‫تقصیر خودمه که یه یوکای‌ام.
‫تو همه‌ی عمرم پیشم بودی، مگه نه؟
‫پس یعنی...
‫ما واقعاً با هم دوستیم، مگه نه؟
‫به‌خاطر همین اخلاقته که...
‫یوکای‌های شرور میان سراغت، هیناکو.
‫هیناکو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هـیـولا مـی‌خـواد مـن رو بـخـوره
شــکــل عــلاقه
‫دم‌هایی که قدرت یوکای‌اش توشون ذخیره شده رو...
‫خودش با دندون‌هاش کند؟
‫باید زودتر از این‌ها این‌کارو می‌کردم.
‫ولی گذشتن از قدرت و جایگاه و این چیزها برام سخت بود.
‫احمقانه‌ست، مگه نه؟
‫میکو-چان، تو الان‌-
‫دوتا دم از خوی حیوانی‌ات رو... قدرت یوکای‌ات رو فدا کردی؟
‫خوی حیوانی‌اش رو... فدا کرد؟
‫تا جایی که می‌دونم، دم‌ کیتسونه‌ها ‫جایگاه‌شون به‌عنوان یه یوکای رو نشون می‌ده.
‫و تو با دندون‌هات کندیشون...
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫تو صد سال سیاه نمی‌فهمی.
‫حتی اگه از جایگاه یوکای‌ام بگذرم...
‫قدرتم که اندوخته‌ی صدها ساله رو از دست بدم...
‫یکی هست که می‌خوام باهاش بمونم.
‫هیناکو.
‫می‌خوام دوباره دوستت باشم، هیناکو...
‫به‌عنوان یاشیرو میکو.‫
‫حتی اگه آدم نباشی...
‫حتی اگه همه‌چی یه دروغ بوده باشه...
‫باز هم...
‫میکو-چان...
‫تو دوست عزیز منی!
‫هیناکو!
‫بیا باز با هم دوست باشیم! دوستت دارم!
‫لاو!
‫تا دنیا دنیاست، بهترین دوست‌های هم می‌مونیم!
‫انگار چاره‌ای نیست. ‫‫هیناکو... هیناکو...
‫به احترام هیناکو، این‌دفعه رو باهات کاری ندارم.
‫گویا کاهش قدرت یوکای‌ات...
‫اراده‌ات رو تقویت کرده و به تبع ‫بوی خون هیناکو کم‌تر از پیش جذبت می‌کنه.
‫این رو من باید بهت بگم، دختر دریایی!
‫میکو-چان...
‫از جونت می‌گذرم تا در شرایطی که محافظت از هیناکو از توان من خارجه،
‫تو ازش محافظت کنی!
‫حتی با وجود کاهش قدرت‌هام،
‫می‌تونم یه دختر دریایی رو خارج از دریا، سه‌سوته سالمون دودی کنم!
‫این حرفم رو آویزه‌ی گوشت کن.
‫من «دختر دریایی» نیستم. پری دریایی‌ام!
‫ولی ترجیحاً «شیوری» صدام کن.
‫رواله، میکو؟
‫می‌خوای اسمم رو بیاری، دهنت رو آب بکش!
‫نـــه، نـــه! توی دهنم که نیست!
‫صرفاً به زبون میارمش! میــکو!
‫منم می‌گم بیجا می‌کنی اسمم رو به زبون بیاری!
‫فعلاً، هیناکو.
‫شب خوش.
‫زخم‌هات رو مداوا کنیا، خب؟
‫چشم.
‫میکو-چان.
‫فردا می‌بینمت، باشه؟
‫اوهوم!
یائوتوسه
‫خب...
‫تا کی قراره پشت‌سرم راه بیای؟
‫تو هنوز چهارتا دم دیگه داری.
‫پس هیچ تضمینی نیست که به هیناکو حمله نکنم؟
‫نگران نباش.
‫اگه اون‌قدر گشنه‌م بشه که دیگه نتونم جلوی خودم رو بگیرم،
‫یه ماهی از این نزدیکی‌ها می‌گیرم و موقتاً‌ با اون سر می‌کنم.
‫با این‌حال...
‫جای تحسین داره که تونستی تا الان دووم بیاری.
‫من برخلاف تو با عقلم تصمیم می‌گیرم نه غرایزم.
‫آه، معذرت!
‫قصدم خرده گرفتن به مغز روباهی نخودی‌ات نبود.
‫راجع‌به طعم فوق‌العاده‌ی هیناکو حرف می‌زدم.
‫تو مطمئناً بعد از تصادف، به هیناکو وابسته شدی.
‫بعید نیست که یه یوکای...
‫توی جاده به خانواده‌ی هیناکو حمله کرده باشه...
‫و نهایتاً هیچ‌کدوم جون سالم به در نبرده باشن.
