‫پس اون دولانه!
‫عجب شهر بزرگیه!
‫از اونجایی که می‌گن شهر دانجنیه،
‫حتماً چیزی داره که ارزش فتح داشته باشه.
‫مشتاقشم.
‫سویی هم می‌خواد تو دانجن پیو پیو کنه.
‫جدی؟
‫ولی اربابت فکر می‌کنه نیازی نیست برین دانجن.
‫دانجن حالـا هیچ.
‫می‌خوای بدی اژدها زمینیه رو قصابی کنن دیگه، نه؟
‫بالأخره می‌تونیم گوشتشو بخوریم.
‫خب، بیاین بریم!
‫آره!
‫چرا صفه؟
‫باید اینطوری صف ببندی و موقع ورود به شهر...
‫یا کارت گیلدت رو نشون بدی یا پول بدی.
‫ما هم باید صف وایسیم؟
‫نمی‌شه کاریش کرد.
‫سریع‌تر نیست از رو دیوارا بپریم؟
‫آره. سریع‌تر دستگیر می‌شیم.
‫اگه نتونیم بریم تو شهر، خبری از قصابی هم نیست.
‫چه رو مخ. ولی نمی‌شه کاریش کرد.
‫ببخشید مزاحم شدیم!
‫اینا آشناهامن! خیال‌تون راحت!
‫آشنا...
‫همچین چیز گنده‌ای، و اون پرنده رو می‌گه؟
‫یه گرگ اعظم و اژدهای کوچیک؟
‫هوی! ماجراجوهایی که اونجان!
‫چرا انقدر سروصدا می‌کنین؟!
‫تو کی هستی؟!
‫چیزه، شنیدم یه گیلدمستر مشهور تو این شهر حضور دارن.
‫بفرمایید. به‌طور رسمی تو گیلد ماجراجویان هم ثبت‌نام کردم.
‫به‌نظر نمیاد تقلبی باشه...
‫صبر کنین.
‫فکر می‌کنم ایشون مهمون من باشن.
‫از اونجایی که آشنای نادری دارن، مطمئنم.
‫ببخشید... اله‌راند-سان شمایی؟
‫درسته.
‫بنده گیلدمستر شهر دولان، اله‌راندم.
‫خوشبختم..
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۱۴: «اژدهای زمینی رو قصابی می‌کنم.» ‫رودولفو بهم خبر داده.
‫خب پس بحث‌مون راحت‌تر پیش می‌ره.
‫خب، بفرما اینجا بشین.
‫می‌گم، این چیه؟
‫این نشیمن‌گاه با چوب آغشته به مانا ساخته شده.
‫شنیدم اژدهایان پیکسی فقط رو همچین درخت‌هایی می‌شینن...
‫ها؟! اوه، پس یعنی این احتمالم هست!
‫عجب اطلاعات با ارزشی...
‫بفرمایید چای.
‫برای شما شهد گل حاوی مانا آوردم.
‫مطمئنم اسناد کتابخونه‌ی سلطنتی ذکر کرده بود...
‫رژیم غذایی اصلی‌شون شامل عهد گل و ماناـه!
‫این یارو چشه؟
‫بگذریم، اژدهای زمینی کجاست؟
‫قراره با گاری تحویلش بدن؟
‫چـ‌ـ ــ چیزه، تو آیتم باکسمه...
‫که اینطور.
‫پس درجا بریم انبار و قصابیش رو شروع کنیم!
‫ا ــ اوگور-کون؟
‫گیلدمستر، عصر با گیلد بازرگانان جلسه دارین.
‫می‌تونیم بذاریمش یه‌روز دیگه...
‫اوگور-کون باید یکم بیشتر به وقت من توجه کنه...
‫نفرمایید.
‫ممنون به‌خاطر من زمان جلسه رو عوض کردین...
‫خیالت راحت.
‫چون نائب گیلد‌مستر خیلی تواناییه!
