‫چگونه لکه خون را از روی پیراهن سفید پاک کنیم
‫پاک کننده لکه خون
‫انگار داریم سعی می کنیم شواهد یه قتل رو پاک کنیم.
‫خب، یه جورایی داریم همین کارو می کنیم.
‫باید همه اینا رو تمیز کنیم قبل از اینکه مامان برسه خونه.
‫راستی، زخمت چطوره؟
‫البته که درستش کردم.
‫درستش کردی؟
‫البته من معمولاً زخم های کوچیک رو دست نمی زنم. چون به هر حال به ندرت درد رو حس می کنم.
‫پس آخرین تلاشم برای کشتنت از اول بی فایده بود، ها؟
‫هیکارو این یادداشت رو نوشته؟
‫آره.
‫"نوکی-ساما"؟ منظورت "نون‌وکی-ساما" است؟
‫خانم ماتسورا هم داشت همین اسم رو می گفت.
‫می دونی یعنی چی؟
‫خب، ببین...
‫من به سختی می تونم چیزهایی مثل این رو به یاد بیارم.
‫حافظه ام خیلی تار شده...
‫هی.
‫فکر می کنی این "نون‌وکی-ساما" من باشم؟
‫نمی دونم.
‫هیچ ایده ای ندارم.
‫تابستانی که هیکارو مُرد
‫ایندو
‫قسمت هشتم: تماس
‫دیگه چیزی شبیه به این وجود نداره.
‫دیگه هیچ سرنخی نیست، ها؟
‫اوف، میریم پایین.
‫پدربزرگ.
‫چیه؟
‫میشه یه نگاهی به این یادداشت بندازی؟
‫هیچی
‫این منو یاد یه چیزی انداخت، هیکارو.
‫هیچی-سان کجا رفت؟
‫کی-چی؟
‫باید هیچی-سان رو به کوه برگردونیم.
‫دیگه توی معبد ما هم نیست.
‫هیچی-سان کیه؟
‫کسی که خیلی سختی کشیده.
‫ای کاش از اون موقع از اون‌وکی-سان نمی خواستن که همه اون کارها رو انجام بده...
‫این روستا... یه روستای قتل...
‫یه نفرین طولانی...
‫از خیلی وقت پیش...
‫پدربزرگ؟
‫اون این دنیا رو ترک کرده.
‫اوم...
‫حالت بهتره؟
‫من خوبم.
‫آساکو، تو خوبی؟ بعد از همه اتفاقاتی که افتاد...
‫من...
‫خب...
‫مسئله اینه که،
‫از اون موقع، گوش راستم درست نمیشنوه.
‫حتی دکتر هم نفهمیده چرا.
‫نمیدونم چی شد.
‫اوه، واقعا؟
‫متاسفم.
‫چرا متاسفی؟ ‫این تقصیر هیچکس نیست.
‫هی، گوش کن.
‫هیکارو اون شب خیلی عجیب رفتار میکرد، نه؟
‫انگار خودش نبود.
‫فکر میکنی هیکارو تسخیر شده بود ‫توسط اون روح شیطانی که میگفتم؟
‫اگه اینطور بود، ازش متنفر میشدی؟
‫ها؟ نمیدونم.
‫ازش متنفر نباش، باشه؟
‫- جدی میگی؟ ‫- نه...
‫شوخی میکنم.
‫ببخشید دیر کردم.
‫آساکو گفت که دیگه به سختی از گوش راستش میشنوه.
‫احتمالا به خاطر اینه که...
‫چون من یه کم بهش ضربه زدم.
‫آدما رو، یه کم دستکاری کنی
‫کافیه تا بشکنن.
‫ولی آساکو ذهن قوی ای داره.
‫پس به جای اینکه بشکنمش، ‫شاید فقط گوشش رو خراب کردم.
‫در هر صورت، تقصیر توئه.
‫به نظر من اون خوش شانسه که فقط گوشش آسیب دیده.
‫خیلی بی رحمانه است.
‫خب، حالا که کنسرت گروه کر تموم شد...
‫یه نفرین روی روستامون؟
‫شاید این یه سرنخ باشه ‫که هیکارو واقعا چیه...
‫من این تاپیک رو آنلاین پیدا کردم ‫درباره اسم های ترسناک مکان ها.
‫عجیبه که کوبیتچی ‫از کاراکترهای 'گردن' و 'ایستادن' استفاده میکنه.
‫فکر کنم یه نقشه توی کتابخونه بود...
‫سلام...
‫- این یه هیولاست. یکی دیگه. ‫- سلام...
