..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
بچه داری به سبک یاکوزا
‫نقشۀ[...] کیریشیما ‫قسمت 9
‫ذوق...ذوق...
‫ذوق... ذوق...
‫ذوق...ذوق...
آره؟
‫ذوق...ذوق...
‫همم...خانوم چقدر ذوق ذوق میکنه...
رفتار یائه-چان عجیبه؟
‫بله، این چند روزه انگار خیلی بی قراره.
‫من که اینطور به نظرم نمی رسه.
‫یجورایی انگار برای چیزی اشتیاق داره.
‫و این که گویا خیلی امروز پیگیر بود که برنامۀ من چجوریه...
امروز بیرون کار داری؟
شب خونه ای دیگه ؟
‫جدی؟ چه ناز!
‫یائه-چان دوست داره در موردت بیشتر بدونه.
داره بهت وابسته میشه، بده مگه؟
‫همم... که اینجوریاس...
‫بله همینه، اصلا لازم نیست نگرانش باشی.
‫الحق که کیریشیمایی،
‫کوچیک ترین تغییری در رفتار خانوم رو متوجه شد!
حالا چیکارش کنیم سوگیهارا-سان؟
‫همینجوری پیش بره طولی نمیکشه کیریشیما-سان از همه چی بو ببره!
‫مردک الاغ!
‫ کیریشیما-سانی که مو رو از ماست می کشه ‫نباید بذاریم از قضیه بویی ببره این وظیفۀ ما است!
هی! سوگیهارا-سان صداتو بیار پایین! یادت نرفته که قراره پنهانش کنیم؟
‫بو ببره؟ چی از کی نذارین
‫هاییییااااع! ریدم!
‫شما اسکلا داشتین چی پچ پچ می کر-
‫خب،
‫عالی بود کانه هیرا، فرار کن!
‫چی شد؟ یه صدای بلندی اومد.
‫منم نفهمیدم، ولی فهمیدم حسابی ایسگاه منو گرفتن اینا...
عه؟ یعنی چی؟
‫نه، خودم ته و توش رو در میارم.
‫ذوق...ذوق...
‫خب.
خانوم! اتفاق خوبی افتاده؟
چـ-چطور؟
‫امروز بگی نگی سرشار از ذوق هستی...
‫کیریشیما-سان! همین الان باهام بیاید!
‫داشتیم فیلم ترسناک میدیدیم،
‫که یهو کانه هیرا از ترس لال شد و صداش در نمیاد!
خدای من! بیچاره شدیم! حالا چه کنیم؟ هه؟
‫اون که از همون اول هم حرف نمی زد.
‫ول کن فقط بیا!
‫چته تو سرمو بردی!
‫خب... که صدات در نمیومد ها؟ کانه هیرا...
همم، مثل همیشه نه؟
نه نه بخدا یکم قبل خیلی وضعش بدتر بود؛ مگه نه تاکئوچی؟
‫بلی...
‫شماها دارین یچیزی رو قایم می کنید.
‫نه اصلا!
‫گفتیم شاید بد نباشه چند وقت یبار کنار هم فیلم ببینیم، پیوند هامون هم قوی تر میشه!
‫هوی کانه هیرا!
‫خیلی مخصر و مفید بهم بگو این فیلمه کجاهاش قشنگه.
میخواستین پیوندتون قوی شه دیگه؟
پس چطوره خودم بهم پیوندتون بزنم؟
نه؟
‫مگه این که بخوای بجای فیلم در مورد چیزی که دارین مخفی میکنین باهام صحبت کنی.
‫خب، جونم براتون بگه که قشنگ ترین بخش این فیلم-
‫با تو نبودم!
‫چشم...
‫یه مشت اسکل...
کجا میرید؟
‫هر جا بخوام.
تو داری کجا میای؟
‫راستش هر جا غیر اتاق مهمان...
‫خب گمونم برم اتاق مهمان...
‫نههههه! نرووو!!!
نرم که چی بشه؟
‫بله، بفرمایید برید.
‫بد شد... فکر نکنم دیگه بیشتر بتونم وقت بخرم...
