‫پس به حرف هیچ‌کس گوش نمی‌دن؟ جالبه.
‫زک، تو...
‫اگر در غار قدم نگذاری، مار به خنده میفته.
‫منم موجود لجبازی هستم.
‫تازه از دست فازی‌ها آزادت کردیم، ‫و هنوز قدرت کاملت رو نداری!
‫نباید تنهایی بری اونجا.
‫یه شایعه‌ی تأییدنشده هست که می‌گه
‫اونجا یه از دسته از دشمن‌ها برامون کمین کردن.
‫چرخ آبی با ضربه‌های کاپّا نمی‌چرخه.
‫هرچند...
‫شورا درموردش ساکت نمی‌شینه ها.
‫اگه اون پیرمردها انقدر می‌خوان قافله عقب بمونن...
‫خودم تو گوششون فرو می‌کنم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اورون ‫میراژ
‫اولین دیدار آفلاین‌مون
‫پیدا کردن اسم گروه خودش کار سختیه، نه؟
‫سنسه، لازم نیست خیلی باهاش کلنجار برید.
‫بیشتر روی پنل‌بندی صفحات گیر کردم.
‫هردو سعی دارن با همکاری یکدیگر یک فن‌مانگا از اورون میراژ بسازند.
‫شرمنده، سنسه.
‫تقصیر منه که نمی‌تونم درست پنل‌های مانگا رو تقسیم کنم.
‫اشکالی نداره. خودمم می‌خواستم ‫ توی پنل‌بندی خودمو به چالش بکشم.
‫درضمن، به‌نظرم ساختن مانگا از اون داستان کوتاه کار سختیه.
‫پنل‌بندی یعنی...
‫مرزگذاری برای پنل‌ها، کشیدن شخصیت‌ها، ‫و نوشتن دیالوگ‌ها در صفحه.
‫وظیفه‌ی دنگکی ملون آماده‌سازیِ داستان تا بخش پنل‌بندی‌ـه.
‫ولی فکر نمی‌کردم همین اول‌کاری گیر کنم...
‫این وضعیت قطعاً شبیه «چرخ آبی با ضربه‌های کاپّا نمی‌چرخه»ست.
‫آره، می‌فهمم.
‫منو یاد جمله‌ی زک توی چپتر 127 میندازه ‫ که گفت «خودم تو گوششون فرو می‌کنم!»
‫ولی این چند روزه بیشتر از قبل ‫ توی چیتر، داستان‌های کوتاه پست می‌کنید.
‫فالوورهاتونم بیشتر شده.
‫چون داستان‌های تک صحنه‌ای رو راحت می‌تونم درست ‌کنم.
‫ولی وقتی حرف از نوشتن یه داستان کامل باشه، ‫نمی‌تونم چیزی بنویسم.
‫صرفاً داشتن میل به داستان‌سرایی کافی نیست.
‫حس می‌کنم یه مؤلفه...
‫مثل یه ماده‌ی مخفی وجود داره که ‫ برای جذب مخاطب‌ها بهش نیاز دارم.
‫حس می‌کنم درست جلوی چشمامه.
‫ولی همه‌چیز درست مثل اورو میرا دست‌نیافتنیه!
‫متأسفم، ولی می‌شه یکم دیگه وقت بگیرم؟
‫دلم می‌خواد یه‌مقدار تنهایی روش فکر کنم.
‫البته، هنوز تا زمان رویداد وقت داریم.
‫تو این مدت، من روی بهبود طراحی‌م کار می‌کنم.
‫اینو ببینید.
‫اوه، مادارا!
‫عجیبه که وقتی طرفدارِ اوتسو x اوبو هستی اونو بکشی.
‫بله. برای سفارشِ از یکی از دوستام بود که توی چیتر پیدا کرده بودم.
‫عــــه.
‫وایسا، چی؟ توی چیتر یه دوست پیدا کردی؟
‫بله! زیر پست‌هام خیلی نظر می‌ذاره.
