‫[آنچه گذشت]
‫- کجا بودی؟ ‫- من به گذشته سفر کردم
‫و من آلیسم، مثل دوست مامانم آلیس، ‫ولی... خودمم آلیسم.
‫شده بخوای بدونی ‫چه بلایی سرش اومده؟
‫هر روز.
‫- رسما اعلام کردی جیکوب مُرده؟ ‫- دیگه وقتش بود.
‫- باید جیکوب رو ببینم. ‫- درک می‌کنم.
‫یالا، جیکوب!
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- برنامه‌ات برای امروز چیه؟ ‫- ام... داری بهش نگاه می‌کنی.
‫می‌تونی دنبال کار بگردی.
‫چون قرار نیست ‫در مورد جیکوب کتاب بنویسم،
‫به این معنی نیست ‫که قراره نوشتن رو بذارم کنار.
‫به این کار علاقه دارم.
‫می‌دونی، می‌تونم به عنوان نویسنده ‫اینجا پول دربیارم.
‫خیلی خب، ثابتش کن.
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر.
‫اوه، وایسا. بیا، این رو امتحان کن.
‫- این... نعناع‌ست؟ ‫- آره.
‫تازه از باغ چیدم.
‫باعث می‌شه دونه‌ها ‫طعم‌شون بیشتر بشه.
‫خیلی... سرحال‌ شدی.
‫با طلوع آفتاب از خواب بیدار شده، ‫بایدم سرحال باشه.
‫صبح زود از خواب بیدار شدی؟
‫اونم از قصد؟ چرا؟
‫نمی‌دونم. فقط...
‫اینجا خیلی خاصه.
‫باشه. خب... می‌خوام برم ‫پیش اسپنسر و زوئی.
‫خوبه.
‫نمی‌دونستم با همدیگه دوستین.
‫خب، حق با تو بود.
‫با گذشت زمان از اینجا خوشم اومد.
‫از روز زیباتون لذت ببرین.
‫- خیلی خب، کی دخترم رو با رینبو برایت عوض کرده؟ ‫- اوه، بی‌خیال!
‫چیه؟ از روز زیبات لذت ببر ‫اونم بدون چشم غره؟
‫نمی‌دونم، ‫یه جای کار می‌لنگه.
‫پای یه پسر درمیونه؟
‫نکنه قضیه مواد مخدره؟ ‫الان دیگه اینجا مواد هم هست؟
‫چرا به دخترت اعتماد نمی‌کنی؟
‫آره، بعد از کارهایی که کرده ‫اعتماد کردن یذره سخته.
‫جون به سرم کرد.
‫اون نوجوونه، ‫همینه دیگه.
‫داره به اینجا عادت می‌کنه.
‫شاید تو هم باید ‫همین کار رو کنی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه.
‫سلام.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫شنیدم می‌خواین این قایق رو بفروشین.
‫همیشه آرزو داشتم یه قایق داشته باشم. ‫حرف نداره.
‫می‌تونم تعمیرش کنم. ‫باورت می‌شه؟
‫عالی نیست، دلی؟
‫خانم؟
‫اوه. ام...
‫عذر می‌خوام. چی گفتین؟
‫می‌خوایم برای قایق ‫یه مبلغی رو بهتون پیشنهاد بدیم.
‫مگر اینکه فروشی نباشه.
‫نه.
‫نه، این...
‫وقتشه بذارم بره.
‫اصلا آسون‌تر نمی‌شه.
‫[به سال 1999 خوش اومدی] ‫[الیوت]
‫تو که می‌دونی این آرزوم بوده. ‫به خاطراتی که برامون به ارمغان میاره فکر کن.
‫به نظرم قایق
‫مثل یه سوراخ توی آبه ‫که پولت رو توش از بین می‌بری.
‫- مثل بابات حرف می‌زنی. ‫- سلام!
‫- آلیس، ما قایق گرفتیم! ‫- آره، بله که گرفتی!
‫هی، اومدی!
‫بیا وگرنه از دستش می‌دی.
‫دارم میام!
‫- چی رو از دست می‌دم؟ ‫- اون چیه پوشیدی؟
‫ام... راستش، واقعا نمی‌دونم.
‫کمد.
‫دوستان، برو که رفتیم، ‫موزیک تابستون، بریتنی اسپیرز...
‫وایسا، وایسا، وایسا، ‫این رو گوش کن، گوش کن.
‫خدا رو شکر! سه باره از دستش دادم.
‫داری میکس‌تیپ درست می‌کنی؟
‫این دیگه واقعا قدیمیه.
‫قدیمیه؟ این هم پخش‌کننده سی‌دی داره ‫و هم پخش‌کننده نوار کاست.
‫[آلیس در سرزمین عجایب]
‫کتاب موردعلاقه‌امه.
‫می‌گن واسه بچه‌هاست، ‫ولی هزارپای آبی واقعا شخصیت عمیقی داره.
‫هزارپای آبی پرسید: ‫"تو کی هستی؟"
‫"در حال حاضر نمی‌دونم قربان.
‫حداقل، امروز صبح که از خواب پاشدم ‫می‌دونم کی بودم،
‫ولی فکر کنم از اون موقع ‫چندین بار عوض شدم."
‫هزارپای آبی جواب داد،
‫"با گذشت زمان بهش عادت می‌کنی."
‫می‌بینی؟ شخصیت عمیقی داره.
‫بچه‌ها! من... من موفق شدم! زود باشین!
