..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫آره.
‫اونم، این قضیه رو می‌خواست؟
‫میگم اونم می‌خواست؟
‫اون از چیزی خبر نداشت.
‫خوکِ کثیف!
‫_-_تقدیم به تمام عاشقان فیلم و سریال_-_
«دو قلو»
‫بابایی! ‫جانم؟
‫کجایی؟
‫من...یکم اومدم بیرون.
‫تقریباً صبح شده‌ها!
‫باید کل روز رو پیش ادل بمونم؟
‫نه.
‫به زودی میام خونه.
‫ادل داشت سراغت رو می‌گرفت.
‫فکر کنم خودش رو خیس کرده.
‫گندش بزنن.
‫باید چیکارش کنم؟
‫خودم رو زود می‌رسونم.
‫خیلی‌خب. ‫خوبه.
‫سلام، ببخشید. ‫وسایلت رو جمع کردی؟
‫آره. ‫خوبه.
‫مسواک و لباس زیر هم بردار.
‫حتماً.
‫سلام عمه ادل. ‫سلام.
‫از این اتفاقا پیش میاد. ‫عیبی نداره.
‫یه ذره دیگه بیا اینور...خوبه، بشین.
‫نمی‌خوام غر بزنما ‫ولی دلم می‌خواد برم خونه‌ام.
‫نه، اول باید بریم پیش دکترت. ‫خیلی‌خب؟
‫دیگه بریم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫توی لپ‌تاپ بابایی فضولی نکن!
‫اونی که توی ماشینِ کاروان‌ـه، اریک‌ـه.
‫نه، اون نیست. ‫این رو بگیر.
‫دلم نمی‌خواد برم پیش هانا. ‫برای چی؟
‫همیشه تمام تخت رو خیس می‌کنه.
‫همه‌اش یه شب‌ـه. ‫بگیرش. مرسی.
‫خیلی‌خب... ‫بریم.
‫ناخدا فریدریکسن! ‫صبحانۀ دزدان دریاییتون آماده‌ست.
‫ناخدامون گشنه است یا نه؟ ‫آره.
‫با مربا می‌خوری یا شکر؟
‫هردوش.
‫معلومه که ناخدامون جفتش رو دوست داره!
‫بفرما.
‫نظرت چیه یه سر بریم انبار بابابزرگ رو ‫توی زیرشیروونی ببینیم؟
‫واقعاً می‌تونیم اینکار رو بکنیم؟
‫اگه تو پایه باشی.
‫فردریک؟
‫کارین؟
‫- سلام. ‫- سلام ایون.
‫امروز قرار بود ‫فردریک بیاد یه سر به آوا بزنه.
‫جداً؟
‫آره. ‫کارین آوردتش اونجا؟
‫نه هنوز که نیومده.
‫نیومده؟
‫چیزی نیست، فقط ‫شلوارش رو جا گذاشته.
‫بعداً براش میاریم.
‫باشه، مسئله‌ای نیست.
‫خیلی‌خب. ‫خداحافظ.
‫سلام. ‫فعلاً نمی‌تونم جواب بدم، خداحافظ.
‫گندت بزنن.
‫سلام عرض شد. ‫سلام.
‫امسال تابستون از قایقت کار می‌کشی؟
‫آره. ‫بالاخره قراره قایق منم برگرده تو آب.
‫خوبه.
‫آخه خیلی وقته تو لنگرگاهه.
‫دکترت آدم خیلی خوبیه.
‫آره. ‫همینطوره.
‫ایرانیه. ‫نه بابا؟
‫بذار ببینم.
‫تلویزیون رو می‌ذارم رو کانال NRK. ‫باشه؟
‫باشه.
‫راستی، با سیسیل حرف زدم.
‫امروز میاد پیشت.
‫باشه. ‫پس همه‌چیز ردیفه؟
‫آره همه‌چیز خوبه. ‫خیلی‌خب.
‫- ایشالله زودی خوب میشی. ‫- آره.
‫خب دیگه، عالیه. ‫خداحافظ عمه جون.
‫خداحافظ.
‫کارین؟
‫سلام، ‫من از طرف حراست فالکن هستم.
‫سلام، الان یکم سرم شلوغه.
‫میشه بعداً باهام تماس بگیرید؟
‫فقط می‌خواستیم مطمئن بشیم که...