‫اسمش «لیموی له‌شده‌ی کوچیک»‌ـه. ‫خیلی خوب باهم کنار میایم.
‫عــــه، عجب، درست وقتی دارم روی پنل‌بندی جون می‌دم، هــــا؟ ‫عــــجــــب، لابد خیلی کِیف مـــی‌ده.
‫عــجـــب. وایسا، مگه سفارش قبول می‌کنی؟
‫توی دایرکت درموردش حرف زدیم.
‫عجب، پس انقدر باهم صمیمی شدین ‫ که شخصاً سفارش می‌گیری، ها؟
‫انقدر باهم جور شدیم که بعداً قراره از نزدیک همو ببینیم.
‫عه، چی؟
‫همدیگه رو ببینین؟ از نزدیک؟
‫بله، قراره یه دیدار آفلاین داشته باشیم.
‫مطمئنی مشکلی پیش نمیاد؟ اصلاً این طرف رو می‌شناسی؟
‫مثل من یه دختر دبیرستانیه.
‫اگه نگرانید، چطوره پیام‌های دایرکت‌مونو چک کنید؟
‫تابلوئه طرز حرف زدن یه پیرمرده!
‫نه خب، وایسا، وایسا! این پیر... ‫یعنی مطمئنی این یه دختر دبیرستانیه؟
‫بله، یه دختر دبیرستانیه.
‫چه چشمای مطمئن و در عین حال معصومی!
‫خیلی از ایموجی می‌فرسته، سریع ذوق می‌کنه، ‫و خیلی درمورد خودش حرف می‌زنه.
‫قطعاً یه پیرمرده!
‫حتی اسم اکانت «لیموی له‌شده‌ی کوچیک» خیلی بانمکه.
‫نه، قشنگ ضایع‌ست یه پیرمرده.
‫و همه‌ش می‌گه دلش می‌خواد از نزدیک منو ببینه.
‫نه، این دیگه خط قرمزه!
‫نمی‌شه! اون احتمالاً یه پیرمردِ 50 و خرده‌ای ساله‌ست!
‫نباید انقدر راحت با آدمایی که آنلاین پیدا می‌کنی ملاقات کنی!
‫چی؟ ولی زشته که بدون شناختنش بهش تهمت بزنید.
‫خیلی دختر خوبیه!
‫نباید اوتاکوها رو دست‌کم بگیری!
‫آوردن رابطه‌های آنلاینت به دنیای واقعی خطرناکه!
‫ما هم خودمون اوتاکوـییم و اینم عملاً یه دیدار آفلاینه!
‫راست می‌گه.
‫ولی من یه معلمم.
‫محافظت از دانش‌آموزها وظیفه‌مونه.
‫با فکر کردن به این چیزا،
‫به زیر و رو کردنِ اکانت لیموی له‌شده‌ی کوچیک مشغول شدم.
‫علاوه بر اورو میرا، از گولف و بازیِ گو هم پست می‌ذاره.
‫توی این عکس... بازتابش توی چوب گلف معلومه؟
‫خودشه! واقعاً یه پیرمرده.
‫وای، باورم نمی‌شه یه پیرمرد اینطوری گولش زده.
‫حالا چیکار کنم؟ نذارم بره؟
‫نه، «اگر در غار قدم نگذاری، مار به خنده میفته.» الان باید...
‫«خودم تو گوششون فرو می‌کنم!»
‫قیافه‌ی طرف رو می‌شناسم.
‫و می‌تونم ثابت کنم یه معلمم.
‫هایمی-سان به‌نظر مضطرب میاد.
‫اوه، این پیامِ «دیگه تقریباً رسیدم»ـه؟
‫کجاست؟ رسیده؟ اگه یه پیرمرد باشه، خودم حالیش می‌کنم.
‫«حق نداری به دانش‌آموزم دست بزنی!»
