‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت.
‫لباس قشنگیه، الیوت.
‫- هی. تو خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫نگران نباش. به زودی از همدیگه جدا می‌شن.
‫نظرت در مورد بابات چیه؟
‫اون همچین آدمیه؟ ‫طرف لاشیه!
‫از وقتی پونزده سال‌مون بود ‫داری بهم دروغ می‌گی!
‫- داشتم به آلیس کمک می‌کردم. ‫- بریدی.
‫- اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- دلم واسه آلیس تنگ شده بود،
‫واسه همین با هواپیما اومدم. ‫از دیدنم خوشحالی؟
‫این چیزیه که می‌خوای. ‫کناره‌هاش قشنگ طلایی شدن.
‫ای بابا بریدی، ‫داری یه کاری می‌کنی بد به نظر برسم.
‫من حتی هنوز برای مامان ‫صبحونه درست نکردم.
‫اوه، من که دلم رو خوش نکردم.
‫توی آشپزخونه‌ام خیلی راحتی.
‫معلومه، دل. هر چی نباشه ‫اینجا مثل خونه‌ی دومم‌ئه.
‫- بابا؟ ‫- هی، آلیس! دخترم اومد!
‫سلام، امیدوارم گرسنه باشی. ‫صبحونه‌ی مورد علاقه‌ات رو درست کردم.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خب، چند روزی کارم کمتر بود،
‫گفتم بیام اینجا ‫و غافلگیرت کنم.
‫و قراره... اینجا بمونی؟
‫نه، نه، نه. ‫مسافرخونه‌ی پورت هیون.
‫اونجا یذره هم تغییر نکرده.
‫تشک‌هاشون هنوزم همونه.
‫- ایش... ‫- آره. بیاین، لطفا،
‫همگی بشینین.
‫می‌دونی، واقعا می‌گم دل، ‫مزرعه عالی شده.
‫نمی‌تونم چطوری از پسش برمیای.
‫- نتیجه‌ی سال‌ها تمرینه. ‫- خب، گوش کن،
‫اگه امروز نیاز به کارگر مزرعه داشتی، ‫خبرم کن.
‫و مانیکور قشنگم رو خراب کنم؟
‫ممنون، ولی می‌خوام برم تئاتر رو ‫تر و تمیز کنم.
‫جویس و جود دیگه کم آوردن.
‫- می‌خوان اونجا رو بفروشن. ‫- وایسا ببینم، راکسی داره تعطیل می‌شه؟
‫همون جایی که اولین بار با همدیگه رفتیم؟
‫آره. یادته.
‫آره. فیلم حس ششم. ‫مگه می‌شه فراموش کنم؟
‫پروژه جادوگر بِلِر.
‫هان، گمونم همیشه ‫این دو تا رو با همدیگه قاطی می‌کنم.
‫بگذریم، من و ریتا داریم ‫جشن بازنشستگی می‌گیریم،
‫و همه‌ی بچه‌ها قراره بیان. ‫حتی نیک هم قراره بیاد.
‫ببخشید، ام... ‫پرید گلوم.
‫نیک، هان؟ اون این روزها ‫چی کار می‌کنه؟
‫اوه، فکر کنم سر و کارش با قایقه.
‫با گذشت زمان یه شغل انتخاب می‌کنه ‫و سرش گرم می‌شه. دیگه نزدیک به 40 سالشه.
‫هی آلیس، نظرت چیه ‫امروز مدرسه رو جیم بزنیم، هان؟
‫یذره با پدر پیر عزیزت ‫وقت بگذرونی؟
‫من بی‌شیله پیله‌ام. ‫می‌خوای گروه خونیم رو بدونی؟
‫آ.بی. خیلی کمیابه.
‫من...نمی‌تونم. امتحان فیزیک دارم، ‫برای همین باید برم.
‫این رو با خودم می‌برم. ‫بابت صبحونه ممنونم.
‫تازگی‌ها به فیزیک علاقه‌مند شده؟
‫الیوت معلمشه. ‫همه‌ی بچه‌ها دوستش دارن.
‫اوه، الیوت معلمه.
‫گمونم بعضی از آدم‌ها ‫زیاد از خونه دور نمی‌شن.
‫خب، تو چی، کت؟ ‫تو امروز چی‌کاره‌ای؟
‫بریم به راکسی ادای احترام کنیم؟
‫ام... اوه.
‫کیه که بدش بیاد ‫یه سری به خاطرات گذشته بزنه؟
‫ام... فقط باید ‫وسایلم رو بردارم،
‫آلیس رو ببرم مدرسه، ‫پس بعدا اونجا همدیگه رو می‌بینیم.
‫نه، منتظر می‌مونم. ‫می‌تونیم همگی با همدیگه بریم.
‫آره، به نظر خوبه.
‫بریدن. خیلی خوبه که ‫برگشتی اینجا.
‫ولی آلیس و کت ‫تازه دارن به اینجا خو می‌گیرن.
‫پس می‌شه یه لطفی بهم بکنی؟
‫آره، معلومه. ‫هر چی که بخوای، دل.
‫دردسر درست نکن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫مرسی که منو رسوندی. ‫واقعا نیازی نبود.
‫بهتره ماشین‌های کمتری توی خیابون باشه.
‫باید وظیفه‌مون رو برای لایه ازون ‫انجام بدیم. مگه نه، آل؟
‫آلیس داوان به گوش. ‫شما به مقصدتون رسیدید.
‫اوه، آره. ممنونم. خداحافظ.
‫- خب، روز خوبی داشته باشی. ‫- ام، راستش
‫منم باید برم، پس... ‫بعدا حرف بزنیم؟
‫باشه. پس جلوی راکسی می‌بینمت.
‫هی. ذهنم همه‌اش درگیر اینه که
‫تو این راز بزرگ رو بیست و پنج ساله که ‫ازم قایم کردی.