‫نمیتونم بهش نگاه کنم.
‫- نگاه نکن. نگاه نکن. ‫- سلام!
‫نگاه نکن، نگاه نکن، نگاه نکن...
‫چه خبره؟!
‫نگاه نکن! نگاه نکن! ‫نگاه نکن! نگاه نکن!
‫هیکارو...
‫اون یه آدمه.
‫اون چاقو دستشه؟
‫چرا لخته مادرزاده؟
‫اون یه جور منحرفه؟
‫تکون نخور!
‫چاقو رو بنداز!
‫آروم باش!
‫اون گردن خودشو برید.
‫آقای یوشیناگا آسیب دید...
‫اون متجاوز قبلی یه چیزی تو وجودش داشت.
‫داخلش؟
‫آره.
‫یه چیز ترسناک توش بود. انگار تسخیرش کرده بود، می‌فهمی؟
‫احتمالا ماکی هم اون روز اینجوری آسیب دید.
‫یه نفر از باشگاه بیسبال یهو دیوونه شد و خشن شد.
‫هیکارو، تو خوبی؟
‫من؟
‫یه چیزی هم تو وجود تو هست.
‫من عالیم.
‫شاید یه جور مصونیت در برابر ارواح شیطانی دارم.
‫اوه، واقعا؟
‫گوش کن. من نگران همه‌تون شدم.
‫متوجه شدم اخیرا این اتفاقا بیشتر میفتن.
‫حتی به مدرسه هم رسیده.
‫و من نمی‌تونم هیچ کاری در این مورد انجام بدم.
‫آساکو...
‫حدس می‌زنم حتی آساکو هم متوجه شده که اخیرا ناخالصی‌ها بیشتر شدن.
‫چیکار کنیم؟
‫باید یه چیزی رو بفهمیم.
‫اگه کار به اونجا بکشه، من...
‫چی شده؟
‫هیچی، فقط دستم...
‫قبلا بهش ضربه زدم،
‫و حالا درد می‌کنه؟
‫نقشه منطقه کیبوگایاما؟
‫کتابخانه کیبوگایاما
‫یه نقشه قدیمی.
‫مال اوایل دوره میجی هست. کل منطقه، حتی کوبیتاچی رو پوشش میده.
‫این کوه تنبان هست.
‫و این رودخونه‌ست.
‫پس این...
‫"سوتِ"...
‫اشتباهه. از راست به چپ بخون.
‫داروماسوته.
‫چه جور اسمیه؟
‫اسمیه که کیبوگایاما قبلا بهش معروف بود.
‫و کوبیتاچی قبلا از حروف 'گردن' و 'بریدن' استفاده می‌کرد.
‫داروماسوته، اوده‌کاری.
‫اوده‌ایری، که الان متروکه شده، و زیرش آشیدوری.
‫یه جایی که نمی‌شناسم و تا پایین سمت راست کشیده شده، و...
‫کوبیتاچی.
‫این...
‫شبیه بدن انسان نیست؟
‫اسم‌های روستاها هم همه‌شون اعضای بدن هستن.
‫آیا 'داروما' مربوط به تنه میشه؟
‫امکان نداره! خیلی ترسناکه.
‫دهکده کوبیتچی به پنج قسمت تقسیم شد،
‫کوبیتچی، اودکاری، اودیری، آشیدوری و داروماسوته،
‫در آغاز دوره مدرن اولیه.
‫اودیری در اواسط دوره میجی با داروماسوته ادغام شد.
‫قحطی و طاعون در سال 1749 باعث مرگ بسیاری از روستاییان شد.
‫وای، خیلی وقت پیش.
‫قبلاً، همه یک دهکده بزرگ بود.
‫کیبوگایاما و کوبیتچی هم.
‫ببخشید.
‫سعی کنید صداتون رو پایین نگه دارید.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫دارید تکالیف مدرسه رو انجام میدید؟
‫ما دانش‌آموزان دبیرستان یاما از کوبیتچی هستیم.
‫می‌خواستیم درباره زادگاهمون تحقیق کنیم، و آره...
‫اوه، اوه.
‫اتفاقاً من هم اهل کوبیتچی هستم.
‫واقعاً؟
‫تا اینکه مادرم اخیراً فوت کرد،
‫سال‌ها بود که به خانه برنگشته بودم.
‫ماتسورا
‫هی، شما...
‫دختر خانم ماتسورا هستید؟
‫تابستانی که هیکارو مُرد
‫بله، ایشون مادرم هستند.
‫البته نتونستم قبل از مرگش ببینمش.
