‫هی، با این بچه چیکار کنیم؟
‫می‌بریم می‌فروشیمش.
‫پاشو!
‫کی اونجاست؟
‫بابا... مامان...
‫بچه.
‫اسمت چیه؟
‫یانگ... چنگ...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در 34 سال دوران قهرمانی‌اش،
‫قهرمان بزرگ و اسرارآمیز؛ کوندن ‫حتی یکبار هم چهره خود را نشان نداده...
‫می‌خوای منو بترسونی؟
‫عمو ین! جدی سرم شلوغه!
‫دوباره قضیه‌ی اون مبصر کلاس‌تونه؟
‫آره! اسمش... شاچینگ‌ـه!
‫بچه، الان چندین ساله عاشقشی و هنوز پا پیش نذاشتی.
‫چی شد که یهو عزمت جزم شد؟
‫به‌خاطر لاکی سیان‌ـه.
‫چی هست؟
‫اسم خواننده‌ی موردعلاقه‌شه!
‫ها؟
‫خیلی‌وقته دارم برای این بلیط‌ها پول جمع می‌کنم.
‫بالأخره می‌تونیم باهم تنها باشیم، ‫پس می‌خوام خودم بلیط رو بهش بدم.
‫ولی اون فرصت اجرا-
‫بدش به یکی دیگه! تا بعد!
‫آهای!
‫کارهای کلاس‌مون تموم شد.
‫یانگ چنگ، ممنون که کمک کردی ‫ امروز این فرم‌ها رو مرتب کنم.
‫لطفاً یادت نره بعداً به آقای چیان بدی‌شون...
‫شا... شا...
‫یانگ چنگ...
‫چرا روی هدف شغلی‌ت چیزی ننوشتی؟
‫آه، نـ ـ نه، این...
‫من قبلاً یه شغل پیدا کردم. ‫صرفاً فرصت نکردم برگه رو پر کنم.
‫اوه؟ چه‌جور شغلی؟
‫شاچینگ، یه چیزی می‌خواستم بگم...
‫ما خیلی وقته باهم هم‌کلاسی هستیم.
‫حالا که قراره فارغ‌التحصیل بشیم، اگه بخوای...
‫مشکلی برات پیش اومده؟
‫نه، نه. فقط یه خواهشی ازت داشتم...
‫ا ـ اگه مشکلی نداره، بیا باهم-
‫سلام، شاچینگ. شرمنده دیر کردم.
‫فقط مال تو مونده بود.
‫پُرش کردم. بیا.
‫همم؟ فکر کردم می‌خوای کسب‌وکار خودتو راه بندازی.
‫این شرکت‌ها برای چی‌ان؟
‫جاهاییه که توشون کارآموزی رفتم.
‫اگه بخوام کسب‌وکار قهرمانی راه بندازم، ‫باید خیلی چیزا یاد بگیرم.
‫آفرین.
‫ولی خیلی به خودت فشار نمیاری؟
‫اوه، یانگ چنگ. چه خواهشی ازم داشتی؟
‫یادم رفته بود. امروز اضافه کار برداشته بودم.
‫یانگ چنگ، به این زودی شغل پیدا کردی؟
‫چه‌جور شغلیه؟ حتی آخرهفته‌ها هم باید کار کنی؟
‫آه... اضافه کار، پول اضافه داره!
‫پولی توش نیست! مگه قبلاً بهت نگفتم؟
‫MG یه‌سری افراد رو برای دیدن اجرای امشب می‌فرسته.
‫اگه بهت علاقه‌مند بشن،
‫حتی ممکنه شانس اجرا کنار کوندن ‫ برای 34مین سالگردش رو داشته باشی.
‫فرصت فوق‌العاده‌ایه. فقط به پولش نگاه نکن.
‫می‌دونم که همیشه دلت می‌خواست دوباره کوندن رو ببینی.
‫پس هرکاری ازت برمیاد انجام بده، ‫و بهترین اجرات رو به نمایش بذار.
‫فهمیدی؟
‫عصر به‌خیر، بچه‌ها! ‫بیاین به قهرمان‌مون خوش‌آمد بگیم-
‫کوندن!