‫گوش کنین. ‫قشنگ نیست؟
‫یه سرویس پیام‌رسانی فوری داره
‫که این امکان رو بهت می‌ده ‫با هر کسی در هر جای دنیا چت کنی،
‫اونم هر وقتی که بخوای. ‫ببینین، مانیکا آنلاینه.
‫شگفت‌انگیز نیست؟
‫چرا بهش زنگ نزنی؟
‫تو هم با این نگرش کوتاهت. ‫بی‌خیال، آلیس...
‫از جایی که اومدی، ‫حتما اونجا اینترنت هست، مگه نه؟
‫آره. آره، راستش ‫از اونجایی که من میام
‫- اینترنت چیز خیلی مهمی هم هست. ‫- می‌دونستم.
‫پس باید مربوط به آمریکا باشه.
‫هی، سوار بر عرشه! ‫وقت قایق‌سواریه!
‫دارم میام، بابا!
‫آلیس، مگه لباس‌هایی که برات گذاشتم ‫به دستت نرسید؟
‫اونی که برام گذاشتی ‫اسمش لباس نیست، الیوت.
‫همه شدن منتقد.
‫این پایان جدید ‫این نسخه از کتابه.
‫ام... نه. نه، هیچ حرفی از جیکوب ‫یا ناپدید شدنش زده نمی‎‌شه.
‫خیلی خب، پس در مورد چیه؟
‫خب، ام... همونطور که گفتم،
‫در مورد یه دختر شهریه ‫که به زندگیش توی مزرعه برمی‌گرده.
‫مختصر و مفید بخوام بگم ‫مثل داستان لورا اینگلز وایلدر،
‫ولی توش ماشین هم داره! خب... الو؟
‫جک؟ الو؟
‫همه شدن منتقد، مگه نه؟
‫واقعا متاسفم که شاهدش بودی.
‫مامان هنوز بهم گیر می‌ده
‫"خانم‌های لندری باید مشغول باشن" ‫و از اینجور حرف‌ها...
‫همچین بد هم نمی‌گه.
‫و من به کار نیاز دارم،
‫فقط باید یه کاری باشه که بهم بخوره، ‫می‌دونی؟
‫تریپل آمریکانو، اونم حسابی داغ.
‫دوباره.
‫آره. چیز قوی‌تری ندارین؟
‫نه. منم توی روزهای سخت ‫زیاده‌روی می‌کردم.
‫الان فقط یوگا کار می‌کنم.
‫خیلی برای سلامت روانیت بهتره.
‫همون همیشگی، ال؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫ببخشیدا... اون از کِی ‫ال صدات می‌کنه؟
‫من اینجوری صدات می‌کنم.
‫یادته دبیرستانی که بودی،
‫عزمت رو جزم کرده بودی ‫کارآموزی هرالد رو قبول بشی؟
‫یادته حتی شب قبل از اینکه
‫فرم ثبت‌نام رو بدن، ‫بیرون دفتر چادر زدی؟
‫وایسا، چی... باشه، ‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه
‫اگه می‌خوای اینجا چیزی ‫همه‌اش مال خودت باشه،
‫شاید بهتر باشه چیزی رو امتحان کنی ‫که قبلا هم مال خودت بوده.
‫خسته نباشین، بچه‌ها.
‫به دل نشون می‌دیم که این خوشگله ‫برای توی دریا رفتن آماده‌ست.
‫من و دنی دزد دریایی می‌شیم!
‫دزد دریایی!
‫- دوست کوچولوی جیکوب کیه؟ ‫- دنی سایر.
‫اون دو تا از وقتی به دنیا اومدن ‫از همدیگه جدا نشدن.
‫- بیا بچه جون، بذار کمکت کنم. ‫- ممنون.
‫باحاله که می‌خوای تعمیرش کنی.
‫آره؟ خب، خوبه.
‫چون به کمکت نیاز دارم ‫مامانتم متقاعد کنی.
‫- هوام رو داری دیگه؟ ‫- معلومه.
‫هی! اون قایق با ساییدن درست نمی‌شه.
‫زود باشین، وقت خورد و خوراکه.
‫باهات تقسیمش می‌کنم.
‫هی، گل‌ها رو برندار!
‫بچه که بودم اینجا کارآموز بودم
‫و برگشتن و کار کردن توی این نشریه
‫همیشه رویام بوده،
‫و راستش خوشم نمیاد ‫در موردش حرف بزنم،
‫ولی من روزنامه‌نگار مشهوری هستم
‫و ایده‌های بزرگی ‫برای این نشریه دارم.
‫معمولا اینجا فقط یه نفر کار می‌کنه،
‫ولی محض اطمینان می‌پرسم،
‫تو دختر دلایلا لندری هستی، درسته؟
‫اوه، بله، بله، عذر می‌خوام. ‫کت لندری هستم.
‫خب، کت لندری.
‫تو استخدام شدی.
‫عالیه!
‫آخرین کارت.
‫- من بُردم. ‫- واقعا؟ دوباره؟
‫چرا همیشه یهویی ‫سر و کله‌ات پیدا می‌شه؟
‫خب، مادر و پدرم از همدیگه جدا شدن ‫و مامانم اینجا زندگی می‌کنه،
‫ولی اون دو شغله‌ست، ‫برای همین زیاد خونه نیست.
‫- پس وقتی مامانت نیست، تو میای اینجا؟ ‫- جیک، کافیه!
‫مامان؟
‫جیکوب، آلیس هر وقت بخواد ‫می‌تونه بیاد.
