..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏صبح بخیر.‏
‏یه چیزیو می‌دونی؟‏
‏با اینکه کلی کار دارم که باید انجام بدم،‏ ‏هر روز آخرش کلی می‌خوابم.‏
‏تو روز انجامش می‌دی‏
‏تو روز هم نه.‏
‏تو روز انجامش می‌دی‏
‏و شب‌ها هم که معلومه کاری نمی‌کنم.‏
‏صبح چطور؟‏
‏صبحا انجامش می‌دادم.‏
‏صبح چطور؟‏
‏وقت بیدار شدنه.‏
‏با تو و باران‏
‏قسمت 10:‏ ‏رودی که نمیشه ازش عبور کرد‏
‏خب.‏
‏بیاین جلسه رو شروع کنیم.‏
‏«سلام.»‏
‏«متاسفم، ولی من باهاتون کار نمی‌کنم.»‏
‏«خیلی راحت اینو می‌گی، ولی از طرف من‏ ‏کلی عامل نگران کننده وجود داره.»‏
‏یالا، اونورو نگاه کن.‏
‏«اول خودت با دقت در موردش فکر کن.»‏
‏اوه، بسته‌ام رسید.‏
‏ببخشید، ببخشید.‏
‏«بابتش شرمنده‌ام.»‏
‏سلام.‏
‏اوم...‏
‏می‌تونیم این جلسه رو شروع کنیم؟‏
‏قراره با ما کار کنی، درسته؟‏
‏«حتما. خیالت راحت.»‏
‏آخیش، خیالم راحت شد.‏
‏یه کم خنده‌دار بود، هان؟‏
‏استرس گرفتم‏
‏فکر کنم بیشترشو تو ایمیل توضیح دادم،‏
‏ولی می‌خواستم دوباره ازت بخوام‏ ‏که فیلمنامه انیمیشنو به عهده بگیری.‏
‏ممنون که قبول کردی.‏
‏هیورا واقعاً تو رو برای این کار می‌خواست، فو-چان.‏
‏چی؟‏
‏خودت اینو گفتی.‏
‏آه، آره. من روت حساب...‏
‏...کردم.‏
‏باشه.‏
‏با تاریخ تحویلش مشکلی نداری؟‏ ‏مطمئنم کارای دیگه‌ای هم داری.‏
‏همه چی خوبه.‏
‏خیالم راحت شد.‏
‏پس، بیاین یه راست بریم سر اصل مطلب.‏
‏انیمیشن سینمایی‏ ‏«کوهستان طوفان‌ها» (عنوان موقت)‏
‏خیلی خب. روت حساب می‌کنم.‏
‏خیلی ممنونم.‏
‏باشه.‏
‏نویسنده، هان؟‏
‏واقعاً دیگه نویسنده شدی.‏
‏آره، شده.‏
‏به آرزوت رسیدی.‏
‏بالاخره، از همون دوران ابتدایی...‏
‏من اول شدم!‏
‏تو هم باید همینقدر سخت درس بخونی.‏
‏باشه، باشه. یالا، یالا!‏
‏آخ!‏
‏ایول!‏
‏هان؟‏
‏هیورا، مواظب باش!‏
‏خب، فکر کنم طبیعی بود‏ ‏که نویسنده بشی.‏
‏موافقم.‏
‏باشه. بازم ممنون.‏
‏راستی، این آخرین مهلته، نمیشه تغییرش داد.‏
‏باشه.‏
‏شما دو تا واقعاً هیچ تغییری نکردین.‏
‏به هر حال، بازم ممنون که این کارو قبول کردی.‏
‏روت حساب می‌کنیم.‏
‏باشه.‏
‏باید یه سری کارا رو تموم کنم.‏
‏«طبیعی بود»، هان؟‏
‏شاید حق با اون باشه.‏
‏من همیشه عاشق کتاب بودم‏ ‏و همیشه دور و برم کتاب بوده.‏
‏واسه همین فکر می‌کردم می‌تونم نویسنده بشم.‏
‏ولی...‏
‏اصلاً نمی‌تونم بنویسم.‏
‏خیلی خسته کننده‌اس.‏
‏هیچ وقت نباید رمان می‌نوشتم.‏
‏ولی تو نویسنده نیستی؟‏
‏اون فوجی-سان نیست؟‏
‏راست می‌گی!‏
‏خیلی وقته ندیدمت. چطوری؟‏
‏الان چیکار می‌کنی؟‏
‏چی؟‏
‏نویسنده؟ چه کار خفنی.‏
‏کار خفنی نیست.‏
‏پس کتاب می‌فروشی، درسته؟‏
‏چقدر حق تالیف می‌گیری؟‏
‏خیلی به درآمد غیرفعالت حسودیم می‌شه.‏
‏درآمد غیرفعال نیست.‏
‏باید خیلی خوب باشه. کاریو انجام می‌دی‏ ‏که عاشقشی.‏