‫فهمیدی می‌تونی به گذشته سفر کنی ‫بعد به این موضوع گیر دادی؟
‫ام... خیلی خب.
‫خواستم بهت بگم.
‫باور کن، از خدام بود ‫بهت بگم،
‫ولی نمی‌دونستم چطوری بهت بگم
‫یا اینکه اگه بهت بگم، ‫اصلا حرفم رو باور می‌کنی یا نه.
‫حالا بماند که ‫ممکن بود بعدش چه اتفاقی بیفته.
‫نمی‌دونستم با یه‌جور علیتِ ‫حرکت به گذشته مواجه هستیم
‫یا تعبیری چند جهانه ‫از مکانیک کوانتومی، یا اینکه...
‫زیادی علمی صحبت می‌کنی.
‫فقط، من... من فقط...
‫تمام این مدت، اون آلیس.
‫دوست‌ قدیمی‌مون آلیس، ‫همون آلیس خودمه.
‫و من روحمم خبر نداشت. ‫حتما فکر می‌کنه من خیلی احمقم.
‫راستش به نظر اون تو فوق‌العاده‌ای.
‫نه، به نظر اون ‫نوجوونیم فوق‌العاده‌ست.
‫منی که مامانش باشم ‫همچنان مایه سرافکندگیشم.
‫ولی هر دوشون خودتی.
‫مگه نه؟ و حالا همچین تفاهم ‫غیرقابل باوری با همدیگه دارین.
‫این باعث می‌شه ‫با همدیگه صمیمی‌تر بشین.
‫نه، نمی‌تونم بهش بگم که می‌دونم. ‫هنوز نه.
‫اگه باعث بشه چیزی که الان داریم، ‫یا داشتیم از بین بره چی؟
‫- خیلی قاطی کردم. ‫- آره.
‫من... اینا چی معنی‌ای می‌ده، ال؟
‫آخه چرا اون؟ چرا من؟
‫وایسا، وایسا، وایسا، اگه من...
‫بتونم با چیزی که الان می‌دونم ‫به گذشته برگردم،
‫می‌تونم اوضاع رو تغییر بدم؟ ‫می‌تونم درستش کنم؟
‫نه. فکر نکنم روندش اینجوری باشه، کت.
‫طبق چیزهایی که ‫با آلیس مشاهده کردم،
‫اصل خودسازگاری نوویکوف ‫درباره بازه زمانی تک‌بعدی
‫در واقع با این قضیه صدق می‌کنه.
‫- وای خدا، زیر سیکل حرف بزن. ‫- شرمنده.
‫ام...
‫هر کاری که آلیس ‫توی سال 1999 انجام داده قبلا اتفاق افتاده،
‫پس اون چیزی رو تغییر نمی‌ده،
‫چون اون همیشه ‫بخشی از اون لحظات بوده.
‫درسته، ولی اون آلیس بود. ‫منم اونجا بودم
‫و تو اصلا نمی‌دونستی. پس اینجوری ‫نظریه‌ات یه جورهایی باطل نمی‌شه؟
‫من باید...
‫نه، نه، هی. وایسا، فقط...
‫آلیس باهات حرف می‌زنه. ‫اون با این قضایا هیچ مشکلی نداره؟
‫من مراقبشم، قول می‌دم. ‫نگران نباش.
‫خب بذار مطمئن بشم، ‫من مسئول غذا،
‫تزئینات ‫و تمیزکاری تئاترم،
‫- و تو مسئول نمایشگری. ‫- می‌دونم، می‌دونم!
‫کار زیادیه، ولی نمی‌تونم ‫جویس و جودی رو ناامید کنم.
‫خانم‌ها.
‫خوشحالم می‌بینم آشتی کردین.
‫سر قایق بحث کرده بودین.
‫اون رو می‌گی؟ گذشته‌ها گذشته، ‫مگه نه؟ عقب نیفت، تازه‌وارد.
‫خواستم بهت زنگ بزنم.
‫اون شب اوضاع یذره ‫پرتنش شد.
‫کاش شاهدش نبودی.
‫نمی‌خواد عذرخواهی کنی، دلایلا.
‫خوبه، چون نکردم.
‫هی، چطوره فردا دوباره ‫شام بخوریم؟
‫تو، من، بدون ریتا.
‫می‌دونی، فعلا نمی‌تونم.
‫خیلی سرم شلوغه، ‫ولی شاید یه وقت دیگه.
‫بالاخره شهامت به خرج داد که پا پیش بذاره ‫و تو بهش جواب رد دادی؟
‫آره.
‫چرا برات مهمه با بایرن برم بیرون؟ ‫تو که حتی ازش خوشت نمیاد.
‫- خب، مهم اینه از تو خوشم میاد. ‫- جود...
‫جویس، نمی‌فهمم
‫چرا لباس آستین پاورزم رو دادی رفت!
‫خیلی خوشحالم که ‫شما دو تا اینجایین.
‫جود نمی‌تونه بی‌خیالشون بشه.
‫این تازه از جعبه‌ی شماره یکه. ‫30‌تا دیگه داریم.
‫بهترین خاطراتمون اینجاست.
‫بیاین گذشته‌ها رو ‫فراموش کنیم، یالا.
‫- من این رو نگه می‌دارم. ‫- باشه.
‫زود باش، ‫فیلم داره شروع می‌شه.
‫نظرت چیه عقب بشینیم؟
‫کِی می‌خواستی بهم بگی ‫نیک قراره بیاد شهر؟
‫قرار نیست از رفت‌وآمد کسی که
‫هم‌سن باباته بهت خبر بدم...
‫ولی خودمم خبر نداشتم.
‫ولی انقدر روی نیک 1999 تمرکز کرده بودم
‫که فراموش کردم ‫الان هم نیکی وجود داره.
‫چه‌جور آدمیه؟ ‫همه‌چی رو بهم بگو.
