‫چه‌خبر شده؟
‫چی شده؟
‫بیخیال. یه خروجیه؟
‫ها؟ چیزه...
‫شما کی هستین؟ از کجا اومدین؟
‫از کجا اومدیم؟
‫معلومه، از طبقه‌ی آخر دانجن اومدیم.
‫طبقه‌ی آخر؟ پس یعنی...
‫دانجن رو فتح کردیم.
‫عه! لو دادی...
‫چطوری؟!
‫چه‌جور هیولاهایی اونجا بود؟! ‫چطور بود؟!
‫آیتمی چیزی دراپ نشد؟!
‫دورا-چان!
‫خسته نباشید!
‫می‌دونستم شماها از پسش بر میاین!
‫ها؟
‫خب خب. اول باید بریم گیلد ماجراجویان.
‫ها؟ وایسا! ‫تا وقتی که گزارش رو تحویل ندی اکتشافت تکمیل نمی‌شه!
‫صحیح!
‫به به دورا-چان! باورم نمی‌شه تو تلاش اول از پسش بر اومدی!
‫فل و سویی هم همینطور...
‫خیلی نگرانت بودم دورا-چان!
‫نمی‌دونه چندبار کم مونده بود بیام دنبالت!
‫اون به کنار...
‫حتماً می‌خواین ببینین تو دانجن چیا پیدا کردیم.
‫اون مهم نیست. می‌خوام سریع‌تر گوشت بخورم و استراحت کنم.
‫یکم صبر کن. درهرصورت می‌خوایم آیتما رو بهشون بفروشیم.
‫یه‌عالمه دراپ و گنج پیدا کردیم.
‫واقعاً علاقه‌ی چندانی به جواهر اینا ندارم...
‫برای مثال این، یه صندوقچه‌ی جواهرات میمیک...
‫میمیک؟!
‫صندوقچه‌ی جواهرات یه میمیک خیلی کمیابه ها!
‫باید حسابی ارزیابی‌شون کنیم!
‫با توجه به این واکنش‌شون، بهتره شمشیر جادوییه رو مخفی نگه دارم.
‫خب، لطفاً درمورد تک تک طبقات گزارش بده.
‫گیلدمستر، حتماً خیلی خسته‌ان.
‫بهتره برای امروز تمومش کنیم.
‫راست می‌گی.
‫نجات‌مون داد!
‫خب پس...
‫پس بذار یه‌سوال دیگه بپرسم!
‫گیلدمستر!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۱۸: «فروشگاه آنلاین لول‌آپ شد.»
‫حالا که به‌سلامت از دانجن خارج شدیم، حموم و خوردن ‫شیر قهوه‌ی بعدش خیلی می‌چسبه!
‫آره. باورم نمی‌شه شیر با طعم میوه انقدر خوبه!
‫خستگی اون گفتگوی طولانی رو از تنت در میاره.
‫این شیر میوه‌ایه رو همیشه می‌تونم بخورم!
‫سویی هم.
‫شیر با حموم شیر می‌شه،
‫و حموم بدون شیر نمی‌شه. مگه نه، فل؟
‫نه، حموم برام مهم نیست.
‫همون شیر کافیه.
‫خدایا!
‫اگه هر چندوقت‌ یه‌بار نری حموم،
‫نه تنها ظاهرت زشت می‌شه، عین حیوونا هم بو می‌گیری!
‫چی؟!
‫چطور جرئت می‌کنی بهم بگی زشت و بو گندو!
‫سویی هم عموی ابریشمی و نرم رو بیشتر دوست داره.
‫چـــــــــی؟!
‫منم حس می‌کردم پوستم خشک و زبر شده،
‫ولی الــان حسابی نرم شده!
‫دیدی؟ تو هم باید جای کله‌شق بازی در آوردن بیشتر بری حموم!
‫یه گریه‌ی عجیب شنیدم.
‫ببین چطور بحثو عوض می‌کنه.
‫نه. منم شنیدم.
‫عه؟
‫ایریس، تو قبل از من فرار کن!
‫نه! می‌خوام با هم باشیم!
‫ایریس!
‫سویی! دورا-چان!
‫بسپرش به خودمون!
‫هوی شما دوتا!
‫خوبین؟
‫حساب اورکا رو رسیدیم، دیگه در امانین.
‫آسیب ندیدین؟
‫خیال‌تون راحت، گاز نمی‌گیره.
‫جدی چیزی نیست! یه‌طور هاپوی خیلی گنده‌ست!