‫خودشه! خودم آبِ این لیمو رو می‌گیرم!
‫آهای، تو!
‫خوشوقتم!
‫اسمم هایمی‌ـه ‫چی؟ این همون لیمو-سانه؟
‫چه دختر خوشگلیه.
‫باشه، ممنون بابا.
‫بابا؟
‫آره، اصرار داشت باهام بیاد.
‫که اینطور.
‫دارم از خجالت می‌میرم!
‫این فقط صحنه‌ی آشناییِ دوتا دختر خوشگله.
‫خیلی دلم می‌خواست امروز ببینمت! ‫خیلی بی‌انصافم که فقط به‌خاطر طرز پیام نوشتنش بهش شک کردم!
‫هایمی-چان، حال و احوالت خوبه؟ ‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫امروز می‌خوام هایمی-چان عزیزم دوای دردم باشه. هاها، شوخی.
‫شبیه پیرمردها هم حرف می‌زنه؟
‫صورت و صداش قشنگن، ‫ولی طرز حرف زدنش اصلاً بهش نمی‌خوره.
‫پس با دوستای بابام صمیمی شدم،
‫و انقدر توی لاین باهاشون حرف زدم که مثل خودشون حرف می‌زنم.
‫طرز حرف زدن پیرمردها واگیرداره؟
‫دفعه بعدی دلم می‌خواد شب خونه‌تون بمونم.
‫یا می‌تونیم بریم حموم آب‌گرم!
‫مغزم دیگه نمی‌کشه.
‫این دختر بانمک خیلی خودشیرین و ترسناک حرف می‌زنه.
‫وایسا، الان...
‫یه نشونه برای مانگام بود!
‫اختلاف... سوءتفاهم...
‫احساسات پرشور؟
‫یه صحنه داره بهم الهام می‌شه!
‫سنسه؟
‫شـ ـ شما دنگکی ملون-سان هستید؟
‫معلم و دانش‌آموز باهم همکاری می‌کنن؟
‫این اطلاعات برام زیادیه.
‫سنسه، من از قبل با یه برنامه‌ی تماس صوتی ‫ با لیمو-سان حرف می‌زدم.
‫فکر کنم یادم رفت این بخششو بگم.
‫شرمنده نگران‌تون کردم. ولی خوشحالم که اینجا اومدید.
‫نـ ـ نه، فقط کاریو کردم که هر معلمی باشه انجام می‌ده...
‫نه، احتمالاً یه‌ذره حسودی می‌کردم.
‫می‌ترسیدم اورشینو-سان... ‫نه، هایمی-سان ازم گرفته بشه، ولی...
‫خوشحال دیدنِ جفتتون منم خوشحال کرد.
‫پیدا کردن دوستی که سرگرمی‌های ‫ مشترکی باهات داره فوق‌العاده‌ست.
‫ولی خیلی شوکه شدم.
‫یه معلم و دانش‌آموز؟ درست مثل ‫مانگای «خاطرات دیوانه‌وارِ ماهیگیری» می‌مونه.
‫راست می‌گی.
‫البته اونا کارمند اداره و مدیرعامل بودن.
‫راستی، من یه ایده‌ی عالی درمورد اسم گروه‌تون دارم.
‫این چطوره؟ تادا!
‫ولی بخشِ «آرتیست موردعلاقه» یکم خجالت‌آوره.
‫بازی با کلماتشو دوست دارم.
‫پس چطوره توی کاتاکانا بنویسیمش و... این چطوره؟
‫آره!
‫با این اسم توی رویداد ثبتش می‌کنم!
‫«خوشحالم یه فرصت دیگه پیدا کردم.»
‫«موی سفید... اوبورو یه سپیدزاد شده؟»
‫«تعجبی نداره. برادر بزرگترش هم یه سپیدزادـه.»