‫کمکی از دستم برنمیاد، ‫خیلی وقته دیگه باهاش در ارتباط نیستم.
‫به نظرت منو می‌شناسه؟ ‫و اگه منو بشناسه، من چی بگم؟
‫به نظرم نباید امتحانش کنی،
‫- بحث تمومه. ‫- ولی...
‫اینجا نیا دنبالم.
‫- به جشن میای، داوان؟ ‫- همین جمعه‌ست!
‫ام، همین جمعه؟ ‫من... نمی‌دونم.
‫اوه، بی‌خیال. ‫آخه شب جمعه توی این شهر
‫دیگه چه کاری می‌تونی داشته باشی؟
‫باید یه تمی انتخاب می‌کردن.
‫فکر کردم تمش رقص پاییزیه.
‫این فصله، نه تم.
‫زو، خواهش می‌کنم نگو که
‫قراره دوباره بحث "جادوی زیر دریا" رو ‫پیش بکشیم.
‫یه جشن مثل سال 1999... ‫چطوره؟
‫این شدنیه.
‫و دهه نودی‌ها هم ‫الان یه جورهایی موفقن.
‫امشب رو چی کاره‌ای، آلیس؟
‫برای انجمن رقص ‫واقعا می‌تونیم از کمکت استفاده کنیم.
‫ولی مهم‌تر از اینا، می‌تونیم ‫کمکت کنیم با یکی آشنا بشی.
‫ام، راستش من خودم دارم با یکی آشنا می‌شم. ‫مدرسه‌اش اینجا نیست.
‫اسمش چیه؟ ‫می‌تونیم همگی با همدیگه بریم.
‫اوه، واقعا لطف داری،
‫ولی نیک... اون برنامه داره. ‫با خانواده‌اش.
‫به ضرر خودش شد. ‫ولی تو میای دیگه؟
‫آره. حتما میام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫عجیب غریبه، نه؟ ‫انگار به گذشته سفر کردیم.
‫آره. انگار همین دیروز ‫اینجا بودیم.
‫آره واقعا، مگه نه؟
‫خدایا شکرت. ‫نیروی کمکی!
‫- اوه، سلام! ‫- سلام! خیلی خوبه که می‌بینمت!
‫همچنین!
‫- بریدی. ‫- آره.
‫- ام، ازمون کار بکش. ‫- درسته. خب...
‫خودتون که می‌بینین، ‫جود دوباره اعتصاب کرده.
‫اگه شماها بتونین این جعبه‌ها رو ببرین ‫و بذارین‌شون توی ماشینم،
‫منم وقتی مامانت حواسش رو پرت می‌کنه،
‫می‌برمشون سطل بازیافت.
‫- نمی‌خواد دیگه توضیح بدی، بسپارمش به خودمون. ‫- ممنونم.
‫ام، اون خواهر خوبیه، ولی خانم آشغال جمع کن ‫پوستر همه‌ی فیلم‌ها
‫و ته‌برگ بلیت‌ها ‫و فاکتورهای
‫سی سال پیش رو نگه داشته. ‫آشفته بازاریه.
‫اوه...
‫هی جیک! بیا اینجا!
‫نگاه کن، می‌خوام ‫از این صخره بپرم.
‫- دنی، عکسم رو خراب کردی. ‫- بیا بگیرش!
‫شنیدی؟
‫آره. فکر کنم از اونور بود.
‫سلام؟
‫کسی اونجاست؟
‫پشت اون درخت.
‫جادوگر سفیده! ‫فرار کن! زود باش!
‫هی، دیر اومدی خونه.
‫با بابات بهت خوش گذشت؟
‫با بابام نبودم، ‫داشتم به زوئی و اسپنسر
‫- برای جشن کمک می‌کردم. ‫- می‌دونی، خوبه که
‫داری با بقیه جوش می‌خوری،
‫ولی بابات فقط قراره چند روز اینجا بمونه.
‫وقتی بابا نوجوون بود ‫و میومد اینجا سر بزنه،
‫چه فکری در موردش می‌کردی؟
‫اوه... اون از بچه‌های اینجا ‫خیلی دنیادیده‌تر بود.
‫اعتماد به نفس داشت. ‫به نظرم همینش مامانت رو جذب خودش کرد.
‫اعتماد به نفس داشت یا افاده‌ای بود؟
‫ببین، آلیس، ‫می‌دونم دنیات از این رو به اون رو شده
‫و چیزهایی که بهش وابسته بودی ‫به اتمام رسیده...
‫ولی سعی کن فکر کنی این پایان ‫یه شروع جدیده.
‫خودت همچین حسی ‫در مورد راکسی داری؟
‫در مورد خیلی از چیزها
‫همچین حسی دارم.
‫باشه، برو، فین. برو.
‫هی. هی، فین.
‫بسته‌ی مخصوص.
‫وای. الان دیگه غیب‌گو شدی؟
‫با خودم گفتم با کافئین و شکر ‫به آلیس رشوه بدم
‫- که باهام وقت بگذرونه. ‫- آره، اون،
‫- صبح زود رفت مدرسه. ‫- هوم.
‫خب، روز قشنگیه،
‫و حس می‌کنم ‫نباید بذاریم حیف بشه، مگه نه؟
‫ریچل چطوره؟
‫اوه، خیلی خب. ام... آره، خوبه.
‫آره، خوبه. ‫ام، اوضاع عالیه.
‫اوهوم.
‫خیلی خب، باشه. من...
‫اوضاع از چیزی که فکرش رو می‌کردم ‫سخت‌تره.
‫خب، تو داری با یه ‫26 ساله زندگی می‌کنی.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫راستش، حتی خودمم نمی‌دونم.
‫می‌دونی، بعضی وقت‌ها ‫حس می‌کنم توی یه چشم بهم زدن
‫کل زندگیم عوض شده.