‫هاپو؟
‫چرا این کلمه انقدر رو اعصابمه؟
‫اسماتون چیه؟
‫اهل کجایین؟
‫من داریل‌ام. اینم خواهر کوچیک‌ترمه...
‫ایریس‌ام.
‫از دولان اومدیم.
‫از دولان؟ برای بزرگ‌سالا از شهر تا اینجا پیاده سه‌ساعت طول می‌کشه.
‫آدم بزرگی باهاتون نیست؟
‫چیزه، نکنه وضعیت پیچیده‌ایه؟
‫اگه اون اورکه رو بدی بهمون بهت می‌گم.
‫اشکالی نداره، ولی می‌تونین ببرینش؟
‫یه آیتم باکس دارم.
‫عه! کم پیش میادا، نه؟
‫عا! چیزه! چطوره اول برام تعریف کنین؟
‫البته، اورکه رو بهتون می‌دم.
‫سه‌تایی با مامان‌مون تو دولان زندگی می‌کنیم.
‫بابام یه ماجراجوئه و با دوستاش رفت تو دانجن.
‫ولی...
‫دیگه برنگشت.
‫از اون‌موقع، سه‌تایی یه‌طوری گذروندیم،
‫ولی چندوقت پیش مامانم مریض شد و از پا در اومد.
‫الان حالش چطوره؟
‫کشیش معبد معاینه‌ش کرد، و حتی جادوی ‫درمانی هم روش انجام داد.
‫جادوی درمانی...
‫آره. یکم حالش بهتر شد، ولی دوباره مریض شد.
‫همچین بیماری وخیمی رو نمی‌تونم درمان کنم.
‫یه کشیش رتبه‌بالا از پایتخت سلطنتی احتمالاً بتونه کاری کنه. یا شاید...
‫ولی برای اینکه یه کشیش از پایتخت بیاریم کلی پول نیاز داریم،
‫برای همین مجبور بودیم پول در بیاریم.
‫جمع‌آوری گیاهان دارویی کاریه که حتی ما هم از پسش بر میایم...
‫که اینطور...
‫اونی-چان، اورکا چقدر می‌ارزن؟
‫با این می‌تونیم یه کشیش بیاریم؟
‫آره! مطمئنم می‌تونیم درجا یکی‌شونو خبر کنیم!
‫واقعاً؟!
‫اورکا هیولاهای رایجی‌ان.
‫یه‌دونه کافی نیست...
‫مامانی بهتر می‌شه؟ ‫ولی چیکار می‌تونم بکنم؟
‫آره! مطمئنم!
‫الان که خیالم راحت شد، شکمم صداش در اومد.
‫آره. منم گشنه‌ شده‌م.
‫منم می‌خوام یه‌چی بخورم!
‫سویی هم!
‫از دست شما...
‫خب، چطوره همه‌ با هم یه‌چی بخوریم؟ مهمون من.
‫ما هم کمک می‌کنیم!
‫مشکلی نیست. با دورا-چان و سویی بازی کنین.
‫باشه!
‫عجب بچه‌های خوبی‌ان.
‫از اونجایی که مهمون داریم، یه‌چی درست می‌کنم حسابی سیرشون کنه.
‫پیازh رو حلقه‌ای می‌بریم و دو طرف‌شون رو تا حدی ‫سرخ می‌کنیم که قهوه‌ای شن.
‫اینطوری، شیرین‌تر می‌شن و حتی بچه‌ها هم می‌تونن بخورنش.
‫گوشت کوکاتوریس رو از سمت پوستش سرخ می‌کنیم.
‫بعد با روغنی که از پوست‌شون بیرون اومده اون‌طرفشونو ‫سرخ می‌کنیم و روغن اضافه هم پاک می‌کنیم!
‫یکم سس تریاکی اضاف می‌کنیم...
‫بعد می‌ریزیمش رو گوشت تا وقتی که برق بزنه، ‫اون‌موقع غذای اصلی‌مون آماده‌ست!
‫ای وای.
‫نیمرو فراموش نشه.
‫بهتره انقدری سرخ‌شون کنیم که یکم سفت بشن.
‫رو نون سیاه کاهو، تریاکی و پنیر چدار می‌ذاریم.
‫بعد پیاز، گوجه و نیمرو رو اضاف می‌کنیم روش.
‫و در آخر...
‫بفرما!
‫برگر تسوکیمی تریاکی کوکاتوریس!
‫عجب! ‫عالیه!
