‫ناهار امروزمون چیه؟
‫بذار اول صبحونه‌ت هضم شه.
‫ایرادش چیه بخوام جلو جلو برنامه‌ریزی کنم.
‫ای کاش به فکر آشپز بدبختم باشی.
‫بعضی‌وقتا دلم می‌خواد یکم استراحت کنم.
‫یعنی تا استراحتت تموم نشه خبری از غذا نیست؟!
‫می‌خوام غذاهای ارباب رو بخورم.
‫غذا درست می‌کنم. ولی اگه کل روز فقط آشپزی کنم خسته می‌شم.
‫بعضی‌وقتا می‌خوام یکم شل بگیرم.
‫اینو می‌گی، ولی غذاهای تو رو فقط خودت می‌تونی بپزی.
‫اینم هست...
‫ها؟ نخیر اینطورم نیست.
‫دارم می‌گم بعضی‌وقتا می‌خوام یه‌چیز ساده بپزم، ‫یا مثلاً باربیکیو پارتی بگیرم.
‫باربیکیو؟ منظورت همون گوشت سیخیه‌ست که اون‌سری خوردیم؟
‫گوشت کبابی و سبزیجاتم داره.
‫تازه می‌تونیم یاکیسوبا هم درست کنیم.
‫زودباش.
‫ها؟
‫سبزیجات برام مهم نیست، ولی گوشت کبابی رو قبول می‌کنم!
‫ولی خب، خود گریلش رو نداریم که.
‫یعنی می‌تونم از یه آهنگر بخوام برام سفارشی بسازه؟
‫گمشو ببینم!
‫کارگاه ما کارش همچین چیزایی نیست!
‫ما اسلحه‌سازا رو چی فرض کردی؟! احمق!
‫ببخشید!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۲۰: «آیا آهنگران رویای باربیکیو دارن؟»
‫به‌هرحال دولان به‌عنوان شهر دانجنی معروفه.
‫آهنگرای شهر به خودشون افتخار می‌کنن سلاح‌هایی که می‌سازن...
‫برای مبارزه با هیولاها استفاده می‌شن.
‫برای همین نمی‌خوان چیزای مسخره‌ای مثل وسایل آشپزی بسازن؟
‫بیشتر آهنگریا دست دورفاست، و دورفا هم ‫یه اخلاق صنعتگری دارن.
‫کارشون بی‌نظیره، ولی کله‌شقن و خیلی زود از کوره در می‌رن.
‫و بیشترشون هم خوره‌ی شراب‌ان.
‫اگه شراب خوبی گیرشون بیاد،
‫معمولاً از زیر کار در می‌رن، که خب مشکل بزرگیه.
‫عا، شراب...
‫آره.
‫جای پول، اگه بهشون شراب بدی...
‫راحت‌تر می‌تونی بشینی باهاشون حرف بزنی.
‫این پول اشیاء اضافه‌ی دراپ‌شده تو دانجنه که خریدیم.
‫لطفاً چکش کن.
‫باش.
‫ببخشید، ناهارمون برنج و گوشت وایورن‌ـه.
‫من عاشق اینم!
‫سویی هم!
‫اینجور غذاها خوشمزه‌ترینن.
‫خب، وقتشه برم تو فروشگاه آنلاین بگردم.
‫احتمالاً بهتره یه‌چی بگیرم که درصد الکلش بالا باشه...
‫پس، احتمالاً ویسکی بهترین گزینه‌ست.
‫شنیدم ویسکی ملی این چندوقته خیلی محبوبه،
‫و های‌بال هم مود شده. ‫معمولاً ترکیب نوشابه و ویسکی
‫بذار ببینم.
‫«قدرت رو ۲٪ به‌مدت ۵ دقیقه کاهش می‌ده،
‫و جادو رو ۲٪ به‌مدت ۵ دقیقه افزایش می‌ده.»
‫اون چیه؟ آب قهوه‌ای؟
‫سویی، اینو نمی‌تونی بخوری. شرابه.
‫شراب؟
‫خب، حالا که سلاح مخفیم آماده شد، وقتشه دوباره امتحان کنیم.
‫ببخشید.
‫چیه؟
‫ببخشید، می‌خواستم یه سفارش بدم.
‫باش. چه سلاحی می‌خوای؟
‫شمشیر؟ تبر؟ یا نکنه نیزه؟
‫نه، سلاح نیست، یه‌چیزی برای آشپزیه...
‫می‌شه حدأقل به حرفم گوش بدین؟
‫اندازه‌ش باید انقدر باشه، و زیرش یه کشو داشته باشه ‫که بشه توش زغال داغ گذاشت.
