..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بگین کی هستین وگرنه خشم منو می‌چشین.
‫محکم بچسب.
‫سابرینا.
‫شما کی هستین؟
‫ما اومدیم مامان‌بزرگ رو نجات بدیم.
‫صبر کن، شما نوه‌های رلدا هستین؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، پاک ازمون محافظت کرد.
‫ممنون.
‫اوه، نه بابا. من از خودم محافظت می‌کردم، نه از شما.
‫آخه من یه آدم سلطنتی‌ام.
‫آره، چه از خود گذشته‌ای، پاک.
.چه مرگته؟ اون فقط 7 سالشه
‫از دختری بپرس که یه بچه هفت ساله رو به اتاق ممنوعه میاره.
‫تو مثلاً آینه جادویی‌ای؟
‫مثلنی در کار نیست. هستم.
‫رلدا و کینس توسط یه غول گرفتار شدن، ولی ‫اون ما رو فرستاد اینجا.
‫فکر کنم برای نجاتش به کمک تو نیاز داریم.
‫اوه، خواهش می‌کنم. خودتون تنهایی؟
‫تو هم درست مثل پدرت یه دنده و ‫بی‌فکری.
‫انگار تو چیز زیادی درباره پدرم نمی‌دونی.
‫انگار تو چیز زیادی درباره پدرت نمی‌دونی.
‫شاید درست باشه.
‫چیزی که من می‌دونم اینه که پدر و مادرمون گم شدن،
‫یه جورایی به رد دست‌های قرمز ربط داره،
‫و این پسر بدبو پرواز می‌کنه و ‫تبدیل به حشره میشه.
‫چیز دیگه‌ای هم هست، دافنی؟
‫شهردار دنبال ماست و احتمالاً غول رو کنترل می‌کنه.
‫آره. پس اگه رلدا رو پیدا نکنیم،
‫تنها شانسمون رو برای پیدا کردن دوستت، پدرمون، از دست می‌دیم.
‫سابرینا، متاسفم.
‫تحملش برای هرکسی سخته، چه برسه به یه دختر 12 ساله.
‫خب، پس یه تکونی به خودت بده .و ببین اون پیرزنه هنوز زنده هست یا نه
‫جوونای این دوره زمونه.
می‌خوای به روش درست ازت بپرسیم؟
‫میشه لطفاً بهمون نشون بدی؟
‫نه.
‫صبر کن، روش درست؟
‫مثل «آینه، آینۀ روی دیوار، زیباترینِ جهان کیست این‌بار؟»
‫سفید برفی؟
‫دختر باهوش. شاید هنوز امیدی باشه.
.آینه آینه اینجا یه بچه‌ست، بگو ببینیم پیرزن کجاست
.این که قافیه نداشت .خیلیم داشت
.ـَست و آست؟ قافیه ناقصه
!خودت قافیۀ ناقصی
‫سابرینا، اونا زنده‌ان.
‫و هنوزم تو جیب غولن.
‫یه شمشیر بزرگ‌تر لازم دارم.
‫منم همینطور.
‫خیلی خطرناکه... منظورم اینه که من تنهایی سفر می‌کنم.
‫حق با اون پسره کثیفه‌ست. خیلی خطرناکه.
‫غول‌ها ممکنه روزها چیزی نخورن. ولی وای به روزی که بخورن...
‫ همون همستد خودمونه.
‫ پلیس. درو باز کنین.
‫لطفاً آقای آینه. باید مامان‌بزرگ و کینس رو نجات بدیم.
‫میشه بهمون کمک کنی؟
‫این اصلاً فکر خوبی نیست ‫اتفاقاً خیلی هم بده...
‫ولی احتمالاً به جکِ معروفِ ‫جک و لوبیای سحرآمیز احتیاج دارین.
‫باحال به نظر می‌رسه.
‫ما بهش احتیاج نداریم. ‫من خودم می‌تونم.
‫نه. جک غول‌ها رو می‌شناسه.
‫من از جک بیشتر غول می‌شناسم.
‫اوه، آره؟ کِی یه غول دیدی؟
‫چندین بار.
‫خب، جک رو کجا پیدا کنیم؟
‫خب، اون قبلاً تو فروشگاه لباس‌های بزرگ ‫و قدبلند آل کار می‌کرد.