‫خیلی متاسفم.
‫- خانم ماتسورا؟ ‫- بله؟
‫درباره نونوکی-ساما چیزی می‌دونید؟
‫دفتر
‫مادرم اون اسم رو به زبون آورد، درسته؟ ‫بعد از این همه سال.
‫او اغلب درباره نونوکی-ساما صحبت می‌کرد.
‫ظاهراً، وقتی بچه بود،
‫مادرم یواشکی وارد جنگل شد ‫و یه چیز وحشتناک دید.
‫به همین خاطر به من هشدار داد که به هر قیمتی شده ‫از کوه نونوکی-ساما دوری کنم.
‫منظورت اینه که من--
‫نونوکی-ساما یه هیولاست ‫که توی اون کوه زندگی می‌کنه؟
‫در واقع، بیشتر شبیه یه خداست.
‫خدایی که حاضره در ازای یه هدیه خاص ‫به ما برکت بده.
‫اینطوری بود.
‫یه هدیه خاص...
‫"اینطوری بود"؟
‫پس، خدا دیگه این کار رو نمی‌کنه؟
‫درسته.
‫نونوکی-ساما از خیلی قبل از اینکه اون دهکده تقسیم بشه ‫پرستش می‌شد.
‫اما بعد از یه قحطی خاص ‫که خیلی از روستاییان رو از بین برد،
‫در نتیجه این فاجعه، تبدیل به یه خدای نفرین شد.
‫به همین خاطر هیچ وقت اجازه نداشتم ‫به کوه برم.
‫آیا خانم ماتسورا، منظورم مادرتون، ‫نونوکی-ساما رو توی کوه دید؟
‫آیا این باعث شد که اون دیوونه بشه؟
‫این حرفا رو نزن.
‫به دل نگرفتم.
‫فکر کنم اونجوری شد
‫بعد از اینکه خواهر کوچیکم تو همون کوه گم شد.
‫وقتی من تو مدرسه ابتدایی بودم، خواهرم اون بالا گم شد.
‫صبر کن، داری میگی تقصیر من بود؟
‫تقصیر نونوکی-ساما بود؟
‫بعید میدونم، ولی مادرم قطعا همین فکر رو میکرد.
‫اون موقع کل دهکده به هم ریخته بود.
‫ما بچه ها زیاد درباره نونوکی-ساما و این چیزا نمیدونستیم.
‫ولی در واقع، هاجیمه و بقیه شاید یه چیزایی میدونستن.
‫منظورت آقای تاکداست؟
‫آره، خودش.
‫همه با هم بزرگ شدیم.
‫آه، شاید بتونی از پدر هاجیمه بپرسی.
‫پیرمرد تاکدا. شاید اون یه چیزایی بدونه.
‫اون از نسل مادرمه.
‫پیرمرد تاکدا.
‫خیلی ممنونم.
‫ببخشید که این همه سوال میپرسم درست بعد از اینکه مادرت رو از دست دادی.
‫اشکالی نداره.
‫به هر حال، مادرم همیشه من رو به چشم یه دختر سنگدل میدید.
‫ولی الان دارم میفهمم که چقدر برام با ارزش بود.
‫حتی با اینکه الان دیگه خیلی دیره.
‫من از صبح ها متنفرم.
‫چون هر صبح یادم میاد که پدرم دیگه نیست.
‫عجیبه چطور اینجوری کار میکنه، نه؟
‫هی، فکر میکنی من بالاخره یه خدای نفرین شده باشم؟
‫لعنت، این بده.
‫من همونم که همه رو کشته؟
‫به این سوالم جواب بده.
‫میفهمی با خانم ماتسورا چیکار کردی؟
‫من...
‫نه، نمیفهمم.
‫من یه احمقم.
‫اون پیرزن ماتسورا هم خانواده خودش رو داشت.
‫ولی من بهش توجه نکردم.
‫مرگ...
‫سنگینه.
‫متاسفم...
‫ولی واسه چی متاسفی؟
‫معذرت خواهی چیزی رو درست نمیکنه.
‫تو اصلا نمیتونی درکش کنی.
‫- ولی من... ‫- نگران نباش.
‫از این به بعد، حتی اگه دوباره کسی رو کشتی،
‫من اون گناه رو با تو به دوش میکشم.
‫هرچی بیشتر درباره این هیکارو بفهمم،
‫ممکنه واضح بشه که اون نمیتونه اینجا بمونه.
‫ولی دیگه از رو برگردوندن خسته شدم.
‫و حالا، داستان بعدی ما.