‫توری بالایی رو هم بشه راحت در آورد که زغال‌ها رو جابه‌جا ‫کنم یا جاش یه سینی آهنی بذارم.
‫برو بیرون بابا.
‫شانس آوردی گیر من افتادی.
‫اگه استادکار دیگه‌ای بود، می‌کشید زیرت.
‫همین الانشم چندجا دعوام کردن.
‫پس می‌فهمی دیگه.
‫بیخیالش شو برو خونه‌ت.
‫می‌شه یکم دیگه گوش بدین؟
‫راه نداره.
‫استاد، از شراب خوشتون میاد؟
‫راستش، با خودم یه‌چیزی آوردم.
‫این یه‌نوع الکل خیلی نادره،
‫ولی گفتم شاید به ذائقه‌تون خوش بیاد...
‫چه رایحه‌ای!
‫بوی شیرین میوه رو می‌ده، و رایحه‌ی‌ آتیش هم داره.
‫و همه‌ش هیچ...
‫این رنگ غلیط کهربایی...
‫خوشمزه‌ست!
‫این دیگه چه شرابیه؟!
‫اولین‌باره همچین شراب خوشمزه‌ای می‌خورم!
‫انگار سلاح مخفی ضد دورفم خوب کار کرد.
‫این شراب تو یه کشور جزیره‌ای دور افتاده درست شده،
‫برای همین کم پیش بیاد بهش بر بخورین.
‫اگه سفارشم رو قبول کنین،
‫می‌تونم به‌علاوه‌ی دستمزد سفارش،
‫بهتون پنج‌تا بطری از این شراب بدم.
‫بکنش ده‌تا!‍ ده‌تا به‌علاوه‌ی دستمزد اصلی!
‫متوجه شدم!
‫خب پس، این‌یکی برای تشکره.
‫حله! معامله جوش خورد.
‫کی فکرشو می‌کرد همچین شراب خوبی وجود داشته باشه؟!
‫درمورد زمان تحویلش...
‫چقدر طول می‌کشه آماده شه؟
‫بذار فکر کنم. سه‌روز دیگه بیا.
‫هزینه‌ش، از جمله مواد اولیه‌ش، می‌شه ۳۵۰ سکه‌ی طلا.
‫چشم!
‫اسم من آلش‌ـه!
‫شرابو یادت نره!
‫پس شراب مهم‌تر از پولشه؟
‫جدی از ته دل عاشق شرابن.
‫بیشتر خدایان هم عاشق شراب‌ان...
‫شراب...
‫پیشکشا!
‫ای وای. آخرین‌بار کی بود پیشکش دادم؟
‫عزیزان، صدامو می‌شنوین؟
‫اونی که نمی‌شنوه تویی!
‫تا کی‌ می‌خوای پیشکشت رو پشت گوش بندازی؟!
‫مجازات الهی...
‫ایده‌ی خوبیه. بهتره یه‌تیکه سنگ ببندیم بهش تا نتونه تکون بخوره.
‫توروخدا انقدر سرسری از این حرفای ترسناک نزنید!
‫منم می‌دونم کارم بد بود.
‫پس نباید فراموش می‌کردی!
‫بهونه نیار!
‫درسته! درسته!
‫ببخشید، اگه همه‌تون با هم حرف بزنید هیچی نمی‌فهمم.
‫لطفاً یکی یکی حرف بزنید.
‫اول من!
‫عوضی! ا ــ ا ــ اون زیرمجموعه چیه؟!
‫عجب مغازه‌ی رویایی‌ای! زودباش کیک بده بیاد!
‫یکی از همه‌ش می‌خوام!
‫بعدی منم! خدای آهنگری، هپایستوس‌.
‫رو اون دورفه یه نعمت یک‌بار مصرف اعمال کردم.
‫فهمیدی دیگه، نه؟
‫خودتو می‌زنی به اون راه؟ عجب آدم مکاری.
‫می‌دونم وقتی لولت بره بالا می‌تونی زیرمجموعه انتخاب کنی.
‫و بالأخره یه شراب‌فروشی هم بین زیرمجموعه‌هات پیداش می‌شه، نه؟
‫آره. احتمالش بالاست.
‫جای خرید آبجوهای فروشگاه آنلاین،
‫اونطوری کلی انتخاب دیگه دارم...
‫لولت رو بررسی کردیم و فهمیدیم زیرمجموعه‌ی بعدیت لول ۴۰ئه.
