‫می؟
‫هوا داره تاریک می‌شه.
‫می‌خوای بریم یکم بازی کنیم؟
‫آره!
‫می.
‫مدرسه‌ها داره تعطیل می‌شه، وقتشه بریم خونه.
‫باشه!
‫مامانی، برات گل چیدم!‍
‫ممنونم!
‫خیلی قشنگه!
‫بابا!
‫مامان!‍
‫زودباشین دیگه!
‫ای بابا، ندو!
‫حواست باشه نخوری زمین.
‫عجب!
‫زیادی نگرانین!
‫بابا!
‫مامان!
‫بابا...
‫مامان...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫زیـبایـی هم سـرسختـه ‫قسمت ۷
‫روششو بهت توضیح دادم.
‫خب، بیا برگردیم اجسادو بیاریم.
‫چی شده؟
‫پس کوره دارین، نه؟
‫دیدی که چی شد، نه؟
‫وقتی جنگ شروع بشه، کلی آدم سر از اونجا در میارن.
‫یه‌سریا رو هم نمی‌تونیم نجات بدیم.
‫برای همین اینجا یه کوره داریم.
‫این دنیاییه که دارین واردش می‌شین.
‫ولی تا وقتی که من هستم، نمی‌ذارم به این راحتیا بمیرین، خیال‌تون راحت!
‫سوال دیگه‌ای هست؟
‫نه.
‫خب، پس من ازت یه سوال دارم.
‫بهم بگو دوست‌دختر داری یا نه!
‫هوی، انقدر بهم بی‌محلی نکن!
‫تسلیم نمی‌شما!
‫بگو دیگه، چه تیپی دوست داری؟
‫ای بابا، لحظه‌آخری چرخیدی، برای همین خطا زدم!
‫آزادسازی گرفتگی خونین!
‫دشمن‌مون خطرناکه! پس...
‫باید درجا دخلشو بیارم!
‫تف!
‫کوگاساکی-کون!
‫نگران نباش!
‫یکم دیگه خوب می‌شه!
‫سرعت ترمیم خون اُنی‌ها خیلی زیاده، اما...
‫درد نمی‌ذاره خوب فکر کنم!
‫دوتامون زخمی شدیم.
‫چیکار کنم؟ تو بدترین وضعیت ممکنیم.
‫کوگاساکی-کون...
‫می‌تونی به شیکی-کون اینا بگی تسوباکیری اومده؟
‫و بعد راهنمایی‌شون کن تا همه تخلیه کنن.
‫تو چی؟
‫یه‌کاریش می‌کنم.
‫می‌رم کمک بیارم!
‫واقعاً مهربونه.
‫کارت تموم شد؟
‫خب دیگه یوموگی-کون.
‫بله.
‫اون چیه؟
‫اگه اون مکعبه قدرت موموتارو بود...
‫پس یعنی داره یه دیوار از باکتری می‌سازه؟
‫دشمن باهامون داخله.
‫که یعنی نقشه دارن همه رو بکشن؟
‫تقریباً کل محوطه‌ی زیرِ زمین ایریودا-درا رو بستم.
‫جایی برای فرار ندارن.
‫واقعاً... خوشگلا خیلی سرسختن، نه؟
‫پس یعنی کل اینجا محاصره شده و راه دررویی نداریم...
‫و تنها افرادی که می‌تونن بجنگنم دانش‌آموزان...
‫و احتمالاً خبری از پشتیبانی از بیرون نباشه.
‫به‌علاوه، این دوتایی که جلومن سگی قوی‌ان.
‫قراره بمیرم، نه؟
‫ازت یه سوال می‌خوام بپرسم.
‫چیه؟
‫ایچینوسه شیکی رو می‌شناسی؟
‫شیکی-کون؟
‫دیگه نمی‌تونم عقب بکشم.
‫خربق زمستانی، یه گیاه سمّی که باعث مشکلات تنفسی ‫و از کار افتادن اجزای داخلی بدن می‌شه.
