..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫نه!
‫کمک!
‫کمک کنین!
‫کمک!
‫اونجاست!
‫«فین»!
‫«کیران»!
‫«فین»! «توبی»! ‫من اینجام!
‫«فین»!
‫داریم می‌آیم، داداش!
‫«کیران»!
‫من اینجام!
‫«فین»!
‫زندگی «توبی گیلروی» جوان...
‫طی حادثه‌ای ناگوار به پایان رسید.
‫از روزی که دو پسر غرق شدن...
‫همه‌چی عوض شد.
‫احساس غم و عذاب‌وجدان، خونواده‌ها رو...
‫از هم پاشید.
‫شهر اِولین بِی همیشه ‫زیبایی بی‌رحمانه‌ای داشته...
‫که با درد همراه بوده...
‫دردی که در ظاهر دیده نمی‌شه.
‫اوایل، فکر می‌کردم...
‫اوضاع شهر تحت‌تأثیر ‫مرگ ۱۵ سال پیش اون دو نفر بوده.
‫ولی فهمیدم اون روز ‫زندگی یه‌نفر دیگه هم به دریا سپرده شده.
‫یه دختر نوجَوون که یه‌هو غیبش زد.
‫اسمش «گبی بِرچ» بود.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫چرا هیچ‌وقت داستانش گفته نشد؟
‫«بازماندگان»
‫چیزی شده، «کیران»؟
‫نه بابا. فقط استرس دارم. ‫تو چی؟
‫فقط امیدوارم دوباره ‫اون دختر آسیایی مظلوم نشم.
‫عمراً.
‫بده من.
‫نگران چیزی نباش، «کیران».
‫فقط چند روز اینجایـیم. ‫ما هم کنارتـیم.
‫مگه نه؟
‫بریم.
‫تشریف آوردن.
‫سلام! احوال شما؟
‫«میا»! چه خوشگل شدی!
‫- سلام، مامان. ‫- پارسال دوست، امسال آشنا.
‫«وِریتی»، ایشون هم «آدری»ـه.
‫«آدری»، ایشون هالمونی شماست.
‫چی؟
‫هالمـ... به کُره‌ای می‌شه «مادربزرگ».
‫- آها. ‫- بله.
‫سلام‌علیکم!
‫چطوری، خانم خوشگله؟
‫پیر شدم ازبس منتظرت بودم.
‫- قربونت برم. ‫- بابا هم اومده؟
‫- جان؟ ‫- بابا نبومده؟
‫نه. نمی‌تونست رانندگی کنه.
‫الان خونه‌ست.
‫وسایل‌تون رو بذارین توی ماشین.
‫من هم پول پارکینگ رو بدم.
‫همه‌چی مثل سابقـه.
‫جیگرتو. ‫اون عقب جاش راحتـه؟
‫بله. راحتـه.
‫پرواز چطور بود؟
‫عجیب بود.
‫آخه اولین باره که با «آدری» اومدیم سفر.
‫- همم... ‫- همم...
‫البته می‌خواستیم زودتر از این‌ها بیایم...
‫که ببینینش، ولی می‌دونی که...
‫آره...
‫ولی خوب موقعی اومدین.
‫هفته‌ی دیگه سالگرد فوت‌شونـه.
‫۱۵ سال از اون طوفان گذشت.
‫نه!
‫می‌خوان مراسم بزرگی بگیرن.
‫تا اون روز می‌مونین؟
‫مامان، معذرت می‌خوام.
‫نباید می‌رفتین اونجا.
‫هزار بار بهتون گفتیم!
‫دوست داری بمونیم؟
‫تحمل قیافه‌ت رو ندارم.
‫هوای عقب خوبـه؟ ‫«آدری» گرمش نیست؟
‫نه. خوبـه. ‫ممنون، «وِریتی».
‫قربونت.
‫«این ملک فروخته شد»
‫بذار برش‌دارم.
‫«برایان»!
‫- عزیزم، کجایی؟ ‫- ها؟
‫آها.
‫ما برگشتیم.
‫پسرت اومده...
‫با دوست‌دخترش، «میا».
‫سلام، بابا.
‫کِی برگشتی، پسر؟
‫همین امروز.
‫«میا» رو یادته دیگه؟
‫بله که یادمه.
‫شاگرد خودم بود.
‫خیلی وقت پیش بود، البته.
‫سلام، «برایان». حالت خوبـه؟
‫همون زمان هم خوشگل بودی.
‫لطف داری.
‫بابا، این نوه‌ی شماست.
‫اسمش «آدری»ـه.
‫اِوا!
‫آخ قربونت برم.
‫- من نوه دارم. ‫- بعله.
‫- من «بابایی» شدم. ‫- بله که شدی.
‫خدایا شکرت.
‫یه شامپاین باز کن، «مامانی».
‫چَشم.