‫درسته.
‫اگه هیناکو قبلاً‌ هم این‌طوری بوده باشه، دور از ذهن نیست.
‫اما اون‌موقع همچین مشکلی نداشت.
‫هیناکو وقتی بچه بود، یوکای‌ها هیچ‌وقت بهش حمله نمی‌کردن.
‫چون...
‫بوی خونش...
‫بعد از اون تصادف...
‫نظرمون رو جلب کرد.
‫می‌شه شفاف‌سازی کنی؟
‫حرفم واضح بود.
‫حمله‌ی یوکای‌ها یه مدت بعد از ترخیصش از بیمارستان...
‫شروع شد.
‫هیناکو! هیناکو، حالت خوبه؟!
‫ببخشید، میکو-چان.
‫فکر کنم پام لیز خورد.
‫میکو-چان؟ چی شده؟
‫میکو-چان؟
‫جالب اینجاست، به لطف اون حادثه بود که خیلی زود فهمیدم...
‫بدنش یه‌جورایی عوض شده.
‫از اون‌موقع این بساط مسخره به راهه.
‫یه‌مشت یوکای وحشی و درنده از جمله جناب‌عالی، ‫در هر فرصت قصد جونش رو می‌کنن.
‫که اینطور. گویا ناف این دنیا رو با اتفاقات عجیب بریدن.
‫تا قبل از اون سفر یکی بود مثل بقیه،
‫اما بعد یه شبه کیفیت گوشتش تغییر کرد.
‫هنوز نمی‌دونم دقیقاً چیش تغییر کرده.
‫اما روز به روز، بوی خونش قوی‌تر شد.
‫من حساب همه‌ی هیولاهایی که سراغش می‌اومدن رو رسیدم.
‫اما... این چند سال اخیر مکافاتی داشتم که نگو.
‫از نظر قدرت کم آوردی؟
‫یا تمایلاتت امونت رو بریدن؟
‫اصلاً باهات حال نمی‌کنم.
‫اما یه‌جورایی بهت مدیونم.
‫اگه همچنان بندِ غرور یوکای‌ایم بودم،
‫دست‌آخر احتمالاً یه خطایی ازم سر می‌زد ‫که بعدش مثل سگ پشیمون می‌شدم.
‫اما هر دُمی که از دست بدم، محافظت از اون...
‫و این سرزمین رو برام سخت‌تر می‌کنه.
‫خب؟ حالا این دورگه‌ی گشنه و ریزه‌میزه برای چی مدیونم شده؟
‫از این به بعد از تو استفاده می‌کنم.
‫اگه می‌خوای از هیناکو محافظت کنی،
‫باید هرجور خطری رو به جون بخری.
‫هر یوکای‌ای هم بیاد سراغش،
‫نباید بذاری یه مو از سرش کم بشه.
‫تا روزی که خودت براش دندون تیز کنی...
‫از ذره ذره‌ی قدرتت برای حفاظت از اون استفاده می‌کنم.
‫این حجم از حق به جانب بودن هم نوبره والا.
‫ولی خوبه، خوشم میاد یوکای بودنت رو بکوبی تو صورتم.
‫البته، نمی‌گفتی هم من خودم از هیناکو محافظت می‌کردم.
‫ضمناً من هم قصد دارم به نحوی ازت استفاده کنم.
‫به‌نظر می‌رسه با هم تفاهم داریم.
‫امیدوارم تا فردا رسیدن اون روزی که از رگ گردن بهمون ‫نزدیک‌تره، بتونیم دوست‌های خوبی برای هم باشیم.
‫حرفشم نزن.
‫عــــه، خیلی‌خب!
‫بزنیم به سلامتی دوستی پایدارم با هیناکو!
‫نـــــــوش!
‫هـــــی، تو از کجا پیدات شد زنیکه؟!
‫دوست هیناکو، دوست من هم هست!
‫خوابش رو ببینی!
‫آخی،‌ خجالت کشیدی، میکو جونم؟
‫گفتم اسمم رو به زبون نیار!
‫خوش‌حالم که می‌بینم با هم صمیمی‌تر شدین.
‫آره والا.
‫هیچ هم صمیمی نشدیم!
‫قرار بود صمیمیت خودمون رو جشن بگیریم، هیناکو!
‫ببین، همه‌ی تنقلات موردعلاقه‌ت هم خریدم!
‫این‌همه چیزمیز خریدی؟
‫خوبه که از جون اون یوکای گذشتم.
‫درسته که یوکای‌ــه،
‫اما هیناکو هنوز هم اون رو دوست خودش می‌دونه.
‫هر چقدر هم ناچیز باشه، گمونم به‌عنوان طعمه‌ی زنده به کارم میاد.
‫در حد چوب پنبه هم باشه، کفایت می‌کنه.