‫نمی‌خوای در بری؟
‫البته نمی‌تونی هم در بری.
‫راستش خیلی دلم می‌خواد در برم.
‫ولی واقعاً امکانش نیست، نه؟
‫که اینطور.
‫تف بهش.
‫باید یکم خون بخورم...
‫با اینکه اُنی‌ای، ولی خون قشنگی داری.
‫لعنتی.
‫ایکاش حدأقل یه جیگر می‌کشتم.
‫ها؟ انقدر سریع مرد؟
‫با خودم جسد نیوردم، بهتره از همین استفاده کنم.
‫بیخیالش.
‫انگار رسیدن.
‫یوموگی-کون، بذار بیان تو.
‫باشه.
‫اجازه‌ی ورود می‌دم.
‫چیزی که گفتمو آوردین؟
‫چه کثیف...
‫آروم از پارچه خارجش کنین.
‫خب، آماده‌سازی‌ها تکمیل شد.
‫هوی! موموتاروها اینجان!
‫بقیه کجان؟
‫هوی!
‫عه، تویی که.
‫چرا انقدر کمین؟
‫قدرت یوسوروبه چندتا موموتارو تشخیص داد،
‫برای همین با عجله بیمارا رو بردن رو سطح زمین.
‫ولی یهویی...
‫یه مه سیاه خروجی‌ رو بست!
‫خوشبختانه همه‌ی مریضا تونستن در برن...
‫ولی ما و چندنفر دیگه به‌موقع نرسیدیم.
‫از جمله می.
‫خب، چیکار کنیم؟
‫جدا می‌شیم و دنبال یه راه فرار می‌گردیم!
‫جایی نیست.
‫تک تک خروجی‌ها رو بررسی کردم، و همه‌شون ‫ با مه سیاه مسدود شدن...
‫راه فرار نداریم.
‫ریدم توش!
‫اون یارو سبکه کو؟ مگه با تو نبود؟
‫اون...
‫چه چندش!
‫ا ـ این چیه؟
‫لعنتی!
‫اگه اینجا گیر بیفتیم، همه‌مون می‌میریم!
‫حله!
‫می! پیش من بمون!
‫اینجا رو ببین!
‫این‌همه چیز زیرِ زمین ساختن؟
‫تابوته رو بذار اونجا.
‫به‌جز ایچینوسه شیکی همه رو بکشین.
‫زنده می‌خوامش.
‫سنپای، شما نمیای؟
‫همینجا منتظر می‌مونم.
‫باید یکم به روشای تحقیقاتیم فکر کنم.
‫خب پس من رفتم.
‫بیاین بریم.
‫اتاق استراحت
‫مادرشو!
‫فعلاً باید یه فکری به حال...
‫این لباسی که اصلاً نمی‌شه باهاش تکون خورد بکنم!
‫دارم می‌میرم.
‫ضربان قلبم غیرعادیه، و بریده بریده نفس می‌کشم.
‫حتماً یه نوع بیماری قلبیه!
‫احتمالاً سیستم گردش خونیم هم داره از کار میفته!
‫کارم تمومه. دارم می‌میرم!
‫خفه!
‫قلبت به‌خاطر استرسه! چون داشتی می‌دویدی هم نفس کم آوردی!
‫می‌خوام لباس عوض کنم، اگه دید بزنی جرت می‌دم!
‫نمی‌دونم این مال کیه، ولی خیلی راحت می‌تونم باهاش تکون بخورم!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫معلومه، براشون کمین کنم!
‫راه فراری نداریم، پس نمی‌شه کاریش کرد.
‫هعی...
‫آدمای سالم واقعاً خوش‌بینن.
‫من عمراً بتونم اینطوری فکر کنم..
‫حتی تو راه کیوتو هم،
‫تو اینترنت پست کسایی که بیماری گرفتن رو دیدم!
‫هعــــــــی!
‫الان نگرانم...
