..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خانواده‌ی ایندو
‫هیکارو، همه سوار شدن.
‫میگم؛ یوشیکی.
‫فکر کنم بشه یه دونه از این مانجوها رو بخورم.
‫الاغ، معلومه که نمیشه بخوری.
‫تابستانی ‌‌که هیکارو مرد
‫قسمت نه: پیرمرد تاکه‌دا
‫این همون بچه‌ست، آره؟
‫خب، گمونم پسرای همسن تو خوششون نمیاد ‫کسی بهشون هشدار بده، نه؟
‫متاسفم.
‫نباش، منم همینم.
‫انتظار نداشتم تا این حد نرمال بنظر بیاد.
‫چیزه...
‫ممنون که اونجا به دادمون رسیدین.
‫اصلا چی بود؟
‫بهت میگم چی بود.
‫یک نوع نفرین بود، که از یک ‫ناپاکی قدیمی و قدرتمند تغذیه میکرد.
‫خوشبختانه تونستم دورش کنم.
‫منظورتون از «ناپاکی» چیه؟
‫ساده بخوام بگمش؛
‫حدسم اینه چیزی شبیه شبح و ارواحن.
‫دنیای ما و دنیای اونها،
‫از چیزی که فکرش بکنی نزدیکترن، ‫و توسط حصاری نازک جدا شدن.
‫وقتی تغییراتی پدیدار شه، ‫اون حصار شکسته میشه.
‫و روح و احساسات مردگان ازش بیرون میزنه.
‫تنها کاری که ازم برمیاد اینه برشون گردونم سر جاشون،
‫و سوراخای کوچیکی که ازش میان رو ببندم.
‫ولی من که خدا نیستم، ‫نمیتونم تا ابد نابودشون کنم.
‫خدا؟
‫فکر میکنم اون پسر خیلی راحت ناپاکی‌ها رو به خودش جذب میکنه.
‫درست مثل خودش.
‫اسم اون چیزا چی بود!؟
‫همون تیرایی که بالای ساختمونای بلند میذارن.
‫-صاعقه‌گیر. ‫-آها همون.
‫همون جوریه.
‫وقتی بالای کوهستان بود،
‫درست مثل یک صاعقه‌گیر تمام ناپاکی‌ها رو جذب کرده.
‫برای همین شهر و روستا ‫مجبور نبودن باهاشون گلاویز شن.
‫ولی الان اینهمه اتفاق داره پشت‌هم میفته.
‫پس مسبب این اتفاقات این ناپاکی‌ها هستن؟
‫نه که هیکارو؟
‫درسته.
‫ولی دیدن اینهمه ناپاکی... ‫اصلا طبیعی نیست.
‫ها؟ من کجام؟
‫آروم باش، هیکارو.
‫بهش آسیبی نمیزنم.
‫درستر بگم؛ نمیتونم اصلا...
‫آروم باش هیکارو، ‫یه کم غذا میخوای؟
‫خیلی خوشمزه‌ان.
‫وااای، چقدر خوبن اینا.
‫خونه خودت که ننشستی، همشو نلمبون.
‫آخه...
‫هوی...
‫هی، هیکارو.
‫بهم بگو تو چی هستی؟
‫منم نمیدونم.
‫میخوای یه چیزی بهت بگم؟
‫خیلی وقت پیش، شوهرم ‫درست مثل تو از مرگ برگشت.
‫یوری، غذات آماده‌ست.
‫مامانی.
‫ببین، ببین. ‫بابابی پوکمون منو قوی‌تر کرده.
‫آره؟ آفرین.
‫آره!
‫میدونم این اوضاع نمیشه تا ابد ادامه پیدا کنه.
‫ولی یه خرده بیشتر که ضرری نمیرسونه.
‫یوری!
‫یوری! یوری!
‫ببخش...روم سیاه یوری!
‫ببخشید...همش تقصیر مامانیه!
‫خودم جمعش میکنم، خب؟
‫ببخش، یوری.
‫بالاخره اتفاق میفتاد، باید می‌فهمیدم.
‫ولی قضیه‌ی هیکارو کاملا فرق داره.
‫میدونم که روح همسرم اونجا بود،
‫ولی چیزی جز یه ناپاکی قدیمی نبود.
