‫از کی تاحلا خدمت‌گزار من فنریر ‫با یه انسان قرارداد بسته؟
‫تازه اونم با یه همچین انسانی!
‫یه همچین انسانی...
‫اون انسان صاحب خدمت‌گزار من، فنریر هست...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هوی، رسیدیم.
‫چته؟ چرا انقدر زخمی شدی؟
‫چون بدون این‌که اهمیت بدی از تو ‫جنگل رد شدی!
‫به دریا رسیدیم؟
‫نه هنوز.
‫دلم می‌خواد برای همین اوردم‌مون ‫پیش یه دریاچه.
‫همینجا ماهی می‌گیرم.
‫ماهی؟ ولی حتی قلاب ماهی‌گیری هم نداریم...
‫این راحت‌ترین راه برای ماهی‌گیری هست.
‫صید خوبی بود. هرچی دلت خواست بردار!
‫باشه باشه.
‫همه‌شون مرده‌ن؟
‫فقط تا حدی که به وضعیت نزدیک به ‫مرگ برسن بهشون شک دادم.
‫اگه همینجوری ولشون کنی، به‌هوش میان.
‫دلم براشون می‌سوزه.
‫قزل‌آلا.
‫پس اونا مثل قزل‌آلا و سالمون ‫از دنیای منن؟
‫مطمئنم با نمک به‌صورت کبابی مزه‌شون ‫عالی می‌شه.
‫این یکی گنده‌س!
‫پادشاه؟
‫این یکی برای فل‌ـه.
‫اون یکی هم بردار.
‫به طرز خوشمزه‌ای زبون رو قل‌قلک ‫می‌ده.
‫به‌خاطر رنگش انگار سمیه...
‫هست؟
‫سمی...
‫چیکار می‌کنی؟!
‫فک کنم اون حس قل‌قلکی که دوست داری ‫به‌خاطر سمش باشه.
‫خب، اونم خوشمزه‌ست.
‫فل، درسته که چون نعمت داری روت تأثیر ‫نمی‌ذاره،
‫ولی روی من می‌ذاره.
‫پس، نخور.
‫گوش کن! نمی‌تونم بذارم مواد غذائی سمی ‫به مواد غذائی عادی بخوره.
‫با ماهی‌های دیگه برات یه‌چیز ‫خوشمزه درست می‌کنم، پس بیخیال شو!
‫پس، خب... باشه...
‫برای ماهی کبابی نمکی به آتیش نیازه.
‫پس اول باید آتیش روشن کنیم.
‫خب! فل تو هم کمک کن!
‫حتماً آرد و کره نیازه.
‫بعدش...
‫قارچ و...
‫هی. اون گوشته.
‫نه.
‫هی، گوشت.
‫نه.
‫هـــوی! گوشت!
‫نه!
‫گوشت...
‫واقعاً باید از برنامه‌ی «آشپز دوره‌گرد» ممنون باشم.
‫فکرشم نمی‌کردم فیلمایی که دیدم اینجا ‫به‌درد بخورن!
‫اول، داخلش رو در میاریم، بعد ‫با آب کامل تمیزش می‌کنیم.
‫بعد از به سیخ کشیدنش، یه‌کم نمک می‌زنیم ‫و آروم آروم کبابش می‌کنیم.
‫هنوز زوده.
‫بعدش، با پادشاه قزل‌آلا سر و کله می‌زنم.
‫پولک‌ها رو بکن، کله‌ش رو قطع کن، ‫و دل و روده‌ش رو دربیار.
‫با دنبال کردن ستون‌فقرات از هر ‫طرف، ماهی رو فیله می‌کنیم.
‫برای دفعه‌ی اول بد نیست.
‫خب، اول سعی می‌کنم توی فویل کبابش کنم
‫یکم پیاز روی فویل و کره می‌ذاریم.
‫ماهی رو اضاف می‌کنیم و یکم نمک و فلفل ‫هم می‌ریزیم.