‫زودباش برس لول ۴۰.
‫یه‌طوری لول‌آپ کن انگار زندگیت بهش وابسته‌ست.
‫بعدش یه شراب‌فروشی رو زیرمجموعه‌ت کن، فهمیدی؟!
‫نه نه. از لول الانم راضی‌ام، نمی‌خوام.
‫اگه بپری تو دانجن آبِ خوردنه.
‫برو ببینم! ‫آره. آره.
‫صبر کنین. سرخود تصمیم نگیرین.
‫زیرمجموعه‌ی بعدیت باید داروخونه باشه.
‫یه‌عالمه لوازم آرایش اقتصادی دارن...
‫و تنوع محصولات زیبایی‌شون هم بیشتره.
‫کیشارل-ساما، زیادی تحقیق نکردی؟
‫فروشگاه غذاهای دریایی هوکایدو...
‫بازار مسحورکننده‌ی خوراک فرانسوی...
‫صرفه‌جویی با خرید انبوه...
‫روسالکا-ساما، شما هم؟
‫مگه چقدر درمورد فروشگاه آنلاینم تحقیق کردین؟!
‫ببخشید، عزیزان؟ لطفاً خوب گوش کنید.
‫قصد ندارم برای لول‌آپ به خودم فشار بیارم.
‫هـــو! هــــــو!
‫لول‌آپ! لول‌آپ! لول‌آپ!
‫اگه همه‌تون قصد دارین مجبورم کنین لول‌آپ کنم،
‫اون‌وقت دیگه پیشکش نمی‌دم، و نعمت‌هام رو هم پس می‌دم!
‫وایسا. نداشتیما.
‫راه نداره!
‫لولت خودش به‌طور طبیعی بالا می‌ره...
‫درسته، ایزدانی مثل ما باید صبور باشن...
‫اصلاً کار خوبی نیست به احساسات خود فرد بی‌توجهی کنیم.
‫باید به کارای بدم فکر کنم.
‫اون به‌کنار، بابت تأخیر ارسال پیشکش‌ها باید معذرت‌‌خواهی کنی...
‫و برای بزرگداشت بازگشایی یه زیرمجموعه‌ی جدید،
‫می‌خوام محدودیت هزینه‌ی پیشکش‌ها رو بیشتر کنی.
‫ها؟
‫اوه! ایده‌ی خوبیه!
‫عجب، بعضی‌وقتا خوب حرفایی می‌زنی!
‫خب پس. انگار تو دانجن کلی پول به جیب زدی.
‫پنج برابر خیلیه، دو برابر چطوره؟
‫دو برابر. خوبه.
‫خوبه!
‫فهمیدم.
‫از این به‌بعد، محدودیت هزینه رو می‌کنم شش سکه‌ی نقره.
‫در عوض، مجبورم نکنید لول‌آپ کنم.
‫باشه! فهمیدیم!
‫خب پس، لطفاً نوبتی بگید چی می‌خواید.
‫من! من! من! من!
‫کیک! از بالا تا پایین، هرچی کیک هست رو می‌خوام!
‫متأسفانه شش سکه‌ی نقره برای این‌کار کمه.
‫چی گفتی؟! پس بذار خودم انتخاب کنم! می‌تونی نشونم بدی، نه؟
‫چرا هی داره باهوش‌تر می‌شه؟
‫باشه پس.
‫پس لطفاً زود انتخاب کنید.
‫راست می‌گه! زودباش! سریع‌تر!
‫عجب! چه عالی!
‫ولی موندم کدومو بگیرم.
‫پس چطوره از بالا شروع کنید؟
‫ایده‌ی خوبیه! پیش به سوی پایانش!
‫باشه بابا.
‫بعدی منم!
‫به منم نشون بده چیا هست.
‫ظرف‌شون فرق داره، ولی محتواشون یکیه؟
‫رایحه‌شون فرق می‌کنه؟ ‫چه طولانی...
‫نمی‌دونم والا. ‫خودم برات انتخاب می‌کنم!
‫یکم دندون رو جگر بذارین!
‫همچین چیزی چطوره؟
‫خوبه! همینو می‌خوام!
‫حله.
‫بعدی منم. به‌اندازه‌ی سه‌تا سکه‌ی نقره آبجو.
‫و با بقیه‌ش هم انواع شراب رو می‌خوام.
‫منم همونی که نینریر گرفت رو می‌خوام.
‫باشه. باشه. ممنون که انقدر سریع انتخاب کردید.
‫بالأخره نوبت من شد!
‫بذار ما هم ببینیم.