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫- آره، می‌دونم، معلومه. ‫- درسته.
‫ولی فکر نکنم ‫باید این چیزها رو
‫پیش من اعتراف کنی.
‫چرا؟ نصف عمرم ‫تو بهترین دوستم بودی.
‫دلم واسه حرف زدن باهات تنگ شده، کت. ‫معذرت می‌خوام، ولی دلم تنگ شده.
‫خب، آره. ‫منم دلم تنگ شده.
‫ولی این دلتنگی طبیعیه؟
‫نمی‌دونم، تو و آلیس ‫خیلی ازم دورین
‫و یهو این فقدان رو حس کردم.
‫لطفا دلتنگیت به من ‫به عنوان یه دوست رو
‫با دلتنگی به عنوان همسرت اشتباه نگیر.
‫جفت‌مون می‌دونیم خصوصا آخرهاش ‫چه مصیبتی بودیم.
‫اوقات خوب زیادی هم داشتیم.
‫آره.
‫داشتیم.
‫گفته بودی چندین ساله ‫که دیگه با نیک در ارتباط نیستی،
‫پس چطوری توی عروسیت ‫اون ساقدوشت بود؟
‫باشه، من... دروغ گفتم.
‫ولی اگه الان می‌تونستی ببینیش،
‫فکر می‌کنی چه اتفاقی قرار بود بیفته؟
‫اون دیگه پسر 15 ساله‌ی
‫ژاکت چرم‌پوشی نیست ‫که تو عاشقش شدی.
‫می‌دونم، ولی می‌خوام ببینمش.
‫و می‌خوام بدونم ‫چه بلایی سرش اومده.
‫نمی‌دونم قراره بیاد یا نه.
‫اون روی قایق‌های تفریحی ‫خرپول‌ها کار می‌کنه،
‫برای همین الان ممکنه ‫هر جای دنیا باشه،
‫- یا وسط اقیانوس. ‫- ازدواج کرده؟
‫داره با کسی آشنا می‌شه؟
‫پس... در دسترسه.
‫نه! دیدارت با نیک توی سال 1999 ‫عجیب و غریب بود و الان غیر قانونیه.
‫عشق عشقه، باشه؟ ‫و سن فقط یه عدده.
‫- شاید قیافه‌اش به 40 ساله‌ها نخوره. ‫- بحث تمومه.
‫این خیلی اشتباهه.
‫رفتی بیرون بهت خوش گذشت، ‫ولی نمی‌تونی به دیدن نیک ادامه بدی.
‫تو متعلق به زمان ما نیستی، آلیس. ‫تو حتی هنوز متولد نشدی.
‫ای بابا، کمتر برام موعظه کن،
‫امروزم کم سرم غر نزدی.
‫منِ آینده‌ام هر چی که گفته، ‫باهاش موافقم.
‫ببین، ما هنوز نمی‌دونیم عواقب ‫هر کدوم از اینا
‫ممکنه چه چیزایی باشه.
‫تا جایی که می‌دونیم، ‫دیدار تو با نیک همون چیزیه که
‫باعث اثر پروانه‌ای می‌شه ‫که منجر به شورش ربات‌ها یا همچین چیزی می‌شه.
‫زیادی فیلم نگاه می‌کنی.
‫حالا که حرفش شد، ‫باید برم سر کار.
‫- بعدا می‌بینمت. ‫- وایسا!
‫نیک قراره بیاد؟
‫ای بابا، یالا دیگه!
‫می‌شه لطفا بذاری باهات بیام؟
‫نه! برو مزاحم کت شو، ‫یا اصلا بهتره بری خونه.
‫نمی‌تونم! نمی‌خوام الان ‫با پدرم سر و کله بزنم.
‫وایسا ببینم، چرا در آینده نمی‌خوای ‫پدرت رو ببینی؟
‫به‌خاطر چیزی که از گذشته ‫در موردش می‌دونم، الیوت.
‫اون یه عوضیه که ‫لیاقت مامانم رو نداره.
‫آلیس! خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫آلیس. اون پدرته، ‫نمی‌تونی تا ابد ازش دوری کنی.
‫- یه لطف مهمی ازت می‌خوام. ‫- اوه، ببین. بریدی هنوز اینجاست.
‫قراره امشب رسما با پدر و مادرم ‫شام بخوره.
‫چیز بزرگیه و واقعا ترسیدم. ‫تو میای دیگه؟
‫بیا که بهم دلگرمی بدی. ‫خواهش می‌کنم؟
‫فکر کردم قراره یه ‫شام بزرگ خانوادگی باشه.
‫- آلیس کجاست؟ ‫- ام، واسه انجمن رقص کار واجب داشت.
‫- ولی زودی میاد خونه. ‫- اوه، دخترم اومد.
‫شرمنده که ناامید شدی.
‫اوه! مگه بهت نگفته بودم ‫الیوت قراره بیاد؟
‫شام خانوادگیه ‫و اونم عضوی از خانواده‌ست.
‫شام آماده‌ست. همگی بشینین!
‫آلیس، حدس بزن کی دیروز ‫توی جنگل کمین کرده بود.
‫اوه، جیکوب، دوباره شروع نکن.
‫جادوگر سفید اون بیرونه، ‫قسم می‌خورم!
‫نزدیک بود با یکی از طلسم‌هاش ‫من و دنی رو گیر بندازه.
‫شبیه فیلمیه که تازه دیدیم. ‫نکنه قایمکی اومدی سینما، رفیق؟
‫می‌دونم چی دیدم.
‫هی. من حرفت رو باور می‌کنم.
‫شروع کن، بریدی،
‫وگرنه با این همه آدم ‫چیزی باقی نمی‌مونه.
‫بازم ممنونم که دعوتم کردین.
‫کت خیلی چیزها ‫در مورد همه‌تون بهم گفته.