‫«بعد از تمام این قضایا، مثل اینکه بالأخره وقتش رسیده، نه؟»
‫یه اتفاق وحشتناک افتاده
‫همون جای همیشگی ‫همو می‌بینیم
‫باورم نمی‌شه.
‫منم بهش شک داشتم.
‫و تازه پنل‌بندیِ دوجینشی‌مونو هم تموم کرده بودم.
‫ولی یهو برملا کردن که اوبورو یه برادر بزرگتر داره؟
‫سنسه؟
‫لطفاً آروم باشید.
‫چطور می‌تونم آروم باشم؟
‫مقدمه‌ی داستانم براساس اینه که اوبورو تک‌فرزنده.
‫اگه برادر بزرگتر داشته باشه، منطقی نیست!
‫ولی نمی‌شه که تمام زحماتِ پنل‌بندی و طرح اولیه‌مونو دور بریزیم...
‫فکر می‌کنم بهتره با همین داستانی که داریم پیش بریم.
‫زمانِ درست کردن فن‌آرت، آدما همه نظرشون باهم فرق داره.
‫خیلی‌ها می‌گن جدا شدن از فضای ‫داستان اصلی عیبی نداره، و باهاش مشکلی ندارم.
‫ولی نمی‌تونم. برای من...
‫داستان اصلی مثل کتاب مقدس می‌مونه.
‫اصالت‌گرایان.
‫نوعی از اوتاکوها که وفادارانه از فضای اثر اورجینال محافظت می‌کنند.
‫به‌جای تغییر شخصیت‌ها،
‫ترجیح می‌دهند دنیای اصلی را گسترش دهند.
‫از داستان اصلی دور نمی‌شم! دنبال چیزای ناگفته می‌گردیم!
‫باید خودمونو غرق داستان‌های ناگفته ‌کنیم! ‫با خلاقیت‌مون افسار پاره می‌کنیم!
‫متوجه شدم، سنسه!
‫و بعد از دوباره خوندنش، متوجه چیزی شدم.
‫توی جلد هفتم، اون جمله...
‫حتی والدینم هم ازم انتظار چندانی ندارن.
‫به‌نظرت این به برادر بزرگترش اشاره نداره؟
‫اوتاکاتا-سنسه از همون اول داشت بهش اشاره می‌کرد!
‫خدای من!
‫به‌خاطر خطای خودم که تا الان متوجهش نشدم، مجازاتش رو می‌پذیرم.
‫از طرف دیگه...
‫اگه برادر بزرگه‌ی اوبورو یه سپیدزاد باشه،
‫پس یعنی یه فینت‌ـه، درسته؟
‫همینطوره.
‫هنوز نشونش هم ندادن، ولی حسِ یه شخصیت قدرتمند رو داره.
‫چرخ...
‫پوف.
‫چرخ، چرخ، چرخ...
‫پوف!
‫فکر کنم بتونم یه طرح اولیه‌ی جدید بکشم.
‫یک هفته بعد
‫فوق‌العاده‌ست!
‫وایسا، یه‌لحظه وایسید. می‌شه یکم صبر کنید؟
‫خدایا! انگار کلمه‌ای به ذهنم نمیاد! بعداً دایرکت می‌کنمش!
‫وقتی کلی چیز هست که ‫می‌خوای بگی و ترجیح می‌دی ‫وقتی زمانت خالی بود بنویسی‌شون
‫وقتی به طراحی‌هات توی این صفحات فکر می‌کنم،
‫مثل «وارد شدن به رینگ با ساکه» می‌مونه.
‫الان تنها مشکل برنامه زمانی‌مونه.
‫مهلت چاپ برای سه هفته‌ی دیگه‌ست.
‫پس یعنی باید روزی یک و نیم صفحه بکشم.
‫قبلاً روزی سه صفحه هم کشیدم، ‫پس فکر کنم از پسش بربیایم!
‫انتظاراتِ ساده‌لوحانه‌ی یک تازه‌وارد!
