..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب! سیگنال آنالوگ رو هک کردم!
‫الان می‌تونیم موقعیتشو ردیابی کنیم.
‫حتی اگه این منحرفو پیدا کنیم، می‌خوای چیکارش کنی؟
‫هویتشو برملا می‌کنم و یه درس حسابی بهش می‌دم!
‫ها؟ درباره چی حرف می‌زنین؟
‫یه منحرف هست که داره نونو رو اذیت می‌کنه.
‫حالا نمی‌خواد حرفشو بزنی.
‫چی؟ کدوم بی‌شرفی نونوی ما رو اذیت می‌کنه؟ ‫ بگو خودم حالیش می‌کنم.
‫لولی، اگه دا شونگ بفهمه، کل آزمایشگاه خبردار می‌شه.
‫پیداش کردم!
‫ببین. این موقعیت‌شه. اون درواقع...
‫پشت‌سرمونه؟
‫تنها کسایی که باهام میان، کسایی‌ان که ‫دیشب اون حمله رو تجربه کردن، مثل کارکنان قابل‌اعتمادم.
‫بسیار خب! تو می‌تونی رازدار باشی.
‫اگه اونو با خودمون ببریم، دیگه خیال ما هم راحته.
‫منم دقیقاً همین فکرو می‌کردم.
‫بازم ممنون که کمک می‌کنی، موکوساتسو.
‫الان می‌خوایم راه بیفتیم؟
‫انجمن تازه خبرم کرد.
‫انگار به‌موقع رسیدم.
‫برای چی باید تو رو خبر کنن؟
‫خب معلومه، تا قهرمان‌مونو برای این مأموریت بفرستم.
‫بررسی مناطق ناشناخته، بهترین کار برای ‫ لیتل جانی‌ و قدرت کنترلش روی موجوداته.
‫آره، که اینطور. ازت ممنونم.
‫سلام.
‫اون... قهرمانیه که کمتر از همه می‌خوام ببینمش.
‫اینجارو ببین. این پسر منه، دا-چان!
‫آدمایی که زیادی خودمونی می‌شنو دوست ندارم.
‫مثل آرام‌پز بیش‌ازحد گرمن،
‫به جز اینکه گرماشون فقط سطحیه.
‫انتظار نداشتم گل‌های نجوا رو دوست داشته باشی.
‫جایی که بزرگ شدم کلی از اینا بیرون خونه‌مون بود.
‫ولی دا-چان هردفعه می‌خوردشون و منم میفتادم دنبالش که ادبش کنم.
‫شاید پسرم باشه، ولی خب پسر واقعیم نیست.
‫سر همینم اخلاقش خیلی به خودم نرفته. زیادی شیطونه.
‫حتی نمی‌گفتی هم می‌فهمیدم.
‫اوه درسته. از این نصیحت‌های پدرانه می‌تونی بهم بدی؟
‫اگه حرف زدن برات سخته، می‌تونیم توی FOMO همدیگه رو فالو کنیم.
‫یادمه قبلاً با بابام اینطوری توی ماشین می‌شستم.
‫اون‌موقع داشتیم به خونه‌ی جدیدمون می‌رفتیم.
‫دا-چان هنوز به محیطِ جدید عادت نکرده بود،
‫و همه‌ش با بچه‌های محل دعوا می‌کرد.
‫بدجوری دردسر شده بود.
‫راستش خیلی وقت می‌شه که یاد گذشته نکرده بودم.
‫نمی‌دونم چرا، ولی هردفعه تو رو می‌بینم، ‫ یه‌کار می‌کنی به گذشته‌م فکر کنم.
‫فقط امیدوارم این صدای باد، ور زدن‌های رومختو قطع کنه.
‫ولی خوب می‌فهمم!
‫با باز کردنِ پنجره دارین می‌گین...
‫گذشته رو باید به جریان باد بسپرم، مگه نه؟
‫فکر نمی‌کردم کسی با سن شما آهنگِ لاکی سیان دوست داشته باشه.
‫بین کسایی که به این آهنگ علاقه‌مندن، ‫ بین ده نفر، حداقل نُه نفرشون گذشته‌ی تلخی دارن.
‫می‌شه واسه خودتو بهم بگید؟
‫اوه، شرمنده! یادم رفت نمی‌تونی حرف بزنی.
