..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یوشیکی، نگاه کن.
‫داره از دستم می‌خوره.
‫بالأخره... می‌تونم بهت دست بزنـــــــم؟
این چه مدل دست زدنه؟
‫من، واقعاً...
‫چی؟
‫اوهوم، یه‌طورایی...
‫هیچی از دنیای اطرافم نمی‌فهمم.
‫خیلی نابودم.
‫مثل اون اتفاقی که اون‌روزی افتاد.
‫یا مثلاً چیزای چندشی که وقتی احساساتی‌ام ازم بیرون میاد. می‌خوام نباشن.
‫واقعاً داره همه‌ی تلاششو می‌کنه.
‫متوجه شدی توی شهر یا روستا یه‌طور اتفاقات وهم‌آوری می‌افته؟
‫مینچی آنیکی رو ببین!
‫داره می‌رینه!
‫من باید با این پسر چیکار کنم؟
‫نصف در اومده از کونش وایساد.
تابستانی که هیکارو مرد
‫به آرامی...
‫به دیدن اون رویا ادامه بده... ‫دو هفته دیگه تا کنسرت مونده.
‫واقعاً از دست شما...
‫بعدش، اون‌روزی...
‫تاکه‌شیتا-کون از کلاس D گفت می‌خواد یه چیزی بهم بگه.
‫عه، جان من؟
‫نکنه...
‫جلوی بقیه‌ی پسرها...
‫می‌خواست باهام مچ بندازه.
‫زدم لهش کردم.
‫راستی، من دیگه باید کم‌کم برم.
‫اوه، تا فردا.
‫داره میاد... داره میاد...
‫وایسا.
‫امروز... شاید بهتر باشه از اون مسیر نری.
‫بازم؟
‫خب آ-چان، حس تو بیشتر وقتا درسته.
‫باشه، تا فردا.
‫داره میاد... داره میاد...
‫داره میاد...
‫امشب این‌جا شام می‌خوری؟
‫نه، امشب همبرگر داریم.
‫جدی؟ باشه پس...
‫پس...
‫مامانی، من می‌خوام یوکاتا بپوشم.
‫باید از خاله میکاسا بخوایم اول قدشو درست کنه.
‫مامانی خودت درستش کن.
‫من بلد نیستم.
‫کائورو چی شده؟
‫آه، گویا می‌خواد امسال جشنواره‌ی تابستونه یوکاتا بپوشه.
‫عه، تو رو خدا!
‫آهـــا! جشنواره‌ی تابستونی!
‫کائورو، پات که درد نمی‌کنه؟
‫خوبم.
‫خوبه باز کتونی پوشیدی.
‫آها، کائورو-چان، یوکاتات چه نازه.
‫خوشحال شدی؟
‫گفتم که!
‫از اولش هم نباید کارو می‌سپردیم به اون ایندو‌ها!
‫کوهِی مرده،
‫همه‌چیو گذاشته به عهده‌ی پسرش.
‫درسته که برگشته...
‫ولی یه هفته‌ی تمام گم شده بود، می‌فهمی؟
‫مطمئنم این به‌خاطر اینه که مراسم درست پیش نرفت.
‫بفرمایید.
‫مطمئنین؟
‫بله بله، برای بچه‌ها رایگانه.
‫داغه پس مراقب باشین.
‫عمو کامه‌یاما. دستتون درد نکنه.
‫یالا... کائورو تو هم تشکر کن.
‫اوه، ممنونم.
‫ماسا! روغن اضافی که گفتم کوش پس؟
‫عه، بچه‌های تسوجیناکا.
‫دخترشون هنوز مدرسه نمی‌ره؟
‫کدوم مادری همچین اجازه‌ای می‌ده؟
‫هی! بریم یخ در بهشت بخوریم؟
‫کجا بودش راستی؟
‫تو محوطه‌ی معبد.
‫خب پس بریم.
‫اوهوم.
‫واسه هیکارو هم بار سنگینیه، هنوز دبیرستانیه.
‫حتی اگه بخوایم دوباره مراسم رو اجرا ‫کنیم، فقط اعضای خانواده‌ی ایندو راه و چاهِـشو بلدن.
‫کوهِی می‌دونست اینطوری می‌شه.
‫گفت همچین چیزی هیچوقت دووم نمیاره.
‫اگه بگیم اون واقعاً از کوه پایین اومده.
‫چیکار باید بکنیم؟
‫تو... همچین وقتی ساکه می‌خوری؟
‫انقدر بی‌‌خود نباش!
‫مشکلش چیه؟
‫بعدم... این چیزی که می‌گین اصلاً وجود داره؟
‫اون بیشتر از 300 ساله که به کوبیتاچی وصله.
‫اهالی این ناحیه مسئولن تا برای همیشه مهروموم نگهش دارن.
‫این‌طور پیش بره، کل روستا توی دردسر می‌افته.