‫اوضاع به این راحتی پیش نخواهد رفت.
‫عجیبه. حتی نصف چیزی که برنامه داشتم هم تموم نکردم.
‫طراحی به این آسانی انجام نمی‌شه.
‫پس‌زمینه‌ها خیلی سختن! این تیکه هم سفید می‌ذارم بمونه.
‫واقعاً به این سادگی نیست. لطفاً مراقب باشید.
‫پیش‌بینی‌هام خیلی مثبت‌گرایانه بود!
‫هیچ‌وقت تمومش نمی‌کنم!
‫چه کاری خواهند کرد؟ اولین دوجینشیِ فایل فن‌آرت موردعلاقه!
‫اورون ‫میراژ
‫و سپس، روز موعود!
‫تموم شد!
‫فکر کردم قراره بمیرم.
‫مداد و قلبم داشتن تیکه‌تیکه می‌شدن.
‫واقعاً خسته نباشی!
‫نگاه.
‫برای فرستادن طراحی‌ها برای چاپخونه سی دقیقه وقت دارم.
‫بخش‌هایی هست که دلم بخواد درستشون کنم، ‫ولی فکر کنم برای اولین کارمون همین کافیه.
‫خب، سنسه.
‫می‌شه صفحاتی که هنوز ندیدید رو چک کنید؟
‫الان توی کلود آپلودش می‌کنم...
‫هان؟
‫شرمنده، می‌شه یه‌بار دیگه بفرستیش؟
‫مثل اینکه درست ذخیره نشده، پس نمی‌تونم بازش کنم.
‫فهمیدم.
‫ها؟ بذار ببینم.
‫سنسه.
‫صفحه 23 ناپدید شده.
‫عــــــــه؟ ناپدید شده؟
‫یعنی مثل واحد-04 اِونگلیون؟ فایل اصلی رو نداری؟
‫به‌جای کپی کردن فایل، انتقالش دادم.
‫آخرین ذخیره‌ی خودکارِ فایل هم برای چند روز پیشه.
‫پس... دیگه وجود نداره.
‫«از دست دادن داده‌ها» بخشی از تولید دیجیتال است که باید در آن نهایت احتیاط را به خرج دهید.
‫لطفاً مراقب باشید، زیرا ساعت‌ها کار بی‌وقفه ‫می‌تواند در لحظه‌ای از بین برود.
‫صفحه 23! اونجا یه صحنه‌ی خیلی مهم داره.
‫خیلی شرمنده، همه‌ش تقصیر منه...
‫نه، تقصیر من بود که پنل‌بندی رو خیلی طول دادم.
‫اولین کتاب‌مون...
‫تموم شد.
‫هنوز نه!
‫این اولین کتابیه که درست کردیم.
‫هنوز نمی‌خوام تسلیم بشم!
‫هایمی-سان...
‫بیاید چاپخونه‌مونو تغییر بدیم.
‫قیمت چاپِ این‌یکی خیلی فرقی نداره و تا 21:00 بازه.
‫پس چهار ساعتِ دیگه وقت داریم!
‫ولی هایمی-سان، هنوز توان طراحی کردن داری؟
‫راستشو بخواید، از همون اول از نتیجه‌ی اون صفحه خوشم نیومد.
‫خوشحالم که یه فرصت دیگه برای طراحیش پیدا کردم.
‫مـ ـ منم همینطور. سخن پایانیِ کتاب رو دوباره می‌نویسم.
‫خیلی ازش راضی نبودم.
‫چون یه دوجینشی‌ـه، باید تمام تلاشمونو بکنیم.
‫اینطوری مخاطب‌ها...
‫از خریدنش احساس رضایت می‌کنن.
‫همه‌چیز ساعت 20:55 ارسال شد.
‫اولین دوجینشیِ فایل فن‌آرت موردعلاقه،
‫«قلب درحال محو، همیشه مبهم است» به چاپ رسید.