‫خود شما ‫دزدگیر خونۀ تابستونیتون رو فعال کردید؟
‫نه، ما نبودیم.
‫که اینطور. ‫باشه.
‫یکم سیستم پوشش‌دهیمون ایراد داره.
‫فکر کنم سامانۀ ما مشکل پیدا کرده.
‫خیلی زود یکی رو می‌فرستیم بررسی کنه.
‫عه، یک دقیقه صبر کنین. ‫فکر کنم درست متوجه نشدید.
‫ما خودمون توی خونه‌ایم. ‫بسیار خب. ‫باشه.
‫سلام ایون. ‫خواستم بگم فردریک مریض‌ـه.
‫یکم دلش درد می‌کنه ‫و نمی‌تونه بیاد.
‫برناممون باشه برای یه وقت دیگه.
‫خیلی خب؟ ‫خداحافظ.
‫قطار از ریل خارج شد!
‫الان برمی‌گردم.
‫سلام.
‫فردریک اینجاست؟
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫بازی می‌کنه.
‫اینکارت یعنی چی کارین؟
‫نمی‌تونی بدون اینکه بگی ‫فردریک رو برداری و با خودت ببری.
‫می‌دونی چقدر نگران شدم؟
‫متوجه این موضوع هستی؟
‫نزدیک نشو.
‫ولی کارین...
‫تو رو خدا بگو چی شده!
‫کارین؟ ‫در رو باز کن!
‫بابا چش شده؟
‫بابات رفته.
‫اون بابای من نیست.
‫اون بابام نیست. ‫واقعاً نمی‌فهمی؟
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫مگه نشنیدی چطوری با معلم‌ها حرف می‌زد؟
‫اون هیچ‌وقت اینجوری حرف نمی‌زد. ‫اون بابا نیست!
‫کارین در رو باز کن!
‫تازه فکر می‌کنه تعطیلات اسپانیا بودیم. ‫ولی نبودیم!
‫لطفاً در رو باز کن کارین.
‫جریان چیه؟
‫کارین، من اصلاً نمی‌دونم چی داری میگی!
‫کارین؟
‫کارین...
‫اگه به فردریک چیزی نمیگی ‫قول میدم واقعیت رو بگم. باشه؟
‫بیا بشین پیشم.
‫معذرت می‌خوام.
‫چون من اصلاً...
‫اصلاً توجهی بهت نداشتم.
‫اصلاً نمی‌دونستم توی مدرسه مشکل داری.
‫متاسفم که توجهی بهت نداشتم و...
‫خیلی بهت فشار آوردم.
‫به من دست نزن! ‫از دست من عصبی‌ای؟
‫عصبی‌ام؟
‫برای همین پاشدی با فردریک اومدی اینجا؟
‫دلیل این رفتارات اینه که ‫بهت توجه نکردم؟
‫اون مردی که توی خونمونه، بابای من نیست!
‫منم دیگه انگار بابات رو درست نمی‌شناسم.
‫بعد از اتفاقایی که براش افتاده ‫داره دوران سختی رو با خودش می‌گذرونه.
‫بابای من همونیه که مُرده، مگه نه؟
‫اونی که مُرده داداشش نبود!
‫من بهشون میگم!
‫دوست اریک که پلیس‌ـه ‫حتماً از شنیدن این موضوع خوشش میاد.
‫اونوقت مردم فکر می‌کنن ‫تو قدرت تشخیص بین توهم و واقعیت رو نداری.
‫گوش کن ببین چی میگم کارین!
‫اینجوری مردم فکر می‌کنن توهم داری!
‫فکر می‌کنن عقلت رو از دست دادی.
‫ولی بذار کمکت کنم.
‫همه می‌فهمن ‫این اواخر دوران سختی رو گذروندی.
‫این واکنشات طبیعیه.
‫برای یه نوجوون این یه واکنش عادیه.
‫یعنی فکر می‌کنی من دیوونه شدم؟
‫نه تو دیوونه نشدی کارین!
‫فقط زیادی گیج شدی!
‫می‌دونم شنیدن حرفام دردناکه.
‫اما بهتر از اینه که ‫افکار الانت رو باور کنی.
‫تو می‌تونی اینجا بمونی و فکر کنی.
‫ولی من فردریک رو با خودم می‌برم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫سلام مامان.
‫- سلام. ‫- ببین چی ساختیم!
