‫به علت قولی که والدین‌شان به یکدیگر دادند،
‫نیکوی ساحره و موریهیتوی اوگر ‫ناگهان مجبور شدند با هم زندگی کنند.
‫زندگی دبیرستانی که او مشتاقانه منتظرش بود، ثمربخش بوده،
‫و همانطور که احساساتِ نیکو نسبت به ‫موریهیتو به سطح فوق‌العاده‌ای می‌رسید،
‫کانشیِ تنگو، کیگوی گرگینه،
‫و میهاروی خون‌آشام نیز در کنارشان زندگی کردند.
‫به لطف شخصیت‌های دلچسب و متنوعشان،
‫زندگی روزمره‌ی ساحره و آشناهایش ‫همچنان پر جنب‌وجوش‌تر از همیشه می‌شود.
‫سلام!
‫نمو.
‫تمیزکاری می‌کنی؟
‫آره.
‫یه‌سری وسایل گذشته‌مو پیدا کردم، ‫و دیروز خیلی داستان درست کرد.
‫اوه، یه‌چیزی افتاد.
‫به مویی-چان ‫من همیشه دوستت می‌مونم
‫یه نامه‌ست که وقتی بچه بودیم نیکو برام نوشته.
‫انگار خوب نگهش داشتی.
‫آره. پنج سال روی دیوار چسبوندمش.
‫هرروز بهش نگاه می‌کردم و سرحال میومدم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نامه‌ای از یک دوست
‫این نامه...
‫مویی-چان نگهش داشته؟
‫چی شد؟
‫اوه، فقط عشقم نسبت به مویی-چان فوران کرد.
‫وقتی اینجا نیست، هرچی دلت می‌خواد می‌گی، ها؟
‫راستی، موریهیتو-سان کجا رفت؟
‫امروز تنهایی رفته یه‌جایی.
‫تنهایی؟
‫آره. گفت کسی دنبالش نیاد.
‫رفته سر مزارش.
‫سالگرد فوتِ مادرشه.
‫مادرش... فوت شده؟
‫آره. البته منم فقط یه‌ذره ازش شنیدم.
‫سخته بخوای وسطش بکشی.
‫مخصوصاً وقتی زیاد درمورد خودش حرف نمی‌زنه.
‫ولی خیلی عجیبه!
‫اون دوستمونه. و موریهیتو-سان هم درباره‌ش خیلی بی‌تفاوته.
‫آره، ولی می‌دونی،
‫مویی-چان خیلی بلد نیست چطوری حرف دلشو به دوستاش بزنه.
‫همین دیروز هم بهم گفت...
‫که وقتی کوچیک بوده هیچ دوستی نداشته.
‫سلام، مامان. امروز می‌خواستم چیزیو ‫باهات درمیون بذارم که تا الان نمی‌تونستم بگم.
‫تو همیشه نگرانم بودی، مگه نه؟
‫همیشه ازم می‌پرسیدی که با دوستام کنار میام یا نه.
‫همیشه می‌ترسیدم همچین نگرانی‌هایی روی سلامتت تأثیر منفی بذاره.
‫می‌گم، موریهیتو، با کسی دوست هستی؟
‫تنها نیستی؟
‫نه، یه‌عالمه دوست دارم.
‫امروز باهاشون بازی کردم، فردا هم می‌ریم بازی.
‫که اینطور. خدا رو شکر.
‫راستش، در واقع هیچ دوستی نداشتم.
‫آخرش به بقیه‌ی بچه‌ها صدمه زدم، و همه ازم ترسیدن.
‫بعد از اون، دیگه با کسی بازی نکردم.
‫ولی نیکو...
‫نیکو تنها کسی بود که دوستم باقی موند.
‫مویی-چان، سردت نیست؟
‫ها؟ نه.
‫یه طلسم جدید یاد گرفتم که گرمت می‌کنه.
‫بیا، روت اجراش می‌کنم.
‫نه، راحتم. سردم نیست.
‫چیزی نمی‌شه.
‫گفتم نمی‌خوام.
‫تعارف نکن.
‫نمی‌خوام.
‫بیا دیگه.
‫یه‌بار گفتم نمی‌خوام!
‫هات‌هات!
‫گوش کن چی می‌گم!
‫باسنم یه‌جورایی گرم شد.
‫حس خوبی داره، مگه نه؟
‫سوختم!
‫سوختم، سوختم!