‫ولی فعلاً جک تو زندونه.
‫چی؟ چرا؟
‫اَل فهمید جک باقیمونده پول رو برای خودش برمی‌داشت.
‫حالا کی کثیفه؟
‫پس باید با یه دزد تو هُلُفتونی حرف بزنیم؟
‫اساساً، آره. مگه این‌که ایده‌ی بهتری داشته باشی؟
‫دوباره می‌فرستنمون بهزیستی؟
‫دیگه نمی‌تونیم مامان‌بزرگ یا مامان و بابا رو پیدا کنیم.
‫خانواده‌ات بیشترین اطلاعات رو درباره‌ی جادو جمع نکردن
‫و قرن‌ها از دست هیولاها و غول‌ها جون سالم به در نبردن
‫چون نمی‌تونستن از یه خونه بیرون برن.
‫شما گریمز هستین. ناممکن رو ممکن کنین.
آینه، آینه، سریع بگو، چطور بریم بیرون؟
‫بهتر شد. کلیداتو بده به من.
‫- یه فرش کهنه؟ ...نه -
‫یه قالیچه.
‫چطوری فرمونش رو کنترل کنیم؟
‫بهش بگو چیکار کنه.
‫قالیچه، پایین.
‫الویس! ‫قالیچه، وایسا.
‫داریم از اینجا فرار می‌کنیم.
‫قالیچه، برو! ‫گرفتمت.
‫- وای، خاک بر سرم! !پیاده شو -
‫بزن کنار!
‫سابرینا، پامو گرفته.
‫دست از سر نوچه‌هام بردار.
‫ما نوچه‌هات نیستیم.
‫پری‌ها از همه بدترن.
‫مرسی.
‫لوس نشو.
‫فرش، برو.
‫بیا دیگه، زود باش، زود باش.
‫زود باش دیگه، ای فرش بوگندوی کهنه.
‫اوه، آره. قفلش کردم.
‫جنیفر، به تیم بگو اون ماشین گشت رو بگیرن.
ماشینم؟
‫این دیگه نامردیه.
‫عیب نداره. منظوری نداشت.
‫حالت بهتره؟
‫هی. موفق باشی، بوگندو!
‫لوس نشو.
‫وای. شهر از اینجا خیلی فرق داره.
‫وای. تو واقعاً قلق آینه و قالیچۀ جادو رو یاد گرفتی.
‫انگار ما برای همین کار به دنیا اومدیم.
‫فرش، به سمت زندان.
‫بیا دیگه. دو از سه شرط می‌بندیم.
‫قبوله، شیرین گوگولی.
‫جک، به کمکت احتیاج داریم.
‫داریم؟ ما دیگه کی هستیم؟
‫ما نوه‌های رلدا گریم هستیم.
‫اون توسط یه غول اسیر شده.
‫غول؟ عجب.
‫خیلی دوست دارم کمک کنم، ولی یکم مشغول تو زندان بودنم.
‫البته شاید شماها بتونین یه کمکی به دوستتون بکنین.
‫نمیشه فقط بهمون بگی چیکار کنیم؟
‫تا حالا یه غولو شکست دادی؟
‫نه.
‫دقیقا. برای همینه که به یه متخصص نیاز دارین.
‫- باید آزادِت کنیم؟ .دافنی -
‫من هرگز ازتون همچین خواهشی نمی‌کنم.
‫یه فکری دارم، ولی به ژاکتم نیاز دارین.
‫زندانبان ایکابد کرینه، از کرین‌های اسب‌سوار بی‌سر.
‫و شاید اگه درست ازش خواهش کنین...
‫و قول میدی بهمون کمک کنی؟
‫این همون کاریه که واسش به دنیا اومدم.
‫نقطه‌هارو بذارم و خط‌هارو بکشم.
‫مطمئنی از این کار؟
‫کاملاً، فکر کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫کرین.
‫چی... کی؟
‫کرین!
‫فکر کردم تو دیگه نمیای.
‫خواهش می‌کنم سرمو نگیر.
‫اگه به حرفم گوش ندی، می‌گیرم.
‫بله. هرچی بخوای، هرچی!