‫چاره‌ی دیگه‌ای هم نداریم،
‫ولی واقعاً می‌تونیم... کارو بسپریم به اون مرد؟
‫نابوده، همین‌طوری با کفش می‌ره تو...
‫بی‌انصافین ها.
‫درشون آوردم.
‫ای وای بی‌ادبی شد.
‫«مراسم» هـــا؟
‫باورم نمی‌شه که واقعاً 300 سال به این کار ادامه دادین.
چی نالیدی؟
‫آدمای بیرون شاید به‌نظرشون عجیب باشه،
‫اما برای ما چیز مهمیه‌ــ
‫این دختر خانمم خیلی اذیت شده.
‫این... سر کسیه؟
‫روح‌های قدرتمند رو دور نگه می‌داره.
‫اون خانواده‌ی ایندو برای مراسمشون توی کوهستان ‫ازش استفاده می‌کردن، یه‌طورایی مطمئنم.
‫اگه این توی جیبت باشه، راه کوهستان به روت باز می‌شه.
‫خـــب، این مراسم دقیقاً برای چیه؟
‫خب، همون‌طور که قبلاً گفتیم.
‫برای خدای کوهستانه.
‫اوه، این‌جاها حسابی شلوغه.
‫یه مراسم برای خدا...
این یکی یه مراسم برای آدماست؟
‫ما روستای کوچیکی هستیم، جشنواره‌ها برامون مهمن.
‫حتی از زن تسوجیناکا، کامه‌یاما،
‫و همه‌ی کسایی که از بیرون اومدن می‌خوایم تا جشنواره رو برگزار کنن.
‫مهمه که اهالی روستا رو دور هم جمع کنیم.
‫این جشنواره هم برای همون خدای کوهستان‌ـتونه؟
‫این روستای کوبیتاچی، در اصل به شهر کیبوگایاما وصله.
‫ومحله‌های کوچیک دیگه‌ای هم تو این ناحیه هستن.
‫آره درسته.
‫قبلاً‌ها یه روستای بزرگ بوـــ
‫اوی!
‫چی داری می‌گی؟
‫نـــه... آخه عجیبه.
‫کیبوگایاما، اودِکاری، آشیدوری.
‫همه‌ی منطقه‌های دیگه کلی کلیسا هم دارن.
‫ولی توی کوبیتاچی فقط همین معبد نیسایاماست.
‫یه کلیسا هم نیست.
‫توی این معبد، یا بهتره بگم «محله»...
دقیقاً چیو می‌پرستین؟
‫گفتی تو معبد دیگه چی دارن؟
‫یاکیسوبا و این چیزا؟
‫اوه، بریم پس!
‫اون چیزی که توی کوهستانه، به روستا ربطی نداره.
‫«اون چیز» منظورت نونوکی-ساماـه؟
‫بسه دیگه!
‫یوشیکی!
‫چیه؟
‫ها؟ چه خبره؟
‫حصار خراب شد.
‫چی؟
‫پرت شدم عقب...
‫آه، ببخشید.
‫من برم دستشویی، یکمم برای من بخر.
‫آه باش، فهمیدم.
‫کی اینو گذاشته این‌جا؟
‫مزاحم.
‫یوشیکی.
‫ها؟ کائورو کو؟
‫رفت از مامانم پول بگیره.
‫آها.
‫بیا، یخ در بهشتت.
‫ایول! دمت!
‫داری چیکار می‌کنی؟ اوی!
‫همیشه برام سوال بود.
‫«بلو هاوایی» چه طمعیه؟
‫شیره‌ی همه‌ی یخ‌ در بهشتا یه طعم دارن دیگه.
‫گویا فقط عوض کردن رنگشون باعث می‌شه مزه‌شون هم فرق کنه.
‫وجداناً؟
خب... من چی؟
‫منم همون شکلی‌ام... ولی همون حسو بهت می‌دم؟
‫اصلاً.
‫چه خوشحال شدی.
‫ها؟ جدی؟
‫چرا...
‫یه‌جایی این‌جاهاست...
‫خب، یوشیکی می‌گم.
‫چیه؟
‫همین‌طوری فهمیدی من هیکاروی واقعی نیستم؟
‫نه.
‫من...
‫وقتی جنازه‌ی هیکارو رو دیدم، فهمیدم.
تابستانی که هیکارو مرد
‫هیکارو این‌جاها نیومده؟
‫نه، خبر ندارم.
‫می‌دونستم. توی کوهستانه...
‫فکر اینکه بری دنبالش بگردی رو از سرت بیرون کن ها.
‫همین‌جا می‌مونی، ازت خواهش می‌کنم!
‫نی‌-چان.
‫داری کجا می‌ری؟
‫یکم می‌رم بیرون.
‫داری دروغ می‌گی.
‫قرار بود وقتی آدم‌بزرگا دارن می‌گردن، بچه‌ها تو خونه بمونن.
‫مامان اینطوری گفت.
‫زودی برمی‌گردم.
‫هیکارو!
‫اوی! پیداش کردی؟
‫هیکارو!