‫هوی، نیکو! یه‌ذره زیادی گرمش نکردی؟
‫شاید؟
‫شاید میزان دماشو اشتباه حساب کردم.
‫می‌تونم باسنتو ببینم، مویی-چان.
‫ها؟ چرا؟
‫باسنت سوخت.
‫مثل طراح مانگایی که مهلت انتشارِ مانگاش سر رسیده!
‫شرمنده دوباره خرابکاری کردم.
‫اشکالی نداره.
‫ممنون، نیکو.
‫هرچی نباشه، دوستتم دیگه.
‫آره. فردا می‌بینمت.
‫باشه!
‫نیکو.
‫چیه؟ تک و تنها اومدی پارک؟
‫عجب بازنده‌ای!
‫چیه؟ می‌خوای دوباره بهم مشت بزنی؟
‫اشتباه می‌کنین!
‫مویی-چان اینجاست تا با من بازی کنه!
‫عه؟ این دختره چشه؟
‫می‌گم، اسمت نیکو بود، مگه نه؟
‫چطوره به‌جای اون بازنده، بیای با ما بازی کنی؟
‫راست می‌گه. آخه این پسره...
‫وقتی با مویی-چان بازی می‌کنم، خیلی بهم خوش می‌گذره!
‫مشکلش چیه...
‫تچ، بیاین بریم.
‫دختره‌ی عجیب‌غریب.
‫امروز یه طلسم دارم که می‌تونه مثل موشک تابت بده!
‫نه، انجامش نمی‌دم.
‫نیکو، بهتره دیگه باهام وقت نگذرونی.
‫من واقعاً نیازی به دوست ندارم.
‫نباید همچین حرفی رو بلند بگی.
‫یه چیزی به اسم کوتوداما وجود داره.
‫مامانم می‌گه کلمات، قدرت‌های اسرارآمیزی تو خودشون دارن.
‫اونوقت دیگه دوستی پیدا نمی‌کنی.
‫دروغه.
‫شاید دروغ باشه.
‫ولی ساحره‌ها همچین قدرتی دارن.
‫مثل وردها و حلقه‌های جادویی.
‫پس با کلمات و نامه هم می‌شه؟ ایول.
‫درسته. نامه!
‫من می‌رم اون‌طرف بازی کنم.
‫عه؟
‫مویی-چان تو برو خونه!
‫هان؟
‫یه نامه برای مویی-چان می‌نویسم.
‫از اونجایی که کلماتِ ساحره‌ها قدرت اسرارآمیز دارن، ‫مطمئنم این سرحالش میاره.
‫چی داری می‌نویسی؟
‫بازم شماها؟
‫دوست
‫پاره پاره پوره!
‫گفتم که، به‌جای بازی کردن با موریهیتو، بیا با ما...
‫نیکو کجا غیبش زد؟
‫دردم گرفت.
‫نیکو!
‫تمومش کن!
‫فرار کنین!
‫مویی-چان! اونا نامه‌مو پاره کردن!
‫مویی-چان
‫بعد از اون، مویی-چان تمام تیکه‌های ‫ نامه رو پیدا کرد و با چسب چسبوندشون.
‫اون زمان، مویی-چان بیشتر وقتشو تنها می‌گذروند،
‫برای همین خیلی دنبال ارتباط گرفتن با دوستاش نیست.
‫نمی‌شه که.
‫وقتی موریهیتو-سان ازم خواست بیام اینجا زندگی کنم،
‫به‌نظر میومد خوب می‌تونه ارتباط بگیره.
‫و از همون اول خوب باهم کنار میومدیم.
‫و همه اینجا همینطوری بودن.
‫چون ما همه‌مون خاص هستیم.
‫شرایط یکسانی داریم.
‫ولی می‌دونی چیه، مامان؟ الان اوضاع فرق کرده.
‫دوستای واقعی پیدا کردم.
‫با تأثیری که همه‌مون روش گذاشتیم،
‫نگاهش نسبت به ارتباط با دیگران خیلی مثبت‌تر شده.
‫به روش خودش، سعی داره تغییر کنه.
‫مدرسه هم خوش می‌گذره.
‫فقط می‌خواستم اینو بهت بگم.
‫پس لطفاً نگرانم نباش.
‫خب، البته هنوزم دردسرهای نیکو تموم نشده.
‫ولی نیکو...
‫برای من، نیکو...