‫بعدشم یکم قارچ شیمجی و انوکی ‫می‌ذاریم روش.
‫یکم ساکه و یه قاشق هم کره می‌ذاریم.
‫هنوز مونده.
‫و بعدی هم ماهی مونیر هست.
‫یه نوع غذای فرانسویی.
‫کمی نمک و فلفل روی بخش‌هایی از ماهی ‫ریخته و می‌ذاریم یه‌مدت بمونه.
‫آب اضافه رو گرفته و با یه لایه ‫نازک آرد می‌پوشونیم، و بعد سرخ کرده!
‫خوبه خوبه!
‫هوی، فکر کنم اینا هم به اندازه‌ی ‫کافی پختن.
‫خـب، تموم شد!
‫نه نه! باید اول فویل رو باز کنی.
‫این بو! پس داخلش بود!
‫فک کنم من با کبابی شروع کنم.
‫خیلی خوبه!
‫خیلی مزه‌دار و ترده. اینم خیلی خوبه!
‫به غذای امشبم اینو اضافه مي‌کنم...
‫بفرما!
‫یه قوطی آبجو!
‫بعضی وقتا دلم واقعاً می‌خواد!
‫ماهی کبابی توی فویل خیلی با ‫قارچ‌ها می‌سازه و کاملاً گرمت می‌کنه.
‫مونیر هیچ مزه‌ی عجیبی نداره و سس ‫تارتارش هم عالیه!
‫تعریف از خود نباشه، ولی خیلی خوب شده!
‫چرخه‌ی بی‌پایان. این خوشبخیته.
‫هی، دیگه نداریم.
‫بازم می‌خوام.
‫بیشتر از اونایی که تو یه‌چی پیچیده شده بودن ‫و اونایی که تو یه ماده‌ی سفید بودن مي‌خوام!
‫سس تارتار رو می‌گی. خیلی خوشمزه بود.
‫اوه، تا وقتی درست می‌کنم ‫اینا رو بخور.
‫با توجه به خوش‌مزه‌گی اینا می‌تونیم ‫ماهی‌های کل دریاچه رو بخورم.
‫ترجیح می‌دم نخوری...
‫خیلی خوردم...
‫این‌که همچین جایی نوشیدنی بخوری جدی ‫حس کمپ می‌ده.
‫همچین ماهی‌ای رو همیشه تو کمپ می‌شه خورد؟!
‫خب، نمی‌دونم.
‫اون چی بود؟!
‫یـ- یه اسلایمه؟
‫آره.
‫حفاظت چی؟
‫ممکنه وقتی حفاظ رو فعال کردم همین‌جا بوده باشه.
‫پس فایده‌ی حفاظت چیه؟
‫نیازی نیست از چیزی به این ضعیفی بترسی ‫که حتی دشمنم حساب نمی‌شن.
‫باشه باشه من ضعیفم.
‫اسلایما حمله نمی‌کنن؟
‫اسلایمی با همچین سطحی فقط یه شکاره.
‫خنک و لرزشی، مثل ژله‌س!
‫خیلی کیوته. وضعیتش چطوره؟
‫خیلی ضعیفه...
‫سنش سه روزه؟
‫اگه بقیه هیولاها رو ببینه احتمالاً ‫سریع بمیره.
‫نکنه گشنه‌شه؟
‫می‌خوام بهت غذا بدم، ولی چیزی نمونده.
‫ها؟! آشغال رو تجزیه کرد؟!
‫اسلایم‌ها حتی سنگای رو زمینم می‌خورن.
‫همه‌چیز خواره؟
‫این نمی‌شه! اینم همین‌طور!
‫تو خیلی خفنی! از شر ‫همه‌ی آشغالا راحت شدی!
‫کار خوبی کردی.
‫چي؟ می‌فهمی چی می‌گم؟
‫برای یه هیولا خیلی بی‌آزاری.
‫اون همین الانشم آشنات شده.