‏اصلاً اینطوری نیست.‏
‏نمی‌تونم بنویسم.‏
‏این خیلی سخته.‏
‏چرا دارم این کارو می‌کنم؟‏
‏اوه، ببخشید.‏
‏وقت غذاست‏
‏دیگه وقتش شده، هان؟‏
‏بفرما.‏
‏شروعش خوبه.‏
‏نه، اصلاً خوب نیست. پایانی نداره.‏
‏تو نمی‌خوای بخوری؟‏
‏من؟‏
‏اگه بخورم خوابم می‌گیره.‏
‏تا اینو تموم نکنم نمی‌خورم.‏
‏تو می‌تونی!‏
‏ممنون.‏
‏نویسنده؟ چه کار خفنی.‏
‏باید خیلی خوب باشه. کاریو انجام می‌دی‏ ‏که عاشقشی.‏
‏همه باید این حقو داشته باشن‏ ‏که از راهی که دوست دارن پول در بیارن.‏
‏نه، موضوع این نیست.‏
‏سختی‌هاش.‏
‏ترس از خونده شدن.‏
‏نمی‌دونم اگه عاشقش بودم می‌تونستم تحملشون کنم.‏
‏یعنی، اینطور نیست که اونا دارن می‌خوننش.‏ ‏من دارم مجبورشون می‌کنم بخونن.‏
‏هان؟‏
‏چطوره... این قسمتو ساده نگه دارم‏ ‏و به آخرش وصلش کنم؟‏
‏تموم شد.‏
‏فکر کنم.‏
‏تمومش کردی؟‏
‏آره، دیگه آخراشه.‏
‏خوبی؟‏
‏می‌دونم.‏
‏باید بخونمشون،‏ ‏نه اینکه رو هم تلنبارشون کنم، درسته؟‏
‏سریع خوندمشون.‏
‏نوشتن خیلی سخته، ولی خوندن‏ ‏خیلی آسونه. تفاوتشون خیلی زیاده.‏
‏از بچگی عاشق کتاب بودم.‏
‏و هنوزم به عنوان یه بزرگسال عاشق کتابم.‏
‏ولی...‏
‏عاشق نوشتن نیستم.‏
‏فقط دوست داشتن کافی نیست.‏
‏می‌دونم این بهترین کاری نیست‏ ‏که تو این موقعیت می‌شه کرد. ولی...‏
‏خوب بود؟‏
‏یه سوال دارم.‏
‏این چیه؟‏
‏کیک‏
‏چقدر باهوش.‏
‏کیک‏
‏ولی جواب درست اینه...‏
‏پرخوری عصبی.‏
‏ممنون بابت کیک، رن.‏
‏می‌خوای همشو یه جا بخوری؟‏ ‏فکر نکنم کار درستی باشه.‏
‏ببین؟ سگه هم نگران شده.‏
‏راست می‌گی.‏
‏ببخشید.‏
‏پس، حالا نوبت سوال منه.‏
‏این چیه؟‏
‏کیک خامه‌ای!‏
‏چقدر باهوش!‏
‏کیک خامه‌ای!‏
‏ولی جواب درست اینه...‏
‏شواتزه‌ولدر کیرشتورته.‏
‏این یکی خوبه.‏
‏مگه نه؟‏
‏واقعاً همشو خوردیم.‏
‏آره.‏
‏خب، وقتشه بریم یه کم کالری بسوزونیم.‏
‏چی؟‏
‏پیاده‌روی. می‌ریم پیاده‌روی.‏
‏دو تا کیک حدود 500 کالری می‌شه، شاید؟‏
‏چی؟ باید 9 کیلومتر راه بریم؟‏
‏خب، فکر کنم 3 کیلومترو بتونیم...‏
‏دوباره فکر کن.‏
‏پسر، تو چقدر اهل خونه‌ای.‏
‏تشنمه. نظرت چیه یه نفسی تازه کنیم؟‏
‏به این زودی؟‏
‏ولی من پایه‌ام.‏
‏خیلی خب.‏
‏هوا دیگه خیلی گرم شده.‏
‏آره.‏
‏آه، تازه یادم اومد.‏
‏یه سوغاتی برات دارم.‏ ‏راستش تنهایی رفته بودم سفر.‏
‏سفر تنهایی؟‏
‏تادا! اینا از کیوتو هستن.‏
‏مانگتسو: آجاری موچی‏
‏کلوچه‌های مانجو؟‏
‏ببخشید.‏
‏بله؟‏
‏اشکالی نداره اینا رو اینجا بخوریم؟‏
‏بله، لطفاً همینجا میل کنین.‏
‏خیلی ممنونم. شما هم یکی میل دارین؟‏
‏آجاری موچی‏
‏سوغات مخصوص کیوتو‏
‏اوه، واقعاً؟ خیلی ممنونم.‏
‏خواهش می‌کنم.‏
‏اینا...‏
‏واااااقعاً خوشمزه‌ان!‏
‏احتمالاً خوشمزه‌ترین تو ژاپنه.‏
‏چقدر با اطمینان می‌گی.‏
‏«آجاری موچی»، هان؟‏
‏آجاری؟ پس کوه هیئی؟‏
