، ‫چشمش از حقارت، ظلم و تکبر پُر بود
‫احتمالاً بیشتر از چیزی که ‫هیچ کدوم از ما بتونیم تصور کنیم
‫اما حتی بعد از تمام اتفاقات،
بازم اصرار داشت یه فرصت جلو پات بذاره
‫که به قیمت جونش تموم شد
‫وینتر سم رو خورد، ‫فوراً متوجه شد که چیـه و
‫مابقی مشروب رو روی گل‌های رز ریخت
‫اما پاراکوات سریع کار خودش رو ‫می‌کنه و به طرز وحشتناکی دردناکـه و
‫اون حسابی به هم ریخت
‫مطمئنم اونقدرها چیزی ‫راجع‌به سموم نمی‌دونی، لیلی
‫ولی احتمالاً اونقدری می‌دونستی که ‫بفهمی با خوردن اون مقدار از سم
‫آقای وینتر نمی‌میره. ‫بنابراین گلدون رو پرت کردی،
‫که بهش نخورد، ‫اما بیش از پیش اون رو ترسوند
‫پس رفتی سراغ ساعت و کار رو تموم کردی
‫الف. ب. مُرده بود. ‫ولی حالا باید دست می‌جنبوندی.
‫بنابراین به ناچار ساعت رو ‫برداشتی و از گذرگاه فرار کردی
‫اما این ساعت وامونده رو باید چیکار کرد؟
‫هم بزرگـه، هم عجیب‌غریب، ‫هم خونیـه و هم شکسته
‫تازه نمی‌تونستی حملش کنی ‫یا جایی روی زمین بذاریش
‫بعدش دیدی السی و بروس جسد رو دیدن و
‫هیچ دلیلی نداشت تصور کنی که ‫اونا به شکل تراژیکی
‫اعمال همدیگه رو به اشتباه تعبیر می‌کنن
‫تا جایی که می‌دونستی، سرویس مخفی ‫تا ۳۰ ثانیه‌ی دیگه بالا می‌اومد و گیر میفتادی
‫در نتیجه، ساعت رو توی کمد انباری‌ای که
‫جلوت توی گذرگاه بود مخفی کردی
‫منتظر شدی تا اونا سالن رو ‫تمیز کنن تا بعدش فی‌الفور
‫از اتاق معاهده به ‫طبقه‌ی پایینِ راه‌پله‌ی بزرگ بری و
‫بعدش دیگه آزاد بودی
‫رفتی وارد مهمونی شدی
‫اما اون ساعت داشت تمام وجودت رو می‌خورد
‫اگه الان بالا باشن چی؟ ‫اگه پیداش کنن چی؟
‫بعدش همینطور که زمان سپری شد،
‫متوجه شدی کسی حرفی از جسد نمی‌زنه و
‫باور کن، اگه جسدی تو کاخ پیدا میشد، ‫صغیر و کبیر اینجا بسیج می‌شدن
‫بخصوص توی شبی مثل شب ضیافت دولت،
‫پس تصمیم گرفتی که برگردی و ببینی چه خبر شده
‫اگه میشد ساعت رو جابجا کنی
‫ولی وقتی اومدی، دیدی هیچی نیست
‫نه خبری از وینتره، نه گلدون. هیچی
‫فقط دیدی مهندس بروس گلر
‫دنبال نشتی اتاق تریپ مورگنـه
‫با خودت گفتی چه خبر شده؟
‫نکنه وینتر زنده‌ست؟ چی شده؟
‫اساساً مات و مبهوت بودی. ‫نگران بودی و
‫این چیزی بود که ‫از اون لحظه به بعد همه دیدن
‫توی تمام اتاق‌ها داشتم دنبالش می‌گشتم
‫- به نظر نگران می‌اومد ‫- دلواپس بود
‫نه که ترسیده باشه، صرفاً نگران بود
‫همون چیزی که من دیدم ‫هنوز الف. ب. رو پیدا نکردم
‫آره، کاشف به عمل اومد که ‫بازیگر ماهری هم هستی
‫اما مسئله این نبود
‫چون واقعاً ترسیده بودی
‫زمانی که من رسیدم و ‫وقتی که به تدریج جزئیات مرگ
‫آقای وینتر پخش شد،
‫اینکه ظاهراً توی ‫اتاق سرگرمی خودکشی کرده،
‫آره، برای تو کاملاً گیج‌کننده و ‫میخکوب‌کننده بود، اما عالی بود
‫دیگه خلاص شده بودی
‫بعدش زمانی که روند تحقیقات رو
‫به طبقه‌ی دوم کشوندم،
‫خب، همون‌طور که خودت گفتی، ‫کم‌کم نگران شدی