‫نههه من باز میکنم، خودم باز می کنم!
خانوم؟
‫تازگی چه خبر شده اینجا-
‫رئیس!
‫خونه رو گذاشتین رو سرتون.
‫بیا بینم.
‫هه؟ چشم...
‫توضیح بده.
‫خانوم مدتی هست بی قرار بنظر می رسن.
‫در موردش با کانامی-سان صحبت می کردم،
‫که بهم گفتن نگرانش نباشم.
‫پس اینجور.
‫بعدش بود که سوگیهارا اینا شروع کردن پچ پچ کردن و ضایع بازی.
‫و این که تلاش می کردن من رو از خانوم دور نگه دارن بیشتر رفت رو مخم.
این شد که سعی داشتی از زیر زبون کانه هیرا حرف بکشی؟
‫بله.
‫الان که بهش فکر میکنم، شاید کمی با کانه هیرا تند بودم،
‫هر همچین مسئله ای.
‫درسته.
‫کیرشیما،
‫من مسئولیت مراقبت از یائکا رو به تو سپردم،
‫اگه خراب کاری کرده بودن بحث فرق داشت،
‫ولی این که خشمت رو با سخت گرفتن به زیر دست هات تخلیه کنی غیر قابل بخششه.
‫مخصوصا که بخوای چنین کاری رو جلوی یائکا انجام بدی.
‫درسته، متوجهم که زیادی داغ کرده بودم.
‫عذر می خوام.
‫خب، با اجازه برگردم.
‫صـ-صبر کن!
جـ-جانم؟
‫هنوز حرف دارم.
‫بله بفرمایید.
‫راستش...
بله؟
‫یه حرفی رو خیلی وقت بود میخواستم بهت بگم...
چی رو؟
یعنی نمیدونی؟
‫بله...
‫یه برنامه ای هست...شب ها پخش میشه...
بله؟
‫در مورد یه یاکوزا است که باید تنهایی از دختر رئیسش نگهداری کنه، انیمه است...
انیمه است؟
یعنی ندیدیش؟
‫بله، اسمشم نشنیدم.
‫پس باید ببینیش!
میگم، میخواید این حرف رو بذاریم برای بعد؟
‫خب با اجازه تون...
عه؟
‫کیریشیما!
چی شده؟
‫با زبون خوش بشین!
‫عه؟!
‫حالا خانوم!
‫تولدت مبارک!
‫مبارک باشه! هه؟
‫بیا!
‫این...
‫جشن تولد توئه تورو-کون!
‫برنامه امروز همه اش فکر یائه-چان بود!
‫کیریشیما-سان، شما زودی از همه چی بو میبری! خیلی سخت بود!
‫و در مورد خودت هم خیلی فراموشکاری.
‫کیریشیما برا تولد من خیلی زحمت کشیدی،
‫منم میخواستم برات جبران کنم.
‫تولد...
‫اوه راست میگی، تولدمه...
‫مبارک باشه!
کیرشیما؟ چیزی شد؟
‫هیچی... من...
‫خوشحالم... خیلی...
‫کیریشیما! تولدت مبارک!
‫به سلامتی!
‫وای خدا. کیریشیما-سان واقعا داشت از دست ما عاصی می شد ها!
‫خداییش پشمام ریخته بود، چیزی نمونده بود همه چی رو بذارم کف دستش!
‫یائه-چان و بقیه، خیلی وقت بود اینجا نیومده بودید، دیگه سنگ تموم گذاشتم!
‫البته، بخاطر تولد تورو-کون هم مهمون ما هستید!
‫متشکرم ازتون.
برادر، یکم براتون ساکه کنار گذاشتم، میخورید؟
‫آره، بریز.
تورو-کون، تو هم همیشگی؟
‫بله.
همیشگی؟
‫تورو-کون وقتی با آئویی-کون میومد،
‫همیشه یه چیزی میخورد.
‫بفرمایید. آگداشی توفو!
آگداشی توفو؟
‫تورو-کون زودی یادش می رفت اسم غذاها چی بود.
‫واسه همین هر بار میگفت همون همیشگی.
‫درسته.