‫واقعا؟ اون در مورد تو ‫هیچی بهمون نگفته.
‫ام، خب، ‫حالا می‌تونین حضوری بشناسینش.
‫این بهتره، مگه نه؟
‫باید بگم این سالاد سیب‌زمینی ‫بهترین سالادیه که تا حالا خوردم، خانم لندری.
‫مگه تا حالا چند بار ‫سالاد سیب‌زمینی خوردی؟
‫بابا، بعد از شام ‫مجموعه‌ی آهنگ‌هات رو به بریدی نشون بده.
‫- اونم خیلی اهل موزیکه. ‫- اوه، واقعا؟ چه آهنگی دوست داری؟
‫ام، هفته‌ی پیش ‫با یه سری از دوست‌هام به میشیگان رفتیم
‫و یه سری به اجرای ‫لیم بیزکیت زدیم.
‫هوم. نمی‌دونم یه نفره یا یه گروهن... ‫ولی نمی‌شناسم‌شون.
‫فکر کنم همون‌هایی هستن که ‫همه‌اش جیغ و داد می‌زنن.
‫آره و متن موزیک‌هاشونم ‫ضد زنه.
‫اوه، خب، همه که مثل من ‫سلیقه‌ی خوبی توی موزیک ندارن.
‫حتما از مِین تا اینجا ‫خیلی راهه.
‫خب، اگه شما راضی باشین، ‫خوشحال می‌شم زیاد بیام، خانم لندری.
‫بهشون بگو اولین بار که اومدی اینجا ‫چه فکری کردی، بریدز.
‫این... این عجیب به نظر می‌رسه.
‫چون من هرگز ‫اینجا نیومده بودم.
‫ولی وقتی وارد ورودی شهر شدم،
‫یه حس عجیبی داشتم، ‫انگار...
‫انگار داشتم میومدم خونه.
‫منم اولین بار که اومدم اینجا ‫همین حس رو داشتم.
‫معلمی شغل شریفیه.
‫و مثل اینکه ‫از دل و جون مایه می‌ذاری.
‫اوه، برای چیزهایی که ارزشش رو دارن، ‫چرا که نه.
‫هنوزم با پدرت زندگی می‌کنی، درسته؟
‫می‌دونی، واقعا خجالت‌آوره که ‫حقوق معلم‌هامون بیشتر نیست.
‫راستش من خونه رو ‫از پدرم خریدم،
‫که بتونه برای بازنشستگیش بره مکزیک. ‫تو چی، بریدی؟
‫خونه‌ی مینیاپولیس رو که بفروشی ‫پولش توی جیب خودت می‌ره،
‫یا باید پولش رو ‫به پدر و مادرت پس بدی؟
‫آره...
‫این روزها کتاب چی می‌خونین؟
‫سوال خوبیه. هی، هنوزم ‫کتاب کمیک جمع می‌کنی، مگه نه الیوت؟
‫آره، تک و توک. ‫تو چی، بریدی؟
‫هنوزم فکر می‌کنی ‫لیمپ بیزکیت بهترین گروه دنیاست؟
‫خب، به نظرم از گروهِ
‫دیو میتوس بهترن، آره.
‫- موافقم. ‫- خب... با اینکه
‫تماشای دیدار مجدد شما سه نفر ‫واقعا لذت‌بخشه،
‫می‌خوام از حضورتون مرخص بشم ‫و وقتم رو با یه آدم بالغ بگذرونم.
‫نوش.
‫بیاین شراب باز کنیم.
‫اعتراف می‌کنم دوست نداشتم برای اولین بار ‫اینجوری غذا بخوریم.
‫خب، شامه دیگه.
‫ولی می‌خوام یه رازی ‫در مورد این شهر بهت بگم.
‫هیچ کدوم از جاهای مجلل شهر
‫انقدر دنج نیستن.
‫گمونم این تازه‌وارد حقیر ‫قبل از اینکه
‫تو به عنوان یکی از هم‌شهری‌هات قبولش کنی، ‫خیلی چیزها هست که باید یاد بگیره.
‫خب، شاید یه ده سالی که اینجا بمونی،
‫تو رو به گروه‌مون راه بدیم.
‫می‌دونم ممکنه اینجا یذره منزوی به نظر برسه، ‫ولی امیدوارم بهت برنخورده باشه.
‫اگه بهم برمی‌خورد، ‫خیلی وقت پیش بی‌خیال می‌شدم.
‫من که نمی‌دونم بدون اینجا ‫باید چی کار می‌کردم.
‫برای همین وقتی می‌بینم ‫یه چیزهاییش مثل تئاتر ناپدید می‌شه،
‫واقعا ناراحت می‌شم.
‫واقعا دلتنگش می‌شیم.
‫اه... فردا شب قراره ‫به عنوان خداحافظی یه جشن کوچولو
‫برگزار کنیم، ‫اگه دوست داری، می‌تونی باهام بیای.
‫یعنی...
‫مثل یه زوج.
‫باورم نمی‌شه ‫این آخرین شبه که اینجایی.
‫می‌دونم. زمان خیلی کمی باقی مونده.
‫خیلی خب، من دیگه باید راه بیفتم.
‫بی‌خیال! جفت‌تون ‫خیلی برام مهم هستین،
‫و هیچ‌کدومتون رو نمی‌تونم ‫زیاد ببینم.
‫می‌خوام با همدیگه دوست باشین.
‫پس، آلیس، ‫تو به پورت هیون میای که مامانت رو ببینی
‫و بعدش تمام این مدت اینجایی؟
‫ام...
‫آره، چون با من باشه بیشتر بهش خوش می‌گذره ‫تا مامانش.
‫تو هم به نظر نمیاد با دور بودن از خانواده‌ات ‫مشکلی داشته باشی، بریدی.
‫نه وقتی یکی حواسم رو پرت می‌کنه.
‫خیلی خب، باید برم.