‫خب، لطفاً اول بذار ببینمش.
‫عمراً فراموشش کنم! ۲۳۸ سال پیش بود.
‫یه جوخه برای نابودی یه اژدها تشکیل داده شد،
‫ولی چون اون‌موقع یه ماجراجوی رنک B ساده بودم، نتونستم شرکت کنم.
‫التماس کردم حدأقل بذارین قصابیش کنم، ولی قبول نکردن!
‫برای همین از جون مایه گذاشتم یه ماجراجوی رنک S بشم،
‫ولی از اون‌روز به بعد، حتی یه‌بارم برای ‫نابودی اژدهایان جوخه‌ای تشکیل نشد.
‫با این‌حال، تسلیم نشدم!
‫الان اژدهای زمینی رو میارم بیرون.
‫روزی یه اژدها به‌دست بیارم...
‫ا ــ این یه اژدهای زمینیه!
‫چقدر بی‌نظیر، واقعاً مظهر خود زمینه!
‫فلس‌هاش به محکمی سنگ‌ان!
‫باورم نمی‌شه می‌تونم تا دلم بخواد توی این اژدها رو ببینم!
‫هرچقدرم تو اسناد با ارزش بگردم،
‫هیچی تجربه‌ی عملی نمی‌شه!
‫اول، باید یه گزارش دقیق ثبت کنم.
‫طول بدن، اجزای درونی، تعداد نیش‌ها، تراز گازهاش،
‫شکل پنجه‌هاش، و شرایط‌شون...
‫تمام این اطلاعات، گنجینه‌ای برای آیندگان می‌شه. ‫زودباش قصابیش کن دیگه.
‫انقدر اذیت نکن.
‫موکوهودا-سان!
‫عا! بــ ــ بله؟
‫اون اژدهای پیکسیت.
‫فهمیدم رژیم غذایی اصلیش شهد گل نیست.
‫معمولاً چی می‌خوره؟
‫ها؟ دورا-چان؟
‫دورا-چان!
‫اسم اون اژدها اینه؟
‫اژدهای پیکسیه، و کوچیکم هست، برای همین بهش می‌گم دورا-چان.
‫غذاش هم...
‫از اونجایی که همیشه باهم غذا می‌خوریم، ‫همه‌چی می‌خوره.
‫فکر نمی‌کنم غذای بخصوصی داشته باشه.
‫ها؟
‫همه‌مون غذایی که می‌پزم رو می‌خوریم.
‫مثلاً گوشت یا سبزیجات.
‫فنریرها گوشت‌خوار، و اسلایم‌ها همه‌چیزخوارن.
‫ولی غیرممکنه یه اژدهای پیکسی...
‫تاحالـا نشنیدم شهد گل بخوریم.
‫عه، جدی؟
‫تقریباً همه‌چی می‌تونیم بخوریم. ولی بیشتر ‫گوشتو دوست داریم.
‫فکرشو می‌کردم.
‫دورا-چان می‌گه همه‌چی می‌تونن بخورن، ولی ‫بیشتر گوشت دوست دارن.
‫ها؟ یعنی چی «دورا-چان می‌گه»؟
‫معمولاً با تلپاتی باهم حرف می‌زنیم.
‫با تلپاتی حرف می‌زنین؟
‫مــ ــ مــ ــ موکوهودا-سان! می‌تونی با اژدهایان حرف بزنی؟!
‫اولین‌باره تو عمر طولانی الفیم درمورد تلپاتی شنیدم!
‫تــ ــ توضیح بده ببینم! ‫ببخشید.
‫درسته گیلدمسترمون وضعش اینه، ولی مهارتش رو تضمین می‌کنم.
‫ولی یکم زمان می‌بره...
‫مشکلی نیست.
‫هوی، بعد از قصابی کل گوشتو بدین ما.
‫فقط گوشتو؟
‫اجزای اژدها، مثل پوست و خونش به‌شدت باارزشه ‫و براش سروکله می‌شکنن.