‫عزیزم، اینجا همیشه به روت بازه.
‫حالا بیاین از غروب آفتاب لذت ببریم.
‫دیگه تصور کن روی قایق‌مون باشیم ‫چقدر قشنگ‌تر می‌شه.
‫آره، خوب زبون می‌ریزی، ‫ولی جوجه رو آخر پاییز می‌شمرن.
‫اوه، نه، این دفعه نه. نه، نه،
‫وقتی کت از کمپ برگرده، ‫به اولین سفر دریاییش می‌بریمش.
‫چرا قایق‌ها همیشه دخترن؟
‫اوه، رفیق، ‫چون اونا قوی...
‫و مقاومن.
‫و آدم‌های بی‌رمقی مثل منو ‫شناور نگه می‌دارن.
‫♪عاشق چشم‌هاتم ‫که بهم انگیزه می‌ده♪
‫♪جوری که توی نور رنگشون عوض می‌شه♪
‫♪امیدوارم بدونی ‫تو همه‌چیزم♪
‫♪توی کل زندگیمی♪
‫یالا دیگه.
‫ام... راستش من دیگه نمی‌زنم.
‫اینجا کسی قضاوتت نمی‌کنه.
‫یالا. ‫خیلی خب؟
‫♪عاشق چشم‌هاتم ‫که بهم انگیزه می‌ده♪
‫♪جوری که توی نور رنگشون عوض می‌شه♪
‫♪امیدوارم بدونی ‫تو همه‌چیزم♪
‫♪توی کل زندگیمی♪
‫واقعا آهنگ قشنگیه.
‫برای این خانم نوشتمش.
‫دیگه ساز و آواز کافیه، ‫زود باشین، وقت شامه.
‫یالا. ‫- بیاین بریم. ‫- خیلی خب.
‫آلیس، می‌مونی دیگه؟
‫مامانم پای سیب مشهورش رو درست کرده.
‫به نظر فوق‌العاده‌ست، ‫ولی واقعا باید برم.
‫ولی زود برمی‌گردم. ‫قول می‌دم.
‫خب، باید خودت می‌دیدی، ‫فوری استخدامم کرد.
‫خب... منتظرم.
‫اوه، بی‌خیال! حق با من بود، ‫چرا نمی‌تونی برام خوشحال باشی؟
‫برات خوشحالم! ‫فقط کنجکاوم.
‫بایرن قبلا به کارمند نیازی نداشت.
‫خب، تا حالا که منو ندیده بود.
‫هر چی نباشه من مشهورم.
‫اون میاد.
‫اینکه بهش باور داری رو ‫واقعا تحسین می‌کنم.
‫من مامانشم، ‫پس بذار به نگرانیم برسم.
‫سلام، سلام!
‫اوه، اومدی.
‫و تو... خیسی؟
‫ام... آره.
‫می‌دونی... ‫یهو بارون گرفت،
‫وقتی هوا آفتابیه، ولی بعدش ‫یه تیکه ابر شروع به باریدن می‌کنه.
‫اوهوم...
‫روزت چطور بود؟
‫راستش توی نشریه ‫کار پیدا کردم.
‫به عنوان یه نویسنده.
‫- ایول! تبریک می‌گم! ‫- ممنونم.
‫خب، جفت‌تون فردا کار دارین.
‫کمک کنین حسابی قایق تمیز بشه، ‫چون دارم می‌فروشمش.
‫وایسا، چی؟ چرا؟
‫چرا که نه؟
‫چون نباید از شر چیزی که ‫انقدر برای خانواده‌مون خاصه، خلاص بشی.
‫آخه تو چی از قایق می‌دونی؟
‫مامان، چرا ناراحت نیستی؟
‫تو عاشق اون قایق بودی! ‫اصلا برات مهم نیست؟
‫برام مهمه، ولی تصمیمش با من نیست، آلی.
‫شاید برای هیچ کسی توی این خانواده ‫دیگه اهمیتی نداره. گرچه قبلا براتون مهم بود.
‫فقط نمی‌فهمم چرا هیچکس یادش نمیاد!
‫خب، حداقل می‌دونم ‫نوجوونیش مثل خودمه.
‫به طور کلی باعث می‌شه ‫بچه‌ها بیشتر مشارکت کنن.
‫عکس فوری رو پیدا کردم!
‫نمایشگاه علوم. نمایشگاه علوم. ‫واکنش... واکنش شیمیایی.
‫می‌شه لطفا ‫این کارت رو بذاری کنار؟
‫ببخشید، ولی قضیه مهمه!
‫یه عکس از خودم و مامان ‫از اون موقع‌ها پیدا کردم.
‫اوه، اون عکس. آره.
‫- مامانت در موردش بهم گفته. ‫- تو خبر داشتی؟
‫این همه مدت این قضیه سفر به زمان رو ‫به کسی نگفتم چون تو بهم گفتی...
‫کافیه.
‫- تاره، مگه نه؟ عکس رو می‌گم؟ ‫- آره.
‫پس مشکلی نیست.
‫تو نمی‌دونی من کجا پیداش کردم.
‫توی نسخه‌ی قدیمی کتاب ‫آلیس در سرزمین عجایبِ مامان پیداش کردم.
‫آلیس... در سرزمین عجایب! ‫به نظرت فهمیده؟
‫گمونم عکس رو گذاشته لای کتاب ‫که بدونه تا کجا خونده.
‫نگران نباش.
‫ولی شاید بهتر باشه از الان به بعد ‫دیگه هیچ عکسی نگیری، باشه؟
‫درسته. دیگه عکس نمی‌گیرم.