‫چقدر قشنگه.
‫همین الان باید بریم خونه.
‫ولی دلم می‌خواد بمونم اینجا.
‫باید بریم خونه. ‫کارین کجاست؟
‫اون یکم دیگه اینجا می‌مونه.
‫منم دلم می‌خواد بمونم.
‫ما قراره بریم دنبال دزدای دریایی بگردیم.
‫من از دزدای دریایی خوشم نمیاد.
‫مسخره بازی رو تموم کن، فردریک. ‫یالا.
‫می‌ریم خونه.
‫آخ مامان! ‫چقدر بدجنس شدی.
‫ببخشید، بیا.
‫سلام.
‫بازم که تویی. ‫آره، همینطوره.
‫حالت خوبه؟
‫البته.
‫انگار باید بیشتر ورزش کنم.
‫آره.
‫اینکه کل روز رو دراز بکشی...
‫و سرعت ماشین‌ها رو کنترل کنی، ‫ورزش حساب نمیشه.
‫تو چیکار می‌کنی؟ ‫داری میری قایق‌سواری؟
‫دیگه الان وقتشه.
‫آره.
‫آب می‌خوری؟
‫داری؟ ‫آره لطفاً.
‫ممنون.
‫هفتۀ گذشته چطور بود؟
‫چطور با اوضاع کنار میای؟
‫خُب...
‫می‌دونی...
‫آدام یکم عوض شده.
‫آره.
‫وقتی کسی که بهت نزدیک بوده رو ‫از دست میدی، اینجوری میشی.
‫درسته، اما آدام عوض شدنش فرق می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫من و آدام همیشه با هم حرف می‌زدیم. ‫دربارۀ همه‌چیز.
‫رفاقت من و آدام تنها چیزیه که ‫من رو اینجا نگه داشته.
‫یهو اومده بهم میگه، می‌خواد بره.
‫می‌خواد از اینجا دور بشه.
‫یعنی چی؟ ‫از اینجا دور بشه؟
‫آره.
‫منم نتونستم بفهمم یعنی چی.
‫می‌خواست بره اسلو.
‫اون هم چند روز قبل از ‫مراسم خاکسپاری برادرش.
‫یعنی الان رفته؟
‫همه‌چیز خیلی عجیب به نظر میرسه.
‫چیزهای زیادی هست که... ‫نمیشه راحت کنار هم گذاشتشون.
‫میدونی...
‫روزی که اون حادثه اتفاق افتاد، ‫آدام، خُب...
‫- خیلی ناراحت بود. ‫- هان؟
‫اون به من گفت که برادرش اومده.
‫و بدجوری با هم دعواشون شده بوده.
‫یادت میاد دقیقاً کی بوده؟
‫زمان تقریبیش!
‫شاید حدود 6 یا 7.
‫میدونی، اون روز بعد از ظهر...
‫هیچکدوم از...
‫توریست‌ها، قایق ویلیکسن ‫رو گم یا خراب نکرده بودن.
‫آدام خودش بعد از تصادف ‫اون قایق رو برده بود.
‫اوه، هی.
‫سلام. ‫ببخشید.
‫نمی‌خواستم بخوابم.
‫مسئله‌ای نیست. ‫راحت باش.
‫منم بعضی وقت‌ها اینجا خوابیدم.
‫می‌خواستم ببینم اون چطوری زندگی می‌کرد.
‫اینجا جایی بود که ‫هر روز صبح از خواب بیدار می‌شد.
‫حتماً احساس پادشاهی می‌کرده.
‫حس می‌کنی انگار ته دنیایی، نه؟
‫اینجا رو مرتب می‌کنی؟
‫آره. ‫بیا بهت نشون بدم.
‫خوبه، این رو بذار اونجا.
‫اجارۀ اینجا رو به صاحب ملک دادم.
‫برای 5 سال پول پیش دادم. ‫چقدر هم خوشحال شد.
‫چرا؟
‫ابنجا توالت و حمام عمومی و مجانی هم داریم.
‫اینجا رو می‌خوام رنگ بزنم و سفید کنم.
‫می‌خوایم حس و حال اریک را حفظ کنیم، ‫اما یکم نوترش کنیم.
‫مگه نمی‌خوای برگردی استکهلم؟
‫از اینجا نمیری؟
‫این چیزیه که اریک می‌خواست.