‫هیچ علاقه‌ای به این چیزا ندارم.
‫در مقایسه با خوشمزگی گوشت اژدها هیچی نیستن.
‫می‌خواین اژدهای زمینی رو بخورین؟!
‫اگه فنریر-ساما میلش می‌کنن، یعنی...
‫می‌خوایم باهم بخوریم.
‫تمنا می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم بذار منم اژدهای زمینی رو بچشم!
‫مشکلی ندارم کل پس‌انداز زندگیمو خرجش کنم! توروخدا!
‫تصمیمش با فله...
‫اسمت اله‌راند بود، نه؟
‫اگه بتونی خوب قصابیش کنی،
‫مشکلی ندارم یه‌ذره بذارم بخوری.
‫واقعاً؟! ممنونم!
‫خیلی ممنونم!
‫«مسافرخانه‌ی شهر دانجنی»
‫خسته شدم...
‫نباید انقدر راحت بهش رو می‌دادم...
‫موکوهودا-سان، تاحالا چه‌ نوع اژدهایانی دیدی؟
‫کِی اژدهای زمینی رو دیدی؟ اولین برداشتت ازش چی بود؟
‫فل-ساما، چطوری حمله کردید؟ مبارزه چقدر طول کشید؟ ‫نظرتون درموردش چیه؟
‫اصلاً اژدهای زمینی برای شما چیه؟
‫دوتامون خسته نباشیم.
‫آخرشم برگشت گفت همین امروز نمی‌تونیم بخوریمش...
‫الـان سوراخ می‌شم...
‫ارباب، گشنمه.
‫معلومه.
‫انقدر خستمه نمی‌تونم غذا هم درست کنم.
‫خب، بعضی‌وقتا اشکالی نداره.
‫بیاین از فروشگاه آنلاین یه‌چی بگیریم.
‫فروشگاه آنلـاین؟ چی چیه؟
‫چی؟! واگیو ندارن؟
‫عا، هوکّایدو فِیر دارن.
‫هوکّایدو چیه؟
‫یه‌جا تو دنیامه که غذاهاش عالی‌ان.
‫امروز قراره از اونجا غذا بگیریم.
‫جدی نمی‌شه بیخیال چنگیز خان شد. ‫یه‌نوع باربیکیوـه که تو هوکّایدو خورده می‌شه.
‫مخصوصاً گوشت مزه‌دارشده‌ش!
‫عه، یه ست دارن که توش ماهیتابه هم هست!
‫یکم سبزیجات خردشده هم بخریم.
‫اون سوغاتیه هم بگیریم!
‫گوشته!
‫می‌خوام گوشت بخورم!
‫سویی هم می‌خواد گوشت بخوره!
‫باشه بابا. یه‌لحظه دندون رو جیگر بذارین.
‫یه ماهیتابه‌ی چنگیز خان آهنی، نه؟
‫باورم نمی‌شه اینم می‌فروشن.
‫اون چیه؟
‫شکلش جالبه.
‫با این سبزیجات حتی خوشمزه‌ترم می‌شه.
‫دوباره علف؟!
‫گفتم بهم گوشت بده!
‫خوشمزگی سبزیجات چنگیز خان رو درک نمی‌کنی.
‫خوب ببین.
‫اول، با روغن ماهیتابه رو داغ می‌کنیم.
‫سبزیجات رو لبه‌هاش می‌ذاریم.
‫و بعد، گوشت رو بهش اضاف می‌کنیم.
‫گوشت رو وسط ماهیتابه می‌ذاری،
‫سس رو اطرافش می‌ریزی و می‌ذاریم جوش بیاد.
‫وقتی سس غل زد، گوشت رو پشت‌رو می‌کنیم.
‫گوشت گوسفند و بره وقتی بیش‌ازحد پخته نشه خوشمزه‌تره.
‫باشه باشه.
‫چنگیز خان گوسفندی و بره!