‫چطوری، فسقلی؟
‫من بابابزرگتـم.
‫بهم بگو «بابایی».
‫بهت افتخار می‌کنم، پسرم.
‫قربونت، بابا.
‫ازت ممنونـم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫من هم همین‌طور.
‫ببخشین که زودتر نیومدم.
‫این چه حرفیـه، پسر.
‫مهم اینـه که...
‫الان اینجایـی، «فین».
‫- بابا، من «فین» نیستم. ‫- خودش می‌دونه کی هستی، «کیران».
‫بریم لباس‌هات رو عوض کنیم.
‫«کیران» و «میا» خونواده‌ان، ‫ولی مهمون ما هم هستن.
‫آخ. معذرت می‌خوام. ‫«کیران»!
‫- اسمش «کیران»ـه. ‫- «کیران»
‫و دوست‌دخترش، «میا».
‫- «میا» و «کیران». ‫- «کیران»
‫ای وای.
‫می‌دونستم می‌آی اینجا.
‫آره.
‫تونستی بیای داخل. ‫رکورد زدی.
‫شوکه شدی.
‫می‌دونم.
‫آخه بابا همیشه هوام رو داشته...
‫ولی الان...
‫متأسفـم، عزیزم.
‫چیزی نیست.
‫می‌خوام با «آدری» برم پیاده‌روی.
‫یه‌کم هوای دریا بهش بخوره.
‫تو برو یه چُرت بزن.
‫جدی می‌گی؟ ‫مطمئنـی؟
‫آره بابا.
‫«تریش»ـه. ‫فهمیده اومدم.
‫بعداً بهش زنگ می‌زنم.
‫به دوست‌هات زنگ بزن.
‫هوی! پیامت رو دیدم!
‫- بیا بغلم، «کِز». ‫- نه!
‫وایستا. وایستا...
‫- بیا بغلم. ‫- نه. وایستا!
‫- بیا ببینم. ‫- نکن، حاجی.
‫بچه‌م رو له نکنی.
‫چقدر شما گوگولی‌ای.
‫«آدری»، این رفیق کسخل منـه، «اَش».
‫چطوری شما؟ ‫راستی این رو برات آوردم.
‫- از قبل برات رول کردم، داداش. ‫- دمت گرم.
‫واقعاً لازم داشتم.
‫مادرت چطوره؟
‫واسه سالگرد برگشتی؟
‫نه، اومدم بابام رو ببینم.
‫چرا نمی‌مونی؟
‫مسابقه‌ی فوتبال داریم.
‫قراره بترکونیم.
‫«جولیان» حسابی مشغول شده.
‫یه کلوپ جدید راه انداخته.
‫«کلوپ فین و توبی»
‫- کسی مشتاق دیدن من نیست. ‫- بیخیال، «کِز».
‫هیشکی دیگه به تخمش نیست.
‫جداً؟
‫دردسر از راه رسید!
‫- سلام! ‫- چطوری؟
‫اون کیـه؟ ‫«برانتی»
‫هم‌خونه‌ی «لیو»ـه. ‫توی کلبه‌ی فیشرمن زندگی می‌کنن.
‫- «لیو» برگشته؟ ‫- امشب همه می‌ریم پاتوق.
‫تو هم با «میا» بیا.
‫چی‌کار می‌کنی، دخترجون؟
‫چندتا عکس قشنگ گرفتم.
‫اگه دنبال مدل می‌گردی، ‫من در خدمتـم.
‫نه، قربونت.
‫«اَش» می‌گه با «اولیویا» هم‌خونه‌ای.
‫آره. از وقتی اومدم اینجا، ‫اون و «تریش» خیلی هوام رو داشتن.
‫راستی من «برانتی»ام. ‫ایشون هنرمندن.
‫تا آخرِ تابستون اینجام.
‫یه پروژه درباره‌ی شهر اِولین بِی برداشتم.
‫من «کیران»ـم.
‫«کیران اِلیوت»؟
‫آره.
‫- من می‌آرمش. ‫- زحمتت.
‫گفتی هیشکی دیگه ‫دربار‌ه‌ی من حرف نمی‌زنه، آره؟
‫تقریباً هیشکی.
‫حالا چی‌ها می‌گن؟
‫می‌گن پُرموترین سوراخ کون این شهر مال توئـه.
‫شرمنده.
‫- خیلی سریع رفت. ‫- اِشکالی نداره بابا.
‫جدی می‌گم. ولش کن.
‫دیگه باید برم.
‫اون رو بده. ‫تشکر.
‫راستی «شان» چراغ‌قوه‌ش رو می‌خواد.
‫پس بیا خودت براش ببر.
‫فعلاً.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫چرا هیچ‌وقت داستانش گفته نشد؟
‫هیچ‌کس درباره‌ش تحقیق نکرد.