‫باشه. فهمیدم.
‫ایزدان گرامی، لطفاً این پیشکش‌ها رو قبول کنید!
‫ایول! وقت شرابه!
‫چرا پیشکش دادن انقدر وقت می‌گیره؟
‫زیادی خودخواه‌ان.
‫باید با یه‌چیز خلاقانه اون بحث بیهوده رو جبران کنم!
‫پس اول، نمک گیاهی رو می‌مالیم رو کوکاتوریس کامل.
‫می‌مالیم! می‌مالیم! می‌مالیم!
‫بعد از پلوی منجمدی که با پیشکشا خریدم استفاده می‌کنیم.
‫وقتی تا خرخره پرش کردم،
‫با سیخ بامبو می‌بندمش تا بیرون ریزه.
‫بعد از اینکه پاهاش رو بستیم تا شکلش خراب نشه، ‫با برس روش روغن زیتون می‌مالیم...
‫می‌ذاریمش تو فری که از قبل داغ شده!
‫بعدش کافیه بعضی‌وقتا یکم روش روغن بمالیم.
‫راستی، سویی.
‫می‌تونی یه ظرف گودتر و سه‌تا لیوان مثل این درست کنی؟
‫از این استفاده کن.
‫باشه.
‫تمام شد!
‫اینورم تموم شد!
‫کوکاتوریس کبابی با پلو آماده شد!
‫صرفاً توپُر و کبابیه، ولی مطمئنم خوشمزه‌ست.
‫گوشتش بوی خوبی می‌ده!
‫پوستشو ببین! پوستش خیلی ترده، گوشتشم آب‌داره!
‫فکر می‌کردم گوشت کافیه،
‫ولی برنج خیس‌خورده تو آبِ گوشت و روغن خیلی خوشمزه‌ست!
‫چاشنی گوشتش هم یه‌جا سنگینه یه‌جا سبک،
‫باورم نمی‌شه همه‌ش یه تیکه‌ست.
‫برای همین مرغ کامل کباب‌شده خوشمزه‌ست.
‫استخونای پرنده تیزن، مواظب باش.
‫ولش کن.
‫برای دسر، پودینگ داریم. نفری سه‌تا.
‫اوه! همون چیز ژله‌ایه که عاشقشم!
‫واقعاً خوبه!
‫خوشحالم اینو می‌گی.
‫خب، دانجن رو فتح کردیم، پولم گیرمون اومد...
‫حالا چیکار کنیم؟
‫خب، باید مسواک بزنم و بخوابم...
‫هوی، خدای آهنگری.
‫چیکار داری؟
‫دگرجهانیه نمی‌خواد مجبورش کنیم لول‌آپ کنه. نظرت چیه؟
‫اگه یه شراب‌فروشی زیرمجموعه‌ش بشه، می‌تونیم ‫کلی نوع شراب بخوریم...
‫منم به همین فکر می‌کردم.
‫مشکل اینه قبول نمی‌کنه لول‌آپ کنه.
‫ولی نگفت نمی‌تونیم قایمکی اون اسکیله رو بدیم بهش.
‫به‌هرحال اصلاً درموردش نمی‌دونه.
‫خب پس. بیا قایمکی اون نعمتو بهش بدیم.
کسب دوبرابر تجربه
‫سلام. استاد آلش، موکوهودا هستم.
‫پس اومدی.
‫شرابو آوردی؟
‫بله!
‫اوه! همینو می‌خوام!
‫بیا دنبالم.
‫برای گریل بودن، زیاد خفن نیست؟!
‫گفتم طراحی تو زیاد جا برای زغال نداره، ‫برای همین یکم اندازه‌شو دستکاری کردم.
‫اینطوری گرماش پایدارتره، و می‌تونی گوشت رو خوشمزه‌تر کنی.
‫اونطوری هزینه‌ش چی می‌شه...
‫۳۰۰ سکه‌ی طلا کافیه.
‫شرابمم گیرم اومد، و خیلی‌وقت بود همچین چیزی نساخته بودم.
‫خیلی جالب بود.
‫خب، چطوری می‌خوای ببریش خونه؟
‫آیتم باکس دارم.
‫می‌خوام سریع تو حیاط مسافرخونه امتحانش کنم.
‫پس همینجا امتحانش کن.
‫ها؟
‫تا امتحانش نکنی خیالم راحت نمی‌شه.
‫سلاح‌ها و این، همه‌شون همینطوری‌ان.
‫و اگه خودمم باشم، راحت می‌تونم هر تغییری نیاز شد بدم.