‫امکان نداشت تنهایی بتونم از پسش بربیام.
‫قطعاً تسلیم می‌شدم.
‫منم همینطور.
‫چون باهم بودیم موفق شدیم.
‫اوه، درسته. هیچ‌وقت ندیدم برای سخن پایانی چی نوشتید.
‫اوه، الان برات می‌فرستمش.
‫چقدر طولانی! وقتی جفت‌مون داشتیم ‫ از استرس می‌مردیم اینو نوشتید؟
‫عه؟ عجیبه؟ حالا دارم خجالت می‌کشم.
‫نه، اتفاقاً همچین اشتیاقی رو دوست دارم.
‫عه بیخیال، خجالتم می‌دی.
‫الان بدن و روحم خیلی سبک‌تر شدن. یه حس رضایت.
‫اگه فروش نکنه برام مهم نیست.
‫حالا فقط مشتاقانه منتظر رویدادم.
‫چی؟
‫فردا نمیاید؟
‫شرمنده، یهویی مجبور شدم فردا صبح به یه‌سری کارها برسم.
‫به محض اینکه تموم شد میام اونجا.
‫تا اون‌موقع باید تنها باشی. باهاش مشکلی نداری؟
‫گمونم نمی‌شه کاریش کرد. از یه‌نفر کمک می‌گیرم.
‫اگه کمک لازم داشتی، بسپرش به خودم!
‫شرمنده انقدر یهویی بهت گفتم.
‫عیبی نداره. تا حالا همچین کاری نکردم. ‫پس امیدوارم بتونم کمکی باشم.
‫خیلی دردسر درست نکن، باشه؟
‫یه‌لحظه وایسا!
‫درسته که متوجهش شدم، ولی موریهیتو-کون هم آوردی؟
‫معلومه، من محافظشم.
‫اینکه یه مرد به یه رویدادِ زنونه بیاد خوب نیست؟
‫نه، اصلاً چیز بدی نیست.
‫بعضی‌وقتا می‌بینی مردها هم محصولات‌شونو می‌فروشن.
‫ولی غرفه‌ی راهروی داخلی فقط برای وایسادنِ دو نفر جا داره.
‫که اینطور. پس می‌تونم توی رویداد بچرخم.
‫لطفاً واسه خودت نچرخ!
‫شرمنده، ولی می‌شه جلب توجه نکنی و با دیوار یکی شی؟
‫مأموریت سختیه.
‫راستی، کتاب‌هات رو نیاوردی؟
‫چاپخونه قرار بود مستقیم کتاب‌ها رو به غرقه بیاره.
‫اوه، اونجاست.
‫ها؟ یکم زیادی نیست؟
‫ده جعبه آوردن!
‫عجیبه! ما فقط صدتا کپی سفارش دادیم. ‫ولی این انگار ده برابرِ اونه.
‫البته سنسه خودش سفارششو داده بود.
‫وای، ایول! قراره این‌همه کپی رو بفروشی؟
‫نه، قرار نیست.
‫چه جاه‌طلبانه!
‫حتماً اشتباهی پیش اومده!
‫ده‌تا جعبه اینجا تحویل دادن! ‫می‌شه سفارش‌تونو دوباره چک کنین؟
‫سنسه اشتباه سفارش گذاشته!
‫خیلی عادی یه استیکرِ عذرخواهی برام فرستاد!
‫می‌بخشید، می‌شه جعبه‌هاتونو بردارید؟
‫خـ ـ خیلی متأسفم!
‫امیدوارم امروز فروش خوبی داشته باشیم، خانم همسایه.
‫بله! بیاید تمام تلاشمونو بکنیم.
‫چه خاکی سرم کنم، نیکو-چان؟
‫خیلی سرت شلوغه ها، کوکو.
‫اسمالولون!
‫نُه‌تا از جعبه‌ها رو کوچیک کردم.