‫جسدش رو پیدا نکردن.
‫احساس می‌کنم...
‫عجب.
‫ممنون.
‫چطوری، «برانتی»؟
‫بیا بشین.
‫گم شو، «مارکو».
‫چتـه؟ دارم قهوه می‌خورم.
‫ارواح عمه‌ت.
‫پس ما می‌ریم، مامان.
‫تا برگردیم، اذیت نمی‌کنه.
‫ممنون که مراقبشـی، «وِریتی».
‫همین اتاق کناریـه دیگه.
‫برین خوش بگذرونین.
‫یه کم از زندگی لذت ببر، «کیران».
‫چَشم.
‫بیا. تولدت مبارک.
‫- ممنون. ‫- برین دیگه.
‫- راه بیُفتین! ‫- بریم. ‫- فعلاً. ‫- خدافظ.
‫سلام، دختر خوشگلم.
‫بالاخره همدیگه رو دیدیم.
‫مامانی عاشقتـه.
‫بعله. ‫خیلی دوستت دارم.
‫قربونت برم.
‫- حداقل داره تلاش می‌کنه. ‫- آره.
‫باز «تریش» پیام داد. ‫فردا بهش زنگ می‌زنم.
‫«فین»!
‫اونجاست!
‫- «کیران»! ‫- «فین»! «توبی»! من اینجام!
‫داریم می‌آیم، داداش!
‫«توبی» برای پدرش، «جولیان»، ‫فرزندی مهربان بود...
‫و پدری مسئولیت‌پذیر برای فرزندش، «لیام».
‫اگه نمی‌خوای، امشب نمی‌ریم.
‫نه بابا. بریم.
‫نوشیدنی می‌زنیم و می‌آیم.
‫تو مشکلی نداری؟
‫نه.
‫- سلام، «جولیان». ‫- اون «کیران اِلیوت»ـه؟
‫- به نصیحت مامانت گوش کن. ‫- باشه.
‫به اون عوضی‌ها توجه نکن. ‫گفتم که خودشـه.
‫«شان»!
‫به‌به!
‫- چطوری، داداش؟ ‫- فدات.
‫- خوش‌حال شدم، پسر. ‫- من هم همین‌طور.
‫- سلام. ‫- بالاخره اومدی.
‫خوبـم. تو چطوری؟
‫جمع اراذل جمعـه. ‫جمع اراذل جمعـه!
‫آره!
‫می‌رم نوشیدنی بگیرم. ‫تو هم می‌خوای؟
‫- آره. دمت گرم. ‫- تو هم نوشیدنی می‌خوری؟
‫- بله. ‫- چی برات بیاریم، «میا»؟
‫شراب سفید، لطفاً.
‫لباس قشنگی داری.
‫ای وای، لباسم خیلی باز نیست؟
‫نه‌خیر. ‫خیلی خوشگل شدی.
‫مرسی، عزیزم.
‫بیا. ‫نوشیدنی من کو؟
‫- الان شراب رو می‌آرن. ‫- مرسی. ‫چی شده؟
‫می‌گم...
‫اِشکال نداره من اینجام؟
‫- واسه بابام می‌گی؟ ‫- آره.
‫نه بابا. نگران نباش.
‫به‌خاطر سالگرد یه‌کم ناراحتـه. ‫تحویل نگیر.
‫- مطمئنـی؟ ‫- بانوی من!
‫- بزن بر بدن. ‫- مرسی.
‫سلام. ‫این یکی رو پیدا کردم.
‫گفتم شاید جایگزین خوبی باشه.
‫لطف کردی واقعاً. ‫ممنونـم، «برانتی».
‫ایشون پارتنر منـه...
‫«میا»! درستـه؟ «میا چنگ». ‫شما دوست صمیمی «گبی بِرچ» بودی.
‫درستـه. ‫شما از کجا...
‫«تریش» همیشه ازت تعریف می‌کنه.
‫- «تریش» رو می‌شناسی؟ ‫- آره. زن مهربونیـه. «اولیویا» هم همین‌طور.
‫حلال‌زاده‌ست.
‫«اَش» گفت داری می‌آی.
‫آره دیگه. گفتم گروه موسیقی رو ‫دوباره راه بندازیم.
‫سلام.
‫خیلی وقتـه هم رو ندیدیم.
‫بعله.
‫چطوری، عشقم؟ ‫سلام.
‫خب زندگی توی سیدنی چطوره؟
‫خوبـه.
‫تازگی مامان‌بابا شدیم. ‫بچه‌مون چهارماهه‌ست.
‫بله. اسمش «آدری»ـه.
‫آره. مامانم بهم گفت.
‫«تریش» چطوره؟
‫یه زنگ بهش بزن. ‫خیلی دوست داره ببینت.
‫می‌گم، «میا»...
‫می‌شه با هم صحبت کنیم؟
‫عع... چرا نشه!