‫تو برادرت رو زیاد نمی‌شناختی.
‫فکر کنم خیلی هم خوب می‌شناختم.
‫اون همیشه بهم می‌گفت ‫تو خیلی باهاش فرق داری.
‫واقعاً می‌خوای اینکار رو بکنی؟
‫کاری‌ـه که براش اومدم اینجا. ‫بالاخره هم دارم انجامش میدم.
‫فردا مربی یوگا میاد. ‫ما کلاس "یوگای قطبی" داریم.
‫یکی از دوستامون هم از بالی میاد.
‫می‌خواد " کمپ سکوت" راه بندازه.
‫این آشغاله.
‫اینجا مال اریکه، پس نباید...
‫آدام.
‫از اینجا برید. من نمی‌خوام...
‫آدام؟ ‫عیبی نداره.
‫اینجا همیشه متعلق به اریک خواهد موند.
‫می‌تونیم بقیه‌اش رو بریزیم دور.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫قهوه می‌خوری؟
‫قهوه دوست ندارم.
‫داشتم فکر می‌کردم می‌تونیم ‫به اتفاق هم یه بررسی داشته باشیم.
‫بررسی؟
‫فکر می‌کردم این شنبه مرخصی باشی.
‫- همرام بیا. ‫- باشه.
‫اریک توی والبرگ از جاده خارج میشه.
‫روز بعد جسدش بیرون شاشولمان پیدا شده.
‫اینجا 10 مایل دریایی ‫از محل حادثه فاصله داره.
‫و 12 مایل از دهکدۀ ماهی‌گیری ساکریزوی.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫توماس مطمئنه که اریک ‫از تصادف جون سالم به در برده.
‫جزر و مد تموم شده بوده. ‫و وقتی که توماس برگشته، خبری از اریک نبوده.
‫البته این ادعای توماسه.
‫آره، ولی... ‫با همکار آدام حرف زدم.
‫اون آدام رو همون بعد از ظهر دیده.
‫و خیلی عصبانی بوده ‫چون اریک اومده بوده خونۀ اون.
‫کدوم همکار؟
‫تروند. ‫اون برای ویلیکسن کار میکنه.
‫با دختر آدام هم حرف زده‌ام. ‫اون هم اون روز عصر اریک رو دیده بوده.
‫پس تو با دو تا شاهد صحبت کردی ‫که اریک رو بعد از حادثه دیدن؟
‫آره.
‫سؤال اینجاست که وقتی تو و ساندر ‫رسیدید به دهکدۀ ماهی‌گیری ساکریزوی...
‫تا از مرگ اریک باخبرشون کنید، ‫آدام اونجا بود؟
‫- نه. ‫- نه، اون نبود.
‫چون که با قایق رفته بود. ‫این رو تروند به من گفت.
‫ولی الان قایقش توی اسکله است.
‫تمیز، رنگ آمیزی شده و سوراخ بزرگ ‫روی بدنه هم تعمیر شده.
‫اونا قایق رو شناور ‫توی شهر وستفیوردز پیدا کردن.
‫عجیب نیست؟
‫- آره. ‫- پس چرا به ما چیزی نگفت.
‫چرا در مورد اینکه ‫قایق دقیقاً همون روز حادثۀ اریک
‫دچار آُسیب شده، چیزی به ما نگفت؟
‫اون همکاره، تروند و دختر آدام ...
‫مطمئنی در مورد زمان، درست گفتن؟
‫بیا. ‫اینم زمانش...
‫تصویر تار هست، ولی میتونی اون رو ببینی.
‫خودت ببین. درسته؟ ‫و اینجا...
‫این بخش مربوط به من نیست.
‫هوگو به من گفت دخالت نکنم. اما ...
فکر کردم شاید علاقه داشته باشی ‫این گزارش پزشکی قدیمی رو ببینی.
‫ممکنه خیلی هم به کارمون نیادا...
‫اما همه می‌دونن که آدام، ‫اریک رو کتک زده.
‫- چند وقته که این رو میدونی؟ ‫- خُب...
‫تو فکر می‌کنی آدام موئن ‫توی مرگ اریک موئن دست داره؟
‫آره. ‫دقیقاً می‌خوام همین رو بگم.