‫چطوره اصلاً حدس بزنم، و اگه درست گفتم سر تکون بدی؟
‫منم عاشق این آهنگم! معروف‌ترین آهنگِ سیان‌ـه!
‫وای! تو هم طرفدارش بودی، موکوساتسو؟
‫اوه، راستی من با سیان دوستم.
‫شاید اصلاً بهش معرفیت کردم!
‫فکرشو نمی‌کردم اینکه بخوام برای اولین‌بار حرف بزنم
‫برای این باشه که از فرط عصبانیت بخوام به یکی دیگه بد و بیراه بگم.
‫زودباش بپر پایین!
‫منتظر نتایج آزمایشم.
‫خیلی‌خب. فهمیدم.
‫همه‌چی فعلاً داره طبق برنامه پیش می‌ره.
‫اگه موفقیت‌آمیز باشه،
‫پس تا الان دیگه باید وحشت بلعیده باشتش.
‫می‌دونم. خیالت راحت باشه.
‫بقیه‌ی آزمایشات رو برنامه‌ریزی کردم.
‫اولاً، باید لولی رو دعوا کنم.
‫خیلی بی‌فکر عمل کردی.
‫داشتم یه مجرم رو مجازات می‌کردم!
‫کی فکرشو می‌کردم موکوساتسو ‫ همون منحرفی باشه که نونو رو اذیت می‌کرده؟!
‫چی؟! «منحرف»؟!
‫موکوساتسو، تو...
‫وانگ نونو، چیزی که لولی می‌گه حقیقت داره؟
‫الان خیلی‌وقته افتاده دنبالش!
‫و حتی به گوشیش زنگ می‌زد که اذیتش کنه!
‫موکوساتسو، اینی که دارن می‌گن حقیقت داره؟
‫نمی‌خوام جلوی نونو دروغ بگم.
‫دیدی، بابا؟ خالی نمی‌بستم!
‫موکوساتسو، چرا باید همچین کاری کنی؟
‫چرا این مرد باید...
‫آها! خب معلومه!
‫حالا می‌فهمم چرا وقتی داشتیم مشکلات احساسی‌مونو ‫ درمیون می‌ذاشتیم، افکار عمیقی تو چشماش بود!
‫ما هیچی درمیون نذاشتیم! اون فقط نگاه عصبانیم بود!
‫حتی وقتی صحبتمون گل گرفت، «رنگ من» از لاکی سیان رو پخش کرد!
‫این مگه آهنگِ موردعلاقه‌ی نونو نیست؟
‫فکر می‌کنی مخفیانه داشته ‫تفریحات و علاقه‌مندی‌های نونو رو یادداشت‌برداری می‌کرده؟
‫راست می‌گی! این واقعاً ممکنه!
‫سرنخ دیگه‌ای نیست که به فکرت برسه؟
‫اون یه گلِ نجوا توی ماشینش داشت!
‫هی! این گل موردعلاقه‌ی نونوـه!
‫فکر می‌کنی این کاراش به‌خاطر چیه؟!
‫احتمالاً این کارا رو می‌کنه که خودشو توی زندگیِ نونو جا بده!
‫واقعاً‌ نمی‌تونم بذارم نونو به همچین دختر ترسناکی نزدیک بشه.
‫باشه، باشه.
‫شما دوتا هم آروم بگیرین.
‫موکوساتسو، یه‌لحظه وقت داری؟
‫لولی، نونو، بیاید اینجا یه دستی برسونین.
‫الان میایم!
‫یه‌چیزی باید بهت می‌گفتم...
‫می‌گم، موکوساتسو...
‫همیشه به‌عنوان یه قهرمان برات احترام قائل بودم.
‫اینم می‌فهمم که به‌عنوان یه پدرِ میانسال چه حسی داری.
‫به‌عنوان یه مرد، تا روزی که بمیریم جوون هستیم.
‫سن یا مقاممون هم مهم نیست، ‫ واقعاً دلیلی نمی‌خوایم که عاشق کسی بشیم.
‫ولی اول از همه، تو الان مجردی؟
‫خوبه. پس فقط یه‌سؤال می‌مونه.
‫تو واقعاً از ته قلب دوستش داری؟
‫خب من پدرشم. پس معلومه...
‫قراره انگشتاتونم بخورید! آشپزیِ نونو حرف نداره!