‫ولی خیلی زود رفتم و
‫به محض رفتنم، آخرین قدم برای ‫از بین بردن مدرک رو برداشتی
‫مهر و مومش کردی
‫به این امید که تا ابد اونجا بمونه
‫نقشه‌ی بی‌نظیری بود و باید سرپا تشویقت کنیم
‫اما راستش تنها دلیلی که ‫تونستی تا اینجا پیش بری
‫سوءبرداشت‌های نامأنوس و رفتار تأسف‌بار
‫جمیع افراد داخل کاخ بود
‫پس... باریکلا به این زحمت دسته‌جمعی
‫باید دست‌شون رو ببوسی
‫با اینکه ازشون متنفری
‫این اون مردیـه که مُرده
‫همین‌جا، توی همین اتاق
‫خیلی چیزها ازش بهم گفتید
‫آدم می‌تونه خیلی چیزها از مطالبی که ‫یکی می‌نویسه یا می‌خونه یاد بگیره
‫شخصیت پیچیده‌ای بود
‫نقص‌های خودش رو داشت، ‫سختگیر بود و به طرز حریصانه‌ای وفادار
‫باهوش بود و فرزانه و
‫یه آدم نچسبِ رو مخ و
‫همیشه نگاهی پُر مهر و ‫محبت‌آمیز به بقیه داشت
‫توی زندگیش سختی کشید و پشتکار داشت و
‫متأسفم که فرصت نشد باهاش ملاقات کنم
‫اون عاشق این کاخ بود
‫من نمی‌شناختمش ولی از این بابت مطمئنم
‫کارمندهای این کاخ رو دوست داشت. ‫بهشون احترام میذاشت. درک‌شون می‌کرد.
‫قدرشون رو می‌دونست، می‌دیدشون. ‫خود واقعی‌شون رو، اینکه از کجا میان.
‫برای اینجا بودن قید چی‌ها رو زدن و
‫برای چی اینجا کار می‌کردن و ‫بازم همون سؤال همیشگی. برای چی؟
‫برای چی اینجا کار می‌کنن؟ ‫برای چی خودش اینجا کار می‌کرد؟
‫برای شما، جناب رئیس‌جمهور
‫و برای شما، آقای مورگن
‫برای تمام کسایی که اینجان
‫برای همه‌مون
‫برای وینتر مسئله «ما در مقابل اون‌ها» نبود. ‫واقعاً اینطور نبود. فقط ما بودیم.
‫یک کاخ، یک خانواده
‫یک اتحاد که بی‌عیب نبود و ‫دست و پا میزد تا درستش کنه
‫تلاش می‌کرد
‫بهش باور داشت، به این!
‫ببینید، من یه کارآگاه ساده بیشتر نیستم،
‫اما به نظرم، این واقعاً ‫ارزش باور کردن رو داره و
‫ایشون بهش باور نداره
‫به همین خاطره که انقدر آدم مزخرفیـه
‫همچنین قاتل هم هست
‫من هنوز دقیقاً نمی‌دونم ‫اینجا حوزه‌ی استحفاظی کیـه،
‫پس واسه هر کی که هست، ‫ایشون رو از اینجا ببره
‫- واسه خودمونـه ‫- آره. آروم باشید، آقایون
‫- این پرونده برای پلیس فدرالـه ‫- نه، نه، نه
‫- لیلی شوماکر ‫- لیلی شوماکر
‫حتی جزو سه‌تا مظنون اصلی من هم نبود
‫به ترتیب فکر می‌کردم اون یارو سوئیسیـه، ‫اون یارو نمکیـه و اون یارو آبکیـه باشن
‫تو چی؟ ‫بذار خودم حدس بزنم
‫- آره ‫- تا خود برزخ ولش نمی‌کنم
‫هری تهش چی شد؟ ‫چی قرار بود بشه؟
‫نقشی توی ماجرا داشت؟
‫نه. خب، حق با تریپ مورگن بود
‫- طرف واقعاً لاشیـه ‫- بفرما، باز بزن زیرش
‫رفتارِ به شدت زشتی با آقای وینتر داشت،
‫علناً خواست منو از پرونده کنار بزنه،
‫بدون اجازه رفت اتاق آقای وینتر رو گشت
‫هر چند به نظرم اون کارش بیشتر ‫بخاطر ذات سیاستمدارهای نگران بود
‫تا هر چیز دیگه‌ای، اما
‫قضیه‌ی توطئه کسشعر محض بود. ‫ببخشیدا، سناتور.
‫نه، مشکلی نداره. ‫جلسه غیرعلنیـه.