‫جایی که صاعقه می‌درخشد، شرارت از بین می‌ره!
‫موهاهاها! من شَدو هستم!
‫همونجا وایسا! دیگه نمی‌ذارم از این جلوتر بری!
‫پس همه‌تونو با خاک یکسان می‌کنم!
‫شدو! خودتو آماده کن!
‫برش صاعقه!
‫آفرین! عالی بود!
‫بچه‌ها، از نمایش لذت بردین؟
‫آره!
‫نه.
‫هفته پیش که کوندن با کینگ ماوس جنگید، ‫تو هم باهاش جنگیدی.
‫و این هفته هم دنبال شدو رفت.
‫این نمایشه یا اخبار؟
‫حالا اگه نمایش‌تون به‌روز بود یه‌چیزی،
‫ولی دارین با لباس‌های پنج سال پیش ‫ و صحنه پس‌زمینه‌ی ده ساله،
‫داستان‌های بیست سال پیشو نشون می‌دین.
‫خیلی آبکیه.
‫ما همچین نمایش سرهم‌بندی‌شده‌ای ‫ نمی‌خوایم ببینیم! پولمو پس بدین!
‫آره! پولمونو پس بدین!
‫تویی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫عکس می‌گیرم. مگه روی تابلو ‫ ننوشته «رویداد تعامل با کوندن»؟
‫فکر کردم از نمایشم خوشت نیومده.
‫تو نه تازه‌کاری، نه باتجربه.
‫ببین. تمام این بازیگرهای آنلاین...
‫همه دارن می‌درخشن و جلوه ویژه دارن.
‫به‌جای اینکه با اون لباس کهنه شبیه اونا بشی،
‫بهتره روی بازیِ خودت تمرکز کنی...
‫یوزو!
‫اوه، آبجی‌م اومد. فعلاً.
‫امروز خوش گذشت؟
‫بدک نبود.
‫کسی که باهاش حرف می‌زدی کوندن بود؟
‫عاه.
‫شـ ـ شاچینگ!
‫سلام! شما باید بازیگرِ کوندن باشید.
‫من خواهرِ این پسر هستم.
‫همیشه بهمون می‌گه عاشق اجرای شماست.
‫هیچ‌وقت نگفتم.
‫راستش، یه خواهشی ازتون داشتم.
‫فردا وقت‌تون خالیه؟
‫اگه ممکنه، می‌شه فردا تنها همدیگه رو ببینیم؟
‫اوه، می‌خواد باهات سر قرار بره!
‫انگار یه قدم بزرگ برداشتی.
‫نه...
‫ماسک گذاشته بودم. ‫کسی که دعوت کرد واقعاً خودم نیستم...
‫پس چرا حقیقت رو بهش نمی‌گی؟
‫آخه...
‫صرفاً اعتمادبه‌نفس نداری.
‫از اینکه بازیگر نمایش کودکانی خجالت می‌کشی.
‫باید جربزه داشته باشی ‫ و خود واقعی‌تو بهش نشون بدی.
‫فردا بیارش اینجا و بهش اعتراف کن.
‫اون صندلی‌ها رو می‌بینی؟
‫هر زوجی که اونجا به‌هم اعتراف کنن، ‫همیشه به همدیگه می‌رسن.
‫مردم باور دارن اون صندلی‌ها جادوی عشق دارن،
‫و کسب‌وکارمو خوب رونق داده.
‫توی این دنیا، تا وقتی مردم ‫ به چیزی باور داشته باشن، هرچیزی ممکن می‌شه.
‫آهای! من که تمام سفارش‌ها رو آوردم. ‫پس پول این ماه چی شد؟
‫تا الان ده‌ها بار گله و شکایت شنیدم! ‫بعد ازم پولم می‌خوای؟
‫دیگه لازم نکرده بیاین اینجا.
‫بدون ما، کی می‌خواد سفارشاتو ببره؟
‫خب، اونی که اونجاست برام می‌بره.
‫اینو بگیر!
‫فکر کردی چون یه لباس مسخره تنته ‫الان یه قهرمان واقعی شدی؟
‫ممنون از خریدتون.
‫از زمانی که والدینم منو ترک کردن،
‫حتی یه امتیاز هم توی ارزش اعتماد نگرفتم.