‫چی؟
‫من که قرارداد نبستم؟!
‫اون اسلایم می‌خواستم آشنای تو بشه و ‫تو هم احساساتش رو قبول کردی.
‫برای بستن قرار داد همین کافیه.
‫وضعیتت رو ببین.
‫تعداد آشناها بیشتر شده...
‫ولی هنوز اسم نداره. زودباش بهش بده.
‫ها؟ خب...
‫از اونجایی که اسلایمی...
‫سویی!
‫از الآن اسمت سویی هست!
‫گلوله‌ی سنگی!
‫خیلی دیر یاد می‌گیری.
‫نمی‌خوام از نابغه‌ای مثل تو بشنوم.
‫بالأخره یه نوع جادوی دیگه به جز آتیش ‫که باهاش سازگارم رو پیدا کردم!
‫می‌خوای بریم دوباره تجربه‌ی عملی داشته باشیم؟
‫بعد از اون تو آتیش با مهارت‌تر شدی.
‫شوخیت گرفته! هرگز همچین تجربه‌ای ‫نمی‌خوام!
‫ولی اینجوری نمی‌تونی توی جادوی ‫زمین پیشرفت کنی.
‫بدجنس!
‫این نه.
‫سویی، یکم بزرگ‌تر شدی.
‫فقط چندروز گذشته، ولی لولت هم بیشتر شده.
‫ممکنه خوردن وسایل دنیای دیگه هم مثل ‫خوردن غذاش باشه؟
‫ولی خب سویی فقط داشته آشغال می‌خورده.
‫خیلی کمک بزرگیه.
‫کلی آشغال از دنیای دیگه تو آتم باکسم بود.
‫هوی.
‫هوی!
‫گشنمه.
‫ظاهراً گشنگی‌ش مثل همیشه‌ست.
‫امروز ناهار زود خوردیم. الآن شروع می‌کنم.
‫گوشت می‌خوام.
‫باشه باشه.
‫برای سویی هم یکم درست می‌کنم!
‫کاسه‌ی گوشت اورک با طعم مسیو!
‫راستش، از دیروز گوشت اورک آماده کردم
‫از شب تا صبح تو سس میسو خوابوندمش.
‫خوشمزه‌ست!
‫گوشت اورکی که دفعه‌ی قبل خوردم ‫هم خوب بود ولی این عالیه!
‫گوش کن!
‫سویی تو هم بخور.
‫امروز بیرونش رو نخور، فقط داخلش رو.
‫همینه.
‫خب، منم می‌خورم!
‫گوشت اورک خیلی خوشمزه‌ست!
‫گوشتش سس هم خوب جذب کرده!
‫عالیه! سازگاریش با کلم هم خیلی خوبه!
‫بافتش هم خوبه، و نمی‌ذاره مزه‌ش غالب بشه!
‫یکی دیگه.
‫و این‌بار گوشتش بیشتر باشه.
‫خیلی سریع بود!
‫سویی، خوشمزه بود؟
‫انگار سویی هم می‌خواد.
‫ظاهراً با عجیب بودن گوشت اورک کنار اومدم.
‫فک کنم یعنی به غذای این دنیا عادت کردم.
‫امروز سویی به‌جز اون غذا و بطری خالی ‫چیزی نخورده نه؟
‫اوه! یکم قوی‌تر شده!
‫پس خوردن غذا باعث می‌شه به صورت ‫موقتی قوی‌تر بشی،
‫ولی روی لول تأثیری نداره؟
‫سویی می‌تونه ظرفا رو هم تمیز کنه.
‫بعد از اینکه بهش یاد دادم فقط ‫کثیفی‌ها رو تجزیه کنه،
‫دیگه نیازی نیست آب و صابون استفاده کنم!
‫خیلی بچه‌ی خوبیه!
‫مرسی سویی!
‫در مقابلش...
‫تو هم باید سخت کار کنی تا بزرگ بشی.
‫آره.