‫می‌دونی پیدا کردن این مدرک ‫چقدر وقت و جون من رو گرفته؟
‫فکر نکن که من به مهارتت احترام نمی‌ذارما
‫ولی وقتی همه‌چیز اینقدر واضحه...
‫- این یه تصادف بود! ‫- به جهنم که بود.
‫تو هیچی دربارۀ اونا نمی‌دونی!
‫مطمئنم اونشب یه اتفاقایی افتاده.
‫صد در صد مطمئنم. ‫آخه چرا باید با قایق بزنه بیرون؟
‫اونروز عصر هوا هم خراب بوده.
‫هیچکس تو اون هوا نمیره تو دریا!
‫مگر اینکه پای مرگ و زندگی ‫وسط باشه.
‫باشه.
‫باهاش صحبت می‌کنم.
‫باشه. ‫خوبه.
‫پس عجله کن. ‫چون امروز داره میره اسلو.
‫- امروز؟ ‫- آره. ‫اون هم قبل از خاکسپاری؟
‫- آره، داره میره. ‫- کی داره میره؟
‫چی؟
‫با کی می‌خوای حرف بزنی؟
‫اینجایی که بهمون توی برنامه‌ریزی ‫برای مهمونی تابستونی کمک کنی؟
‫هان؟
‫نظرت عوض شده؟
‫- نه. ‫- نه! پس بذار به کارمون برسیم.
‫چه تی شرت قشنگی.
‫- الو؟ ‫- مارگریت ملوی از اداره پلیس هستم.
‫لازمه چند کلمۀ دیگه باهاتون صحبت کنیم.
‫الان کجا هستید؟
‫فکر کنم شنیدنش سخته که...
‫که آدام توی مراسم حضور نداره.
‫چیزی بود که اون می‌خواست.
‫پس...
‫اینگرید...می‌دونم یه چیزهایی ‫بین تو و آدام بوده.
‫اون الان توی شرایط خیلی سختیه.
‫شما چیزی دربارۀ من و آدام نمی‌دونین.
‫اگه واقعاً کشیشین،
‫به وظایفتون پایبند باشید ‫و روانشناس بازی در نیارید.
‫اما... ‫میدونی کجا می‌تونی پیدام کنی.
‫اگر به کمکم نیاز داشتی، تردید نکن. ‫تماس بگیر.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب... ‫می‌بینمت.
‫سلام. ‫فعلاً نمی‌تونم جواب بدم، خداحافظ.
‫سلام کارین، منم مامان.
‫فقط می‌خواستم حالت رو بپرسم.
‫فردا بهت زنگ می‌زنم. باشه؟ ‫می‌تونم بیام دنبالت.
‫امیدوارم تا زمانی که اونجا هستی، ‫به همه چیز فکر کنی.
‫شب بخیر عزیز دلم.
‫همه چیز درست میشه. ‫قول میدم. دوست دارم.
‫یعقوب رو موقع بیرون اومدن دیدم. ‫برای مراسم همه چیز آماده است؟
‫آره.
‫حتی اگه آدام هم نباشه، ‫باز هم میریم اونجا؟
‫چجوری می‌خوای نبودنش رو به بقیه توضیح بدی؟
‫یه جوری حلش می‌کنم، بابا.
‫وقت خواب فردریک‌ـه. ‫فردا صحبت می‌کنیم.
‫موقع رفتن، درب رو پشت سرت ببند. ‫باشه؟
‫داره چیکار می‌کـ...
‫می‌خواد پارک بکنه، یا...
‫گندش بزنن. ‫من می‌رونم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه عالمه جا پارک اونجا هست!
‫نکنه می‌خواستین جای دیگه‌ای برید؟
‫نه. ‫هنوز تا قبل از پروازم وقت دارم.
‫پرواز صبح رو گرفتی؟
‫آره. ‫میری اسلو؟
‫آره.
‫باید یه سری از مشکلاتِ ‫کار و کاسبیِ خانوادگیمون رو حل کنم.
‫البته.
‫کی بر می‌گردید؟
‫چرا می‌پرسید؟
‫چون باید باهاتون صحبت کنیم.
‫اونجا نمی‌مونی. درسته؟
‫من با شرکت هواپیماییت چک کردم.
‫انگار برای فرداش بلیت فرانکفورت گرفتی.
‫خُب، نه... ‫راستش...
‫مطمئن نیستم. ‫هنوز تصمیمی نگرفتم.