‫چی شد؟ فقط نصف ظرف گوشت داره که.
‫بخور ببین. گوشتم خوشمزه‌ست، ولی سبزیجاتشم عالیه.
‫من فقط گوشت می‌خوام...
‫مزه‌ی گوشتش چه قویه! چقدر چاشنی داره!
‫این گوشته چقدر ترده! اولین‌باره همچین چیز ‫خوشمزه‌ای می‌خورم!
‫سبزیجاتشم خیلی مزه‌دار و خوشمزه‌ن.
‫مگه نه؟
‫سبزیجاتی که کل روغن گوشتو جذب کرده بی‌نظیره!
‫خب، قابل خوردنه.
‫بازم می‌خوام!
‫باشه.
‫امروز خیلی پر حادثه بود، ولی آخرش همه‌چی خوب پیش رفت.
‫فروشگاه آنلاین جدی نجاتم داد.
‫قبلاً به‌عنوان سوغاتی از اینا بهم دادن،
‫ولی بار اوله خودم می‌خرم‌شون.
‫اون چیه؟
‫یه دسر برای بعد از شام.
‫همیشه دلم می‌خواد بعد از چیزی که مزه‌ی قوی‌ای داره...
‫یه‌چیزی بخورم که یکم شیرینه.
‫بفرما.
‫ارباب، خوشمزه‌ست!
‫واقعاً انقدر خوشمزه‌ست؟
‫منم می‌خوام!
‫عه؟
‫باشه حالا.
‫بیا.
‫بفرما.
‫وقتی گازش می‌زنی، خیلی ترده، ولی بعد تو دهن آب می‌شه!
‫طعم و شیرینیش تو دهن پخش می‌شه!
‫نه، انقدر کوچیک بود که نفهمیدم.
‫یکی دیگه بده.
‫سویی هم می‌خواد!
‫منم همینطور! منم!
‫مثلاً قرار بود مخفیانه ازش لذت ببرم...
‫مگه داریم ارباب از آشناهاش سرپیچی کنه؟!
‫ها؟! برعکس باید باشه!
‫کپه‌شونو که نمی‌ذاشتن.
‫مگه بچه‌این که قهوه خورده؟
‫موکوهودا-ساما، صبح‌تون بخیر.
‫صبح بخیر. اله‌راند-سان و اژدهای زمینی چی شدن؟
‫موکوهودا-سان!
‫من الان به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفتم!
‫کل شب و روز رو صرف اندازه‌گیری، تحلیل و بررسی همه‌چیزش کردم!
‫تو کل عمر الفیم، همچین روز پرباری نداشتم!
‫خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫پس هنوز قصابیو شروع نکرده...
‫بریم سروقت قصابی!
‫اول، باید خون رو خالی کنم.
‫باید تا جای ممکن سطح پوست آسیب نبینه، و سریع تمومش کنم.
‫و از اونجایی که پوست اژدهای زمینی به‌شدت سفته،
‫باید از یه چاقوی ویژه استفاده کنم.
‫برای همین گنجینه‌ی گیلد ماجراجویان‌مون، چاقوی میثریل رو آوردم.
‫شروع می‌کنم!
‫چاقوی گیلد! گنجینه‌مون!
‫براساس اسناد، میثریل باید بتونه پوستشونو ببره...
‫از طرفی، محکمی پوست این اژدهای زمینی بی‌نظیره!
‫عالیه! عه، ولی قصابی چی!
‫عجب! نصف شد.
‫اونو ول کن، قصابی چی می‌شه؟ گوشت چی؟!
‫حدأقلش، باید یه تیغ که قوی‌تر از میثریله جور کنیم.
‫که یعنی...
‫گوشت اژدها...
‫فعلاً قرار نیست قصابی شه...
‫چی؟!
‫این‌همه راه اومدیم از گوشت اژدها لذت ببریم...
‫گیلدمون چاقوی میثریل دیگه‌ای نداره.