‫وای! من کمک‌آشپزت می‌شم!
‫ممنون می شم، قهرمان.
‫آدمی که بیشتر از همه دوستش دارم.
‫خیلی‌خب!
‫از اونجایی که اونم مجرده، بهتره زیادی معطل نکنی.
‫مستقیم برو و بهش اعتراف کن.
‫برات فرصتشو می‌سازم.
‫ولی بذار باهات روراست باشم-
‫اگه نونو ردت کرد، همونجا باید بیخیالش شی.
‫دیگه نباید دنبالش بیفتی یا اذیتش کنی.
‫شیرفهم شد؟
‫چرا این میز به من افتاد...؟
‫خب، قبل اینکه شام بخوریم، می‌خواستم یه‌چیزایی بگم.
‫اول، می‌خوام به موکوساتسو و لیتل جانی خوش‌آمد بگیم.
‫این دو قهرمان اینجان تا ما رو اسکورت کنن.
‫مخصوصاً موکوساتسو که برای این مأموریت داوطلب شد.
‫به‌عنوان یکی از پنج قهرمان برترِ انجمن،
‫قهرمانی استثنایی، مهربون و دلسوزه.
‫بسه دیگه. می‌شه غذامونو بخوریم؟
‫تا حرفتو تموم کنی سرد شده.
‫موافقم! نباید غذای نونو رو حروم کنیم!
‫امم، باشه. بخورید.
‫بیا، بیشتر بریز.
‫بیشتر بخوام خودم می‌ریزم.
‫همم، خوشمزه‌ست!
‫نونو، عجب دست‌پختی داریا!
‫پروفسور لو، نکنه سرما خوردین؟
‫امروز خیلی صرفه می‌کنین.
‫اوه، من خوبم.
‫موکوساتسو، دست به چیزی نزدی.
‫با غذا از خودت پذیرایی کن.
‫منظورم این بود یکمشو بدی به-
‫لازم نکرده تو کار بقیه دخالت کنی.
‫همه‌ش می‌خوای فضولی کنی، ولی اصلاً‌ قضیه رو نمی‌گیری.
‫خـ ـ خب، دوستان، لطفاً بخورید.
‫حتی دا شونگ هم...
‫بهتر از تو می‌دونه من از چه غذایی خوشم میاد.
‫این فقط یعنی به اندازه‌ی کافی به کارات توجه نمی‌کردم.
‫برای همینم انقدر سخت می‌شه باهات تا کرد.
‫بچه‌ها از همون جوونی نیاز به راهنمایی دارن.
‫فقط اینکه هر چندوقت یه‌بار ‫بخوای ترتیب‌شون کنی جواب نمی‌ده. مگه نه، پسر؟
‫شنیدی؟ حتی لیتل جانی بیشتر از تو پدری کرده!
‫درسته که زمان زیادیو باهات سپری نکردم، ولی من-
‫حداقل تو پدر خوبی مثل پروفسور لو داری.
‫پدر من خیلی زود فوت کرد، برای همین ‫ حتی فرصت نکردم باهاش جروبحث کنم.
‫مادرم تنهایی منو بزرگ کرد.
‫بهم گفت اون پدر خوبی نبوده و نیازی نیست درکش کنم.
‫ولی، خیلی چیزا برام سؤال شده.
‫اینکه اسمش چیه، اینکه چه شکلیه.
‫اینکه اگه کسی بهم صدمه بزنه، پشتم درمیاد و ازم محافظت می‌کنه؟
‫اینکه توی لحظات دل‌شکستگی و غم، بهم دلداری می‌ده؟
‫خیلی ممنونم، موکوساتسو!
‫نونو، دیگه درباره‌ش حرف نزن.
‫در مقایسه با من که وضعت خوبه.
‫حداقل مامانت هنوز پیشته. ولی من...
‫هردوی والدینم مردن!
‫و هنوز وقتی بچه بودم ترکم کردن...
‫ترجیح می‌دادم هیچ‌وقت زمان‌های خوبی باهاشون نداشتم...
‫لااقل بهتر از این بود که شادی رو تجربه کنی، تا بعدش فقط ازت گرفته بشه.
‫عه؟
‫هر جفت مامان‌بابام هنوز هستن. پس چرا منم گریه‌م گرفته؟!
‫باید خوشبختی‌ای که الان داریمو قدر بدونیم!
