‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت...
‫وقتی عضو جدیدی از خانواده ‫به دنیا میومد،
‫اونا اسمش رو به لیست اضافه می‌کردن ‫و وقتی می‌مُردن،
‫تاریخش رو اینجا می‌نوشتن، ‫کتاب رو می‌بستن و به زندگی‌شون ادامه می‌دادن.
‫توی زندگی به هر جایی که رسیدیم، ‫بیا قول بدیم
‫این تاریخ توی راکسی همدیگه رو ببینیم.
‫منهای پسر خیره‌سری که
‫- دقیقه نود تصمیم گرفت نیاد... ‫- خیلی خب، باشه!
‫نیاز داشتم یکی بغلم کنه. ‫نیاز داشتم یکی ببوسه‌م.
‫من 20 ساله که ‫منتظرم جیکوب از اون در بیاد داخل
‫و اون قرار نیست بیاد خونه.
‫اگه می‌تونستم باهاش حرف بزنم چی؟
‫یه جورهایی بهش هشدار بدم.
‫سلام.
‫مگه به اندازه‌ی کافی کار نکردی؟
‫ام... نه، نه. مشکلی ندارم.
‫خب، من می‌خوام برم خونه.
‫باشه. من فقط می‌خوام...
‫یذره دیگه کار کنم.
‫- خب، یادت نره... ‫- رفتم بیرون در رو قفل کنم.
‫آره، قفل می‌کنم، نگران نباش.
‫فردا می‌بینمت.
‫- شب خوش. ‫- شب بخیر، بایرن.
‫من هشت سالمه. ‫می‌خوام تنهایی سوار بشم.
‫یادت باشه پیاده که شدی ‫منتظرمون بمونی، باشه؟
‫جیکوب؟ کجایی؟!
‫جیکوب!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ببین. دو تا سنگ سیاه پیدا کردم.
‫هفته‌ی بعد ‫به یه جشنی دعوت شدم.
‫و خواستم بدونم ‫تو هم باهام میای یا نه.
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوای بیام؟
‫اگه نمی‌خواستم که ‫دعوتت نمی‌کردم.
‫نیک... ما داریم چی کار می‌کنیم؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه...
‫چه حسی در موردم داری؟
‫تو که می‌دونی چه حسی دارم.
‫- می‌دونم؟ ‫- آره!
‫من خیلی ازت خوشم میاد.
‫بعدها چی؟
‫ببخشید. ‫مجبور نیستی جواب بدی.
‫باشه.
‫مشکلی نیست.
‫نیک...
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫روز قشنگیه ‫و همه کنار ساحلیم.
‫دارم سعی می‌کنم به شما دو نفر ‫یذره زمان بدم.
‫پس چرا ازش استفاده نمی‌کنی؟
‫نمی‌دونم... فقط...
‫چه فایده‌ای داره؟
‫نیک اصلا قابل اعتماد نیست.
‫می‌گه میاد، ‫ولی سر و کله‌اش پیدا نمی‌شه.
‫آخه کِی قول داده و نیومده؟
‫مسخره‌ست. ولش کن.
‫کاش اوضاع همین‌جوری می‌موند.
‫اون دو تا دیگه شورش رو درآوردن.
‫جیکوب! دنی! ‫از آب فاصله بگیرین!
‫من برنده می‌شم!
‫خواستم بدونی،
‫دارم رأی‌گیری می‌کنم ‫که کارناوال پاییزی دوباره برگزار بشه.
‫نخواستم یهو غافلگیرت کنم.
‫می‌دونی که من نسبت به ‫احساساتت حساسم.
‫ولی دیگه وقتش بود. ‫دل، باهام تماس بگیر، خواهش می‌کنم.
‫باورت می‌شه؟
‫حالا که مانیکا رئیس اتحادیه شده،
‫فکر می‌کنه گل سر سبده.
‫با اینکه از بلاهایی که سرت اومده ‫خبر داره،
‫با چه رویی داره این کار رو می‌کنه؟
‫پوسترهای کارناوال ‫توی کل شهر پخش شدن.
‫آره. و همونطور که گفتم، ‫آخه که می‌خوادش؟ مگه نه؟
‫صبح بخیر، آلی.
‫بازم سبد گرد داری، دل؟
‫بازم می‌خوای؟
‫وقت نکردم سفارش بدم.
‫می‌خواستم یه سبد دیگه ‫ببرم توی مرغدونی.
‫ولی...
‫سلام، بایرن. ام، ببین...
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم. ‫می‌شه بعدا باهات تماس بگیرم؟ باشه.
‫دوباره بایرن رو دست به سر کردی؟
‫حس و حال حرف زدن نداشتم، ‫همین.
‫می‌تونم اونجا ‫از کمکت استفاده کنم... ‫نه، من فقط...
‫نمی‌دونم. شما دو تا رو ‫توی جشن بازنشستگی دیدم.
‫انگار خیلی با همدیگه جور بودین.
‫خیلی خب، ریتا، لطفا.