‫وایسا، آلیس. ‫هی، می‌شه یه لحظه وایسی؟
‫خواستم تنها باشیم که بتونم... ‫این رو بهت بدم.
‫اگه خوشت نمیاد، ‫مجبور نیستی دستت کنی.
‫عاشقشم.
‫هرگز درش نمیارم.
‫خوبه، من همیشه ‫عاشقت می‌مونم، کت.
‫از الان... تا ابد.
‫- هی! ‫- سلام.
‫- خوشحالم دیدمت. ‫- فکر کردم سر کاری.
‫الیوت گفت اینجایی ‫و منم نخواستم از دستت بدم.
‫گفتم شاید بخوای
‫یه دوری بزنیم، ‫واسه همین گفتم الیوت جام بمونه.
‫آره.
‫هوف! خوش گذشت. ‫کی خسته‌ست؟
‫درسته، احتمالا بهتره دیگه ‫راه بیفتم.
‫ال.
‫هی... به آلیس ‫بگو که... دلم براش تنگ شده.
‫البته. ‫شب خوش، بریدی.
‫شب بخیر، کت.
‫خداحافظ، بریدی! خوشحال شدم.
‫خب، خوبه که فهمیدم
‫هنوزم با همدیگه جورین.
‫نمی‌دونم چه مرگم شده بود.
‫آره، حتما.
‫هی، می‌خواستم ازت بپرسم...
‫جمعه میای جشن.
‫داری ازم می‌خوای ‫به جشن رقص دبیرستان بیام؟
‫نه، منظورم اینه به عنوان همراه باهام بیای، ‫همین.
‫اوه، پس نمی‌خوای برامون ‫لیموزین کرایه کنی؟
‫بی‌خیال، حداقل گل لباس ‫دیگه باید باشه.
‫می‌دونی چیه؟ ولش کن. ‫دعوت فسخ شد.
‫نه! فسخش نکن. ‫نه، مسخره‌بازی درنیار.
‫آره، معلومه. ‫همراهت میام.
‫- اوه. ‫- اوهوم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫عالیه. عالیه.
‫می‌دونی، من...
‫دوباره برگشتم که جیکوب رو ببینم.
‫اوه. خیلی خب.
‫نیاز داشتم. می‌دونی، ‫همه‌اش به این فکر می‌کنم که،
‫چی می‌شه اگه می‌تونستم باهاش حرف بزنم، ‫می‌دونی؟ یه جورهایی بهش هشدار بدم.
‫کت، بهت که گفتم، ‫تو نمی‌تونی...
‫تو که این رو نمی‌دونی، ال.
‫اون درست اون سمت دریاچه‌ست،
‫خوشحاله و زنده‌ست.
‫پس خدا رو شکر کن ‫که تونستی دوباره ببینیش.
‫خب، خدا رو شکر می‌کنم.
‫فقط... حتما می‌شه ‫کار دیگه‌ای هم کرد، مگه نه؟
‫فکر کنم قرار نیست
‫کل رازهای دنیا رو ‫امشب حل کنیم.
‫باشه. برو بخواب، رفیق نیمه راه.
‫کِی می‌تونم دوباره ‫گیتار زدنت رو بشنوم؟
‫می‌دونی، یه درسی بهم دادی ‫که بی‌خیال موزیک شدم.
‫وای نه، آرزوهات رو نابود کردم؟
‫اوه، حسابی.
‫ولی می‌تونم حداقل ‫امضات رو داشته باشم؟
‫وقتی مشهور بشی می‌ارزه.
‫داری سعی می‌کنی ‫از موفقیتم سود ببری؟
‫منو رئیس باشگاه هوادارانت کن،
‫فقط ده درصد به جیب می‌زنم.
‫کاملا منصفانه‌ست.
‫دیگه می‌خوای چه کاری ‫توی زندگیت انجام بدی؟
‫هنوز نمی‌دونم، ‫ولی می‌دونم باید از این شهر
‫بزنم بیرون، دنیا رو ببینم.
‫می‌دونی، دورترین جایی که تا حالا رفتم
‫یه دورهمی خانوادگی توی سادبری بوده. ‫نامردیه، نه؟
‫نگران نباش. به نظرم به همه کارهایی که ‫می‌خوای انجام بدی می‌رسی.
‫اگه بخوام هر از گاهی ‫بهت زنگ بزنم چی؟
‫اوه، ام...
‫نمی‌تونم. ‫شرایط... یه جورهایی پیچیده‌ست.
‫الیوت یه چیزی در مورد خانواده‌ات گفت...
‫- اینکه نمی‌ذارن با کسی آشنا بشی؟ ‫- ام، آره، آره.
‫مشکل همینه.
‫خیلی خب، زیادی بهش فکر نکن، ‫ولی دستت رو بده به من.
‫در نهایت توی زندگی به هر جایی که رسیدیم،
‫بیا قول بدیم توی این تاریخ
‫توی راکسی همدیگه رو ببینیم.
‫چقدر تصادفی. چرا این تاریخ؟ ‫اون موقع دیگه حسابی پیر شدیم.
‫به نظرت یه جورهایی ‫عاشقانه نیست؟
‫آینده‌ای دور و نامعلوم؟
‫شاید بخوایم گذشته رو زنده کنیم.
‫باشه. پس در آینده می‌بینمت.
‫این واسه تو نیست، پسر.
‫چیه؟ غذا به صورتم چسبیده؟
‫همراه خیلی شیکی شدی.
‫کت! کالسکه‌ات رسیده.
‫خیلی وقته پاشنه‌بلند نپوشیدم.
‫نه، تو... خوب به نظر میای.
‫خوب. عالیه.
‫وای خدای من، ال، ‫در مورد گل روی لباس شوخی کردم.
‫البته منم این رو برای شوخی آوردم.
‫دوست‌داشتنیه.
‫قربان.