‫و حواست به اون عکس فوری باشه.
‫اگه مارتی مک ‌فلای بازی دربیاری ‫و عکسه ناپدید بشه،
‫اون موقع‌ست که توی دردسر افتادی.
‫بی‌خیال.
‫بازگشت به آینده؟
‫خیلی پیری.
‫کاغذ اینجاست، ام...
‫قهوه‌ساز اونجاست، ‫بایگانی اون پشته.
‫و اینم میزته.
‫اوه، این...
‫عالیه، عالیه. ‫ممنونم. ممنون.
‫کتاب باعث می‌شه ‫یه جورهایی حریم خصوصیت حفظ بشه.
‫ام... پس، به اولین مقاله‌ای که ‫می‌خوام بنویسم فکر کردم.
‫- خیلی خب. ‫- می‌تونم
‫- یه ستون هفتگی در مورد دختران و مادران بنویسم... ‫- اوهوم.
‫یا دوربین مخفی در مورد صنعت ‫غیرقانونی ماهیگیری.
‫راستش،
‫من یه مأموریت عالی ‫برات در نظر دارم.
‫عالیه.
‫بزرگ‌ترین خیار شهر.
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫یه روز دیگه هم گذشت. ‫می‌خوای برسونمت خونه؟
‫هی، امشب توی جشن می‌بینمت، اسپنس.
‫- هی، بچه‌ها، وایسین! ‫- ام... نیاز نیست منو برسونی.
‫بعدا می‌بینمت.
‫وایسا، اگه سرت شلوغ نیست،
‫امروز تولدمه.
‫مامانم حسابی هیجان‌زده‌ست ‫و حیاط پشتی رو تزئین کرده.
‫گفتم ضایع‌ست ‫تا اینکه قول داد واسه امشب برشون داره.
‫تولدت مبارک، ولی معمولا دعوت‌های دقیقه نود ‫که از روی ترحم هستن رو قبول نمی‌کنم.
‫اینجوری نیست! می‌دونستم ‫احتمالا نمی‌خوای بیای.
‫- مشکلی نیست، تو اینجوری هستی دیگه. ‫- نه، نه... اینجوری نیست.
‫اول باید یه جایی برم، ‫ولی بعدش میام، باشه؟
‫باشه. ‫سعی می‌کنم خوش‌بین باشم.
‫[امشب می‌رم جشن تولد اسپنسر! ‫نگران نباش!]
‫خیلی خب. عالی نیست.
‫چی؟ ‫مقاله‌ام؟ واقعا؟
‫ام...
‫شاید فکر کنی تازه‌واردم،
‫ولی انقدری توی این کار بودم ‫که می‌تونم تشخیص بدم اصلا تلاش نکردی.
‫هیچ شور و اشتیاقی نداشت،
‫اصلا سعی نکردی ‫موضوع مقاله‌ات رو درک کنی.
‫خب، چیز زیادی ‫برای درک کردن وجود نداره.
‫خیاره دیگه. ‫معذرت می‌خوام،
‫- ولی این همه سال کار کردم و با تجربیاتی که دارم... ‫- و شهرت، درسته؟
‫این مقاله...
‫دارم حس می‌کنم ‫یه قدم به عقب برداشتم.
‫این نشریه مهمه، خانم لندری.
‫شاید فکر کنین شوخیه،
‫ولی مردم این محله ‫همچین فکری نمی‌کنن.
‫مطمئنم یه زمانی ‫به پورت هیون اهمیت می‌دادین.
‫- معلومه. ‫- پس بهم نشون بده.
‫اییی...
‫الیوت؟
‫چند وقت نبودم؟
‫دو ماه؟
‫آره، بقیه‌ی تابستون رو نبودی.
‫- چرا انقدر دیر برگشتی؟ ‫- دیر برنگشتم!
‫توی زمان حال فقط یه روز گذشته.
‫- واقعا؟ ‫- آره!
‫پس دریاچه این توانایی رو داره ‫که تو رو به بازه‌های زمانی جلوتری بفرسته.
‫وای خدای من، کت.
‫چطوری بهش توضیح بدم؟
‫بایدم برم! فقط سه ساعت وقت دارم همه‌چی رو درست کنم! ‫- وایسا.
‫دریاچه می‌تونه ‫فرد رو به بازه‌های زمانی جلوتری بفرسته.
‫خودش تصمیم می‌گیره؟
‫فرد رو به جایی می‌فرسته که می‌خواد.
‫و مامانم داشت کار می‌کرد ‫و منم توی ایالت پیش بابام بودم
‫و نتونستم اون موقعی که ‫فکرش رو می‌کردم برگردم.
‫من... من... ‫باید پیام می‌دادم.
‫پیام؟
‫منظورم... زنگه. ‫باید زنگ می‌زدم.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫فکر کردم قبل از اینکه برم کمپ ‫باهام خداحافظی می‌کنی.
‫فقط...
‫فکر کردم دیگه نمی‌خوای ‫باهام دوست باشی.
‫نه، نه، من...
‫نه، بودن با تو بهترین اتفاقیه ‫که تا حالا برام افتاده.
‫راستش منم همین حس رو دارم.
‫اشکال نداره. مشکلی نیست.
‫اینکه پدر و مادرت از همدیگه جدا شدن ‫واقعا چیز مزخرفیه.
‫به علاوه، منم کمپ بودم.