‫لعنتی!
‫سرده. نفس نمی‌کشه.
‫سنگ؟
‫بدنش از چیزی که فکر می‌کردم... سالم‌تره.
‫چرا...؟
‫آه فهمیدم، حتماً چون زمستونه.
‫باید زودی برم و یه نفرو خراب کنم.
‫ها؟... ها...
‫یوشیکی!
‫بعد از اون چند روزی مریض بودم.
‫وقتی بیدار شدم،
‫تو برگشته بودی.
‫چیزای دیگه‌ای هم بود که با عقل جور در نمیومد،
‫ولی آدمای دیگه نمی‌فهمن تو اون نیستی.
‫عــــــه... ای وای.
‫گمونم وقتی منو پیدا کردی همین شکلی بودم.
‫اما حس می‌کنم چند روزی طول کشید تا بدنو درست کنم.
‫پس اون‌موقع بود که فهمیدی...
‫بعد نصف سال اینو پیش خودت نگه داشتی؟
‫برای همینه که شبا نمی‌تونم بخوابم.
‫دلم برای هیکارو تنگ شده...
‫واقعاً دلم می‌خواد زودتر از این‌جا برم.
‫عــــه؟ ولی چرا یوشیکی می‌خوای بری شهر؟
‫چون از فضولی بدم میاد!
‫چرا همه باید فضولی خانواده‌ی منو بکنن؟
‫آه، بازم مامان و بابات با هم دعواشون شد؟
‫مامان بابای من.. همیشه‌ی خدا رابطه‌شون بد بوده.
‫به گوشم می‌رسه که ننه یاسابورا و بقیه پشت سرمون حرف می‌زنن.
‫اون روزی خونه‌ی یاسابورا اینا هم یه دعوای بزرگ شد، نه؟
‫وارث خونواده‌شون، یوسکه-کون انگاری یه مریضی گرفته.
‫یوسکه-کون مریض نشده.
‫هم‌جنس‌گراست.
‫اوه، همون LGBT ؟
‫نمی‌دونم.
‫این روستا خیلی کوچیکه. انقدر کوچیک که حتی نمی‌تونی توش نفس بکشی.
‫پس امشب خونه‌ی ما بخواب.
‫هروقت خواستی بری شهر، بیا خونه‌ی ما.
‫یوشیکی ببین.
‫خرچنگی!
‫خرچنگی، خرچنگی، خرچنگی!
‫یوشیکی؟
‫آه... تف توش.
‫چرا باید بمیری؟
‫یوشیکی... عـه...
‫من یکم می‌رم.
‫می‌گم، گوش کن... شاید نتونم جاشو بگیرم، اما...
‫همیشه ازت محافظت می‌کنم.
‫و اگه خواسته‌ای داشتی، هر چی بود برات برآورده‌ش می‌کنم.
‫نمی‌تونیم دوباره فعالش کنیم؟
‫نه بابا.
‫اون «حصار»ی که گفتی اونو دور نگه می‌داشت، آره؟
‫نمی‌تونی یکی دور کل روستا بذاری؟
‫اون حصارها بهایی دارن.
‫هر کدومش یه اندام داخلی ازم خرج برمیداره، نمی‌تونم زیاد بسازم.
‫آه... اندام داخلی؟
‫من اینطوری کار می‌کنم، حس ششم و اینطور چیزا ندارم.
‫از روشی که شرکتمون می‌گه هم بدم میاد.
‫خب بالأخره نتیجه چی شد؟ اون‌ اینجاست؟
‫آه... نه، ولی...
‫قطعاً این‌جا بوده.
‫شاید جمعیت سمت خودش کشیدتش.
‫این چیزا... از آدما خوششون میاد.
‫برای همین به سمت جایی که آدم زیاده جذب می‌شن.
‫یه ناخالصی معمولی به خودی خود ترسناکه.
‫نمی‌دونم چیز به اون بزرگی چطوری بین مردم رژه می‌ره.
‫شاید... تبدیل به یه چیزی شده.
‫داره میاد... داره میاد...
‫ داره میاد...
‫واقعاً ترجیح می‌دم این کارو رو نکنم
‫امیدوارم اون پسرک تسوجیناکا حالش خوب باشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای چه سکسیه!
‫جان من؟ الان می‌میرم؟
‫چه مسخره.
‫بابا جون... شرمنده.
‫فکر کنم نتونم وظیفه‌ی خانوادگی ایندو رو انجام بدم.
‫نمی‌خواستم مامان دوباره اذیت شه.
‫کاش کسی عذاب نمی‌کشید.
‫اگه من بمیرم، اون تنها می‌شه.
‫یوشیکی.
‫نمی‌خوام تنها بهش.
‫چیه؟ به‌خاطر خون تو چشمام درست نمی‌بینم...
‫نکنه... اونوکی-ساماـه؟
‫هرکسی هم باشه خوبه...
‫به جای من...
‫کنارش...
‫بمون...