‫دل. وای، معرکه شدی.
‫- ممنون. ‫- آلیس زنگ زد،
‫خواست قبل از اینکه برم فرودگاه
‫- درست حسابی باهام خداحافظی کنه. ‫- اوه. خوشحالم.
‫- آره. ‫- ولی ما باید زود بریم
‫که به جشن برسیم، ‫پس... گمونم باید همینجا خداحافظی کنیم.
‫گمونم.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم. ‫واقعا می‌گم.
‫آره. منم همینطور.
‫ام... آلیس هنوز داره ‫آماده می‌شه،
‫پس آماده شو که ‫به وظایف پدریت برسی.
‫اولین رقص دختر کوچولم، وای.
‫دیره منم بخوام همراه باشم؟
‫متاسفانه باید بگم آره.
‫- خداحافظ بریدی. ‫- خداحافظ، کت.
‫بفرمایین داخل.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫وای. چه خاطراتی اینجا داشتم.
‫بابا، کافیه.
‫گوش کن، کل این قضایای ‫اسباب‌کشی
‫و اینا سخت بوده،
‫و واقعا خوشحالم که ‫اینجا روبه‌راهی.
‫ممنونم. واقعا داره از اینجا خوشم میاد.
‫واقعا بهت افتخار می‌کنم.
‫حتی با اینکه دیگه دختر کوچولویی نیستی که
‫فکر می‌کنه هیچ اشتباهی ‫از باباش سر نمی‌زنه.
‫خب، همه‌اش بخشی از ‫بزرگ شدنه، مگه نه؟
‫اینکه می‌فهمی پدر و مادرها ‫کامل نیستن.
‫گفتی از نوجوونی تغییر چندانی نکردی،
‫ولی عوض شدی. تو هم بزرگ شدی.
‫اوه، ممنون. ‫وایسا ببینم، منظورت چیه؟
‫اون موقع‌ها یه جورهایی ‫یه لاشی افاده‌ای بودی،
‫البته بهت برنخوره.
‫بهم برنخورد. این چیزیه که ‫مامانت بهت گفته؟
‫نه، نه، اصلا.
‫اون خیلی تو رو می‌پرستید،
‫با اینکه اصلا لیاقتش رو نداشتی، ‫ولی...
‫منظورم اینه که خوشحالم که الان ‫همچین آدمی هستی.
‫آره، خب، ‫کت همیشه فقط خوبی‌هام رو می‌دید.
‫و بعدش که تو وارد زندگی‌مون شدی، ‫دروغ ندارم بگم،
‫مجبور شدم سریع بزرگ بشم.
‫واقعا خواستم...
‫مجبور شدم بهترین پدری بشم ‫که می‌تونم.
‫تو بهترین بچه‌ی دنیایی.
‫دوستت دارم، بچه جون.
‫منم دوستت دارم، بابا.
‫اوه، خانم‌ها! ‫چه خوشگل شدین!
‫عالیه، خوش بگذره، ‫آب‌میوه هم بخورین!
‫خب؟ اون امشب میاد؟
‫خبری ازش نشنیدم.
‫فقط لطفا الکی امیدوار نشو.
‫ببین.
‫یالا! بیا برقص!
‫با دوست‌های هم‌سن خودت ‫توی جشنی.
‫شاید بهتر باشه، چه می‌دونم، ‫یذره خوش بگذرونی.
‫- ممنونم که جام رو نگه داشتی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چه چیزهایی رو از دست دادم؟
‫چیز زیادی رو از دست ندادی، ‫و با شناختی که از ریتا دارم
‫یه ساعت دیگه هم اینجاییم.
‫- خوبه که آماده اومدم. ‫- آره!
‫خواهر خوبم، بهت افتخار می‌کنم. ‫واقعا قشنگ شده.
‫انگار داره به آلیس خوش می‌گذره.
‫خوش‌خیالیه اگه فکر کنم ‫کل شب رو همین‌جوری بمونه؟
‫اوه، مطمئنا برنامه داره ‫بره دنبال نیک بگرده،
‫و اگه اون سر و کله‌اش پیدا بشه، ‫بهتره آماده باشیم.
‫بعید می‌دونم بفهمه آلیس کیه، ‫ولی بهتره محض احتیاط آماده باشیم.
‫خب، اگه خوش‌شانس باشیم، ‫شاید آلیس یه نگاهی
‫به چین و چروک ‫و موهای کم‌پشتش بندازه
‫و بعدشم بی‌خیالش بشه.
‫ام، ببخشیدا، ‫ولی ما هم باهاش هم‌سنیم.
‫ولی به‌خاطر آلیس هم شده،
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫تو دوست خوبی براش بودی.
‫خب، برای جفت‌مون. همیشه.
‫چی می‌تونم بگم؟ تلاشم رو کردم.
‫خیلی خب. شیفت همراهی‌مون ‫تقریبا تموم شده،
‫پس نظرت چیه قبل از اینکه بریم راکسی ‫یه‌دور برقصیم؟
‫عمرا، اینجا محل کارمه،
‫- باید وقارم رو حفظ کنم. ‫- اوه، یالا!
‫ببین، یا تنهایی از خودم یه احمق می‌سازم ‫یا می‌تونیم با همدیگه این کار رو کنیم.
‫- باشه، یه‌دور. ‫- یه‌دور؟
‫- باشه. ‫- باشه. خیلی خب.
‫- تو چپ، من راست. ‫- یک، دو، سه، شروع.
‫باشه.
‫- دست‌ها بالا! دست‌ها بالا! ‫- و...
‫خیلی خب، خیلی هم ‫بد نیست، مگه نه؟
‫ولی اگه اون موقع‌ها به مراسم رقص میومدی، ‫می‌تونستم بهت یاد بدم.
‫فکر نکنم الیوت نوجوون
‫تحملش رو داشت ‫که باهات برقصه.