‫- همین‌جوری می‌گم. ‫- خیلی خب! کافیه!
‫یذره سکوت خواسته‌ی زیادیه؟
‫یذره خلوت؟ که بتونم ‫توی خونه‌ی خودم فکر کنم؟
‫قهوه‌ام رو برمی‌دارم ‫و می‌رم بیرون.
‫و امیدوارم شماها ‫مشکلی با این قضیه نداشته باشین؟
‫نه.
‫هی، ال، وایسا. ‫هی، به نصیحتت نیاز دارم.
‫نصیحتت که کردم. ‫نیست که خیلی گوش می‌دی.
‫منظورت چیه؟
‫منظورت بریدی‌ئه، مگه نه؟
‫خیلی خب، فقط می‌خوام بدونی ‫هر چیزی که بین ما اتفاق افتاد،
‫یه اشتباه بزرگ بود.
‫می‌دونی، تو دیگه یه آدم بالغی.
‫می‌تونی هر کاری بخوای انجام بدی.
‫آره. می‌تونم.
‫به من هیچ ربطی نداره، کت.
‫الیوت! هی، وایسا!
‫ببین، باید باهات حرف بزنم.
‫باشه؟ این واقعا مهمه.
‫می‌خوام جیکوب رو ببینم.
‫- کت، ما در موردش حرف زدیم. ‫- ولی من نقشه دارم، ال،
‫و واقعا به کمکت نیاز دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫ترسیدم پیغامم به دستت نرسه.
‫چند روز پیش برات پیغام گذاشتم.
‫- سرم شلوغ بود. ‫- ببین، دل...
‫دوست ندارم بحثش رو پیش بکشم ‫چون می‌دونم
‫چه حسی داری،
‫ولی کارناوال،
‫این واسه اقتصاد شهرمون ‫خیلی خوب بود.
‫باعث می‌شد گردشگرها ‫بیشتر توی شهر موندگار بشن.
‫و...
‫خودت رو یادته؟
‫اون موقع خیلی ‫درگیر کارناوال بودی.
‫رسما خودت ترتیبش رو دادی.
‫و مطمئنا خودت بیشترین پول رو ‫جمع می‌کردی.
‫خیلی خب...
‫با توجه به ‫اتفاقاتی که برات افتاد...
‫می‌دونم نظرت در این رابطه چیه.
‫و من دلم برات می‌سوزه، واقعا می‌گم، ‫ولی...
‫چی می‌خوای بگی؟
‫یه سری از پوسترهام رو ‫همه‌اش پاره می‌کنن.
‫و فکر می‌کنی کار منه؟ ‫توی این شهر فقط تویی که
‫حس بدی بهشون داری.
‫اه، دنی... سلام.
‫می‌رم پوسترهای اضافه رو ‫برات بیارم.
‫واقعا شرمنده‌ام مجبوری ‫مدام اونایی که پاره می‌شن رو
‫جایگزین کنی.
‫سلام، دنی.
‫چطوری؟
‫خوب. خوبم.
‫ببین، فقط می‌خوام بدونی،
‫مهم نیست بقیه چی می‌گن،
‫من پوسترها رو پاره نمی‌کنم.
‫تو که منو می‌شناسی.
‫من هرگز همچین کاری نمی‌کنم.
‫ممنون.
‫مراقب خودت باش، عزیزم.
‫خیلی خب، اینا رو ‫کنار هم قرار دادم
‫که از بازه‌ی زمانی‌شون سر در بیارم
‫یه جوابی اینجاست. ‫این رو می‌دونم.
‫خیلی خب، در حال حاضر ‫دو نظریه موجوده.
‫یکی اینکه جیکوب رو بردن، ‫یعنی دزدیدنش.
‫و دوم اینکه از صخره افتاده باشه
‫توی اقیانوس.
‫ولی من باید ‫همه‌ی احتمالات رو درنظر بگیرم،
‫حتی نظریه‌های عجیب و غریب،
‫مثل نظریه "جادوگر سفید".
‫- مسخره‌ست. ‫- می‌دونم،
‫ولی افسانه‌های محلی ‫به یه دلیلی وجود دارن.
‫و معمای دوچرخه‌ی جیکوب هم هست.
‫بریدی من و جیکوب رو ‫به کارناوال رسوند.
‫پس دوچرخه‌اش ‫جلوی ورودی کارناوال چی کار می‌کرد؟
‫هیچ کسی ازش سر درنیاورد.
‫برای همین... من باید این کار رو کنم!
‫ولی نمی‌تونی.
‫چرا؟ ‫من روزنامه‌نگارم.
‫مگه نه؟ من تحقیق می‌کنم.
‫دنبال سرنخ می‌رم.
‫- اطلاعات جمع می‌کنم و... ‫- و...؟
‫و از اون اطلاعات استفاده می‌کنم
‫تا جیکوب رو در گذشته نجات بدم. باشه؟
‫به اون روز برمی‌گردم، ‫روز کارناوال.