‫چه خوشمزه‌ست! خوشمزه‌ست!
‫شیرین و شوره! کلی مزه داره!
‫نوشیدنی می‌خواین؟
‫آره!
‫منم!
‫باشه باشه. هرچقدر می‌خواین بخورین.
‫سهم ما کو؟
‫می‌دونم. مال شما اینوره.
‫مطمئنم با این حجم دیگه حرفی ندارین بزنین!
‫به به!
‫ایول!
‫چه عالی!
‫مــ ــ می‌گم...
‫عمو! خیلی ممنون!
‫منو... به چشم عمو می‌بینن؟
‫با این چشمای معصوم دارن ازم تشکر می‌کنن،
‫ولی تنها چیزی که تو مغزمه اینه که منو عمو می‌بینن...
‫ببین تو هم آخرش عمو شدی.
‫حــ ــ حرف نزن عمو فل!
‫مامانی...
‫همچین بچه‌های کوچیکی مجبورن یه‌عالمه پول در بیارن...
‫تا خرج درمان مادرشون رو بدن؟
‫حتی با اینکه همینطوری هم زندگی‌شون سخته...
‫منتظر بمون...
‫اگه می‌شه می‌خوام کمک‌شون کنم!
‫با این‌حال، حتی نمی‌دونم مریضیش چیه.
‫گفتن انقدر حالش بده که نمی‌تونه رو پاش وایسه...
‫پوشنای رده‌بالای سویی هستن، ولی...
‫با پوشن نمی‌شه بیماری رو درمان کرد.
‫جدی؟
‫داروی درمان بیماری معلومه چیه دیگه. اکسیر.
‫اکسیر؟
‫می‌گن خوردن اکسیر باعث درمان تمام بیماری‌ها و حتی جاودانگی می‌شه.
‫وایسا ببینم! عمراً‌ همچین داروی تخیلی‌ای وجود داشته باشه...
‫الان که بهش فکر می‌کنم...
‫خون اژدهای زمینی یکی از مواد اولیه‌ی اکسیره و ‫به‌عنوان نوعی داروی همه‌کاره شناخته می‌شه.
‫از اونجایی که اله‌راند-سان اونو گفت، پس وجود داره!
‫ارزش امتحان کردن داره!
خون اژدهای زمینی کبد اژدهای زمینی
‫سویی-چان، با این دوتا می‌تونی دارویی بسازی که رو بیماری هم جواب می‌ده؟
‫سویی نمی‌دونه بتونه یا نه، ولی امتحان می‌کنه!
‫روت حساب کردما!
‫در همین‌ حین، یه‌چی درست می‌کنم مادرشون بتونه بخوره.
‫باید یه‌چیز مقوی درست کنم که هم برای آدم بزرگا و بچه‌ها خوشمزه‌ باشه...
‫فهمیدم!
‫از بیکن، پیاز، هویج و بروکلی استفاده می‌کنیم.
‫همه‌شون رو جوری می‌بریم که راحت بشه خوردشون.
‫تفت‌شون می‌دیم تا مغزپخت بشن.
‫بعد یه‌عالمه آب و آب‌گوشت اضاف می‌کنیم،
‫می‌ذاریم کم کم قل بخوره تا سبزیجاتش نرم شن.
‫و در آخر بروکلی اضاف می‌کنیم.
‫همینطوری هم خوشمزه‌ست، ولی این‌بار یکم شیر سویا هم اضاف می‌کنم.
‫ممکنه اگه قل بخوره بِبُره،
‫برای همین باید حواسم به دماش باشه.
‫سوپ شیر سویای پرملات آماده‌ست!
‫سوپ همینطوری کلی مقویه، و به‌خاطر مواد جوشیدش هم حسابی چاشنی داره.
‫بچه‌ها هم می‌تونن راحت تیکه‌هاشو بخورن!
‫ارباب! سویی هم کارش تموم شد!
‫به همین زودی؟!
‫بفرما!
‫یکم قرمزتر از پوشن معمولیه.
‫این می‌تونه بیماریو درمان کنه؟
‫بذار ببینم.
‫اکسیر مخصوص سویی ‫(نسخه‌ی ضعیف‌شده) ‫تمام بیماری‌ها رو درمان می‌کنه ‫چون نسخه‌ی ضعیف‌شده‌ست، ‫طول عمر رو افزایش نمی‌ده.
‫هـــــــــــا؟!
‫جــ ــ جدی جدی اکسیر درست کردی!