‫میکو، اینجا بودی دختر؟!
‫عـــه؟ چرا؟ چیزی شده؟
‫مگه نگفتم نماینده‌های کتابخونه زنگ ناهار جلسه دارن!
‫وای، ببخشید! پاک فراموش کردم!
‫تاکا-سن دود از سرش بلند شده.
‫معذرت، هیناکو!
‫یه دقیقه باید برم!
‫با ــ‌ باشه. خدا به همراهت.
‫به سلامت!
‫بیش‌تر از این خودت رو توی زندگی هیناکو جا نکنیا!
‫از جات جم بخوری، خونت پای خودته!
‫چی داری می‌گی؟
‫روم سیاه، اومی-سان!
‫یالا، زود باش بریم!
‫رفت.
‫انگار خیلی سر کتابخونه حساسه.
‫میکو-چان مسئولیت‌های زیادی داره.
‫اطلاعیه‌ها رو هم اون می‌گه و به بهیارم کمک می‌کنه...
‫اگه اشتباه نکنم، به تیم تنیس و بسکتبال هم کمک می‌کنه.
‫رسماً هرکی هرکاری ازش بخواد، انجام می‌ده.
‫به گمونم متوجه شدم.
‫خیلی خوش‌حالم...
‫که انقدر با هم صمیمی شدین.
‫اینطور به‌نظر می‌رسه؟
‫اوهوم.
‫راستش تعجب کردم که بعد از اینکه فهمیدی یوکای‌ــه،
‫هنوز هم می‌خوای باهاش دوست باشی.‫
‫خوش‌حالم که میکو-چان یوکای‌ــه.
‫تنها ترس و افسوسم...
برای گذر دکمه را فشار دهید
‫میکو-چان،‌ خورشیدِ من بود.
‫روشنایی و گرمایی که ساطع می‌کنه...
‫علاوه بر من، شامل حال دیگران هم می‌شه.
‫و همین‌طور، اوقاتی که باهام می‌گذرونه...
‫برای کسی که انقدر عمر کرده، احتمالاً زمان خیلی کم و ناچیزی به حساب میاد.
‫وقتی به این فکر می‌کنم...
‫می‌تونم از ته دل یه نفس راحت بکشم.
‫نمی‌خوام در نبود من غصه بخوره.
‫دوستی داره که به اندازه‌ی خودش عمر می‌کنه.
‫می‌خوام تا ابد لبخند روی لب‌هاش نقش ببنده.
‫درسته که آدم نیست، اما مهربون‌ترین فردیه که به عمرم دیدم.
‫دوست خیلی... خیلی عزیزم.
‫هیناکو؟
‫این مدت براتون مثل یه چشم به‌هم زدن می‌گذره، درست می‌گم؟
‫خیلی‌های دیگه هم هستن که میکو-چان بهشون اهمیت می‌ده.
‫پس، حتی اگه من برم...
‫احساس تنهایی نمی‌کنه، مگه نه؟
‫بعید می‌دونم.
‫ممکنه انقدر احساس تنهایی بکنه که برام خط و نشون بکشه.
‫اوهوم.
‫واسه همینه که امیدوارم در آینده هم رابطه‌تون حفظ بشه،
‫حتی بعد از اینکه من رو خوردی.
‫به خیالت هیولاها احساس تنهایی نمی‌کنن؟
‫واقعاً که.
‫هزاران قرن هم بگذره، آدم‌ها رو نمی‌شه درک کرد.
‫هیناکو؟
‫ببخشید که معطلت کردم.
‫نه، من هم تازه رسیدم.
‫می‌بینی هوا چقدر دلنشینه؟
‫خب، میای بریم؟
‫ساحل؟
‫آره.
‫بعد از جشنواره، جای دیگه‌ای نرفتیم، مگه نه؟
‫بد نیست یه سر بریم ساحل!
‫ساحل شاید... فکر خوبی نباشه...
‫من شنا بلد نیستم.
‫توی آب‌های کم‌عمق هم می‌شه خوش گذروند!
‫ولی...
‫لذت ‌بردن از تفریحات خاص تابستونی از واجباته!
‫چیزه...
‫و در یک کلام، من رو بدون لباس نبینی، عمرت به فناست!
‫منظورت شکلِ دختردریاییِ چندشته؟
‫میکو-چان...
‫نذار سرت رو شیره بماله.
‫حالا اگه پری دریایی غربی بود، باز یه چیزی.
‫ولی پری دریایی‌های ژاپنی، یه ترکیب خاصِ بی‌ریخت، چندش و تهوع‌آورن.
‫اگه ببینیش، باید چشم‌هات رو با اسید بشوری.
‫پس تو یه ترکیبِ...
‫بوگندو، پشمالو و حق به جانبی؟
‫چی زر زدی؟! بریم بیرون حقت رو بذارم کف دستت!