‫و می‌خوام جلوی هر اتفاقی که
‫برای جیکوب افتاده رو بگیرم.
‫چیه؟ چیه؟ نه! چیه؟
‫چطوری می‌تونی انتظار داشته باشی
‫دقیقا به همون زمان کارناوال برگردی؟
‫دریاچه قوانین خودش رو داره.
‫می‌دونی چیه، شاید دریاچه ازم می‌خواد ‫که جیکوب رو پیدا کنم؟
‫منظورم اینه داره بهم اجازه می‌ده ‫به گذشته سفر کنم.
‫حتما یه دلیلی داره، ال. ‫خودتم این رو می‌دونی.
‫کت، خواهش می‌کنم...
‫فقط اینکه... نمی‌تونه ‫به همین سادگی‌ها باشه!
‫و این...
‫راستش، این طبیعی نیست.
‫فراموش کردنه که طبیعی نیست.
‫چیه؟ چرا اونجوری نگاهم می‌کنی؟
‫بهم بگو چی توی سرته.
‫بابا اینجا بود.
‫شماها خیلی با همدیگه ‫وقت گذروندین.
‫- اوهوم. ‫- خبریه؟
‫نه. نه. ‫هیچ خبری نیست.
‫باشه. الیوت چی؟
‫رقصیدن باهاش هم ‫بخشی از وظایفت به عنوان همراه بود؟
‫فقط داشتیم خوش می‌گذروندیم. باشه؟
‫و یه دقیقه وایسا ببینم، ‫خودت و اسپنسر چی؟
‫شماها هم خیلی با همدیگه ‫وقت گذروندین.
‫توی دنیای "عشق و عاشقیت"
‫خبریه؟
‫عشق و عاشقی؟ نخیر.
‫در این مورد چیزی برای گفتن ندارم.
‫خب، اگه یه وقت خواستی ‫در مورد چیزی حرف بزنی،
‫در مورد هر پسری، ‫می‌تونی باهام حرف بزنی.
‫می‌دونی، قول می‌دم گوش بدم. ‫بدون اینکه قضاوت کنم.
‫اسپنسر دوست‌دختر داره، خب؟
‫بفرما. حالا شد.
‫این شروع خیلی خوبیه.
‫هی. شام تقریبا آماده‌ست.
‫واقعا ممنونم. ‫روز سختی داشتم.
‫- کجا غیبت زد؟ ‫- رفتم شهر.
‫مانیکا ناراحته چون یکی داره ‫پوسترهاش رو پاره می‌کنه.
‫باور کن خودمم وسوسه شدم ‫این کار رو کنم.
‫خب، اون رسما منو متهم کرد.
‫باعث شده همه توی شهر ‫فکر کنن که من
‫اون کوفتی‌ها رو پاره کردم.
‫- تو کردی؟ ‫- اگه کرده باشی هم حق داری.
‫بهشون دست هم نزدم.
‫بیچاره دنی رو مجبور کرده ‫دوباره اونا رو جایگزین کنه.
‫- اون رو که یادته. ‫- آره. آره، آره.
‫چند باری دیدمش.
‫اون دیگه واسه خودش مرد جوونی شده.
‫سرش توی لاک خودشه.
‫واقعا متاسفیم، کولتون.
‫دنی و جیکوب، ‫اونا بهترین دوست‌های همدیگه بودن.
‫ما می‌بریمش خونه، باشه؟
‫دنی، پیش من بمون.
‫بیا داخل!
‫- منم. ‫- اوه. سلام.
‫ببین، ام...
‫بابت اون شب توی جشن تئاتر ‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫غروب پراحساسی بود.
‫تماشای خاموش شدن اون چراغ‌ها ‫برای آخرین بار
‫واقعا قلبم رو به درد آورد.
‫امیدوارم درک کنی.
‫لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫برای این نیومدم اینجا.
‫نگران کتم.
‫کاترین! اونجایی؟
‫کاترین؟
‫مامان...
‫این چیه؟
‫هنوزم داری روی اون کتاب کار می‌کنی؟
‫- فکر کردم بی‌خیالش شدی. ‫- بی‌خیالش شدم.
‫چرا؟ این حماقته، کاترین.
‫و بایرن می‌گه هر روز می‌ری دفتر
‫و یه چیزهایی از توی بایگانی ‫برمی‌داری.
‫برنمی‌دارم. ‫فقط قرض گرفتم، مامان.
‫میام خونه دنبالت بگردم
‫که این رو پیدا کنم؟
‫لعنتی، کاترین! ‫فراموشش کن!
‫فکر می‌کنی تلاش نکردم؟
‫ولی این جیکوبه، مامان!
‫نمی‌تونم فراموشش کنم.
‫و اینجا نمی‌ذاره فراموشش کنم.
‫من تمام این مقالات ‫و مصاحبه‌ها رو
‫بارها و بارها خوندم و مطمئنم
‫یه چیزی این وسط جا مونده.
‫و بعدش تو حرف دنی سایر رو پیش کشیدی.