‫چطوره؟
‫سویی، واقعاً‌ خیلی عالی‌ای! عجب بچه‌ی خوبی!
‫هوی. تا کی قراره بچه‌داری کنم؟ خورشید داره غروب می‌کنه.
‫ببخشید. ببخشید.
‫داریل. ایریس. ببخشید بیدارتون کردم.
‫بیاین برگردیم دولان.
‫عمو فل تا شهر می‌برتمون، بشینین رو کمرش.
‫محکم بچسبین.
‫سعی کن آروم بری.
‫می‌دونم.
‫دوتاتون خسته نباشین.
‫عالی بود!
‫بــــــــوم از جنگل و دشتا رد شدیم!
‫داریل، باید اورکت رو هم بهت پس بدم.
‫عا راستی! اورکه!
‫باید ببریم گیلد ماجراجویان بابتش پول بگیریم!
‫کشیش زودی میاد؟
‫حتماً بهش می‌گیم مامانی رو درمان کنه!
‫راستش راجع به اون. «داداش»ـتون تو آیتم‌ باکسش یکم گشت.
‫ببینین چی پیدا کردم! یه دارو برای درمان بیماری مادرتون!
‫دارو؟!
‫جدی؟! مامانی بهتر می‌شه؟!
‫آره، ولی...
‫نمی‌تونم مفتی بدمش.
‫«داداش‌»ـتون هم ماجراجوئه هم تاجر.
‫این دارو هم یکی از محصولاتمه.
‫پس این یه معامله‌ست، بین «داداش‌»ـتون و شما. فهمیدین؟
‫آ ــ آره...
‫قیمتش چقدره؟
‫راستش، زیاد ازشون نمونده...
‫از اونجایی که یه داروی به‌شدت کمیابه...
‫چطوره به ازای یه‌دونه اورک بدمش بهتون؟
‫باشه! حتماً!
‫عالی شد! معالمه تکمیل شد!
‫ایول!
‫خب پس، بفرمایین داروتون.
‫و اینم هدیه‌ست.
‫با هم بخورینش.
‫عه! عجب سوپ خوشمزه‌ای!
‫با این مامانی خوب می‌شه؟
‫آره. مطمئنم خوب می‌شه.
‫عمو، ممنونیم!
‫اینو من باید بگم معامله‌ی خوبی بود.
‫عمو! می‌گم! بابام یه ماجراجو بود،
‫ولی من بزرگ شدم تاجر می‌شم!
‫از آیتم باکسم استفاده می‌کنم و یکی از تاجرای این شهر می‌شم!
‫یه‌روزی، مغازه‌ی خودمو می‌زنم و مثل تو معامله‌های خوب جوش می‌دم، عمو!
‫قول می‌دم!
‫باش، حسابی تشویقت می‌کنم.
‫حسابی تلاش‌تونو بکنین!
‫ممنونیم، عمو! هاپو اینا، شما هم همینطور!
‫بای بای!
‫عجب بچه‌های خوبی بودن.
‫به سویی گفتن بامزه!
‫سویی ببین چه محبوبی!
‫راستی.
‫از اونجایی که دانجنو فتح کردیم، همه‌مون لول‌آپ نشدیم؟
‫اول فل رو ببینیم.
‫ها؟ لول ۹۲۱؟
‫حس می‌کنم از آخرین‌بار که ارزیابیت کردم یه ده‌تایی رفتی بالا.
‫دورا-چان شده ۱۶۰.
‫مطمئنم ۱۲۸ یا ۱۲۹ بودی. عالیه.
‫حس می‌کنم سویی بیشتر از همه ‫پتانسیل رشد کردن داره...
‫لول ۸۸؟! لولت چهار برابر شد؟!
‫سرعت لول‌آپ سویی عجب چیزیه!
‫ایول! سویی قویه!
‫قدرت و دفاعم هر دوتاشون از ۱۰ هزار رد شدن.
‫مگه دژ جنگی‌ای؟
‫منم از قبل سریع‌تر شدم!
‫همه یه‌عالمه پیشرفت کردن، مطمئنم منم...
‫مطمئنم منم...
‫با هم رفتیم طبقه‌ی آخر.
‫نمی‌شه یکم اُمید داشته باشم؟
‫این چیه؟ جلوی اسکیلم نوشته +۱؟
‫این قبلاً نبود، نه؟
‫«بخش زیرمجموعه‌ی فروشگاه آنلاین باز شد. ‫لطفاً از بین گزینه‌های زیر انتخاب کنید.»