‫توی این دنیا، با داشتن ارزش اعتماد پایین ‫ زندگی خیلی سخت می‌شه.
‫و تبدیل شدن به قهرمانی مثل کوندن عملاً غیرممکنه.
‫ولی با این حال، هنوز امیدوارم یه‌روز با کوندن ملاقات کنم.
‫دیدنتون باعث افتخاره. بنده شاچینگ هستم. ‫ ممکنه فردا صبح ساعت 10 روبروی مغازه چای حبابی همدیگه رو ببینیم؟ ‫من الان توی مغازه چای حبابی روی میز سمت راست، جلوی پنجره.
‫باشه، من جلوی درم.
‫سلام!
‫این... برای منه؟ ممنونم!
‫مرسی که برای دیدن من وقت گذاشتید.
‫یوزو خیلی درمورد شما حرف می‌زنه. ‫واقعاً دوستتون داره.
‫پس می‌خواستم ازتون بخوام بهش کمک کنید.
‫اون واقعاً خیلی تنهاست.
‫کل روز خونه می‌مونه و هیچ دوستی هم نداره.
‫ولی اون روز دیدم خوشحاله که ‫ باهاتون حرف می‌زنه، پس...
‫نگران نباشید! حتماً هزینه‌شو می‌دم.
‫امکانش هست؟
‫عالیه! ممنونم!
‫آه...
‫امروز امیدوار بودم بتونیم یه صحبتی داشته باشیم.
‫حتماً آبجی‌م ازت خواسته.
‫بهش بگو نمی‌خواد نگران من باشه.
‫فقط یک ساعت وقت می‌گیره. ‫ بیا مرد و مردونه حرف بزنیم.
‫باید سر تمرین هم برم...
‫همم؟ تمرین برای چی؟
‫سالگردِ کوندن-
‫می‌خوای به رویداد سالگردِ کوندن بری؟!
‫دفعه قبلی خرابش کردی. ‫این‌بار باید کمکم کنی.
‫حالا یه حرفی واسه گفتن داریم.
‫مگه نگفتی بقیه بازیگرها می‌درخشن؟
‫حالا منم می‌تونم!
‫ببین! زره شونه‌ها و ماسکم همه می‌درخشن!
‫و بعدش-
‫ولی... فکر کنم قبلش بهتر بود.
‫عه؟
‫شوخیت گرفته؟
‫منظورم اینه که...
‫اینا همه‌شون مصنوعی‌ان.
‫در بهترین حالت فقط تقلید از لباس اصلیه.
‫ولی تو قبلاً ازش تقلیدش نمی‌کردی.
‫چی داری می‌گی؟
‫من قدرت‌های کوندن رو ندارم.
‫ولی انگار درست شبیهش بودی!
‫پس با جزئیات بگو چی‌مون شبیه بود.
‫روشون تمرین می‌کنم.
‫منم نمی‌دونم. فقط یه حسی می‌داد.
‫آخه «حس» چطوری می‌خواد کمکم کنه؟
‫من معمولاً حسم دروغ نمی‌گه!
‫مثلاً... حس می‌کنم آبجی‌مو دوست داری.
‫آهای! چی داری می‌گی؟
‫پس چرا به محض اینکه آبجی‌مو دیدی ‫ پشت ماسکت قایم شدی؟
‫تو...! بهتره مخفی نگهش داری.
‫پس... منو ببر کوندن رو ببینم!
‫باشه!
‫و چای حبابی برام بخر!
‫بیا بریم.
‫این پنجمین نسل لباس کودنِ پارک تفریحیِ MG هستش...
‫دستاش ابزار تولید الکتریسیته داره.
‫این آزمایشگاه رشته‌مونه.
‫ما دانش‌آموزهای سال چهارم اینجا تحقیق می‌کنیم.
‫بعدش می‌ریم اتاق‌های کنفرانس رو ببینیم...
‫هنوز فکر نمی‌کنم مهم باشه چه لباسی تنت کنی.
‫می‌دونم.
‫مهمترین چیز
‫شجاعت و عدالتِ درون قلب‌هامونه!
‫فردا می‌بینمت!