‫کی آخه بدبخت‌تر از منه؟
‫گریه‌م بند نمیاد!
‫کاشکی منم می‌تونستم بیشتر باهات وقت بگذرونم.
‫ولی آینده‌ی خیلی از آدما به این تحقیق وابسته‌ست!
‫نمی‌تونم همینطوری پشت‌گوش بندازمش!
‫بهت حسودیم می‌شه! تونستی خودت باشی!
‫تو همچین سن کمی یه قهرمان شدی!
‫اونطوری که فکر می‌کنی نیست!
‫منم دلایل خودمو داشتم!
‫یه‌چیزی درست نیست. چطور ممکنه منم تحت‌تأثیر قرار بگیرم.
‫منم دوست ندارم! منم نمی‌خوام!
‫بابا... ترکم نکن...
‫پس بالأخره پیدام کردی.
‫الحق که از پنج قهرمان برتری.
‫فکرشو می‌کردم به این راحتیا از شرت خلاص نمی‌شم.
‫ولی به خودت غرّه نشو.
‫اینکه بخوای به قله برسی، لازمه‌ش هزاربار تلاشه،
‫ولی افتادن ازش، فقط یه قدم اشتباه می‌طلبه.
‫خب معلومه، دارم درباره‌ی خودم حرف می‌زنم...
‫دی‌جِی شیندینگ؟
‫یه‌زمانی من بزرگ‌ترین قهرمانِ انجمن بودم!
‫چرا به این وضع افتاده؟ نکنه به‌خاطر...؟
‫ولی دیگه به اعتماد کسی نیاز ندارم.
‫از قرار معلوم، قدرتی که وحشت به آدم می‌ده خیلی قوی‌تره!
‫و ناراحتی هم، خیلی واگیردارتر از شادیه.
‫بابا...
‫نونو، معذرت می‌خوام. ولی نمی‌خواد نگران باشی،
‫اگه کسی جرئت کنه بهت صدمه بزنه...
‫حتی یه سلاحم دستت نداری! نکنه هوس کردن کردی؟
‫...فقط مرگ در انتظارشونه.
‫می‌خوای با یه چاقو آشپزی بجنگی؟
‫وایسا، وایسا، اشتباه کردم! دارن ازم سوءاستفاده می‌کنن!
‫مجبورم کردن اینکارو بکنم! لطفاً بذار برم!
‫من قبلاً رتبه 1 بودم... رتبه 1...
‫من رتبه‌م...
‫رتبه 1 بود!
‫من... یهو چم شد؟
‫این...؟
‫17 مارچ. اینو فهمیدم که نونو گل‌های نجوا رو دوست داره.
‫اون زمان، اولین دسته‌گلی که به مادرش دادم، گل نجوا بود.
‫دلیلشم این بود که
‫توی فصل شکوفه‌ها، رایحه‌ی گل‌های نجوا بیشتر از همه باقی می‌مونن.
‫امیدوار بودم حتی اگه خودم کنارش نباشم، اون رایحه همراهش بمونه.
‫21 مِی. امروز اولین روزی بود که به آهنگِ لاکی سیان گوش کردم.
‫تا حالا به موسیقی گوش نداده بودم.
‫چون حتی اگه گوش می‌کردم، اینطوری نیست که ‫ بتونم باهاش بخونم یا زمزمه‌ش کنم.
‫ولی الان عاشق موسیقی شدم.
‫چون الان،
‫هربار که بهش گوش می‌دم، ‫حس می‌کنم دارم یه‌قدم به دخترم نزدیکتر می‌شم.
‫18 جوئن. ظاهراً نونو هم مثل من از ماهی مرکب خوشش نمیاد.
‫حس لزج بودن و بافت سفتش.
‫واقعاً مزه‌ش افتضاحه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نونو، حالت خوبه؟
‫الو؟
‫بهبودی‌ت خوب پیش می‌ره؟
‫تعطیلات؟ حتماً! بیا لیتل جانی هم دعوت کنیم!
‫اوه، تو یه مأموریت محرمانه‌ست؟
‫ها؟ لیتل جانی کجاست؟ هیچ‌جا ندیدمش.
‫باشه، پس فقط خودمون دوتا می‌ریم.
‫تصمیم گرفتی کجا بریم؟
‫تماس از کوئین