‫دوست ساحره داشتن حرف نداره!
‫پس این...
‫اولین کتاب‌مونه!
‫چه جلد قشنگی داره.
‫کلی احساسات توش ریخته شده، ‫پس خیلی قشنگ به‌نظر میاد.
‫خیلی براش تلاش کردی.
‫اوه، چی شده، کوکو؟
‫اوه، فقط... احساساتی شدم.
‫من تا حالا برای هیچ‌چیزی انقدر تلاش نکرده بودم.
‫با سنسه...
‫نه، با دوستم دنگکی ملون-سان برای این کتاب ‫ خیلی وقت گذاشتیم، و این خوشحالم می‌کنه.
‫واقعاً عالیه.
‫مخصوصاً این بخش‌ها که هیچ دیالوگی نوشته نشده.
‫آره... عه؟
‫دیالوگی نیست!
‫عه؟ باید باشه؟
‫قطعاً نوشته‌ها رو گذاشته بودم، ‫پس شاید فقط لایه‌ی پایینی ذخیره شده؟
‫نمی‌تونستم چیزی که تایپ کردم رو چک کنم.
‫این‌همه استیکر عذرخواهی مختلف رو نمی‌خوام!
‫این دیالوگِ خیلی مهمیه. نباید خالی بذارمش.
‫چیکار کنم؟ جدا پرینت بگیرمشون و با چسب بچسبونم؟
‫الان؟ روی هزارتا کتاب؟ تا ابد طول می‌کشه!
‫چه خاکی سرم کنم، نیکو-چان؟
‫انگاری خیلی استرس داری، کوکو.
‫فکر کنم بتونم با جادو پرینتش بگیرم. ‫کوکو، یه‌چیز سیاه دم‌دست نداری؟
‫عه؟ یه‌چیز سیاه؟
‫این ماژیک دائمی رو دارم.
‫اره، همین جوهر خوبه.
‫استمپرینتر!
‫با دست چپ، منبعِ رنگ رو جذب می‌کنی،
‫و با دست راست متن رو برمی‌داری.
‫بعد می‌شه کپیش کرد.
‫دوست ساحره داشتن حرف نداره!
‫من می‌رم اینا رو با مویی-چان پرینت کنم، ‫پس می‌تونی غرفه رو آماده کنی؟
‫خدا رو شکر نیکو-چان اینجا بود.
‫سلام، هایمی-چان!
‫لیمو-چان!
‫جلد جدیدم.
‫حال و احوالت خوبه؟
‫نه اصلاً! بدجوری دلشوره دارم.
‫بهتره عجله کنی، چون مردم الانشم صف کشیدن.
‫دروغ نگو!
‫هرچی نباشه، ده‌ها هزار فالوور داری،
‫و همه مشتاق بودن ببینن ‫با به چالش کشیدن خودت، مانگا می‌کشی.
‫می‌بخشید!
‫من از طرف تدارکاتم، ‫و دردسر می‌شه اگه اینجا صف درست کنید.
‫اجازه بدید غرفه‌تو جابه‌جا کنم.
‫چـ ـ چشم.
‫از راهروی داخلی، فرستادنت ته راهرو.
‫خیلی محشره.
‫اورون ‫میراژ
‫رویداد آغاز شد!
‫خیلی چشم‌انتظارش بودم.
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫هایمی-سان، باید بیشتر تبلیغات انجام بدین!
‫کسایی که دارن کتابمونو می‌خونن...
‫درست جلوی چشمامن.
‫معرکه‌ست! بهترین احساسیه که تاحالا داشتم!
‫و به همین سرعت 50تا نسخه فروختیم.
‫می‌دونی، داشتم به این فکر می‌کردم. ‫مویی-چان، خیلی شبیه اوبوروـی ها.
‫مثل چشم سیاه و موهای سیخ‌سیخی‌ت.
‫عــــــــــه؟!