‫کمپ چطور بود؟
‫- با فرد خاصی آشنا نشدی؟ ‫- این رو ببین.
‫دو هفته برچسب زدم ‫که اینجوری بشه.
‫برای جشن امشب عالیه.
‫چه جشنی؟
‫جشن.
‫و اینم از خلیج.
‫آتیش روشن کردن برای بازگشت به مدرسه...
‫این خفنه.
‫کت؟ چه لباس قشنگی.
‫این گپ‌ها سه سال پیش ‫مُد بودن، نه؟
‫آلیس، این مانیکاست، ‫خانم متخصص مُد.
‫هی، تو همون دختری هستی که تازه اومدی ‫و بعدش یهو غیبت زد؟
‫- ام... آره. ‫- هی، مانیکا!
‫هی! چطورین بچه‌ها! ‫خیلی خوشحالم اومدین!
‫- چه خبر، الیوت؟ کت. ‫- سلام.
‫ام... نیک، این آلیسه. ‫آلیس، نیک.
‫سلام.
‫نذار با ظاهر هنریش گولت بزنه،
‫هنوزم ملحفه‌های تختش ‫طرح پاور رنجرز داره.
‫خیلی خب، فکر کنم باید ‫روی معرفی کردنت کار کنی، الیوت.
‫- هی! ‫- سلام، ریتا.
‫اومدن از کار نجاتت بدم.
‫شام آوردم، گوشت آب‌پز.
‫خب، می‌دونی که، من...
‫واقعا... من واقعا باید این رو تمومش کنم.
‫ببین چی آوردم. ‫شاید این نظرت رو عوض کنه.
‫نوشیدنی!
‫باشه. راضیم کردی.
‫هیچ کسی مثل من گوشت آب‌پز درست نمی‌کنه!
‫همیشه آدم فروتنی بودی.
‫بعضی‌ها نوشیدنی می‌خوان.
‫کیه؟
‫- بایرنم. ‫- اوه، هی! بیا داخل.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اوه، نمی‌دونستم مهمون داری.
‫- یه سر اومدم این کلیدها رو بدم. ‫- باشه.
‫- مال کته، برای اداره. ‫- باشه.
‫- ولی یادم رفت بهش بدم. ‫- باشه.
‫مهم نیست چی شده، ‫کلید رو بذار زیر پادری قدیمی.
‫چرا بهمون ملحق نمی‌شی؟
‫نه، نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫مزاحم نیستی، ‫کلی هم گوشت آب‌پز داریم.
‫بشین، بشین.
‫دروغ گفتم.
‫یه چیز قوی‌تری هم دارم.
‫وای خدا، تو یه فرشته‌ای.
‫خیلی خب.
‫بگو ببینم. چی شده؟
‫اوه، نه، این... احمقانه‌ست.
‫شاید، ولی... توی این شهر ‫فقط که نمی‌تونی با الیوت صحبت کنی.
‫خیلی خب.
‫خب دل، در مورد قایق بگو.
‫تمیز می‌کنی یعنی قصد فروش داری؟
‫اوه. ام...
‫آره، همینطوره.
‫خوبه. ‫خوشحالم واسطه شدم.
‫واسطه شدی؟ منظورت چیه؟
‫- من در مورد قایق به اون گردشگرها گفتم. ‫- چرا اون کار رو کردی؟
‫خیلی وقته به اون قراضه گیر دادی، ‫وقتشه فراموشش کنی.
‫تو... تو کاری به کار من نداشته باش.
‫از کِی پیش خودت فکر می‌کنی
‫می‌تونی بهم بگی چی کار کنم ‫و کِی انجامش بدم؟
‫وایسا ببینم، ‫بعد از این همه سال
‫که گذاشتم روی شونه‌هام گریه کنی، ‫این جای تشکرته؟
‫ریتا، فکر نکنم این حرفت کمکی کنه.
‫و خودتم عاشق این سال‌ها بودی، ‫مگه نه؟
‫می‌خوای نقش قربانی رو بازی کنم
‫تا توی زندگی تنها و کوچیکی که داری ‫یه سرگرمی داشته باشی.
‫- دل لندری، با چه رویی این رو می‌گی؟ ‫- خانم‌ها!
‫دیگه با من مثل یه نیازمند رفتار نکن.
‫آره خب، با منم دیگه ‫مثل کیسه‌ بوکست رفتار نکن.
‫دل، ریتا، خواهش می‌کنم، ‫می‌شه لطفا...
‫- خفه شو، تازه‌وارد! ‫- خفه شو، بایرن!
‫پیام داده، "نگران نباش".
‫آره، همین قدر ساده‌ست، آلیس.
‫بچه تربیت کردن اصلا شوخی‌بردار نیست.
‫به نظرت چرا گذاشتم اسپنسر ‫امشب توی حیاط جشن بگیره؟
‫اینجوری می‌دونم کجاست.
‫وای، نوجوونی‌های خودمون رو یادته؟
‫ما خیلی دیوونه‌تر بودیم.
‫وای خدا.
‫شب‌های خلیج؟ ‫آره.
‫ببین، نگران آلیس نباش، باشه؟
‫اون توی خونه‌ی من در امانه.
‫و می‌دونم سخته، ولی...
‫اونم بالاخره سر عقل میاد.
‫گوش کن، من... معذرت می‌خوام که
‫جوری رفتار کردم که انگار ‫از این شهر سرترم.
‫راستش نیستم. ‫فقط...
‫نمی‌دونم، ‫گمونم یذره سردرگم شدم.