‫فقط چندتا سؤال دارم...
‫درباره‌ی «گبی» و طوفان اون روز.
‫ما فقط چند روز اینجا می‌مونیم.
‫به‌خدا زیاد وقتت رو نمی‌گیره.
‫- باشه. مشکلی نیست. ‫- خیلی ممنون! مرسی!
‫قربونت.
‫«برانتی»، لطفاً برو به «لین» کمک کن. ‫امشب شلوغـه.
‫بله. چَشم.
‫منظورم همین‌الانـه.
‫- چَشم، رئیس. ‫- ببخشید.
‫می‌بینمت.
‫به «لین» گفتم استخدامش کنه ‫و حالا ازش ناراضیـه.
‫از این پیشخدمت بدتر ندیدم.
‫می‌خوام بیشتر بمونم، ‫ولی اون پشت وضعیت افتضاحـه.
‫تازگی ظرف‌شورمون رفته. ‫دست‌تنهایـیم.
‫راحت باش. ‫ما تا چند روز دیگه اینجایـیم.
‫یه‌روز دیگه چهارنفری می‌ریم بیرون.
‫پنج‌نفری.
‫باشه، داداش. ‫تو هم بیا.
‫جعبه‌ی یخ رو تو حمل کن...
‫- نوشیدنی‌ها رو هم بریز. ‫- معلومـه که می‌آی، «شان».
‫- دمت گرم واقعاً. ‫- مخلصـم، داداش.
‫لباس قشنگی داری.
‫- لطف داری. ‫- صبر کن.
‫خب از کِی با همـن؟
‫از وقتی از ملبورن برگشت.
‫«لیو» کلاً مجرد نمی‌مونه.
‫♪ سرنوشت ♪
‫هوی، «مارکو».
‫♪ می‌خواد بهت غلبه کنه ♪
‫♪ ولی توی سختی‌ها... ♪
‫سفارش!
‫- یه سری هم به ما بزن. ‫- چَشم. چَشم.
‫این همون یارو نیست؟
‫«کیران اِلیوت» بود دیگه؟
‫آره.
‫- «لیام»! ‫- هوی!
‫با توام. ‫چرا برگشتی اینجا؟
‫- آروم باش، «لیام». آروم. ‫- فقط دارم حرف می‌زنم.
‫اینجا چه گُهی می‌خوری؟
‫- آفرین، «لیام»! ‫- تو خفه شو، «دنیس».
‫اومدم به خونواده‌م سر بزنم، رفیق.
‫عع؟ ‫پس داره خوش می‌گذره.
‫اومده خونواده‌ش رو... ‫من به‌خاطر تو خونواده ندارم!
‫- «لیام»! ‫- حالا چی می‌گی؟
‫- «لیام»، چی‌کار می‌کنی؟ ‫- توی چشم‌هام نگاه کن!
‫آروم باش.
‫بابام مُرده و تخمش رو نداری بهم نگاه کنی.
‫آروم باش، «لیام»!
‫- بسـه دیگه! ‫- بابابزرگ!
‫- بریم یه سیگار بِکشیم، رفیق. ‫- آروم باش.
‫- بسـه. ‫- پس برو با رفیقت مشروب بزن!
‫سخت نگیر، رفیق.
‫- بهتره برم. ‫- نه، داداش. بشین.
‫- هنوز آبجو هم نخوردی. ‫- نه...
‫شرمنده. بهتره برم.
‫باشه. بریم.
‫شرمنده.
‫- معذرت، داداش. ‫- فعلاً، «اَش».
‫تو مسئول مرگ «فین» و «توبی» نیستی.
‫این‌قدر سخت نگیر.
‫فقط توی زمان و مکان اشتباهی بودی.
‫من زنده‌ام و «فین» و «توبی» مُردن.
‫مردم شهر هم هرروز بهم یادآوریش می‌کنن.
‫چرا رفتین اونجا؟
‫- ورود به اون غارها ممنوع بود! ‫- مامان، بس کن.
‫چرا رفتین اونجا؟ ‫ای وای، «کیران»!
‫چی‌کار می‌گنی؟ ‫خشکت زده بود!
‫اینجاموندن واسه جفت‌مون ضرر داره.
‫آره.
‫موافقـم.
‫صبح با مامان صحبت می‌کنم.
‫خودش هم دوست نداره اینجا باشم.
‫این‌طوری نگو...
‫اسمش «جولیان گیلروی»ـه.
‫نوه‌ش رو یتیم کردی.
‫«لیام» کوچولو باباش رو از دست داد ‫و همه‌ش تقصیر توئـه.
‫چرا رفتین اونجا؟
‫بهتون هشدار دادیم که توی اون غارها نرین.
‫من می‌رم.
‫چی شده؟
‫بابا اینجاست. ‫نگران نباش.