‫باشه.
‫از یوزو شنیدم لاکی سیان رو دوست داری، نه؟
‫چه تصادفی. منم همینطور!
‫وقتی به دور بعد رفتم،
‫از شاچینگ می‌خوام که باهم به کنسرت بریم.
‫بعدشم...
‫هویت واقعیمو براش برملا می‌کنم.
‫به MG خوش آمدید.
‫به مایتی گلوری خوش آمدید!
‫ممنون از انتظارتون.
‫من این‌بار مسئول مسابقات هستم.
‫پشت‌سر من سه داور مهمان‌مون حضور دارن.
‫اونا به ترتیب، ‫خبرنگار و منتقد سرشناش، جناب لو یانگ.
‫سه‌بار دریافت‌کننده جایزه انجمن امور قهرمانان ‫ برای رفاه عمومی، مارینا-سان.
‫و درنهایت، کارآفرین جوان، جناب شانگ‌چائو!
‫لطفاً با تشویق به مهمانان‌مون خوش‌آمد بگید.
‫بسیار خب. حالا دور مقدماتی رو آغاز می‌کنیم.
‫امیدوارم همگی بهترین اجرای خودشونو به نمایش بذارن.
‫شرکت‌کننده بعدی، از ساحل طلایی،
‫بازیگری‌ست که سه‌سال تجربه بازی ‫ به‌عنوان کوندن رو توی تئاتر کودکان داره.
‫لطفاً شرکت‌کننده شماره 4 رو به صحنه خوش‌آمد بگید.
‫اجرایی واقعاً‌ بی‌نظیر بود!
‫با آرای داورها،
‫شرکت‌کننده 2، 4، و 14 برای مقام اول باهم مساوی شدن!
‫لطفاً لحظه‌ای صبر کنید تا ‫ تصمیم نهایی داوران رو بهتون اعلام کنیم.
‫اون یکی کارش عالی بود!
‫بهتره به اونی که ارزش اعتمادش صفره ‫کاری نداشته باشیم.
‫تصمیم نهایی...
‫شرکت‌کنندگان 2 و 14 به دور بعد راه پیدا می‌کنن!
‫به هردو تبریک عرض می‌کنیم!
‫بیاید بیشترین تشویق ممکن رو براشون داشته باشیم!
‫شاچینگ؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی! بازم؟
‫باید این موتور شکسته رو عوض می‌کردیم!
‫داداش، تازه کارمونو از دست دادیم ‫و الان تا دسته تو خرجیم.
‫از کجا پول گیر بیاریم؟
‫لعنت بهش!
‫اون یاروی چای حبابی فروش... ‫دیر یا زود کاری می‌کنم تقاص پس بده.
‫الو؟
‫برات یه سفارش گنده دارم. براش هستی؟
‫چقدر؟
‫نمی‌خواد نگرانش باشی. ‫تا آخر عمر مخارجتونو درمیاره.
‫مـ ـ محموله چیه؟
‫انتقال یه آدم.
‫یانگ چنگ.
‫چیه؟
‫هی می‌گم، یانگ چنگ.
‫ماه دیگه لاکی سیان یه کنسرت داره...
‫می‌خوای باهم بریم؟
‫لاکی... سیان؟
‫آره. جدیداً خیلی معروف شده.
‫چند روز پیش شانگ‌چائو بهم گفت ‫ که باباش چندتا بلیط بهش داده.
‫برای همین گفتم... ‫می‌خوای باهمدیگه بریم؟
‫شاچینگ، این یه جایگاه اختصاصیه ‫ که مختص خودت آماده کردم.
‫یانگ چنگ؟
‫یانگ چنگ؟ باهام نمیای؟
‫من... خب، باید رد کنم.
‫من... به لاکی سیان گوش نمی‌دم.
‫پس اینجا بودی؟
‫دو روزه دارم دنبالت می‌گردم.
‫امروز برنامه‌ای نداریم. برو خونه.
‫بعد از مسابقه‌ی اون روز کجا غیبت زد؟
‫نتونستم دور بعد برم. روم نمی‌شد ببینمت.