‫مگه یادت نمیاد ‫بعد از اینکه جیکوب ناپدید شد
‫- چقدر داغون شد؟ ‫- بایدم می‌شد!
‫کدوم پسر هشت ساله‌ای نمی‌شه؟
‫بهترین دوستش یهو ناپدید شده.
‫درسته. ولی بعدش ‫پلیس ازش بازجویی کرد
‫و اون همه‌اش حرفش رو عوض می‌کرد.
‫واسه همین... ببین، دقیقا همینجا.
‫اون گزارش پلیسه. ‫نباید دست تو باشه!
‫کارت خبرنگاری به همین درد می‌خوره.
‫ببین، و بعدش... دنی ‫مدام داستان رو عوض کرده.
‫درسته، پس... ‫اول به پلیس گفته
‫اصلا اونجا نبوده.
‫و بعدش به خبرنگار گفته که...
‫اون شوکه شده بود.
‫- شوکه شده بود! ‫- آره، ولی به نظرم
‫قضیه بیشتر از این حرف‌هاست.
‫حتما بیشتر از این حرف‌هاست.
‫می‌خوام برم با دنی حرف بزنم.
‫اون مرد بیچاره رو به حال خودش بذار.
‫اون هشت سالش بود. ‫آخه چی ممکنه یادش باشه؟
‫اینش رو قراره بفهمم.
‫خب، اگه می‌خوای بری ‫دنی رو ببینی،
‫- منم باهات میام. ‫- چی؟ نه. نه، نه.
‫فکر نکنم ایده‌ی خوبی باشه.
‫برام مهم نیست چه فکری می‌کنی. ‫من از تو بهتر می‌شناسمش.
‫اون زودرنجه.
‫احتمالا با توپ پر می‌خوای برای سراغش
‫و سوالات آزاردهنده و بی‌رحمانه‌ای ‫ازش بپرسی.
‫"آزاردهنده و بی‌رحمانه"؟
‫فکر می‌کنی کار یه روزنامه‌نگار اینه؟
‫شاید.
‫شایدم نه، ولی مطمئنم ‫تو این کار رو می‌کنی.
‫خوشحالم که می‌بینم برگشتی.
‫ولی... نیک رو ندیدی؟
‫نه.
‫هنوزم "غیرقابل اعتماد"ئه، هان؟
‫ای بابا، شما دو تا خیلی به همدیگه میومدین.
‫اگه قرار باشه کسی غیرقابل اعتماد باشه، ‫اون تویی!
‫چی؟ نه، من غیرقابل اعتماد نیستم!
‫و من تازه... ‫کنار ساحل دیدمش، یادته؟
‫آلیس. اون واسه یه ماه پیش بود.
‫- یه ماه؟! ‫- بله. یه ماه.
‫گفتی زودی برمی‌گردی.
‫تعریف جالبی از کلمات داری.
‫خیلی خب، ام... معذرت می‌خوام. ‫گیج شدم.
‫اشکال نداره. بریدی سعی داره ‫واسه کارناوال پاییزی بیاد.
‫- تو هم باهامون بیا. ‫- وایسا... کارناوال؟
‫- کِی هست؟ ‫- همین آخر هفته.
‫بابا بالاخره قایق رو انداخت ‫توی آب،
‫واسه همین قراره همگی با قایق بریم ‫و آتیش‌بازی رو تماشا کنیم.
‫آره، ام...
‫خیلی خب، باید برم.
‫جدی؟ الان؟ چرا؟
‫کارناوال همین آخر هفته‌ست، الیوت!
‫باید اینجا باشم.
‫ولی جفت‌مون می‌دونیم که نمی‌تونم بمونم.
‫باید برگردم. ‫چاره‌ای ندارم!
‫خیلی خب. پس همین کار رو کن.
‫حالا مگه چی می‌شه ‫کارناوال رو نیای؟
‫الکی شلوغش کردن! ‫به هر حال چیز مزخرفیه.
‫الیوت، خواهش می‌کنم! باشه...
‫اگه موفق نشدم ‫به موقع برگردم،
‫بهم قول بده مراقب جیکوب باشی!
‫باشه؟ لطفا!
‫چرا؟
‫قضیه پیچیده‌ست. باشه؟ ‫ولی فقط بهم قول بده.
‫بهم قول بده هر اتفاقی هم بیفته،
‫تحت هر شرایطی،
‫نمی‌ذاری جیکوب توی کارناوال ‫یه لحظه هم از چشمت دور بشه،
‫تا من برسم اونجا. ‫البته اگه برسم.
‫باشه. قول می‌دم.
‫باشه. ممنونم.
‫معذرت می‌خوام، فکرش رو نمی‌کردم ‫کسی بیاد.
‫اوه، نه. خیلی هم خوبه.
‫خوبه که بعد از بازنشستگی پدر و مادرت
‫توی خونه‌ی خانوادگی‌تون موندی. ‫حالشون چطوره؟
‫خوبن. عاشق فلوریدان.
‫خب، دنی...
‫ممنونم که قبول کردی منو ببینی. ‫ام... ما رو.