‏خب، راستش نمی‌دونم،‏ ‏ولی خوشمزه‌ان.‏
‏منم یه چیزی برات دارم.‏
‏تادا!‏
‏این چیه؟‏
‏یه شیرینیه که تو برگ بامبو پیچیده شده.‏
‏ممنون که برای اونم سوغاتی گرفتی.‏
‏خواهش می‌کنم.‏
‏می‌خوریمشون.‏
‏الان یکی نمی‌خوری؟‏
‏خب، تازه کیک خوردیم.‏
‏ولی یه کم راه رفتیم.‏
‏ولی اصلاً کالریشونو نسوزوندیم.‏
‏راست می‌گی.‏
‏آه! باورم نمی‌شه بازم خوردم!‏
‏ولی سفر تنهایی خوب به نظر می‌رسه.‏
‏خیلی وقته این کارو نکردم.‏
‏باید بری. یعنی، جدی می‌گم.‏
‏کشف‌های جدید. برخوردهای جدید.‏
‏کلی اتفاقای جالب و باحال می‌افته!‏
‏اینو می‌دونم.‏
‏ولی خسته می‌شم.‏
‏منظره‌ها و تجربه‌های جدید می‌خوام، ولی اینکه‏ ‏از مسیرم خارج بشم تا دنبالشون بگردم بهم استرس می‌ده.‏
‏خوب می‌شد اگه با سرعت خودم پیش می‌رفتم،‏ ‏و بعد قبل از اینکه بفهمم، تو یه سفر بودم...‏
‏یه همچین چیزی.‏
‏اینطوری فایده نداره.‏
‏فقط داری بهونه‌های خسته‌کننده میاری.‏
‏مچمو گرفتی.‏
‏با این حال، واقعاً دلم می‌خواد برم و‏ ‏احتمالاً برای کارم هم خوبه.‏
‏ولی وقتی به پول و همه مقدماتش‏ ‏فکر می‌کنم...‏
‏آه، گل گفتی.‏
‏ولی سفر فقط رفتن به یه جای‏ ‏دور نیست، می‌دونی.‏
‏چی؟‏
‏هدف من «رفتن به سفره»،‏
‏ولی حتی فرایند تو مسیر هم‏ ‏بخشی از سفر حساب می‌شه.‏
‏پس اگه رو لذت بردن از فرایند تمرکز کنی،‏
‏حتی یه پیاده‌روی دور و بر محله هم می‌تونه‏ ‏به یه سفر کوچیک و باحال تبدیل بشه، اینطور فکر نمی‌کنی؟‏
‏آها.‏
‏خب کجا می‌خوای بری؟‏
‏آمریکای جنوبی! و شیلی، هان؟‏ ‏سلیقه‌ات خوبه.‏
‏نمی‌تونیم تا اونجا پیاده‌روی کنیم.‏
‏خب، یه کم تغییر ایجاد می‌کنم‏ ‏و سعی می‌کنم برم سفر.‏
‏ولی می‌دونی...‏
‏خوشحالم که هر وقت به کمک نیاز داشتی‏ ‏بهم خبر دادی.‏
‏آره.‏
‏پس اون چیزی که اونطور که می‌خوای‏ ‏پیش نمی‌ره‏
‏کاریه که همکلاسی دوران ابتداییت‏ ‏ازت خواسته انجام بدی؟‏
‏آره. تا حالا فیلمنامه برای‏ ‏انیمیشن ننوشتم.‏
‏خیلی سخته.‏
‏چندی پیش یه مانگا کار نکردی؟‏
‏اون یه کار اورجینال بود.‏
‏آها.‏
‏خب، انجام دادن یه کاری برای اولین بار‏ ‏همیشه استرس‌آوره.‏
‏برای تو هم همینطوره، رن؟‏
‏چی باعث شد فکر کنی من خاصم؟‏
‏نگران خراب کردنش نباش.‏ ‏فقط کاریو که همیشه می‌کنی انجام بده.‏
‏باشه.‏
‏داری یکی می‌خوری؟‏
‏کالریشو می‌سوزونم.‏
‏خب، بیا بریم.‏
‏باشه.‏
‏هی، هی.‏
‏اینم یه بوس خداحافظی.‏
‏ممنون که امروز اومدی.‏
‏هر وقت خواستی زنگ بزن.‏
‏باشه.‏
‏باشه، بعداً می‌بینمت.‏
‏وقتشه پیاده‌رویمونو ادامه بدیم.‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏خیلی راه رفتیم، هان؟‏
‏وقت یه استراحته.‏
‏می‌تونی ماهی ببینی؟‏
‏آبو نخوریا.‏
‏نزدیک اقیانوسیم.‏
‏چه نسیم خوبی می‌وزه.‏
‏بعضی وقتا، یه کم دورتر پیاده‌روی کردن‏ ‏می‌تونه واقعاً خوب باشه.‏
‏مگه نه؟‏