‫آره، من ناپاکی نیستم.
‫فکر کنم.
‫من چیزی کاملا متفاوتم.
‫حدس میزنم تو بیشتر...
‫چیزی فراتر از چرخه‌ی زندگی، مرگ و بازتولد هستی.
‫تو یکم مرموزه داستانت، نه؟
‫پس...
‫چیزی از نونوکی-ساما میدونین؟
‫نونوکی-ساما؟
‫شرمنده، چیزی نمیدونم.
‫که اینطور!
‫ببینید، اگر این ناپاکی‌ها مدام ظاهر شن،
‫خیلیا قراره بمیرن.
‫شما پسرا برنامتون چیه؟
‫من واقعا نمیدونم ارزش یک زندگی چیه؟
‫میتونم همه‌چی ول کنم و برم.
‫ولی یوشیکی عمرا اینکارو بکنه.
‫این چیزا برای اون مهمه، ‫پس برا منم مهمه.
‫خب،
‫من بالاخره یه جایی که بهش تعلق دارمُ پیدا کردم، ‫پس میخوام ازش محافظت کنم.
‫من تصمیمُ گرفتم که ‫میخوام هرچی هم شد ازش جدا نشم.
‫ولی اینم نمیخوام عقب بایستم و ‫مرگ مردم رو تماشا کنم.
‫فهمیدم.
‫هیکارو اندازه‌ی مردم و روستا برات مهمه؟
‫من هیکارو رو ول نمیکنم.
‫ولی روستامونُ هم نمیتونم ول کنم.
‫در اونصورت،
‫با هم یه فکری میکنیم.
‫بچه‌های خوبی‌اند.
‫خدا قوت.
‫همینجام، ول نمیکنم برم.
‫به نفعته گمش نکنی.
‫تکون نخور.
‫لعنتی...
‫چرا باز نمیشه؟
‫میسوزه...
‫که اینطور!
‫اگه مشکلی ایجاد کرد، ‫میتونی اسم منو بیاری.
‫شاید من فقط یه خانم خونه‌دار باشم، ‫ولی به گردن اهالی اینجا حق دارم.
‫ممنون بابت کمکتون.
‫عه یوشیکی، صبر کن.
‫هیکارو.
‫گوش بده، هیکارو.
‫نذار تسوجیناکا از اینی که هست ‫باهات بیشتر میکس شه.
‫میدونی که چی میشه.
‫اونوقت دیگه نمیتونه،
‫به دنیای انسانها برگرده.
‫میگم، ننه جون. ‫تابلوی بیرون نوشته؛ بسننی.
‫مهم نیست. ‫بهرحال میتونی بخونیش، نه؟
‫باوجودیکه هیکارو مرده،
‫زمان داره در روستا میگذره، ‫انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫و هیچکی هم حقیقت رو نمیدونه.
‫-همه‌ی شیتاکه مانجوها رو خریدم. ‫-هیکارو.
‫بدون من برو خونه، خب؟ ببخشید.
‫هوووی!
‫باید یه جایی برم.
‫چیز مهمی نیست.
‫کاتارو
‫شرمنده، چیز قابلی نیست.
‫تا وقتی اون* هستش(هیکاروی دوم) ‫کسی نمیاد برات عزاداری کنه.
‫ولی تا وقتیکه اینجاست، ‫من فراموشت نمیکنم.
‫خیلی وقته نیومدم!
‫همیشه اینجا بازی میکردیما!
‫واهای، اینجارو!
‫نقاشی سوپر ماروی خودمونه که.
‫صداشو تقلید میکردیم و ‫با انگشت نقشه رو دنبال میکردیم.
‫آره.
‫میگم؛ من چه فرقی با هیکارو دارم؟
‫هیکارو...
‫بهتر از تو میتونست مردمُ درک کنه، ‫درست مثل یک آدم بالغ.
‫آدم توداری بود.
‫ولی گاهی مکار.
‫خانواده‌ی ایندو
‫و برعکس تو، ‫اون دیگه هیچوقت برنمیگرده.
‫برای همیشه رفته.
‫دوسش داشتی؟
‫چرا اینو پرسیدی؟
‫خب یادته معذب بودی به بدن ‫لختم نگاه بندازی، آره؟
‫برا همین فکر کردم شاید...
