‫بیا، اومد! دیگه مطمئنم می‌میرم!
‫یکی دیگه، نه؟
‫هوی ضعیفه!
‫برو قایم شو!
‫شدم!
‫دستش شبیه یه کرم انگلیه!
‫این‌یکی با قبلی فرق داره.
‫ولی نمی‌ذارم گند بزنی به عشق‌وحالم!
‫می‌گیرم خشکت‌ می‌کنم!
‫بگیرش!
‫دوتا دستمو گیر انداخت!
‫این بده.
‫این بده. ‫این بده.
‫این بده. ‫این بده. ‫این بده.
‫این بده. ‫این بده.
‫این بده! این بده! ‫این بده! این بده! ‫این بده! این بده!
‫این بده! ‫این بده! ‫این بده!
‫این بده! ‫این بده! ‫این بده! ‫این بده!
‫این بده! ‫این بده! ‫این بده!
‫این بده! ‫این بده! ‫این بده! ‫این بده! ‫این بده!
‫یکی یه کاری کنه! وگرنه کشته می‌شه!
‫چیکار کنم؟ باید کمکش کنم!
‫کی؟
‫من؟
‫عمراً بابا!
‫فقط کشته می‌شم!
‫اونم به بدترین شکل ممکن!
‫یکی نجاتش می‌ده.
‫اگه من برم، هیچ فایده‌ای نداره.
‫مطمئنم یکی...
‫من کِی...
‫همچین بزدل بدبختی شدم؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قهرمان غیرقابل تکیه ‫قسمت ۸
‫اون، پناهگاه امن من بود.
‫لولو.
‫یه سال ازم بزرگ‌تر بود، و عشق اولم بود.
‫لولو! منو ببین!
‫از اینجا هم می‌تونم بپرم!
‫الان می‌پرم!
‫مقابلش، شکست ناپذیر بودم.
‫تا وقتی که پیشم بود، می‌تونستم قهرمان، یا حتی یه شاعر باشم.
‫نظرت چیه؟ خیلی خفنم، نه؟
‫آره.
‫اینکه چیزی نبود، مرتفع‌تر از اینم آب خوردنه!
‫لولو همیشه پیشم بود...
‫و با محبت حواسش بهم بود.
‫من تو یه شهر دورافتاده به دنیا اومدم.
‫اونجا یه‌عالمه اُنی بین مردم مخفی شده بودن.
‫و اونم یکی از همونا بود.
‫بیش از هرچیزی، عاشق رقصیدن باهاش بودم.
‫هنوزم منظره‌ی خورشید درحال غروب موقعی ‫که با هم تمرین می‌کردیمو یادمه.
‫حالت خوب نیست؟
‫خوبم.
‫ممنونم، روکورو.
‫اما اون مریض بود.
‫برای اُنی‌ها، لحظه‌ای که شاخ‌هاشون پدیدار می‌شه،
‫ساختار شیمی خون‌شون عوض می‌شه.
‫که یعنی دیگه نمی‌تونست بره بیمارستان انسان‌ها.
‫رفتیم پیش تنها دکتر اُنی شهر.
‫بازم گند زدم.
‫چیزی نمی‌شه!
‫مطمئنم بیماریت خوب می‌شه.
‫اوهوم.
‫ولی فاجعه بی‌خبر از راه می‌رسه.
‫آژانس موموتاروها به شهرمون حمله کردن.
‫و ‫تنها اُنی دکترمون رو کشتن.
‫لولو، چیزی نیست.
‫می‌رم یه شهر دیگه و یه دکتر دیگه میارم!
‫چیزی نیست بابا! تاحالا شده نتونم کاری کنم؟
‫درسته...
‫تو ‫همیشه خفن بودی.
‫لطفاً همینطوری بمون.
‫چی؟
‫اون، پناهگاه امن من بود.
‫وقتی پیشم بود، می‌تونستم قوی بمونم.
‫وقتی پیشم بود، شکست‌ناپذیر بودم.
‫بعد از مرگش...
‫تمام نگرانی‌ها و دلواپسی‌هایی که تو خودم ‫ریخته بودم، کار دستم داد.
‫موهای سفیدم بیشتر شدن.
‫و بی‌خوابی افتاد به جونم.
‫قبل از اینکه حتی متوجهش بشم، تبدیل ‫به یه ترسوی تمام عیار شده بودم.
‫آره، درسته.