‫خواستم در مورد اتفاقی که افتاده ‫حرف بزنیم،
‫در مورد اون روزی که ‫جیکوب ناپدید شد.
‫می‌دونم حافظه می‌تونه ‫چیز عجیب و غریبی باشه.
‫و درک می‌کنیم اگه نخوای ‫به گذشته فکر کنی.
‫ولی ممنون می‌شم ‫یه چیزهایی رو برام روشن کنی.
‫من الان توی دفتر روزنامه کار می‌کنم.
‫برای همین به بایگانی‌ها دسترسی دارم.
‫و گزارشات پلیس و مقالات زیادی
‫از اون موقع خوندم
‫و متوجه شدم تو داستانت رو ‫زیاد عوض کردی.
‫که البته قابل درکه. ‫تو هشت سالت بود.
‫وقتی پلیس برای اولین بار ‫باهات مصاحبه کرد،
‫گفته بودی اون روز ‫به کارناوال نرفته بودی.
‫ولی بعدش، توی یه مصاحبه‌ی دیگه،
‫گفتی اونجا بودی، ‫ولی جیکوب رو ندیدی.
‫ولی شاهدینی بودن که ‫شما دو تا رو با همدیگه دیدن.
‫یکی گفته داشتین با همدیگه دعوا می‌کردین.
‫اون یکی قسم خورده که
‫دیده تو دزدکی ‫وارد یکی از وسایل‌های بازی شدی.
‫می‌تونی بهم بگی حقیقت چیه؟
‫بهش فرصت بده فکر کنه. ‫قضیه واسه خیلی وقت پیشه.
‫مامان، به نظرم شاید بهتر باشه... ‫تنها با دنی صحبت کنم.
‫اگه مشکلی نداری، ‫واقعا ترجیح می‌دم اینجا باشم.
‫شرمنده، ولی مشکل دارم.
‫نمی‌تونم... از شرش خلاص بشم.
‫خوابش رو می‌بینم.
‫و مطمئنم در قبال احساسی که
‫تو و دل دارین، ‫احساس من هیچی نیست.
‫اون همه آدم ‫ازم سوال می‌پرسیدن،
‫خصوصا پلیس، ‫اونا باعث شدن بترسم.
‫و می‌دونم که حقیقت رو نگفتم.
‫نتونستم.
‫- چرا؟ ‫- پدر و مادرم...
‫نخواستم بفهمن رفتم کارناوال.
‫نخواستم توی دردسر بیفتم.
‫چرا توی دردسر می‌افتادی؟
‫چون بهم گفته بودن حق ندارم برم.
‫چون کارهای خونه رو انجام نداده بودم، ‫اینجوری تنبیهم کردن.
‫بعدش توی همه‌ی روزنامه‌ها پخش شد.
‫همه‌ی این آدم‌ها می‌گفتن ‫که منو اونجا دیدن
‫و پدر و مادرم روزنامه رو خوندن ‫و به هر حال فهمیدن.
‫رفتم کارناوال
‫چون می‌دونستم جیک اونجاست.
‫کل خانواده‌تون اونجا بودن.
‫وقتی پیداش کردم، ‫دیدم یه جایزه برده.
‫یه سگ عروسکی گنده.
‫ما داشتیم خوش می‌گذروندیم. ‫مثل همیشه.
‫منم دنبالش کردم و سگه رو گرفتم ‫و بعدش فرار کردم.
‫سر از لبه‌ی صخره درآوردیم.
‫جیکوب سعی کرد پسش بگیره. ‫ولی من...
‫پرتش کردم لبه‌ی صخره ‫و افتاد توی اقیانوس.
‫شوخی مسخره‌ای بود. ‫ولی اون خیلی عصبانی شد.
‫گفت می‌خواد بره لبه‌ی صخره ‫و بیارتش.
‫من حرفش رو باور نکردم. ‫واسه همین گفتم اگه جرأتش رو داره بره.
‫و بعدش، فکر کردم ‫ماشین پدر و مادرم رو دیدم.
‫و ترسیدم.
‫ترسیدم بفهمن که من اونجا بودم.
‫واسه همین فرار کردم.
‫بالای صخره ولش کردم.
‫و اون آخرین باری بود که دیدمش.
‫این همه سال ‫می‌تونستیم جلوتر از این حرف‌ها
‫جای درستی رو بگردیم.
‫ممنونم... که انقدر روراست بودی.
‫از صمیم قلبم ازت ممنونم.
‫باید کنارش می‌موندم.
‫احتمالا از صخره رفته پایین. ‫احتمالا پاش لیز خورده و غرق شده،
‫و همه‌اش تقصیر منه!
‫نه، دنی. ما هرگز نمی‌فهمیم ‫چه اتفاقی افتاده.
‫ولی دیگه کاریه که شده.
‫نباید بذاری عذاب وجدان ‫زندگیت رو کنترل کنه.
‫دیگه باید فراموش کنیم.
‫با همدیگه.