‫نمیخوام بگم.
‫الان که بدنت نگاه میکنم، ‫هیچ احساسی ندارم.
‫تازشم، فکر نکنم نیاز باشه ‫تو به این چیزای احساسی فکر کنی.
‫چی میگی؟
‫خب آره درسته، ‫من احساساتی ندارم.
‫و میدونی من با شما انسانها متفاوتم.
‫ولی من و تو یه حسی بینمونه، درسته؟
‫مجبور نیستیم از قوانین پیروی کنیم.
‫و میدونی چیه؟ ‫تو اصلا نباید انسان باشی.
‫اصلا نمیخوام که شبیه یک انسان باشی.
‫نکن خو!
‫اگه قراره اینجا بمونه، ‫نباید بذاریم کسی رو بکشه.
‫ولی با این وجود...
‫بجای اینکه مجبورش کنم با ما یکی شه،
‫شاید بتونیم یه جایی پیدا کنیم که ‫بتونه خود واقعی‌ش باشه.
‫پس، بخاطر خودش...
‫هرچی که دارمُ بهش میدم.
‫تابستانی ‌‌که هیکارو مرد
‫تا اینجای کار همینو میدونیم.
‫نونوکی-ساما خدایی بود که در ازای چیزی، ‫آرزویی رو برآورده میکرده.
‫ولی بعد از اینکه روستایی‌های زیادی از قحطی مردن،
‫به عنوان یک خدای نفرین‌شده معرفی شد ‫و دیگه از کوهستان پایین نیومد.
‫نیسایاما - منطقه‌ی ممنوعه ‫نونوکی-ساما
‫پس یجورایی در کوهستان مهر و موم شد، آره؟
‫احتمالا.
‫حرف پدربزرگ هیکارو هم هست.
‫طی نسل‌ها، مردان خانواده‌ی ایندو ‫از چیزی به اسم «هیچی-سان» استفاده میکردن،
‫که در مراسمی بالای کوهستان استفاده میشده.
‫فکر کنم برا اینکه مطمئن شن ‫نونوکی-ساما هنوز مهر و مومه؟
‫اطلاعی ندارم.
‫کوره‌بایاشی-سان هم یه سری اطلاعات راجع‌بهت بهمون داد.
‫راجع‌به من؟
‫تو مثل یه صاعقه‌گیر ناپاکی‌ها رو جذب میکنی.
‫ناپاکی‌ها رو جذب میکنه ← هیکارو
‫ولی خودت یک ناپاکی نیستی.
‫تو مثل یه مشت انرژی اهریمنی هستی.
‫چیزی که ورای چرخه‌ی زندگی، مرگ و بازتولده.
‫اینطوری تعریف میشم، ها؟
‫پس احتمالا یک نوع خدا هستی.
‫گمونم آخه بعدِ اسمم «ساما» ‫اضافه میکنن که نشونه‌ی احترامه.
‫ولی اگه من خدام، ‫پس چرا اینهمه استرس دارم؟
‫میگم...
‫دلیل اینکه ناپاکی‌ها به روستا سرازیر شدن،
‫اینه که من از کوهستان خارج شدم؟
‫پس یعنی اگه من،
‫برگردم به کوهستان،
‫بعد اینکه یه جایی پیدا کردی که بهش بگی خونه؟
‫فکرشم به سرت نزنه.
‫تازشم، کوره‌بایاشی-سان قراره کمکمون کنه.
‫مطمئنم ما دوتا یه راه‌حلی پیدا میکنیم.
‫درآخر تمام کاری که باید بکنیم؛ ‫اینه که همه‌ی ناپاکی‌ها رو توی کوهستان گیر بندازیم.
‫اونا مقصر تمامی آشوبِ روستان.
‫تو که دیگه کاری به کار روستایی‌ها نداری، آره؟
‫درسته.
‫اگه درباره‌ی نونوکی-ساما و روستا تحقیق کنیم،
‫شاید بفهميم تو چی هستی و ‫چرا ناپاکی‌ها رو به خودت جذب میکنی.
‫و چطور بتونیم ازشون خلاص شیم.