خوشمزه است؟
‫خانوم بفرما یکم میل کنید.
‫داغه، لطفا مراقب باشید.
آره؟ یائه-چان تو هم خوشت اومد؟
‫اوهوم! خیلی خوشمزه است!
عالی
‫راستی، یائه-چان بذار یه چیز خاطره انگیز نشونت بدم.
اینو یادته؟
‫ممه-چان!
ممه-چان؟ اینم یه شخصیت جدیده؟
‫بابام داد بهم!
‫تو مغازه دیدش و گفت میخوادش،
‫و روز بعد براش خریدش، گوسفندی بنام ممه-چان!
‫هه هه...
‫پای دخترش که وسط باشه، به هیچ وجه تعلل نمیکنه.
چته کیریشیما؟
اوه هیچی، رئیس جان، شما این ممه-چان رو یادت میاد؟
منظورت چیه یادت میاد؟
‫خودم فرستادمت بری بخریش!
هه؟
‫میبخشید، یادم رفت اسم مغازه چی بود،
گوسفند میخواستید دیگه؟
‫یادت رفته رفتی گوشت بره خریدی،
بعد منم کوبیدم وسط مغزت؟
‫آئویی داشت از خنده می مرد.
‫گوشت بره...
عه؟ جدی؟
‫هه هه، یادمه مجبور شدم برگردم تا چیز درست رو بخرم.
‫هیچوقت مثل آدم گوش نمیدی ببینی چی دارن بهت میگن.
‫من قدیما خیلی آدم خیطی بودم...
‫وقتی ممه-چان رو کادو گرفت یائه-چان خیلی خوشحال بود.
‫وقتی من سرم شلوغ بود، یجوری که انگار تنها دوستشه،
‫میرفت میشست و با ممه-چان کلی درد دل می کرد.
‫هه...
‫خب پس خیلی به کار اومده.
‫یائه-چان روزایی که شما قرار بود به دیدنش بیای رو تو تقویم علامت می زد.
‫ببین! این روز بابات میاد ببینتت!
‫هر چقدر هم که اون روز نزدیک تر می شد.
‫یائه-چان ذوق زده تر می شد!
‫ها...که اینطور.
‫بعضی روز ها هم می رسید که رئیس به طرز عجیبی خوش اخلاق می شد.
‫الان فهمیدم که اون روزا همون روزایی بود که میومد خانوم رو ببینه.
‫چه امروز سرحاله...
‫خا بوگو.
‫پس اون هم روش شما بود رئیس که ذوق زدگی تو نشون بدی.
‫نخیرم.
اوه برادر، بریزم براتون؟
عا
‫از آخرین باری که برام ساکه ریختی خیلی میگذره.
واقعا ها. یجورایی خاطره انگیزه نه؟
چیه؟
یادت میاد؟ روز اولی که اینجا اومدی برادر، و من برات ساکه ریختم؟
‫من اینقدری جا خورده بودم که خواهرم یه مرد با خودش آورده،
‫حواسم پرت شد و اون قدری ریختم که از لیوانت سرریز شد!
عه؟ پس شما هم اینجوری میشی کانامی-سان؟
‫اولین روزی که اومدم به این مغازه...همم...
‫وای میوکی-چان چه خوبه که زود کارتو یاد می گیری!
‫نفرمایید، این شمایید که خوب آموزش می دید.
‫واقعا خوب دختریه.
‫هنوز مدرسه میره و پدر مادرش هم از دست داده،
‫تازه از شهر بغلی هم برای کار میاد اینجا.
‫عجب که اینطور.
‫باید خیلی سخت باشه.
خی خی
‫چه شغل خوبیه هر روز گلای خوشگل میبینم!
‫واقعا کار تو گل فروشی عالیه!
‫خب! حالا باید اینو بذارم اینور.
‫اوه! ببخشـ-
‫معذرت میخوام ببخشید!
صورتتون که زخمی نشد؟
‫نه اوکیم.
بچه داری به سبک یاکوزا
‫به به کازوهیکو-کونه که!
امروزم برای گل آرایی گل میخواید؟
‫بله.
‫بذارید معرفیتون کنم.