‫خیلی خب، پس فهمیدیم چه اتفاقی افتاده.
‫من باید برگردم. ‫باید اونجا باشم.
‫فرصت دارم دوباره این صحنه رو زندگی کنم
‫و شاید بتونم اوضاع رو تغییر بدم.
‫من با آلیس تجربه‌اش کردم.
‫- و اونم سعی خودش رو کرد. ‫- واقعا؟
‫آره. ولی جواب نداد.
‫چون چیزی که اتفاق افتاده ‫همیشه اتفاق می‌افته.
‫خیلی خب، ولی شاید من استثنا باشم، درسته؟
‫یه عامل جدید.
‫ببین، کت، ‫منم می‌خوام حق با تو باشه.
‫باشه، پس ال، ‫خواهش می‌کنم.
‫وانمود کن حق با منه.
‫باشه.
‫خب، جفت‌مون می‌دونیم
‫روزی که جیکوب ناپدید شد، ‫آلیس اونجا بود.
‫توی سال 1999، ‫وقت‌هایی که میومد رو ثبت می‌کردم.
‫حالا که توی این قسمت از ماجرام،
‫دارم همه‌شون رو چک می‌کنم.
‫خیلی خب. ‫پس آلیس الان کجاست؟
‫می‌خواد برای ‫کارناوال پاییزی بیاد.
‫راستش الانم اونجاست.
‫فقط الکی امیدوار نشو!
‫من، جیکوب، بریدی...
‫باید اون بیرون دنبالش بگردیم.
‫الیوت!
‫همین الان اونجا بودی و دوباره، ‫برگشتی؟
‫کِی بود؟ چه ماهی؟
‫زمان یه ماه به جلو اومده، الیوت. ‫یه ماه!
‫کارناوال همین آخر هفته‌ست!
‫- همین آخر هفته... ‫- باید برگردم.
‫فقط باید بدونم کِی باید برم.
‫اون موقع بهت گفتم ‫حسابی حواست به جیکوب باشه
‫تا من برگردم.
‫ولی بعدش ‫بازم اون ناپدید شد. چرا؟
‫اگه بدونم بار اول ‫چه اتفاقی افتاده،
‫این دفعه می‌تونم درستش کنم.
‫فقط بهم بگو اون روز ‫چه اتفاقی افتاد!
‫خیلی خب. من قرار بود ‫با مامانت، جیکوب
‫و بریدی با همدیگه بریم کارناوال.
‫و بعدش، دقیقه آخری ‫بریدی منو قال گذاشت.
‫و بعدش تو سر و کله‌ات پیدا شد. ‫جفت‌مون دیر کرده بودیم.
‫وقتی رسیدیم کارناوال،
‫جیکوب دیگه گم شده بود.
‫اتفاقی که افتاده ‫همیشه می‌افته.
‫همه‌اش این رو می‌گی، ولی... ‫این یعنی تو همیشه دیر می‌کنی.
‫همین الانشم شروع شده، آلیس.
‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- می‌دونم دیگه.
‫- پس برگردم؟ ‫- آره، برو! همین الان!
‫من بودم. من اینجا بودم. ‫من همیشه اینجا بودم.
‫الیوت!
‫اونا بدون من رفتن!
‫می‌دونم بهم گفتی ‫حواسم به جیکوب باشه،
‫ولی اون با کت و بریدی رفته، ‫پس...
‫پس من دیر کردم، ‫همون‌جوری که گفتی.
‫چی داری می‌گی؟ ‫تو دیر نکردی.
‫- تقصیر اون بریدی احمق بود. ‫- ولش کن، ولش کن.
‫- هنوز می‌تونیم تغییرش بدیم! ‫- چی رو تغییر بدیم؟
‫جیکوب توی کارناوال ناپدید می‌شه.
‫یکی اون رو می‌بره ‫یا یه اتفاقی می‌افته،
‫ولی اون دیگه هرگز برنمی‌گرده، ‫هرگز، می‌فهمی؟!
‫باید همین الان یه کاری کنیم!
‫داری می‌گی دیگه هرگز ‫کسی اون رو نمی‌بینه؟
‫- دارم همین رو می‌گم! ‫- چرا بهم نگفتی؟
‫زود باش!
‫بجنب! ‫باشه!
‫و ایناهاش، دوستان!
‫دوباره به اعماق دریا بفرستیمش؟
‫- حالا نوبت کیه؟ ‫- اه، بی‌خیال دل! رحم داشته باش!
‫شرمنده، عزیزم! ‫برو که رفتیم!
‫- نمی‌تونه بزنه. ‫- یوهوو!
‫هر دفعه جایزه ببرین! ‫بیاین جلو!
‫جیکوب! وایسا! قراره بریم ‫چرخ‌وفلک سوار بشیم!
‫همونی که دوست داری! ‫می‌خوام اول جایزه ببرم!
‫خیلی خب، جایزه هم بُردی.
‫بله که بردم.
‫یادت باشه محکم سر جات بشینی.
‫چیزیم نمی‌شه. ‫می‌تونم کنارت بشینم.