‫اونوقت دیگه دست از سر روستاییا برمیدارن.
‫تا وقتی مطمئن نشدیم، از این حرفا نزن.
‫ممنون.
‫برا شروع،
‫همونطور که دختر ماتسورا-سان گفت، ‫باید بریم پیش پیرمرد تاکه‌دا-سان.
‫همون آقای پیریه که اصلا از خونش بیرون نمیره؟
‫بنظرت مارو تحویل میگیره؟
‫ندانم.
‫ولی تنها سرنخمون همونه.
‫ضرر که نمیکنیم.
‫واقعا جواب میده؟
‫همینجوریشم پسرش به حد کافی ترسناکه.
‫بچه‌ی ایندوها!؟ ‫اینجا چکار داری؟
‫از این ورا؟ ‫چیزی میخوای؟
‫خب...
‫یه سوالی از پیرمرد تاکه‌دا-سان داشتیم.
‫یه مصاحبه برا درسای مدرسه‌مونه.
‫با پدرشوهرم؟ ‫حال درست‌حسابی‌ای نداره ها!
‫حتی تا سر کوچه هم نمیره.
‫چی میخواین بپرسین؟
‫خب، ببینید،
‫این نظرِ کوره‌بایاشی-سان بود،
‫کوره‌بایاشی؟
‫اونم دنبال همچین شخصی میگرده...
‫یه دیقه وایسین...
‫اون خانم چی هست اصلا؟
‫ندانم.
‫منتظرش بودم.
‫به کوره‌بایاشی زنگ بزن و بگو بیاد اینجا.
‫چرا دنبال خانم کوره‌بایاشی هستین؟
‫سالها میگشتم... ‫دنبال یک فرد مدیوم* بودم. (واسطه‌ی روحی)
‫آدم درستش...یه مدیوم واقعی.
‫بگین زود بیاد...
‫من نفر بعدیِ لیست مرگم.
‫دارین میگین...شما نفر بعدی ‫بعد از ماتسورا-سان هستین؟
‫موجی از ناپاکی‌ها اومده و ‫این روستا رو بلعیده.
‫از کوهستان پایین اومده.
‫ناتوان...کبیر و...
‫نونوکی-ساما رو میگین؟
‫تقصیر کیه که...
‫پسر ایندو... ‫کی گناهش گردن میگیره؟
‫تمام این سالها...
‫همش بخاطر گناه کفرآمیز ایندوها بود.
‫کاری که کردن؛ منجر به کشته شدن اونهمه آدم شد.
‫کفرآمیز؟
‫برای همین مردان ایندو باید از کوه بالا برن تا عذرخواهی کنن.
‫نسل بعد از نسل، که چیزی که گرفتنُ پس بدن.
‫که چیزی رو پس بدن که...
‫خودت میدونی راجع‌به چی حرف میزنم، ایندو.
‫میگم،
‫دارین راجع‌به قحطی سال ۱۷۴۹ صحبت میکنین؟
‫فقط قحطی نبود.
‫نفرین بود.
‫درخواست زشت اونا، خشم اونو برانگیخت.
‫آخه چه کاری کردن؟
‫خبرم نداری؟ ‫همونه که مراسم شکست خورد.
‫اصلا نپرسیدی!؟
‫اصلا برات سوال نشد چرا اسمت «ایندو»ئه.
‫-یه نگاه به آرامگاه خانوادگی‌تون بنداز پسر. ‫-وایسین، نکنین یه لحظه آروم باشین.
‫یوشیکی، اوضاع خیته.
‫داخلش شده.
‫اون کوهستان...
‫وقتی وارد اون کوهستان شدم،
‫اونجا...دیدمش...
‫روی کوه...
‫موهاش پرپشت شد.
‫سلام...
‫هیکارو ایندو.
‫چی؟ اون کیه؟
شرمنده؛
‫باید از یه چیزی مطمئن شم.
‫چی...
‫یه حسی بهم گفت این پیرمرد تو دردسر افتاده.
‫واسه همین بدو اومدم و ‫عجب زمان‌بندی بی‌نقصی.
‫هیکارو ایندو. ‫خوشحالم بالاخره چشمم به جمالت افتاد.
‫اون مُرده...
‫هی...
‫هیکارو؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.