‫ها؟ پس باید چیکار کنیم...
‫احتمالاً بشه تو دانجن سنگ معدن میثریل پیدا کرد...
‫پس فقط نیازه تو دانجن سنگ معدنشو پیدا کنیم؟
‫فرصت خوبی برای تخلیه‌ی خودمه!
‫وایسا! وایسا! وایسا!
‫انگار اله‌راند-سان هم خیلی خسته‌ست.
‫چطوره اول استراحت کنیم و نقشه بکشیم.
‫باشه؟
‫نیازی نیست باهام بیای.
‫خودم می‌رم یه توک پا برمی‌دارم میام.
‫نه نه نه!
‫اگه تو دانجن بخوای بزنی به سیم آخر، خیلی تو چشم می‌شی!
‫و اگه تو چشم باشی،
‫نمی‌تونیم هروقت عشق‌مون کشید بریم سفر و چیزای خوشمزه بخوریم!
‫بد می‌شه که.
‫مگه نه؟
‫عه؟ ولی می‌خواد پیو پیو کنه...
‫بمونه برای سری بعد.
‫راستی! داره وقت غذا می‌شه!
‫بیاین غذا بخوریم!
‫یه‌چیز ساده، سریع، خوشمزه و مقوی.
‫اول، یکم گوشت اورک نازک رو سرخ می‌کنیم و بهش ‫سبزیجات اضاف می‌کنیم.
‫می‌تونیم از سبزیجات اضافه‌ی چنگیز خان استفاده کنیم. ‫یه تیر و دو نشون!
‫بعد، اینو اضاف می‌کنیم!
‫درحالت عادی، بهتره یکم بیشتر تو سس خیس بخوره،
‫ولی امروز می‌خوایم نسخه‌ی سریعش رو بخوریم.
‫بعد یکم خمیر سیر و روغن کنجد می‌ریزیم.
‫با وجود اون‌همه علفی که توشه، بوی خوبی داره.
‫سیر و روغن کنجد خود عدالتن!
‫کلش رو می‌ریزیم رو یه کاسه برنج، و ‫کاسه‌ی کیمچی اورک‌مون آماده‌ست!
‫به‌علاوه، تخم‌مرغ عسلی هم می‌ذاریم روش!
‫خب دیگه.
‫ایتاداکیماس!
‫هوم! بو و مزه‌ش عالیه!
‫تخم‌مرغه آب شد،‌ خیلی خوبه!
‫با این برنجه خیلی عالی شده!
‫یه‌طوری تونستم حواس‌شونو از دانجن پرت کنم.
‫ولی با این‌حال، باید قصابیو یه‌کاری کنیم...
‫دیگه تحملشو ندارم!
‫ولی اگه اونا بفهمن که بی‌فایده می‌شه.
‫می‌فهمم چه حسی دارین...
‫بچه‌ها، آروم باشین.
‫مشکل اینه که پیشکش نداریم!
‫ای خدا! از دست این دگرجهانی!
‫فکرشو می‌کردم.
‫پس جریان اینه.
‫چــ‌ ــ چرا اینا اینجان؟!
‫فکر کردین می‌تونین دورمون بزنین؟
‫بقیه رو مجبور می‌کنین بهتون پیشکش بدن؟
‫چقدر بی‌ادبی. برای تشکر بابت نعمت‌هامونه.
‫یه‌طوری حرف نزن انگار آدم بده‌ایم.
‫آدم که نیستیم. ایزدیم.
‫می‌گم، خدایان عزیز؟
‫می‌شه دعواهاتون بین خودتون بمونه...؟
‫یه لحظه وایسا.
‫من خدای آهنگری، هپایستوس‌ام!
‫و منم خدای جنگ، واهاگان‌ام!
‫خدای آهنگری و جنگ، نه؟ چقدر خشن...
‫می‌گم، می‌خواستم یه‌چیزی بپرسم...
