..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫رون.
‫دیگه باید ازت جدا بشم.
‫برمی‌گردم...
‫به جایی که ازش اومدم.
‫نــه!
‫اونم وقتی‌ که بالأخره... باهم دوست شدیم...
‫نباید...
تابستانی که هیکارو مرد
‫یه‌سری از بچه‌های کلاس‌مون آگوست می‌رن استخر.
‫برای همین تیوپ بادی می‌خوام!
‫عــه، خیلی هم عالی.
‫چرا تیوپی که از یاماهیسا خریدیم رو برنمی‌داری؟
‫نه. اون سوراخش که باهاش بادش می‌کنی، بو گند می‌ده!
‫یه‌دونه تازه‌ش رو می‌خوام!
‫یوشیکی، تحقیقاتت تموم نشد؟
‫نه هنوز.
‫یه مدت دیگه کتاب‌ها رو لازم دارم.
‫آها. پیشت باشه تا هرموقع که می‌خوای.
دبیرستان کیبوگایاما
‫چه زود اومدی!
‫برای تابستون هیجان‌زده‌ای؟ ‫چیکارش داری؟
‫آره؟ ‫اسکلی ها.
‫دستت چطوره؟
تعطیلات تابستانی از فردا شروع می‌شود
‫خیلی بهتر شده. ولی هنوز نمی‌تونم بیسبال بازی کنم.
‫حتی توی تعطیلات تابستونی هم نمی‌تونی؟ شانستو برم پسر.
‫آ-چان هم این اواخر خیلی گرفته‌ست.
‫صبح عالی بخیر.
‫خب، کلاس رو شروع‌ــ
خدایی من قیافه‌م این شکلیه؟
‫کی اینو کشیده؟
‫ببینم، هیکارو هنوز نیومده؟
‫نه.
‫دیرش می‌شه ها.
‫صبح‌تون بخیر، بچه‌ها.
‫صبح بخیر.
‫خب،
‫ترم اول سال 2020 امروز به پایان می‌رسه...
‫و از طرفی دیگه، تعطیلات تابستانی رو پیش رو داریم.
‫امیدوارم بهتون خوش بگذره.
‫خب، حالا سرود مدرسه رو می‌خونیم.
‫بر فراز قله‌های آبی...
‫کوه تنبان سر به فلک کشیده است...
‫ای مارمولک. می‌خواستی برنامه‌ی صبحگاهی رو بپیچونی؟
‫می‌گم رفته بودم دست به آب که کاریم نداشته باشن.
‫سلام عرض شد.
‫تویی.
‫اومدم راجع‌به موضوعی باهاتون صحبت کنم، تاکه‌دا-سان.
‫چی؟
‫نونوکی-ساما...
‫عرضم به حضورتون که...
‫ تمام این مدت...
‫وجود خارجی نداشته!
‫خدای من‌درآوردی این روستاست.
‫هـــــــــا؟!
‫اون مراسم مسخره‌ی ایندوها از همون اولش بیخود بوده.
‫تو... چی داری می‌گی...
‫یه علت پنهانی پشت این قضایاست.
‫که خب... قصد دارم حل‌وفصلش کنم.
‫و اگه موفق بشم، روستایی‌ها از مهلکه جون سالم به در می‌برن.
‫آه، عجب بادی می‌وزه.
‫تعطیلات تابستونی از فردا شروع می‌شه، نه؟
‫اون تکلیفه رو انجام می‌دی؟
‫همون هفته‌ی اول تمومش می‌کنم.
‫یو-چان همیشه میذاره دقیقه‌ی نود و با عجز و ناله انجامش می‌ده.
‫منم تمومش می‌کنم.
‫تکلیف نوشتن حال می‌ده، موافقی؟
‫می‌گما...
‫تو هیکارو نیستی، مگه نه؟
‫اون روزی دیدمت.
‫هیکاروی همیشگی نبودی.
‫حتی صداتم...
‫آه، باز شروع کردی، آساکو.
‫ببین، این حرف‌ها رو نباید تو روم بزنی.
‫احمقانه‌ست.
‫اوهوم.
می‌خوای بگی؟
‫به هیشکی نمی‌گم.
‫اینکه هیکاروی واقعی نیستی... ترسناکه، و عجیب.
‫و عجیب‌تر اینکه یوشیکی طوری رفتار می‌کنه که انگار آب از آب تکون نخورده.
‫من نمی‌تونم.
‫آخه همه‌ش خیلی عجیبه...