‫پس برای رویداد سالگردِ امروز، ‫نمی‌خوای بری نگاه کنی؟
‫رفتن چه فایده داره؟
‫کوندن بین این‌همه آدم متوجه من نمی‌شه.
‫تمام اینکارا برای این بود که ‫ وقتی باهاش روبرو شدم سرمو بالا بگیرم.
‫منو بگو فکر می‌کردم می‌خوای یه قهرمان شبیه اون بشی.
‫من؟ غیرممکنه.
‫عه. داری کجا می‌ری؟
‫تو اول زیر قولمون زدی.
‫پس منم دیگه لازم نیست رازتو مخفی نگه دارم.
‫آهای. حالا بیخیال...
‫وایسا-
‫طرفو گرفتیم. ‫می‌خوای کجا ببریمش؟
‫خفه‌ش کن!
‫داداش، یکی دنبالمون افتاده!
‫بازم اون یارو با لباس مسخره‌ش.
‫شرمنده!
‫هنوزم می‌خوای دخالت کنی!
‫آخه بازم! ماشین قراضه!
‫همین جاده رو برو پایین. ‫بعدش بپیچ چپ، اینطوری افتادیم تو بزرگراه.
‫اجازه بدید به قهرمان خودمون، جناب کوندن ‫ برای سخنرانی‌شون خوش‌آمد بگیم!
‫امروز، بر روی این صحنه،
‫کوندن‌های بسیاری درکنار هم ایستادن.
‫به‌خاطر آرمان و آرزوهای یکسانی که ‫ باهم به‌اشتراک داریم از همگی سپاسگزارم.
‫مردم همیشه ازم می‌پرسن...
‫چرا در طول 34 سالی که یه قهرمان بودم ‫تا به‌حال ماسکم رو برنداشتم.
‫توی بی‌عرضه می‌خوای یه قهرمان باشی؟
‫یتیم بدبخت!
‫بیخیالش شو!
‫اگه ارزش اعتمادت صفر باشه، ‫ یعنی هیشکی باورت نداره!
‫اینطوری می‌خوای شبیه کوندن باشی؟ ‫آره، تو خواب ببینی!
‫برای اینه که توی این دنیا دشمنی بیداد می‌کنه؟
‫یا به‌خاطر اینه که مردم نمی‌تونن با خود واقعی‌شون روبرو شن؟
‫تولدت مبارک، پسرم! ‫امیدوارم وقتی بزرگ شدی مثل کوندن شجاع باشی!
‫یا شایدم...
‫برای اینه که از دست دادن عزیزانمون ترس داریم.
‫درسته، فرصت‌های زیادی برای برداشتن ماسکم داشتم.
‫ولی این تنها یه ماسک نیست.
‫اعتمادیه که حاضر نیستم بهش خیانت کنم،
‫و همچنین امیدی که به‌دوش می‌کشه.
‫دائماً به یادم میندازه...
‫تمومش کن.
‫تا اون شجاعت...
‫و عدالت درون قلب‌تونو از یاد نبرم.
‫ولی تو قبلاً ازش تقلیدش نمی‌کردی.
‫عوضی... خودم می‌کشمت!
‫الو؟ اداره پلیس؟
‫بچه حرومزاده!
‫بلند شو، کوندن!
‫یه قهرمان...
‫جرقه‌های در قلب مردمه.
‫همونجا وایسا!
‫دیگه نمی‌ذارم از جلوتر از این بری!
‫اهمیتی هم نداره چقدر این جرقه‌ها کوچیکن.
‫این خارق‌العاده‌ترین اجرایی بود که تا حالا دیدم!
‫جاییت درد نمی‌کنه؟
‫من خوبم! کوندن نجاتم داد!
‫شما حالتون خوبه؟ بهتر نیست برید بیمارستان؟
‫خیلی ممنونم که اونجا بودید!
‫یه‌لحظه...
‫می‌شه بدونم چی صداتون کنم؟
‫شاچینگ...
‫شاچینگ؟
‫شاچینگ!
‫شانگ‌چائو، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فکرشو نمی‌کردم اینجا ببینمت. ‫چه تصادفی.
‫کوندن...
‫صبر کن.
‫من دنبالت می‌گشتم...
‫یانگ چنگ.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.