‫سال 1999، ‫برگشتم تئاتر.
‫تو و نیک، ‫شنیدم داشتین در مورد من حرف می‌زدین.
‫- اوهوم. ‫- اوهوم.
‫- شنیدی؟ ‫- الیوت آگوستین.
‫- آره. ‫- چیز خاصی شنیدی؟
‫اشکال نداره مزاحم بشم؟
‫بریدی... هی! این چه کاریه!
‫چی انقدر مهمه که یهو
‫به جشن دبیرستان دخترت اومدی؟
‫می‌دونی چیه، کت؟ ‫مشخصه بین تو و الیوت
‫یه خبرهایی هست.
‫چی؟ ما... ما فقط داشتیم می‌رقصیدیم. ‫و می‌دونی چیه؟
‫اصلا این چه ربطی به تو داره؟
‫بهم ربط داره چون نمی‌ذارم
‫دختر خودم باهام بد بشه.
‫چی داری می‌گی؟
‫آلیس داشت ‫از بچگی‌هامون حرف می‌زد،
‫و می‌گفت من یه آدم عوضی بودم ‫که اصلا لیاقت تو رو نداشتم.
‫برام سواله، واقعا برام سواله ‫کی این رو بهش گفته.
‫نمی‌دونم آلیس این رو ‫از کجا شنیده، ولی...
‫- الیوت هرگز... ‫- اوه، بی‌خیال، کت.
‫اون یارو از همون لحظه‌ای که همدیگه رو دیدیم ‫بهم حسودی می‌کرد!
‫- واقعا؟ ‫- آره. ‫چون اونجوری که مشخصه،
‫به نظر میاد تویی که حسودی.
‫بله که حسودم!
‫می‌تونم نباشم؟
‫چی؟
‫من... من دارم این وسط ‫خانواده‌ام رو از دست می‌دم
‫و این یارو حسابی خودش رو آماده کرده
‫که دست به کار بشه ‫و سعی کنه جای منو بگیره؟
‫فکر کردی وقتی تو رو با ریچل دیدم ‫چه حسی بهم دست داد؟
‫فکر می‌کنی من حسودی نکردم؟
‫چی؟ هرگز این رو بهم نگفتی.
‫چون خیلی وقت بود که ‫با همدیگه حرف نمی‌زدیم.
‫خیلی قبل‌تر از اینکه ریچل بیاد.
‫ما مثل دو تا سایه ‫توی یه خونه بودیم.
‫هیچ کاری به کار همدیگه نداشتیم.
‫ما حرف نمی‌زدیم.
‫هیچی بین‌مون نبود!
‫فکر کردی نمی‌خواستم؟
‫پس چرا هیچ کاری نکردی؟!
‫من بهش نیاز داشتم، بریدی.
‫بهش نیاز داشتم. نیاز داشتم که نگهم داری. ‫اینکه دوستم داشته باشی.
‫خدای من، حتی دیگه یادم نمیاد
‫آخرین بار کی مثل یه زوج ‫با همدیگه حرف زدیم،
‫و می‌دونی چیه؟ ‫دیگه خیلی دیره!
‫واقعا دیره؟
‫- ما داریم چی کار می‌کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫قصد نداشتم ‫همچین اتفاقی بیفته.
‫تو با ریچلی ‫و من...
‫من دارم به زندگیم ادامه می‌دم.
‫می‌دونم. می‌دونم. ‫ولی این...
‫این ماییم.
‫تو و من، از الان تا ابد، ‫این چیزیه که به همدیگه قول دادیم.
‫آره. مدت زیادی امتحانش کردیم.
‫ولی ما دیگه بچه‌های اون زمان نیستیم.
‫و فکر نکنم اگر هم بخوایم، ‫بتونیم به گذشته برگردیم.
‫می‌شه فقط... چند دقیقه دیگه ‫اینجا بمونیم؟
‫آره.
‫هی! واقعا خوش گذشت،
‫ولی باید برم یه جایی.
‫نمی‌تونی الان بری!
‫هنوز ماکارنا نرقصیدیم.
‫دفعه‌ی بعد.
‫یه سخنرانی کوچیک کنیم؟
‫- وقتشه. ‫- باشه.
‫نمی‌شه با کلمات ابراز کرد
‫که چقدر از همه‌تون ممنونم.
‫و امشب انقدر خاصه
‫که می‌تونیم با عزیزانمون ‫به اشتراک بذاریمش.
‫خب، بیشتر عزیزانمون،
‫منهای پسر خیره‌سری که ‫دقیقه نود تصمیم گرفت نیاد...
‫خیلی خب، خیلی خب، گوش کنین. ‫واقعا باعث افتخارمونه
‫که بخشی از این جمع بودیم.
‫اینکه تونستیم خوشی‌ها
‫و ناخوشی‌هامون رو ‫باهاتون سهیم بشیم.
‫هیچی تا ابد موندگار نیست،
‫ولی رها کردنش آسون‌تر نمی‌شه.
‫اینکه قبول کنیم...
‫این خداحافظیه.
‫آخی...
‫حس می‌کنم
‫همه‌‌چی ‫توی یه چشم بهم زدن گذشت، مگه نه؟
‫و به گذشته که نگاه می‌کنم، به این فکر می‌کنم که ‫نکنه قدرش رو ندونستیم؟
‫امیدوارم متوجه شده باشیم ‫که چقدر خوش‌شانس بودیم.
‫ولی اگه می‌تونستیم به گذشته برگردیم، ‫کار متفاوتی انجام می‌دادیم؟
‫ولی این خاطرات ‫همیشه توی خاطرمون می‌مونه.
‫خیلی خب!
‫اینم از آخرش!
‫می‌دونستی کاوشگرها وقتی گم می‌شدن
‫با استفاده از ستاره‌ها ‫راه خونه رو پیدا می‌کردن؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.