‫ولی اگه از حق نگذریم، در نهایت ‫منو برگردوند و گذاشت پرونده رو حل کنم
‫آدم‌ها پیچیده‌ان
‫چرا لیلی می‌خواست ‫برای بروس و السی پاپوش بدوزه؟
‫تیری در تاریکی بود
‫آخرش می‌دونست که ‫قراره گیرش بندازم. حدس میزد
‫ولی خودت کِی فهمیدی؟
‫همون لحظه‌ای که به یقین رسیدم. ‫قصدم این نبود شما رو گیج کنم.
‫بالاخره یه جایی ‫از جهل به دانایی می‌رسید
‫بعدش به چشم می‌بینید
‫کِی دقیقاً؟ خودم هم نمی‌دونم
‫از اون اول که لیلی بهم گفت ‫به چشم دیده السی و وینتر
‫توی اتاق زرد بیضی‌شکل ‫دارن با هم جر و بحث می‌کنن،
‫بهش مشکوک شدم
‫توی راهرو بودم و دیدم توی اتاق ‫زرد بیضی‌شکل با یکی بحث می‌کنه
‫السی بهم گفت ‫پشت درهای بسته جر و بحث می‌کردن
‫بهم گفت درها رو ببندم
‫دلیلی نداشت که ‫بخواد همچین دروغی بگه و
‫با چیزی که بقیه نسبت به ‫وینتر بهم گفتن مطابقت داشت
‫اینکه وینتر همیشه اختلافاتش رو ‫پشت درهای بسته حل و فصل می‌کرد
‫قطعاً از جر و بحث جلوی بقیه بیزار بود
‫همیشه سعی داشت از این کار اجتناب کنه
‫شما رو می‌برد توی اتاق، در رو می‌بست
‫اگه در بسته بود، ‫پس لیلی چطور تونسته اونا رو ببینه؟
‫حرفش مشکوک بود
‫اما ظاهراً دیده بود، چون داشت از ‫لای درِ اتاق نشیمن خانوادگی تماشا می‌کرد
‫همون جایی که مشغول ‫قاتی کردن سم با مشروب بود و
‫زمانی که جاسمین گفت ‫تماس برای مهر و مومِ در
‫از طرف الیوت بوده، ‫یه حس اطمینانی بهم می‌گفت کار لیلیـه
‫ادا درآوردن‌هاش رو دیده بودم، ‫از اولش هم شکی به الیوت نداشتم و
بعدش هم که پلک زد
‫ولی نه بخاطر ساعت، ‫با اون یقین پیدا کرده بودم
‫اما وقتی که گفت دیده بروس یادداشت رو ‫توی جیب کت وینتر گذاشته فهمیدم
‫وقتی که من یادداشت رو پیدا کردم، ‫لیلی اون شب توی اتاق سرگرمی نبود
‫امکان نداشت بدونه کجاست
‫مگه اینکه خودش به چشم دیده باشه ‫وینتر یادداشت رو تو جیبش گذاشته
‫که همینطور هم بود
‫خب، زمان پرواز؟
‫تا... سه ساعت دیگه پرواز می‌کنه
‫فرودگاه ریگان یا دالس؟ ‫دالس
‫پس بهتره راه بیفتی
‫خیلی ازت ممنونم، کارآگاه کاپ. ‫من مدت‌هاست کارم همینـه.
‫کسی به مهارت شما ندیدم
‫برات یه چیزی گرفتم
‫واسه سفرت. ‫جون عزیزت اینجا بازش نکن.
‫دلم به حال اون بیچاره‌ای که ‫توی پرواز قراره کنارت بشینه می‌سوزه
‫مرسی
‫بابت همه چی
‫باید یه سر تا جایی برم
‫مطمئنی؟ دیر نشه!
‫دیر نمیشه
‫پنج دقیقه
‫پرونده‌ی قتل رو حل کردم
‫- همون قتل اتاق مجاور؟ ‫- آره
‫عالی شد
‫فکر کردم واسه مرگ کلایو اومدی
‫نه
‫پس یعنی همسر پسرم قراره باز برگرده کاخ؟
‫- رئیس‌جمهور ایالات متحده رو میگی دیگه؟ ‫- آره
‫آره
‫حیف. وقتی نبود همه چی گل و بلبل بود
‫متأسفم ‫حالا کار کی بود؟
‫وایسا، بذار خودم بگم
‫همون دختره‌ی پُر فیس و افاده‌ی از خود راضی؟
‫آره
‫از اولش از خودم می‌پرسیدی
‫کارآگاه کاپ؟
‫بهشون میگم ودکا رو بیارن، خانم کاکس
‫الحق که کارت درستـه
‫آره، درستـه
‫زبده‌ترینم
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.