‫ولی بازم اصلاً دلم نمیاد از هیکاروی جدید متنفر باشم.
‫حتی با اینکه گوشت رو داغون کردم؟
‫آها، راستی، یادم نبود.
‫بابتش شرمنده‌تم.
‫به یوشیکی قول دادم که دیگه بهت صدمه‌ نزنم.
‫و کسی رو نکشم.
‫تو واقعاً آدم نیستی، مگه نه؟
‫می‌گما، هیکاروی واقعی هنوز یه‌جایی زنده‌ست؟
‫زنده نیست.
‫این بدن فقط یه جنازه‌ست.
‫که اینطور.
‫یه‌جورایی حدس می‌زدم...
‫کاری از: Cieo & SayaKa
‫آه... درسته.
‫همه باید همین‌طوری برای هیکارو عزاداری می‌کردن.
‫اما وجود من باعث شده که ذره‌ای احساس ناراحتی نکنن.
‫هیکارو خودش همینو می‌خواست، ولی خب.
‫اگه هیچ‌وقت نیومده بودم اینجا...
‫یوشیکی هم همراه بقیه برام عزاداری می‌کرد.
‫و شاید...
‫دیگه مثل الان عذاب نمی‌کشید.
‫اینطوری، همه‌شون می‌تونستن به روال عادی زندگی‌شون برگردن...
‫...روی دانشگاه و این چیزها تمرکز کنن.
‫احتمالاً اینطوری براشون بهتر بود.
‫یه‌طورایی... احساس بدی دارم که این‌کارها رو کردم.
‫ببخشید.
تابستانی که هیکارو مرد
‫بیا دیگه!
‫وایسا!
‫مراقب باش!
‫چقدر نازه.
‫تو هم باید شوهر کنی و بچه‌های سالمی به‌دنیا بیاری، کائورو-چان.
‫اون هم دختره، مگه نه؟
‫هنوز مدرسه نمی‌ره؟
‫خیر.
‫عـــه، اجباری هم نیست. بالأخره دختره دیگه.
‫یوشیکی، دوست‌دختر داری؟
‫چتری‌هات رو کوتاه کن و الا دخترها رو فراری می‌دی ها!
‫آه، چیزه...
‫هیکارو؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سلام.
بزنیم بیرون؟
‫بابت اون روز... متأسفم.
‫چندبار تاحالا خواستی منو بکشی؟
‫دیگه ترس برم نمی‌داره.
‫خودتو درگیر این چیزها نکن.
‫منم بهت چاقو زدم دیگه. الان بی‌حساب شدیم.
‫می‌خواد خودشو سرسخت نشون بده.
‫دمت گرم که امروز اومدی و به دادم رسیدی.
‫از دست فک‌وفامیل‌تون؟
‫اگه یه دقیقه دیگه اونجا می‌موندم، از شدت خفگی جونم در می‌اومد.
‫می‌دونم چه حسی داره که دنبال جایی برای خودت باشی.
‫می‌خوام باور کنم که منم یه خونه‌ای دارم.
‫یه‌جایی غیر از اینجا.
‫آره.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چته بابا؟ ‫بالأخره خندوندمت.
‫اینو می‌خرم.
‫عــه؟ فکر کردم گفتی کائورو تیوپ می‌خواد؟
‫واقعاً‌ همین خوبه؟
‫آره، گفت بامزه‌ترین تیوپ رو می‌خواد. بهتر از این پیدا نمی‌شه.
‫اینجوری راه رفتن باهاش خیلی ضایع‌ست.
‫بادش رو بگیر و جمعش کن.
‫نه، آخه دلم واسه سمندر گنده‌بک می‌سوزه.
‫هیچی نشده بهش وابسته شدی.
‫خوش‌حالم که کائورو دوست‌هایی پیدا کرده که باهاشون بره استخر.
‫آره.
‫می‌گما...
‫ها؟
‫چیزی از اون‌موقع که نونوکی-ساما بودی، یادت نمیاد؟
‫اصولاً باید یه‌چیزهایی یادم باشه.
‫نمی‌دونم چرا فراموش کردم.
‫اما تازگی‌ها کم کم داره یادم میاد.
‫مخصوصاً بخش برآورده کردن خواسته‌ها.
‫حس می‌کنم جدی می‌تونم هر خواسته‌ای رو برآورده کنم.
‫چه گنده‌گوزی‌ها.
‫جدی؟ هر خواسته‌ای رو؟
‫آره، امتحان کن.
‫نه، نمی‌خواد.