‫منم معذرت می‌خوام که...
‫یه جوری در مورد یوگا حرف زدم ‫که انگار همه‌چیم روبه‌راهه، فقط...
‫بعضی وقت‌ها یذره...
‫در برابرت حس حقارت می‌کنم.
‫از من؟
‫خب، امیدوارم حالا که راحت حرف دلمون رو زدیم ‫نظرت عوض شده باشه.
‫- یذره. ‫- یذره، آره.
‫سلام مانیکا، می‌دونم داری تعطیل می‌کنی، ‫ولی می‌شه یه قهوه بدم بدی؟
‫البته، اندی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هی.
‫خیلی خب، شاید بتونی یذره کمتر ‫به فکر آلیس باشی
‫و بیشتر روی خودت تمرکز کنی.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫ممنون. ‫شما دو تا شب خوبی داشته باشین.
‫منظورم اینه تو الان مجردی،
‫موقع دبیرستان با بریدن آشنا شدی؟ ‫پس...
‫- وایسا ببینم. ‫- چی؟
‫نکنه بعد از اون ‫دیگه با کسی آشنا نشدی؟
‫خیلی خب، ببین، ‫تو خودتم همچین باتجربه نیستی، مگه نه؟
‫با ترور اسپیلسکی ازدواج کردی.
‫- کل دبیرستان یارو رو مسخره می‌کردی. ‫- درسته.
‫چی می‌تونم بگم؟ ‫نوش.
‫عشق نوجوونیه دیگه.
‫وای خدای من، ‫اسپیلسکی افتضاحه.
‫پسرهای نوجوون اصلا بالغ نیستن.
‫چیزهایی رو می‌شه با موزیک گفت ‫که نمی‌شه با کلمات بیانش کرد، پس...
‫گمونم برای همین دارم ‫ساز زدن رو یاد می‌گیرم.
‫- آره. ‫- آلبوم کالیفرنیکیشن رو شنیدی؟
‫مطمئنم این آلبوم تاریخی می‌شه.
‫چیلی پپر کارش واقعا الهام‌بخشه.
‫می‌خوام حسی که اون آهنگ‌ها ‫بهم می‌دن رو به مردم منتقل کنم.
‫می‌فهمم.
‫خب، تو چرا ساز زدن رو شروع کردی؟
‫خب، یه جورهایی ارثیه.
‫گیتار پدربزرگم دست منه ‫و تازگی‌ها،
‫بیشتر شناختمش
‫و باعث می‌شه ‫ساز زدن برام خاص‌تر بشه.
‫پسر!
‫جوابم در مقایسه با جواب تو ‫واقعا ضایع بود.
‫نه!
‫تو محشری، ‫اصلا ضایع نبود.
‫خب، می‌خوای گیتار بزنی یا نه؟
‫ام...
‫نه، من... اصلا کارم خوب نیست.
‫بی‌خیال.
‫اینجا کسی قضاوتت نمی‌کنه.
‫خیلی خب.
‫بذار ببینم.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫خیلی خب، یذره قضاوتم کردی.
‫نه!
‫شاید بهتر باشه به‌خاطر ما هم شده ‫گیتار رو کنار بذاری.
‫اوه! چقدر دوست‌هام هوام رو دارن!
‫آلیس، تو گیتار بزن.
‫ام... نه، نه، من...
‫حتی نمی‌دونم چی بزنم.
‫اینجا کسی قضاوتت نمی‌کنه.
‫باشه.
‫♪تنهایی داره منو می‌کشه♪
‫♪اعتراف می‌کنم هنوزم ایمان دارم♪ ‫♪هنوز ایمان دارم♪
‫♪وقتی کنارت نیستم، ‫عقلم رو از دست می‌دم♪
‫♪یه نشونه بهم بده♪
‫♪یه بار دیگه بهم زنگ بزن♪
‫ایول، آلیس!
‫آلارم برای چیه؟
‫نکنه باید بری یه جشن دیگه؟
‫ام... نه، نه.
‫ام... فقط... واقعا باید راه بیفتم، پس...
‫وایسا، واقعا؟
‫لعنتی! پلیس‌ها اومدن!
‫فرار کنین! برید!
‫نمی‌تونم اینجا بیفتم زندان، الیوت!
‫- ببین، می‌تونیم تا دریاچه برسونیمت، باشه؟ ‫- هی، با من بیا.
‫بجنب، ال! بیا بریم!
‫صبر کن و بهم اعتماد داشته باش.
‫اوه، فقط صبر کن، دل. ‫اوه، عجب طوفانیه،
‫امواج می‌خورن به همدیگه! ‫دریا متلاطمه!
‫اوه، قایق داره تکون می‌خوره!
‫- اوه، این مسخره‌ست. ‫- نه، ولی اگه قرار باشه قایق رو ببریم توی دریا
‫باید بهش عادت کنیم.
‫- و داره تکون می‌خوره و موج می‌زنه و امواج... ‫- بدون من ببرش.
‫دلی.
‫دلی، قضیه اینه که
‫نمی‌خوام بدون تو هیچ جایی برم.
‫چقدر از این اتفاق‌ها می‌افته؟
‫اینجوری بگم که پلیس‌های ‫پورت هیون خیلی سرشون خلوته.
‫اوه! اون چیه؟ نوجوون‌ها اونجان؟
‫توی ساحل؟ آتیشم روشن کردن؟
‫یعنی می‌خوان چه گندی بزنن؟
‫اوه، ام... بیا.