‫ایشون دختریه که از امروز اینجا کار می کنه، میوکی-چان!
‫کازوهیکو-کون مشتری ثابت ما است!
‫از قدیم که یه پسر کوچولوی گوگولی بود میومد اینجا، ببین الان چه مرد رعنایی شده!
خانم! میشه در مورد من صحبت نکنیم؟
وای خجالت کشیدی؟
‫میرم گل هات رو بپیچم، صبر کن.
چیزی هست؟
اوه، نه... شما گل آرایی دوست دارید؟
‫کما بیش.
‫چه زیبا!
‫مادر منم قدیما انجام میداد، منم سعی کردم یکم یاد بگیرم،
‫ولی اونقدر ها کارم خوب نبود.
‫واسه همین رهاش کردم.
وقتی گل آرایی می کردید ازش لذت می بردید؟
‫بله البته.
‫خب پس...
‫فرقی نداره خوب باشی یا بد،
‫اگه از انجام دادنش لذت نبری، هیچ فایده ای نداره.
‫خب بفرمایید.
امروز لیسیانتوس میخواستی نه؟
‫که اینطور... ‫مرسی.
‫تا بعد.
‫ممنون و متشکر.
‫از خریدتون متشکریم.
‫یجورایی... آدم زیباییه.
چند روز بعد
‫لطفا یادم بدید!
راز گل آرایی؟
‫گفتم از کسی که هر روز با گل ها سر و کله می زنه بپرسم سریع تر یاد میگیرم.
‫منم باور کن از روی سرگرمی انجامش میدم، هر روز نیست...
‫ولی شما کسی هستی که میدونه گل آرایی چه هنر فوق العاده ایه.
‫من میخوام از کسی مثل شما که به این درک بالا از گل ها رسیده یاد بگیرمش.
‫لطفا!
‫اگه با روش هام مشکل نداری...
‫ممنونم ازتون!
فردا وقت دارید؟
‫می بخشید که مجبورتون میکنم مطابق برنامه کاری من برنامه ریزی کنید.
‫و این که خیلی دوست دارم کلی در موردش صحبتش کنیم.
‫من اوکیم.
‫خب پس قرارمون شد فردا.
‫این شماره تماسمه.
‫فردا منتظرتونم.
‫باشه...
‫میوکی-چان، از چیزی که فکر می کردم رو راست تری ها!
هه؟
‫خودتو نزن به اون راه! دیدم که کازوهیکو-کون رو به قرار دعوت کردی!
‫نه نگید اینجوری! فقط قراره بریم راجع به گل آرایی حرف بزنیم!
‫واخ.
‫خجالت نکش گلم! من تشویقت می کنم!
تشویق؟ قرار؟
‫قرار؟!
آبجی چیزی شده؟
‫واقعا ممنونم که برای امروز وقت گذاشتید.
‫من یه دفعه ای شما رو رو هوا دعوت کردم همینجوری...
‫طوری نیست، بیکار بودم در هر حال.
‫که اینطور، خب خوب شد.
به مدت محدود
‫هر چی میخوای سفارش بده.
‫نه! من دعوتتون کردم، خودمم حساب میکنم!
‫سفارشتو بده.
‫نگران نباشید، از سر کارم پول جمع کردم دارم.
‫همه میدونن اینجور مواقع مرد باید حساب کنه.
‫عه؟ نمیدونستم.
نمیدونستی... حالا هر چی؟
سفارشتون؟
‫من قهوه لاته میخورم.
‫یه قهوه تلخ یه قهوه لاته.
‫با یدونه از این مهجون توت فرنگی ها، خوبه ؟
‫هه؟ ولی آخه...
‫تعارف نمیخواد بکنی.
‫خب... ممنونم پس...
‫کلماتش خشک و سختن، ولی خیلی آدم مهربونیه...
و اینکه، نکنه اینقدر قیافه ام تابلو بود؟
‫ممنون بابت صبرتون!
چیزه... میشه بخورمش؟
‫بله.
‫خوشحالم.
‫آخرین باری که تو کافه معجون خوردم،
‫مال وقتیه که پدر مادرم هنوز زنده بودن.