‫«آدری رو بردم لب ساحل - میا»
‫باید این محدوده رو ببندیم...
‫- اینجا جای تماشا نیست. ‫- ایشون گردشگره؟
‫- آهای! ‫- اون کیـه؟ اون جسد کیـه؟
‫پارتنرم با بچه‌م اومدن لب ساحل.
‫فاصله رو رعایت کن، عزیز. ‫شرمنده.
‫گروهبان «رِن» هستم. ‫بله. باشه.
‫آقای پاسبان...
‫نه، ولی موج زیاد می‌زنه.
‫می‌خواین دریا شواهد رو بشوره ببره؟ ‫آها.
‫«لیو»! «لیو»!
‫«میا» رو ندیدی؟ ‫می‌گم «میا» رو ندیدی؟
‫من پیداش کردم. ‫من پیداش کردم.
‫- کیـه؟ ‫- دیشب خونه‌ی مامان بودم...
‫ولی امروز صبح که اومدم اینجا...
‫دیدم... ‫خب کیـه؟ ‫بگو کیـه، «لیو»؟
‫«برانتی»ـه.
‫آروم باش.
‫چیزی نیست.
‫- پوشش ضدآب بذارین. ‫- چَشم.
‫- آفرین. ‫- برش‌گردون.
‫از این‌طرف.
‫- هشت متر برین پایین. ‫- چیزی نیست.
‫دوستان، شما خونه‌زندگی ندارین؟
‫اینجا صحنه‌ی جُرمـه. ‫لطفاً برین عقب.
‫عع... ‫باید...
‫صورتم... پوستم رو بشورم.
‫حس عجیبی دارم.
‫بریم داخل.
‫راستی گوشی‌ت رو قرض می‌دی؟ ‫باید به «میا» زنگ بزنم.
‫حتماً.
‫ممنون. ‫دستت درد نکنه.
‫چی؟ یعنی کل انجمن؟
‫- اینجا بوده. ‫- «میا» هستم. بفرمایید.
‫سلام، منـم. ‫با گوشی «لیو» زنگ زدم. حالت خوبـه؟
‫الان با «اولیویا»یـی؟
‫- لب ساحل یه جسد پیدا کردن. ‫- چی؟
‫دختره‌ای که دیشب دیدیم؛ «برانتی».
‫مُرده.
‫ای وای. چطوری؟
‫نمی‌دونم. ‫«لیو» لب ساحل پیداش کرده.
‫الان کجایـی، «کیران»؟
‫خونه‌ی «لیو»ام. ‫باید برم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم. باشه؟
‫باشه. فعلاً.
‫قربونت.
‫«اَش» داره بهت پیام می‌ده.
‫احتمالاً باخبر شده.
‫چایی درست کردم.
‫بعضی‌وقت‌ها... آرومم می‌کنه.
‫الان توی شوکـی، «لیو».
‫اوضاع ریخته به هم. ‫دختر بیچاره.
‫«اَش» داره می‌آد.
‫«لیو»، شما دوتا نباید اینجا باشین. ‫اینجا صحنه‌ی جُرمـه.
‫جسدش توی ساحل پیدا شده.
‫آره، ولی شاید اینجا هم شواهدی باشه.
‫شرمنده، ولی باید برین.
‫چندتا کارآگاه حرفه‌ای ‫از هوبارت اومدن تحقیق کنن...
‫با تو هم حرف دارن.
‫حداقل بذار لباس‌هام رو عوض کنم.
‫شرمنده، نباید دست به چیزی بزنی.
‫می‌شه برم دست‌شویی؟ ‫یا اون هم قدغنـه؟
‫باشه، فقط سریع.
‫شما «برانتی» رو می‌شناختی؟
‫عع...
‫تازه دیروز دیدمش.
‫آخرین بار کِی دیدیش؟
‫دیشب توی کافه.
‫- از سیدنی برگشتی، «کیران»؟ ‫- بله.
‫کِی رسیدی؟
‫دیروز. ‫کلاً برگشتی؟
‫نه، اومدم به بابام سر بزنم. ‫«الان نمی‌تونم حرف بزنم. صبر کن.»
‫«بدجور ریدم. خراب‌کاری کردم.»
‫«چی‌کار کردی؟»
‫- چند سالی نبودم. ‫- آره.
‫این شهر مثل سابق نیست، نه؟
‫ندیدی کسی با «برانتی» حرف بزنه؟
‫یا بعداز شیفت کافه...
‫- تعقیبش کنه؟ ‫- عع...
‫«اَش» اومده.
‫کارآگاه‌ها می‌خوان توی کافه‌ی ‫«سورف اَند تورف» باهاتون حرف بزنن.
‫می‌تونین برین اونجا؟
‫حتماً.
‫ممنون که کنارمـی.
‫«اَش»، کجا می‌ری، رفیق؟ ‫وایستا.