‫خب، ممنونم که مخفیگاهت رو ‫بهم نشون دادی.
‫هی، پشت این صخره قایم شدن با تو ‫بیشتر خوش می‌گذره.
‫من... واقعاً دلم می‌خواد همین الان ببوسمت.
‫ببخشید... بد نبود؟
‫- نه... ‫- مطمئنی؟ خوب بود؟
‫خیلی خوب بود... ‫فوق‌العاده خوب بود.
‫خیلی خب. ‫خوبه. خوبه.
‫نکنه... اولین بوسه‌ته؟
‫ام... چی؟ نه.
‫- یه عالمه تجربه دارم ‫- باشه.
‫پس این چندمیش بود؟
...خب، یکی این و یکی هم قبلیش
‫و اشکال نداره دروغ گفتم؟
‫آخه تو از کجا اومدی؟
‫شماها اینجایین!
‫- با همدیگه‌این؟ ‫- آره، صحیح و سالم.
‫خب، ساحل امنه ‫و جشن هم که دیگه تموم شده،
‫ولی آلیس، ‫امشب رو اینجا بمون.
‫- خیلی چیزها هست که باید در موردش حرف بزنیم. ‫- آره، به نظر خوبه.
‫- ام... مگه نباید بری؟ ‫- مشکلی نیست.
‫عالیه! ما می‌ریم باشگاه.
‫- باشه. ‫- خداحافظ.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫آروم باش، مامانم فکر می‌کنه ‫من جشن تولدم.
‫- آلیس، من... ‫- می‌مونم، باشه؟
‫اگه دفعه‌ی بعد دریاچه ‫منو ماه‌ها
‫یا حتی سال‌ها ‫جلوتر بفرسته چی؟
‫نمی‌تونم ریسک کنم، می‌مونم.
‫- ترجیح می‌دم اینجا باشم. ‫- اوه.
‫قضیه تو و نیک چیه؟
‫انگار با همدیگه جور شده بودین.
‫خب، کنار همدیگه نشسته بودیم
‫و یهو به خودم اومدم دیدم ‫داریم هم رو می بوسیم.
‫می‌دونستم! چطوری می‌بوسید؟
نرم و لطیف بود ولی مصصم.
‫عالیه. بهترین ترکیبه.
‫تا حالا دوست پسر نداشتم الان دوست‌پسرم حساب می‌شه؟
‫- ازش بپرسم؟ ‫- خیلی خب، آروم باش. فقط خوش بگذرون.
‫منم دوست‌پسر دارم ‫و خیلی با همدیگه جوریم.
‫- دوست‌پسر داری ‫- اوهوم.
‫- در موردش بهم بگو! ‫- خب، توی کمپ دیدمش.
‫اسمش بریدن‌ئه، ‫ولی من بریدی صداش می‌کنم.
‫- بریدی؟ ‫- اون...
‫مهربونه، باملاحظه‌ست...
‫خیلی متواضع‌ست،
‫و... منو می‌خندونه.
‫اون خیلی شوخه.
‫آره... گمونم می‌تونه باشه.
‫منظورم اینه، مطمئنم هست.
‫ولی هنوز به پدر و مادرم چیزی نگفتم.
‫چرا نگفتی؟
‫این... احمقانه‌ست، ولی...
‫نمی‌خوام فعلا به کسی بگم.
‫خب... گمونم فقط به تو گفتم.
‫به علاوه...
‫اون پولداره ‫و توی شهر زندگی می‌کنه.
‫و خب...
‫پدر و مادر من این وضعیت رو ندارن.
‫مخصوصا مامان ممکنه درکم نکنه.
‫مطمئنم درکت می‌کنه.
‫البته مامان منم ‫اصلا به من اعتماد نداره.
‫به نظر آدم بی‌رحمی میاد.
‫راستش همچین هم آدم بدی نیست.
‫بریدی اولین رازیه ‫که در موردش به پدر و مادرم نگفتم.
‫تو تا حالا شده ‫راز بزرگی داشته باشی؟
‫راستش، یکی هست.
‫من می‌تونم در زمان سفر کنم.
‫وای خدایا! خیلی خنده‌داری.
‫آره، من خیلی خنده‌دارم.
‫باشه. خب، شب بخیر.
‫اگه خواستی به زمان سفر کنی، بیدارم کن.
‫ام...
‫[اسپنسر] ‫[هی، میای؟] ‫[حیاطش واقعا بزرگه.] ‫[طبق معمول می‌خوای دیر بیای؟]
‫محض اطلاع،
‫مراقب باش توی مدرسه ‫کسی بهت سرما نده.
‫بیا داخل!
‫هی، بیداری؟
‫جشن اسپنسر چطور بود؟
‫...خوب بود، آره.
‫با آدم‌های خوبی آشنا شدم.
‫خوبه، خوبه. ‫ام...
‫خب، خواستم... عذرخواهی کنم،
‫چون اخیرا بی‌دل و دماغم.
‫گمونم هنوزم دارم
‫دست و پنجه نرم می‌کنم ‫با اینجا کنار بیام، می‌دونی؟
‫آره... واقعا می‌فهمم.
‫واقعا؟
‫چون تو... ‫تو داری خیلی خوب از پسش برمیای.
‫واقعا بهت افتخار می‌کنم، آلی.
‫و می‌دونم فکر می‌کنی ‫من محدودت کردم،
‫ولی می‌خوام چیزی که ‫لایقشی رو بهت بدم،
‫یعنی اعتماد و آزادی.
‫اوه. ممنون.