‫درسته! این اولین غذای سویی بود، باید جشن بگیریم!
‫دفعه‌ی آخر بررسی کردم.
‫برای دسر بعد از غذا، بیاید دورایاکی بخوریم!
‫خیلی آرامش بخشه.
‫این شبیه اون نون شیرینه هست که خوردم.
‫بیرونش نرمه و این لوبیای سیاهم از اون ‫قبلی شیرین‌تره.
‫خمیر لوبیا قرمزه. اون آن‌پنی که خوردی هم ‫همین داخلش بود.
‫اونی که خوردی مدل له‌ شده‌ی کوشی-آن بود، ‫این دورایاکی از مدل تیکه‌ای تسوبو-آن هست.
‫بافتشون خیلی متفاوته نه؟
‫کوشی-آن؟! باید یه‌بار دیگه بخورم تا ‫بتونم مقایسه کنم! زودباش آماده کن!
‫دفعه‌ی بعدی!
‫راستی. سویی تو اولین باریه که شیرینی‌جات می‌خوری ‫دیگه. چطور بود؟
‫انگار خوشش اومده.
‫بالأخره بیدار شدی.
‫یه موضوع مهم هست که باید بهت بگم. ‫بشین.
‫چی؟
‫چته یهویی انقد جدی شدی؟ دلت درده؟
‫امکان نداره.
‫خوب گوش کن.
‫دیشب، از الهه‌ی باد، نین‌ریر-ساما ‫یه پیام الهی گرفتم.
‫نین‌ریر-ساما همون الهه‌ای نیست که بهت ‫نعمتشو داده؟!
‫آره. سر این مسئله که نعمت الهه رو ‫نداری خیلی نااُمید بودی دیگه؟
‫آره، خب حسودیم می‌شه...
‫ها؟ چی؟!
‫الهه‌ی من درخواستت رو شنید و حاضره ‫بهت نعمتش هدیه بده.
‫جدی، نین‌ریر-ساما؟!
‫ولی یه شرط داره.
‫می‌خواد هر هفته پیشکش شیرینی‌جات دنیای ‫دیگه رو بهش بدی.
‫ها؟ چرا دقیقاً شیرینی‌جات دنیای دیگه؟
‫متأسفانه نمی‌شه مثل من یه نعمت کامل بهت داد،
‫ولی می‌تونه یه نعمت جزئی بده.
‫جزئی؟
‫حتی یه نعمت جزئی هم در مقابل تمام ‫دردها و بیماری‌ها مقاومت می‌کنه،
‫مگر این‌که مرگ فوری یا یه نفرین ‫قوی باشه.
‫تازه، می‌تونی از جادو هم راحت‌تر استفاده کنی.
‫خیلی بابتش ممنونم!
‫ولی!
‫ولی باید هر هفته حتماً پیشکش رو بدی.
‫خیلی روش تأکید داره.
‫اون الهه انقدر دلش می‌خواد ‫شیرینی بخوره؟
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫این لطف نین‌ریر-ساما هست.
‫سپاس‌گزار باش و قبولش کن.
‫درسته! اگه با پیشکش کردن شیرینی بتونم ‫نعمت یه خدا رو به‌دست بیارم...
‫البته می‌تونم پیشکش کنم و دعا همم کنم،
‫ولی محراب چی؟
‫و روش خاصی برای دعا کردن هست؟
‫هرچی می‌تونه محراب باشه.
‫مثلاً می‌تونی از اون سنگ استفاده کنی.
‫کلمات و روش دعات هم مهم نیست،
‫مهم اینه که احساساتت رو برسونی.
‫که اینطور.
‫یادم رفت.
‫می‌‌خواد اولین پیشکشش آن‌پن، نون خامه‌ای و ‫نون طالبی باشه.
‫داره پیشکشش رو انتخاب می‌کنه؟
‫پس واقعاً فقط دلش شیرینی می‌خواد...
‫این بیشتر شبیه هدیه‌ست تا پیشکش.