‫من هشت سالمه. ‫می‌خوام تنهایی سوار بشم.
‫حله، رفیق. ‫وقتی پیاده شدی
‫- همینجا منتظرمون بمون. باشه؟ ‫- باشه.
‫خوش بگذره!
‫بعدی نوبت ماست! ‫پفیلات نیفته.
‫نه!
‫کت! کت، سگم!
‫کت، سگم از دستم افتاد!
‫کت!
‫جیکوب!
‫اون کجاست؟ ‫بهش گفتم منتظرمون بمونه!
‫احتمالا مونده یه دور دیگه سوار بشه.
‫من همیشه این کار رو می‌کردم. ‫می‌مونیم وایسه
‫و مردم پیاده بشن.
‫جیکوب؟ تو کجایی؟
‫جیکوب!
‫هی! چی شده؟ ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫نمی‌دونم جیکوب کجاست.
‫اون اینجا بود. ‫و الان غیبش زده.
‫چطوری تونستی ولم کنی؟!
‫برنامه داشتیم! ‫قرار بود با همدیگه بیایم!
‫اصلا می‌دونی چی کار کردی؟!
‫هی، هی! کوتاه بیا، رفیق. ‫تو جا موندی.
‫خب که چی؟ چیزی نشده که.
‫شاید برگشته پیش مامان و بابام.
‫بریم!
‫یالا! بیاین بریم!
‫آخرین فرصته، دوستان! ‫برای امر خیره.
‫اینجا نیست. بچه‌ها، اینجا هم نیست.
‫پس بیاین دنبالش بگردیم.
‫سلام، جیک. مگه بچه‌ای که هنوزم ‫عروسک دستت می‌گیری؟
‫- پسش بده، مال منه! ‫- نمی‌دم.
‫دست بردار، دنی!
‫هاها! نمی‌تونی منو بگیری!
‫اگه جرأتش رو داری، ‫برو توی جنگل تسخیر شده!
‫هی، هی! بچه‌ها، وایسین!
‫ببخشید، ببخشید!
‫هی! هی، هی! خانم!
‫جیکوب!
‫اینجایی؟
‫نمی‌دونم چی کار کنم! ‫ببین، باید به پدر و مادرت بگیم.
‫زوده بخوایم الان بقیه رو دلواپس کنیم.
‫نه، کت، به حرفم گوش کن. ‫لطفا به پدر و مادرت بگو.
‫- چرا الان نگرانشون کنیم؟ ‫- حق با اونه.
‫جیکوب یه جایی همین جاهاست. ‫بیاین تقسیم بشیم.
‫یکی‌مون حتما پیداش می‌کنه.
‫ببخشید. من دنبال ‫داداش کوچیکه‌ی دوستم می‌گردم.
‫- قدرش انقدره. ‫- اوه، آره، دیدیمش.
‫بدون اینکه پول بده ‫با رفیقش رفت داخل.
‫- بچه فضول. ‫- امروز سه‌تا در رفتن.
‫ممنون.
‫- هی، هی! ‫- چی...
‫و شدن چهارتا.
‫جیکوب، صدام رو می‌شنوی؟ ‫منم آلیس!
‫جیکوب!
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫جیکوب، منم آلیس!
‫جیکوب؟
‫آروم باش، آروم باش.
‫منظورت چیه جیکوب رو گم کردی؟
‫وقتی از چرخ‌وفلک پیاده شدیم،
‫اون اونجا نبود. ‫ما همه‌جا رو گشتیم.
‫خیلی خب، گوش کنین، ‫تقسیم بشین.
‫شماها از اون سمت برید، ‫ما هم می‌ریم اینور.
‫پسرمون رو ندیدین؟ ‫قدش انقدره.
‫هشت سالشه. ‫یه گرمکن آبی تنشه.
‫شلوار جین آبی...
‫جیکوب؟
‫جیکوب؟!
‫باید اینجا باشه.
‫من بالای صخره ولش کردم.
‫و اون آخرین باری بود که دیدمش.
‫خیلی دیر کردم.
‫هی. وایسا!
‫وایسا، صبر کن!
‫جیکوب!
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫وایسا! من مامانِ آلیسم.
‫آلیس رو که می‌شناسی... ‫دوستِ خواهرت؟
‫من مامانشم.
‫آهان. سلام.
‫سلام.
‫دارم می‌رم خونه.
‫ام... می‌دونی ‫پدر و مادرت کجان؟
‫اونا اینجان، مگه نه؟
‫چطوره بریم پیداشون کنیم؟
‫نه. می‌خوام برم خونه.
‫باشه. خب... ‫اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره... ‫منم باهات قدم بزنم؟
‫باشه.
‫بیا ببریمت خونه.
‫کت، برو خونه.
‫- ولی مامان... ‫- برو خونه، شاید جیکوب اونجا باشه.
‫ممکنه یکی از دوست‌هاش ‫اون رو برده باشن خونه.