‫ولی اگر برید فرانکفورت، ‫ممکنه برگشتنتون طول بکشه.
‫عه...
‫تو که نمی‌خوای مراسم خاکسپاری ‫برادرت رو از دست بدی، نه؟
‫چی؟ ‫درست متوجه نمیشم.
‫چی می‌خواید بدونید؟
‫دربارۀ بردرتون، یه سری ‫اطلاعات جدید به دستمون رسیده.
‫می‌خواستیم نظر شما رو هم بدونیم.
‫شنیدیم، عصرِ شبی که جسد پیدا شد،
‫شما سوار قایقتون شده بودید. درسته؟
‫خیلی راحت‌تره اگه به ‫سوال‌هامون پاسخ بدی.
‫قایق رو برده بودی تو آب؟
‫آره برده بودم.
‫خیلی‌خب. ‫خوبه.
‫چه موقع بود؟
‫آخرای همون شب.
‫ نصف شب توی قایق ‫چه کار داشتی؟
‫- ببینم...الان من به چیزی متهم شدم؟ ‫- بطور رسمی، نه.
‫نه، ولی علاقه‌مندیم باهاتون ‫توی یه جای مناسب صحبت کنیم.
‫نه اینجا توی این باد شدید.
‫پس اگه از نظر شما اشکالی نداره،
‫بریم کلانتری و اونجا صحبت کنیم.
‫آخه...هواپیما رو از دست میدم.
‫همینطوره.
‫دوباره براتون بلیت می‌گیریم. ‫مطمئن باشید به فرانکفورت می‌رسید.
‫- آخه من باید... ‫- بیا دیگه.
‫همراه ما بیا تا مجبور نشیم این کار رو ‫به شیوۀ سخت‌تری انجام بدیم.
‫یالا.
‫مشکلی نیست؟
‫ممنون.
‫یفرما.
‫خوابیده؟
‫فردریک خوب خوابش برده.
‫با وجود همۀ این چیزها.
‫کارین کجاست؟
‫رفته خونۀ تابستونی.
‫عجب حرکت هوشمندانه‌ای. ‫خوبه.
‫بابا، هدفت از این رفتار چیه؟
‫باید حرف بزنیم، اینگرید.
‫نه، حالم خوب نیست. ‫بذاریم برای فردا.
‫همین حالا می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫اگر قراره زندگیمون ادامه پیدا کنه، ‫باید کاملاً با هم صادق باشیم.
‫هی... ‫حرفات رو می‌شنوم.
‫چی؟
‫خُب، هنوز کل داستان رو نشنیدم.
‫شنیدم که تو و آدم با برادر دوقلوش ‫توی قایق دعوا می‌کردید.
‫این اولین دعوایی نیست ‫ که اونا با هم داشتن.
‫اما حدس میزنم این بار ‫کمی زیاده‌روی کردن.
‫اشتباه می‌کنی، فقط من و آدام بودیم ‫که داشتیم دعوا می‌کردیم.
‫آره، شایدم تو درست بگی.
‫اون موقعی متوجه شدم قضیه خیلی جدیه، ‫که دیدم آدام...
‫چطور با تمام سرعت با قایق به دلِ دریا زد.
‫خدا را شکر که عصر اون روز ‫داداشش دچار حادثه شده بود!
‫تقریباً برای ‫طبیعی جلوه دادن داستان، چیز خوبی بود.
‫ماشین اریک واقعاً تصادف کرد، بابا.
‫- میشه بس کنی؟ ‫- آره، آره...فقط....
‫منظورم این نیست که تو و آدام ‫عمداً برادرش را کُشتید.
‫- بابا! ‫- ولی الان درکتون می‌کنم.
‫شما دو نفر چارۀ دیگه‌ای نداشتید.
‫اونجوری که تو هفتۀ گذشته ‫از پس این موضوع بر اومدی...
‫من...تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫از شیوه‌ای که برای محافظت از ‫بچه‌هات در پیش گرفتی.
‫برای محافظت ازشون در برابر ‫همۀ مردم دهکدۀ ساکریزوی...
‫حالا می‌بینم تو از چی ساخته شدی.
‫تو خیلی بیشتر از اونی که فکر می‌کردم ‫شبیه منی.
‫نمی‌ذارم کسی بهمون آسیب برسونه، اینگرید.
‫هیچکس!