‫نین‌ریر-ساما، الهه‌ی باد.
‫چیزایی که درخواست داشتید رو آماده کردم.
‫یکم شیر قهوه‌هم در کنارش بخورید.
‫لطفاً به من نعمتتون رو بدید!
‫این نعمت یه الهه‌ست؟
‫یه جزئیشه. ولی انگار با موفقیت ‫گرفتیش.
‫ممنون نین‌ریر-ساما!
‫بالأخره!
‫این آن‌پن حتی تو خوابمم می‌اومد!
‫چرا انقدر پف پفیه؟ خیلی نرمه!
‫این حتماً همون خوشبختی‌ای هست که انسان‌ها می‌گن!
‫عالیه! این چیزای سیاه داخلش، ‫شیرینیشون مناسبه.
‫یه نابغه! حتماً این آن‌پن رو یه نابغه درست کرده!
‫تموم شد.
‫خوشبختی برای همیشه ادامه نداره...
‫این نوشیدنی! یکم تلخه و با شیرینی ‫عالی می‌شه!
‫به بقیه شیرینی‌ها هم می‌خوره؟
‫نه نه!
‫این شیرینی‌های دنیای دیگه با ارزشن.
‫باید کم کم بخورم.
‫کم کم...
‫بخورم...
‫این تقصیر من نیست! شیرینی‌های دنیای ‫دیگه خیلی خوبن!
‫عه! یادم رفت دورایاکی هم بخوام!
‫گلوله‌ی سنگی!
‫ایول!‌ خورد بهش!
‫خب خب. اون یکی حس خوبی داشت!
‫اندازه‌ی سنگ بزرگ‌تر شده، سرعتش ‫هم بیشتر شده.
‫همه‌ش به لطف نین‌ریر-ساما هست.
‫حس خوبی دارم، مهارت‌هام هم دارن ‫بهتر می‌شن.
‫ممنون. سویی تو همین الانم لولت ۱۳ شده.
‫اگه همین‌جوری قوی‌تر بشی تکامل پیدا کنی؟
‫خب، یه آدم عادی‌ای مثل من فقط ‫با تمرین بهتر می‌شه! بزن بریم!
‫خستمه...
‫استفاده‌ی زیاد از جادو خیلی خسته کننده‌ست...
‫باید یه‌چیز شیرین خورد تو همچین موقعیت‌هایی!
‫خیلی شیرینه!
‫ولی خوردن یه‌چیز تلخ روش باعث ‫ایجاد یه توازن عالی می‌شه!
‫تو هم می‌خوای؟
‫تو خیلی خوب درخواست می‌کنی.
‫ولی فل خیلی طولش داده.
‫یه‌چیز اذیتم می‌کنه.
‫... و بعد غیبش زد.
‫من برگشتم.
‫اوه، حلال‌زاده رو ببین.
‫وقتی من نبودم چیزی خوردی؟
‫لو رفتم..
‫تمرین جادو خسته‌م کرد، پس یه شیرینی به ‫اسم شکلات خوردم.
‫شیرینی؟! من زیاد دویدم، خستمه.
‫یکم از اون شکلات می‌خوام.
‫تو؟ خسته؟ تو یه هیولای افسانه‌ای هستی که ‫می‌تونی به راحتی یه کشور رو نابود کنی.
‫خب، هر روز باید تو رو حمل کنم.
‫خیلی خستمه و امروز دیگه نمی‌تونم تکون بخورم.
‫ایـ- این یارو...
‫اه، باشه!
‫عجب شیرینی‌ای! ازش بدم نمیاد!
‫باشه باشه. که اینطور؟
‫من الهه‌ی باد، نین‌ریر هستم. می‌شنوی؟
‫الهه؟!
‫این یه پیام الهی هست.
‫بیخیال! یه پیام مستقیم؟!
‫خوب گوش کن.
‫سریعاً یکم شکلات آماده کن و برای ‫من دعا بفرست.