‫از اون روز، دیگه هیچوقت مثل قبل نشدم.
‫نمی‌شه کاریش کرد.
‫چون بدون اون، کاملاً به‌دردنخورم.
‫تو ‫همیشه خفن بودی.
‫لطفاً همینطوری بمون.
‫اگه لولو منِ فعلی رو می‌دید، حسابی نااُمید می‌شد.
‫از جون‌ودل برام مایه گذاشت.
‫نمی‌تونم همینطوری بمونم.
‫اگه اینطوری دوباره لولو رو تو بهشت ببینم،
‫نمی‌تونم جلوش سرم رو بالا بگیرم.
‫«حتی بعد از اینکه ترکم کردی، یه آدم خفن موندم!»
‫باید انقدر قوی شم که بتونم از صمیم قلبم بهش اینو بگم!
‫برای این‌کار، باید کلی موفقیت دیگه به‌دست بیارم...
‫حتی اگه همه‌ش چیزی جز کارای یه قهرمان غیرقابل تکیه نباشن.
‫می‌ترسم.
‫خیلی می‌ترسم.
‫وحشت کردم!
‫قلبم انقدر درده که دارم می‌میرم.
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست!
‫از پسش بر میام!
‫حتی اگه چیزی نباشه، بازم چیزی نیست!
‫الان خیلی رقت‌انگیز شدم،
‫ولی کنارم می‌مونی؟
‫واقعاً بدون تو از پسش بر نمیام.
‫عجب.
‫کل دلواپسیم داره از بین می‌ره!
‫آزادسازی گرفتگی خونین!
‫رقص خاکستر مرده!
‫بازیابی روانی!
‫حال شروع خواهم کرد!
‫رانبو!
‫رقص ساکورای مرده!
‫رقص خاکستر مرده.
‫خودش رو در جامه‌ای خونین پوشانده و شروع به رقص می‌کنه.
‫و خون خود رو تبدیل به طوفان پر از گلبرگ‌های بُرند می‌کنه،
‫و با رقص، آزادانه بادی بُرش‌دهنده به‌وجود میاره.
‫بُرندگی تیغه‌های پخش‌شده‌م چطورن؟
‫بیا ببینم! منِ الان شکست‌ناپذیرم!
‫بدنم خیلی سبکه.
‫کل اضطرابم از بین رفته...
‫به‌خاطر اینه که تو پیشمی.
‫خیلی بی‌نظیری.
‫وقتی باهات می‌رقصم...
‫خاطره‌ای از جشنواره‌ی تابستونه برام زنده می‌شه.
‫من اصلاً شکست‌ناپذیر نبودم.
‫صرفاً یه‌طوری تظاهر می‌کردم انگار هستم.
‫و مطمئنم متوجهش شده بودی.
‫ولی با این‌حال...
‫فکر می‌کردی قوی‌ام!
‫فکر می‌کردی خفنم!
‫بازم بهم باور داشتی!
‫خیلی مهربونی.
‫رانبو! رقص دو جشن!
‫اگه هنوزم بهم باور داری، پس مهم نیست صرفاً برای تظاهر باشه.
‫سینه‌مو سپر می‌کنم و با صدای بلند می‌گم!
‫چطور بود؟
‫خیلی خفنم، نه؟
‫می، هیولاهای ترسناک همه‌شون رفتن.
‫خوبی؟
‫هنوز می‌ترسی؟
‫مامان بابام مردن.
‫شاید اشکالی نداره منم بمیرم.
‫می‌خوای بمیری، اونم یه راهشه، نه؟
‫ولی حق نداری بمیری!
‫اگه بمیری، یعنی تو، مامان و بابات همه‌تون باختین.
‫ولی اگه زنده بمونی، و در آینده لبخند رو لبت باشه،
‫اونوقت هیچکس نباخته.
‫زنده بمون!
‫زنده بمون و بجنگ!
‫بجنگم؟
‫آره!
‫با نااُمیدی بجنگ!
‫و برای اون‌کار، اولین‌کاری که باید بکنی...
‫اینه که تشویقم کنی.
‫تشویق...
‫منم می‌جنگم!
‫حساب کسی که خانواده‌تو ازت گرفته رو می‌رسم!
‫پس، اگه حس کردی می‌خوای زنده بمونی...
‫از ته دلت فریاد بزن،
‫«برو بترکون!»
‫همینجا بمون.
‫هیولاها مردن، و آدم بدا هم راحت پیدات نمی‌کنن.