‫امروز صبح، مردی مسلح به چاقو
‫به دبیرستان کیبوگایاما تجاوز کرد.
‫مرد...
‫سلام.
‫اینجا چه کار میکنی، ای بچه...
‫هاجیمه!
‫کجا رفتی؟ زود بیا، میشه؟
‫الان وقت خوبی نیست.
‫لطفا این را به پدرت بده.
‫هیچ وقت گوش نمیدی، مگه نه؟ ‫همیشه هر کاری دلت میخواد میکنی.
‫حداقل بگو چیه.
‫این سخته.
‫به عنوان یه طلسم خوش شانسی بهش فکر کن.
‫اون گذاشت برگه هاش توی کیف من قاطی بشن ‫درست مثل کاری که هیکاروی واقعی همیشه میکرد.
‫یه چهره جدید هست.
‫اون قد بلنده.
‫هی، تو.
‫تو اینجا زندگی میکنی؟
‫آره...
‫اوه، واقعا؟
‫در این صورت، ‫یه چیزی هست که میخوام ازت بپرسم.
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫چی میخوای؟
‫در مورد این دهکده است...
‫یه سوغاتی محلی خوب چیه؟
‫- سوغاتی محلی؟ ‫- آره.
‫قارچ شیتاکه، فکر کنم؟
‫واقعا؟ عجب.
‫ولی من در واقع طرفدار شیتاکه نیستم.
‫مزه اش یه جورایی توی دهنت نمیمونه؟
‫من مردم شناسم. ‫اومدم این دهکده رو مطالعه کنم.
‫من دارم توی خونه میکاساها میمونم.
‫اسمت چیه؟
‫تسوجیناکا هست.
‫آها، فهمیدم، آقای تسوجیناکا.
‫ممنون. دیگه سخت گیر نیستم ‫و اون قارچ ها رو امتحان میکنم.
‫داره روت مدفوع میکنه.
‫اصلا برام مهم نیست.
‫این موش کوچولو شریک منه، میبینی.
‫حدود 12 ساله که دارمش.
‫داری شوخی میکنی، درسته؟
‫همسترها فقط دو سه سال عمر میکنن...
‫این یکی خاصه. یه 'هامونستر'ـه.
‫خب، به هر حال،
‫ممنونم.
‫میدونی،
‫تو من رو یاد خودم میندازی.
‫بعدا میبینمت.
‫اون بچه... یه چیزی داره. ‫و 'دورگه'ـست، مگه نه؟
‫یه چیزی داره که پیوند محکمی باهاش داره.
‫بدون شک، اون باهاش تماس داشته.
‫و اون نشونه‌ها روی بازوش.
‫هویت نداره، چه برسه به احساسات.
‫باید انتزاعی‌تر از این باشه.
‫ممکنه بین ما زندگی کنه، در لباس انسان؟
‫آیا سگ شکاری من میتونه اینو ردیابی کنه؟
‫الو؟
‫باید منو همیشه در جریان بذاری.
‫پرونده AA-104، تحقیقات در حال انجامه.
‫تا الان هیچ ناهنجاری‌ای پیدا نشده.
‫فهمیدم. لطفا به تحقیقاتتون ادامه بدید.
‫گزارش‌های دوره‌ای وضعیتتون رو فراموش نکنید.
‫رو اعصابمه.
‫میشه سفارش میز هشت رو بگیرید؟
‫فکر کردم داشتیم میرفتیم خونه پیرمرد تاکدا.
‫داری واسه چی درس میخونی؟
‫همزمان دارم فکر میکنم چطوری ازش سوال بپرسم.
‫هی، هنوز اون تیکه از منو داری، درسته؟
‫همینجاست. هیچوقت ولش نمیکنم.
‫بهتره گمش نکنی.
‫اگه بشکونیش، ممکنه کارم تموم شه.
‫چی؟! انقدر مهمه؟
‫معلومه که مهمه. من سرنوشتمو به تو سپردم.
‫اه، به هر حال فکر نکنم بشکنه.
‫همیشه اینجا اینقدر ساکت بود؟
‫صدای زنگ؟
‫یوشیکی.
‫تکون نخور.
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫زود باش، زود باش، زود باش...
‫زود باش، زود باش.
‫زود باش...
‫لعنتی...
‫نمیتونم انجامش بدم.
‫چرا باز نمیشه؟!
‫هیکارو!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی!
‫هی، آروم باش. بشین.
‫- خوبی؟ ‫- الان خوبی.
‫چی شد؟
‫هی، تسوجیناکا.