‫آره.
‫شما دو نفر که هیچ کمکی نکردین، ‫ولی قایق حسابی تر و تمیز شده،
‫و خریدار امروز میاد دنبالش.
‫ولی من... فکر کردم قراره نگهش داریم.
‫تو اینجوری فکر کردی، نه من.
‫می‌تونیم درستش کنیم ‫و بعدش مثل اون موقع‌ها
‫که با کولتون بودی ببریمش دریا.
‫چی گفتی؟
‫باید قایق رو نگه داری!
‫نباید در مورد چیزهایی که ازش سر در نمیاری ‫حرف بزنی.
‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫اون رفته!
‫اجازه هست سوار بشم؟
‫می‌دونی...
‫آلیس که نمی‌دونه ما هرگز قایق رو ‫توی آب نبردیم.
‫می‌دونم.
‫مجبور نیستی قایق رو بفروشی، مامان.
‫مجبور نیستی همه‌ی خاطرات
‫قبل از اون اتفاق رو...
‫پاک کنی.
‫پشت کردن به گذشته ‫باعث نمی‌شه قوی بشی،
‫باعث می‌شه تنها بشی.
‫تو مامان خوبی هستی،
‫تو اون دختر رو می‌شناسی،
‫بهتر از چیزی که فکرش رو می‌کردم.
‫به خودت اعتماد داشته باش.
‫پس...
‫کِی می‌خوای بهم بگی که
‫دریاچه می‌تونه منو ‫به زمان جلوتری بفرسته؟
‫چطوره با "سلام، آقای آگوستین" ‫شروع کنی؟
‫بی‌خیال. با همدیگه از دست پلیس‌ها ‫فرار کردیم، واسم قیافه نگیر.
‫باشه. بهت نگفتم چون می‌دونم ‫وقتی یکی در مورد آینده‌ات بهت می‌گه
‫زندگیت آشفته می‌شه.
‫داری می‌گی... ‫من این کار رو باهات کردم؟
‫نگران نباش.
‫جهش همیشه اتفاق نمی‌افته.
‫بعضی وقت‌ها روزها پشت سر هم هستن.
‫اگه درست یادم باشه،
‫بعد از روزی که نزدیک بود دستگیر بشیم، ‫بازم اومدی.
‫خیلی خب، خوبه... ‫واقعا ترسیدم.
‫و...
‫معذرت می‌خوام اگه ‫چیزی که در مورد آینده‌ات بهت گفتم
‫باعث شد گند بزنم به زندگیت.
‫به زندگیم گند نزدی،
‫ولی اگه همچنان توی مدرسه ‫در مورد دستگیر شدن حرف بزنی،
‫اون موقع‌ست که گند می‌زنی.
‫دیگه تکرار نمی‌شه، ‫آقای آگوستین.
‫- خیلی خب... ‫- پس...
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- به نظرم خوب بود.
‫بهش اعتماد کردم، ‫عذرخواهی کردم،
‫- همه‌چی خوب پیش رفت. ‫- خوبه.
‫- اندی؟ همون همیشگی؟ ‫- آره لطفا.
‫سلام. اندی هستم. ‫باید تازه اومده باشی اینجا.
‫من... کت هستم.
‫کت.
‫آره، مطمئن نیستم، ولی...
‫حس می‌کنم مانیکا ازت می‌خواد ‫شماره‌ات رو بهم بدی.
‫آره، واقعا نامحسوس رفتار می‌کنه، ‫آره.
‫به نظرم که ایده‌ی خوبیه.
‫باشه.
‫بفرمایین. ‫ممنونم.
‫- باهات تماس می‌گیرم. ‫- باشه.
‫- خیلی خوب بود. ‫- وای خدای من!
‫هی، پسری که تولدشه! ‫بیا، بیا.
‫تولدت مبارک.
‫و... ممنونم که آلیس رو ‫به جشنت دعوت کردی.
‫خواهش می‌کنم. خیلی بد شد ‫که نتونست بیاد.
‫ام... آره... خیلی بد شد.
‫دارم می‌رم اسپنسر و زوئی رو ببینم، ‫قراره فیلم ببینیم.
‫آره، به نظر خوبه.
‫راستی، من... ‫قرار نیست قایق رو بفروشم.
‫واقعا؟
‫این... این عالیه! ‫واقعا ممنونم!
‫ولی نمی‌خوام اون بدترکیب توی حیاطم باشه. ‫باید درستش کنی.
‫آره، آره. درستش می‌کنیم.
‫قول می‌دم.
‫اوه، باشه، باشه.
‫به زودی می‌ره توی دریا.
‫ام... آره، من...
‫منم دیگه می‌رم، ‫ولی ممنونم که قایق رو نگه می‌داری.
‫زیادی شلوغش نکن.
‫وقتی آقای سالیون ‫دونه‌های خیار رو
‫توی اون تیکه از زمین کاشت،
‫اصلا فکرش رو نمی‌کرد همچین اتفاقی بیفته،
‫ولی خاک پورت هیون اینجوریه،
‫می‌تونه غافلگیرتون کنه.
‫اون هیچ‌وقت تسلیم نشد و بالاخره،
‫اونا بزرگ و گنده‌تر از چیزی شدن ‫که انتظارش رو داشت.
‫آقای سالیون می‌گه کلید موفقیتش ‫یادگیری از اشتباهات گذشته‌ست،
‫و به نظر من چیز دیگه‌ای بوده، ‫اعتماد.
‫آلیس؟
‫آلیس!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.