‫پس باید جک، فاتح غول‌ها رو آزاد کنی.
‫چی؟ جک؟ چرا؟
‫تا بتونه...
‫یه غول رو بکشه.
‫آره، البته. الان میارم.
‫وای خدای من. جواب داد.
‫حدس می‌زنم جک می‌دونه داره چیکار می‌کنه.
‫آره! هورا، الویس.
‫اوه، نه، نه، نه، نه!
‫دافنی، محکم بچسب. فقط باید--
‫شما بچه‌اید؟
‫دوستای قدیمی منن، ایکی، رفیق.
‫زود باش، داف. ‫از آشنایی باهات خوشبختم.
‫صبر کن!
‫بله.
‫عالی بود، الویس.
‫چه خبره؟
‫وزن خیلی زیاده. بهتره یه کم پایین‌تر پرواز کنیم.
‫سابرینا، نگاه کن.
‫همستد، همش تقصیر توئه. این امشب مراسم توپ رو خراب می‌کنه.
‫مراسم توپ؟
‫اون هر سال یه مراسم می‌گیره برای «جمع‌آوری پول».
‫بیشتر برای پر کردن جیب خودش.
‫ولی ممکنه همون چیزی باشه که برای ورود .به عمارت چارمینگ بهش نیاز داریم
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫آقای سون، اون فرش رو دنبال کن.
‫اوه، بجنب دیگه. بجنب، برو!
‫اشکالی نداره من جامو باهات عوض کنم؟ .من قبلاً یه چند باری با فرش پرواز کردم
‫حتماً. خوش بگذره.
‫همه، خم شید!
‫فکر کنم از دستشون خلاص شدیم.
‫این چیه؟
‫این همونه که هست.
‫فکر می‌کنی می‌تونیم ازش جلو بزنیم؟
‫من که روش حساب نمی‌کنم.
‫بچه‌ها، دو تا انتخاب داریم.
‫یک، می‌تونیم سعی کنیم بجنگیم و له شیم،
‫یا دو، بریم پیش رلدا تا ابزار مناسب برای این نبرد رو بگیریم.
‫ دو، دو. قطعاً دو.
‫قالیچه، ما رو از اینجا ببر.
‫بیا و بگیرش.
‫به زودی دوباره می‌بینمت، یارو گنده.
.تو این چند سال انقدر بهم خوش نگذشته بود
‫اوه، پسر. داره گند می‌زنه.
...از قالیچـ
‫از قالیچه فاصله بگیرین. ما محاصرتون کردیم.
‫بچنب دیگه رفیق. یه بار دیگه بپر بالا.
!همین الان برگردین اینجا
‫دافنی!
‫گرفتمت.
‫- دافنی. .سابرینا -
‫ بابت همه چی ممنونم.
‫خواهش می‌کنم. رلدا برام خیلی کارا کرده. بهش مدیونم.
‫خوبی؟
‫آره، فقط فکر کردم چقدر حس بدی می‌گرفتم اگه
‫دیگه مامان و بابامو نمی‌دیدم.
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫معلومه که نه. نامیراها اینجوری نمی‌میرن.
‫ولی ما که نامیرا نیستیم.
‫یادم رفت. معذرت می‌خوام.
‫درسته. زود باشین بریم خونه.
‫قالیِ طفلی. خیلی زحمت کشیدی.
‫رلدا گفته بود نذاریم کسی بیاد تو.
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫گوش کنین به رلدا. اون یه کلاهبردار و دزده.
‫پاک، ما به کمکش احتیاج داریم.
‫کمک برای چی؟ که برات آب بریزه؟
‫قرار نبود برش گردونی.
‫ببینش آخه با اون یقه اسکی‌ش.
‫یه غول گنده رو، دو تا دختر و یه کوتوله باغبونی حریف نیستن، داداش.
‫- من داداشت نیستم. .هو، هو، هو -
‫تو به یه داداش نیاز نداری، تو به یه قهرمان نیاز داری.
‫۵۰۰ ساله دارم این کارو می‌کنم.
‫وقتی آدما به من نیاز دارن، من سر و کله‌م پیدا میشه.