‫مـ ـ مویی-چان، موهات سفید شده!
‫چرا؟ ها؟
‫دستِ چپم روی ماژیک نبود و تا الان دستِ مویی-چان بود!
‫رنگِ موهات پریده!
‫عه، مهم نیست.
‫یه جواب بی‌روح!
‫نیکو-چان، نسخه‌های بیشتری می‌خوایم!
‫شرمنده‌م، مویی-چان، بعداً درستت می‌کنم، خب؟
‫عه، باشه پس.
‫ا ـ اون دقیقاً شبیه...
‫اوبوروی سپیدزاد داره کتاب می‌فروشه!
‫ولی انگار از توی مانگا بیرون اومده.
‫اما خیلی شبیه‌شه که.
‫وایسا، برای کدوم گروهه؟
‫عه، برای هایمی-سان؟
‫وایسا، یه کتاب بیرون داده؟
‫یه همکاری با دنگکی ملون داشته؟
‫باید بخرمش!
‫از انتظارم زودتر رسیدم. بذار ببینم، غرفه‌ی ما...
‫شبیه گروهی شده که داره از فروشنده‌ی کاسپلیر استفاده می‌کنه!
‫موجودی تمام شد
‫اولین کتاب فایل فن‌آرت موردعلاقه ‫«قلب درحال محو، همیشه مبهم است» ‫1,000 نسخه به فروش رسید!
‫شبیه یه رؤیا می‌موند.
‫امم، بابت همه‌چی شرمنده. به‌خاطر اشتباهاتِ من...
‫نه نه، چک کردن هر صفحه جزو مسئولیت‌های منم هست.
‫ولی اشتباهی که توی سفارش نسخه‌ها...
‫کلی مشکل پشت‌هم پیش اومد، ولی آخرش موفقیت‌آمیز بود!
‫واکاتسوکی-سان، اوتوگی-سان، ‫واقعاً بابت همه‌چیز ازتون ممنونم.
‫نان تو پیراشکی.
‫قطعاً خوشحال بودم که ‫تمام کتاب‌هامون فروش رفت، ولی مهمتر از اون...
‫خوشحال شدم که تونستم با همسن‌وسال‌های خودم معاشرت کنم.
‫این حس رو بهم می‌داد که تمام کسایی که اونجا بودن دوستامن.
‫فکر می‌کردم می‌خوام فقط ‫ یه‌دفعه تجربه‌ش کنم و بعد برم پی زندگیم.
‫این...
‫یه فرم ثبت‌نام برای رویدادِ بعدی!
‫شنیده بودم وقتی یه‌بار تجربه‌ش کنی، نمی‌تونی ازش دست بکشی،
‫حالا می‌فهمم منظورش این بود.
‫بیاید انجامش بدیم! یه صحنه هست که خیلی می‌خوام بکشمش.
‫خیلی خوبه چیزی داشته باشی که تو بحرش بری.
‫آره، درسته.
‫این به‌خاطر نور آفتابِ درحال غروب نیست.
‫قهوه‌ای که موهاشو سیاه کرد درواقع قهوه‌ای بود،
‫و اونم می‌خواست بگه که موهاش قهوه‌ای شده.
‫ولی موریهیتو نمی‌خواست اون لحظه‌ی دلنشین رو خراب کنه.
‫پس تصمیم گرفت ساکت بمونه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام مخاطب‌های تو خونه، عصرتون بخیر! این منم، لیموی له‌شده.
‫اوه پسر، هرروز چقدر گرمه، نه؟ سالم و سلامت می‌مونین دیگه؟
‫امروز قطعاً‌ می‌رم یه‌ذره نودل سرد بخورم.
‫مراقب خودتون باشید و خوابای خوب ببینین، خب؟
‫شاید منم باید یکم بیشتر خودمو نشون بدم! شوخی!
‫خیلی‌خب، هفته دیگه می‌بینمتون! خدافظ!