‫ممنون که همیشه ازم محافظت می‌کنی.
‫اگه ما با قدرت به‌دنیا اومدیم،
‫پس باید راهی برای کنترل‌شون یاد بگیریم.
‫تو برای جادوت، و منم برای کیگونگِ اوگرها.
‫ما مثل همیم.
‫نیکو، من با فکر کردن بهت سخت تمرین می‌کنم.
‫باشه.
‫برای من، نیکو...
‫بهترین دوستمه!
‫و داشت خیلی خوب پیش می‌رفت.
‫صورتش کامل سرخ شده بودا.
‫قشنگ انگار از «زمزمه‌ی قلب» در اومده بود. ‫انیمه سینمایی عاشقانه
‫فکر کردم الانه که باهم ازدواج کنیم.
‫جفت‌مون سخت تمرین کردیم، ‫و بعد از چند سال، یه تجدید دیدارِ صمیمانه داشتیم.
‫ولی چشماش خیلی سیاهن!
‫کلی تلاش کرد که احساساتشو کنترل کنه
‫که آخرش کامل به یه پسر بی‌احساس تبدیل شد!
‫و انقدر تو بحر وظیقه‌شناسی رفته ‫ که عشق رو گذاشته آخرین اولویتش.
‫یه‌ذره رومانتیک‌تر باش تو رو خدا!
‫خب باشه، فهمیدیم.
‫معلومه اینجا تو از همه ناراحت‌تری.
‫ولی خب درسته که اصلاً به‌نظر از اون حبابِ دوستی بیرون نیومده.
‫موندم چرا.
‫یه چیزی به اسم کوتوداما وجود داره.
‫مامانم می‌گه کلمات، قدرت‌های اسرارآمیزی تو خودشون دارن.
‫اونوقت دیگه دوستی پیدا نمی‌کنی.
‫منم درموردش شنیدم.
‫وقتی یه ساحره احساساتشو به کلماتی که می‌نویسه منتقل کنه،
‫اثری شبیه به یه نفرین داره.
‫منتقل کردن احساساتش...
‫و ـ ولی کسی که نامه رو قبول می‌کنه هم ‫ باید توی یه‌سری شرایطِ خاص باشه.
‫برای مثال، فرد باید هیپنوتیزم شده باشه.
‫اگه به اندازه کافی به کلمات خیره بشن...
‫پنج سال روی دیوار چسبوندمش.
‫هرروز بهش نگاه می‌کردم و سرحال میومدم.
‫مـ ـ موریهیتو-کون...
‫نفرین شده؟!
‫«همیشه دوستت می‌مونم.»
‫کلماتی که نیکو احساساتشو بهش منتقل کرد ‫توی ذهنش حک شدن،
‫چون زمان زیادی بهش نگاه کرد.
‫برای همینه که موریهیتو-کون نمی‌تونه ‫ نیکو رو بیشتر از یه دوست ببینه؟
‫چیکار کنم؟
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫من یه‌دقه برم فروشگاه خرید کنم بیام.
‫سنگ، کاغذ، قیچی!
‫به سلامت.
‫یه‌ذره آلو ترش هم بگیرین، خب؟
‫آهای!
‫خب ببین، اگه می‌ره فروشگاه دم کوچه، یه محافظم بسشه.
‫باید درباره‌ی یه‌چیزی باهاتون حرف بزنم.
‫جان؟
‫کـ ـ که اینطور.
‫موریهیتو تحت نفرینیه که کاری می‌کنه با نیکو دوست بمونه، ها؟
‫حتماً‌ همینه!
‫اگه قضیه اینه که کارمون راحت می‌شه، نه؟
‫آره! فقط کافیه به نیکو بگیم تا نفرین رو برداره.
‫زوج خوشحال ‫هورا!
‫خواهشاً بس کنید! اونقدرا هم ساده نیست.
‫اینو شنیدین که برای ساحره‌ها ممنوعه که ‫ با جادو به آدما حمله کنن، نه؟
‫حتی اگه از قصد انجامش نداده باشه، این نفرین غدغنه.
‫اگه نیکو ازش خبردار بشه، می‌تونه از لحاظ ذهنی آسیب ببینه.
‫درسته، اضطراب می‌تونه به تاریکی سوقت بده.
‫پس یعنی بهتره درموردش با نیکو حرف نزنیم.
‫پس بیاید به موریهیتو بگیم.