‫اشکالی نداره؟
‫از اونجایی که نیاز نیست ببریمش خونه، پس یعنی ‫ درجا می‌تونیم غذا بخوریم.
‫برای گوشت، از گوشت اورک و گاو شاخ‌خونی استفاده می‌کنم.
‫هنوز آماده نشده؟ کی آماده می‌شه؟ کی می‌تونیم بخوریمش؟
‫سویی می‌خواد سریع‌تر بخوره!
‫آروم باشین. هول نکنین.
‫برخلاف اجاق جادویی، نمی‌شه دماش رو دستکاری کرد.
‫برای همین باید مواظب باشم گوشت چقدر می‌پزه ‫و زیادم جابه‌جاش نکنم.
‫اشکال نداره منم ازش استفاده کنم؟
‫سیخ استخونی!
‫این سوسیسا خونگی‌ان.
‫خیلی خوبنا. شما هم یکم بخورین.
‫چه عالی!
‫آلش-سان، شما هم هرچقدر خواستی بخور.
‫الحق که گریل سفارشیه.
‫چه خوب پختن!
‫از هر سسی خواستین استفاده کنین!
‫بیرونش ترده، و داخلش آب‌دار. عجب چیزیه.
‫این‌بار سس موردعلاقه‌‌م، یعی سس سویای سیر رو می‌خورم.
‫هنوز یه‌عالمه مونده!
‫آلش-سان، اولی رو با سس سویای واسابی امتحان کنین.
‫فکر می‌کردم مزه‌ش روغنی باشه،
‫ولی این واسابیه باعث شد تو دهن حس تازگی بده.
‫با این سس سویا خیلی خوب می‌شه.
‫مگه نه؟ آدم بزرگا همینطوری می‌خورنش.
‫پس منم یکم می‌خوام.
‫منم!
‫سوسیسا آماده شدن.
‫این سوسیسای سیخ استخونی خیلی به آدم حس می‌دن!
‫صداشو ببین! و آبی که از گوشت بیرون می‌ریزه!
‫خوشمزه‌ست، آلش-سان!
‫من باهاش اینم می‌خورم.
‫عا! یه‌لحظه صبر کنین!
‫از این لیوان میثریل که سویی درست کرد استفاده می‌کنم!
‫اول، لیوان رو خنک می‌کنم.
‫میثریل رسانای گرما نیست، ولی سطحش خنک می‌مونه.
‫بعد، یخ آب‌شده رو می‌ریزیم بیرون ‫و یخ جدید اضافه می‌کنیم.
‫آروم آروم یک چهارم لیوان رو ویسکی می‌ریزیم.
‫چشمی هم باشه مهم نیست.
‫و در آخر، آب گازدار اضاف می‌کنیم.
‫درست یادم باشه نباید همه‌شو یه‌جا ریخت.
‫خیلی آروم همش می‌زنیم، توش آب‌لیمو می‌ریزیم،
‫و تمام!
‫این عجب چیزیه! انقدر خوشمزه‌ست که می‌خوام بال در بیارم!
‫تو کشورهای خارجی بهش می‌گن های‌بال.
‫کم پیش میاد این موقع سال همچین یخ شفافی ببینی.
‫این آب حباب‌دار و لیوان میثریلش هم هست!
‫اوه؟ فهمیدین از چی ساخته شده؟
‫منو چی فرض کردی.
‫آهنگری آلش تو کل دولان بهترینه.
‫ها؟ آلش-سان، همچین آدم کله‌گنده‌ای بودی؟!
‫جدی منو چی فرض کردی؟
‫یه استادکار عاشق شراب.
‫خب، منم حرفی ندارم بزنم.
‫فکرشو نمی‌کردم یه آدم بی‌خیالی مثل تو ‫کسی باشه که دانجن رو فتح کرده.
‫ها؟ از کی شنیدی؟
‫تو کل شهر سر زبونا افتادی.
‫آدمایی که دست‌شون تو کاره همه می‌دونن.
‫جــ ــ جدی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تئاتر دنیای دیگه: وعده‌ی دوم
‫اوه، چه راحت می‌شه تمیزش کرد.
‫با آب خالی همه‌چی شسته می‌شه.
‫الحق گریل سفارش استاد آلش‌ـه!
‫نخیرم!
‫راحت تمیز می‌شه!
‫روغن رو مخ، و سوختگی‌های کله‌شق غذا تو یه چشم بهم زدن پاک می‌شن!
‫همه‌ش به‌لطف نعمت خدای آهنگری، هپایستوس‌‌ـه!