‫- اونجا خونه‌ی دوست‌دخترمـه. ‫- خونه‌ی هرکی می‌خواد باشه.
‫اونجا صحنه‌ی جُرمـه. ‫نمی‌شه بری.
‫می‌دونم. ‫فقط می‌خوام زیدم رو ببینم.
‫- می‌گم این خونه... ‫- بابا پشت‌سرتـه!
‫ولش کن، «کارتر»...
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫دمت گرم، داداش.
‫مگه نمی‌آین کافه؟
‫اونجا می‌بینیمت.
‫پیام‌هام رو خوندی؟
‫آره، ولی نمی‌دونستم چی‌کار کنم.
‫شنیدم رفته شنا کنه که غرق شده.
‫- من این‌طوری نشنیدم. ‫- مثل خواهرم بود.
‫پلیس دنبال دوست‌پسرشـه.
‫کدوم دوست‌پسرش؟
‫همونـی که لاتین‌تباره.
‫همه‌ش می‌اومد اینجا که ازش نوشیدنی مفت بگیره.
‫- «میا»! ‫- سلام.
‫ببخشین، عزیزم.
‫«آدری» زود بیدار شد. ‫من هم بردمش بیرون.
‫هوا تاریک بود...
‫شاید از کنار جسدش رد شده باشیم.
‫گفت می‌خواد درباره‌ی «گبی» باهام حرف بزنه.
‫- یادمـه. ‫- آخه چرا؟ داستان مال ۱۵ سال پیشـه.
‫نمی‌دونم.
‫«جولیان»، این دو نفر کارآگاه‌هایی هستن ‫که از هوبارت اومدن.
‫ایشون «جولیان گیلروی» هستن، ‫صاحب کافه.
‫- احوال شما؟ ‫- کارآگاه «اَلکس دَن».
‫روز به‌خیر.
‫ممنون که تشریف آوردید، دوستان.
‫معرفی می‌کنم؛ کارآگاه «پندلبری» ‫که از هوبارت تشریف آوردن...
‫و مسئول پرونده‌ان.
‫همون‌طور که همه مستحضریـد...
‫امروز لب ساحل اِولین بِی یه جسد پیدا شد.
‫علت مرگ هنوز مشخص نیست.
‫و تا مشخص نشه، این مورد ‫یه پرونده‌ی ویژه به حساب می‌آد.
‫اول با کسانی شروع می‌کنیم که دیشب...
‫از ساعت ۸ تا ۱۰ شب اینجا بودن.
‫ممنون.
‫«کیران»، شرمنده. باید از بزاق دهنت ‫آزمایش دی‌اِن‌اِی بگیریم...
‫- و البته اثرانگشت. ‫- باشه. حتماً.
‫چرا دی‌اِن‌اِی تو رو می‌خوان؟
‫شاید چون توی خونه‌ی «لیو» بودم؟
‫- ممنون بابت همکاری‌تون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چندتا سؤال دارم.
‫بعداز خروج از کافه، رفتین خونه؟
‫بله.
‫یعنی بعداز درگیری با «لیام گیلروی»؟
‫بله.
‫تنها بودین؟
‫نه، با پارتنرم بودم؛ «میا».
‫منظورتون «میا چنگ»ـه؟
‫- بله. ‫- چقدر طول کشید برسین؟
‫از کافه تا خونه‌مون ۴۰ دقیقه پیاده راهـه.
‫کسی یا چیزی رو توی مسیر ندیدی؟
‫اتفاقاً...
‫یه...
‫ای وای، «کیران»!
‫یه ماشین بود.
‫توی کمربندی فیشرمن.
‫اومد سمت ما.
‫خیلی سریع بود.
‫خب مدل یا رنگ ماشین رو یادتـه؟
‫نه... من...
‫شرمنده. ندیدم.
‫- اِشکال نداره. ‫- مطمئنـی؟
‫آره. شرمنده. ‫نور ماشین توی چشم‌هام بود.
‫هیچی ندیدم.
‫باشه.
‫تا چند روز دیگه اینجایـی، درستـه؟
‫بله.
‫هروقت خواستی بری، به ما بگو.
‫چَشم.
‫- آره؟ ‫- عزیزم. ‫اینجا رو ببین...
‫چی شد؟
‫چیزی نبود. دنبال مدل اون ماشینه بودن.
‫ماشین دیشبی که می‌خواست بزنه بهم.
‫«میا چنگ»؟
‫فکر کنم پوشکش باید عوض بشه.
‫- باشه. ‫- زحمتت.
‫خدافظ، عشقم. ‫زود برمی‌گردم.
‫باشه.
‫چی‌کار می‌کنی شما؟
‫- پی‌پی کردی؟ ‫- سلام، «کیران».
‫- سلام، «جولیان». ‫- اوضاع بدی شده، نه؟
‫بله.