‫اون روز به‌خاطر غروب خورشید درست ندیدمش...
‫شیوری-سان جدی چه شکلیه؟
‫هـــــــی، هیناکو!
‫اون دختر دریایی داره اذیتم می‌کنه!
‫آه، چیزه... گفتم باید با هم کنار بیاید، یادتون رفته؟
‫هی، دختر دریایی!
‫اگه مثل منحرف‌ها از هیناکو نمی‌خواستی ‫باهات بره بیرون، اینطوری معذب نمی‌شد.
‫یعنی تقصیر من شد؟
‫کوری؟ نمی‌بینی؟
‫از قیافه‌ش معلومه اصلاً حال و حوصله‌ش رو نداره.
‫اصلاً متوجه نشدم.
‫من...
‫اما به‌نظرم بیرون بردن هیناکو، فکر خیلی‌خوبیه.
‫عــــه؟
‫الان دیگه توی ساحل‌های عمومی...
‫انواع و اقسام سوغات‌فروشی و کافه و اینجور مغازه‌های باحال پیدا می‌شه.
‫ببین! حتی اگه نخوای شنا کنی، می‌تونی توی ساحل خوش بگذرونی!
‫راست... می‌گی؟
‫اوهوم، اوهوم! شک نکن خوش می‌گذره!
‫فقط...
‫من نمی‌تونم باهات بیام.
‫کاری چیزی داری؟
‫آره، خیلی پیچیده‌ست.
‫که اینطور...
‫کندن دوتا از دم‌هاش باعث شده نتونه از محدوده‌ش خارج بشه.
‫ولی برای خوش‌حالیِ هیناکو، حاضره به رقیبش بسپارتش...
‫انقدر به هیناکو اهمیت می‌ده که عقلش تعطیل می‌شه.
‫هیناکو! اجازه‌ت رو از محافظِت گرفتیم.
‫خب؟
‫از روم بلند شو، نکبت!
‫هیناکو! اصلاً نگران نباش!
‫به فرض محال اگه دست از پا خطا کنه،
‫هرجایی باشی عین جت میام پیشت، خب؟!
‫مگه بلدی عین جت بشی؟
‫اصطلاحه!
‫خیلی‌خب.
‫هیناکو.
‫چی شده؟ بیا بریم دیگه.
‫باشه.
‫منظره‌ی امروز متفاوته.
‫تضاد بین آسمون و رنگ سبز چشم‌نواز درخت‌ها.
‫واقعاً‌ تمیز و قشنگه، مگه نه؟
‫میکو راست می‌گفت، کلی هم مغازه هست!
‫ نیازی نیست برای خوش گذروندن، حتماً شنا بلد باشی!
‫مگه نه،‌ هینا-
‫شما آدم‌ها لازمه که از خودتون در برابر نور خورشید محافظت کنید.
‫اگه نور چشمت رو اذیت می‌کنه،
‫می‌تونی فعلاً کلاه آفتاب‌گیر بذاری‌ تا چشمت عادت کنه.
‫تا اون روزی که دوباره بتونی لبخندزنان زیر آفتاب قدم بزنی،
‫سعی می‌کنم بهترین سایه‌بان برات باشم.
‫مثلاً...
‫می‌دونم یکم زوده، ولی گشنه‌ت نیست؟
‫ هرچی که دل‌مون بخواد، می‌تونیم بخوریم!
‫اوهوم.
‫بفرما، هیناکو.
‫باز می‌خوایم بخوریم؟
‫عه‌وا؟ مگه سیر شدی؟
‫پس، خودم هردوتاش رو می‌خورم.
‫خداییش چقدر اشتها داره.
‫شیوری-سان.
‫ببخشید، با اینکه من رو آوردی ساحل، ولی نشد که شنا کنیم.
‫نیازی به شنا کردن نیست. همین‌طوریش راضی‌ام.
‫آ ــ‌ آه، آره... معلومه.
‫خب، نمی‌خواد فکرِ من رو بکنی.
‫من همه‌ی هم و غمم اینه که به تو خوش بگذره.
‫خیلی چسبید.
‫و ضمناً...
‫متأسفانه بوی بارون میاد.
‫ای وای! بارون؟
‫وسایل‌هامون رو میارم زیر سایه‌بان که خیس نشن!
‫هوا که تا همین چند لحظه‌ی پیش صاف بود...
‫ما هم بریم یه‌جایی پناه بگیریم؟
‫شیوری-سان؟ چیزی شده؟
‫نه، داشتم فکر می‌کردم چه شانسی داریم ما!
‫گزارش هواشناسی گفته بود کل روز آفتابیه.
‫آره، همین رو بگو.
‫یه دقیقه آرامش نداریم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«آدم‌های مهربون» ‫7 قسمت
‫«آدم‌های مهربون.»