‫چی شد؟! زیرمجموعه‌ی فروشگاه آنلاین باز شد؟
‫زیرمجموعه؟ یعنی باید یکیو انتخاب کنم؟
‫چرا تنهایی داری سروصدا می‌کنی؟
‫نه، خودمم نمی‌فهمم.
‫انگار اسکیلم یه زیرمجموعه‌ی جدید، یا درواقع قدرت جدید گرفته.
‫عجب!
‫این همونیه که ظهر خوردیم توش یه‌عالمه گوشت داشت. ‫همینو انتخاب کن.
‫به‌نظر سویی این‌یکی خوشگله بهتره.
‫خب، پس این‌یکی رو انتخاب می‌کنم!
‫ایول!
‫انقدر نظر من برات ناچیزه؟!
‫یکم زیادی سویی رو لوس نمی‌کنی؟
‫بیخیال. شما هم شیرینی دوست دارین، نه؟
‫به‌چشم جایزه‌ی فتح دانجن ببینین‌شون.
‫اینا شیرینی‌ان؟
‫از جواهرات دانجن هم خفن‌ترن!
‫سویی هم می‌خواد ببینه!
‫چی بخریم؟
‫وقتی اسم قنادی‌های حرفه‌ای میاد...
‫همینه! جعبه‌ی بخر و ببرشون!
‫همینکه با خودت فکر می‌کنی تو این جعبه کیک هست، ‫باعث می‌شه مسیر برگشتت به خونه لذت‌بخش‌تر بشه.
‫یه جعبه‌ست دیگه. زودباش بازش کن.
‫باشه بابا.
‫بفرما!
‫ا ــ اینا خوردنی‌ان؟
‫چه خوشگلن!
‫نه؟
‫بیاین برش‌شون بدیم تا بتونین از همه‌شون بخورین.
‫کلشو می‌تونم تو یه گاز بخورم.
‫نکن.
‫خب، بفرمایین!
‫خیلی... شیرینه!
‫اینا میوه‌ان؟! غیرممکنه! چه شیرینه!
‫به‌هرحال کل شرکت روش کار کردن.
‫آره. پف پفیه، و اون قسمتای سفید وسطش که تو ‫دهن آب می‌شه خیلی خوشمزه‌ست.
‫سویی یه‌عالمه جا داره!
‫عا، پودینگ هم خوشمزه‌ستا.
‫پودینگ؟
‫اینطوری می‌کنی، بعد اینطوری...
‫یه‌طورایی شبیه خودته.
‫می‌لرزه.
‫خب، منم یکم از این می‌خورم.
‫کیک پف پفی با خامه‌ی نرمش که تو دهن آب می‌شه.
‫به‌همراه قهوه‌ی سیاه.
‫دوباره داری آب سیاه تلخه رو می‌خوری.
‫این بو و تلخیش خوبش می‌کنه.
‫ارباب.
‫این چیز ژله‌ایه خیلی خوشمزه‌ست!
‫بازم می‌خوام!
‫سویی هم بازم می‌خواد!
‫بهتره درجا زیاد نخورین.
‫ولی اونقدر خوشمزه بود؟
‫آره!
‫ها؟ حس می‌کنم یه‌چی یادم رفته...
‫آره رفته!
‫یادت رفته!
‫پیشکشامون! پیشکش!
‫کیک می‌خوام... ‫پیشکش!
‫الکل‌مون ته کشید!
‫زیبایی استراحت سرش نمی‌شه!
‫نمی‌دونستم صبر کردن انقدر دردناکه!
‫یه وحی الهی نازل کنیم؟ ها؟
‫عا! راستی!
‫اگه یکم زودتر متوجه زیرمجموعه می‌شدم،
‫می‌تونستم به داریل و ایریس کیک بدم. بد شدا.
‫مشکل این نیست!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تئاتر دنیای دیگه: وعده‌ی دوم
‫خیلی حالم خوب شده.
‫یکمم گشنه‌م شده.
‫جدی؟! سوپ داریم!
‫بفرما!
‫چه بوش خوبه!
‫امروز بعد اینکه یه معامله‌ی خوب کردیم این گیرمون اومد!
‫عه‌وا!
‫چقدر خوشمزه‌ست!
‫داروی عمو واقعاً‌ عجب چیزی بود.
‫مخفیانه لطف کرد بهمون دادش.
‫به‌خاطر عمو هم که شده، به کسی نمی‌گم.
‫حسابی کار می‌کنم تا یه‌روز براش جبران کنم!