‫عع...
‫«شان» کجاست؟ ‫فکر کردم می‌آد اینجا.
‫دنبال «لیام» می‌گرده.
‫خنده‌داره.
‫به‌محض این‌که برگشتی اینجا...
‫این اتفاق افتاد.
‫«شان»!
‫«لیام» رو پیدا کردی؟
‫سلام. ‫سلام، بچه‌ها.
‫ایشون «آدری» خانومـه؟
‫- آره. ‫- سلام!
‫«اولیویا»، منتظرت بودیم.
‫- بیا داخل، لطفاً. ‫- چَشم.
‫حالت خوبـه؟
‫«گروه اینترنتی انجمن اِولین بِی»
‫«برانتی» رو می‌شناختی؟
‫چند بار دیده بودمش.
‫اون چیـه؟
‫«گروه اینترنتی انجمن اِولین بِی»
‫طرف نوشته:
‫«بهترین فصل واسه گردشگریـه، ‫ولی حالا گند زده شد توش.»
‫- واقعاً یکی این رو نوشته؟ ‫- بله.
‫پس با پلیس حرف زدین؟
‫آره. می‌خواستن درباره‌ی ماشینه بپرسن...
‫که دیشب توی کمربندی فیشرمن دیدیم.
‫از من هم پرسیدن.
‫کمربندی فیشرمن تنها راه ‫ورود و خروج از اون خیابونـه...
‫پس راننده هرکی بوده...
‫احتمالاً از خونه‌ی «برانتی» اومده.
‫- بابا بیداره؟ ‫- آره. دَم دره.
‫- خبر داره چی شده؟ ‫- آتاکسی داره. ‫(برایان بیماری «آتاکسی فردریش» داره.)
‫تنها نکته‌ی مثبت این بیماری اختلال حافظه‌ست.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫سلام، بابا.
‫منـم.
‫«کیران»
‫پسرت.
‫«کیران»
‫پسر عزیزم!
‫منـم.
‫خوش‌حالـم که رسیدی، پسرم.
‫خدا رو شکر که حالت خوبـه.
‫من هم همین‌طور.
‫تو پسر قوی‌ای هستی.
‫بابا، دیشب...
‫رفتی پیاده روی. مگه نه؟
‫بابا، دیشب چی شد؟
‫داشتم...
‫بابا...
‫بابا، چیزی نیست. ‫نه.
‫- نه. ‫- نه.
‫«وِریتی»!
‫«کیران»!
‫«وِریتی»!
‫- «وِریتی»! ‫- «شان»! ‫- «لیام» اینجاست. ‫- نه.
‫- پیداش نمی‌کنم. جواب نمی‌ده. ‫- چی شده؟
‫یکی گزارش کرده که دیشب ‫ماشینش از خونه‌ی «برانتی» دراومده.
‫پلیس بهش زنگ زده و اون هم ترسیده.
‫- اینجا نیومده؟ ‫- نه. الان بهش زنگ می‌زنم.
‫- چرا بیاد اینجا؟ ‫- همیشه می‌آد اینجا.
‫- خب چرا؟ ‫- چون دوست منـه.
‫- می‌رم اسکله رو بگردم. ‫- باشه.
‫باید قبل‌از پلیس پیداش کنیم. ‫تفنگ «جولیان» توی ماشینشـه.
‫پناه بر خدا!
‫- خبری شد، بهم بگین. ‫- باشه.
‫از کِی تا حالا با «لیام گیلروی» رفیق شدی؟
‫الان واقعاً این مهمـه؟
‫پس لباس‌ها و اسکیت‌برد مال اونـه؟ ‫توی اتاق من می‌خوابه؟
‫اتاق تو نیست و بله اونجا می‌خوابه.
‫دم شما گرم.
‫خوب گوش کن. ‫اون بچه باباش رو از دست داد.
‫و من هم پسرم رو.
‫در واقع دوتا پسرهام رو.
‫تو هم سریع فرار کردی و رفتی سیدنی.
‫اون به من نیاز داشت و من به اون ‫و خبری از تو نبود.
‫«وِریتی»، این حرفت درست نیست.
‫تو باید درست و غلطش رو تعیین کنی؟
‫اگه یک‌دهم سختی‌های من رو تجربه کرده باشی...
‫حق داری هرچیزی بگی!
‫- ولی فعلاً دهنت رو گِل بگیر! ‫- باهاش درست صحبت کن!
‫- حوصله‌ی شماها رو ندارم! ‫- کجا می‌ری؟
‫- هروقت ناراحتـه، می‌ره بالای کوه. ‫- نمی‌شه بری. تفنگ داره!
‫- به من کاری نداره. ولم کن. ‫- اگه قاتل «برانتی» باشه چی؟
‫- چه خبره؟ ‫- بده من.