‫با اینکه الان دیگه جریان نونوکی-ساما رو می‌دونیم،
‫اما هنوز نمی‌دونیم چطوری مشکل اصلی‌مون، یعنی ناخالصی‌ها رو حل کنیم.
‫باید یه‌کاریش بکنیم.
‫روستاها و شهر...
‫راستی اصلاً اون طراحیه چی بود؟
‫هردفعه یه سؤال جدید پیش میاد.
‫نه، وایسا...
‫یوشیکی، اینجا رو.
‫داره می‌رقصه!
‫بهت عادت کرده؟
‫مینچ، مینچ، مینچ!
‫ظاهراً نه.
‫فقط وقتی براش بستنی می‌گیرم، بهم روی خوش نشون می‌ده.
‫نمی‌دونستم دستش انقدر سنگینه.
‫هی!
‫یه‌جا نشستن و تو فکر فرو رفتن، هیچ دردی رو دوا نمی‌کنه.
‫پایه‌ای بریم اقیانوس؟
‫می‌خوام دست کم یه‌بار ببینمش.
‫پر... پرام.
‫چه بزرگه!
‫اقیانوس محشره!
‫وای، کفش‌هام، کفش‌هام!
‫خب، می‌رم تو آب!
‫وای، چقدر سرده!
‫حرف نداره!
‫هوی، شلوارت خیس می‌شه ها.
‫چی شده؟
‫هیچی، الان...
‫به قول‌مون عمل کردیم و باهم اقیانوس رو دیدیم.
‫موندم آسانو و ماکی و یوکی الان در چه حالی‌ان.
‫نمی‌دونم.
‫به‌نظرت وقتی مراسم سرودخوانی رو پیچوندیم، کفری شده بودن؟
‫شاید سرود خوندن با بچه‌ها کیف می‌داد.
‫و همین‌طور متن سرود.
‫«به سمت آینده، ‫این تپش قلب من.»
‫واقعاً احساساتیم می‌کنه.
جدی؟
‫با صدا...
‫عــه، داری می‌خونی؟
‫به همین زندگی ادامه بده...
‫متنش اینجوری نبود ها.
‫و حتماً...
...‫با همین لحن حرف بزن
...‫اگه اون گل قدیمی دوباره نتونه بدرخشه
‫به سمت آینده...
‫این تپش قلب من...
‫حالا...
‫هیکارو قبل از مرگ یه آرزویی کرد.
‫«نمی‌خوام کسی ناراحت بشه.»
‫«نمی‌خوام یوشیکی تنها بمونه.»
‫خواسته‌ش رو برآورده کردم. برای همینه که اینجام.
‫خواسته‌ی هیکارو؟
‫ولی شرمنده، فکر نکنم بتونم تا آخرش باشم.
‫احتمالاً برگردم به کوهستان.
‫این اواخر همه‌ش دارم بهت حمله می‌کنم.
‫گمونم این ذات واقعیمه که داره خودشو نشون می‌ده.
‫همه‌ش می‌خوام پوچی‌های درونم رو پر کنم،
‫و تشنه‌ی روح‌ام.
‫آدم‌ها درکم نمی‌کنن.
‫فکر کنم همیشه همین‌طوری بودم.
‫آدم‌های زیادی رو کشتم و ممکنه بازم دستم رو به خون آلوده کنم.
‫اما نمی‌خوام تو رو بکشم، یوشیکی.
‫وا ـ وایسا یه‌لحظه...
‫اگه برگردم کوهستان،
‫اقلاً بقیه‌ی عمرت رو در آرامش سپری می‌کنی.
‫هــا؟ مگه می‌شه؟! نمی‌فهمم!
‫پس ما واسه چی این‌همه تحقیق کردیم؟!
‫هیولا می‌ره و با مرگ هیکارو کنار میای.
‫به روال عادیِ زندگیِ آدمیزادی‌ت برمی‌گردی و ‫یک عمر به خوبی و خوشی زندگی می‌کـ-
‫تو می‌خوای اینجا بمونی، مگه نه؟!
‫احمق! پس اون «نصفی»‌ که بهم دادی، چی می‌شه؟!
‫مگه تو نامیرا نیستی؟! یعنی هروقت بخوای می‌تونی اون بدن رو بندازی دور؟!
‫خب...
‫نمی‌دونم.
‫دیدی؟ هنوز نمی‌دونیم چی به چیه!
‫نمی‌تونم با همچین نقشه‌ی نسنجیده‌ای پیش برم!