‫درمورد چاقوی میثریله؟
‫بله. اینطوری بحث ساده‌تر می‌شه!
‫نمی‌تونید دانشی چیزی بهم بدید؟
‫با نعمت من، کسی که به آهنگری سلطه می‌کنه،
‫می‌تونی با سنگ معدن میثریل چاقوی با کیفیت‌تری بسازی.
‫الحق که خدای آهنگری‌اید!
‫هرچند، اگه بخوام نعمتم رو ببخشم...
‫خب، در ازاش یکی دوتا کوزه شراب پیشکش می‌خوام.
‫شنیدم می‌تونی از یه دنیای دیگه چیزمیز جور کنی.
‫پس از اول هدف‌شون همین بود.
‫با اینکه خدایین، دارین درخواست معامله می‌دین؟!
‫نینریر-چان، تو که نباید اینو بگی.
‫بذار نعمت‌مو درجا بهت بدم.
‫هم؟ انگار استعداد آهنگری نداری.
‫اونی که کنارته...
‫کنارم؟ ها.
‫انگار خوب پتانسیلی داره.
‫منو یادت نره! به‌جاش نعمت‌مو بهت می‌دم.
‫نه نه. نیازی به استعداد تو جنگ ندارم!
‫مگه نمی‌خواین برین دانجن؟
‫چیزه، خب...
‫بیخیال بابا. پس نعمت‌مو به کی بدم؟
‫چیزه...
‫عا!
‫لطفاً به فل و دورا-چان بدیدش!
‫خیلی‌خب.
‫خب، نعمت‌مو بپذیرین!
‫خیلی‌وقته آن‌پان نخوردم!
‫گفت این شامپوـه محصول جدیده!
‫الکل خداست!
‫خوشحالم.
‫عا!
‫یه‌مدت پیشکش‌ها رو فراموش کرده بودی، نه؟
‫حواست باشه دیگه تکرار نشه!
‫بله بله. شرمنده.
‫بازم نعمت‌هامون زیاد شد.
‫البته فقط برای فل، سویی و دورا-چان.
‫حالا که سروکله‌ی یه‌سری خدای مرد هم پیدا شده، ‫باید پیشکش بیشتری آماده کنم.
‫عا، انگار سویی اسکیل آهنگری داره.
‫همین که میثریل گیرمون اومد باید امتحانش کنیم.
‫پاک فراموشت شده ها.
‫ها؟
‫از اون‌سری که مارمولک میثریلی رو شکار کردیم هنوز داریم.
‫عه!
‫وایسا!
‫فل-سان، جریان چیه؟
‫می‌دونستی سنگ معدنی داریم، ولی باز می‌خواستی بری دانجن؟
‫بحثش جداست.
‫یه‌طوری حرف نزن انگار بحثش جداست!
‫سویی-چان، می‌تونی اینا رو مثل چاقوی اله‌راند-سان قبل از شکستنش بکنی؟
‫هومم، سویی تلـاششو می‌کنه!
‫بفرما.
‫سویی چه خفنی!
‫یه چاقوی میثریل پلاس‌ـه!
‫دیگه نیاز نیست بریم دانجن!
‫چی؟! گفتم بحثش جداست!
‫وقتی می‌گم نمی‌ریم یعنی نمی‌ریم!
‫اگه بگم می‌ریم یعنی می‌ریم!
‫نمی‌ریم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تئاتر دنیای دیگه: وعده‌ی دوم
‫اوه، چه خفن بود! ‫نعمت آهنگری‌ای که سویی گرفت رو می‌فهمم،
‫ولی نعمت جنگ فل و دورا-چان چیه؟
‫ببینم، تقویت مبارزه‌؟
‫تمام آمار حین مبارزه ۵۰٪ افزایش پیدا می‌کنن.
‫و مقداری پرخاشگر می‌شن؟
‫نه که الان خیلی ضعیفن؟!
‫می‌خواین قوی‌تر شین که چی؟!