‫- ولی اگه نبرده باشن چی؟ ‫- اگه خونه نبود، منتظرش بمون.
‫ولی می‌خوام اینجا بمونم ‫و دنبالش بگردم.
‫به حرف مامانت گوش کن ‫و برو خونه، کت.
‫بریدی، لطفا ببرش خونه. ‫باشه؟
‫نگران نباش. حق با مامانته.
‫بهتره بری خونه ‫و همونجا منتظرش بمونی. باشه؟
‫- همین حالا. ‫- باشه.
‫باشه. بیا بریم، بریدی.
‫ممنونم عزیزم.
‫باید بگردیم. ‫باید پیداش کنیم.
‫جیکوب!
‫پس، ام...
‫آلیس بهم می‌گه ‫که تو می‌خوای عکاس بشی؟
‫آره. ‫همین الانم کارم حرف نداره.
‫من و کت قراره همکار بشیم.
‫اون خبرنگار معروفی می‌شه
‫و منم همه‌ی عکس‌هاش رو می‌گیرم.
‫اوه، چه نقشه‌ی فوق‌العاده‌ای.
‫می‌دونی، آلیس اینم بهم گفته که
‫خواهرت خیلی خیلی دوستت داره.
‫مطمئنم تو بهترین ‫رفیق کت هستی، هان؟
‫- آره، بله که هستم. ‫- آره.
‫و می‌دونی چیه، ‫به نظرم همیشه بهترین رفیقش می‌مونی، جیکوب.
‫راستش، من این رو می‌دونم.
‫خیلی خب. رسیدیم.
‫و خواهرت هم خونه‌ست.
‫پس به نظرم... ‫به نظرم دیگه در امانی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫شاید فردا ببینمت.
‫حتما. تا بعد.
‫خداحافظ تا بعد.
‫خب، همونطور که همه‌تون می‌دونین، ‫واگن چیپ والی مال منه.
‫43 ساله که برقراره.
‫از اینکه پورت هیون موقع پاییز ‫تبدیل به شهر ارواح می‌شه خسته شدم.
‫برای همین نیازه کارناوال رو برگردونیم.
‫اینم از رأی من.
‫کس دیگه‌ای دوست داره صحبت کنه؟
‫جیکوب؟
‫جیکوب!
‫باید یه چیزی بگم.
‫البته که چیزی برای گفتن دارم. ‫کِی بوده که ‫حرفی برای گفتن نداشته باشم؟
‫جیکوب؟
‫جیکوب!
‫متوجه هستم که این شهر ‫از اون روز در سال 1999
‫چه چیزهایی رو پشت سر گذاشته.
‫الان بیشتر از هر وقتی می‌دونم
‫که من ناپدید شدن جیکوب رو ‫تنهایی به دوش نکشیدم.
‫هیچی عوض نشده؟
‫کل این جمع
‫تحت تاثیر اتفاقی قرار گرفتن ‫که برای خانواده‌ام افتاد.
‫باید این رو اعتراف کنم.
‫و می‌خوام بدونین بابت حمایت‌تون ‫واقعا ازتون ممنونم
‫و همچنان قدردان‌تون هستم.
‫لطفا، لطفا، لطفا...
‫نمی‌دونم بدون شماها ‫باید چی کار می‌کردم.
‫ولی نیازه که التیام پیدا کنیم. ‫نمی‌تونیم توی گذشته غرق بشیم.
‫و نمی‌تونیم گذشته رو تغییر بدیم.
‫باید روی آینده تمرکز کنیم.
‫برای همین پیشنهاد می‌کنم رأی بدیم ‫که کارناوال برگرده.
‫واقعا باور داریم ‫این بهترین انتخابه.
‫شجاعانه‌ترین انتخاب.
‫پس بیاین با همدیگه انجامش بدیم.
‫واقعا کارت عالی بود.
‫جیکوب؟
‫جیک؟
‫هی، رفیق...
‫کولتون!
‫کول، این رو توی ساحل پیدا کردم.
‫طناب رو باز کن. ‫طناب رو باز کن!
‫می‌دونم ناراحتی.
‫ماجرای برگردوندن کارناوال...
‫همه‌ی صحبت‌هایی که در مورد جیکوب شد...
‫باعث شده... ‫خاطرات واقعا دردناکی زنده بشن.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫نتونستم نجاتش بدم.
‫و واقعا سعی خودم رو کردم.
‫واقعا سعی کردم.
‫عزیزم.
‫نمی‌تونم پیداش کنم.
‫اون... اون رفته...
‫من جیکوب رو رسوندم خونه.
‫و دیدم که داخل خونه رفت.
‫جاش امن بود!
‫چرا نشد؟
‫نمی‌دونم.
‫متاسفم.
‫ما از دستش دادیم، عزیزم.
‫من... تو رو دیدم.
‫توی آینه؟ ‫تو اونجا بودی.
‫چند وقته داری بهم دروغ می‌گی؟
‫آلیس...
‫- واقعا متاسفم. بیا اینجا. ‫- نه!
‫آلیس!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.