‫اما این تنها نقشه‌ایه که داریم، درست نمی‌گم؟
‫نمی‌دونم نقشه‌ی درستیه یا نه، ولی...
‫به درک! تو لازم نکرده فکر درست و غلطش رو بکنی!
‫نمی‌شه...
‫فکر این چیزها رو نکنی؟
‫خوراکی موردعلاقه‌ی هیکارو هندونه بود،
‫اما من بیشتر از همه، بستنی دوست دارم.
‫و پاپیکو رو به گاچی گاچی-کون ترجیح می‌دم.
‫و گمونم گربه‌ها رو دوست دارم.
‫فیلم هم همین‌طور.
‫تابه‌حال سر هیچ فیلمی حوصله‌م سر نرفته.
‫هیکارو بچه‌ی درس‌خونی نبود، اما من عاشق درس و مشقم.
‫حالا نه که خیلی سرم می‌شه.
‫بس کن.
‫و می‌دونی... ‫بسه، خواهش می‌کنم...
‫این مدتی که باهم بودیم خیلی بهم خوش گذشت، یوشیکی.
‫شاید تو منو صرفاً به چشم جایگزینی برای هیکارو می‌بینی.
‫اما صرف نظر از چیزی که هستم، بهم خیلی لطف کردی.
‫من...
‫خیلی دوستت دارم، یوشیکی.
‫البته شاید حسم دوستانه یا عاشقانه نباشه.
‫فکر کنم کلاً با احساسات انسانی فرق داره.
‫ولی بازم،
‫این حس واقعیمه.
‫نه به‌عنوان هیکارو، بلکه هیولایی که واقعاً هستم.
‫نه.
‫لازم نیست عادی باشی.
‫هیولا کدوم‌مونه؟
‫نفسم درنمیاد...
‫منم.
‫خود واقعیم رو همیشه پنهان کردم.
‫به‌خاطر همینه که می‌خوام نجاتش بدم.
‫چون منم اگه با تو باشم، نجات پیدا می‌کنم.
‫تمام این مدت صرفاً یه آدم خودخواه بودم.
‫به‌خاطر هیکارو؟ به‌خاطر روستا؟ ‫همه‌ش داشتم این و اون رو بهونه می‌کردم.
‫خیلی بدبختم.
‫دراصل همه‌ی این‌کارها رو فقط دارم به‌خاطر خودم می‌کنم.
‫یوشیکی.
‫ممنون بابت همه‌چی.
‫نــــه!
‫تو جایگزین نیستی!
‫صرفاً داری تسلیم می‌شی!
‫می‌گی باید دل بکنم؟ الان دیگه برای این حرف‌ها دیره!
‫تصمیم هیکارو هیچ ایرادی نداره.
‫مگه نمی‌دونی چقدر برات جون کندم؟!
‫چون اون برخلاف من، یه هیولای واقعیه...
‫فکر کردی من مشکلی با این قضیه ندارم؟
‫منم نمی‌خوام از اینجا برم!
‫هیولا می‌ره، و ما تا ابد به خوبی و خوشی زندگی می‌کنیم.
‫پس من همه‌ی این‌کارها رو به‌خاطر کی کردم؟!
‫نمی‌خوام.
‫منم همینو می‌گم! دیگه می‌تونی تمومش کنی!
‫من می‌رم کوهستان!
‫انقدر از روی خودخواهی زر مفت نزن!
‫باید از شر من، از شر این هیولا خلاص بشی!
‫این کار به صلاحته، مگه نه؟!
‫منم یه هیولام!
‫لازم نیست عادی باشی.
‫حتی اگه این خودخواهیه...
‫منم همیشه خود واقعیم رو پنهان می‌کنم ‫تا کسی نفهمه در باطن‌ چجور آدمی‌ام!
‫هیکارو...
‫برام مهم نیست که یه قاتلی.
‫من با توام.
‫هیکارو!
‫ما با همیم!
‫تو جایگزینی برای هیکارو نیستی.
‫من فقط نمی‌خوام قالم بذاری.
‫من یه عوضی خودخواه نابودم.
‫پس این حس واقعیته؟
‫عجب.
‫آه، از دست تو.
‫چقدر طولش دادی.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫تو... می‌خوای بعد از این...
‫سمندر گنده‌بک! آب داره می‌برتش!
‫یالا، برو بگیرش و ببرش خونه، وگرنه کائورو گریه می‌کنه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نمی‌خوام. بذار تا هرجایی می‌خواد بره.
‫تو از منم بچه‌ننه‌تری، یوشیکی.