‫اوه! یکم دورایاکی هم بذار.
‫این یه پیام الهیه دیگه؟
‫بله. یه پیام الهی هست.
‫این فقط التماس برای شیرینیـ-
‫یه پیام الهیه!
‫از آخرین پیشکش و دعا فقط ‫چندروز گذشته‌ ها.
‫خودت نبودی گفتی هر هفته یه‌بار؟
‫خـ- خفه! خداها هم نیاز به یه‌چیز ‫دارن که چشم به‌راهش باشن!
‫افکار واقعیت معلوم شدن.
‫اون شیرینی‌ قبلیا چی شد؟
‫خیلی وقت پیش خوردمشون!
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫آفرین!
‫اینو از کجا یاد گرفته؟!
‫خودتو وقف دعا می‌کنی. تأثیر گذاره.
‫وقف نمی‌کنم؛ بیشتر انگار دارم اذیت می شم...
‫خب الآن که دعات هم تموم شده، بیا راه ‫بی‌افتیم.
‫چی؟!
‫زودباش سوار شو. بیا بالا.
‫چت شده یهو؟
‫دلیلی داره که باید عجله کنیم؟
‫نـ- نه اصلاً.
‫جادوی زمینت چطوره؟
‫تمرینت نتیجه‌ای هم داشت؟
‫آره! فقط می‌تونم یدونه سنگ پرت کنم،
‫ولی قدرت و سرعتش بیشتر شده!
‫پس باید ببرمت اونجا.
‫چیزی گفتی؟
‫نه نگفتم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بالأخره انجامش داد!
‫از وقتی که مهارت احضار غذای دنیای دیگه‌ی
‫اون انسان رو دیدم، چشمم بهش بوده.
‫ولی فکرشم نمی‌کردم بتونه شیرینی احضار کنه!
‫آن‌پن...
‫مفهوم کلی شیرینیش رو می‌فهمم... منم می‌خوام ‫مزه‌ش رو امتحان کنم...
‫ولی نمی‌تونم بدون فکر کردن دخالت کنم... ‫بقیه خداها مسخره‌م می‌کنن...
‫ولی، آن‌پن...
‫این نامردیه!
‫منم می‌خوام!
‫منم! منم می‌خوام!
‫نین‌ریر هستم!
‫چرا شیرینی‌جات دنیای دیگه انقد سریع تموم می‌شن؟
‫هیچ‌وقت کافی نیست...
‫قسمت بعدی: «رشد یهویی پیداش می‌شه»!
‫>->->->آشپزی در دنیایی دیگر با مهارت‌های مسخره‌ی من<-<-<-<
‫قسمت ۵: الهه‌ی باد از شیرینی خوشش میاد
‫تئاتر دنیای دیگه: وعده‌ی دوم
‫قسمت ۶: رشد یهویی پیداش می‌شه
قزل‌آلای بنفش
‫قزل‌آلای بنفش
قزل‌آلای پادشاه
‫ماهی دریاچه‌ای سمی
قزل‌آلای بنفش کبابی با نمک
پادشاه قزل‌آلای کبابی تو فویل
‫مونیر قزل‌آلای پادشاه
‫«اسم»
‫«سن» ۳ روزه
‫«گونه» بچه اسلایم
«لول»
«قدرت»
«جادو»
«حمله»
«دفاع»
«چابکی»
«مهارت‌ها»
‫فنریر، بچه اسلایم
‫سه روز پیش: لول ۱
الآن: لول ۸
کاسه‌ی گوشت اورک با طعم سس میسو
‫«اسم» سویی
‫«سن» ۶ روزه
‫«گونه» بچه اسلایم
«لول»
«قدرت»
«جادو»
«حمله»
«دفاع»
«چابکی»
«مهارت‌ها»
دورایاکی و چای سبز
مجموعه‌ی نون شیرین (آن‌پن، نون‌ خامه‌ای، نون طالبی و شیرقهوه)