‫وقتی موریهیتو درموردِ نفرین بفهمه...
‫و متوجه بشه یه محدودیت روی احساساتش گذاشته شده...
‫زوج خوشحال ‫هورا!
‫نخیرم! خواهشاً بس کنید.
‫این نفرین فقط با اینکه حقیقت رو بهشون بگیم برداشته نمی‌شه.
‫در مقابل، فقط ذهنشونو به‌هم می‌ریزه،
‫و حتی ممکنه احساسی که قرار بود شکوفه بزنه، ‫ دیگه کاملاً دفن بشه.
‫این ریسک هم هست که موریهیتو-کون ‫ این اطلاعاتو به نیکو بگه.
‫پس چیکار کنیم؟
‫نه می‌تونیم به نیکو بگیم، نه موریهیتو. پس یعنی...
‫کیش و مات.
‫اینطوری که نمی‌شه. نیکو...
‫اون ساحره‌ای بود که کسی مثل من تونست باهاش دوست بشه.
‫می‌خوام یه‌کاری براش بکنم.
‫درسته، نمی‌شه همینطوری تسلیم شم!
‫باید یه‌راهی پیدا کنیم که نفرین رو بردارن.
‫اگه احساساتی که به نیکو داره، فراتر از فقط یه دوستیِ ساده باشه،
‫اینطوری نفرین شاید برداشته شه.
‫اون نفرین روی قلبِ موریهیتو-کونه.
‫بیاید نفرین رو یه دیوار درنظر بگیریم.
‫اگه احساساتِ دیگه‌ای، مثل عشق توی قلبش باشه،
‫و اون عشق به‌اندازه‌ی دیوار بالا نره، پس بروز داده نمی‌شه.
‫ولی اگه اون احساسات جمع و انباشته بشه، ‫اینطوری سرریز می‌شه...
‫و اون دیوار بدون شک فرو می‌ریزه!
‫به عبارتی، نفرین تمام‌وکمال از بین می‌ره.
‫پس الان مشکل اصلی‌مون احساساتِ فعلیِ موریهیتو-کونه.
‫اگه بفهمیم الان چه حسی نسبت به نیکو داره، ‫می‌تونیم نقشه بچینیم.
‫نمو-چــــــان!
‫وقتی نیستم داری درباره‌ی عشق‌عاشقی حرف می‌زنی؟
‫مثلاً اینکه مویی-چان چه احساساتی داره؟ ‫آره درسته، من هیچی بارم نیست!
‫اوه، امم، آره درسته.
‫کان-چان، تو نظرت چیه؟
‫ها؟ اوه، آه، بذار ببینم، ‫فکر می‌کنم قلبتون به‌هم پیوند خورده و اینا...
‫ولی شاید یه نفرین، نه، یه‌چیزی جلوشو می‌گیره...
‫کاش یه طلسمی بود که بهمون می‌گفت یکی واقعاً‌ چه حسی داره.
‫اتفاقاً هست!
‫یه طلسم هست که می‌تونه بگه یه‌نفر چه حسی به کسی داره، ‫ از لحاظ پیش‌گویی و اینجور چیزا.
‫ولی احتمالاً استفاده از همچین طلسمی کار بدیه، مگه نه؟
‫نه، خیلی هم خوبه!
‫عجیبه باهاش موافقید!
‫فیلینگرام.
‫زمانی که فرد به کسی نگاه ‌کنه، می‌تونید طلسم رو روشون اجرا ‌کنید،
‫و نشونه‌ای بالای سرشون پدیدار می‌شه که ‫نشون می‌ده واقعاً چه حسی به طرف مقابل دارن.
‫اگه عشق باشه، گلی شکوفه می‌زنه.
‫اگه دوستی باشه، یک حشره پدیدار می‌شه.
‫توی یه دسته از طلسم‌ها مثل اموسپرشن قرار می‌گیره.
‫مثل همیشه از اون جادوهای عجیب‌غریبه.
‫بیاید امتحانش کنیم.
‫نگاه کردن به عکس هم جواب می‌ده، ‫پس من اول حسی که به موریهیتو دارمو نشون می‌دم.
‫نیکو --> موریهیتو
‫گلی صورتی و بزرگ بالای سرش شکوفه داد.
‫نمادِ علاقه‌ای بانمک و رومانتیکه!