‫خب تنبل‌خان، برنامه‌ت چیه؟
‫از اونجایی که نقشۀ چارمینگ اینه که از غول استفاده کنه،
‫تا مردم رو بترسونه و اونام زمین‌هاشون رو بهش بفروشن،
‫یه نقشه از خریدایی که می‌خواد انجام بده، پیشش هست.
‫اگه اون نقشه رو پیدا کنیم، هدف بعدی غول رو می‌فهمیم.
‫واقعا فکر می‌کنی نقشه‌ای وجود داره؟
‫من اون رو دیدم.
‫فکر می‌کنی کی کت‌وشلوارهای جذاب رو می‌دوزه؟ .ولی من آینه رو لازم دارم
‫به هیچ وجه.
‫رفتن به اون اتاق ممنوعه.
‫سابرینا، وقت زیادی نداریم.
‫فقط یه دقیقه بهمون وقت بده.
‫هی!
‫بدترین ایده بود!
‫عالی نیست، ولی رلدا بهمون گفت داستان‌های خودمون رو بنویسیم.
‫همه‌چی به خودمون بستگی داره، و الان .بین سنگ و مشت غول گیر کردیم
‫چرا به من اعتماد نمی‌کنی؟
‫شاید چون خواستی غرق‌مون کنی.
‫خب، قبول، ولی این ایده‌ی خیلی بدیه.
‫اون یارو یه تهدیده.
‫صبر کن، صبر کن، یه لحظه وایسا.
‫بهت گفته باشم، دقیقاً از همینجا خرابکاریا شروع میشن.
‫یا شایدم اینجوریه که غیرممکن رو ممکن می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫بیا تو، جک.
‫تو... من...
‫از این کار متنفرم!
‫پاک، صبر کن.
‫دیگه رسیدی. ممنون.
‫الو؟ آینه؟ آینه؟
‫قالیچه کجاست؟
‫باهاش چیکار کردین؟
‫تمومش کن این اداها رو آینه. من اومدم کمک.
‫ گفته بودم با جک حرف بزنین، نه اینکه جک رو بیارین اینجا.
.امشب یواشکی می‌ریم تو جشن چارمینگ
‫و به لباس مبدل نیاز داریم.
‫یه سر به مغازه لباس کرایه بزن.
.اون کفشا رو هم لازم داریم
‫چه کفش‌هایی؟
‫به هیچ وجه.
‫اونا برای محافظت به این خانواده سپرده شدن.
‫ما گریم هستیم. ما خودِ خانواده‌ایم.
‫حرف نداری، کوچولو.
‫وای.
‫سابرینا.
‫وای.
‫دخترها، دیگه توی کانزاس نیستیم.
‫این خونه‌ی شماست؟
‫این یه جهان جیبی فرابُعدیِ چند فازی با نیروی آرکاناست.
‫چی؟ "موزپودری، چند پلاستیک"...
‫تالار عجایب...
‫خطرناک‌ترین و باارزش‌ترین اشیاء جادویی رو در خودش جا داده،
‫همه‌ش تحت سرپرستی منه.
‫باحاله. نون شیرمال داری؟
‫نه.
‫امیدوارم هنوز کلیدها رو داشته باشی.
‫عجب.
‫حالا، از اینا بهتر از قالیچه مراقبت کن، باشه؟
‫اینا اندازه نیستن.
‫اوه، دختر شکاک من.
‫همه‌چیز در سرزمین جاودانه‌ها اون‌جوری که به نظر می‌رسه نیست.
‫دارم متوجه میشم.
‫زود باش، بپر بالا.
‫یه جوریه.
‫خیلی قشنگن.
‫آره، کفش خیلی خوبیه، کفی و رویه چرمی داره...
‫ولی باید عجله کنیم، دخترا.
‫فروشگاه لباس؟
‫اون اولین شیء جادویی بود که خانواده گریم مصادره کردن.
‫یادمه ویلهلم پیر داشت سعی می‌کرد اونو ازش بگیره.
‫با غول‌ها مبارزه می‌کنم، اما مادرخوانده‌های قصه؟
‫تو از یه خانواده شجاع اومدی.
‫کلا نمی‌دونی چطوری کار می‌کنه، درسته؟
‫اجی‌مجی؟
‫لطفا بگو داری شوخی می‌کنی.