‫که یه‌وقت منم مریض نشم!
‫الان که بهش فکر می‌کنم، سردرد دارم.
‫ای وای! جدی این‌همه اضطراب برای سلامت روانم بده!
‫خیلی ور ور می‌کنی!
‫انقدر سر همه‌چی دلت شور نزنه!
‫گه بزنن بهش!
‫انگار مجبوریم بجنگیم.
‫عمراً!
‫وقتی انقدر مضطربم نمی‌تونم بجنگم!
‫باید خودت یه‌کاریش کنی!
‫از پسش بر نمیام!
‫توروخدا!
‫جدی بدون من نمی‌تونی کاری کنی؟
‫معلومه که نه! عمراً بتونم!
‫اصلاً راه نداره!
‫تو...
‫برو تو اون کمده قایم شو.
‫ها؟ اشکالی نداره؟
‫فقط رو من می‌تونی حساب کنی، نه؟
‫ها؟ آ ـ آره.
‫پس نیاز نیست کاری کنی.
‫زودباش برو قایم شو.
‫همه‌چی رو...
‫بسپر به خودم.
‫هیولا-چان، بیا ببینم!
‫واقعاً نمی‌دونم چه‌خبره، ولی گفت از پسش بر میاد!
‫اشکال نداره دیگه؟
‫تو کمد خیلی تاریکه!
‫دارم وحشت می‌کنم!
‫تو...
‫ایچینوسه شیکی‌ای؟
‫حرف زد؟
‫شیکی همونیه که شبیه پخمه‌هاست، نه؟ ‫احمق نه نیستم!
‫پس...
‫بمیر!
‫می‌میرم! بخدا که می‌میرم!
‫من...
‫می‌میرم!
‫حالا چون یه دیوار سوراخ کردی انقدر جو نگیرتت.
‫آزادسازی گرفتگی خونین!
‫آی لاو!
‫آی لاو ‫عشقی پاک و هولناک
‫چطوره تا وقتی که می‌میری همراهیت کنم؟
‫اون دکتره چی شد؟
‫هوی، دوزاری...
‫اون‌موقع پیش یه‌مشت ضعیفه بودم.
‫ولی الان دیگه تنهاییم، نیاز نیست خودداری کنم!
‫تو...
‫ایچینوسه شیکی‌ای؟
‫ها؟
‫منو با اون اسکل یکی نکن!
‫تف توش! جایی برای قایم شدن نیست؟
‫می، از اینور!
‫فکر کنم قلبم ایستاد.
‫مطمئنم قلبم ایستاد!
‫بدنم سالمه؟ عوارضی چیزی ندارم؟
‫چه ساکته.
‫چرا؟
‫عا، فهمیدم!
‫همه‌چی تا الان صرفاً توهم بود!
‫معلومه! وگرنه غیرممکنه انقدر اوضاع قهوه‌ای بشه!
‫حتماً داشتم توهم می‌زدم...
‫و توی کمد خوابم برده بود!
‫هعی،‌ خیالم راحت شد!
‫خب...
‫وقتی رفتم بیرون، مستقیم می‌رم پیش روانپزشک.
‫وایسا وایسا وایسا!
‫فکر کنم به‌خاطر شوکی که بهم وارد شد سکته کردم!
‫یـ ـ یه لحظه وقت بده، وایسا وایسا!
‫قلبم هنوز عجیب می‌زنه،
‫می‌شه خودتو بزنی به اون راه؟
‫نمی‌شه؟ نمی‌شه؟
‫آره، حدس می‌زدم. حدس می‌زدم.
‫کاریم نداشت؟
‫هوی، اینور! زودباش.
‫ایکبیری وحشی.
‫همینجا.
‫سرتو بیار اینجا ببینم.
‫داره بهش گوش می‌ده!
‫زودباش، این‌طرفی رو نگاه کن! ‫چطوری؟
‫بفرما. اینم از این.
‫بخورش!