‫ولی اگه چیزی شد، مثل قبل برو قایم شو، باشه؟
‫واقعاً می‌خوای بری؟
‫غیرممکنه!
‫می‌بازی!
‫نمی‌بازم...
‫نمی‌دونم چطوری،
‫اما قلبم بهم می‌گه اجازه‌شو نمی‌ده، و همینم برام کافیه.
‫تسلیم نااُمیدی نمی‌شم!
‫این شعار جدیدمه!
‫مودانو-سان!
‫مودانو-سان بیدار شدن!
‫چقدر بیهوش بودم؟
‫تقریباً ۱۵ دقیقه.
‫۱۵ دقیقه، نه؟
‫معذرت می‌خوایم.
‫چون سپر ما شدید آسیب دیدید.
‫اگه شما تنها بودید، عمراً اینطوری می‌شد.
‫مهم نیست. بیاین بریم.
‫با اون وضع‌تون کجا می‌رید؟
‫می‌رم معبد ایریودا-درا.
‫دانش‌آموزام اونجان.
‫شما...؟
‫اون لباس‌فرم... تو یه موموتارویی، نه؟
‫موموتاروی کیوتو، تسوباکیری، قدرت کنترل اجساد رو داره.
‫تو تسوباکیری‌ای؟
‫یه‌بار دیگه می‌پرسم.
‫تو کی هستی؟
‫ایچینوسه شیکی!
‫کسی که می‌کشه زیر تک تک موموتاروها!
‫واقعاً؟
‫پس تو ایچینوسه شیکی‌ای؟
‫درسته. من تسوباکیری‌ام.
‫می‌دونستم.
‫هوی، چطور تونستی همچین کاری کنی؟
‫هوم؟
‫چه مرگته؟
‫کدوم روانی‌ای میاد اینطوری به مرده بی‌حرمتی می‌کنه؟
‫نمی‌فهممت!
‫چطور کسی اصلاً می‌تونه همچین کاری کنه؟
‫یه‌طوری حرف نزن انگار آدمین!
‫ها؟
‫این حرفا رو ما موموتاروها باید بزنیم،
‫چون ماییم که حق‌وحقوق انسانی داریم.
‫چی؟
‫یه‌وقت فکر نکنی اُنی‌ها هم حقی دارن.
‫خفه‌بمیر زباله!
‫می‌زنم جرت می‌دم!
‫وایسا.
‫می‌خوای بری جسد اون اُنی سبکه رو ببینی؟
‫جسد؟
‫تسوباکیری سنپای کشتش.
‫نکنه عصبانی‌ای؟
‫نکنه یه‌نوع حس همدمی بین اُنی‌های دوزاریه؟
‫حالم بهم خورد.
‫نه، بحث ایناش نیست.
‫فقط هدف خودم برام مهمه.
‫که اینطور.
‫با این‌حال، عجب حس خون‌خواهی‌ای داری.
‫به‌خاطر اینه که یه موموتارو جلو چشمامه.
‫و مطمئن باش تک‌ تک‌تونو می‌کشم!
‫منم تک تک اُنی‌ها رو می‌کشم!
‫آزادسازی گرفتگی خونین!
‫هفت مجازات!
‫اون ضربه یه حس متفاوت داشت.
‫بد شدا.
‫همچین حرکتی عمراً بتونه منو ببره.
‫رو کن ببینم.
‫شوخیت گرفته دیگه. با اون اسباب‌بازی می‌خوای باهام بجنگی؟
‫ایچینوسه شیکی، خون تو اونقدر هم ضعیف نیست.
‫در فاضلابتو ببند.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری زر زر می‌کنی.
‫تنها چیزی که مهمه اینه که ازت حالم بهم می‌خوره!
‫تصمیمشو گرفتم. صدمو می‌ذارم پات!
‫حس می‌کردم‫ که یه‌وقتی همچین روزی می‌رسه.
‫اون قیافه رو نگیر!
‫تو هنوز نمی‌تونی خونتو کنترل کنی.
‫ساکت!
‫که چی؟
‫خب نمی‌تونم که چی؟
‫سر همچین چیزی قرار نیست بیخیال شم!
‫فراتر از چیزیه که تصور می‌کردم.
‫چرا جاخالی دادی؟
‫ترسوندمت؟
‫می‌بینم همه‌ش حرفی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد روحــــیـــه‌ی مـــومــوتـــارو