‫کانشی --> نیکو
‫دو زنبورِ شاد، درحال رقصیدن هستن.
‫یعنی دوتا دوست که همیشه باهم خوش می‌گذرونن!
‫نیکو --> نمو
‫نیکوی کفش‌دوزک مزاحمِ نمو می‌شه، ‫نمو خجالت می‌کشه، ولی به دل نمی‌گیره.
‫این یه‌جورایی خجالت‌آوره ها!
‫بعد از اینکه میهاروی سنجاقک، روی اعصابِ کانشی می‌ره،
‫کانشی عصبی می‌شه، ولی بعدش باهم کنار میان.
‫بسه دیگه! این دیگه چه‌جور بروز احساساتیه؟
‫این چقدر باحاله! خب بعدی...
‫بذار ببینیم تو چه حسی به کیگو-کون داری.
‫وایسا. هی صبر کن، نمی‌شه انجامش ندیم؟
‫مطمئنی؟ نمی‌خوای بدونی چه‌جور حشره‌ای بیرون میاد؟
‫نخیر! درباره‌ی این‌چیزا حساسم.
‫من برگشتم.
‫وای، ‌مویی-چان برگشت! باید چیکار کنیم؟
‫آ ـ آروم بگیر!
‫عکسِ تو رو به موریهیتو نشون می‌دیم،
‫بعدش تو پشتش دربیا و طلسمو اجرا کن.
‫پـ ـ پشتش؟
‫کاری می‌کنیم طبیعی به‌نظر برسه. خب دیگه، شروع مأموریت!
‫و ـ واقعاً چقدر حال می‌ده توی این حیاطِ بزرگ خوراکی بخوریم.
‫راست می‌گی، هر چندوقت یه‌بار بدک نیست.
‫ها؟ چی شده؟ صورتتو چرا اونطوری کردی؟
‫اوه، راستی، موریهیتو.
‫ا ـ الان یه عکس از نیکو گرفتم، جلدی باید نگاش کنی، خب؟
‫آره، خیلی دلم می‌خواد به این عکس زل بزنی. بیا بیا. ‫خیلی عجیب رفتار می‌کنه.
‫مگه این عکس چشه؟ ‫بـ... باید آروم... آروم... نگاه کنی...
‫فیلینگرام.
‫عه؟ چـ ـ چی شد؟ یه‌چیزی رو سرمه؟
‫روی تار موت پیش‌گویی می‌کنیم.
‫روی تار موم؟
‫لطفاً، لطفاً یه شکوفه‌ی گل باش!
‫کـ ـ کرم ابریشم؟
‫فقط داره دورِ نیکو دایره‌وار می‌چرخه.
‫این یعنی چی؟
‫نشونه‌ی یه دوستیِ باثبات که به‌طور خودکار حرکت می‌کنه،
‫تا از روی وظیفه‌شناسی بتونه ازش محافظت کنه.
‫چی شده، نیکو؟ غمباد گرفتی.
‫اوه، چیزی نیست. فقط یکم سرحال بودم.
‫منظورت بی‌حاله دیگه؟ اوه، اون...
‫مویی-چان، تیکه‌های نامه رو از اون روز جمع کردی، ها؟
‫اصلاً خبر نداشتم.
‫یه‌ذره خجالت‌آوره، ولی خیلی خوشحالم کرد.
‫ممنونم، مویی-چان.
‫اون کرم ابریشمِ قبلی، الان پیله بسته.
‫یه پروانه‌ی بزرگ.
‫وای. نمی‌دونستم همچین احساس دوستی‌ای رو قایم می‌کنی.
‫ها؟
‫نه...
‫اون یه گل‌ـه.
‫فکر کنم همینطوری خوب باشه.
‫موافقم.
‫به‌مرورِ زمان خودش سرریز می‌شه.
‫بیاید مراقبتشون باشیم.
‫ها؟ چتون شده شما؟
‫منم کاشکی می‌دیدمش.
‫× همون موقع داشت چرت می‌زد
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پروانه، پروانه، روی اون برگ زیبا بشین.
‫عه، برگ بود؟ گل نبود؟
‫اوه آره، چون قراره عسل رو بمکه.
‫اینطوری می‌تونه تخم‌گذاری کنه.
‫لارو پروانه‌ی کلمِ سفید، برگ‌های گلِ خردل رو می‌خوره.
‫مویی-چان، چقدر چیزمیز می‌دونی.