‫شیرین و ... خاطره انگیز و ... خیلی خوشمزه است!
هنوز زنده بودن؟
‫ولی این که خودم دارم تنهایی میخورم و خواهرم نیست احساس گناه بهم میده.
خواهر کوچیک دارید؟
‫بله! با این که هنوز متوسطه میره، ولی خیلی از من مسئولیت پذیر تره.
خواهرتون شیرینی دوست داره؟
داره چطور؟
این کافه شیرینی بیرون بر هم داره، چطوره یکم براش ببری؟
‫اینجوری دیگه احساس گناه هم نمیکنی.
‫خیلی ممنونتونم!
‫می بخشید، حتی تو مسیر برگشت هم بدرقه ام کردید.
‫خودم خواستم انجامش بدم، نگرانش نباش.
‫امروز واقعا خیلی خوش گذشت.
‫من اولین بارمه همچین قرار زیبایی رو تجربه میکنم.
‫اوا خاک به سرم! ببخشید منظوری نداشتم.
‫صاحب مغازه و کانامی همش میگفتن قراره منم هول کردم!
‫من فقط میخواستم در مورد گل حرف بزنیم!
هه... ها؟
‫ای داد! مثلا قرار بود در مورد گل آرایی صحبت کنیم،
‫ولی کلا یادم رفت و خیلی معمولی از گپمون لذت بردم!
‫ببخشید!
‫یجورایی حدس می زدم، ولی نگو واقعا یادت رفته بود.
‫امروز خیلی خوش گذشت.
‫خندید.
‫من همیشه تو همین شهر هستم، اگه کاری باری چیزی بود تعارف نکن.
‫در مورد گل آرایی هم هر موقع خواستی صحبت می کنیم.
میشه بعدا باز هم با همدیگه بریم کافه؟
‫معجون توت فرنگیه خیلی عالی بود،
‫و این که میخوام با شما هم بیشتر صحبت کنم کازوهیکو-سان...
‫البته، در مورد گل آرایی هم میتونیم حرف بزنیم...
‫حتما، هر موقع راحت بودی بگو.
‫خوشمزه است!
‫آبجی تو هم بیا بخور! وگرنه هیچی برات نمی مونه!
‫من خوردم سیرم.
‫حیفه نخوری ها! واخ که چه روزی بود امروز!
‫واقعا ها.
برادر، بازم میخواید؟
‫حتما.
‫میدونی...
‫این که شما سه تا رو کنار هم توی مغازه ام در حال خوردن غذا میبینم...
‫یکم احساساتیم میکنه.
‫برادر با خواهرم میومدی،
‫تورو-کون هم با آئویی-کون میومد...
‫و یائه-چان هم مدتی تو همین خونه بزرگ شد.
‫از موقع تصادف خواهرم، هنوز همه عملا با هم بودیم،
‫ولی یجورایی انگار از هم پاشیده شدیم، و احساس تنهایی می کردم.
‫کانامی-سان...
‫برای همین وقتی یائه-چان به عیادت خواهرم رفت، واقعا خوشحال شدم.
هه؟
‫یائه-چان وقتی تو برای عیادت از خواهرم رفتی...
‫با اینکه اتفاقی بود، ولی اون روز آئویی-کون هم ملاقات کردیم،
‫و انگار قلب هامون دوباره داشت پیوند می خورد.
‫و امروز، هر سه اینجا کنار هم نشستید و دارید غذا میخورید.
‫این خیلی من رو خوشحال می کنم.
‫این همه اش به لطف توئه یائه-چان.
‫کانامی-چان،
‫رولت تخم مرغ های امروز خیلی خوشمزه تر بود!
‫چه عالی! ولی همیشه مزه شون یه جوره.
‫من همیشه رولت تخم مرغ های شما رو می خوردم کانامی-سان،
‫اون ها هم خیلی خوشمزه بودن.
‫ولی امروز چون کیریشیما و بابامم هستن،
‫خیلی خوشمزه تر بود!
‫واقعا، وقتی همه کنار همیم، خیلی خوشمزه تره!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت بعد: آدم بد