‫پدر مادرت واقعا هیچی بهتون یاد ندادن.
‫سه تا دایره بکش، بعد بزن سر خواهرت و اسمِ ‫لباسی رو که پوشیده بگو.
‫من می‌خوام فندق‌شکن باشم.
‫فندق‌شکن.
‫من فندق‌شکنم.
‫خب، از وقتی مامان داستان شاه آرتور رو برامون خوند،
‫همیشه می‌خواستم یکی از شوالیه‌های...
‫مامان خرسی!
‫این چه کاری بود کردی؟
‫برات لباس خرسی درست کردم، آخه تو مامان خرسی منی.
‫خیلی مسخره شدم.
‫شاید بتونیم یه کم درستش کنیم.
‫این بهتر شد. خیلی شیکه.
‫خب، بریم؟
‫تو کل یه اتاق پر از لوبیا سحرآمیز داری؟
‫اگه یه دونه لوبیا بریزه، اینجا پر غول می‌شه.
‫اگه منو قبل ازینکه کت و شلوار و کفش بفروشم ...و از همستد فرار کنم می‌دیدی
‫با ملکه‌ها و سلطان‌ها تو قصرها شام خوردم.
‫من... من مهم بودم. یه آدم حسابی بودم.
‫می‌دونیم وقتی زندگی‌ای که می‌شناختیم یهو...
‫خب، مگه زندگی غیر از اینم هست.
‫آره، اون موقع‌ها رو خیلی دوستش داشتم، .حیف که نمیشه تو گذشته زندگی کرد
‫باید رو به جلو حرکت کنیم.
‫من میتونم اون جکی باشم که غول‌ها رو میکشه .و مامان‌بزرگ‌ها رو نجات میده
‫ممنون دخترا.
‫نمی‌دونین با درخواست کمک از من، چه لطفی در حقم کردی.
‫آره، خیلی خوشحالم که این اطراف ول می‌چرخی.
‫از اینا استفاده می‌کنیم که با هم در ارتباط باشیم.
‫از اونجایی که در اصل باید توی زندان باشم،
‫بهتره بیرون بمونم.
‫یادتون باشه: نقشه، غول‌ها، رلدا، بعدش والدین‌تونو رو پیدا می‌کنین.
«‫سه بار پاشنه‎هاتو به هم بزن و تکرار کن، «هیچ‎جا مثلِ ........ نیست.
‫اسم جایی که دلت می‌خواد باشی.
‫صبر کن، اگه من بخوام جایی باشم که مامان‌بابامون هستن چی؟
‫ولی اون غول ممکنه هر لحظه مامان‌بزرگو بخوره.
‫نباید اول اون رو نجات بدیم تا بتونیم همه رو نجات بدیم، نه فقط مامان و بابا رو؟
‫فکر کنم بابا هم دلش بخواد مامانش نجات پیدا کنه، .همون‌قدر که ما دلمون می‌خواد مامان‌مون نجات پیدا کنه
‫محکم بچسب، دافنی.
‫هیچ جا مثل عمارتِ چارمینگ نیست.
‫خب، دخترا. این هم از این. من شما رو از طریق رادیوها راهنمایی می‌کنم
‫وقتی نقشه رو گیر آوردین،
‫من یه حواس‌پرتی ایجاد می‌کنم که بتونین فرار کنین.
‫حیف شد که مهمونی رو از دست می‌دین.
‫نگران نباش. من خوش می‌گذرونم.
‫فقط یادتون باشه، جادوی عصا ساعت 9 شب .از بین می‌ره، پس سریع کار کنین
‫چارمینگ میگه داره برای شهر پول جمع می‌کنه،
‫ولی انگار همه‌ش برای خودشه.
‫فکر کنم دیو و دلبر رو می‌بینم.
‫میشه باهاشون ملاقات کنیم؟
‫صبر کن. با اینکه خیلی هیجان‌انگیزه، باید خونسرد باشیم.
‫مامان خرسه و فندق‌شکن واقعی این آدما رو می‌شناسن.
‫چه بهتر.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. خیلی نامحسوس رفتار کن.
‫سلام به همه. حدس بزنید کی اینجاست؟
‫فکر کنم لو رفتیم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.