‫مامان؟ بدون دینو خوابم نمی‌بره. ‫اون رو تو خونۀ تابستونی جا گذاشتم.
‫حرف زدن خوبی بود. ‫یه بار از رو سینه ام برداشته شد.
‫اگر بخوای فردا هم صحبت می‌کنیم.
‫چرا مامان ناراحته؟
‫ناراحت نیست. ‫فعلاً نیاز داره یکم تنها باشه.
‫مامان؟
‫زود باش، فردریک. ‫بیا بریم پیش من.
‫- میتونی رو پاتختیم بخوابی. ‫- مامان چی؟
‫اون نیاز داره قبل اینکه بیاد ‫و بهت شب‌بخیر بگه یکم اینجا باشه.
‫- کی بابام میاد؟ ‫- حدس بزن چی دارم؟
‫شیر شکلاتی دارم. ‫می‌تونی یه لیوان بخوری.
‫خیلی‌‌خب، اون فقط چند ساعتی اینجا می‌مونه.
‫ایشون به کارتون رسیدگی می‌کنن.
‫لطفاً ژاکتتون رو روی پیشخوان بذارید.
‫جیب‌هاش رو خالی کنین و ‫خرت و پرت‌ها رو اینجا بذارید.
‫- چیز تیز و بُرنده همراهتون ندارید؟ ‫- نه
‫پس دست و پاهاتون رو از هم باز کنید. ‫ممنون.
‫میتونید دو تا تماس بگیرید، ‫با وکیلتون و با خانواده‌تون.
‫ممکنه کسی برگرده خونه و شما نباشید، ‫میخواید بهشون خبر بدید؟
‫نه.
‫حالا چی میشه؟
‫تا فردا اتفاقی نمیفته.
‫اگر بخواهیم پرونده رو باز کنیم، ‫باید حسابی تمرکز کنیم.
‫- برو خونه پیش دخترت. ‫- حالا که اینجاست، نباید ما...
‫"ما" کاری انجام نمیدیم.
‫من سعی می‌کنم ازش اعتراف بگیرم.
‫بعد ببینم باید چیکار کنم.
‫خیلی‌خب. فکر خوبیه. ‫اگه به کمکم نیاز داشتی، خبرم کن.
‫فکر می‌کنم همین که بهمون اطلاعات اضافی دادی ‫خودش کلی کمک بود.
‫- بله. ‫- بله.
‫چیزی که من رو قدردان اریک می‌کرد...
‫صداقتش بود.
‫ارزش کلمات رو نمیاورد پایین.
‫اگه تو کاری گند میزد، ‫که اغلب هم اینکار رو می‌کرد...
‫فوراً اعتراف می‌کرد، براش مهم نبود ‫که چقدر بد به نظر میرسه.
‫اشتباهش رو می‌پذیرفت.
‫احتمالاً فکر می‌کنی این عادلانه نیست.
‫که تو الان اینجا باشی.
‫ولی اگه دست من بود، ‫فوراً تو رو متهم می‌کردم.
‫به خودت نگاه کن. کسی نمیاد سراغت. ‫و لیاقتت هم همینه.
‫اما من نمی‌تونم چیزی رو اینجا تعیین کنم ‫درسته؟
‫ولی می‎خوام یه چیزی رو بدونی...
‫کسی که مُچت رو گرفت، من بودم. ‫کسی هم که از همه‌چیز سر در آورد، من بودم.
‫من بودم که با دخترت حرف زدم. ‫من با تروند حرف زدم.
‫توماس به خاطر من اعتراف کرد ‫که اریک رو دنبال کرده بود.
‫اونم توی یه سلول دیگۀ اینجاست.
‫اون هم به دلیل سهل‌انگاری در رانندگی ‫و شهادت دروغ محکوم میشه.
‫اما حداقل، مسئولیت کاری ‫که انجام داده رو پذیرفت.
‫شاید بخوای ازش تقلید کنی.
‫فکر کنم دیگه باید برم خونه.
‫فردا روز بزرگیه. ‫بهتره یکم بخوابی.
‫شب خوش. ‫خوب بخوابی.
‫گندش بزنن.
‫امیدوارم تا زمانی که اونجا هستی، ‫به همه چیز فکر کنی. شب بخیر.
‫همه‌چیز درست میشه. ‫قول میدم. دوست دارم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.