‫- چیزی نیست. ‫- «کیران»، نرو.
‫- خودم می‌رم سراغش. ‫- به تو شلیک می‌کنه‌ها!
‫محض رضای خدا وایستا!
‫«وِریتی»
‫«برایان»، چیزی نیست، عزیزم.
‫می‌شه با «میا» بری بالا؟
‫- «کیران»! «کیران»! ‫- «وِریتی»
‫الان برمی‌گرده.
‫- زود برمی‌گرده. ‫- ای بابا.
‫- اینجا چه گُهی می‌خوری؟ ‫- اومدم به خونواده‌م سر بزنم، رفیق.
‫من به‌خاطر تو خونواده ندارم!
‫«لیام»!
‫خنده‌داره.
‫به‌محض این‌که برگشتی، این اتفاق افتاد.
‫لامصب!
‫«لیام»!
‫کار من نبود.
‫بهش دست هم نزدم.
‫- باشه. ‫- اون رفیقم بود!
‫تفنگت رو بنداز.
‫واسه‌م تعیین‌تکلیف نکن! ‫عقب وایستا، لاشی!
‫«لیام»!
‫«وِریتی»، صبر کن. صبر کن.
‫«لیام»...
‫- برو پیِ کارِت، «شان». ‫- روح بابات رو عذاب نده.
‫از بابام حرف نزن!
‫همه‌تون برین عقب!
‫- خواهش می‌کنم برگردین! ‫- آروم...
‫چیزیت نشد، مامان؟
‫چی‌کار می‌کنی، داداش؟
‫- ببخشین. معذرت می‌خوام. ‫- چیزی نشده. نگران نباش.
‫- کسی کاری‌ت نداره. ‫- نمی‌خواستم شلیک کنم.
‫کسی چیزیش نشد. ‫همه خوبـیم.
‫چیزی نشد.
‫- سوار شو! ‫- ببخشین.
‫- الان کجایـین؟ ‫- می‌بریمش خونه.
‫حالش خوبـه؟
‫آره...
‫یه کم به هم ریخته.
‫ماجرای «برانتی» ترسوندش.
‫لطفاً، زود برگرد.
‫حتماً، عزیزم.
‫دوستت دارم. ‫خدافظ.
‫همه‌ش به «گبی» فکر می‌کنم.
‫دختری که همه فراموشش کردن...
‫به‌جز مادرش، «تریش»، که هیچ‌وقت یادش نمی‌ره.
‫حالت خوبـه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- کار احمقانه‌ای کردی، پسر. ‫- خودم می‌دونم.
‫«لیام»
‫لطفاً این رو بذار توی گاوصندوق. ‫پلیس‌ها پیداش کنن، مجوزت رو می‌گیرن.
‫- نزدیک بود تیر بخوریم... ‫- «شان»، دیگه گذشت.
‫واسه من نگذشته، «وِریتی».
‫پلیس‌ها به‌جای بازجویی مردم شهر، ‫باید دنبال اون کوله‌گرد باشن.
‫فکر کنم تا الان فرار کرده.
‫ولی هنوز دارن به نوه‌م گیر می‌دن.
‫می‌گن مجرمـه.
‫ممنون.
‫رفیقم می‌گه...
‫«میا» بوده که ماشین «لیام» رو شناسایی کرده.
‫ببین، «کیران»...
‫برو با «میا» حرف بزن.
‫ببین واقعاً درست دیده یا نه.
‫نصف‌سب هوا تاریک بوده.
‫شاید خسته بوده و درست ندیده.
‫باشه. ازش می‌پرسم.
‫از «برایان» بازجویی کردن؟
‫نه. مگه لازمـه؟
‫آخه...
‫دیشب رسوندمش.
‫فکر کردم باز داره طبق معمول پرسه می‌زنه.
‫رسوندمش خونه‌تون...
‫ساعت‌های یک بود.
‫جالبـه که پلیس‌ها هنوز خبر ندارن.
‫خوبـه که هنوز سرپاست. ‫(توضیح بیشتر: جمله دوپهلوئـه. جولیان داره تیکه می‌ندازه ‫و می‌گه «خوبـه که هنوز لو نرفته». انگار که برایان گناهکاره.)
‫- آره. ‫- منظورم وضعیت بیماری‌شـه.
‫امیدوارم اون کوله‌گرد...
‫هرچه زودتر پیدا بشه.
‫- امیدوارم. ‫- بریم.
‫خبر «میا» رو بهم بده.
‫باشه.
‫همه درباره‌ی «فین» و «توبی» حرف می‌زنن...
‫همون دوتا پسری که مُردن.
‫پس «گبی» چی شد؟
‫چرا هیشکی درباره‌ش صحبت نمی‌کنه؟
‫می‌خوام معماش رو حل کنم.
‫نمی‌ذارم فراموش بشه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.