‫زودباش! زودباش! زودباش! چت شده؟
‫هوی، بلند شو!
‫زودباش! زودباش! زودباش! ‫اون دختره چشه؟ الان سکته می‌کنم!
‫هوی! برا چی تو هپروتی؟
‫یه‌طوری می‌چلونمت تا خشک شی، فهمیدی؟!
‫هنوز کمه!
‫سازانامی کویینا.
‫قدرت... «آی لاو!»
‫اگه خون کویینا بیشتر از یه حدی دشمن رو بپوشونه،
‫مسحورش می‌شه و تمام اراده‌ش برای مبارزه رو از دست می‌ده.
‫وارد حالت نباتی می‌شن.
‫حتی ارزش نداری بخوام بهت خدمت کنم!
‫عـ ـ عالیه!
‫تنهایی حساب اون هیولا رو رسید!
‫گفتم که.
‫نیازی نیست کاری کنی، بسپرش به خودم.
‫کسایی که سازانامی کویینا رو می‌شناسن، اینطوری توصیفش می‌کنن...
‫«از اون تیپ خواهرانه‌های قابل تکیه‌ست.»
‫و راست هم می‌گن. سرسخت و قابل اعتماده...
‫و خیلی‌ها تحسینش می‌کنن.
‫ولی دوستای نزدیک سازانامی کویینا اینطور می‌گن...
‫«زنیه که تا حد افراطی‌ای لوست می‌کنه.»
‫غذا درست کردم، بفرما میل کن.
‫باز کن ببینم! وقت مسواک بعد از غذاته!
‫انقدر لوس‌شون می‌کنه...
‫که مردهای تبدیل‌شده به سگش حتی قابل شمارش نیستن.
‫بیخیال کار!
‫اون بیرون یه‌عالمه زن هست.
‫پاتو بذاری بیرون می‌کشمت!
‫پولم با خودم، فهمیدی؟
‫یا می‌فهمن وضع خطرناکه و رو پای خودشون می‌ایستن،
‫یا وارد حالت نباتی شده و سر از تیمارستان در میارن.
‫ازت خیلی ممنونم.
‫تا آخر عمرم این لطفت رو فراموش نمی‌کنم.
‫البته درصورتی که بیماری مغزی نگیرم.
‫احمق، انقدر جو نده.
‫تشک؟
‫راحت می‌تونم حساب همچین ضعیفه‌هایی رو برسم.
‫بعدشم، اگه می‌جنگیدی که می‌مردی.
‫ها؟ رو تشکم؟
‫هرگاه مرد گرفتاری بهش تکیه می‌کنه، به‌طور غیرعادی‌ای تخته‌گاز می‌ره.
‫بله.
‫سازانامی کویینا صرفاً زیاده‌روی می‌کنه.
‫سرجات بگیر بخواب.
‫بیدار که بشی، همه‌چی تموم شده.
‫عا...
‫عجب!
‫خیلی رنگ‌وروت رفته.
‫نه، چیزه... خیلی نزدیکی.
‫برات یه‌چیز مقوی درست می‌کنم...
‫بگو از چه غذایی خوشت میاد.
‫اصلاً آشپزخونه کجاست؟
‫این دختره چشه؟
‫می‌خواد برام همه‌کار کنه. ‫آشپزخونه، آشپزخونه...
‫نکنه این...
‫یه تله‌ست؟
‫همین که حواسم پرت شه، تو لحظه‌ی حساس طعمه‌م می‌کنه،
‫بعد که هیولاها درگیر خوردنمن، در می‌ره!
‫جدی دیگه کارم تمومه!
‫عه داری عین بید می‌لرزی!
‫لرزت زده؟ برات چای زنجبیل درست کنم؟
‫بیا، اومد! دیگه مطمئنم می‌میرم!
‫یکی دیگه، نه؟
‫هوی ضعیفه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد ‫قــــهـــرمــان غــیــرقــابــل تــکــیــه